Cabiz kabuk penceresi

Capiz kabuğu penceresi, Filipin mimarisinde küçük pencere panelleri ile cam yerine yarı saydam ve dayanıklı capiz kabuğu (pencere istiridyesi kabuğu) kullanılan bir pencere türüdür. Kabuğun ilk olarak Çinliler tarafından kullanıldığı tahmin edilmektedir; bu kullanımın yayılması Portekizlilere atfedilir; 17. yüzyılda Portekiz yerleşimlerinde ve Hindistan'da, o dönemde daha nadir ve pahalı olan cam yerine kabuğun pencereler ve diğer el sanatları ürünlerinde yaygın ve geniş çaplı kullanımı görülmüştür.

Filipinler'in İspanyol sömürge dönemi boyunca, kiliseler ve evler 1755'ten itibaren pencere panelleri, dolap süslemeleri ve el sanatları için capiz kabuğunu kullanmıştır; bu dönemden önce deniz kabuğu yalnızca silah, giysi ve ticaret mallarının dekorasyonunda yaygın olarak kullanılıyordu. Kabuğun mimari olarak ilk kez Filipinler'deki Katolik Kilisesi kiliselerinde kayar pencereler yapmak için kullanıldığına inanılmaktadır. Filipin metin tarihi, 1860 baskısında Vocabolario de la lengua tagala adlı ilk Tagalog dili sözlüğünde "Capiz" maddesiyle, kabuğun 19. yüzyılda Filipin mimari unsuru olarak devam eden popülerliğini doğrular; "Capiz" maddesi bunu "la Ventana" (Pencere) olarak tanımlar. Bugün, kabuk dekoratif öğelerin üretiminde de kullanılıyor; bunlar arasında mobil süsler, avizeler, Noel fenerleri ve çeşitli diğer ürünler yer alıyor.

küçükresim|Bir parça kapis kabuğu|left

Cabiz kabuğu pencere yapımının erken yüzyıllarından kalan paneller, çerçevelerde sıkı zıvana bindirme eklemi gösterir; bu işlem sadece keskiler ve sert ağaç dübelleri kullanılarak yapılmıştır. Kafes işçiliği genellikle kapis kabuğunun 1/16 inçten daha az bir yuvaya hassas bir şekilde yerleştirildiğini gösterir.
Filipinler'in kapis kabuğunun en bol bulunduğu eyaleti olan Capiz'de, yassı kabuklar 150 mm'den fazla çapa ulaşabilir ve 70 ile 100 mm arasında olgunluğa erişir, bu da Filipin kapis kabuğu pencerelerinin panellerinin boyutlarının değişken olmasına neden olur."Pencere kabuğu balıkçılığı ve su ürünleri yetiştiriciliği" . Londra Malakoloji Topluluğu. Erişim tarihi: 2011-10-23.

12 Haziran 2020'de, Filipinler Ulusal Müzesi, Filipin bağımsızlığının 122. yıldönümünü anma kutlamaları kapsamında diğer devlet kurumlarıyla birlikte "Placuna placenta: Kapis Kabukları ve Yerli Sanatçılığa Pencereler" başlıklı bir çevrimiçi sergi başlattı.

 Bahay na bato 
küçükresim|upright=0.6|Kapis kabuğu pencere panelinin panellerinin yakın çekimi

19. yüzyıl Filipin sömürge mimarisinde, bahay na bato evleri kapis kabuğu pencere unsurunu yaygın bir şekilde kullanmıştır. Tropikal serin esintilerden faydalanmak için tasarlanan bu evlerin büyük pencereleri en az bir metre yüksekliğinde ve beş metre genişliğinde inşa edilirdi. Genellikle conchas veya kafes işçiliği (ayırıcılar) ile pencerelerin kapis panellerini taşıyan kayar paneller, çok fazla rüzgar olduğunda kapatılır, ev fırtına sırasında hala gün ışığı alırdı.

 Kabuk kaynakları 
2000 yılında, Filipinler'de en az 27 doğal kapis yatağı vardı; başlıca kaynaklar Sapian Körfezi ve Roxas City, Capiz; Oton ve Tigbauan, Iloilo; San Miguel Körfezi Camarines Norte ve Camarines Sur; Hinigaran ve Pontevedra, Negros Occidental; Mangarin Körfezi Batı Mindoro; ve Panguil Körfezi Misamis Occidental idi.

 Galeri 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 Kapis kabuğu mobilya bakımı kılavuzu

Kategori:Mimari öğeler
Kategori:Pencereler
Kategori:Yöresel mimari