I. Martinus

Papa I. Martinus (; 590-600 yılları arasında - 16 Eylül 655), aynı zamanda İman Savunucusu Martinus olarak da bilinir, 21 Temmuz 649'dan ölümüne kadar 16 Eylül 655'ten itibaren Roma piskoposuydu. Papa I. Theodorus'un Konstantinopolis büyükelçisi olarak görev yapmış ve onun yerine papa seçilmişti. Konstantinopolis'in papalık makamını kontrol ettiği dönemde, seçimi imparatorluk emrini beklemeyen tek papaydı. Papa I. Martinus, Monotelitizme karşı güçlü muhalefeti nedeniyle İmparator II. Konstans tarafından tutuklanmış, Konstantinopolis'e kaçırılmış ve en sonunda Hersonos'a sürgün edilmiştir. Hem Katolik Kilisesi hem de Doğu Ortodoks Kilisesi tarafından aziz olarak kabul edilir ve şehit olarak tanınan son papadır.

 Erken yaşam ve kariyer 
Martinus, Umbria'daki Todi yakınlarında, günümüzde onun adını taşıyan Pian di San Martino adlı yerde doğdu. Biyografi yazarı Theodore'a göre Martinus asil bir aileden geliyordu, zeki bir adamdı ve yoksullara karşı büyük bir yardımseverlik gösteriyordu.

Piazza, Martinus'un Aziz Basileios tarikatına mensup olduğunu belirtmektedir. 641 yılında başrahip olmuş ve Papa IV. Ioannes, halkın sıkıntısını hafifletmek ve Sclaveni'lerin (çoğunlukla Hırvatların yerleştiği bölgeler) işgali sırasında ele geçirilen esirleri kurtarmak için onu büyük miktarda parayla Dalmaçya ve İstirya'ya göndermiştir. Yıkılan kiliseler yeniden inşa edilemediğinden, daha önemli Dalmaçyalı azizlerinGillian Mackie, Roma'daki San Venanzio Şapeli ve Şehitler Tapınağı Dizisi adlı monografisinde, bu şehitlerden ikisinin Selanik piskoposları Venantius ve Domnius olduğunu öne sürer. https://www.jstor.org/stable/42630547?read-now=1&seq=5#page_scan_tab_contents . kalıntıları Roma'ya getirilmiştir. Kendisi de Dalmaçyalı olan Ioannes, daha sonra Lateran Vaftizhanesi'nde Aziz Venantius Şapeli'ni inşa ederek onlara ibadet imkânı sağlamıştır.Etkileyici bir kutsal alan mozaiği içeren proje, Papa I. Theodorus tarafından tamamlandı. Carlo Rainaldi, 1674'te Ceva Grimaldi ailesi tarafından şapeli restore etmekle görevlendirildi. Günümüzde, 1967'deki restorasyondan sonra, iç mekan çoğunlukla çıplak tuğladan yapılmıştır. Mackie'nin yukarıda atıfta bulunulan makalesinde belirttiği gibi, Aziz Venantius Şapeli, uzaklardan getirilen kutsal emanetleri onurlandırmak için özel olarak yaptırılmış bir türbe olan şehitliğin önemli bir erken örneği olmaya devam ediyor. Şehitlik kültüne gelince,Şehit kültü, erken dönem Hristiyan inanç ve uygulamalarının önemli bir bölümüne dair içgörü sunar. Hristiyanlığın ilk yüzyıllarında birçok Hristiyanın topluma ve kendilerine nasıl baktığını bildiren şey şehitlere duyulan saygıdır. Eski Ahit'te, Şehit Teolojisi, Yahudi şehitlerin çektiği acıların ve ölümlerin, diğer Yahudiler tarafından taklit edilecek örnekler olduğunu öğretir (2 Makkabiler 6:30). Yeni Ahit'te, Aziz Petrus da Birinci Petrus Mektubu 18-25'te İsa'nın bir örnek olarak öldüğünü öğretti. Her iki metinde de onur (aşağıya bakınız), dayanıklılık, örnek acı, zulüm ve Tanrı'ya kararlı güven kavramları öne çıkar. Aziz Petrus, Hristiyanlara, haksız acılara katlanılabiliyorsa bunun Mesih'in örneğini taklit etmek olacağını öğretti. Bunu yaparlarsa, yargı gününde Tanrı'dan bir ödül alacaklardı. 2 Makkabiler de, haksız acılara katlanan dindar Yahudilerin ölümden sonra Tanrı'dan onur alacaklarını öğretti. Her iki metinde de, şeref kavramının modern günlük kullanımı, (kusurlu bir yaşam sürmeye rağmen) kınanmaktan kurtulma duygusunu yeterince aktarmada başarısız kalmaktadır. bu tür yapılar, dini inşanın zirvesini temsil ediyordu. Çoğu zaman hac mekanları haline geldiler.

Martinus, I. Theodorus'un (642-49) ilk yıllarından itibaren Konstantinopolis'te apocrisiarius veya elçi ('nuncio') olarak görev yapmıştır. Onu imparatorluğun doğu yarısındaki merkeziRoma İmparatorluğu, Bizans İmparatorluğu (330–1204 ve 1261–1453) ve Latin İmparatorluğu (1204–1261) olarak da bilinir. Doğu bölgeleri, 1453'ten sonra 1922'ye kadar Osmanlı İmparatorluğu oldu. olan Konstantinopolis'e elçi olarak göndermiştir. Papa burada konuşlanmış olsa da Roma artık ekonomik, askeri ve politik açıdan Konstantinopolis'in gerisinde kalmıştı. Ancak İmparatorluğun doğu yarısı, Arap genişlemesi, 637'de Kudüs'ün fethi ve teolojik anlaşmazlıkların Hristiyanları (imparatorluğun ana dini) kutuplaştırması nedeniyle kendi türbülansını yaşıyordu.Andrew Harris, 2020 tarihli monografisinde Konstantinopolis'teki etkisiz bir imparatorluk sarayını tasvir ediyor. Suriye-Arabistan sınırındaki zayıf savunmayı telafi etmek için imparatorluk, yüzyıllardır Hıristiyan Gassânîler ve çeşitli itaatkar Hıristiyan olmayan Arapları destekleyerek çekişen Arap kabilelerini "yönetiyordu". Gassânîler tarafından kontrol altında tutulan, Sasani İmparatorluğu'nun Lahmî vasal devletiydi. Konstantinopolis bunu değerli hale getirirken, Gassânîler sadık kalacaktı. 630'da Konstantinopolis ödemeleri yapmayı bıraktı. Bunu Lahmîlere bazı kaçışlar izledi. İmparatorluk, Yermük Muharebesi için Gassânî müttefiklerinden yararlanabildiği için, bazı taksitlerin altı yıl içinde yeniden başlamış olabileceği anlaşılıyor. Konstantinopolis'in tökezleyen stratejisi, dinsel mezhepçiliğin, imparatorluk tahtı için çekişen grupların, savurgan mali politikaların ve 602-628 Bizans-Sasani Savaşı'ndan sonra tekrar kaybedilen toprakların meyvesi olan iç huzursuzluğun belirtileriydi.https://apps.dtic.mil/sti/trecms/pdf/AD1159100.pdf 

Theodoros'un papalık döneminin büyük bir bölümünde Lateran Patrikhanesi ile Bizans sarayı arasındaki diplomasiyi yürütmekle görevlendirilmiş olması Martinus'un üstünlüğünü göstermektedir. Papa öldükten sonra (13 Mayıs 649) papalık tahtına diyakoz olarak seçilmiştir.

 Papalık (649–653) 
I. Martinus papa seçildiğinde, eski Roma İmparatorluğu'nun başkenti Konstantinopolis'ti.324 yılında Roma İmparatorluğu'nun yeni başkenti olarak hizmet etmek üzere antik Bizans şehri seçilmişti. Boğaz'ın iki yakasında yer alıyordu ve hem Avrupa hem de Asya'da bulunuyordu. Altın Boynuz ile Marmara Denizi arasındaki konumu, savunma duvarlarına olan ihtiyacı en aza indiriyordu. İmparator Konstantin, şehrin adını Nova Roma veya 'Yeni Roma' olarak değiştirdi. 11 Mayıs 330'da, ölümünden yedi yıl önce, şehir tekrar Konstantinopolis (Konstantin şehri) olarak yeniden adlandırıldı. Şehir, kasıtlı olarak Roma ile rekabet edecek şekilde inşa edilmişti. Bunu, imparatorluğun batı yarısının ekonomik ve askeri çöküşü ve bununla birlikte Roma'nın önemi, 5. yüzyılın sonlarında izledi. Yedinci yüzyıla gelindiğinde Konstantinopolis, tüm imparatorluğun idari ve siyasi başkenti olarak iyice yerleşmişti. İki kıta (Avrupa ve Asya) ve iki deniz (Akdeniz ve Karadeniz) arasındaki geçit olarak refah garanti altına alınmıştı. 5. yüzyılın ortalarından itibaren Avrupa'nın en büyük ve en zengin şehri oldu ve 13. yüzyılın başına kadar öyle kaldı. Devasa ve karmaşık surları ünlüydü: zamanının en gelişmiş savunma mimarisi. Theodosian Surları çift duvardan oluşuyordu, ikinci sur birincinin yaklaşık 2 km (1,2 mil) batısında yer alıyordu. Önünde Kazıklı çitli bir hendek vardı. Konstantinopolis'in savunmaları, çeşitli ordular tarafından birçok kez kuşatılmasına rağmen yaklaşık dokuz yüz yıl boyunca aşılmaz olduğunu kanıtladı. Doğu topraklarının ortasında yer alıyordu ve en etkili Kilise lideri, aynı zamanda Dikenli taç ve Gerçek Haç gibi Hristiyanlığın en kutsal emanetlerinin koruyucusu olan Konstantinopolis ekümenik patriği'ydi. Konstantinopolis'te yaygın olan öğretileri diğer yerlerdeki öğretilerle uyumlu hale getirmek ve Katolik Kilisesi içinde ortaya çıkan çatlakları iyileştirmek için acele etmek, Martinus'u baştan itibaren kararlı bir tavırla öne çıkardı. Piero Bargellini'ye göre Bizans imparatoru II. Konstans'ın seçimine onay vermesini ne aradı ne de bekledi. Bu noktayı vurgulamak için, Martinus'un kendisini kutsaması, geleneksel imparatorluk onayı olmaksızın gerçekleşmişti.

İmparator bir önceki yıl Constans'ın Typos'unu yayınlamıştı. Bu belge, Mesih'in aslında insan iradesine sahip olmadığını iddia ederek Katolik inancını sulandıran sapkın Monotelit tezini savunuyordu. Bunu ve bunun yol açtığı karışıklığı susturmak için Papa Martinus, ilk üç ayı içinde 649'da Batı'nın tüm piskoposlarının davet edildiği Lateran Konsili'ni toplamıştır.Konsil ekümenik bir statüye ulaşamadı, ancak bir papanın imparatorun sorumluluğu olmadan ekümenik bir konsey toplama yönündeki ilk girişimini temsil ediyordu. Konsey Laterano'daki Aziz Yuhanna Bazilikası'nda toplandı. Toplantıya çoğunlukla İtalya, Sicilya ve Sardinya 'dan, bazıları da Afrika ve diğer bölgelerden gelen 105 piskopos katıldı. 5-31 Ekim 649 tarihleri arasında toplanan beş oturumda veya sekreterlikte, yirmi kanonla sonuçlanan Konsey, Monotelitizmi, yazarlarını ve Monotelitizmin yayılıp Katolik Kilisesi içinde bölünmelere yol açan yazıları kınadı. Bu kınama yalnızca son imparatorun Typos'unu değil aynı zamanda İmparator Herakleios'un sponsorluğunu yaptığı Konstantinopolis Patriği I. Sergios'un inanç açıklaması Ekthesisi de kapsıyordu.

Teolojik konularda imparatorluğun müdahalesi kesin bir dille reddedilmişti. Tüm Monotelit yazıtlarının kınanması Bizans sarayında öfkeli bir tepkiye yol açtı. Martinus, hiç çekinmeden Lateran Konseyi kararlarını bir genelge halinde yayınlamakta acele etti. Konstans, İtalya'daki eksarhına, eğer papa ısrar ederse onu tutuklatıp, tutuklu olarak Konstantinopolis'e göndermesini emrederek karşılık verdi. Martinus ayrıca Constans tarafından Raşidun Halifeliği'ndeki Müslümanlarla izinsiz temas ve işbirliği yapmakla suçlandı; Martinus bu iddiaları öfkeli imparatorluk yetkililerini ikna etmeyi başaramadı.

Tutuklama kararları üç yıldan fazla infaz edilemedi. 17 Haziran 653'te Martinus, İman Savunucusu Maksimos ile birlikte Lateran'da tutuklandı. Aceleyle Roma'dan çıkarılıp önce Yunanistan'ın Nakşa adasına, ardından da 17 Eylül 653'te ulaştığı Konstantinopolis'e götürüldü. Kendisi de ağır hasta olan Konstantinopolis Patriği II. Paul'ün yalvarışları sayesinde idamdan kurtuldu. Martinus, yaşadığı süre içinde yeni bir papanın seçilmeyeceğini umuyordu ancak Bizans İmparatorluğu hükûmeti Romalıları bir halef bulmaya zorladı. I. Eugenius, 10 Ağustos 654'te seçildi ve Martinus  görünüşe göre buna razı oldu. Yorucu bir hapis cezası ve söylentilere göre birçok kamusal aşağılanmaya maruz kaldıktan sonra Martinus, 15 Mayıs 655'te geldiği Hersonisos'a sürgün edildi. 16 Eylül'de orada öldü.

 Mirası 
sol|küçükresim| Moskova'daki adını taşıyan kilisede bulunan tasviri
Papa I. Martinus'un yargılanması ve sürgününü kaydeden belgelerin bir kısmı dokuzuncu yüzyılda Roma'da Anastasius Bibliothecarius tarafından Latince'ye çevrilmiştir..

1969'daki Genel Roma Takvimi revizyonundan bu yana, takvimin önceki versiyonlarında 12 Kasım olarak yer alan Aziz I. Martinus'un anma günü, ölümünün resmi yıldönümü olarak 13 Nisan'da kutlanmaktadır.. Bizans riti uygulayan Kiliselerde, onun yortu günü 14 Nisan'dır (Yeni Usule göre 27 Nisan).
küçükresim| Duvarların Dışındaki Aziz Paul Bazilikası'nda I. Martinus'un Tondo'su

Papa VII. Pius 1800 tarihli Diu satis genelgesinde Martinus'dan şu şekilde bahsetmiştir:

Bizans Kiliseleri Dua Kitabı'nda şöyle denmektedir: "Ortodoks İnancının görkemli tanımlayıcısı... ilahi dogmaların kutsal şefi, hatadan arınmış... sapkınlığın gerçek kınayıcısı... piskoposların temeli, Ortodoks inancının direği, din öğretmeni.... Sen Petrus'un ilahi makamını süsledin ve bu ilahi Kaya'dan Kilise'yi sarsılmaz bir şekilde savundun, şimdi de onunla birlikte yüceltildin."

 Kaynakça 
Özel

Genel








West, Charles (2019), '“And how, if you are a Christian, can you hate the emperor?” Reading a Seventh-Century Scandal in Carolingian Francia', ed. Karina Kellermann, Alheydis Plassmann and Christian Schwermann (Bonn, 2019), https://hcommons.org/deposits/item/hc:27953

 Dış bağlantılar 

 Pope Saint Martin I in Patron Saints Index
 Pope Martin I (Archived) in Prof Salvador Miranda, "The Cardinals of the Holy Roman Church (604–701)"
 Colonnade Saints in St Peter's Square




Kategori:Sürgüne gönderilmiş İtalyanlar
Kategori:Bizans İmparatorluğu tarafından tutuklanan kişiler
Kategori:Papalar
Kategori:Bizans Papalığı papaları
Kategori:İtalyan papalar
Kategori:7. yüzyıl papaları
Kategori:7. yüzyıl Hristiyan aziz ve azizeleri
Kategori:7. yüzyıl başpiskoposları
Kategori:655'te ölenler
Kategori:598 doğumlular
Kategori:İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar