Şili Bağımsızlık Savaşı

Şili Bağımsızlık Savaşı (), Şili'nin İspanyol İmparatorluğu'ndan bağımsızlığını kazanmasını sağlayan, sömürge dönemini sona erdiren ve bağımsız bir cumhuriyetin oluşumunu başlatan askeri ve politik bir olaydı.

1808'de I. Napolyon güçleri tarafından İspanya kralı VII. Fernando'nun yakalanmasına yanıt olarak İspanyol-Amerikan kolonilerinde özyönetim cuntalarının kurulmasından sonra başlayan askeri ve politik bir süreç olan İspanyol Amerikan bağımsızlık savaşları bağlamında gelişti. Şili'nin Birinci Hükûmet Cuntası bu amaçla kuruldu. Ancak daha sonra, İspanyol İmparatorluğu'ndan kesin bir şekilde ayrılmayı arayan vatanseverler ile onunla birliği sürdürmeye çalışan kraliyetçiler arasında askeri bir mücadeleye neden olan kademeli olarak radikalleşmeye başladı.

Geleneksel olarak, Şili tarih yazımı bu dönemi Şili'nin Birinci Hükûmet Cuntası'nın kurulması (18 Eylül 1810) ile Bernardo O'Higgins'in Şili Yüksek Direktörü olarak istifa etmesi (28 Ocak 1823) arasındaki dönemi kapsar. Ayrıca, Patria Vieja (1810-1814), Reconquista (1814-1817) ve Patria Nueva (1817-1823) olmak üzere üç aşamaya ayrılır. Savaşın kendisi ilk düşmanca eylemlerin gerçekleştiği yıl olan 1812'de başlamış olsa da, son kraliyetçi güçlerin 1826'da Chiloé Takımadaları'nda ve 1827'de Araukanya'da yenildiği 1820'lerin sonuna kadar sürdü.

Şili tarafından 12 Şubat 1818'de resmen bir bağımsızlık bildirgesi yayınlandı ve tam diplomatik ilişkiler kurulduğunda İspanya tarafından 1844'te resmen tanındı.

 Kaynakça 

 Ek okuma 

 Harvey, Robert. "Liberators: Latin America`s Struggle For Independence, 1810–1830". John Murray: London (2000).