Türkçe kökenli İngilizce kelimelerin listesi

Bu liste, Türk dillerinden İngilizceye giren kelimelerin listesidir. Kelimelerin çoğu Osmanlı İmparatorluğu'ndan ve Osmanlı İmparatorluğu'ndaki tüccarlar ve askerler aracılığıyla gelmiştir. Diğer Türk dillerinden geçen kelimeler çoğunlukla Rusça aracılığıyla İngilizceye girmiştir.

 Giriş 
Türk halklarının dilleri, başta İngilizce olmak üzere pek çok dilde çok sayıda iz bırakmıştır. Sosyal ve siyasal söz varlığına ait olan Türkçe ödünçlemeler, genellikle Türk ve Müslüman halkların yaşantısını konu edinen özel edebiyatta ve tarihî ve etnografik eserlerde kullanılmaktadır. Etnografik sözcükler genellikle bilimsel literatürde, tarihî ve etnografik metinlerde kullanılmaktadır.

Türkçe kökenli sözcüklerin İngilizceye girmesinin yollarından biri de, aralarında bazı Türkçe kökenli sözcüklerin de bulunduğu Hintçe (özellikle Hindustani) sözcüklerin benimsenmesi olmuştur. Ayrıca Rusça ve Lehçe gibi Orta ve Doğu Avrupa dilleri aracılığıyla Türkçe kökenli birçok kelime de İngilizceye girmiştir. Arnavutça, Almanca, Latince, İspanyolca, İtalyanca, Fransızca, Macarca ve Sırp-Hırvatça da Türkçe sözcüklerin İngilizceye girmesinde aracı diller olmuştur ve bu diller çok sayıda Türkçe kökenli sözcük içermektedir. Örneğin Sırp-Hırvatçada çoğunluğu Türkçeden olmak üzere yaklaşık 5.000 Türkçe kökenli sözcük bulunmaktadır.

19. yüzyılda, çoğunlukla Türkçe kökenli olan Türkçe alıntı sözcükler, yalnızca seyyahların, diplomatların ve tüccarların yazılarında, etnografik ve tarihî eserlerde değil, aynı zamanda basında da yaygınlaşmaya başladı. 1847 yılında İstanbul'da The Levant Herald ve The Levant Times adında İngilizce iki gazete, Fransızca yedi gazete, Almanca bir gazete ve Türkçe otuz yedi gazete vardı. İngilizceye doğrudan nüfuz eden Türkçe kökenli sözcüklerin en büyük payı Türkçeye aittir. Bu durum, Türkiye'nin en yoğun ve geniş bağlantılara sahip ülkenin İngiltere olmasıyla açıklanabilir. Bununla birlikte İngilizcede Azerbaycanlılar, Tatarlar, Özbekler, Kazaklar ve Kırgızlar gibi diğer halklarla olan temasları sonucu alınmış çok sayıda Türkçe kökenli sözcük bulunmaktadır.
sağ|küçükresim|upright=0.91| Yeniçeri ağası
İngilizcedeki Türkçe kökenli sözcüklerin çoğu egzotik veya etnografik çağrışımlar taşımaktadır. Bunların İngilizcede karşılığı yoktur, kadim sözcüklerle eşanlamlılıkları yoktur ve genellikle Türk coğrafyasının hayvan ve bitki örtüsünü, yaşam biçimlerini, siyasal ve sosyal yaşantısını, idari-bölgesel yapısını anlatmak için kullanılırlar. Ama hâlâ sıkça kullanılan söz varlığı içinde yer alan çok sayıda Türkçe kökenli sözcük var. Bazı Türkçe kökenli sözcükler etimolojik kökenleriyle ilgisi olmayan yeni anlamlar kazanmıştır.

Sonuç olarak, Türkçe kökenli sözcüklerin İngilizceye girişi Ortaçağ'ın başlarında başlamış, Türkçe kökenli sözcükler de çoğunlukla Fransızca olmak üzere diğer diller aracılığıyla İngilizceye girmiştir. 16. yüzyıldan itibaren, İngiltere ile Türkiye ve Rusya arasında doğrudan temasların kurulduğu zamandan itibaren, İngilizcede Türk dillerinden yeni doğrudan ödünçlemeler ortaya çıkmaya başlamıştır. Türkçe kelimelerin İngilizceye aktarılması sürecinde Almanca, Lehçe, Rusça, Sırp-Hırvatça, Fransızca, Arapça, Ermenice, Afrikaanca, Macarca, Yidiş, Hintçe, İspanyolca, İtalyanca, Latince, Malayca gibi diller de farklı ölçüde rol almıştır. Alıntıların yapıldığı ana dil, Türkiye Türkçesidir.

 A 

 Afşar: İran'ın Kirman eyaletinde yaşayan bir Türk boyu. Ayrıca, Şiraz halısı türlerinden biridir.
 Ağa: Türkçe "ağa", özellikle Türkiye'de bir unvan olarak kullanılır.
 Ağa Han: Türkçe "ağa" ve "han" kelimelerinden türetilmiş olup, Nizari İsmaili Şiiliği'nin dini liderine verilen unvandır.
 Ağalık: Osmanlı İmparatorluğu'nda feodal bir yönetim birimi.
 Ayran: Türk mutfağına ait yoğurtlu bir içecek.
 Akbaş: Türkçe "akbaş", "beyaz baş" anlamına gelir.
 Akçe: Osmanlı döneminde kullanılan küçük gümüş para birimi.
 Akhisar: Manisa ilinde bir şehir olup, Akhisar halısı bu şehirle özdeşleşmiştir.
 Altay: Orta Asya'da Altay Dağları'ndan türetilmiş olup, "altan" kelimesiyle bağlantılıdır ve "altın" anlamına gelir.
 Altilik: Türkçe "altılık", altı paralık eski bir Osmanlı para birimidir.
 Araba: Türkçe "araba", eski Arapça "ʿarabah" kelimesinden türetilmiştir.Vikipedi

 B 
küçükresim|Baklava

 Bahadır: Hintçe "bahādur" kelimesi, Farsça ve muhtemelen Moğolca kökenlidir; bu da Türkçe "bahadır" kelimesine dayanır.
 Bayram: Türkçe "bayram", "festival" anlamına gelir.
 Baklava: Türk mutfağına ait tatlı bir yiyecek.
 Balaklava: Kırım'daki Balaklava kasabasından türetilmiş olup, başı, boynu ve omuzları örten bir tür bereyi ifade eder.
 Balalayka: Rusça "balalayka" kelimesi, Türkçe kökenlidir.
 Balkan: Türkçe "balkan", "dağ silsilesi" anlamına gelir ve Balkan Yarımadası ile ilişkilidir.
 Bamya: Türkçe "bamya", aynı adı taşıyan sebzeyi ifade eder.
 Ban: Romence "ban", "lord" anlamına gelir ve Türkçe "bayan" kelimesinden türetilmiştir.
 Barbut: Kanada Fransızcası "barbotte", Türkçe "barbut" kelimesinden türetilmiştir.
 Barkhan: Rusça "barkhan", Kirgizce "barkhan" kelimesinden türetilmiştir ve "hareketli kum tepesi" anlamına gelir.
 Basha: Türkçe "başa", "paşa" kelimesinin bir varyasyonudur.
 Bashi-bazouk: Türkçe "başıbozuk" kelimesinden türetilmiştir.
 Bashlyk: Türkçe "başlık", "başlık" anlamına gelir ve "baş" kökünden türetilmiştir.
 Batman: Türkçe "batman", eski bir Osmanlı ağırlık birimidir.
 Bityug: Rusça "bityug", Türkçe "bitük" kelimesinden türetilmiştir.
 Bulgur: Türkçe "bulgur", "dövülmüş buğday" anlamına gelir.
 Buran: Rusça "buran", Türkçe "buran" kelimesinden türetilmiştir ve "fırtına" anlamına gelir.
 Burka: Rusça "burka", Türkçe "bur" kelimesinden türetilmiştir ve "kızıl-kahverengi" anlamına gelir.Vikipedi

 C 
küçükresim|KalpakKalpak giyen dervişler

 Cafeneh: Türkçe "kahvane", "kahve evi" anlamına gelir.
 Caïque: Türkçe "kayık", "küçük tekne" anlamına gelir.
 Caiquejee: Türkçe "kayıkçı", "tekneci" anlamına gelir.
 Calpack: Türkçe "kalpak", "geleneksel Türk başlığı" anlamına gelir.
 Caracal: Türkçe "karakulak", "kara kulak" anlamına gelir ve bir yaban kedisi türünü ifade eder.
 Caraco: Fransızca "caraco", muhtemelen Türkçe "kerrake" kelimesinden türetilmiştir ve "alpaka paltosu" anlamına gelir.
 Caracul: Türkçe "karakulak", "kara kulak" anlamına gelir ve bir yaban kedisi türünü ifade eder. Bu kelime, Türkçe kökenli olup, Orta Asya'daki bazı Türk toplulukları tarafından "kara kulak" olarak tanımlanır.
 Chak-chak: Türk mutfağına ait, bal ve unla yapılan bir tatlı türüdür. Kelime, özellikle Orta Asya'da yaygın olan bu tatlının adı olarak kullanılır.
 Chibouk: Türkçe "çubuk", "sigara borusu" anlamına gelir. Bu kelime, Osmanlı döneminden kalma bir terimdir ve büyük pipo türlerini tanımlar.
 Chibouque: Yine Türkçede kullanılan "çibuk" kelimesinden türetilmiştir. Bu kelime, özellikle Osmanlı İmparatorluğu'nda yaygın olan büyük pipo türünü ifade eder.
 Circassian: Çerkeslere ait bir terim olup, Türkçe "Çerkes" kelimesinden türetilmiştir. Bu kelime, Çerkes halkına ait olan bir etnik grup anlamına gelir.
 Coffea: Türkçe "kahve", kahve çekirdeklerinden elde edilen içeceği tanımlar. Osmanlı İmparatorluğu döneminde kahve, önemli bir kültürel içecek haline gelmiştir.
 Comagene: Antik bir bölge adıdır. Bugün Türkiye'nin güneydoğusunda yer alan Adıyaman ilinin bir kısmını kapsayan bu bölge, Pers İmparatorluğu'nun bir parçasıydı ve adının kökeni Türkçedir.
 Czar: "Çar" kelimesi, Türkçe kökenli bir unvan olup, Rus İmparatorları tarafından kullanılan bir terimdir. Bu kelime, Türkçe "kağan" (hükümdar) kelimesinden türetilmiştir.
 Czarina: "Çarina" kelimesi, Rus İmparatoru'nun eşine verilen unvandır. Türkçe "kağan" kelimesinden türetilmiş olup, Orta Asya'dan gelen hükümdar unvanlarını yansıtır.

 D 

 Dervish: Türkçe "derviş" kelimesi, İslam'da manevi bir yolda ilerleyen ve tasavvufla ilgilenen kişiye verilen isimdir. Dervişler, Orta Çağ'da sıkça seyahat eder ve halkla etkileşime girerlerdi. İngilizceye de bu şekilde geçmiş olup, genellikle mistik bir figür olarak kabul edilirler.
 Divan: Türkçe kökenli bir kelime olup, Osmanlı İmparatorluğu'ndaki yönetim organı olan divan, hükûmetin en yüksek karar organını ifade eder. Ayrıca, divan edebiyatı da Türk kültüründe önemli bir yer tutar.
 Dolma: Türk mutfağının ünlü yemeklerinden biri olan dolma, sebzelerin içine pilav ve et karışımının konulup pişirilmesiyle yapılır. Kelime, Türkçeye Farsçadan geçmiş olmakla birlikte, Türk mutfağında yaygınlaşmış ve İngilizceye de bu şekilde geçmiş bir kelimedir.
 Dromedary: Türkçe "deve" kelimesinden türetilen bu kelime, tek hörgüçlü deveyi tanımlar. Osmanlı İmparatorluğu'ndan Orta Doğu ve diğer bölgelere yayılmıştır.

 E 

 Emin: Türkçe "emin", güvenilir, güvenli anlamına gelir ve Türkçeye Arapçadan geçmiş olmasına rağmen, Osmanlı döneminde önemli bir unvan halini almıştır. Eminler, yönetim birimlerinde güvenlik ve düzeni sağlamakla görevli kimselerdir.
 Emir: Osmanlı İmparatorluğu'nda bir komutan veya idareciye verilen unvandır. Bu kelime Arapçadan türetilmiş olsa da, Osmanlı Türkçesinde sıkça kullanılmış ve İngilizceye bu şekilde geçmiştir.

 F 

 Fes: Türk kültürüne ait geleneksel bir başlık olan fes, Osmanlı İmparatorluğu döneminde yaygın olarak kullanılmıştır. Kelime, İngilizceye de "fez" olarak geçmiştir.

 G 

 Galiongee: Türkçe "kalyonçu" veya "kalyoncu", "Türk denizcisi" anlamına gelir. "Kalyon" (İtalyanca "galeone") kelimesi, büyük gemiyi ifade eder ve bu kelime Türkçeye de İtalyanca'dan geçmiş olup, "ç" veya "cu" ekleriyle, meslek sahibi olan kişileri tanımlar.
 Ganch: Türkçe "kancalamak", "bir şeye büyük bir kanca ile takmak" anlamına gelir. "Kanca", Türkçede "büyük kanca" anlamına gelir. Yunanca "gampsos" (kavisli) kelimesi ile Türkçe "-lamak" eki birleşerek bu terimi oluşturmuştur.
 Giaour: Türkçe "gâvur", "müslüman olmayan" veya "kafir" anlamına gelir. Osmanlı Türkçesi'nde, özellikle Hristiyanlar ve diğer dini gruplar için kullanılan bir terimdir. Günümüzde, bu kelime bazen olumsuz bir anlam taşır.
 Gilet: Fransızcadan türetilmiş olan bu kelime, İspanyolca "gileco", "jaleco", "chaleco" kelimelerinden türetilmiştir ve Arapça "jalikah" kelimesiyle ilişkilidir. Bu, Cezayir'deki kölelerin giydiği bir giysi türünü tanımlar ve Türkçedeki "yelek" kelimesiyle bağlantılıdır. "Yelek", gövdeyi saran bir tür yelek veya yelektir ve geleneksel bir Türk giysisidir.

 H 

 Hajduk: Osmanlı Türkçesi'nden "haydut", "çete üyesi" veya "savaşçı" anlamına gelir. Bu kelime, Türkçedeki "haydut" kelimesinden türetilmiştir ve genellikle dağlarda yaşayan, yerel halkın güvenliğini sağlamak için savaşan veya askerlik yapan kişiler için kullanılır.
 Harambaša: Türkçe "haramibaşı", "haydut lideri" anlamına gelir. Kelime, "harami" (haydut) ve "baş" (lider) kelimelerinin birleşiminden türetilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda, özellikle köyleri veya kasabaları korumakla sorumlu yerel liderlere verilen unvandır.
 Haremlik: Türkçe "haremlik", "harem" kelimesinden türetilmiş olup, "kadınların yaşadığı yer" anlamına gelir. Arapçadaki "harim" (yasaklanmış alan) ve "haram" (yasak) kelimelerinden türetilmiştir. Osmanlı İmparatorluğu'nda padişahın, soyluların veya önemli kişilerin kadınlarının yaşadığı özel alanı tanımlar. "-lik" eki, bir yer veya mekan ifade eder.
 Horde: Türkçe "ordu" veya "orda" kelimesinden türetilmiştir, bu kelime genellikle "hakanın ikametgahı" veya "göçebe kavimlerin yerleşim alanı" anlamına gelir. Orta Asya'dan gelen göçebe Türk halklarının oluşturduğu toplulukları tanımlar. "Horde" terimi, bu toplulukların bazen istilacı olarak tanımlandığı tarihlerde de kullanılmıştır.
 Hungary: Bu kelime, doğrudan Latince'den türetilmiş olsa da, köken olarak Türkçeye dayanmaktadır. "Onogur" adı, Türk kavimlerinin birliğinden türetilmiş ve bu isim, Orta Asya'dan gelen Türk halklarını tanımlar. Bu nedenle, Macaristan'ın adı dolaylı olarak Türkçedeki "Onogur" kavminden türetilmiştir.

 I 

 Imam bayıldı: Türkçe "imambayıldı", zeytinyağlı bir patlıcan yemeği olup, kelime anlamı olarak "imam bayıldı" şeklinde çevrilebilir, yani "imam bayıldı" (imam bayıldığı anlamına gelir). Bu yemek, zeytinyağıyla pişirilen patlıcanın içine soğan, domates, sarımsak ve baharatlar eklenerek yapılan geleneksel bir Türk yemeğidir. İsmi, bir imamın bu yemeği o kadar beğendiği ve bayıldığına dair anlatılan bir hikayeye dayanır.
 Imbat: Türkçe "imbat", Levant bölgesinde, özellikle Kıbrıs'ta görülen serinletici, kuzeydoğudan esen bir rüzgarı tanımlar. Bu rüzgar, genellikle sabahları veya akşamları, sıcak havadan korunmak amacıyla kullanılır. "Imbat" kelimesi, Türkçede rüzgarla ilgili kullanılan bir terim olarak köken almıştır.

 J 

 Janissary: Türkçe "yeniçeri", "yeni asker" anlamına gelir. Osmanlı İmparatorluğu'nda padişahın kişisel ordusunda yer alan, özellikle genç ve yeni alımlardan oluşan elit askerleri tanımlar. Yeniçeriler, Osmanlı İmparatorluğu'nda büyük bir askeri ve siyasi güç olarak önemli bir rol oynamışlardır.
 Jelick: Türkçe "yelek", geleneksel bir Türk kadınının elbiselerinde giyilen bir tür bodice veya yelektir. Bu giysi, vücuda oturan ve üst kısmı örten bir kıyafettir. Osmanlı dönemindeki geleneksel kadın kıyafetinin bir parçasıdır.
 Jettru: Bu terim, Orta Asya'da, 17. yüzyıl sonları veya 18. yüzyıl başlarında bir araya gelen yedi farklı Türk halkının oluşturduğu bir konfederasyonu tanımlar. Bu halklar, tek bir hakan altında birleşmişlerdir ve bu tür birlikler, Orta Asya'nın tarihsel yapısında önemli yer tutar.

 K 
küçükresim|Karabük Safranbolu'da bir konak

 Kadi: Osmanlı Türkçesi'nde "kadı", "yargıç" anlamına gelir. Kadılar, Osmanlı İmparatorluğu'nda hukuk ve dini meseleleri yöneten yetkililerdir.
 Kadiluk: Osmanlı Türkçesi'nde "kadıluk", "yargı yetkisi" veya "yargı bölgesi" anlamına gelir. Kadıların yargı alanını tanımlar.
 Kaftan: Türkçe "kaftan", geleneksel bir elbise türüdür ve genellikle Osmanlı İmparatorluğu'nda hükümdarlar veya soylular tarafından giyilirdi. Bu kelime, Türkçeye Farsçadan geçmiş olsa da Türk kültüründe büyük bir öneme sahiptir.
 Kaique: Türkçe "kayık", küçük bir tekne anlamına gelir. "Kaique", kayığın bir çeşidini tanımlar, özellikle bu kelime Türk denizciliği ile ilgilidir.
 Kalderimi: Osmanlı Türkçesi'nde "kaldırım", "taş döşeli yol" anlamına gelir. Bu kelime, genellikle şehirlerde yaygın olan taşla döşenmiş yolları tanımlar.
 Kalpak: Türkçe "kalpak", geleneksel bir başlık türüdür. Genellikle Orta Asya ve Anadolu halkları tarafından giyilen, yuvarlak ve yüksek bir şapka olarak bilinir.
 Kangal: Türkçe "kangal" veya "Sivas kangalı", özellikle Sivas bölgesinde yetişen ve dünyanın en büyük çoban köpeklerinden biri olarak bilinen bir köpek türüdür.
 Karabagh: "Karabagh", Kafkasya bölgesinde yer alan bir bölge adıdır ve aynı zamanda bu bölgeden gelen geleneksel halı türünü tanımlar.
 Karabash: Türkçe "karabaş", "kara baş" veya "siyah baş" anlamına gelir ve genellikle siyah renkteki köpeklerin adlandırılmasında kullanılır.
 Karadagh: "Karadağ", Azerbaycan'ın kuzeybatısında, İran'a yakın bir dağ sırasıdır. Ayrıca, bu isimle anılan halı türü, zengin renkleri ve cesur desenleriyle tanınır.
 Karagane: Rusça "karagan" kelimesi, Türkçedeki "karagan"dan türetilmiştir ve Rusya'da bulunan gri tilki türünü ifade eder.
 Karakul: Özbekçe "karakul", Özbekistan'da bir köy adıdır, ancak aynı zamanda bu köyden gelen bir tür koyun yününden yapılmış halıları tanımlar.
 Karakurt: Rusça kökenli bir terim olan "karakurt", Türkçede "zehirli örümcek" anlamına gelir. Bu kelime, büyük ölçüde Türk halkları tarafından kullanılır.
 Kasseri: Yeni Yunanca "kaseri" kelimesi, Türkçe "kaşer" veya "kaşar" peynirine işaret eder. Bu, özellikle Türk mutfağında yaygın olarak tüketilen bir peynir türüdür.
 Kavass: Türkçe "kavas", Osmanlı döneminde bir güvenlik görevlisi veya nefer olarak görev yapan kişilere verilen unvandır.
 Kazak: Kazak, Azerbaycan'da bir kasaba adıdır ve aynı zamanda geleneksel bir halı türünü tanımlar. Bu halı, cesur renkler ve geometrik desenlerle tanınır.
 Kefir: Rusçadan türetilmiş olan "kefir", büyük olasılıkla eski Türkçe "köpür" kelimesinden türetilmiştir ve fermente süt ürünüdür. Bu içecek, Türk kültüründe uzun bir geçmişe sahiptir.
 Kelek: Türkçe "kelek", şişirilmiş hayvan derilerinin üzerine yerleştirilen bir tür sal veya yüzme aracıdır.
 Kendyr: Rusça "kendyr", Türkçedeki "kendir"den türetilmiş olup, özellikle Asya'da ip yapımında kullanılan güçlü bir lif türünü tanımlar.
 Ketch: Bu kelime, Orta İngilizce "cacchen" (yakalamak) kelimesinden türetilmiş olabilir, ancak aynı zamanda Türkçe "kayık" kelimesiyle de ilişkilendirilebilir. "Ketch", bir tür yelkenli tekne olarak bilinir.
 Khagan: Türkçe "kaghan", "hakan"ın alternatif bir biçimidir ve Orta Asya'daki bazı hükümdarlara verilen unvandır.
 Khan: Türkçe "han", Orta Asya ve Osmanlı İmparatorluğu'nda "yönetici" veya "hükümdar" anlamına gelir. Bu unvan, Türk halklarında yaygın olarak kullanılmıştır.
 Khanum: Türkçe "hanım", "hakanın eşi" veya "kadın hükümdar" anlamına gelir. "Khanum" kelimesi, bir kadının "khan" (hükümdar) unvanından türetilmiş bir terimdir.
 Khatun: Türkçe "hatun", Orta Asya'da bir kadına verilen yüksek unvandır. Eski Türkçe veya Sogdiyanca kökenli olabilir ve "kraliçe" veya "hanım" anlamına gelir.
 Kibitka: Rusçadaki "kibitka" kelimesi, Türkçe kökenlidir ve "çadır" veya "geçici barınak" anlamına gelir. Bu, geleneksel göçebe Türk halklarının kullandığı bir yapıdır.
 Kielbasa: Polonya'dan türetilmiş olan "kielbasa", Türkçedeki "kül bastı"dan türetilmiştir ve mangalda pişirilen et parçasını tanımlar. "Kül" (kömür) ve "bastı" (baskı yapmak) kelimelerinden türetilmiştir.
 Kilij: Türkçe "kılıç", Türklerin geleneksel kavisli kılıcıdır. Osmanlı İmparatorluğu'nda yaygın olarak kullanılan bu kılıç, savaşlarda önemli bir role sahiptir.
 Kiosk: Türkçe "köşk", açık bir yazlık ev veya pavilion anlamına gelir. Bu kelime, özellikle Osmanlı İmparatorluğu'nda saray bahçelerinde bulunan yazlık pavyonları tanımlar.
 Kipchak: Kipchaklar, Altın Orda'dan gelen eski Türk halklarından biridir ve bu terim, aynı zamanda Kipchak Türkçesi'ni ifade eder.
 Kis Kilim: Türkçe "kızkilim", geleneksel bir halı türüdür.
 Kizilbash: Türkçe "kızılbaş", "kırmızı baş" anlamına gelir. Bu terim, özellikle Safevi Devleti'ne bağlı olan ve kırmızı başlıklar takan inançlı bir mezhebi tanımlar.
 Knish: Yidiş dilinden türetilmiş olan bu kelime, Ukraynaca "knysh"ten türetilmiştir ve büyük olasılıkla Türkçe kökenlidir.
 Kok-saghyz: Rusça "kok-sagyz", Türkçe "kök-sagız"dan türetilmiştir. "Kök" (kök) ve "sagız" (lastik) anlamına gelir ve bu, doğal bir kauçuk bitkisini ifade eder.
 Komitadji: Türkçe "komitacı", gizli devrimci toplulukların üyelerini tanımlar.
 Konak: Türkçe "konak", büyük bir ev veya köşk anlamına gelir. Osmanlı İmparatorluğu'nda büyük ve ihtişamlı konaklar, yüksek rütbeli kişilerin yaşadığı yerlerdi.
 Krym-saghyz: Rusça "krym-sagyz", "Kırım" (Kırım) kelimesinden türetilmiş olup, "Kırım lastiği" anlamına gelir. Bu, bir tür doğal kauçuk türüdür.
 Kulah: Türkçe "kula", batı Türkiye'deki bir kasaba adıdır ve bu kasabaya özgü halı türüyle de tanınır. Ayrıca bu halı, dua halısı olarak bilinir.
 Kulak: Rusça "kulak", Türkçedeki "kol" (kol) kelimesiyle ilişkilidir ve genellikle "el" anlamına gelir.
 Kulan: Kirgizce "kulan", Kirgiz steplerinde bulunan vahşi eşek türünü tanımlar.
 Kumiss: Türkçe "kumız" veya "kumis", at sütünden yapılan fermente bir içecektir.
 Kurbash: Türkçe "kırbaç", atların ve diğer hayvanların eğitimi için kullanılan bir araçtır.
 Kurgan: Rusçadaki "kurgan" kelimesi, Türkçedeki "kurgan" kelimesinden türetilmiştir ve "kale" veya "hisar" anlamına gelir.
 Kurus: Türkçe "kuruş", Türk lirasının 100'de birine eşdeğer olan bir para birimidir.

 L 

 Lackey: Fransızca "laquais" kelimesinden türetilmiştir ve İspanyolca "lacayo" kelimesi ile ilişkilidir. Sonunda, Türkçe "ulak" kelimesine dayanmaktadır, bu da "koşucu" veya "haberci" anlamına gelir. Osmanlı İmparatorluğu'nda "ulak"lar, hükümetin ve sultanın emirlerini yerine getiren, posta veya haber taşımacılığı yapan kişilerdir.
 Ladik: Türkçe "Ladik", Türkiye'nin Orta Anadolu bölgesinde yer alan bir kasaba adıdır. Bu kasabada dokunan halılar, ince dokusu ile tanınır ve bu halılar "Ladik halısı" olarak bilinir.
 Latten: Orta İngilizce "latoun", "laton" ve Orta Fransızca "laton", "leton" kelimelerinden türetilmiştir. Bu kelimeler, Arapça "latun"dan, Türkçe "altın" (altın) kelimesi ile bağlantılıdır. "Latten", genellikle altın renginde olan bir metal türüdür.
 Lokshen: Yidiş dilindeki "loksh" (yeni bir "noodle" türü) kelimesi, Rusça "loksha" kelimesi ile ilişkilidir. Bu kelime, Türkçe kökenlidir ve Özbekçe ile Kazan Tatarcasındaki "lakca" (makarna) ve Çuvaş dilindeki "läskä" ile benzer anlam taşır.

 M 

 Mammoth: Rusça "mamot", "mamont", "mamant" kelimelerinden türetilmiştir. Bu kelime, Yakut dilindeki "mamma" (toprak) kelimesinden türetilmiş olabilir, çünkü eski inançlara göre mamutlar toprağa benzer şekilde gömülmüş ve yeraltında yaşamışlar gibi kabul edilirdi.
 Martagon: Orta İngilizce'den türetilmiş olan bu kelime, Eski Fransızca, Eski İspanyolca ve Osmanlı Türkçesi "martagan" kelimesine dayanır. Bu, Osmanlı döneminde kullanılan bir tür sarık veya başlık türüdür.
 Merdiban: Osmanlı İmparatorluğu, Abbâsîler ve İlhanlılar tarafından kullanılan bir muhasebe yöntemidir. "Merdiban" kelimesi, "merdiven" veya "basamaktan" türetilmiştir ve hesaplama veya sayımda bir sıralama sistemi oluşturur.

 N 

 Nagaika: Rusçadan türetilmiş olup, Türkçe kökenli bir kelimedir. Kirgizce "nogai" kelimesiyle bağlantılıdır. "Nagaika", özellikle Rusya'nın güney bölgelerinde, tatar ve diğer Türk halkları tarafından kullanılan, uzun bir kırbaç türüdür.

 O 

 Oda: Türkçe "oda" kelimesinden türetilmiştir, anlamı "bir oda, odacık". Haremdeki bir odadır.
 Odalisque: Fransızcadan alınmış olup, Türkçe "odalık" kelimesinden türetilmiştir. "Oda" (odacık) kelimesiyle ilişkilidir. Haremdeki bir cariye veya kadın köle anlamına gelir.
 Oghuz or Ghuz: Türkçe "Oğuz" kelimesinden türetilmiştir. Orta Asya'dan gelen bir Türk halk grubunu ifade eder.
 Osmanlı: Türkçe "Osmanlı", Osmanlı İmparatorluğu'nun kurucusu olan Osman'dan türetilmiştir. Osmanlılar, Osman'ın soyundan gelen halk ve devletin adıdır.
 Ottoman: Fransızca kökenli, İtalyanca "ottomano" kelimesi ile ilişkilidir ve Türkçe "osmani" kelimesine dayanmaktadır. Osmanlı İmparatorluğu'na ait bir terim olup, genellikle sırt dayama yeri olmayan ama baş dayaması olan mobilya türüne verilen isimdir.

 P 

 Paklava: Türkçe "baklava" kelimesinin değişmiş halidir.
 Parandja: Özbekçe kökenli olup, Orta Asya'daki kadınlar tarafından giyilen, ağır siyah at kılı örtü anlamına gelir.
 Pasha: Türkçe "paşa" kelimesinden türetilmiştir. Başka bir anlamda "bey" veya "efendi" anlamına gelir.
 Pashalic: Türkçe "paşalık" kelimesinden türetilmiştir. Bir paşanın yetki alanı veya egemenlik bölgesi.
 Pastrami: Yidiş "pastrame" kelimesinden türetilmiştir ve Rumence "pastrama" kelimesine dayanmaktadır. Sonunda, Türkçe "pastırma"dan türetilmiştir.
 Petcheneg: Rusça "peçeneg" kelimesi, Türk kökenli bir halkı ifade eder. Bu halk, Orta Çağ'da Güney Rusya, Tuna Nehri ve Moldova steplerine akınlar yapmıştır.
 Pilaf: Türkçe "pilav" kelimesinden türetilmiştir ve Sanskritçe "pulāka-" kelimesiyle bağlantılıdır. Kaynatılmış pirinçten yapılan yemek anlamına gelir.
 Pirogi: Yidiş dilinden türetilmiş olup, Rusça "pirogi" kelimesinden alınmıştır. Bu kelime, Kazan Tatarcasındaki "börek" ile de bağlantılıdır.
 Pul: Farsça "pul" kelimesinden türetilmiştir ve Afganistan'da 1/100 Afgani'ye eşdeğer bir değer birimini ifade eder.

 Q 

 Qajar or Kajar: Farsça "Qajar" kelimesi, Türkçe kökenlidir. 1794'ten 1925'e kadar İran'ı yöneten bir Türk halkı olan Kacarlar'a ait bir terimdir.

 R 

 Rumelia: Türkçe "Rumeli" kelimesinden türetilmiştir. "Romalılar'ın Toprağı" anlamına gelir ve Osmanlı döneminde Balkanlar'ı ifade etmek için kullanılmıştır.

 S 
küçükresim|Türk mutfağından sarma

 Sarma: Türk mutfağının klasiklerinden olan bir çeşit dolmadır. "Sarma", "sarma" anlamına gelir ve genellikle asma yaprağına sarılmış pilav ve et içerir.
 Sabot: Eski Fransızca "çabot" kelimesinden türetilmiştir, kökeni Türkçe veya Arapçaya dayanabilir.
 Saic: Fransızca "saïque", Türkçe "shaika" kelimesinden türetilmiştir.
 Saiga: Rusça "saĭgá(k)" kelimesi, Türkçe kökenli olup, Kazakistan'daki saiga antilopunun adıdır.
 Saker: Eski Fransızca üzerinden Arapça "saqr" kelimesine türetilmiştir, bu da Türkçe "sonqur" (şahin) kelimesiyle ilişkilidir.
 Samiel: Türkçe "samyeli" kelimesinden türetilmiştir, "zehirli rüzgar" anlamına gelir.
 Sanjak: Türkçe "sancak" kelimesinden türetilmiştir ve bir bayrak veya sancak anlamına gelir. Osmanlı'da bir vilayet veya yönetim bölgesini ifade ederdi.
 Sarma: Türkçe "sarma" kelimesinden türetilmiştir ve "sarılmış" anlamına gelir. Genellikle et, pirinç veya sebzelerin bir yaprağa sarılmasıyla yapılan yemekleri ifade eder.
 Saxaul: Rusça "saksaul" kelimesi, Kazakça "seksevil"den türetilmiştir. Çöl topraklarını stabilize etmek için kullanılan yapraksız, kurak iklim bitkisini ifade eder.
 Selamlik: Türkçe "Selamlık" kelimesinden türetilmiştir ve Osmanlı evlerinde erkeklerin kabul olduğu alanı ifade eder.
 Seljuk: Türkçe "Selçuk" kelimesinden türetilmiştir. 11. yüzyılda Batı Asya'da hüküm süren bir Türk boyunun adıdır.
 Seraskier: Türkçe "serasker" kelimesi, Farsça "ser" (baş, lider) ve Arapça "asker" (ordu) kelimelerinden türetilmiştir. Osmanlı'da ordu komutanı anlamına gelir.
 Sevdalinka: Arapçadan Türkçeye geçmiş olan "sevda" kelimesiyle ilişkilidir ve Balkanik halk müziği türüdür.
 Sevruga: Rusça "sevryuga" kelimesi, Tatarca "söirök" kelimesinden türetilmiştir.
 Shabrack: Fransızca "schabraque", Almanca "schabracke" kelimesinden türetilmiştir ve Türkçe "çaprak" ile ilişkilidir.
 Shagreen: Türkçe "sağrı" kelimesinden türetilmiştir ve at sırtı anlamına gelir.
 Shaman: Türkçe kökenli "şaman" kelimesi, Orta Asya'da dini lider anlamına gelir.
 Shashlik: Rusça "şişlik" kelimesi, Kırım Tatarcasındaki "şışlık" kelimesinden türetilmiştir. Kebab türüdür.
 Shawarma: Türkçe "çevirme" kelimesinden türetilmiştir ve etin döner bir şişte pişirilmesiyle yapılan bir yemek türüdür.
 Shish: Türkçe "şiş" kelimesinden türetilmiştir ve "şiş" (döner şişi) anlamına gelir.
 Shish Kebab: Türkçe "şiş kebabı" kelimesinden türetilmiştir. Etin şişe dizilerek pişirilmesiyle yapılan yemek.
 Shor: Rusça kökenli, Turko-Moğol kökenli bir kelimedir. Orta Asya'daki tuzlu göletleri ifade eder.
 Som: Kirgizce "saf demir dökümü, ruble" anlamına gelir.
 Sofa: Bir oturma odasında kullanılan, sırt dayama ve kolları olan büyük bir kanepe türüdür.
 Sujuk: Türkçe "Sucuk" kelimesinden türetilmiştir, genellikle kurutulmuş, baharatlı bir sosis türüdür.

 T 

 Taiga: Rusça "taiga" kelimesinden türetilmiş olup, Türkçe kökenli bir terimdir. "Dağ" kelimesiyle bağlantılıdır ve "dağlık, kayalık arazi" anlamına gelir.
 Taramasalata: Modern Yunanca "taramas" (koruyucu yumurta) kelimesinden türetilmiş olup, Türkçe "tarama" kelimesiyle ilişkilidir. "Tarama" yumuşak yumurta veya kırmızı havyar hazırlama yöntemini ifade eder.
 Taranchi: Çağatayca "Tarancı" kelimesi, kelime anlamı olarak "bir çiftçi" anlamına gelir.
 Tarantass: Rusça "tarantas" kelimesi, Kazan Tatarcası "tarıntas" kelimesinden türetilmiştir.
 Tarbagan: Rusça kökenli olup, Teleutlerden türetilmiştir. Bir kemirgen türünü ifade eder.
 Tarbush: Arapça "tarbūsh", Osmanlı Türkçesi "terposh" kelimesinden türetilmiştir ve bu da Farsça "sarposh" (başlık) kelimesinden alınmıştır. Genellikle, özellikle Müslüman erkekler tarafından giyilen, iç kısmında fes bulunan, püsküllü kırmızı bir şapkadır.
 Tarkhan: Eski Türkçe "tarkan" kelimesinden türetilmiştir, bir ayrıcalıklı sınıfı ifade eder.
 Tarpan: Rusça kökenli olup, Kirgizce veya Kazakça "tarpan" kelimesinden türetilmiştir.
 Tartar: Farsça "Tatar" kelimesinden türetilmiş olup, aynı zamanda "şiddetli veya vahşi kişi" anlamına gelir. Latince "Tartarus" kelimesiyle bağlantılıdır, yani cehennem.
 Tau-saghyz: Rusça "tau-sagyz" kelimesi, Türkçe "tau-sagız"dan türetilmiştir. "Tau" (dağ) ve "sagız" (gömlek, lastik) anlamlarına gelir.
 Tavla: Türkçe "tavla", "backgammon" adlı masa oyununun bir versiyonudur.
 Tekke: Türkçe "tekke" kelimesi, derviş manastırını ifade eder.
 Tenge: Kazakça "teŋge" kelimesi, "madeni para, ruble" anlamına gelir.
 Tepe: Türkçe "tepe", "bir tepe, zirve" anlamına gelir. Yapay bir höyük veya tepeyi ifade eder.
 Terek: Terek, güneydoğu Rusya'da bir nehir olup, Balkar dilindeki "Terk" kelimesinden türetilmiştir. Aynı zamanda, kuzeydoğu Avrupa ve Asya'dan Güney Afrika ve Avustralya'ya göç eden bir kum kuşu türüdür.
 Theorbo: İtalyanca "tiorba" kelimesinden türetilmiş olup, Türkçe "torba" (çanta) kelimesiyle ilişkilidir.
 Toman: Farsça "tümen" kelimesinden türetilmiştir, bu da "on bin kişilik bir askeri birim" anlamına gelir.
 Tovarich: Rusça "tovarishch" kelimesinden türetilmiştir, bu da eski Rusça "tovarishch" kelimesine dayanır ve "iş ortakları" anlamına gelir. Eski Türkçe "tavar ishchi" (iş adamı, tüccar) kelimelerinden türetilmiştir.
 Tughra: Türkçe "tuğra" kelimesi, padişahın adını ve unvanlarını içeren süslü bir monogramdır.
 Tungus: Tungus halkı, Rusça kökenli olup, eski Türkçe "tonguz"dan türetilmiştir ve "vahşi domuz, yaban domuzu" anlamına gelir.
 Turk: Türkçe "türk" kelimesi, İngilizceye birden fazla anlamla geçmiş olan bir terimdir.
 Turki: Farsça "turki", Türkçe "Türk" kelimesinden türetilmiştir.
 Turquoise: Orta İngilizce "Turkeys", Fransızca "turkeise" kelimesinden türetilmiştir, bu da Türkçe "Turk" kelimesiyle ilişkilidir.
 Tuzla: Türkçe "tuzla" kelimesi, Türkiye'deki Tuz Gölü'nden alınmış bir isimdir ve Orta Anadolu'da bir halı türünü ifade eder.
 Tzatziki: Modern Yunanca "tsatsiki", Türkçe "cacık" kelimesinden türetilmiştir.

 U 

 Ugrian: Eski Rusça "Ugre" kelimesi, Macarları ifade etmek için kullanılan bir terimdir ve Türkçe kökenlidir.
 Uhlan: Türkçe "oğlan" kelimesinden türetilmiştir, yani "bir erkek, hizmetkar" anlamına gelir.
 Urdu: Hindistan'daki Hindustani dilinde "ordu" (kamp) anlamına gelir ve Türkçe "ordu" kelimesinden türetilmiştir.
 Urman: Rusça kökenli olup, Kazan Tatarcasındaki "orman" (orman) kelimesiyle bağlantılıdır. Türkçe "orman" kelimesiyle aynı anlamı taşır.
 Ushak: Türkçe "Uşak", Batı Türkiye'deki bir üretim şehri olup, bu bölgeden gelen, özel bir halı türünü ifade eder.

 Y 

 Yardang: Türkçe "yardang" kelimesi, "yamaç" veya "dik yokuş" anlamına gelir.
 Yarmulka: Türkçe kökenli olup, "yağmurluk" (yağmura karşı giysi) anlamına gelir.
 Yashmak or yashmac: Türkçe "yaşmak" kelimesinden türetilmiştir ve başörtüsü anlamına gelir.
 Yataghan: Türkçe "yatağan" kelimesinden türetilmiştir, eski bir Türk kılıcını ifade eder.
 Yogurt: Türkçe "yoğurt" kelimesi, dünya çapında yaygın olan yoğurt ürününün adıdır.
 Yurt: Türkçe "yurt", "bir konaklama yeri, ev" anlamına gelir.
 Yuruk: Türkçe "yürük" kelimesi, "göçebe" anlamına gelir ve özellikle güneydoğu Anadolu'daki göçebe bir halkı ifade eder. Aynı zamanda bir halı türüdür.

 Z 

 Zill: Türkçe "zil" kelimesinden türetilmiştir, "çan" veya "ziller" anlamına gelir. Odataki veya müzikteki metalik seslerden biridir.

 Ayrıca Bakınız 

 Türk dilleri

 Referasnslar 
 Kaynakça 

Kategori:Türkçe deyişler
Kategori:İngilizce