Barberini Hanedanı

Barberini Hanedanı, 17. yüzyıl Roma'sında öne çıkan İtalyan soylu bir ailedir. Etkileri, Kardinal Maffeo Barberini'nin 1623 yılında Papa VIII. Urbanus adıyla tahta çıkmasıyla zirveye ulaşmıştır. Ailenin şehir sarayı olan Palazzo Barberini, Bernini tarafından 1633 yılında tamamlanmış olup, günümüzde İtalya'nın Galleria Nazionale d'Arte Antica'sına (Ulusal Antik Sanat Galerisi) ev sahipliği yapmaktadır.

 Erken dönem 
Barberini ailesi, kökeni Toskana'daki Barberino Val d’Elsa kasabasına dayanan ve 11. yüzyılın başlarında Floransa'ya yerleşen küçük çaplı bir soylu ailesiydi. This cites:

 A. von Reumont, Geschichte der Stadt Rom (Berlin, 1868), iii. b. 611–612, 615, 617, &c.
 Almanach de Gotha (Gotha, 1902).
 J. H. Douglas, The Principal Noble Families of Rome (Rome, 1905).

Carlo Barberini (1488–1566) ile kardeşi Antonio Barberini (1494–1559), Floransa'da tahıl, yün ve tekstil ticaretiyle uğraşan başarılı tüccarlardı. 1530 yılında Antonio, Floransa Cumhuriyeti'nin savunmasına katıldı. Ancak kentin İmparatorluk kuvvetleri tarafından ele geçirilmesi ve Mediciler'in yeniden iktidara gelmesi üzerine, Medici yönetiminden hoşnutsuzluk duymaya başladı. Bu gelişmelerin ardından 1537 yılında Floransa'dan ayrılarak, Barberini ailesinin Roma'daki ticari faaliyetlerini yönetmeye başladı.

1552 yılında Carlo'nun oğlu Francesco, amcasının ardından Roma'ya yerleşti ve ailenin ticari işleri kısa sürede büyük bir gelişme gösterdi. Francesco büyük bir servet edinerek, devlet yönetiminde ve Katolik Kilisesi’nde çeşitli yüksek makamlar satın aldı. Ancak 1559’da, amcası Antonio, Medicilere bağlı güçler tarafından öldürüldü.

Francesco, 1600 yılındaki ölümüne kadar servetini büyütmeye ve yeni unvanlar edinmeye devam etti. Normal şartlarda, kilise makamı sahibiyken ticari faaliyet yürüttüğü için mal varlığı, Camera Apostolica tarafından cezalandırılacaktı. Ancak ailesi, Francesco’nun bir dönem başkanlığını yaptığı bu kuruma başvurarak cezanın kaldırılmasını sağladı. Böylece Barberini ailesinin ticari işleri, 1571 yılında ölen kardeşi Antonio Barberini'nin oğulları, özellikle de Maffeo Barberini'nin yönetimine geçti.

 Papa VIII Urbanus olarak Maffeo Barberini 

bağlantı=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Testone_UrbanoVIII.jpg|sağ|küçükresim|upright=0.91|Barberini arması (üç arı), Papa VIII. Urbanus için basılmış bir parada, papalık tiarası ve çapraz anahtarlarla taçlandırılmıştır.
Barberini ailesi, Kardinal Maffeo Barberini’nin 1623 yılında Papa seçilerek VIII. Urbanus adını almasıyla büyük bir servet ve nüfuz kazandı. Papa VIII Urbanus  kardeşi Antonio Marcello Barberini’yi (yaşlı Antonio) ve iki yeğeni Francesco Barberini ile Antonio Barberini’yi kardinal makamına yükseltti. Bir diğer kardeşini Monterotondo Dükü ilan etti; ayrıca üçüncü yeğeni Taddeo Barberini’ye Palestrina Prensliği’ni verdi. Taddeo Barberini aynı zamanda Kilise'nin sancaktarlığına, Roma valiliğine (Prefectus Urbis) ve Sant'Angelo Kalesi komutanlığına da atandı.

VIII Urban'ın papalığı dönemindeki dini, diplomatik ve kültürel başarılar, papa tarafından uygulanan kayırmacılıkla gölgede kaldı. Urban’ın çağdaşı olan John Bargrave şu şekilde yazmıştır:

Aynı şekilde, VIII Urban'ın papalığının sonlarına doğru yaşanan Castro Savaşı, Papa'nın itibarını ve geriye kalan aile üyelerinin popülerliğini zedeledi. Urban’ın papalığı döneminde, Barberini ailesinin kişisel servetinin 105 milyon scudi'ye ulaştığı tahmin edilmektedir.
bağlantı=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Barberini_arms,_Rome.jpg|küçükresim|Roma'da, Papa VIII. Urbanus'uanmak amacıyla yapılmış bir plakanın üzerinde Barberini arması yer almaktadır.
Papa, Pantheon'un portikosundaki antik bronz kirişleri, St. Peter Bazilikası'nın Baldakeni ve papalığın top dökümhanesi için bronz temin etmek amacıyla söktüğünde, isimsiz bir eleştirmen esprili bir şekilde şöyle yazmıştı:

Bu, "Barbarların yapmadığını Barberini yaptı" şeklinde çevrilebilir.

 Castro Savaşları, sürgün ve restorasyon 
Barberini ailesi, Birinci Castro Savaşı’na aktif olarak katıldı. Çatışma, Parma ve Piacenza Dükü Odoardo Farnese’nin Roma ziyareti sırasında ortaya çıktı; Farnese, Papa’nın yeğenlerini “Papa’nın işlerini yönetmek için henüz çok genç” olmakla aşağılamıştı. Savaş, taraflardan hiçbirinin kesin üstünlük sağlayamamasıyla sonuçlandı. Papa Urbanus, barış antlaşmasının imzalanmasından yalnızca birkaç ay sonra, 1644'te yaşamını yitirdi.

Papa Urbanus birçok akrabasını kardinal olarak atasa da, Kardinaller Koleji Pamphili ailesinden Giovanni Battista Pamphili'yi Papa X Innocentus olarak seçti. X Innocentus, göreve gelir gelmez Barberini ailesinin savaşlardaki tutumunu resmî bir soruşturmayla mercek altına aldı.

Amcaları Papa VIII. Urbanus'un himayesiyle yükselen kardinal Antonio, kardinal Francesco ve Prens Taddeo, sürgüne zorlanarak Kardinal Mazarin’in koruması altındaki Paris’e kaçtılar. Antonio ile Taddeo, deniz yoluyla yola çıkmadan önce Palazzo Barberini kapısının üstüne Fransa koruması altında olduklarını göstermek için Fransız armasını astılar. Bir süre sonra Francesco da kardeşlerinin yanına katıldı.
bağlantı=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Palais_Barberini_de_Palestina_(aile_droite).JPG|sağ|küçükresim|upright=0.91|Palestrina'daki Palazzo Colonna Barberini; çeşitli Barberini ailesi üyelerinin kontrolüne verilen komün.
Taddeo’nun eşi Anna Colonna da kocası ve çocuklarıyla Paris’e katıldı; ancak ayrılmadan önce Papa’nın huzuruna çıkarak Barberini ailesinin mal varlığından mahrum bırakılmaması için içten ve güçlü bir talepte bulundu. Papa bu ricayı kabul etti; Barberini mirasından bazı borçları ödemekle yetindi ve aileyi başka bir yaptırıma maruz bırakmadı.

Paris’te, Fransa Kralı XIV. Louis’in misafirperverliğine güvenerek yaşadılar; 1653’te ailenin çoğu nihayet Roma’ya döndü. Taddeo 1647’de sürgünde ölmüş olsa da, kardeşleri , Taddeo’nun küçük oğlu Maffeo’nun Papa Innocentus’un yeğeni Olimpia Giustiniani ile evlenmesi sayesinde Papalık’la barıştı ve Maffeo’ya babasının eski unvanı olan Palestrina Prensi unvanı verildi.

Papa X Innocentus, Taddeo’nun büyük oğlu Carlo Barberini’yi kardinal olarak atadı. Taddeo’nun kızı Lucrezia Barberini ise daha önce Birinci Castro Savaşı’nda Farnese tarafını tutan Modena Dükü Francesco I d’Este ile evlenerek, iki ailenin ilişkilerinin daha da güçlenmesini sağladı.

 Sonraki dönem 
1627’de Taddeo Barberini’nin, Filippo I Colonna’nın kızı Anna Colonna ile evlenmesi, Barberini ve Colonna ailelerinin yüzyılı aşkın sürecek olan kaynaşma sürecini başlattı.

1728’de, Urbano Barberini’nin son meşru erkek varisi kızı Cornelia Barberini ile Giulio Cesare Colonna di Sciarra evlenince, Colonna ailesinin Carbognano kolu (Colonna di Sciarra) soyadına “Barberini”yi de ekledi.
bağlantı=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Palazzo_Tafani_da_Barberino,_stemma_barberini.JPG|küçükresim|upright=0.91|Palazzo Barberini'deki aile arması.
Urbano’nun resmî evliliklerinden hiçbiri kendisine meşru bir erkek varis kazandırmamış olsa da, kendisi 1688’de, üç evliliğinden herhangi birinin öncesinde Maffeo Callisto Barberini adında bir oğul sahibi oldu. Urbano Barberini’nin son eşi Maria Teresa Boncompagni’nin vasiyetnamesinde bu Maffeo Callisto, “Corese Markisi” olarak anılıyor ve Barberini mirasının büyük bir bölümü ona bırakılıyor.

Daha sonra Cornelia'nın soyundan gelenlerle Maffeo Callisto'nun Barberini mirası üzerindeki talepleri arasında ihtilaf çıktı; ancak 1811'de Paris'te imzalanan bir protokolle miras, iki iddiacı kol arasında paylaştırılarak nihai olarak uzlaşı sağlandı.

Prens Enrico Barberini-Colonna'nın ölümüyle Colonna soyu yeniden tükendi ve soyadı, varisi kızı Maria ile onun eşi Marquis Luigi Sacchetti'ye geçti. Sacchetti çifti, hem Palestrina Prensi unvanını hem de Barberini soyadını kullanma hakkı elde etti.

21 Haziran 2005'te, 13. Palestrina Prensi Augusto Barberini Roma'da vefat etti. Aileyi şu anda 1961 doğumlu Palestrina Prensi Benedetto Francesco Barberini temsil etmekte olup, varisi en büyük oğludur.

 Sanat destekçilikleri 
Palazzo Barberini, Barberini Kütüphanesi (günümüzde Vatikan'ın Biblioteca Apostolica’sının temel bölümlerinden biri) ve Roma’da (aile armasındaki üç arıyla işaretlenmiş) yer alan sayısız bina, sunak ve diğer projeler, 17. yüzyılda Barberini ailesinin zenginliği, zevki ve görkemine dair somut kanıtlar sunar. Aile, Lorenzo Ottoni gibi sanatçıları Barberini odaklı farklı projeler üstlenmeleri için görevlendirmiştir. Ayrıca Barberiniler, opera sanatının erken dönemdeki önemli hamilerindendi; Marc’Antonio Pasqualini gibi “yıldız” şarkıcıları maaşla çalıştırmış ve özel Teatro delle Quattro Fontane'ı inşa etmişlerdir. Barberini sanat koleksiyonundan pek çok eser, dünya çapındaki müzelerde dağılmış hâlde bulunmaktadır; bunlar arasında şunlar yer alır:

 Barberini Faun ile Barberini Apollon, Bavyera Kralı I. Ludwig'e satıldı ve günümüzde Münih Glyptothek'te sergileniyor.
 Barberini Venus
 Barberini Hera
 Portland Vazosu (eskiden Barberini Vazosu olarak anılan), aileden Sir William Hamilton tarafından satın alındı ve günümüzde British Museum'da sergileniyor.
 İlahi Takdir ve Barberini Gücünün Alegorisi.
 Anglo-Sakson Barberini İncil'leri, Vatikan Kütüphanesi'nde, Barberini koleksiyonlarından pek çok diğer el yazmasıyla birlikte bulunmaktadır.
 Barberini Kodeksi veya Libellus de Medicinalibus Indorum Herbis, bir Aztek bitki yazması olup, şu anda tekrar Meksika'da bulunmaktadır.,

Ailenin elinde hâlâ çekirdek bir koleksiyon bulunmakta ve bu koleksiyon, Roma'daki Palazzo Barberini'nin bir kısmında yer alan Galleria Nazionale d’Arte Antica'da sergilenmektedir. Ailenin kültürel etkisi oldukça büyük olmuştur ve bu, Aralık 2004'te düzenlenen ve sonrasında yayımlanan önemli bir uluslararası konferansın konusu olmuştur. Konferansın adı ise I Barberini e la Cultura Europea (Barberiniler ve Avrupa Kültürü) olarak belirlenmiştir.

 Barberini aile ağacı 
16. ve 17. yüzyıl Barberini ailesinin soyağacı (ailenin kalıtsal patriyarkal yapısı, renkli karelerle belirtilmiştir).

 Kaynakça 

Kategori:Barberini Hanedanı
Kategori:İtalyan hanedanlar