Daha kötüsü daha iyidir

"Daha kötüsü daha iyidir" (), yazılım tasarımında sonuca veya ürün yazılıma giden basitliği ve pratik çözümleri mükemmeliyetçiliğe tercih eden bir yaklaşımdır. Bu felsefe, Richard P. Gabriel tarafından 1989'da popüler hale getirilmiştir.

 Köken ve tanım 
Konsept ilk olarak Lisp programcıları arasında, özellikle de MIT ve New Jersey'deki programcılar arasındaki tasarım farklılıklarını tanımlamak için ortaya çıkmıştır. Gabriel, MIT yaklaşımını "doğru yol" (the right thing) olarak tanımlarken, New Jersey yaklaşımını (Unix ve C'nin geliştirilme tarzı) "daha kötüsü daha iyidir" olarak adlandırmıştır.

Temel prensipleri:
 Basitlik: Tasarım basit olmalıdır
 Doğruluk: Mümkün olduğunca doğru olmalı, ancak küçük hatalar kabul edilebilir
 Tutarlılık: Tutarlı olmalı, ancak küçük tutarsızlıklar kabul edilebilir
 Eksiksizlik: %90 çözüm, %100 çözümden daha iyidir

 Örnekler ve etkiler 
Bu felsefenin en bilinen örneklerinden biri Unix işletim sistemidir. Unix'in küçük, basit araçları birleştirme yaklaşımı bu felsefeyi yansıtır.

Linux çekirdeği geliştiricisi Linus Torvalds da bu felsefeyi benimsemiştir: "Mükemmel olmayan bir şeyi bugün yayınlamak, mükemmel bir şeyi yarın yayınlamaktan daha iyidir."

 Eleştiriler 
Bu yaklaşım, özellikle güvenlik ve uzun vadeli bakım gerektiren sistemlerde eleştirilmiştir. Eleştirmenler, "daha kötü" çözümlerin teknik borç birikmesine ve daha sonra düzeltilmesi zor sorunlara yol açabileceğini savunmaktadır.

 Ayrıca bakınız 
 Unix felsefesi
 KISS prensibi
  You aren't gonna need it
(YAGNI)
 Minimum uygulanabilir ürün
 Teknik borç

 Kaynakça 

Kategori:Yazılım tasarımı
Kategori:Kalite yönetimi