Saeculum obscurum

( "Karanlık Çağ/Yüzyıl" olarak da bilinen Pornokrasi veya Fahişelerin Yönetimi, 10. yüzyılın ilk üçte ikisinde, Papa Formosus'un 896'daki ölümünün ardından yaşanan kaosun ardından gelen ve aynı yıllarda yedi veya sekiz papalık seçiminin yapıldığı papalık tarihindeki bir dönemdir. 904 yılında III. Sergius'un tahta çıkmasıyla başlamış ve XII. Ioannes'in 964 yılında ölümüne kadar 60 yıl sürmüştür. Bu dönemde papalar, güçlü ve iddiaya göre yozlaşmış bir aristokrat aile olan Teofilatti ve onların akrabaları ve müttefiklerinden güçlü bir şekilde etkilenmişlerdir. Bu dönem, papalık makamı tarihinin en düşük dönemlerinden biri olarak görülür.

 Dönemselleştirme 
küçükresim|Avrupa'da MS 912'de, Pornokrasi'nin başlangıcı civarında
 ilk olarak 16. yüzyılda İtalyan kardinal ve tarihçi Sezar Baronius tarafından Annales Ecclesiastici adlı eserinde papalık ahlaksızlığı dönemi olarak adlandırılmış ve tanımlanmıştır. Baronius'un bu döneme ilişkin tarihçesinin başlıca kaynağı o dönemün yazarı Cremona Piskoposu Liutprando'dır. Baronius'un kendisi de din adamlarının yolsuzluklarına karşı duyarlılığın arttığı Karşı Reformasyon dönemde yazmıştır. Onun 10. yüzyıl başlarındaki papalık hakkındaki tasviri Protestan yazarlar tarafından da sürdürüldü. "Pornokrasi" terimi (, Yunanca pornokratiā, "fahişelerin yönetimi"), hetaerokrasi ("metreslerin yönetimi") ve Fahişelerin Yönetimi () kelimelerinden türemiştir ve 19. yüzyılda Protestan Alman ilahiyatçılar tarafından ortaya atılmıştır.Paolo Squatriti, "Pornocracy", in Christopher Kleinhenz (ed.), Medieval Italy: An Encyclopedia, Vol. 2 (New York and London: Routledge, 2004), pp. 926–27. .

Tarihçi Will Durant, 867'den 1049'a kadar olan dönemi "papalık döneminin semtikademi" olarak adlandırır.Durant, Will. The Age of Faith. New York: Simon and Schuster. 1972. p. 537

 10. yüzyıl papaları 

Teofilatti ailesi Teofilatto'nun soyundan gelmektedir. Roma soyluları arasında iudex ("yargıç"), vestararius, gloriosissimus dux ("en görkemli dük"), konsül, senatör ve magister militum gibi artan öneme sahip pozisyonlarda bulunuyorlardı. Teofilatto'nun karısı Theodora ve kızı Marozia, komplolar, ilişkiler ve evlilikler yoluyla Roma'daki papalık seçimi ve dini meseleler üzerinde büyük bir etkiye sahiptiler.Fedele, Pietro (1910 & 1911). "Ricerche per la storia di Rome e del papato al. sec. X". Archivo della Reale Società Romana di Storia Patria, 33: 177–247; & 34: 75–116, 393–423.

Marozia, 15 yaşındayken 45 yaşındaki III. Sergius'un cariyesi olmuş ve daha sonra başka sevgililer ve kocalar edinmiştir. III. Sergius'tan olduğu söylenen oğlu Ioannis'in Liutprando di Cremona'nın () Antapodosis sive Res per Europam gestae (958-962) uyarınca XI. Ioannes olarak oturmasını sağlamıştır. Liutprando, Marozia'nın eski sevgilisi X. Ioannes'in (aslen Theodora tarafından göreve aday gösterilmişti) o zamanki kocası Toskana'lı Guy aracılığıyla öldürülmesini ayarladığını, muhtemelen o andaki gözdesi VI. Leo olarak yükselmesini sağlamak için olduğunu ileri sürmektedir. Papa X. Jean'in, VI. Leo seçilmeden önce kesin olarak öldüğünü doğrulayan bir kayıt bulunmamaktadır; zira X. Jean, Marozia tarafından zaten hapse atılmış ve kamuoyunun gözünden uzak bir yerde bulunuyordu.

Bu dönemde Theodora ve Marozia'nın papalar üzerinde büyük nüfuzları vardı. Özellikle Roma'nın siyasi yöneticileri olarak yeni papaların seçimi üzerinde etkili bir kontrole sahiptiler.  hakkında iddia edilenlerin çoğu Cremona Piskoposu Liutprando'nun tarihçelerinden gelmektedir. Liutprando, XII. Ioannes'i deviren Piskoposlar Meclisi'ne katılmış ve Roma aristokrasisinin ve papalık seçimleri üzerindeki kontrolünün siyasi düşmanı olmuştur. Lindsay Brook şöyle yazmaktadır:

 Saeculum obscurum sırasındaki papaların listesi 
küçükresim|upright=0.82|  papalarının adları da dahil olmak üzere papaların listesi Vatikan'daki Aziz Petrus Bazilikası'na gömüldü. Sacristia'nın girişindeki mermer levha.

 III. Sergius (904–911), Marozia'nın iddia edilen sevgilisi
 III. Anastasius (911–913)
 Landus (913–914)
 X. Ioannes (914–928), Theodora'nın (anne) iddia edilen sevgilisi, iddiaya göre Marozia tarafından öldürüldü
 Papa VI. Leo (928–928)
 VII. Stephanus (928–931)
 XI. Ioannes (931–935), Marozia'nın oğlu, Papa III. Sergius'un oğlu olduğu iddia ediliyor
 VII. Leo (936–939)
 VIII. Stephanus (939–942)
 II. Marinus (942–946)
 II. Agapetus (946–955)
 XII. Ioannes (955–964), Marozia'nın oğlu Spoleto'lu II. Alberico'nun oğlu

 Soy ağacı 

 Toskana Papalığı, 1012–1059 

1012'ye kadar Crescentii ailesinden birkaç papa geldikten sonra bile, Teofilatti'ler ara sıra oğullarını papa olarak aday göstermişlerdir:

 VIII. Benedictus (1012–1024), Kont I. Gregorio'nun oğlu
 XIX. Ioannes (1024–1032), Kont I. Gregorio'nun oğlu
 IX. Benedictus (1032–1044, 1045 ve 1047–1048), III. Alberico'nun oğlu
 Antipapa X. Benedictus (1058–1059), III. Alberico'nun oğlu, küçük bir savaştan sonra Roma'dan kovuldu

Papa IX. Benedictus, papalık makamını din babası VI. Gregorius'a (1045-1046) satacak kadar ileri gitti. IX. Benedictus daha sonra fikrini değiştirerek Lateran Sarayı'nı ele geçirmiş ve 1047-1048'de üçüncü kez Papa olmuştur.

Toskana Papalığı , 1054 Büyük Bölünmesi'nden beş yıl sonra  Antipapa X. Benedictus'a karşı Sovana'lı Hildebrand'ın yardımıyla II. Nicholaus'un seçimiyle nihayet sona erdi. Hildebrand, 1073'te VII. Gregorius olarak seçilmiş ve yaklaşık 20 yıl içinde Birinci Haçlı Seferi'nin fitilini ateşleyecek olan papalık gücünü ve bağımsızlığını artıran Gregoryen Reformları'nı başlatmıştır.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Church and Society in a Crisis Age: Tenth and Eleventh Century Europe by Harlie Kay Gallatin.
 The Catholic Encyclopedia entry on Liutprand of Cremona

Kategori:10. yüzyılda Hristiyanlık
Kategori:Papalık tarihi
Kategori:Tarih çağları