Carlo Scarpa

Carlo Scarpa (2 Haziran 1906 – 28 Kasım 1978), Venedik kültürünün malzemeleri, peyzajı ve tarihinden olduğu kadar Japon estetiğinden de etkilenmiş İtalyan bir mimar ve tasarımcıydı.Carlo Scarpa and Japan. The influence of Japanese  art and architecture in the work of Carlo Scarpa. lincoln.ac.uk Tarihe, yerel bağlama, sanat ve zanaat tekniklerine ve yaratıcı düşünceye duyduğu ilgiyi cam ve mobilya tasarımı gibi alanlarda özgün biçimlerde ortaya koymuştur.

 Hayatı 
Scarpa, 2 Haziran 1906'da Venedik'te doğdu. Çocukluğunun büyük bir kısmını, ailesinin taşındığı Vicenza'da geçirdi. Annesinin, o 13 yaşındayken vefat etmesi üzerine babası ve kardeşiyle birlikte yeniden Venedik'e döndü. Venedik Güzel Sanatlar Akademisi'nde mimarlık eğitimi aldı Buradan Mimarlık Profesörü unvanıyla mezun olduktan sonra mimar Francesco Rinaldo'nun yanında çalıştı ve daha sonra onun yeğeni Nini Lazzari (Onorina Lazzari) ile evlendi.

Ancak, II. Dünya Savaşı sonrasında İtalyan hükûmetince zorunlu tutulan mimarlık meslek sınavına girmeyi reddetti. Bu nedenle, yasal olarak bir mimarla ortaklık kurmadan mesleğini icra etmesi mümkün değildi. Bundan ötürü, birlikte çalıştığı kişiler—müşterileri, zanaatkârlar ve meslektaşları—ona "mimar" değil, “Profesör” diye hitap ediyorlardı.
sol|küçükresim| Scarpa'nın tasarladığı Castelvecchio Müzesi merdivenleri
Scarpa'nın mimarlığı, mevsimlerin geçişinden tarihin sürekliliğine kadar zamanın etkilerine duyarlıdır ve bu yaklaşım, duyusal bir malzeme tahayyülüne dayanır. Mario Botta'nın tez danışmanlığını Scarpa'nın restorasyonunu ve bahçe tasarımını üstlendiği Fondazione Querini Stampalia'nın yöneticisi olan Giuseppe Mazzariol ile birlikte üstlenmiştir. Scarpa, 1940'ların sonlarından ölümüne dek Venedik Mimarlık Fakültesi'nde çizim ve iç mekân tasarımı dersleri vermiştir. Yapıtlarının büyük kısmı Veneto bölgesindedir; ancak İtalya'nın diğer bölgelerinde ve Kanada, ABD, Suudi Arabistan, Fransa ve İsviçre'de de peyzajlar, bahçeler ve yapılar tasarlamıştır. İsminin on bir harfli oluşu, mimari tasarımlarında tekrar eden bir motif olarak kullanılmıştır.

Scarpa'nın ölümünden sonra tamamlanamamış olan projelerinden biri, Monselice'deki Villa Palazzetto'dur. Bu yapı, Scarpa'nın Brion mezarlığı dışında gerçekleştirdiği en iddialı peyzaj ve bahçe projelerindendir. Cassina firmasında çalışan ve Scarpa'nın Japonya'ya ilk seyahatini mümkün kılan Aldo Businaro adına gerçekleştirilmiştir. Businaro, 2006 yılının Ağustos ayında, yapıya Scarpa'nın 100. doğum yılı anısına eklenen merdivenler tamamlanmadan birkaç ay önce vefat etmiştir. Bu merdivenler, Ekim 2006'da Scarpa'nın oğlu Tobia tarafından tasarıma eklenmiştir.

1978 yılında, Japonya'nın Sendai şehrindeyken beton merdivenlerden düşen Scarpa, on gün boyunca hastanede kaldıktan sonra yaşamını yitirmiştir. San Vito d'Altivole'deki L biçimli Brion mezarlığı, Orta Çağ şövalyelerini andıran bir şekilde, keten örtülere sarılı olarak ayakta gömülmüştür.

1984 yılında İtalyan besteci Luigi Nono, A Carlo Scarpa, Architetto, Ai suoi infiniti possibili başlıklı mikro aralıklarla yazılmış orkestral kompozisyonunu Scarpa'ya ithaf etmiştir.

 Tasarım kariyeri 
küçükresim| Verona'daki Museo di Castelvecchio . Fotoğraf: Paolo Monti, 1982 (Fondo Paolo Monti, BEIC).
Scarpa, mimar olmasının yanı sıra bir tasarımcıydı. Kariyerinin başında Murano'daki cam ustalarıyla birlikte çalışmış, MVM Cappellin & Co. ve Venini için şişeler ve avizeler tasarlamıştır. Venini için yaptığı tasarımlar zamanla çok değer kazanmış; örneğin, 1940 tarihli bir vazo 2012 yılında Christie’s müzayedesinde yaklaşık 309.000 dolara, bir ikinci el dükkânında bulunmuş başka bir vazo ise 2023'te 107.100 dolara satılmıştır.

1960'lı yıllarda Dino Gavina ile tanıştıktan sonra endüstriyel tasarım dünyasına da adım atan Scarpa, Gavina şirketinin başkanlığını üstlenmiştir.

1968 yılında Studio Simon'un kurulmasıyla birlikte endüstriyel mobilya tasarlamaya başlamış, Simon ve Bernini firmaları için tasarımlar yapmıştır. 1968 tarihli Doge masası ile 1973 tarihli Cornaro kanepesi bu alandaki en bilinen eserlerindendir.

 Önemli eserleri 

 Gallerie dell'Accademia, Venedik, İtalya Scarpa carried out "sensitive restoration work" on the building.
 Padiglione del libro d'arte, Giardini di Castello, La Bienale, Venedik, 1950–1952 
 Palazzo Abatellis: La Galleria Di Sicilia, Palermo, 1953–1954 
 Palazzo Ca'Foscari, Venedik, İtalya, 1935–1956
 Venezuela Pavyonu, La Biennale, Venedik, İtalya, 1954–1956 
 Veritti Evi, Udine, İtalya, 1955–1961 
 Museo Canova di Possagno, İtalya, 1955–1957 
 Museo di Castelvecchio, Verona, İtalya, 1956–1964 
 Negozio Olivetti, Piazza S. Marco, Venedik, İtalya, 1957–1958 
 Fondazione Querini Stampalia, Venedik, 1961–1963 
 Brion mezarlığı, , İtalya, 1969–1978 
 Banca Popolare di Verona, İtalya, 1973–1978 
 Verona'daki Museo di Castelvecchio Restoranı / Carlo Scarpa 

 Kaynakça 

 Bibliyografya 

 Beltramini, Guido; Zannier, Italo (2007). Carlo Scarpa: Architecture and Design. New York: Rizzoli.


 Dal Co, Francesco; Mazzariol, Giuseppe (1985). Carlo Scarpa: The Complete Works. Milan: Electa; New York: Rizzoli.
 Dal Co, Francesco (2009). To Construct, to Compose: Carlo Scarpa and the Villa Ottolenghi. Amsterdam: SUN.
 Guidi, Guido (2011). Carlo Scarpa's Tomba Brion. Ostfildern: Hatje Cantz.
 Giunta, Santo (2020). Carlo Scarpa. A [curious] shaft of light, a golden standard, the hands and a face of a woman. Reflections on the design process and layout of Palazzo Abatellis 1953–1954. Richard Murphy'nin önsözü ve Giampiero Bosoni'nin sonsözüyle, Marsilio, Venedik, .



 McCarter, Robert (2013). Carlo Scarpa. Londra: Phaidon Press. (2. basım, 2017)

 Schultz, Anne-Catrin (2007). Carlo Scarpa: Layers. Stuttgart: Edition Axel Menges.

 Sonego, Carla (1995). Carlo Scarpa. Gli anni della formazione. Venedik: IUAV, (yayınlanmamış tez, Professor Marco De Michelis, danışman). 

 Dış bağlantılar 

 Carlo Scarpa Dijital Arşivi


Kategori:20. yüzyılda İtalyan mimarlar
Kategori:İtalyan tasarımcılar
Kategori:Düşme sonucu ölenler
Kategori:1978'de ölenler
Kategori:1906 doğumlular