Hişam bin el-Kelbî

Hişam bin el-Kalbi (737-819), Arap tarihçisi. Kufe'de doğdu. Hayatının büyük bir kısmını Bağdat'ta geçirdi. Babası gibi o da eski Arapların soyağaçları ve tarihleri hakkında bilgi toplamıştı. Hadis âlimleri tarafından güvenilir (sika) kabul edilmemiştir.

İbn Kelbî'nin en meşhur eseri, İslam öncesi Arabistan'da farklı bölgelerde ve farklı kabileler arasında putlara ve putperest tapınaklara dair yazdığı Putlar Kitabı'dır (Kitâbü'l-Esnâm). Hişam bu eserinde İsmail ile İslam peygamberi Muhammed arasında genetik bir bağ olduğunu ileri sürmüş ve tüm Arapların İsmail'in soyundan geldiği fikrini ortaya atmıştır. Arapların eski sözlü geleneklerine büyük ölçüde güvendi, ancak aynı zamanda İncil ve Palmira kaynaklarına erişimi olan yazarlardan da alıntı yaptı. Fihrist'e göre 140 eser yazmıştır. Arapların soyağaçlarına ilişkin anlatımı Kitabü'l-Agani'de sürekli olarak alıntılanmaktadır. Ayrıca MÖ 3000'den kendi zamanına kadar Arap atının tarihini belgelemeye çalışan Atların Soyunu (Ensabü'l-Hayl) da yazmıştır.

1966 yılında Werner Caskel, İbnü'l-Kelbî'nin Cemharatü'n-Neseb ("Soylarn Çokluğu") adlı eserini iki cilt halinde derledi ve adına Das genealogische Werk des Hisam İbn Muhammed el-Kalbi ("Hişam İbn Muhammed el-Kalbi'nin Soybilim Çalışmaları") adını verdi.

 Kaynakça 

Kategori:737 doğumlular
Kategori:819'da ölenler
Kategori:8. yüzyılda Araplar
Kategori:9. yüzyılda Araplar
Kategori:9. yüzyılda ölenler
Kategori:Arap tarihçiler