Vincenz Müller

Vincenz Müller (d. 5 Kasım 1894, Aichach - ö. 12 Mayıs 1961, Doğu Berlin), Alman İmparatorluk ordusunda, Nazi Almanyası'nın Wehrmacht'ında ve savaştan sonra (Doğu) Alman Demokratik Cumhuriyeti Ulusal Halk Ordusu'nda görev yapmış bir askeri subay ve generaldi ; aynı zamanda burada bir politikacıydı. Müller, sonunda Doğu Alman parlamentosu Volkskammer'ın bir üyesi oldu ve Ulusal Halk Ordusu'nun kurmay başkanı olarak görev yaptı.

 Erken kariyer 
Vincenz Müller, Bavyera Krallığı'nın Aichach kentinde, askeri olmayan bir ailede, bir tabakçının oğlu olarak doğdu. 13. İstihkam Taburu'nda Teğmen (Asteğmen) olarak, I. Dünya Savaşı'nın büyük bir bölümünü Osmanlı İmparatorluğu'ndaki Alman Askeri Misyonu'yla birlikte Türkiye'de geçirdi. Gelibolu'da bir el bombası parçasıyla yaralandı, daha sonra Bağdat'a ve İran Cephesi'ne sevk edildi. Sıtma ve tifüse yakalandıktan sonra Almanya'ya geri döndü. 1917 yılında Türkiye'ye dönerek Türk subaylarına taktik eğitmenliği yaptı.

Savaştan sonra Reichswehr'de çeşitli görevlerde bulunmaya devam etti ve Yüzbaşı rütbesine terfi etti.
 Nazi Almanyası 
Wehrmacht'ta görev yaparken albaylığa terfi eden Müller, 1938'den itibaren 2. Ordu Grubu'nun genelkurmay kadrosunda görev aldı. Bu dönemde Erwin von Witzleben aracılığıyla ordudaki muhafazakar Nazi karşıtı direnişçilerle temas kurduğu biliniyor; ancak daha sonraki komplolara doğrudan katılmadı.

Siyasi görüşleri belirsizliğini korurken, Müller her zaman Nazi askeri planlarına tam bir bağlılık gösterdi ve Wehrmacht kariyerinde kendi ilerlemesini hedefledi. Bir kurmay subay olarak, 1940 yılında İsviçre'nin başarısız işgali olan Tannenbaum Harekatı'nın ve Sovyetler Birliği'nin işgali olan Barbarossa Harekatı'nın planlanmasında yer aldı . 1943'ten itibaren Müller, korgeneralliğe terfi etti ve Dördüncü Ordu'nun bir parçası olan 56. Piyade Tümeni'nin komutanlığına getirildi. 1944 yılında XII. Kolordu Komutanlığına getirildi.

Müller daha sonra kendini 1944'ün sonlarında Belarus bölgesini etkileyen olayların içinde buldu : IV. Ordu'nun geri kalanıyla birlikte XII. Kolordu, Bagration Harekatı adı verilen stratejik taarruz sırasında Minsk'in doğusunda Sovyet kuvvetleri tarafından kuşatıldı. Müller'in birlikleri bölgede sıkışan kuvvetler arasında muhtemelen en az hasar gören birlikti ve 3 Temmuz'da Dördüncü Ordu'nun tüm kuvvetlerinin komutasını ele geçirdi; yaklaşık 100.000 kişilik bu birlikler 5 Temmuz'da Sovyet hatlarına 100 kilometreden daha az bir mesafedeydi. Cesaret verici olaylara rağmen, Dördüncü Ordu'nun büyük bir kısmının Ruslar tarafından yok edilmesi üzerine 8 Temmuz'da esir alındı.
 Sovyet esareti 
Müller, esir alındığı andan itibaren Sovyetlerle işbirliğine hazır olduğunu göstermiş ve 4. Ordu birliklerine silah bırakma emri vermiştir.

Savaş esiri olduğu dönemde Müller'in görüşlerinde belirgin bir değişim oldu ve bir Nazi karşıtı olduğunu itiraf etti: Yakalanmasından birkaç gün sonra  Özgür Almanya Ulusal Komitesi'ne (Nationalkomitee Freies Deutschland veya NKFD) ve Walther von Seydlitz-Kurzbach liderliğindeki Bund Deutscher Offiziere'e katıldı . Bagration Harekâtı sırasında esir alınan bir grup generalin üyesiydi ve NKFD'nin faaliyetlerinde özellikle önemli rol oynadılar. Ancak Müller, meslektaşlarının çoğunun aksine, kendisinin inanmış bir komünist olduğunu iddia ediyordu. Müller'in, Bamler ile birlikte 1944'ün sonlarında Krasnogorsk'ta özel eğitime katıldığı ve Sovyet istihbaratı tarafından Friedrich Paulus gibi diğer NKFD üyelerini casusluk yapmak üzere işe alındığı bilinmektedir.
 Alman Demokratik Cumhuriyeti 
küçükresim|Müller (NDPD) Volkskammer'de konuşuyor, 15 Eylül 1951

Vincenz Müller, 1948'de Sovyet esaretinden nispeten erken serbest bırakıldı ve Almanya Ulusal Demokratik Partisi'ne (NDPD) katıldı. 1949'dan 1952'ye kadar partinin başkan yardımcısıydı ve Doğu Alman parlamentosu Volkskammer'ın başkan yardımcısıydı . Bu dönemde Doğu Alman devlet güvenliği için muhbir olarak hareket etmeye devam ettiğine inanılıyor.

küçükresim|left|Vincenz Müller DDR Başkanı Wilhelm Pieck'i tebrik ediyor, 1957

Müller, Doğu Alman yönetimine olan sadakati konusunda uzun süredir devam eden endişeler arasında 1958'de emekli oldu ve Stasi'den giderek artan bir baskı altına girdi. Şizofreni hastası olduğu söylendi ve 1960'ta bir süre hastanede yattı; ayrıca 1941'de Artemovsk'ta 1.300 Yahudi'nin toplu katliamına ve savaş esirlerinin vurulmasına karıştığı iddiaları yeniden ortaya çıktı. 1961 yılında, hastaneye dönmesi gereken gün evinin balkonundan düşerek, tartışmalı bir şekilde hayatını kaybetti; bir polis aracının dışarı çıkması üzerine intihar ettiği yönünde söylentiler çıktı.
 Ödüller ve madalyalar 
 Kaynakça 

Kategori:1894 doğumlular
Kategori:1961'de ölenler
Kategori:Reichswehr personeli
Kategori:Şövalye Haçı sahipleri
Kategori:1. Sınıf Demir Haç'a Toka Eklentisi Sahipleri
Kategori:Düşerek ölenler