Konstantin Päts

Konstantin Päts (23 Şubat [E.U. 11 Şubat] 1874 - 18 Ocak 1956), Estonyalı devlet adamı ve 1938'den 1940'a kadar ülkenin cumhurbaşkanıydı. Päts, bağımsız demokratik Estonya Cumhuriyeti'nin en etkili politikacılarından biriydi ve II. Dünya Savaşı'ndan önceki yirmi yıl boyunca ülkenin başbakanı olarak beş kez görev yaptı. 16-17 Haziran 1940'ta Estonya'nın Sovyet istilası ve işgalinden sonra, Päts bir aydan fazla bir süre resmi olarak görevde kaldı, ta ki istifaya zorlanana, yeni Stalinist rejim tarafından hapsedilene ve 1956'da öldüğü SSCB'ye sınır dışı edilene kadar.

Päts, siyasette aktif olan ilk Estonyalılardan biriydi ve daha sonra Jaan Tõnisson ile yaklaşık kırk yıl süren ünlü bir siyasi rekabet başlattı - önce gazetesi Teataja ile gazetecilik yoluyla, daha sonra siyaset yoluyla. Päts, 1905 Rus Devrimi sırasında ölüm cezasına çarptırılmasına rağmen, yurtdışına, önce İsviçre'ye, ardından edebi çalışmalarına devam ettiği Finlandiya'ya kaçmayı başardı. Estonya'ya (daha sonra Rus İmparatorluğu'nun bir parçası) döndü ve 1910-1911'de hapis cezasına çarptırıldı.

1917'deki Şubat Devrimi'nden sonra Päts, Kasım 1917'deki Bolşevik darbesinden sonra yeraltına inmek zorunda kalan yeni kurulan Estonya Özerk Valiliği'nin eyalet hükûmetine başkanlık etti. 19 Şubat 1918'de Päts, 24 Şubat 1918'de Estonya Bağımsızlık Bildirgesi'ni yayınlayan Estonya Kurtuluş Komitesi'nin üç üyesinden biri oldu. Estonya Geçici Hükûmeti'ne (1918-1919) başkanlık etti, ancak 1918'de Alman işgal rejimi tarafından birkaç ay hapsedildi. Geçici hükûmette Päts, İçişleri Bakanı (1918) ve Savaş Bakanı (1918-1919) olarak da görev yaptı ve bu da onu Sovyet Rus işgaline karşı Bağımsızlık Savaşı'nda Estonya ordusunu organize etmekten sorumlu bıraktı.

1920'lerde ve 1930'ların başlarında, Päts, zamanın en önde gelen sağcı partilerinden biri olan muhafazakar Çiftçi Meclisleri'ne liderlik etti ve sonunda 1932'de başka bir parti olan Yerleşimciler ve Küçük Toprak Sahipleri Birliği ile birleşti. Päts, Parlamento Başkanı (Riigikogu) (1922-1923) idi ve Estonya'nın radikal parlamenter sistemindeki cumhurbaşkanlığına eşdeğer bir görev olan Devlet Yaşlısı olarak beş kez görev yaptı (1921-1922, 1923-1924, 1931-1932, 1932-1933 ve 1933-1934). Devlet Yaşlısı olarak son döneminde, sağcı popülist Vaps Hareketi'ni etkisiz hale getirmek için bir öz darbe düzenledi. Ordu ve parlamento tarafından desteklendi. 1934-1938 "Sessizlik Dönemi" sırasında birçok reform yapıldı ve ekonomi büyüdü, anayasal düzenin geri dönüşünü erteledi. Estonya Savunma Kuvvetleri Komutanı General Johan Laidoner tarafından büyük ölçüde desteklenen Päts, 1938'de yeni bir anayasa kabul edilene kadar Devlet Yaşlısı (1934-1937) ve Cumhurbaşkanı Naibi (1937-1938) görevlerinde Başbakan olarak görev yaptı ve ardından Päts, Estonya'nın ilk Cumhurbaşkanı seçildi. Başkanlığı sırasında, Stalinist Sovyetler Birliği, Haziran 1940'ta Estonya'yı işgal etti. Cumhurbaşkanı olarak, tutuklanıp 1956'da öldüğü Sovyet Rusya'ya sınır dışı edilene kadar bir aydan fazla bir süre kararname imzalamak zorunda kaldı.

küçükresim|Päts ailesiyle birlikte (soldan sağa): erkek kardeşi Nikolai, kız kardeşi Marianna, babası Jakob, erkek kardeşi Voldemar, annesi Olga, erkek kardeşi Peeter ve Konstantin Päts (en sağda).

 Aile 
Päts'ın babasoylu ataları, Estonya'nın Viljandi yakınlarındaki Holstre köyünden geliyordu. Babası Jakob (Jaagup) Päts (1842-1909), Viljandi yakınlarındaki Heimtali'den bir inşaat ustasıydı. Konstantin'in annesi Olga Päts (doğumdaki soyadı Tumanova; 1847-1914) bir yetimdi. Bazı kaynaklara göre, Rusça konuşan Razumovsky ailesinde büyüdü (ve evlat edinen babası bir zamanlar Livonia Valiliği'nde Valga belediye başkanıydı). Diğer kaynaklar, onun yerine Krüdener ailesiyle birlikte büyümüş olabileceğini ve üvey babasının amcası Baron Krüdener olduğunu gösteriyor; ancak daha sonra Krüdener ailesine mürebbiye olarak hizmet etmiş olması daha olasıdır. Jakob ve Olga, her ikisi de Krüdener ailesi için çalışırken tanıştılar.

Päts'ın Nikolai (1871-1940) adında bir ağabeyi vardı, Paul (1876-1881), Voldemar (1878-1958) ve Peeter (1880-1942) adında üç küçük erkek kardeşi ve Marianne (1888-1947) adında bir kız kardeşi vardı. Anneleri Olga bir Doğu Ortodoks Hristiyan olarak yetiştirildiğinden, babaları Jakob Lutheranizm'den Doğu Ortodoks inancına geçti. Çocukların hepsi güçlü Ortodoks geleneklerine göre yetiştirildi.

Aile başlangıçta Viljandi'de yaşıyordu. Päts'ın babası Jakob, 1865'te Rusya İmparatoru II. Alexander'a Baltık Alman toprak sahiplerinin (baskıcı olarak gördükleri) aristokratik ayrıcalıklarını kaldırması için dilekçe veren Estonyalı milliyetçi çiftçilerden biriydi. Dilekçeden sonra Jakob yerel soylularla çatışmaya girdi ve 1873'te Pärnu yakınlarındaki Tahkuranna'ya taşınmak zorunda kaldı. Päts'ın babası Tahkuranna'da iş bulamayınca aile 1882'de Pärnu'da kiralık bir daireye taşındı. Üç yıl sonra Jakob, başlangıçta yol kenarındaki bir tavernada yaşadıkları Pärnu yakınlarındaki Raeküla'da bir arazi satın aldı, ancak taverna yandıktan sonra yeni bir ev inşa etti. Jakob arazisini daha küçük parsellere böldü ve sonunda bir ilçe haline gelen ve daha sonra Pärnu'nun bir bölgesi haline gelen sitede yarım düzine yeni ev inşa etti.

 Erken dönem 
Konstantin Päts, 23 Şubat [E.U. 11 Şubat] 1874'te Tahkuranna yakınlarında doğdu. Yerlilerin anılarına göre, annesi zamanında doktora ulaşamadığı ve eve geri döndüğü son birkaç kilometreyi yapamadığı için yol kenarındaki komşu bir çiftlikte doğdu. Tahkuranna Ortodoks Kilisesi'nde vaftiz edildi. Konstantin, eğitimine Tahkuranna Ortodoks cemaat okulunda başladı. Konstantin, Pärnu'da Rusça eğitim veren Ortodoks kilise okuluna gitti. Daha sonra, 1887-1892'de Riga Din Semineri'ne katıldı, ancak rahip olmamaya karar verdikten sonra Pärnu'daki liseye gitti.

1894'ten 1898'e kadar Tartu Üniversitesi Hukuk Fakültesi'ne girdi ve buradan mezun oldu. Mezun olduktan sonra Päts, Pskov'daki Rus 96. Omsk Piyade Alayı'nda görev yaptı ve bir teğmen olarak terfi etti. Tartu'da akademik kariyeri reddettikten sonra, siyasi bir kariyere başlamak için 1900'de Tallinn'e taşındı.

 Kariyeri 
 Gazetecilik 
Tallinn'de Konstantin Päts, kariyerine Jaan Poska'nın avukatlığında asistan olarak başladı, ancak iş Päts için tatmin edici değildi. Tartu'da Jaan Tõnisson, 1891'de milliyetçi gazetesi Postimees'i kurmuştu; Päts, Tallinn'de kendi işini kurmayı planlıyordu. İlk ilham, sosyal demokrat görüşleri nedeniyle İçişleri Bakanlığı'ndan lisans alamayan yazarlar Eduard Vilde ve A. H. Tammsaare'den geldi. Bunun yerine, Ortodoks Kilisesi'ne bağlı bilinmeyen bir avukat olarak Päts'ın yardımını kullandılar.

Yetkililer tarafından Päts'ın İmparatorluğa sadık ve "tüm Ortodoks Estonyalıları birleştirecek" bir gazete kurduğu varsayıldı; Ancak gerçekte gazetesi radikal bir siyasi içeriğe sahipti. Teataja'nın ("Gazete") ilk sayısı 23 Ekim [E.U. 10 Ekim] 1901'de çıktı ve sadece Postimees ve Teataja arasında değil, aynı zamanda Jaan Tõnisson ve Konstantin Päts arasında da Estonya milliyetçi hareketinde liderlik pozisyonu için kişisel olarak bir rekabet başlattı. Daha milliyetçi ve radikal ideolojik Postimees'in aksine Teataja, milliyetçi dava için eğitim ve ticaretin önemini vurguladı. İş, Rus İmparatorluğu'nun hükûmet yetkilileri tarafından uygulanan katı sansür politikaları nedeniyle zorlaştı. 
küçükresim|1917'de teğmen subayı Konstantin Päts

 Erken siyasi 
Päts'ın ilk siyasi hedefi, Baltık Almanlarının hala belediye yönetimlerini kontrol ettiği kasabalarda iktidarı ele geçirmekti. Päts, 1904'ten itibaren Tallinn'de belediye danışmanı olarak görev yaptı; ve Jaan Poska ile birlikte, 1904 Tallinn belediye seçimlerinde kazanmayı başaran Estonyalılar ve liberal Ruslar arasında bir seçim bloğu düzenledi. Päts belediye meclisi üyesi oldu; ve Nisan 1905'te belediye meclisine başkanlık ederek belediye başkan yardımcısı oldu. Kasaba hükûmetindeki aktif çalışması, gazetesi için ona çok az zaman bıraktı. Päts'ın Teataja'yı denetlememesi nedeniyle, Hans Pöögelmann liderliğindeki bir grup devrimci, gazetenin kadrosunda kontrolü ele geçirmeyi ve insanları devrime çağıran hükûmet karşıtı makaleler yayınlamayı başardı.

1905 Devrimi sırasında Päts, Baltık valiliklerinde ulusal özerkliği desteklediği özyönetim reformu konusunda zaten bir aktivistti.  Devrimin tırmanışında gazetesi kapatıldı ve çalışanları tutuklandı. Päts bunu önceden öğrendi ve İsviçre'ye kaçmayı başardı, ancak Rus İmparatorluğu'nda ölüme mahkûm edildiğini öğrendi.

1906'da Finlandiya'nın Helsinki kentine taşındı ve burada edebiyat ve gazetecilik kariyerine devam etti. Çalışmalarının çoğu Estonya'da anonim olarak yayınlandı. Ayrıca yerel belediyelere toprak reformu konularında tavsiyelerde bulundu. 1908'de Päts, Saint Petersburg yakınlarındaki Rusya sınırında bulunan Ollila'ya taşındı. Orada Estonya gazetesi Peterburi Teataja'nın ("St Petersburg Gazetesi") editörlerinden biri oldu, ancak hala Finlandiya'da yaşıyordu. Ollila'da, 1905'te İsviçre'ye kaçarken ayrıldığı ailesiyle yeniden bir araya geldi.

Karısı ciddi bir şekilde hastalandıktan sonra Päts, artık Rus İmparatorluğu'nda ölüme mahkûm edilmediğini öğrendi. 1909'da Estonya'ya geri döndü ve sadece küçük suçlamalarla karşı karşıya kaldı. Şubat 1910'dan itibaren Saint Petersburg'daki Kresty Hapishanesi'nde yattı, karısı ise Päts'ın onu tedavi için gönderdiği İsviçre'de tüberkülozdan öldü. Tutuklu bulunduğu süre boyunca yabancı dil eğitimi aldı ve gazetelerde yayınlanmak üzere makaleler yazdı. Päts, 25 Mart 1911'de serbest bırakıldı. Estonya Valiliği valisi, Päts'ın 1905'te Estonya'daki faaliyetlerinden şikayet etti ve hükûmete geri dönmesine izin vermemesi için yalvardı.  Altı yıl boyunca Estonya ve Livonia Valiliklerinde yaşaması yasaklandı. Bununla birlikte, Jaan Poska ile olan güçlü bağları, Estonya'ya dönmesine yardımcı oldu ve burada başka bir gazete olan Tallinna Teataja'yı ("Tallinn Gazetesi") kurdu.

Şubat 1916'dan itibaren Päts, Tallinn'de subay olarak görev yaptı. Temmuz 1917'de Estonya Askerleri Yüksek Komitesi Başkanlığı'na seçildi ve burada İmparatorluk Ordusu'nda Estonya birlikleri oluşturmak için aktif olarak çalıştı. Savaş sırasında, Estonyalılar ve liberal Baltık Alman mülk sahipleri arasındaki işbirliğini de organize etti.

 1917-1918: Özerklik ve Alman 
1917'de Alman kuvvetleri Estonya'ya ilerlerken, Päts seferberlikten kaçınmayı başardı. Şubat Devrimi'nden sonra kontrol Rus Geçici Hükûmeti'nin elinde olduğundan, Estonyalılar Rus İmparatorluğu içinde bir özerklik arayışındaydılar. Estonya'da bir veya iki özerk vilayet kurulup kurulmayacağı konusundaki yerel tartışmalarda, tek bir özerk vilayeti destekleyen Konstantin Päts, iki özerk vilayeti destekleyen Jaan Tõnisson'dan bir zafer daha aldı. Estonya'nın Petrograd'daki kitlesel protestolarından sonra, geçici hükûmet 12 Nisan [E.U. 30 Mart] 1917'de Estonya özerk Valiliği'ni kurdu.

Estonya İl Meclisi (Maapäev) seçildi; Päts, 55 sandalyenin 13'ünü alan Estonya Ülke Halk Birliği'ne katıldı ve önde gelen isimlerden biri oldu. Solcu ve sağcı politikacılar İl Meclisi'nde eşit sayıda sandalye kazandı ve bu da meclis başkanı atanmasını zorlaştırdı. Merkez sağın Jaan Tõnisson'u, Konstantin Päts'ın adaylığını koydu, ancak Konstantin Päts, neredeyse hiç tanınmayan Artur Vallner'e sadece bir oyla kaybetti. İlk başta, Päts hiçbir parlamento grubuna katılmamayı seçti, ancak sonunda en sağcı Demokrat gruba katıldı. Päts, 25 Ekim [E.U. 12 Ekim] 1917'de eyalet hükûmetinin başkanı olarak Jaan Raamot'un yerini aldı. Ekim Devrimi sırasında Estonya'da Bolşevikler kontrolü ele geçirdi ve İl Meclisi dağıtıldı. Resmi belgeleri teslim etmedikten sonra Päts, sonunda yeraltına girene kadar üç kez tutuklandı.

Estonya'daki Bolşevik yönetimi nispeten zayıf olduğu için, Maapäev İhtiyarlar Konseyi 28 Kasım'da [E.U. 15 Kasım] 1917'de meclisin Estonya'da yasal olarak seçilmiş ve oluşturulmuş tek otorite olduğunu ilan etti. İhtiyarlar Konseyi bile yeraltında çalışamayacak kadar büyük olduğundan, üç üyeli Estonya Kurtuluş Komitesi 19 Şubat 1918'de kuruldu; ve Konstantin Päts üyelerinden biri oldu.

Sovyet Rus kuvvetleri tahliye edilirken, Kurtuluş Komitesi fetret dönemini kullanmak ve Estonya'nın bağımsızlığını ilan etmek istedi. 21 Şubat 1918'de, Päts'tan oluşan bir heyet, ilk bildirinin yeri olarak seçilen Haapsalu'ya gönderildi, ancak Alman kuvvetleri aynı gün Haapsalu'yu ele geçirdiği için Tallinn'e geri dönmek zorunda kaldılar. Alman işgalinden önce Tartu'ya ulaşma girişimleri de başarısız olmuştu.

Sovyet Rus kuvvetleri nihayet Tallinn'den tahliye edildiğinde ve Alman kuvvetleri ilerlediğinde, Kurtuluş Komitesi 24 Şubat 1918'de Estonya Bağımsızlık Bildirgesi'ni yayınladı (bildiri Pärnu'ya da teslim edildi ve 23 Şubat'ta ilan edildi). Anında, Estonya Geçici Hükûmeti kuruldu; ve Konstantin Päts, Bakanlar Kurulu Başkanı, İçişleri Bakanı ve Ticaret ve Sanayi Bakanı oldu. Ticaret ve Sanayi Bakanı pozisyonu muhtemelen gerçekte boş kaldı.

25 Şubat 1918'de Alman kuvvetleri Tallinn'i ele geçirdi. Konstantin Päts, 16 Haziran 1918'de tutuklandı. Letonya'daki birkaç esir kampına gönderildi ve sonunda Polonya'nın Grodno kentindeki bir kampa yerleştirildi. Savaşın sonunda 17 Kasım 1918'de serbest bırakıldı.

Bakanlar Kurulu Başkan Yardımcısı Jüri Vilms Finlandiya'da gizemli bir şekilde öldükten sonra, Jaan Poska yeraltı cumhuriyetine liderlik etti. Almanya teslim olduktan sonra, Konstantin Päts'ın geçici hükûmetin 2. kabinesi 12 Kasım 1918'de göreve başladı ve Päts'ı geçici hükûmetin Başbakanı ve İçişleri Bakanı yaptı.

Päts Tallinn'e geldikten ve Maapäev toplandıktan sonra, Päts'ın geçici hükûmetin 3. kabinesi 27 Kasım 1918'de kuruldu ve Päts geçici hükûmetin Başbakanı ve aynı zamanda Savaş Bakanı olarak ulusal savunmayı organize etmeyi ona bıraktı. Bununla birlikte, hükûmetteki çoklu portföyleri nedeniyle, Savaş Bakanlığı'ndaki işlerin çoğu daha yüksek subaylara devredildi.

 1918-1920: Kurtuluş Savaşı 
28 Kasım 1918'de Sovyet Rus Kızıl Ordusu Estonya'yı işgal etti ve Estonya Bağımsızlık Savaşı'nın başlangıcı olan sınır şehri Narva'yı fethetti. Ocak 1919'a kadar Estonyalılar Bolşevikleri geri çekilmeye zorladılar; ve 24 Şubat 1919'a kadar, tüm Estonya toprakları geçici hükûmetin kontrolü altındaydı. 1919 Bağımsızlık Günü geçit töreninde yaptığı konuşmada Päts şunları söyledi: "Ekonomimizi güvence altına almalıyız ki müttefiklerimize daha az bağımlı hale gelebilelim. İflastan kaçınmak için yeni devletimizin sağlam bir tarım temeline ihtiyacı var."

Nisan 1919'da Estonya Kurucu Meclisi seçildi, ancak Estonya Ülke Halk Birliği 120 sandalyeden sadece 8'ini kazandı ve çoğunluğu merkez sol partilere bıraktı. 9 Mayıs 1919'da Otto August Strandman ilk Başbakan olarak görevi devraldı. 1919 yazında Päts, Estonya'nın komşu Letonya'daki Baltık Alman Landeswehr'e karşı savaşa müdahalesine karşı çıktı, ancak muhalefette olduğu ve yalnızca küçük bir parlamento azınlığı tarafından desteklendiği için, o zamanki hükûmet Estonya-Letonya zaferiyle sonuçlanan Landeswehr Savaşı'nı başlatmaya karar verdi. Sovyet Rusya ile savaş da 2 Şubat 1920'de Estonya'nın zaferiyle sona erdikten sonra, çoğunluğu solcu olan Kurucu Meclis, radikal bir toprak reformu yasasını ve orantılı olarak temsili ve çok parçalanmış bir parlamento, hızla değişen hükûmet kabineleri ve makamı yalnızca törensel yetkilerden biraz daha fazlasına sahip olan nominal bir devlet başkanı getiren ilk anayasayı kabul etti.

 1918-1940: Estonya Bağımsız Cumhuriyeti 
Eylül 1919'da Päts, Ülke Halk Birliği'ne dayanan yeni bir siyasi parti olan tarım-muhafazakar Çiftçi Meclisleri'ni kurdu. 1920 seçimlerinde parti, 100 üyeli Riigikogu'da 21 sandalye kazandı ve 25 Ocak 1921'den 21 Kasım 1922'ye kadar Konstantin Päts, Devlet Yaşlısıydı ve ilk anayasal hükûmet kabinesine liderlik etti. Üç merkezci partiden oluşan bir merkez sağ koalisyondu. Kabine, merkez sol Estonya İşçi Partisi'nin Päts'ın sağcı politikaları ve Estonya Merkez Bankası içindeki yolsuzluk eleştirileri nedeniyle koalisyondan ayrılmasından kısa bir süre sonra düştü. Hükûmet başkanlığından istifa ettikten sonra Päts, 20 Kasım 1922'den 7 Haziran 1923'e kadar Riigikogu'nun Cumhurbaşkanı (konuşmacı) olarak görev yaptı.

1923 seçimlerinde Çiftçi Meclisleri 23 sandalye aldı. 2 Ağustos 1923'te Päts ikinci kez Devlet Yaşlısı oldu. Üç merkezci partiyle benzer bir merkez sağ koalisyon, Estonya İşçi Partisi'nin koalisyondan ayrılmasına ve Päts'ın 26 Mart 1924'te istifa etmeye zorlanmasına kadar devam etti. Otto August Strandman, Estonya Merkez Bankası'ndaki yolsuzluktaki rolü ve Rusya ile ticarete bağlı ekonomi politikaları nedeniyle Päts'ı açıkça eleştirmişti. Päts, yedi yıl boyunca ofis siyasetinden uzak durdu. Partisine olan destek azalmadı. 15 Aralık 1925'ten 9 Aralık 1927'ye kadar, Çiftçi Meclislerinden Jaan Teemant Eyalet Yaşlısıydı.

1926 seçimlerinde Çiftçi Meclisleri tekrar 23 sandalye aldı ve Jaan Teemant Devlet Yaşlısı olarak devam etti. Zaten 1927'de Päts, Riigikogu üyelerini eleştirdi ve ideolojik farklılıklardan ziyade hükûmet koalisyonlarının istikrarsızlığına neden olduklarını söyledi. 1929'daki 6. Çiftçi Meclisleri Kongresi'nde parti, August Rei'nin solcu hükûmetine karşıydı ve Päts, diğerlerinin yanı sıra anayasada değişiklikler, daha küçük bir parlamento, ayrı bir cumhurbaşkanlığı ofisi ve yolsuzlukla mücadele talep etti.

1929 seçimlerinde, Çiftçi Meclisleri 24 sandalye aldı ve Päts, 12 Şubat 1931'den 19 Şubat 1932'ye kadar Devlet Yaşlısı olarak üçüncü dönemini görev yaptı. Estonya Sosyalist İşçi Partisi ve merkez sağ Estonya Halk Partisi ile ideolojik olarak geniş bir koalisyondu. 26 Ocak 1932'de Çiftçi Meclisleri ve sol kanat tarımsal Yerleşimciler Partisi, Yerleşimciler ve Küçük Çiftçiler Birliği'ni oluşturmak için birleşti, ancak bunu dört merkezci parti tarafından Ulusal Merkez Partisi'nin kurulması izledi. Päts'ın kabinesi istifa etti ve Jaan Teemant'ı yeni Devlet Yaşlısı yaptı.

1932 seçimlerinde yeni kurulan Yerleşimciler ve Küçük Toprak Sahipleri Birliği, Riigikogu'da 42 sandalye kazandı ve partinin liderlerinden biri olan Karl August Einbund, Devlet Yaşlısı oldu. 3 Ekim 1932'de, Yerleşimciler ve Küçük Toprak Sahipleri Birliği ile Ulusal Merkez Partisi arasındaki koalisyon, Büyük Buhran sırasında Estonya kronunun değerini düşürmek isteyen Ulusal Merkez Partisi ile dağıldı. Päts'ın kendisi devalüasyonun en önemli muhaliflerinden biriydi.

Bir ay süren hükûmet krizi başladı. Parlamentoda üçüncüsü Estonya Sosyalist İşçi Partisi olmak üzere sadece üç büyük parti olduğu için, üç büyük parti arasında büyük bir koalisyon oluşturmak için Konstantin Päts'a özel yetki verilene kadar işleyen bir koalisyon bulunamadı. Kabinesi 1 Kasım 1932'de göreve başladı. 25 Kasım 1932'de, Päts hükûmetine ekonomik krizle başa çıkmak için bölünmüş Riigikogu tarafından daha fazla yetki verildi. Hükûmeti, 18 Mayıs 1933'te, hala devalüasyondan yana olan Ulusal Merkez Partisi'nin koalisyondan ayrılması ve Yerleşimciler ve Küçük Toprak Sahipleri Birliği'nin birçok üyesinin yeniden aktif hale gelen Yerleşimciler partisine kaptırmasının ardından istifa etmek zorunda kaldı. Müteakip Tõnisson'un Ulusal Merkez Partisi kabinesi, 27 Haziran 1933'te Estonya kronunu %35 oranında devalüe etti. Devalüasyonun başarılı olduğu ve daha sonra kendi yönetimi altında ekonomi üzerinde iyi bir etkisi olduğu kanıtlansa da, Päts devalüasyona karşı çıkarak hatasını asla kabul etmedi.

Hükûmetin istikrarının olmaması birkaç yeni anayasa önerisine yol açtı, ancak sağcı popülist Vaps Hareketi'nin yalnızca üçüncü önerisi 14-16 Ekim 1933'te yapılan referandumda kabul edildi. Päts, 21 Ekim 1933'te ikinci anayasaya bağlantısızlar geçiş hükûmetine başkanlık etmek üzere seçildi. 24 Ocak 1934'e kadar Devlet Büyüğü olarak görev yaptı, ancak yeni anayasanın yürürlüğe girmesinden sonra Başbakan oldu. Yeni anayasa demokrasiden bir sapmaydı, devlet başkanına (hala "Devlet Yaşlısı" olarak adlandırılıyor) çok fazla güç veriyordu ve Riigikogu'yu yalnızca bir danışma rolü bırakıyordu.

Hem Päts hem de devlet başkanı olarak selefi Tõnisson, demokratik partiler tarafından iktidardan uzak tutulması gereken yerel bir Nasyonal Sosyalist parti olarak görülen Vaps Hareketi'ni kontrol etmeye çalıştı. Ağustos 1933'te Eyalet Yaşlısı Jaan Tõnisson, olağanüstü hal ve geçici sansür ilan etti, bu ancak Päts'ın geçici hükûmeti göreve geldiğinde kaldırıldı.

Hükûmetin zayıf tepkisi yalnızca Vaps Hareketi'ne destek kazandı ve Ocak 1934'ün başlarında hareket birkaç şehir belediyesinde belediye seçimlerini kazandı. 27 Şubat 1934'te Päts, ordu mensuplarının siyasete katılmasını yasaklayan bir yasa çıkardı. Bu eylem, ordunun birkaç bin üyesini Vaps Hareketi'nden ayrılmaya zorladı.

Päts, Nisan 1934'te yapılması gereken cumhurbaşkanlığı seçimlerinde adaylardan biriydi, ancak Vaps Hareketi adayı Andres Larka ve hatta korgeneral Johan Laidoner, kamuoyunda Päts'tan açıkça daha popüler adaylardı. Kampanyaya, Vaps Hareketi'nin iktidarı ele geçirme tehditleri ve yaklaşan bir darbe söylentileri eşlik etti. Mart 1934'ün başlarında, Päts'ın siyasi rakibi Jaan Tõnisson, Vaps Hareketi'ni Almanya'daki Nazilerle karşılaştırdı ve hükûmete harekete karşı gerekli önlemleri almasını tavsiye etti. Konstantin Päts daha sonra 12 Mart 1934'te bir kendi kendine darbe yaptı. General Johan Laidoner ve ordu tarafından desteklendi.

Olağanüstü hal ilan edildi ve Vaps Hareketi dağıtıldı, cumhurbaşkanı adayı Andres Larka da dahil olmak üzere yaklaşık 400 üye tutuklandı. Johan Laidoner yeniden Ordu Başkomutanı olarak atandı. 1934-1938'deki kendi kendine darbeyi takip eden dönem, bazı politikacılar ve tarihçiler tarafından "Sessizlik Dönemi" olarak adlandırıldı ve bu dönem, Päts'ın bir dereceye kadar otoriterliği ile işaretlendi.

15 Mart 1934'te parlamentoda konuşan Päts, Estonya halkının "Vaps Hareketi'nin propagandasıyla kör olduğunu ve bu nedenle kötü niyetli olduğunu ve bu nedenle gücün halkın elinde olamayacağını" belirtti. 15-16 Mart 1934'te parlamento (Riigikogu), Estonya demokrasisini kurtarma umuduyla Päts'ın eylemlerini onayladı. Päts, cumhurbaşkanlığı seçimlerini olağanüstü hal süresince erteledi ve "Vaps Hareketi'nin hükümet karşıtı ajitasyonu nedeniyle duyguların çok yüksek olması" konusundaki endişelerini dile getirdi.

Ağustos 1934'te Päts, Karl August Einbund'u İçişleri Bakanı olarak atadı ve onu Päts ve Laidoner'den sonra dönemin üçüncü önde gelen figürü yaptı. Eylül ayında Ajitasyon ve Propaganda Dairesi kuruldu, Ekim ayında muhalefetin siyasi kısıtlamaları eleştirmesinin ardından tüm parlamento çalışmaları askıya alındı ve Aralık ayında sansür getirildi.

Şubat 1935'te siyasi partilerin yerini almak üzere Yurtseverler Birliği (Isamaaliit) kuruldu, diğer tüm siyasi örgütler Mart 1935'te askıya alındı. Päts, o dönemki görüşlerinde siyasi örgütlerin toplumu parçalaması değil, birleştirmesi gerektiğini belirtmiştir. İlk olağanüstü hal Mart 1934'te altı ay süreyle ilan edildi, ancak Eylül 1934'ten sonra Päts bunu toplam altı kez bir yıl uzattı.

Päts, bir ulusun siyasi görüşlere göre partilere değil, mesleklere göre ilgili odalara örgütlenmesi gerektiğine inanıyordu ve bu nedenle, büyük ölçüde Faşist İtalya'daki çağdaş korporatizm örneğini izleyerek bir dizi devlet korporatif kurumu tanıtıldı. Päts, şirket odaları fikrini daha 1918'de desteklemişti, ancak fikir o sırada güçlü sol partilerden destek almadı. Päts, odaların oluşumunun ana savunucusuydu ve ilk ikisi, 1924 ve 1931'de hükûmet kabineleri görevdeyken kuruldu. 1934-1936 yılları arasında on beş oda daha kurularak toplam sayı 17'ye ulaştı.

7 Aralık 1935'te, Vaps Hareketi tarafından yapılan bir darbe girişimi (Estonya Tiyatrosu'nun adını taşıyan "Estonya komplosu") ortaya çıktı. Eyalet genelinde 750'den fazla kişi tutuklandı ve hareketi kesin olarak ezdi. Hareketin liderlerine kısa süre sonra 20 yıl kadar ağır mahkeme cezaları verildi, ancak hepsi iki yıl sonra, Aralık 1937'de affedildi.

Bu arada Jaan Tõnisson, Päts'ın yeni anayasayı yürürlüğe koyamamasını eleştirmişti. Temmuz 1935'te Tõnisson, Postimees yönetim kurulundan çıkarıldı. Ekim 1936'da, dört eski Devlet Büyüğü, Juhan Kukk, Ants Piip, Jaan Teemant ve Jaan Tõnisson, Päts'a sivil özgürlükler ve demokratik rejimin restorasyonu talep eden ortak bir mektup gönderdi. Demokrasiyi yeniden kurma konusundaki isteksizlik, 1936 sonbaharında Tartu'da öğrenci isyanlarına neden oldu ve bu da polisle çatışmalara ve Tartu Üniversitesi öğrenci konseyinin dağılmasına yol açtı.

Olağanüstü hal sırasında örgütlü muhalefetin olmaması, Päts'ın reformları geçirmesini kolaylaştırdı. Päts çoğunlukla başkanlık kararnameleri ile hükmetti, çünkü Riigikogu'ya gerçek yasaları geçirmek için ihtiyaç vardı. Ekonomi büyüdü ve altyapı, sanayi ve eğitim geliştirildi. Kişisel isimlerin Estonyalaştırılması desteklendi, en belirgin örnek, adını Kaarel Eenpalu olarak değiştiren İçişleri Bakanı Karl August Einbund oldu.

Päts ayrıca 1935'te Yüksek Mahkeme'yi Tartu'dan Tallinn'e getirmek için bir kararname imzaladı, ancak yargıçlardan biri hariç hepsi buna karşı oy kullandı. Darbeden sonra Yüksek Mahkeme birçok yetkisini kaybetti ve ülkede demokratik ilkelerin uygulanmasını gözlemleyemedi. Päts ayrıca 15 Eylül 1936'da Estonya'daki ikinci üniversite olarak Tallinn Teknik Enstitüsü'nü kurdu. Yüksek Mahkeme'yi ve üniversitedeki bazı fakülteleri kaybetmek, tarihsel olarak Päts'ın rakibi Jaan Tõnisson'u destekleyen Güney Estonya'daki Tartu'nun önemini kesinlikle azalttı.

1934 anayasasını çok otoriter bulan Päts, referandum ve kurucu meclis yoluyla yeni bir anayasanın kabul edilmesini organize etti. Şirket odaları, meclisin oluşturulmasının temeli olacaktı. Oluşumu 1936'da yapılan referandumda onaylandı (% 76 lehte). 1936 Ulusal Meclis seçimleri, çoğu seçim bölgesinde muhalefet tarafından boykot edildi.
küçükresim|Süslemeli Adam. Päts'ın Andrus Johani tarafından yapılan portresi (1936)
28 Temmuz 1937'de meclis, Päts'ın taslağına dayanan üçüncü anayasayı kabul etti. İki meclisli bir parlamento seçilecekti ve cumhurbaşkanı halk tarafından değil, parlamento tarafından seçilecekti. 3 Eylül 1937'de, Päts'ın Başkan-Naip olarak hüküm sürdüğü 120 günlük bir geçiş dönemi başladı.

1 Ocak 1938'de yeni anayasa yürürlüğe girdi ve 1938 milletvekili seçimleri yapıldı. Muhalefet adaylarının katılmasına izin verildi, ancak medyada onlara çok az ilgi gösterildi veya hiç ilgi gösterilmedi. Päts'ın Anayasanın Uygulanması için Ulusal Cephe'deki destekçileri, alt meclis Riigivolikogu'daki 80 sandalyenin 64'ünü kazandı. Henüz seçilmemiş olan cumhurbaşkanı, aynı zamanda yüksek meclis Riiginõukogu'nun 40 üyesinden 10'unu doğrudan göreve atayabildi.

23 Nisan 1938'de Konstantin Päts, parlamentonun her iki kanadı (Riigikogu) ve Belediye Temsilcileri Meclisi tarafından seçildi ve cumhurbaşkanı adayı olarak gösterildi. Jaan Tõnisson, parlamentonun alt kanadındaki (Riigivolikogu) tek muhalefet adayıydı. 80 üyesinden 65'i Päts'a, 14'ü Tõnisson'a oy verdi. Üst mecliste (Riiginõukogu) ve Belediye Temsilcileri Meclisi'nde muhalefet adayı yoktu ve Päts'ın sırasıyla toplam 40 oydan 36 ve toplam 120 oydan 113 oy aldığı yer yoktu. Parlamentonun her iki kanadı ve Belediye Temsilciler Meclisi de anayasaya uygun olarak aynı adayı seçip aday gösterdiğinden, 24 Nisan 1938'de toplu bir seçim organı toplandı ve 219 oyla aday lehine oy kullandı, Päts ve 19 oy pusulası boş kaldı. Toplam 240 oydan 219 oy, gerekli 3/5 çoğunluğun (144 oy) üzerindeydi. Päts, aynı gün, 24 Nisan 1938'de parlamento (Riigikogu) önünde cumhurbaşkanlığı yemini etti ve böylece Estonya'nın ilk Cumhurbaşkanı oldu.

9 Mayıs 1938'de Päts, Kaarel Eenpalu'yu Başbakan olarak atadı. 5 Mayıs 1938'de, çoğu komünist ve Vaps Hareketi üyesi olan tüm siyasi mahkûmlara af çıkarıldı. Sözde "Sessizlik Dönemi"nin 1938'de yeni anayasanın kabulüyle mi yoksa 1940'ta Sovyet işgaliyle mi sona erdiği konusunda bir fikir birliği yok. 1934-1940 dönemi genellikle "Päts Dönemi" olarak da adlandırılır. Ayrıca 1938'de, doğrudan kimseyi öldürmemiş olan Vaps Hareketi ve Komünist Parti'nin siyasi mahkûmları için genel bir af çıkarıldı.
küçükresim|Estonya'nın Sovyet işgalinden önceki liderleri, 24 Şubat 1940'ta ülkenin Bağımsızlık Günü'nü son kez kutluyorlar. Soldan sağa: General Johan Laidoner, Cumhurbaşkanı Konstantin Päts ve Başbakan Jüri Uluots.

 1939-1940: II. Dünya Savaşı, Sovyetlerin Estonya'yı işgali 
II. Dünya Savaşı'nın başlamasından sonra Estonya tarafsızlığını ilan etti, ancak 28 Eylül 1939'da Estonya'da Sovyet askeri üslerine ve 25.000 askere izin vermek için Sovyet-Estonya Karşılıklı Yardım Antlaşması'nı imzalamak zorunda kaldı. 12 Ekim 1939'da Päts, Jüri Uluots'u yeni, ılımlı bir Başbakan olarak atadı.

Mayıs 1940'ta Päts, Estonya için en iyi seçeneğin Alman-Sovyet savaşına kadar Sovyet liderliğinin (Stalin'in) yönergelerini takip etmek olacağına inanıyordu. Böyle bir savaş durumunda, "Estonya kurtarılacaktı". Ancak, 16 Haziran 1940'ta Sovyetler Birliği, Estonya hükûmetine bir ültimatom verdi. Estonya hükûmeti ültimatomu kabul etmek zorunda kaldı ve 17 Haziran 1940'ta Estonya topraklarının tamamında tam bir Sovyet istilası ve işgali izledi.
küçükresim|1940'taki Sovyet işgalinden sonra Konstantin Päts'ın Tahkuranna'daki heykelinin yıkılması.
Sovyet işgalcileri Päts'ın görevde kalmasına izin verdi, ancak 21 Haziran 1940'ta Johannes Vares'in başbakan olduğu yeni bir Sovyet yanlısı kukla hükûmet atamak zorunda kaldı. Päts'ın kendisi de fiilen bir kukla haline geldi ve ertesi ay boyunca yeni Stalinist rejim tarafından yayınlanan yaklaşık 200 kararnameyi imzaladı. Diğerlerinin yanı sıra, yeni rejimin erken seçimler düzenlemesine izin veren seçim yasasını değiştirmek için bir kararname imzaladı. Yasayı değiştirmeye yönelik bu kararname anayasaya aykırıydı, çünkü Estonya parlamentosunun üst meclisi (Riigikogu) feshedildi ve bir daha asla toplanmadı. Yeni Sovyet tarzı sahte seçimler yalnızca alt meclis (Riigivolikogu) için yapıldı ve seçmenlere Komünistler ve yol arkadaşlarının tek bir listesi sunuldu. 23 Haziran 1940 Zafer Bayramı'nda Päts şunları söyledi: "Başardığımız en büyük şey Estonya devletinin kurulmasıdır. Ona en güçlü sevgimizi, sadakatimizi, işimizi ve hayatımızı verdik." 29 Haziran 1940'tan itibaren Päts kalıcı ev hapsinde kaldı. Temmuz ayı başlarında bile, Päts'ın Alman büyükelçisine Estonya'nın Sovyetleşeceğine inanmadığını bildirdiği bildirildi. 21 Temmuz 1940'ta Stalinizm yanlısı yeni "parlamento" Estonya'yı "Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti" ilan etti ve Päts'ın Sovyet işgalinin özünü ancak o zaman anladığı iddia edildi.
küçükresim|Päts'ın yaşadığı Ufa'daki anıt plaket

 Sovyet Rusya'ya sürgün ve hapis cezası 
21 Temmuz 1940'ta Päts, oğlu Viktor'u Amerika Birleşik Devletleri'nin Tallinn'deki büyükelçiliğini ziyaret etmesi ve kendisi ve ailesi için Amerika Birleşik Devletleri'nde koruma ve sığınma başvurusunda bulunması için gönderdi. ABD Dışişleri Bakan Vekili Sumner Welles, ertesi gün tüm Päts ailesine diplomatik vize verilmesi için izin verdi. Sovyet döneminden kalma birçok kaynak, Päts'ın 21 Temmuz 1940'ta görevinden istifa ettiğini iddia ediyor. Diğer bazı kaynaklara göre, istifa belgesini 22 Temmuz'da imzaladı ve istifa 23 Temmuz 1940'ta onaylandı ve Päts'ı iki günlüğüne yeni Estonya "Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti"nin cumhurbaşkanı yaptı. Kesin kronolojiden bağımsız olarak, o zamanki Sovyet yanlısı başbakan Vares, cumhurbaşkanının "Cumhurbaşkanının görevlerinde Başbakan" olarak yetkilerini sadece bir formalite olarak ve sadece birkaç haftalığına devraldı.
küçükresim|Konstantin Päts, bir Sovyet mahkûmu olarak.
Ya Amerikan vizeleri çok geç geldi ya da Päts ailesi ev hapsinde kaldı, ancak 30 Temmuz 1940'ta oğlu Viktor ve Viktor'un karısı Helgi-Alice ve oğulları Matti ve Henn ile birlikte Konstantin Päts, 9 Ağustos'ta geldikleri Rusya'nın Ufa kentine sınır dışı edildi. Orada bir yıl boyunca 37 Komunisticheskaya Caddesi'ndeki büyük bir dairede gözetim altında yaşadılar. Ufa'da Päts, görevde olduğu dönemle ilgili anılarını yazdı ve torunu Henn'in sağlığı zaten kötü olduğu için torunlarının, annelerinin ve dadısının İsviçre veya İtalya'ya gönderilmesini istedi. Cevap alamayınca, Estonya'ya geri gönderilmeleri için yalvardı. Naifliğiyle, Almanya'da hapsedilen Almanya Komünist Partisi'nin eski lideri Ernst Thälmann ile takas edilmek için yalvardı. Bundan sonra Päts sessiz kalırken, oğlu Viktor Nazi Almanyası'nın Sovyetler Birliği'ni işgal edeceğinden ve yakında yurtdışında yaşayacağından emindi.

Aile, 29 Mayıs 1941'de bir Ufa pazarında her ikisi de NKVD ajanı olan Estonyalı bir çiftle "rastgele" tanıştı. Ertesi gün ailenin evine bir davetiye aldılar. Ziyaretten sonra, hem Konstantin hem de Viktor'un Joseph Stalin ve Vyacheslav Molotov'a karşı özel bir gaddarlık gösterdikleri, Almanya'ya sempati duydukları ve sabırsızlıkla Sovyetler Birliği'ne bir Alman saldırısı beklediklerini açıkladıkları iddia edildi.

26 Haziran 1941'de tutuklandılar ve Ufa'da hapsedildiler, çocuklar bir yetimhaneye gönderildi. Päts saatlerce sorguya çekildi, ancak suçu üstlenmedi. Mart 1942'de bile, Batılı güçlerin Sovyetler Birliği'ne onu yurtdışına göndermesi için baskı yapacağına inanıyordu. Sonunda, Päts ve oğlu Moskova'daki Butyrka hapishanesine ve Helgi-Alice Sibirya'daki Gulag hapishane kamplarına gönderildi. Butyrka Hapishanesi'nde Johan Laidoner 11 No'lu, Konstantin Päts 12 No'lu ve Viktor 13 No'lu mahkûmdu.

24 Mart 1943'te Päts, önce Kazan'da, ardından Tatar ÖSSC'deki Chistopol'da psikonevrotik hastanelerde zorunlu tedaviye gönderildi. [kaynak belirtilmeli] 29 Nisan 1952'de Päts, Ceza Kanunu'nun 58-14 ve 58-10 maddelerine göre suçlu bulundu, bu da karşı-devrimci sabotaj ve anti-Sovyet ve karşı-devrimci propaganda ve ajitasyon anlamına geliyordu. Zorla tedavi 1954'te sona erdi ve Päts, Estonya'nın Jämejala kentindeki bir psikonöroloji hastanesine gönderildi. Yerel halk tarafından tanınması ve çok fazla ilgi görmesi, onun Kalinin Oblastı'ndaki (şimdi Tver Oblastı) Burashevo psikiyatri hastanesine gönderilmesine neden oldu ve sonunda 18 Ocak 1956'da öldü.

 Ticari ve sosyal faaliyetler 
1919 ve 1933 yılları arasında Päts, "Estonian Lloyd" sigorta şirketinin başkanlığını yaptı. 1925'ten 1929'a kadar Päts, Ticaret ve Sanayi Odası konseyinin başkanlığını yaptı ve 1935'ten itibaren onursal konsey üyesi olarak devam etti. Ayrıca Harju Bank'ın yönetim kurulu başkanı ve Tallinn Borsa Komitesi'nin başkanı olarak görev yaptı.

Päts, 1901'de Estonya Spor Derneği Kalev'in kurucuları arasında yer aldı ve aynı zamanda ilk başkan yardımcısıydı. Päts, 1925'ten 1936'ya kadar Estonya-Finlandiya-Macaristan Derneği'nin başkanlığını yaptı ve 1936'dan itibaren onursal başkan olarak devam etti. 1927'den 1937'ye kadar "Fenno-Ugria" vakfının başkanlığını yaptı.

Päts, 1928'de Tartu Üniversitesi'nden, 1938'de Tallinn Teknik Üniversitesi'nden ve Andhra Üniversitesi'nden (Hindistan'da) fahri doktoraların yanı sıra 1938'de Learned Estonian Society ve 1939'da Estonya Bilimler Akademisi'nin onursal üyeliğini aldı. 1938'de Estonya Doğa Bilimcileri Derneği ve Estonya Doğal Kaynaklar Enstitüsü'nün onursal üyesi oldu. Ayrıca öğrenci birliği Fraternitas Estica'nın fahri mezunu ve Tallinn, Narva, Pärnu ve Tartu şehirlerinin yanı sıra memleketi Tahkuranna Parish'in fahri vatandaşı seçildi.
küçükresim|Finlandiya Cumhurbaşkanı Pehr Evind Svinhufvud ve Konstantin Päts, 1936'da Narva'da.

 Dış ilişkiler 
1918'de Päts, Estonya-Finlandiya kişisel birliği için gayri resmi bir teklifte bulundu. Bağımsız Finlandiya'nın çağdaş liderleri birliğe yeterince ilgi göstermediler ve fikir etkili bir şekilde göz ardı edildi ve unutuldu. Päts, Temmuz 1940'ta yazdığı sözde "siyasi vasiyetnamesi"nin de tanıklık ettiği gibi, bu fikri hala aklında taşıyordu. 1922'de, Devlet Büyüğü olarak ilk döneminde, Estonya'nın ilk resmi devlet ziyaretini Finlandiya'ya yaptı. Päts, diğer Fin-Ugor ulusları, yani Finlandiya ve Macaristan ile "akraba dostluğu" savundu ve 24 Mart 1927'de onaylanan Dünya Fin-Ugor Halkları Kongresi'nin tüzüğünü yazan kurulda yer aldı. Ayrıca 1931, 1935 ve 1937'de Finlandiya'ya gayri resmi ziyaretler yaptı. Finlandiya Cumhurbaşkanı Pehr Evind Svinhufvud, 1934'te ve 1936'da Estonya'daki Päts'ı iki kez ziyaret etti.

1933'te Päts, Letonya'ya da bir devlet ziyareti yaptı ve 1934'te Estonya, Letonya ve Litvanya arasında Baltık İtilafı antlaşması imzalandı. Görünüşe göre bu anlaşma, Finlandiya'yı Estonya'ya yaklaştırmak için bir başka başarısız girişimdi. 1930'larda Estonyalı ve Polonyalı yetkililer her iki ülkeye de birkaç devlet ziyareti yaptılar.
küçükresim|Cumhurbaşkanı Konstantin Päts, 1935'te Polonya cumhurbaşkanı Ignacy Mościcki'yi ziyaret etti.
1930'ların sonlarında, Stalinist Sovyetler Birliği'nin Baltık ülkelerine daha agresif bir ilgi göstermesiyle, Estonya dış politikasında Almanya'ya yaklaşmaya çalıştı. Bu değişiklik, 1936'da Friedrich Akel'in (eski dışişleri bakanı) Estonya'nın Almanya büyükelçisi olarak atanmasıyla işaretlendi. 3 Aralık 1938'de Estonya hükûmeti, Avrupa'da herhangi bir askeri çatışma olması durumunda ülkenin tarafsızlığını resmen ilan etti.

 Eleştiriler 
Päts'ın kariyerinin çeşitli yönleri hala kamuoyunda eleştirel bir tartışma altındadır ve birçoğu da geniş eleştiriler görmüş olmasına rağmen çeşitli teoriler yaratılmıştır. Örneğin, Päts'ın ekonomik faaliyetleri ve Sovyet Rusya ile ticari ilişkileri önemli eleştiriler aldı. 1920-1922'de Estonya'nın Sovyet Rusya ile diğer Avrupa ülkelerinden daha kapsamlı ilişkileri vardı. Tallinn'deki Rus büyükelçiliği, o dönemde küresel altın satışlarının yaklaşık %4'ünü oluşturan Rusya'nın Batı'ya altın satışlarının merkezinde yer aldı. Estonya ve Estonya Merkez Bankası, en az 30 milyon altın ruble işlem ücretinin yaklaşık 2 / 3'ünü aldı. İşlemler gizli tutuldu ve çoğunlukla sadece 1920-1921'de Estonya Bankası Müdürü ve 1921-1922'de Maliye Bakanı Georg Westel ve 1921-1922'de Devlet Elder'i Konstantin Päts bu işlemlerden haberdardı.

Dahası, altın satışlarının çoğunu gerçekleştiren diğerlerinin yanı sıra Päts ve Westel'e ait olan Harju Bank'tı. Päts, Westel ve çoğu Päts'ın Çiftçi Sendikaları partisinin üyesi olan diğer büyük işadamları, bu işlem parasını kendi çıkarları için kullanmakla suçlandılar. [89] Estonya Bankası'nın Päts'ın faaliyetleriyle ilgili işletmelere çeşitli krediler verdiği ve diğer kredilerin neredeyse tamamının bankanın kendi konseyi üyeleri ve diğer üst düzey politikacılarla ilgili işletmelere verildiği iddia edildi. Büyük kredilere sahip olmak, Päts, Westel ve diğer üst düzey politikacıların o zamanlar hiperenflasyonla mücadele etmemelerinin de nedeniydi.

Altın borsası ve büyük krediler Estonya'da para dolaşımını da artırdı ve bu da daha geniş halk için Estonya ekonomisinin ve Estonya markının iyi bir durumda olduğu yanılsamasını yarattı. Ancak Aralık 1923'te Estonya İşçi Partisi'nden eski Başbakan Otto Strandman, parlamentoda Maliye Bakanı Georg Vestel'i devlet hazinesinin yanlış harcanması nedeniyle eleştirdi. Westel görevden alındı ve Strandman'ın eleştirisi, 1924'te Päts'ın 2. kabinesinin nihai istifasına yol açtı ve Päts'ın yedi yıl boyunca kamu siyasetinden uzaklaşmasına neden oldu. Otto Strandman, 1924'te Maliye Bakanı oldu. Estonya markasını istikrara kavuşturan ve Estonya ekonomisini Rusya ile ticaretin bağımlılığından kurtaran Yeni Ekonomik Politikasını (uus majanduspoliitika) ekonomik yeniden kalkınma uyguladı. Rusya'ya bağımlılık ve hiperenflasyon, özellikle 1 Aralık 1924 komünist darbe girişimi ışığında, Estonya'daki sosyal durumu önemli ölçüde etkilemiş olabilir.
küçükresim|Diplomatik üniformalı Päts (yak. 1936)
Päts, bazıları tarafından 1934 öz darbesiyle "demokrasiyi yok eden" bir politikacı olarak görülse de, bugün birçok Estonyalı, Vaps Hareketi'nin demokrasiye ve iç ve dış güvenliğe neden olabileceği tehdidi anlıyor. Ayrıca, "darbe" başlangıçta Päts'ın siyasi rakibi Jaan Tõnisson tarafından önerildi ve demokratik olarak seçilmiş parlamento (Riigikogu) tarafından desteklendi. Estonya Sosyalist Partisi'nin ılımlı kanadının yanı sıra.

Ancak bazı tarihçilere göre, Päts ve yakın müttefikleri, 1934 darbesini Vaps Hareketi'nin iktidarı ele geçirmesini engellemek için değil, kendi kişisel çıkarları için kullandılar. Päts ailesinin birçok üyesi, din adamlığından kültürel alanlara kadar önemli pozisyonlarda bulundu. Diğerleri, üç yıldan fazla süren yeni bir anayasayı kabul etmek için geçen uzun süreyi eleştirdi.

Päts genellikle bir politikacı için oldukça "mütevazı bir adam" olarak kabul edilirdi. Kendini gereğinden fazla terfi ettirdiği için eleştirildi: Örneğin, kendi yönetimi sırasında birkaç devlet nişanı ile ödüllendirildi. Bazı büyük Estonya kasabalarının ve bazı mahallelerin fahri vatandaşı olarak aday gösterildi. Başkanlığı yıllarında, Estonya Bağımsızlık Günü'nün resmi devlet kutlamaları bir gün önce, Päts'ın doğum gününde başladı. Päts aynı zamanda, 1936'dan başlayarak, iki savaş arası Estonya'da, resminin bulunduğu posta pullarını yaptıran ve dağıtan ilk ve tek kişiydi.

1938'de Päts, Harku'da evsizler ve diğer "asosyaller" için bir çalışma kampı kurdu.

2017 yılında, Toompea Kalesi'nin güney tarafındaki park için Päts'a bir anıt planlandı, ancak ülkenin o zamanki cumhurbaşkanı Kersti Kaljulaid, kararı eleştirdi ve şunları söyledi:

Herkesin eylemlerinin kendi zamanları bağlamında değerlendirilmesi gerektiği doğru olsa da, ben de Sessizlik Çağı'nın bizim için işlerin onlar kadar ters gitmesinde rol oynadığına inananlardanım. Karar vericiler çemberi daraldığında, politikacı artık yeterince güçlü bir tabana sahip değildir ve bu kesinlikle bir sorundur - o zamanlar da bir sorundu.

Päts'ın 1940 Sovyet istilası ve Estonya'nın işgali öncesinde ve sırasındaki eylemleri sorgulandı. Görünüşe göre, 1918'de Päts, Sovyet komünistleriyle uzlaşmayı reddetti, ancak 1940'ta Estonya'yı pek çok itiraz etmeden aynı Sovyet komünistlerine "teslim etti" - bu tartışma, Päts'ın ya bir Sovyet ajanı, bir işbirlikçi olduğu, Sovyet işgalini kaçınılmaz olarak kabul ettiği ya da sadece kötü niyetli olduğu ve durumla başa çıkamadığı teorilerine yol açtı.

Päts'ın en önde gelen modern eleştirmenlerinden biri olan Magnus Ilmjärv, Sovyet Rusya'nın 1920'lerden beri bazı üst düzey Estonyalı politikacıları kelimenin tam anlamıyla satın almaya çalıştığını öne sürdü. Sovyetlerin Päts'ı ve muhafazakar Çiftçi Meclisleri partisini en uygun olarak gördüğünü öne sürüyor. Päts'ı ve partisini etkilemenin en kolay yolunun Estonya-Rusya Ticaret Odası olduğu söyleniyor. Päts, Rusça konuşulan bir evde büyüdüğü için gizliden gizliye çok Rus fikirliydi. Ilmjärv, Päts'ın Tallinn'deki Sovyet büyükelçiliğine Estonya ile Sovyetler Birliği arasında federasyon önerdiğini bile iddia ediyor.

Ilmjärv, Päts'ın Estonya Dışişleri Bakanı Kaarel Robert Pusta tarafından propagandası yapılan herhangi bir "Baltık Birliği"ne karşı olduğunu iddia ediyor. Päts'ın Sovyet büyükelçisine Pusta gibi politikacılara karşı olduğunu ve Riigikogu'nun gücünü azaltacak yeni bir anayasa oluşturmak istediğini söylediği bile belgelenmiştir. Päts aracılığıyla Sovyetler Birliği'nin Pusta'yı hükûmet kabinesinden çıkardığı ve onunla birlikte birleşik bir Baltık devleti fikrini de sona erdirdiği söyleniyor.

Päts'ın Estonya için Estonya-Rusya ticaret anlaşmasını müzakere ederken Sovyetlere kasıtlı olarak değerli bilgiler verdiği de iddia ediliyor. Päts ayrıca, Narva Nehri hidroelektrik santralinin imtiyaz haklarının Rusya'da zaten birçok projesi olan ve bundan etkilenen Alman şirketi Siemens-Schuckert Werke'ye verilmesini de destekledi.

Estonyalı bir petrol sendikası 1928'de ortak bir Estonya-Sovyet teşebbüsü haline geldi ve Päts, 1930'da hukuk danışmanı olarak işe alındı. Yıllık maaşı 4.000 dolardı, bu da State Elder'ın kazandığının iki katı ve Päts'ın bir parlamento üyesi olarak kazandığının sekiz katından fazlaydı. Sovyetler için ortak girişimin amacının işle ilgili olması değil, sadece Päts'ı çekmek olması gerekiyordu. Sovyetler Birliği'nin bu resmi maaşı, bu nedenle Sovyetlerle uzun vadeli işbirliğinin maaşı olarak görüldü. Päts'ın darbesinden sonra, Sovyetler Birliği Estonyalı işletmelerle ekonomik işbirliğini artırdı.

Diğer teoriler, Päts'ın Sovyet yetkililerine güvendiğini ve bazı Sovyet liderleriyle arkadaş olduğunu iddia ediyor. NKVD'nin Päts'ın sağlığını veya ona ulaşan bilgileri kontrol etmiş olması da mümkündür. Finlandiyalı tarihçi Martti Turtola, 28 Eylül 1939'da Sovyet-Estonya Karşılıklı Yardım Antlaşması'nın imzalanmasından bu yana Päts'ın eylemlerinin Sovyetler Birliği'nin taleplerine uygun olduğunu ve bir kez bile daha uygun uzlaşmalar bulmaya çalışmadığını iddia ediyor.

Päts'ın kötü sağlığı ve yalnızlığının durumu gerçekçi bir şekilde analiz etmesine izin vermediği de öne sürülüyor. Ayrıca, Päts ve kabinesinin uluslararası ilişkiler konusunda gerekli bilgiye sahip olmadığı ve Sovyetler Birliği ile Nazi Almanyası arasındaki Molotov-Ribbentrop Paktı'nın Päts kabinesi için bir şok olabileceği öne sürülüyor.

Başka bir teori, Päts'ın Nazi Almanyası ile Sovyetler Birliği arasında patlak veren savaşı bildiğini ve Estonya'nın aradaki kısa süre boyunca hayatta kalması için bir yol aradığını öne sürüyor. Päts'ın durumun zorluğunu bildiği ve Sovyetlerle savaştan kaçınarak ve zaman kazanarak Estonyalıları mümkün olduğunca güvende tutmaya çalıştığı öne sürülüyor. Sovyetler Birliği'ne Estonyalıları cezalandırma şansı vermemeye çalışırken, 1939-1940'ta Letonya ve Litvanya'nın aksine, sonunda hiç gerçekleşmeyen seferberliği de sürekli olarak erteledi. Uluslararası hukuka göre bir savaş, Tartu Barış Antlaşması'nı geçersiz kılardı. Bir avukat olarak, işgalci bir güç tarafından zorlandığında kararlarının geçerli olmadığını da anlamak zorundaydı.
küçükresim|Konstantin Päts'ın doğum yeri olan Tahkuranna'daki heykeli. 1939'da dikildi, 1940'ta Sovyetler tarafından kaldırıldı. Heykel, ilk dikilmesinden tam elli yıl sonra, 1989 yılında restore edildi.

 Mirası 
Konstantin Päts, iç politikada nispeten başarılıydı. Anayasayı kabul ettikten sonra partisi, Friedrich Karl Akel ve August Rei'nin kabineleri ve Jaan Tõnisson'un dördüncü kabinesi dışında tüm hükûmet kabinelerinde yer aldı. Bu, hükûmette 4.017 gün (%89) yapar (1921-1933'te 4.497). Päts'ın kendisi dört kez, toplam 1.476 gün (%33) Eyalet Yaşlısıydı. Hükûmette hükûmet başkanı dışında hiçbir zaman başka bir pozisyon doldurmadı (geçici hükûmetteki ek bakan portföyleri hariç).

Päts, Çiftçi Meclisleri partisinin başkanı olarak sadece gayri resmi olarak görev yaptı ve kötü bir partizan olarak kabul edildi ve sık sık parti içinde muhalefeti oluşturdu. Bu nedenle, resmi toplantılarına nadiren katıldı. Sadece 1933'te partinin onursal başkanlığına getirildi.

Parlamento üyeliği:

•1917-1919 Estonya İl Meclisi (Maapäev)

•1919-1920 Estonya Kurucu Meclisi

•1920-1923 I Riigikogu

•1923-1926 II Riigikogu

•1926-1929 III Riigikogu

•1929-1932 IV Riigikogu

•1932–1934/1937 V Riigikogu

 Konstantin Päts'ın hükümet dolapları 
Päts'ın ideolojisi kariyeri boyunca büyük değişiklikler geçirdi. 1905 Devrimi sırasında, o zamanlar sosyalist olarak kabul edilen ilerici fikirleri savunduğu için sosyalist olarak kabul edildi. Sürgün yıllarında, her iki ideolojinin de en iyisini kullanmaya çalışarak daha çok sosyal liberal oldu. Estonya bağımsız hale geldiğinde, muhafazakar hale geldi ve otoriter yıllarında devletçiliğin etkilerini gösterdi.

Uluslararası hukuka ve Estonya anayasasına göre, Päts'ın eylemleri işgalin başlangıcından itibaren ya da en azından Andrei Zhdanov'un onu Johannes Vares liderliğindeki bir kukla kabine atamaya zorladığı 21 Haziran 1940'tan itibaren hiçbir etkiye sahip değildi. Estonya'nın Sovyet döneminin sona ermesinden bu yana resmi tutumu, Vares kabinesi tarafından kabul edilen ve Päts tarafından ilan edilen yasaların, anayasanın gerektirdiği şekilde parlamentonun üst kanadı olan Ulusal Konsey (Riiginõukogu) tarafından onaylanmadıkları için her halükarda geçersiz olduğu yönündeydi. Ulusal Konsey, işgalden kısa bir süre sonra feshedildi ve bir daha asla toplanmadı. Rei'nin ifadesine göre, Estonya anayasasına göre, Temsilciler Meclisi'nin Ulusal Konsey olmadan "yasama yetkisi yoktu".

Yasal olarak, Päts 1956'daki ölümüne kadar de jure Başkan olarak kaldı. 1940'tan itibaren aktif görevleri, Sovyetlerin yeniden işgalinden önce 1944'te Otto Tief'in bir hükûmet kurmasına izin veren son işgal öncesi Başbakan Jüri Uluots'a gitti. Uluots 1945'te Stockholm'de öldükten sonra, cumhurbaşkanlığı görevleri, 1953'te Estonya Sürgün Hükûmeti'ni kuran Tief'in kabinesinin en yaşlı üyesi August Rei'ye gitti. Cumhurbaşkanı'nın görevindeki son Başbakan Heinrich Mark, 8 Ekim 1992'de güven mektubunu yeni Cumhurbaşkanı Lennart Georg Meri'ye teslim etti.

Estonya'daki bir dizi yer ve kuruma Konstantin Päts'ın adı verilmiştir. Tallinn'deki Kentmanni caddesine 1939-1940 ve 1941-1944'te Konstantin Päts'ın adı verildi ve Põltsamaa'daki Lossi caddesine 1936-1940'ta onun adı verildi. Tallinn Konstantin Päts Yatılı Okulu, Päts'ın solunum bozukluğu olan çocuklar için kendi girişiminin ardından açıldı. Päts'ın başkanlığı sırasında, kendi adını taşıyan kremsi "Staatspräsident Päts" gül çeşidine sahipti ve çiçekler, cumhurbaşkanlığı sarayının yakınındaki Tallinn'deki Kadriorg Parkı'nda yetiştiriliyor. 

1991 yılında Päts'ın çiftliğinin bulunduğu Tallinn Botanik Bahçeleri'nde bir Konstantin Päts müzesi kuruldu. Müze hala var, ancak çiftlik 1995 yılında Päts'ın torunlarına iade edildi.

Päts edebiyatta tasvir edilmiştir, en iyi bilinenlerden biri, Päts'ın tüm ulus tarafından sevilen ve tamamen iyi bir insan olan gerçek bir halk insanı olarak tasvir edildiği Andrus Kivirähk'ın hicivli Ivan Orav'ın Anılarıdır. Kukla siyasi hiciv gösterisinde Pehmed ja karvased Päts, diğer eski cumhurbaşkanlarıyla birlikte bir hükûmet binasının mahzenine yerleştirilen konuşan bir büst heykeli olarak tasvir ediliyor. Päts'ın yan karakter olarak hayatının dönemleri de Tuulepealne maa adlı televizyon dizisinde tasvir edildi.
küçükresim|Konstantin ve Helma Päts'ın Tallinn Metsakalmistu mezarlığındaki mezarları (2019).

 Kalıntılar 
1988'de Estonyalı Henn Latt ve Valdur Timusk, Konstantin Päts'ın kalıntılarını Rusya'da aramaya karar verdiler. Päts'ın hastanede hasta olarak bulunduğu Kalinin'e (şimdi Tver) 15 km uzaklıktaki Burashevo köyüne ulaştılar. 1956'da Päts'ın cenazesini anlatan son doktoru Ksenya Gusseva ile tanıştılar. Päts'ın bir başkan gibi gömüldüğünü söyledi - zamanın diğer ölen hastalarının aksine bir tabutta. 22 Haziran 1990'da mezarı kazıldı ve kalıntıları 21 Ekim 1990'da Tallinn Metsakalmistu mezarlığına yeniden gömüldü. 2011 yılında, Päts'ın bir zamanlar gömülü olduğu Burashevo köyüne bir hatıra haçı yerleştirildi.
küçükresim|Konstantin Päts ve eşi Helma.

 Kişisel hayatı 
1901'de Konstantin Päts, Pärnu Lisesi'nde tanıştığı Wilhelma ("Helma") Ida Emilie Peedi (d. 1878) ile evlendi. Leo ve Viktor adında iki oğulları oldu. Konstantin, 1905'te ailesini sürgüne gönderdi; ve ikinci oğlu hala İsviçre'de ikamet ederken doğdu. Konstantin Finlandiya'nın Ollila kentine taşındığında birleştiler. Karısı 1910'da Saint Petersburg'da hapsedilirken akciğer hastalığından öldü ve Päts bir daha asla evlenmedi. Çocukları, karısının evlenmemiş kız kardeşi Johana (Johanna) Wilhelmine Alexsandra Peedi tarafından büyütüldü. [5] Konstantin Päts'ın ayrıca en az bir vaftiz oğlu vardı.

Päts, iyi konuşmalar yapabilen, kırsal bir bölgede büyümüş ve bu nedenle toprak için bir kalbi olan nazik bir insan olarak görülüyordu. Çocuklarla ilgili konulara özel ilgi duydu. Sık sık büyük ailelere ve okullara para bağışladı ve öğrenciler için etkinlikler düzenledi, kendisi de bu etkinliklere katıldı. Ayrıca sabahları Cumhurbaşkanlığı Sarayı çevresindeki Kadriorg parkında uzun yürüyüşler yapması ve park çalışanlarıyla sohbet etmesiyle tanınırdı. Konstantin Päts şeker hastasıydı.

1919'da Päts, Tallinn'in hemen dışındaki Väo Malikanesi'nden ayrılan arazide bir çiftlik kiraladı, organize etti ve daha sonra satın aldı. Daha sonra, Estonya Bağımsızlık Savaşı'nın diğer birçok katılımcısı ve katkıda bulunanları gibi bir çiftlik ile ödüllendirildi. Ancak çiftliği, Tallinn'in hemen dışında birinci sınıf bir konumda, Kloostrimetsa'daydı.  Şu anda Tallinn Botanik Bahçesi içinde yer alan çiftlik, Päts'ın torunlarına iade edildi.

 Torunları 
Konstantin'in en büyük oğlu Leo Päts (1902–1988), 1939'da Finlandiya'ya kaçmayı başardı. Sonunda İsveç'e taşındı ve 1988'de öldü. Konstantin'in ikinci oğlu Viktor Päts (1906–1952), 4 Mart 1952'de Moskova'daki Butyrka hapishanesinde öldü.  Viktor'un oğulları Henn (Enn; 1936–1944) ve Matti (d. 1933–2024) 1941'de bir yetimhaneye gönderildi, ancak kısa süre sonra ayrıldılar. Henn, 1944'te Matti'nin kollarında açlıktan ölene kadar haftada bir kez bir araya geldiler.

Konstantin Päts'ın yaşayan tüm torunları, 1946'da annesi Helgi-Alice ile Rusya'dan dönen Matti Päts'ın çocukları ve torunlarıdır. Ancak Helgi-Alice, 1950'de tekrar tutuklandı ve Kazak SSC'de 10 yıl hapis cezasına çarptırıldı ve 1955'te geri döndü. [78] Matti Päts, 1991'den beri Estonya Patent Ofisi'nin direktörüdür; ayrıca Riigikogu ve Tallinn belediye meclisinin bir üyesidir. Hatta Pro Patria Birliği'nin muhafazakar kanadı tarafından 2001 Cumhurbaşkanlığı seçimleri için potansiyel bir aday olarak görülüyordu.

 Ödüller 
•1920 - Özgürlük Haçı I/I

•1920 - Özgürlük Haçı III/I

•1921 - Estonya Kızılhaçı Nişanı III

•1925 - I. Piskopos Platon Nişanı

•1935 - Üç Yıldız Nişanı, 1. sınıf (Letonya)

•1926 - Estonya Kızıl Haç Nişanı I/I

•1929 - Kartal Haç Nişanı I

•1936 - Vasa Nişanı, Büyük Haç (İsveç)

•1938 - Ulusal Arma Nişanı'nın özel kanadı

•1938 – Beyaz Yıldız Nişanı Nişanı Nişanı

•1938 - Ulusal Arması Nişanı'nın tasması

Kaynakça

Kategori:1874 doğumlular
Kategori:1956'da ölenler
Kategori:Estonya tarihi
Kategori:Estonya cumhurbaşkanları
Kategori:Estonya başbakanları
Kategori:Estonya içişleri bakanları
Kategori:Estonya savunma bakanları
Kategori:Eston antikomünistler
Kategori:Tartu Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Beyaz Kartal Onur Nişanı sahipleri (Polonya)
Kategori:Metsakalmistu'ya defnedilenler