Yasal ödeme aracı

Yasal ödeme aracı, mahkemelerin herhangi bir parasal borcun ödenmesinde geçerli ve yeterli ödeme olarak kabul etmek zorunda olduğu bir para türüdür. Her bir yargı bölgesi neyin yasal ödeme aracı olduğunu kendi belirler; ancak özünde bu kavram, bir borcun ödenmesinde teklif edildiğinde ("tedarik edildiğinde") borcu ortadan kaldıran herhangi bir şeyi ifade eder. Alacaklının bu ödeme aracını kabul etme zorunluluğu yoktur; fakat borçlunun yasal ödeme aracı ile ödeme teklifinde bulunması, borcu hukuken ortadan kaldırır.

Yasal ödeme aracının tanınması genellikle yalnızca bir borçlunun alacaklıya olan parasal borcunu ödemesi durumunda zorunludur.Paul M. Horvitz, Monetary Policy and the Financial System, s. 14, Prentice-Hall, 3. ed. (1974). Bir malın satışı gibi sözleşmeye dayalı ilişkilere girmeyi teklif eden satıcılar, yasal ödeme aracını kabul etmek zorunda değildir ve bunun yerine elektronik ödeme yöntemleri, yabancı para birimleri veya yasal olarak tanınan başka bir değerli nesne ile ödeme yapılmasını sözleşme ile şart koşabilirler.

Birçok ülkede madenî paralar ve banknotlar yasal ödeme aracı olarak tanımlanır; ancak kişisel çekler, kredi kartları ve benzeri nakit dışı ödeme yöntemleri genellikle bu kapsamda değildir. Bazı yargı bölgeleri, belirli bir yabancı para birimini yasal ödeme aracı olarak kabul edebilir; bu para birimi bazen tek geçerli para birimi olabilir ya da ülkenin yerel para birimiyle birlikte kullanılabilir.

 Kaynakça 

Kategori:Ticaret hukuku
Kategori:Para birimleri