Dondang Sayang

Dondang Sayang (kelime anlamıyla "aşk ezgisi"), 15. yüzyılda Malakka’da ortaya çıkmıştır ve geleneksel Portekiz halk müziğinden etkilenmiştir. Bu eğlence biçimi, Baba ve Nyonya topluluklarına mensup şarkıcıların doğaçlama Malayca pantun (manzum şiirler) söyleyerek karşılıklı atıştıkları geleneksel bir Malay gösterisidir. Şiirler genellikle neşeli ve zaman zaman mizahi bir üslupla söylenir. Şarkıcılara, bir keman, iki Malay rebana (tef türü davul) ve bir tetawak (gong) eşlik eder. Bu temel çalgılara zaman zaman akordeon, flüt ya da ikinci bir keman gibi başka enstrümanlar da eklenebilir.

Dondang Sayang’da baş müzisyen genellikle kemancıdır ve keman, vokal melodiye karşıt bir melodi sunarak müziğin temel yapısını belirler. Müzisyenler gösteri sırasında enstrüman değiştirebilir, ancak kemancı genellikle bunu yapmaz; yine de bu yasak değildir. Yeterli sayıda müzisyen varsa, rebana sayısı beşe kadar çıkarılabilir. Bazı durumlarda rebana yerine tambur, varil davulu ya da kompang da kullanılabilir. Müziğin temposu yavaştır ve her şarkı genellikle 32 ölçüden oluşur. Şarkı, kemanla başlayan bir girişle başlar; ardından rebana, sonra gong devreye girer ve nihayet vokal 5. ölçüde katılır. Üslup genel olarak resmiyet dışıdır ve sözler çoğunlukla aşk temalı şiirlerden oluşur (Ahmad Usop, 1984). Enstrümantasyon zaman zaman akordeonla da zenginleştirilebilir (Shafiee Ahmad, 1992).

 Kaynakça 

Kategori:Malezya'nın Somut Olmayan Kültürel Mirasları