Öğrenme kuramı

Öğrenme kuramı, öğrencilerin öğrenme sürecinde bilgiyi nasıl edindiğini, işlediğini ve hatırladığını açıklamaya çalışan teorik yaklaşımlardır. Bilişsel, duyuşsal ve çevresel etkenler ile bireyin önceki deneyimleri, öğrenme sürecinde anlamın nasıl kurulduğu ve bilginin nasıl kalıcı hâle geldiği üzerinde etkili olur.Illeris, Knud. The Three Dimensions of Learning. Krieger Publishing, 2004. ISBN 9781575242583.Ormrod, Jeanne. Human Learning (6. baskı). Pearson, 2012. ISBN 9780132595186.

Davranışçı kuramcılar, öğrenmeyi edimsel koşullanma yoluyla kazanılan davranış değişiklikleri olarak tanımlar ve eğitimde ödül ve hedeflere dayalı sistemleri savunur.Skinner, B. F. (1954). "The Science of Learning and the Art of Teaching", *Harvard Educational Review*, 24(2), 86–97. Türkçesi için bkz: Senemoğlu, N. (2013). *Gelişim, Öğrenme ve Öğretim: Kuramdan Uygulamaya*. Ankara: Pegem Akademi. Bilişsel kuramcılar, yalnızca davranış değişikliğini esas alan bu tanımın yetersiz olduğunu öne sürer ve çevre yerine öğrenenin kendisini ve özellikle hafızanın karmaşıklığını incelemeye odaklanır.Ormrod, J. E. (2012). *İnsan Öğrenmesi* (Çev. N. Karadağ). Ankara: Nobel Yayıncılık. Yapılandırmacı kuramcılar, bireyin öğrenme kapasitesinin, önceden bildikleriyle büyük ölçüde ilişkili olduğunu ve bilginin bireysel olarak inşa edilmesi gerektiğini savunur.Yıldırım, A. (2007). "Yapılandırmacı öğrenme yaklaşımının Türk eğitim sistemine yansımaları". *Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi*, 33, 61–68. Dönüştürücü öğrenme kuramı, bireyin sahip olduğu ön kabulleri ve dünya görüşünü dönüştürmesi gerektiğini vurgular.Mezirow, J. (2000). *Learning as Transformation: Critical Perspectives on a Theory in Progress*. Türkçesi için bkz: Kılıç, H. (2012). "Yetişkin Eğitimi ve Dönüştürücü Öğrenme", *Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi*, 13(3), 107–123.

Eğitim nörobilimi kapsamında, olaya ilişkin potansiyel ve fonksiyonel manyetik rezonans görüntüleme gibi tekniklerle beynin öğrenme sırasındaki işleyişi doğrudan gözlemlenebilmektedir. Çoklu zekâ kuramı da öğrenmeyi, beynin farklı alanlarının etkileşimi olarak görse de, bu kuramın ampirik temellerinin zayıf olduğu ve bilimsel kanıtlarla desteklenmediği belirtilmektedir.Willingham, D. T., Hughes, E. M., & Dobolyi, D. G. (2015). The scientific status of learning styles theories. Teaching of Psychology, 42(3), 266–271. doi:10.1177/0098628315589505Pashler, H., McDaniel, M., Rohrer, D., & Bjork, R. A. (2008). Learning styles: concepts and evidence. Psychological Science in the Public Interest, 9(3), 105–119. doi:10.1111/j.1539-6053.2009.01038.x

Ayrıca bakınız
 Davranışçılık
 Bilişselcilik
 Yapılandırmacılık
 Eğitim felsefesi
 Eğitim psikolojisi
 Çoklu zekâ kuramı

Kaynakça

Kategori:Eğitim teorisi
Kategori:Psikoloji teorileri
Kategori:Öğrenme
Kategori:Eğitim psikolojisi