Mevsimlik işçi

Mevsimlik işçiler ya da sezonluk işçiler, çalışma süresi ve zamanlaması iklim döngüsü, resmi tatiller ve tarımsal hasatlar gibi mevsimsel faktörlerden önemli ölçüde etkilenen iş sözleşmelerine sahip işçilerdir.

Bu işçiler, sürekli bir istihdam ilişkisine sahip olmadan, yalnızca ihtiyaç duyulan dönemlerde iş gücüne katılırlar. Özellikle tarımsal üretimin yoğunlaştığı ekim, hasat ve budama dönemlerinde mevsimlik işçilerin sayısı artmaktadır. Ancak turizm, inşaat veya gıda işleme gibi sektörlerde mevsimsellik, insan faaliyetlerindeki yıllık değişikliklere bağlı olarak şekillenmektedir.

 Eleştiriler ve sorunlar 
Mevsimlik işçilerin çalışma koşulları arasında, zorlu fiziksel emek, uzun çalışma saatleri ve yetersiz barınma gibi sorunlar sıklıkla görülmektedir. Sosyal güvenlik kapsamının dışında kalmaları ile birlikte, eğitim ve sağlık hizmetlerine erişim zorlukları da mevsimlik işçilerin yaşadığı başlıca sorunlar arasında yer almaktadır. Aileleriyle birlikte göç eden işçilerin çocukları, yer değişiklikleri nedeniyle eğitim süreçlerinde kesintiler yaşayabilmektedir.

Mevsimlik işçilik, sadece ekonomik değil aynı zamanda sosyal ve kültürel boyutları da olan bir olgudur. Göç ettikleri bölgelerde geçici yaşam kuran mevsimlik işçiler, kimi zaman ayrımcılığa ve dışlanmaya maruz kalabilmektedir. Son yıllarda Türkiye'deki devlet ve sivil toplum kuruluşları, mevsimlik işçilerin yaşam koşullarını iyileştirmeye yönelik projeler hayata geçirilmiştir.

2023 yılında Fransa'nın Champagne bölgesinde çalışan 57 mevsimlik göçmen işçi, sağlıksız barınma ve yetersiz çalışma koşulları nedeniyle resmi denetimlere tabi tutuldu. Soruşturma sonucunda ilgili firma hakkında insan ticareti ve zorla çalıştırma iddialarıyla dava açılmıştır.

 Türkiye'de mevsimlik işçilik 

 Oranlar 
Türkiye'de mevsimlik işçiler, genellikle doğu ve güneydoğu bölgelerinden diğer bölgelere göç ederek çalışmaktadır. Mevsimlik tarım işçilerinin sayısı kesin olarak belirlenememekle birlikte, 2014 yılında yapılan bir araştırma bu sayıyı yaklaşık 1 milyon olarak tahmin etmektedir. Türkiye İstatistik Kurumu'nun verilerine göre, 2023 yılında işe başlamak amacıyla gerçekleştirilen göçlerin oranı %8,3 olarak kaydedilmiştir.

 Saha araştırmaları 
Sivas, Adana ve Samsun illerinde yapılan saha araştırmaları; sağlık sorunları, sosyal izolasyon ve eğitimden uzak kalma gibi birçok yapısal probleme işaret etmektedir. İşçilerin uzun saatler boyunca fiziksel olarak ağır koşullarda çalışması ve çoğu zaman sosyal güvenlik sistemine dahil olamamış olmalarına işaret edilmektedir.

Şanlıurfa'nın Hilvan ilçesinde gerçekleştirilen bir araştırmaya göre, işçilerin kullandığı ulaşım araçlarının güvenli olmaması, beslenme ve konaklama koşullarının yetersizliği, düşük ücretler ve ücretlerin zamanında ödenmemesi gibi sorunlar ortaya konmuştur. Ayrıca, işçilerin büyük bir kısmının sağlık güvencesine sahip olmadığı tespit edilmiştir.

Araştırmalara göre mevsimlik işçilerin en çok ihtiyaç duyduğu hizmetler arasında sağlık hizmetleri, barınma olanakları, sosyal güvenlik desteği ve psikososyal danışmanlık yer almaktadır.

 Politikalar ve öneriler 
Yapılan araştırmalara göre, Türkiye'de mevsimlik tarım işçilerinin yaşadıkları sorunları gidermeye ve bu bağlamda gereksinimlerini karşılamaya yönelik sosyal politika, hizmet ve uygulamaların yetersiz olduğu görülmüştür. Mevsimlik işçilere yönelik hizmetlerin geliştirilmesi için taşınabilir okullar, mobil sağlık hizmetleri ve sosyal destek sistemleri gibi uygulamaların yaygınlaştırılması önerilmektedir.

 Ayrıca bakınız 

 Gastarbeiter
 Çocuk işçiler
 Türkiye’den Almanya’ya işçi göçü

 Kaynakça 

Kategori:İşçilik