Kutsal Makam arması

Kutsal Makam arması, Kutsal Makam'ın ve dolayısıyla daha geniş Katolik Kilisesi'nin resmi amblemi olarak kullanılan iki çapraz anahtar ve bir taçtan oluşur. Bu tasarımın kökenleri 14. yüzyıldan gelmektedir."A red shield bearing two white crossed keys, and surmounted by the tiara, is to be seen in a window of Bourges Cathedral accompanying the achievements of Antipopes Clement VII and Benedict XIII, and other examples of these tinctures are to be found in manuscripts dating from the time of the former of these antipopes and from that of Nicholas V, in a series of shields painted on the ceiling formerly in the church of San Simone at Spoleto (ca. 1400), in the 15th-century glass in the cathedrals of York and of Carpentras, in various 15th-century books of arms both English, German, and Italian, as well as in Martin Schrot's book of arms which is as late as 1581." Donald Lindsay Galbreath, A Treatise on Ecclesiastical Heraldry (W. Heffer and Sons, 1930). Bir altın ve bir gümüş anahtarın birleşimi, daha sonraki bir gelişmedir.Donald Lindsay Galbreath, A Treatise on Ecclesiastical Heraldry (W. Heffer and Sons, 1930), p. 9.

Kutsal Makam'ın arması bir amblem olarak 1996 yılında Dünya Fikri Mülkiyet Örgütü'ne kaydedildi. Kalkanı olmayan bu arma, Kutsal Makam pasaportlarının ön kapağında yer almaktadır.

Kökenleri
Kilise armacılığı, 12. yüzyılın sonuna doğru İngiltere, Fransa, İtalya ve Almanya'da yaygınlaşan genel armacılıkla aynı zamanda gelişti. Kilise armacılığı ilk olarak neredeyse tamamı kesecik şeklinde olan mühürlerde ortaya çıktı.Arthur Charles Fox-Davies in  Catholic Encyclopedia (1910) 

Papa IX. Gregorius, 1228'de İmparator II. Frederich'e karşı savaş açtığında, San Germano'lu Richard, papalık birliklerini "anahtar işareti taşıyanlar" (clavigeros hostes veya clavesignati) olarak tanımlamıştı. Anahtarlar, sancaklarında yer alıyor ve göğüslerinin üzerine giydikleri giysilere dikiliyordu. Bu nedenle çatışmaya "Anahtarlar Savaşı" adı verildi., pp. 92, 98; , p. 36.

 Anahtarlar 
Kutsal Makam'ın armalarının en eskisi, "saltire gümüşünden ve gulesten (altın rengi) iki anahtar" olarak tanımlayan Froissart'ın 1353 tarihli Günlüklerinde bulunur.""Froissart, in his Chronicles referring to the events of the year 1383, is the first to blazon the arms of the Church: faisait Vevesque de Mordwich porter devant lui les armes de l'Eglise, la bannière de St. Pierre, de gueules à deux clefs d'argent en sautoir, comme Gonfanonnier du Pape Urbain." Donald Lindsay gules, A Treatise on Ecclesiastical Heraldry (W. Heffer and Sons, 1930)  Froissart'ın tanımlamasına göre 14. yüzyılın başından itibaren, Kutsal Makam'ın armaları, çoğunlukla çapraz altın bir anahtar ve çapraz gümüş bir anahtarla, bazen iki altın anahtar veya daha az sıklıkla iki gümüş anahtar olmak üzere iki çapraz anahtardan oluşmuştur."From the beginning of the 14th century, the two crossed keys constitute the arms of the papacy. The field of the shield is generally gules (red) and the cord is azure (blue). Most often the key placed in bend is gold and the one placed in bend sinister is silver; sometimes they are both gold, or, less often, silver" (Michel Pastoureau, "Keys" in Philippe Levillain, The Papacy: An Encyclopedia (Routledge 2002 ), vol. 2, p. 891).

Altın anahtarın ve gümüş anahtarın çapraz olarak yerleştirildiği uygulama yavaş yavaş yaygınlaştı, ve ancak Papa II. Pius döneminden itibaren kesin olarak kabul gördü. "Çapraz altın anahtarın, gümüşten yapılmış bir anahtarın üzerine çapraz olarak yerleştirilmesi uygulaması, II. Pius döneminden (1458–64) önce kesin olarak ortaya çıkmadı".

1952–1953 yıllarında İngiliz Heraldik Derneği, Kutsal Makam'ın armasını "Gules bir anahtar veya [(heraldik terminolojide "altın" veya "sarı")] bir anahtarın üstünde çapraz gümüş [(heraldik terminolojide "gümüş" veya "beyaz")] her iki taraf yukarı doğru, yaylar bir kordonla birleşmiş veya kalkanın üstünde bir taç, üç taç veya [("altın")], mitre gümüş [("gümüş")]" olarak adlandırdı. Başpiskopos Bruno Heim, 1978 tarihli Katolik Kilisesi'nde Heraldik adlı kitabında aynı düzenlemeyi açıklamıştır."The symbolism of the keys is brought out in an ingenious and interpretative fashion by heraldic art. One of the keys is of gold (or), the other of silver (argent). The golden key, which points upwards on the dexter side, signifies the power that extends even to Heaven. The silver key, which must point up to the sinister side, symbolizes the power over all the faithful on earth. The two are often linked by a cordon Gules as a sign of the union of the two powers. The handles are turned downwards, for they are in the hand of the Pope, Christ's lieutenant on earth. The wards point upwards, for the power of binding and loosing engages Heaven itself." Bruno Bernhard Heim, Heraldry in the Catholic Church: Its Origin, Customs and Laws (Van Duren 1978 ISBN 9780391008731), s. 54

Sede vacante
küçükresim|upright=0.68|Sede vacante arması
Altın anahtar, sede vacante armasında da çapraz bir şekilde yerleştirilmiştir; taç, bir papanın yokluğunu belirtmek ve Kutsal Roma Kilisesi'nin Camerlengo'su'nun Kutsal Makam'ın dünyevi işleri üzerindeki geçici yönetimini belirtmek için Papalık Devletleri'nin armasını temsil ettiği bilinen bir umbraculum (şemsiye) ile yer değiştirmiştir.

 Taç 
Froissart'a ve Galbreath'in "Insegne e simboli: araldica pubblica e privata medievale e moderna"'ya göre 14. yüzyılının sonuna doğru, papalık tacı Kutsal Makam'ın arması içine dahil edildi. Claudio Ceresa ise, benimsenmesinin bilinen en eski kanıtının, V. Martinus'un (1417–1431) papalık döneminden bir sonraki yüzyıla dayandığını söylüyor.Claudio Ceresa, "Una sintesi di simboli ispirati alla Scrittura" on L'Osservatore Romano, 10 August 2008  

Papalık Devletleri ve Vatikan Şehri

küçükresim|upright=0.68|Montefeltro ailesinin arması, Federico III'ün Kilise Gonfalonier'i olarak edindiği papalık nişanının eklenmesiyle oluşturulmuştur.
Papalık arması ile yönettiği toprakların arması arasındaki ayrımın geçmişi en azından 16. yüzyıla kadar uzanmaktadır. Galbreath şöyle der: "16. yüzyıldan itibaren, Papalık'ın bu üçüncü arması - biri altın, diğeri gümüş, altınla bağlanmış, gümüş bir taçla taçlandırılmış, çaprazlanmış bir çift anahtardan oluşan Gules arması olabilir - Papalık'ı Papalık Devletlerinden ayrı olarak temsil ettiği kabul edilir."Galbreath 1930, p. 25 Bu ifade Heim tarafından onaylanarak alıntılanmıştır.Heim 1978, p. 101

Papalık Devletleri'nin armaları, taç yerine umbraculum'un (Papa'nın dünyevi güçlerinin simgesi) bulunması bakımından farklıydı ve İtalya'daki Napolyon Krallığı'nın (1805-1814) kraliyet armasının ilk çeyreği (kalkanın dört eşit parçaya bölünmesi ve her parçaya bir sembol yerleştirilmesi) olarak kabul edildi.

Arma üzerine yorumlar
Claudio Ceresa, papalık tacının altındaki çapraz anahtarların bilinen en eski tasvirinin, halefi IV. Eugenius'un (1431-1447) bunu bir gümüş sikkenin tasarımına eklediği V. Martinus'un (1417-1431) papalık döneminden kalma olduğunu söylüyor. Galbreath ve Insegne e simboli: araldica pubblica e privata medievale e moderna, bunun bir önceki yüzyıldan kalma olduğunu söylüyor.

Anahtarlar
Anahtarlar, İsa Mesih'in Petrus'a verdiği şu vaade atıfta bulunur: "Sana göklerin krallığının anahtarlarını emanet ediyorum. Yeryüzünde bağladığını söylediğin her şey göklerde de bağlanmış olacak; yeryüzünde çözdüğünü söylediğin her şey göklerde de çözülmüş olacak" (Matta 16:19). Bunlar, Katolik Kilisesi'nin Mesih'in Aziz Petrus ve haleflerine verdiğine inandığı gücün bir simgesidir. Altın anahtar, gücün göğe ulaştığını, gümüş anahtar ise yeryüzündeki tüm inananlara uzandığını gösterir; iç içe geçmiş olmaları, gücün iki yönü arasındaki bağlantıyı gösterir ve anahtarın saplarının tabanda olması, gücün papanın elinde olduğunu simgeler."The symbolism of the keys is brought out in an ingenious and interpretative fashion by heraldic art. One of the keys is of gold (or), the other of silver (argent). The golden key, which points upwards on the dexter side, signifies the power that extends even to Heaven. The silver key, which must point up to the sinister side, symbolizes the power over all the faithful on earth. The two are often linked by a cordon Gules as a sign of the union of the two powers. The handles are turned downwards, for they are in the hand of the Pope, Christ's lieutenant on earth. The wards point upwards, for the power of binding and loosing engages Heaven itself." Bruno Bernhard Heim, Heraldry in the Catholic Church: Its Origin, Customs and Laws (Van Duren 1978 ), p. 54

Taç
Papalık tacının fiziken kullanımı I. Ioannes Paulus ve halefleri tarafından durdurulmuş olsa da, bu bir papalık arması sembolü olarak kalmaya devam etmektedir. Papa'nın başlığına 1130'da Papalık Devletleri üzerindeki egemenliği simgelemek için bir taç eklendi. 1301'de, o dönemde Fransa Kralı IV. Philippe ile çatışma halinde olan VIII. Bonifacius, manevi otoritesinin herhangi bir sivil güçten üstün olduğunu belirtmek için ikinci bir taç ekledi. 1342'de XII. Benedictus, papalık dini otoritesinin dindar olmayan hükümdarlarınkinden üstünlüğünü simgelemek için üçüncü bir taç ekledi. Üç tacın orijinal önemi zamanla kayboldu ve bunun yerine papanın rahip, yönetici ve öğretmen olarak yetkilerini temsil etmeye başladılar.

 Resmi sürümler 

 Ayrıca bakınız 

 Vatikan Şehri arması
 Vatikan bayrağı
 Vatikan pasaportu

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 
 Donald L. Galbreath: Papal Heraldry. Cambridge, 1930; Heffer and Sons.
 Bruno Bernhard Heim: Heraldry in the Catholic Church: Its Origins, Customs and Laws. Gerrards Cross: Van Duren, 1978.
 Baron du Roure de Paulin: L'Héraldique Ecclésiastique. Paris, 1911; H. Daragon.

 Dış bağlantılar 

 Secretariat of State – Coat of Arms of the Holy See
 Holy See Press Office – Coat of Arms of the Holy See
 A renaissance of Catholic heraldry (1945–1980) – The Heraldry Society

Kategori:Anahtarlı armalar
Kategori:Mitreli armalar
Kategori:Haçlı armalar
Kategori:Katolik armacılığı
Kategori:Hristiyanlık sembolleri
Kategori:Kutsal Makam
Kategori:Ulusal mühürler
Kategori:Din ve siyaset