XII. Giorgi

XII. Giorgi, eski Gürcü Kralı. Tacını kaybeden kral olarak da bilinir. XII. Giorgi (Gürcüce: გირიკი XII, romanize: giorgi XII), bazen XIII. Giorgi olarak da bilinir (10 Kasım 1746 - 28 Aralık 1800), Bagrationi Hanedanı'ndan, 1798'den 1800'deki ölümüne kadar Doğu Gürcistan'daki Kartli-Kaheti Krallığı'nın ikinci ve son kralıydı (mepe).

Kral II. Erekle'nin üçüncü oğlu olan Giorgi, güneyinde Pers ve Osmanlı imparatorluklarının düzenli saldırıları, kuzeydoğusunda ise Lezgi akınlarının sürekli olduğu savaş halindeki bir ülkede büyüdü ve iki ağabeyinin erken ölümünden sonra tahtın varisi oldu. Prens olarak, kraliyet topraklarının gayretli bir valisiydi, Gürcü Ermenistanı'ndaki harap olmuş bölgeleri yeniden nüfuslandırmaya çalışıyordu, babasının kraliyet konseyinde oturuyordu, ona Gürcü güçlerini Osmanlı akınlarına karşı yönetmede yardımcı oluyordu ve Batı Gürcistan'a barış getirmek için yapılan diplomatik müzakerelerde onu temsil ediyordu. Ancak üvey annesi Kraliçe Darejan ve oğullarının ihtiraslarıyla da yüzleşmek zorundaydı; bu ihtiraslar daha sonra açık bir gerginliğe ve Kral Erekle'nin 1794'te yaptığı, tahtın vârisi olarak Giorgi'nin küçük kardeşlerini seçtiği bir anlaşmaya dönüştü.

1798'de babasının ölümünün ardından tahta geçen Giorgi, özellikle 1794 anlaşmasını bozup oğlu Davut'u veliaht olarak atadıktan sonra, halefinin güvenliğini garanti altına almak için Rus İmparatorluğu ile daha yakın ilişkiler kurmaya çalıştı. Bu durum, kralın küçük kardeşlerinin isyan etmesiyle bir iç savaşa yol açtı ve Rusya, 1799'da Kartl-Kaheti'de barışı sağlamak için asker gönderdi. Usta bir diplomat olan Persler ve Osmanlı İmparatorluğu ile ittifaklar kurmaya çalıştı ve Napolyon ona askeri ortaklık teklif etti; ancak güney komşularının krallığını daha fazla tahrip etmesini önlemek için Rusya'nın gücünü kullanmak zorunda kaldı.

Hastalıklar yüzünden zayıflamış, paranoyadan felç olmuş, kardeşlerinin sürekli isyanlarına son veremeyen başarısız bir hükümdar olarak görülüyordu. Ülkenin kötü ekonomik durumu bürokrasinin çökmesine ve suç oranlarının artmasına neden oldu, oğlu Ioane'nin önerdiği büyük kamusal, mali ve eğitimsel reformların hiçbirini uygulamadı. Krallığının Rus İmparatorluğu'na katılmasını desteklerken, Rus diplomatlarına güveniyordu ama onların Gürcü soylularını bölmedeki rollerinin farkında değildi. 1800 yılında Giorgi, Doğu Gürcistan'ın özerk bir krallık olarak Rusya'ya katılmasını öngören "Dilekçe Maddeleri"nin onayını İmparator I. Pavel'den aldı, ancak onaylandığını bilmeden öldü. Onun ölümü Rusya'nın Gürcistan'ı tamamen ilhak ederek anlaşmaları bozmasına kapı araladı.

 Kaynakça 

Kategori:1746 doğumlular
Kategori:1800'de ölenler
Kategori:Gürcü kral ve kraliçeler