İslam'da ruh

Ruh (Arapça: الروح, er-rūḥ) Kur'an'da yirmi bir kez geçen ve diğer dinler ile felsefede mahiyeti tartışılan bir kavramın İslam dinine göre tanımıdır. İslam'da ruh kavramı diğer dinler ve felsefedeki ruh anlayışıyla benzerlikler gösterir. Kısa ifadesiyle İslam'da ruh, insanın maddesel yapısından farklı olarak sonsuz olan ve insanın yaşamı sırasında algıladığı tüm nesne ve olayları içsel olarak yorumlayabilen bir cevherdir. İslam Ansiklopedisi'nde ruh "insanın hayatiyetini sağlayan, idrak edici ve bilici unsur" olarak tanımlanır.

Kuran, ruh'u çeşitli şekillerde tanımlar. Ruh, Kur'an'da ruhu'l kuddus (Arapça: الروح القدس, kutsal ruh) ve ruhu'l emin (güvenilir ruh) terimleriyle geçer ve başmelek Cebrail'e atıflar olarak anlaşılır. Kur'an ayrıca ruh'tan, Adem'e üflenen ve insan yaşamının kaynağı olarak kabul edilen Allah'ın kendi ruhu olarak bahseder. Çoğu yorumcu, 15:29, 32:9 ve 38:72'deki "ruhumdan" ifadesini mecazi olarak Allah'ın kudreti ve Adem'i şerefli kılma olarak yorumlarken, bazıları daha gerçekçi bir görüş benimser. Bu ruh, insan bedenini ölümde terk eder ve ahirette var olmaya devam eder. Ayrıca ruhun melek gibi metafizik bir varlık olduğu anlaşılmaktadır.

Kur'an'da ruh
"Ruh" kelimesi Kur'an'da 21 kez geçer ve beşinde "üflemek" anlamına gelen "nafaha" fiiliyle birlikte kullanılır. Ayrıca barış (97:4), yardım (58:22; 2:87) ve hayat (15:29) gibi kavramlarla bağlantılı olarak da kullanılır. Kur'an'da rūh, cansız maddeye hayat verme ve insan anlayışının ötesinde başka görevler yapma yeteneğine sahip olarak tanımlanır. Ruh Kur'an'da, elli bin yıl uzunluğundaki bir günde göklere yükselebileb (70:4) ve cansız nesneleri canlandırabilen, geniş mesafeleri ve zaman aralıklarını aşabilen bir varlık şeklinde tasvir edilir. Kur'an, rūh'u; Allah'a itaatkar ve vahiy getiren bir varlık veya genel bir kavram olarak, özellikle insanın bedenden ayrı asıl cevheri olarak tasvir eder. Rūh çeşitli biçimler alabilir, en yaygın olarak bir meleğe benzeyen metafizik bir varlık (78:38), Meryem ile etkileşime giren rūh gibi (19:17) insan formunda da görünebilir.  Kuran, İsa'yı bile bir örnekte rūh olarak tanımlar (4:171). Bunların yanında vahiy meleği başmelek Cebrail'e özel atiflarla Ruhu'l Kuddus (Kutsal Ruh), Ruhu'l Emin (Güvenilir Ruh) veya Allah'ın Adem'i çamurdan yarattıktan sonra ona üflediği "ruhumdan" olarak ifade edilen ruh da bu anlamdadır.

Ayrıca bakınız
 İslam felsefesi
 Sufi felsefesi
 Sufi psikolojisi
 Akl
 Fıtrat
 Nefis
 Kalb
 Takva

Atıflar

Kaynaklar





Kategori:İslam'da dört büyük melek
Kategori:Arapça deyişler