Tarım hibesi

Tarım alanında verilen hibeler; gıda üretiminin güvenliği ve sürdürülebilir tarım uygulamalarının yaygınlaşmasını garantilemek için geliştirilen ve doğrudan maddi kaynak sağlayan finansal desteklerdir. Bu destekler toprak sahipleri, tarımsal işletmeler, akademisyenler gibi doğrudan paydaşlara verilebildiği gibi tarım teknolojileri geliştiren girişimlere, araştırma enstitüleri, çiftçi kooperatifleri ve sivil toplum kuruluşları gibi geniş bir yelpazeye sağlanabilir. Bu hibeler, kamu kurumları, özel vakıflar ve tarım birlikleri gibi çeşitli kuruluşlar tarafından verilebilir.

 Tarım hibesi türleri 
Devlet Destekleri: Bu tür hibeler genellikle belediye, eyalet ya da federal makamlar tarafından sağlanır. Avrupa Birliği'ndeki Ortak Tarım Politikası (CAP) ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Tarım Bakanlığı (USDA) tarafından verilen destekler bu duruma örnektir. Bu hibeler çoğunlukla belirli tarım sektörlerini desteklemeyi, koruma stratejilerini geliştirmeyi veya kırsal kalkınmayı teşvik etmeyi amaçlar.

Özel Hibeler: Bu hibeler, kâr amacı gütmeyen kuruluşlar, tarım işletmeleri ve hayır kurumları tarafından sağlanır. Genellikle organik tarımı teşvik etmek, sürdürülebilir tarımı desteklemek veya yeni çiftçilere yardımcı olmak gibi belirli amaçlara ya da ilgi alanlarına sahiptirler. Organic Farming Research Foundation (Organik Tarım Araştırma Vakfı) ve AGCO Agriculture Foundation (AGCO Tarım Vakfı) tarafından verilen hibeler buna örnektir.

Araştırma Hibeleri: Tarım ve ilgili sektörlerdeki bilimsel çalışmaları destekleyen hibeler araştırma amaçlı verilir. Bu hibeler, ürün verimliliğini artırmaya, yeni teknolojiler geliştirmeye veya zararlılar ve hastalıklar gibi tarımsal sorunlarla mücadele etmeye odaklanır. Devlet kurumları, akademik kuruluşlar veya özel şirketler tarafından finanse edilebilirler. Bu tür destekler, Sürdürülebilir Tarım Araştırma ve Eğitim (SARE) programı aracılığıyla sağlanabilir.

Eğitim ve Öğretim Hibeleri: Bu hibeler, tarımsal eğitim projeleri, atölye çalışmaları ve eğitim programlarını finanse eder. Çiftçilerin, akademisyenlerin veya diğer ilgili kişilerin tarımın çeşitli yönlerindeki bilgi ve becerilerini geliştirmeyi amaçlar.

Özel Ürün Kredileri: Bu fonlar, meyve, sebze ve kuruyemiş gibi geleneksel olmayan ürünleri yetiştiren üreticilere yöneliktir. Reklam, eğitim ve araştırma yoluyla bu ürünlerin daha sürdürülebilir ve kârlı hale gelmesini amaçlarlar. USDA'nın (ABD Tarım Bakanlığı) Özel Ürün Programı buna bir örnektir.

Çiftlik Geliştirme Fonları: Çiftçiler, üretimi artırmak, verimliliği yükseltmek ve çiftliklerinde uzun vadeli sürdürülebilirliği sağlamak amacıyla bu fonları yeni makineler, tesisler ve teknolojiler satın almak için kullanabilirler.

Tarımsal Destekleme Politikalarının Evrimi: Türkiye'de tarımsal destekleme politikaları, 1980'lerden itibaren yapısal değişimlere uğramıştır. Bu süreçte, doğrudan gelir desteği sistemine geçiş ve kırsal kalkınma projelerine ağırlık verilmiştir. Bu değişimlerin, tarımsal üretim ve çiftçi gelirleri üzerindeki etkileri çeşitli akademik çalışmalarda incelenmiştir.

Kırsal Kalkınma ve Hibe Programları: Kırsal kalkınma destekleri, tarımsal üretimin yanı sıra kırsal alanlardaki yaşam kalitesinin arttırılmasını hedeflemektedir. Bu destekler; altyapı yatırımları, eğitim, sağlık ve sosyal hizmetler gibi alanları da kapsamaktadır.

Akıllı Tarım ve Teknoloji Kullanımı: Akıllı tarım uygulamaları ve teknolojik yenilikler, tarımsal verimliliğin artırılmasında önemli bir rol oynamaktadır. Ancak, bu teknolojilerin benimsenmesi ve yaygınlaştırılması için yeterli düzeyde örnek uygulamaların bulunmaması ve bilgi paylaşımındaki eksiklikler gibi engeller mevcuttur.

Güncel Tarımsal Destek Bütçesi ve Dağılımı

2024 Yılı: Tarımsal destek bütçesi 91,5 milyar TL olarak belirlenmiştir. Bu bütçenin %70,4'ü bitkisel üretim, %22,6'sı hayvansal üretim, %6'sı kırsal kalkınma, %0,8'i tarımsal Ar-Ge ve %0,2'si su ürünleri üretimi desteği olarak dağıtılmıştır.

Kaynakça