Orujo

Orujo, kuzey İspanya'dan bir posa brendisidir (üzümün preslenmesinden sonra kalan katı kalıntı olan cibrenin damıtılmasıyla elde edilen bir içki). %50'nin üzerinde alkol içeriğine sahip şeffaf bir içkidir (100 proof (ABD), 87.6 proof (Britanya)).

Kuzey İspanya'da, özellikle Galiçya'da, ama aynı zamanda Asturias, Kastilya ve Leon ve Kantabria'da (özellikle Liébana vadisinde) popülerdir. Ayrıca augardente veya aguardiente ("ateş suyu") ve caña olarak da adlandırılır.Caña in this sense has the same root as cognac, the root being the Lenga d'òc term for the chalky soil where the grapes were grown. But caña is also used in South America for the liquor, rum, made from the residue of pressed sugar cane. Orujo, kendileri için şarap yaptıktan sonra posayı küçük bir imbikte damıtan bazı aileler için bir zanaatkarlık işi haline gelmiştir. Son yirmi yılda, bazı menşe adları (İspanyolcada DO) dahil olmak üzere birçok yüksek kaliteli damıtılmış içki ortaya çıkmıştır. Bunlar kaliteli üzümlerden elde edilir ve en yüksek standartlara göre üretilir ve günümüzde yalnızca küçük köylerde bulunan geleneksel ev yapımı içkinin yerini almaktadır.

 Etimoloji 
Orujo kelimesi "aguardiente de orujo" (posa içkisi) ifadesinden gelmektedir.

 Üretim 
küçükresim|Üzüm cibresinin damıtılmasıyla orujo elde edilmesi işlemi
Orujo'nun temel bileşeni şarap üretiminin tortusudur. Üzümler ezildikten sonra, orujos veya üzüm tortusu aynı adı taşıyan içkiyi üretmek için kullanılabilir. Üzüm kabukları, çekirdekleri ve sapları kapalı fıçılarda fermente edilir ve ardından damıtılır. Alambiques, alquitaras veya potas adı verilen imbikler, geleneksel olarak açık ateşte ısıtılan büyük bakır kazanlardır ve bir poteiro (orujo damıtıcısı) birasını izler. Alambiques'teki damıtma işlemi altı saat veya daha fazla sürer. Galiçyalılar tarafından yüzyıllardır kullanılan bakır imbiklerin İber yarımadasına Araplar tarafından getirildiği düşünülmektedir; ancak aslında hiçbir zaman Araplar gelmemiştir.

Damıtma yoluyla üretilen orujo renksiz bir içkidir, orujo envejecido veya "eskimiş orujo" ise kehribar rengindedir. Eskitilmiş çeşidi aynı şekilde fermente edilir ve damıtılır, ancak daha sonra en az iki yıl olgunlaşması için meşe fıçılara dökülür.

 Tarihçe 
küçükresim|Fiesta del Orujo
Orujo, Portekiz ve İspanya'nın kuzeyinde yapılır. Liébana, Cantabria bölgesindeki manastırlar, Orta Çağ'dan beri orujo damıtmaktadır. Her Kasım ayında Potes kasabası, tadımlar ve katılımcıların kendi imbikleriyle halka açık bir şekilde orujo damıttıkları ve jürilerin en lezzetli partiye ödül verdiği bir yarışma içeren "Fiesta del Orujo" yu kutlar. Galiçyalılar 16. yüzyıldan beri çiftliklerinde orujo yapmaktadır ve içkileriyle büyük gurur duymaktadır, her aile kendi gizli tarifini dikkatlice korumaktadır. Ancak, 1989'da kurulan Denominación Específica Orujo de Galicia, bünyesinde şu anda 20'den fazla ticari orujo üreticisi bulunmaktadır.

 Yönetmelik 
İspanya'da geçerli olan 110/2008 sayılı posa brendisi yönetmeliği aşağıdaki gibidir:

 Orujo brendisi veya orujo, aşağıdaki koşulları sağlayan bir içkidir:
 Sadece fermente edilmiş ve damıtılmış üzüm posasından, doğrudan buharla veya su eklenerek elde edilir.
 Posaya eklenebilecek tortu oranı, 100 kg posa başına en fazla 25 kg tortu olmalıdır,
 Tortudan elde edilen alkol miktarı, nihai üründeki toplam alkol miktarının %35'ini geçemez,
 Damıtma, %86'dan az hacimli posa varlığında gerçekleşecektir.
 aynı alkol içeriğiyle yeniden damıtılmasına izin verilir,
 Uçucu madde içeriği %100 hacimde 140 g/hl alkole eşit veya daha fazla olmalıdır. ve alkolün %100 hacimdeki maksimum metanol içeriği 1.000 g/hl olacaktır.
 Posalı brendinin minimum alkol derecesi hacimce %37,5 olacaktır.
 Ek I'in 5. maddesinde tanımlandığı şekilde, seyreltilmiş veya seyreltilmemiş alkol ilavesi yapılamaz.
 Posa brendisi veya orujo hiçbir tatlandırıcı içermemelidir. Bu, geleneksel üretim yöntemlerini dışlamaz.
 Posa veya posa brendisi, sadece rengini ayarlamak için eklenen karamel içerebilir.

 Orujo içecekleri 
küçükresim|Galiçya'da oujo'dan queimada yapılır.
Orujo'dan, Galiçyalılar geleneksel olarak "queimada" (=yanmış) adı verilen bir içecek yaparlar; bu içecekte limon kabuğu parçaları, şeker ve çekilmiş kahve, varsa bir kil tencereye veya içi boş bir balkabağına konur. Daha sonra orujo üstüne dökülür ve tencere ateşe verilir ve alev maviye dönene kadar yanması sağlanır.

Cantabria Dağları'nın Cantabria, León ve Asturias dağ bölgelerinde, üç ana türetilmiş versiyon bilinmektedir: orijinal, orujo de hierbas (veya té de los puertos, "dağ geçitlerinin çayı"), orujo de cafe (cafe de los puertos) ve crema de orujo ("orujo kreması"), daha az bilinen diğerleri arasındadır.

 Diğer versiyonlar 
küçükresim|Grappa da bir çeşit posa brendisidir.
Orujo'ya benzeyen diğer posa brendileri, farklı isimler ve özelliklere sahip olmasına rağmen, Fransa (marc), İtalya (grappa), Almanya (tresterschnaps), Portekiz (bagaceira), Macaristan (törkölypálinka), Romanya (rachiul de tescovina) gibi diğer ülkelerde de bulunurken, Bulgaristan, Sırbistan, Karadağ, Hırvatistan, Yunanistan ve Kıbrıs'ta rakı'nın yerel çeşididir. Galiçya'da bazen augardente olarak ve İspanya'nın geri kalanında aguardiente olarak da anılır.

"Orujo" (Galiçyaca'da bagazo) terimi bazen üzümün posasının (damıtmadan önceki) eşanlamlısı olarak da kullanılır.

 Ayrıca bakınız 

 Posa brendisi

 Kaynakça 

Kategori:İspanyol likörleri
Kategori:Kantabria mutfağı
Kategori:İspanyol mutfağı
Kategori:Posa brendileri