Şişman papa, zayıf papa

"Şişman bir papanın ardından her zaman zayıf bir papa gelir" (İtalyanca: Fate sempre seguire un papa grasso a uno magro), aynı zamanda "Şişman bir papanın ardından zayıf bir papa gelir" (İtalyanca: A un papa grasso, ne segue uno magro) ve "Şişman papa, zayıf papa"  olarak kısaltılır, Katolik Kilisesi'nde, konseylerin papalık konklavında önceki papayı farklı ideolojik vurgulara sahip bir papayla dengeleme eğiliminde olduğu algılanan eğilimi tanımlayan bir atasözüdür.

 Deyim 
Papalık konklavları etrafındaki İtalyan atasözü, kardinal seçmenlerin bir önceki papayı dengeleyecek bir aday seçme eğilimini, sanki bir sarkaç salınımını takip ediyormuş gibi, tanımlamaktadır.Allen Jr, John L (June 2002). "Pope Hopefuls". Washington Monthly. 34 (6): 12. Bir halef seçerken, kardinallerin önceki papanın algılanan kusurlarına odaklandıkları ve bu kusurları gideren bir aday seçtikleri görülmektedir. "Savaşçı" bir papanın ardından barış sever bir papa, bir "politikacı"nın ardından da bir "rahip" gelebilir. Bu olgunun, özellikle kilisenin değişime hazır olduğu, uzun papalık dönemlerinden sonra tarihte fark edildiği söylenmektedir.

 Kesinlik 
Papa IX. Pius'un "moderniteye güvensizlik" ile işaretlenen saltanatını, Papa XIII. Leo'nun daha "aktivist bir inanca" odaklanması izledi ve bu da Papa X. Pius'un modernizme karşı mücadelesini izledi. "Sert" ve "aristokrat" Papa XII. Pius'u, "sosyal ve görünüşte basit" Papa XXIII. John izledi. Benzer şekilde, Papa Francis, Papa XVI. Benedict'in ardından daha sol görüşlü bir papa olarak görüldü ve Papa Benedict de önceki Papa II. Ioannes Paulus'tan daha sağ görüşlü olarak görüldü.

Bazı yorumcular bu atasözünün doğruluğunu tartışmaktadır. Örneğin, John L. Allen Jr., Papa XI. Pius'un Papa XV. Benedict'in politikalarını sürdürdüğünü ve benzer şekilde Papa VI. Paul ve Papa XXIII. John'ün de aynı şeyi yaptığını belirtmiştir. XVI. Benedict'in papalık dönemi de bazıları tarafından bir değişiklikten ziyade aynı şey olarak görülmüştür; iddiaya göre, sol görüşlü piskoposlar John Paul II'nin halefinin daha liberal olmak için bir sarkaç salınımı izleyeceğini varsaymış ve XVI. Benedict'in seçilmesine şaşırmışlardır. Christopher M. Bellitto, ifadenin mecazi olsa da zaman zaman gerçek anlamıyla doğru olduğunu belirtmiştir; şişman Papa IX. Pius'u zayıf Papa XIII. Leo izlemiştir ve "neşeli ve yanakları sarkık" Papa XXIII. John'ün öncesinde "zayıf" Papa XII. Pius ve ardından "zayıf" Papa VI. Paul gelmiştir.

 Diğer bağlamlar 
Bu ifade, Harvard Üniversitesi başkanları arasında meydana gelen aynı sarkaç fenomenini tanımlamak için kullanılmıştır; bilim insanları Charles William Eliot ve James B. Conant, hümanist A. Lawrence Lowell'ın yanında yer almıştır ve Amerikan başkanlık yönetici tarzlarında da aynı sarkaç fenomeninin geçerli olduğunu belirtmişlerdir.

 Ayrıca bakınız 

 Notlar 

 Kaynakça 

Kategori:Atasözleri
Kategori:Papalık konklavları
Kategori:Papalar
Kategori:Katoliklik ve siyaset