Salzgitter-Drütte Toplama Kampı Alt Kampı

Salzgitter-Drütte Toplama Kampı Alt Kampı (Almanca: KZ-Außenlager Salzgitter-Drütte), halk arasında KZ Drütte olarak da bilinir, Neuengamme toplama kampının birçok alt kampından biriydi.[1] Salzgitter'in bir bölgesi olan Drütte'deki Hermann Göring Works'ün arazisinde bulunuyordu.

 Kampların tarihi ve tutuklular 
250 toplama kampı esiri, 13 Ekim 1942'de Hochstraße'nin altındaki depo odalarında alt kampı kurdu. 10. Salonun inşasında 500 kişi daha istihdam edildi. Toplama kampı esirlerinin sayısı 1944'ün ortalarına doğru 2.700'ün üzerine çıktı. Üretim sayılarının artması nedeniyle, alt kampta Eylül 1944'e kadar yaklaşık 3.150 toplama kampı esiri vardı. Drütte, sayı bakımından Neuengamme toplama kampının en büyük alt kampıydı. Esirlerin mermi ve el bombası kovanları üretmeleri gerekiyordu; aylık 500.000 metal kovanlık bir üretim hacmi planlanmıştı. Büyük bir esir grubu "Eylem 88" olarak adlandırılan eyleme gönderildi. 8,8 cm uçaksavar topları ve 8,8 cm tanksavar topları için el bombaları ürettiler. Çalışma sırasında yapılan konuşmalar sopayla dövülmekle cezalandırılıyordu ve üretimdeki en ufak bir hata idamla cezalandırılıyordu. Çoğu siyasi tutukluydu ve 20 yaşın altındaydı. Gençliklerine rağmen ağır işlerde çalışmaya zorlanıyorlar ve üç vardiya halinde çalışıyorlardı. Yeterli koruma veya koruyucu kıyafet olmadan sıcağa ve zehirli dumanlara maruz kalıyorlardı. Tutukluların yaklaşık yüzde onu bu koşullar altında hastaydı ve göreve uygun değildi. Tıbbi bakım neredeyse yoktu; revir 60 yataklıydı ve her zaman aşırı kalabalıktı; bazı durumlarda iki tutuklu bir yatağı paylaşmak zorunda kalıyordu. 1943'e kadar bir doktor atanmadı ve Mayıs 1942'den kampın sonuna kadar mesleği terzi olan tek bir sağlık görevlisi vardı. Artık göreve uygun olmayan tutuklular Neuengamme'deki ana kampa geri gönderildi. Bu toplama kampında 682 tutuklunun hastalık, infaz ve kazalar nedeniyle öldüğü ve bunun kasıtlı olarak yapıldığı kanıtlanmıştır.

Drütte alt kampı 7 Nisan 1945'te ilerleyen İngiliz askerlerinden önce boşaltıldığında, tutuklular Salzgitter-Bad toplama kampından gelen kadınlarla birlikte Celle'ye nakledildi. Celle'de yaklaşık 4.000 tutuklunun bulunduğu tren, 8 Nisan'da Amerikan bombardıman uçakları tarafından saldırıya uğradı. Tutukluların tren vagonlarından inmelerine izin verilmediği için, saldırıda tutukluların yarısından fazlası öldürüldü. Bombalardan ve ardından gelen kaostan kaçan yaklaşık 1.300 tutukludan 1.100'ü yeniden yakalandı ve 200 kaçak SS ve polis, Wehrmacht, Volkssturm (Halk Milisleri), yerel Hitler Gençliği ve Celle vatandaşları tarafından Celle Katliamı olarak adlandırılan olayda öldürüldü. Yürüyebilen 500'den fazla tutuklu, 10 Nisan 1945'te zorunlu yürüyüşler sonrasında Bergen-Belsen toplama kampına ulaştı. Birçoğu bombalama baskınında yaralanan ve yürüyemeyen kalan 600 kişi, Celle'deki Heidekaserne kışlasının kışlalarında barındırıldı. İngiliz birlikleri onları 12 Nisan 1945'te orada kurtardı.

 Kamp komutanı 
Salzgitter-Drütte toplama kampı alt kampındaki ilk kamp komutanı, SS-Hauptsturmführer Hermann Florstedt ile birlikte SS-Obersturmführer Anton Thumann'dı ve 1942 sonlarından 1943 ortalarına kadar yerine SS-Hauptsturmführer Heinrich Forster geçti. Daha sonra SS-Obersturmführer Arnold Strippel kamp komutanı olarak görev yaptı ve ardından Herbert Rautenberg geldi. Nihayet Nisan 1945'e kadar SS-Obersturmführer Karl Wiedemann kampa başkanlık etti. Yardımcısı, Leinde yakınlarındaki Salzgitter-Watenstedt toplama kampından da sorumlu olan SS-Obersturmführer Peter Wiehage'di.

Hermann Florstedt, Buchenwald SS muhafızlarını ilgilendiren yolsuzluk skandalı nedeniyle 20 Ekim 1943'te tutuklandı ve 15 Nisan 1945'te SS tarafından idam edildi.

Anton Thumann, savaşın sona ermesinden sonra tutuklandı ve 18 Mart 1946'da Neuengamme toplama kampında işlenen suçlara katılımı nedeniyle Neuengamme Ana Davası sırasında Curiohaus'ta yargılandı. Thumann, 3 Mayıs 1946'da asılarak ölüme mahkûm edildi ve 8 Ekim 1946'da Hamelin'de idam edildi.

Kamp komutanı Arnold Strippel'in savaştan sonra saklandığı ve daha sonra Aralık 1948 ortasında, ağaç asma cezasına çarptırdığı eski bir Buchenwald mahkûmu tarafından tutuklandığı bilinmektedir. Birden fazla müebbet hapse mahkûm edildikten sonra, yeniden yargılanmasıyla cezası geriye dönük olarak önemli ölçüde azaltıldı. 21 Nisan 1969'da hapisten çıktıktan sonra, 1970'te 121.500 DM tazminat aldı. Bu tazminat bir kargaşaya yol açtı ve ayrıca Bundestag'daki parlamenterlerin dikkatini çekti. Sonuç olarak, her toplama kampı mahkûmu hapis başına sadece 5 DM aldı, ancak durum böyle kaldı. Strippel, 1 Mayıs 1994'te Frankfurt am Main'de öldü.

 Anıt 
1985'ten beri, Şehir Tarihi Çalışma Grubu, IG Metall sendikası ve eski Peine-Salzgitter AG çelik fabrikasının işçi konseyi ile birlikte, mahkûmların tutulduğu binada bir anıt yapılması için kampanya yürütüyor. Bu girişim, 1992'de Peine-Salzgitter AG'nin yönetim kurulu ile işçi konseyi arasında, Hochstraße'nin altındaki dört konaklama odasının anıt olarak kurulabileceği yönünde bir anlaşmaya yol açtı. Bu odalar anıta dönüştürüldü ve Şehir Tarihi Çalışma Grubu tarafından yönetiliyor. Anıt 11 Nisan 1994'te açıldı ve her ayın ikinci cumartesi günü önceden randevu alınmadan ziyaret edilebiliyor.

 Alıntı 
"Yol ana deponun yanından Hochstraße'ye, Kapı I'e doğru gidiyordu. Toplama kampı tutsakları Hochstraße'nin altında hapsedilmişti. Hochstraße'den, yüksek bir elektrikli çitle çevrili olan yoklama alanlarına bakılabiliyordu. Arkasında gözetleme kuleleri vardı. Hochstraße'de şu yazılar yazılıydı: Durmayın, uyarı yapılmadan ateş açılacak."Rudi K., ehem. Lehrling in den Reichswerken „Hermann-Göring“ nach Flyer der Gedenkstätte

 Web siteleri 

 Kaynakça 


Kategori:Almanya'daki anıtlar