Edward T. Folliard

Edward Thomas Folliard (14 Mayıs 1899 - 25 Kasım 1976) Amerikalı bir gazeteciydi. Kariyerinin çoğunu The Washington Postta geçirdi ve Calvin Coolidge'in başkanlığından Lyndon B. Johnson'ın başkanlığına kadar Beyaz Saray basın ekibinde yer aldı. Hem Harry S. Truman hem de Dwight D. Eisenhower ile bu adamların başkanlıklarının ötesinde de devam eden dostane ilişkileri vardı.

Folliard, başkanlık dönemini takip etmenin yanı sıra, Charles Lindbergh'in Atlantik ötesi uçuşu gibi birçok önemli haber olayını da haberleştirdi. II. Dünya Savaşı sırasında, Avrupa cephelerinden ve Savaş esiri kamplarından haberler yaptı.

Aralarında Telgraf Muhabirliği (Ulusal) için 1947 Pulitzer Ödülü ve Başkan Richard M. Nixon tarafından kendisine verilen Başkanlık Özgürlük Madalyası'nın da bulunduğu birçok ödül kazandı.

Erken yaşam ve eğitim
Washington, DC'de doğdu. Ailesi İrlanda'dan ABD'ye göç etmişti. Foggy Bottom semtinde büyüdü ve bölgedeki devlet ve din okullarına gitti.

Kariyer

küçükresim|Bu resimde soldan üçüncü kişi olan Folliard, 22 Nisan 1970'te Başkan Richard Nixon'dan Başkanlık Özgürlük Madalyası'nı alıyor.

Küçük yaşlardan itibaren gazeteciliğe ilgi duydu. Daha sonra, "Gazete tutkusu beni ele geçirdi ve fena halde sardı. Beni yiyip bitirdi!" dedi. 17 yaşında, Uluslararası Haber Servisi'nin Washington bürosunda yazıcı olarak çalışmaya başladı.

1917'de Donanma'ya katıldı, "Atlantik'i 20 kez geçti ve Dover Boğazı'nda batan USS Piave'in enkazından sağ kurtuldu. Ayrıca, 1919'da Donanma'dan ayrılmadan önce Stars and Stripes gazetesinin muhabirliğini yaptı."

1922'de Washington Herald gazetesinde muhabir olarak çalışmaya başladı. "Cinayetler, yangınlar, soygunlar ve kazalar" da dahil olmak üzere polis haberlerini takip etti. İlk "scoop"u, Warren G. Harding'in köpeği Laddie Boy hakkındaydı. Folliard, köpeğin bir hizmetçi tarafından damızlık olarak kullanılmak üzere Beyaz Saray'dan gizlice çıkarıldığını öğrendi.

1923'te Herald gazetesinden ayrılıp The Washington Post gazetesine geçti ve burada genel görevler yapmanın yanı sıra polis, yerel siyaset ve ulusal siyaset hakkında haberler yaptı. İlk bylineları sinema hakkındaki makalelerdi.

1932'de "Post"tan kovuldu. "Herald"a geri döndü ve gazetenin Eugene Meyer tarafından satın alınmasının ardından 1934'te tekrar "Post"a döndü. 1967'deki emekliliğine kadar "Post"ta kaldı ve sonrasında gazeteye ara sıra makaleler yazmaya devam etti. Post'un çevrimiçi arşivlerinde Folliard imzasıyla 5000'den fazla makale bulunmaktadır.

Başkanlık muhabirliği
Coolidge yönetimi sırasında başkanlık dönemini takip etmeye başladı ve daha sonra Coolidge Beyaz Sarayı hakkında "düzenli bir şekilde olmasa da en azından Bay Coolidge'in basın toplantılarını takip ettim" diye açıkladı. Başkan Hoover'ı "yönetiminin büyük bir bölümünde" takip etmeye devam etti. 1941'den 1944 sonbaharına kadar Franklin D. Roosevelt döneminde Post'un Beyaz Saray muhabiriydi ve bu dönemde savaşı takip etmek üzere Avrupa'ya gönderildi. Zafer Günü'nden sonra Beyaz Saray muhabiri olarak görevine devam etti.

Folliard, Başkan Truman'a özellikle yakındı ve 1970 tarihli bir röportajında, "Bay Truman'ı tanımak ve onunla kurduğum ilişki hayatımı zenginleştirdi. Onun yanında hiçbir zaman hayranlık duymadım. O da duymamı istemedi," demişti. Folliard, yaygın inanışın "sivil haklar hareketinin Roosevelt ile başladığına" rağmen, FDR'nin aslında "bir Güney eyaletini hiçbir seçimde kaybetmediğini" belirtti. Sivil hakların aslında Truman ile başladığını ve Truman'ın "askeri kuvvetlere 9981 Sayılı Yürütme Emri'ni başlatarak" birçok Güneyli beyazı yabancılaştırdığını savundu.

Folliard'ın Katolik olduğunu bilen Başkan Truman, ona Papa tarafından kutsanmış bir tespih gönderilmesini sağladı.Folliard daha sonra: “İşte, tüm endişeleriyle, hatta dünyanın kaderi söz konusu iken, böyle bir şeyi hatırlayan bir adam var, Tanrım. Bunu hiç unutamadım. Elbette o tespihi çok değer verdim. Başkan'a teşekkür mektubu yazdım. Sanırım tüm bunlardan, Truman'ın benim için bir tür kahraman olduğunu anlayabilirsiniz." dedi

Folliard, Post gazetesindeki meslektaşı Paul Hume'un bir makalede Margaret Truman'ın şarkı söylemesini eleştirmesi ve Başkan Truman'ın öfkeli bir mektupla karşılık vermesiyle yaşanan ünlü olayda kilit rol oynadı. Hume "mektubun Başkan Truman'dan geldiğine inanmadı", ancak Folliard'a gösterdiğinde, el yazısının Truman'a ait olduğunu tespit etti. Post gazetesinin "mektubu kamuoyuna açıklama niyeti olmasa da", The Washington Daily News bundan haberdar oldu ve haber yaptı. Bunun üzerine Post yayıncısı Phil Graham, Folliard'dan o dönemde başkanlık basın sözcüsü olarak görev yapan Steve Early'e ne olduğunu açıklamasını istedi. Folliard, Beyaz Saray'a gitti, ancak Early ile değil, başkanlık danışmanı Matt Connelly ile görüştü.

1955'te Folliard, Denver'da geçirdiği kalp krizinden kurtulan Eisenhower'ın yanında yedi hafta kaldı.

Truman 1956 Gridiron Kulübü yemeğine davet edildiğinde, eski başkan, Truman'ı alenen hain ilan eden dönemin Başkan Yardımcısı Richard M. Nixon gibi başka bir davetliyle karşılaşmak istemediği için daveti reddetti. Truman'ın gelmeyi reddetmesini açıklayan mektup Folliard'a yazılmıştı ve Truman'ı fikrini değiştirip yemeğe katılmaya ikna eden de yine Folliard'dı.

Folliard, 1967'deki bir röportajında, "John F. Kennedy ile hiçbir zaman yakın bir ilişkim olmadı," demişti, "ama onu oldukça iyi tanıyordum." Kennedy başkan seçildikten sonra, Folliard "Kennedy'nin zaferini satın aldığına dair konuşmaların saçmalık olduğunu söyleyen bir hikaye yazdı." Folliard, "Kennedy'ye hayranlığım sınırsız. Bence o, muhtemelen zamanımızın en parlak başkanıydı." demişti. Folliard, Pierre Salinger'ın Kennedy'nin "Yemin Töreni Konuşması'nın tamamını" yazdığı iddiasını kabul etmiş ve Folliard, bu konuşmayı "duyduğum en iyi Yemin Töreni konuşması" olarak nitelendirmişti.

Folliard, Sir Winston Churchill'e Fahri Amerikan vatandaşlığı verildiği 1963 Beyaz Saray törenini aktardı. Folliard, "Üzerimizde ağır bulutlar uçuşuyordu," diye yazdı, "ama sahne, Washington'da şimdiye kadar duyulmuş en parlak düzyazılardan bazılarıyla aydınlandı."

Mart 1962'de Folliard, America dergisi için George Romney'nin başkanlık umutları hakkında bir yazı yazdı ve bu umutların Nixon ve Eisenhower'ın destek sözleriyle ilerlediğini belirtti. Folliard, Romney'nin Kasım 1962'de Michigan valisi için aday olarak seçilebilirliğini test edeceğini belirtti. Nixon, Rockefeller ve Goldwater'ın hepsi adayken Cumhuriyetçi Parti'nin neden "acemi birini" seçtiği sorusuna yanıt olarak Folliard, 1940'ta olduğu gibi, "Cumhuriyetçiler artık Beyaz Saray'da popüler bir Demokrat görüyor ve yandaşlarından herhangi birinin onu devirebileceğinden şüphe duyuyorlar."

Folliard, Kennedy suikasta kurban gittiğinde Dallas'taki konvoydaydı. Ertesi gün çıkan birinci sayfadaki makaleyi yazdı ve başlığı "Başkan Kennedy Vuruldu; Lyndon B. Johnson Yemin Etti" idi.

Folliard'ın Truman ve Eisenhower ile olan dostluğu, başkanlıklarından sonra da devam etti. 1969'da Nixon, Folliard'ı Truman'ın 85. doğum günü için Missouri'de Air Force One ile birlikte ziyaret etmeye davet etti.

Hiss Davası

Folliard, NBC Radyo'nun 27 Ağustos 1948 tarihli Meet the Press adlı programının, bir aydır devam eden Hiss Davası'nı Ocak 1950'ye kadar açık tutan Whittaker Chambers'a yönelttiği soruyla başladı: FOLLIARD: Bay Chambers, Capitol Hill'deki duruşmalarda, Komünist Parti'de Alger Hiss ile birlikte görev yaptığınızı defalarca söylediniz. Oradaki sözleriniz ayrıcalıklıydı. Yani, davalardan korunuyordunuz. Hiss şimdi sizi aynı suçlamayı kamuoyuna yapmaya davet ediyor. Eğer bunu yaparsanız, iftira veya karalama davası açarak doğruluğunuzu sınayacağını söylüyor. Şimdi Alger Hiss'in bir Komünist olduğunu veya geçmişte Komünist olduğunu söylemeye hazır mısınız?CHAMBERS: Alger Hiss bir Komünistti ve şimdi de olabilir.FOLLIARD: Bay Chambers, bu artık iftira veya karalama davasına karşı mahkemeye çıkmaya hazır olduğunuz anlamına mı geliyor?CHAMBERS: Bay Hiss'in bana iftira veya karalama davası açacağını sanmıyorum. Bölüm boyunca konuyu inatla sürdürdü: FOLLIARD: Bay Chambers, açılış sorusuna dönersek, Alger Hiss'in meydan okumasını kabul ettiniz ve onun en azından Komünist Parti üyesi olduğunu alenen söylediniz. Bu, artık mahkemeye çıkıp iftira veya karalama davası açmaya hazır olduğunuz anlamına mı geliyor?CHAMBERS: Bay Hiss'in bana iftira veya karalama davası açacağını sanmıyorum. Hiss, bir ay sonra Chambers'a dava açtı. Ancak 1948 yılının sonuna gelindiğinde, ABD Adalet Bakanlığı Hiss'i iki yalancı şahitlik suçlamasıyla suçlamıştı. Ocak 1950'de, ikinci bir yargılamanın ardından Hiss her iki suçlamadan da suçlu bulundu ve hapse girdi.

Diğer Post makaleleri
1927'de, Lindbergh'in Paris'ten dönüşünü haber yaptı. İçki Yasağı Dönemi sırasında, Beyaz Saray yakınlarındaki çalılıklarda viski saklayan bir kaçak içki satıcısı hakkında haber yaptı. Lindbergh bebeğinin katili Bruno Hauptmann'ın idamına tanık oldu. 1930'ların sonlarında Kral George ve Kraliçe Elizabeth ile ABD ve Kanada'yı gezdi.

1937'de Folliard, ABD Donanması üyelerinin denizci arkadaşları arasında Komünist doktrinini yaymak üzere eğitildiği New York'un kuzeyinde gizli bir Sovyet kampının varlığını bildirdi.

Folliard, Marian Anderson'ın Lincoln Anıtı'nda verdiği ve Amerikan Devrimi Kızları'nın siyah opera sanatçısının Constitution Hall'da sahne almasına izin vermemesi üzerine First Lady Eleanor Roosevelt tarafından düzenlenen ünlü 1939 konserini seslendirdi. Folliard, "Marian Anderson dün Lincoln Anıtı'nın basamaklarında durdu, eşsiz kontralto sesini radyodan yayınladı ve 75.000 kişilik bir kalabalığı büyüledi," diye yazdı. "Bu, Lindbergh'in 2027'de Paris'ten dönmesinden bu yana Washington'ın gördüğü en büyük kalabalıklardan biriydi."

1940'ta, Karayipler'deki ABD üslerini kapsayan 7.000 millik bir tura çıktı. 7 Aralık 1941 tarihli Pearl Harbor Saldırısı'nda utanç duydu, çünkü Post gazetesinde Japonya'nın durumu "tehdit edici" olsa da diplomasinin hâlâ devam ettiğini belirten bir yazısı yayınlandı. 1944'ün sonlarında Avrupa'ya gitti ve savaş hakkında haber yaptı. Ardenler Muharebesi'nde cephe muhabiri olarak görev yaptı, Dokuzuncu Ordu ile Ren Nehri'ni geçti ve Zafer Günü'nde Paris'teydi. Zafer Günü'nden sonra Almanya'yı gezdi ve savaş esiri kamplarını ziyaret etti.

1949'da, "Amerikan Zenginleri" başlıklı bir dizi için çeşitli gangsterlerle röportaj yapmak üzere New York'a gönderildi. Yaklaşık 80 gazetede yayınlandıktan sonra, röportaj yaptığı kişiler bir Senato komitesi önünde ifade vermeye çağrıldı ve ikisi hapse girdi. 1954'te, eyalet dışındaki politikacılara büyük bağışlarda bulunan zengin Teksaslılar hakkında önemli bir makale yazdı. 1959'da Eisenhower'a Papa XXIII. John ile görüşmek üzere Roma'ya eşlik etti ve toplantıya tanıklık etmek üzere "havuz muhabiri" olarak seçildi.

Diğer gazetecilik
Folliard, Post için haber yapmanın yanı sıra, zaman zaman Congressional Digest, The American Mercury, National Geographic ve Nation's Business için de yazılar yazdı.

1943'te WTOP istasyonunda dünya olaylarını tartışan kendi radyo programını yaptı.

Emeklilik Sonrası
1966'da resmen Posttan emekli oldu ancak gazete için yazmaya "1970'lere kadar" devam etti. Emeklilik sonrası makaleleri arasında "tarihe geçmesine yardımcı olduğu önemli olayların anıları - Pearl Harbor saldırısı ve Beyaz Saray'ın buna tepkisi, Winston Churchill'in Demir Perde konuşması ve dünya liderlerinin zirve konferansları" vardı.

Kitaplar
Washington DC'deki St. Patrick'in Dost Oğulları'nın Tarihi, 1928-1968 adlı eseri yazdı.

Üyelikler
Denizaşırı Yazarlar Kulübü'ne, Ulusal Basın Kulübü'ne, Yonca Kulübü'ne ve John Carroll Derneği'ne üyeydi.

Çeşitli zamanlarda Beyaz Saray Muhabirleri Derneği ve Gridiron Kulübü'nün başkanlığını yaptı.

Mona Lisa
1962'de Fransız Kültür Bakanı Kültür İşleri Bakanı André Malraux ile yaptığı bir görüşmede, Folliard, Mona Lisanın geçici olarak Ulusal Galeri'de sergilenmek üzere ABD'ye gönderilmesi fikrini ortaya attı. Malraux bu fikri beğendi, First Lady Jacqueline Kennedy düzenlemeleri yaptı ve Folliard, tabloya  gemisiyle Atlantik'i geçme yolculuğunda eşlik etti.

Onurlar ve ödüller
Savaş Bakanı Robert P. Patterson, 23 Kasım 1946'da Washington'da düzenlenen bir etkinlikte Folliard da dahil olmak üzere savaş muhabirlerini onurlandırdı.

Folliard, bir önceki yıl Atlanta'daki neo-Nazi bir grup olan Columbians, Inc. hakkında yayınladığı bir dizi makale nedeniyle Telegrafik Raporlama (Ulusal) dalında 1947 Pulitzer Ödülü'ne layık görüldü.

O zamanlar "Post"un yayıncısı olan Philip Graham, kendisinden grubu araştırmasını istemişti. Folliard, makaleler için Atlanta'da bir hafta geçirerek grubun liderleriyle röportaj yapmış, kitlesel toplantılarına katılmış ve "Zencilere, Yahudilere, Komünistlere, zenginlere ve 'Anglo-Sakson kültürü' hakkındaki görüşlerini paylaşmayan gazete editörlerine yönelik nutuklarını" dinlemişti. Yazar, grubun üyelerinin "fırtına birlikleri gibi giyinip hava attıklarını" ve kollarındaki yamaların SS üniformalarındaki armaları andıran işaretler taşıdığını yazmıştı. Ödülü kazandığında, Post gazetesinin editörleri bir başyazıda şöyle yazmıştı: "Genel olarak, iyi gazete muhabirleri genellikle üç kategoriden birine girer: Birincil değeri önemli haberleri ortaya çıkarma becerisinde olanlar; değeri esas olarak haber yazma becerisinde olanlar ve son olarak, haberleri yorumlama, yani yüzeysel gerçeklerin altında yatan anlamı ayırt etme ve açıklama konusunda özel bir yeteneğe sahip olanlar. Bay Folliard, bu üç yeteneği de bünyesinde barındıran nadir ve paha biçilmez gazetecilerden biridir."

1959'da, 1958 yılında Washington'da yaptığı seçkin habercilik nedeniyle 15. yıllık Raymond Clapper Anma Ödülü'nü kazandı. Ödül, gaz faturası lobi fonlarıyla ilgili bir haber içindi.

Ayrıca insan ilgisi ve yorumlayıcı haberciliği nedeniyle Washington Gazeteciler Birliği Ödülü'nü kazandı.

1970 yılında Başkan Nixon tarafından "gazeteciliğin devleri" olarak adlandırılan yedi kişiden biri olarak Başkanlık Özgürlük Madalyası ile ödüllendirildi.

1971'de, gazetecilik topluluğu Sigma Delta Chi'nin Washington Profesyonel bölümü tarafından kurulan Şöhretler Salonu'nun kurucu üyeleri arasında yer alan 12 muhabirden biriydi.

Kişisel Hayatı
Helen Liston Folliard ile evliydi. Michael adında bir oğulları ve Nancy O'Mahony adında bir kızları vardı. Kendisi bir Roma Katoliği idi.

Jack Shafer, 2014 yılında, 1962'de, o zamanlar gazetecilik hevesinde olan Tom Wicker'ın, Folliard'dan "üzerinde çalıştığı bir siyasi görev hakkında tavsiye" istediğini yazdı. Folliard ona, "Siyasi bir yazar olacaksan, hatırlaman gereken bir şey var: Gerçeklerin asla önüne geçmesine izin verme." demişti.

"Post" haber merkezi değiştirdikten sonra bile eski Underwood daktilosunu kullanmaya devam etti. Posttaki ölüm ilanına göre, Folliard "kenar boşluklarına uymayı veya metninin satır aralarını üç katına çıkarmayı reddetti" ve "uzun zamandır bakımsız olan ve ısrarla kullanmakta olduğu eski bir daktiloda yazılmış en 'kirli' metinlerden bazılarını" teslim etti. Ayrıca "Pearl Harbor ve VJ öykülerini dikte ettiği antika dik telefonundan da ayrılmayı reddetti."

 Kaynakça 

Kategori:1899 doğumlular
Kategori: 20. yüzyıl Amerikalı gazetecileri
Kategori:Amerikalı erkek gazeteciler
Kategori:The Washington Post kişileri