Ruhlandırma

Ruhlandırma, din ve antik felsefede, bir insanın veya başka bir canlının ruha sahip olma ve ruhlandığı andır. Bazı inanç sistemleri, ruhun gelişmekte olan bir çocukta yeniden yaratıldığını savunur; diğerleri, özellikle reenkarnasyona inanan dinlerde ve öğretilerde, ruhun önceden var olduğuna ve bedene gelişimin belirli bir aşamasında girdiğine inanır.

Aristoteles zamanında, insan ruhunun 40. günde (erkek embriyolar) veya 90. günde (dişi embriyolar) oluşan bedene girdiğine ve canlanmanın bir ruhun varlığının göstergesi olduğuna yaygın olarak inanılıyordu. Diğer dini görüşler ise, ruhlanmanın gebe kalma anında; veya çocuk doğduktan sonra ilk nefesini aldığında; sinir sistemi ve beynin oluşumunda; beyin aktivitesinin ilk tespit edilebilir belirtisinde; veya fetüsün rahimden bağımsız olarak hayatta kalabildiğinde (canlılık) gerçekleştiğini ileri sürer.
küçükresim|Aristotelesçi Ruh
Kavram, kürtajın ahlakı ve doğum kontrolünün ahlakı üzerine tartışmalarla yakından ilişkilidir. İnsan yaşamının doğuştan kutsal olduğuna dair dini inançlar, yıllar boyunca çeşitli geleneklerin ruhani liderlerinin birçok açıklamasına ilham kaynağı olmuştur; ancak, çeşitli figürlerin, çeşitli bağlamlarda ruhsuz bir yaşamın bile dikkate alınması gereken ahlaki bir değere sahip olduğunu savundukları göz önüne alındığında, bu üç konu tam olarak paralel değildir.

 Ayrıca bakınız 

 Varoluş öncesi
 Reenkarnasyon
 Yaratılışçılık (ruh)

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 

  Review: 

Dış bağlantılar

Collection of quotations from Christian writers of first four centuries

Kategori:Kürtaj tartışması
Kategori:Hristiyanlıkta etik
Kategori:Hristiyan terminolojisi
Kategori:Antik Yunan felsefesindeki teoriler
Kategori:Yahudi ilahiyatı
Kategori:İslam ahlâkı
Kategori:Katolik Kilisesi ve kürtaj
Kategori:Ruhlar