İdil (edebiyat)

İdil (Yunanca: εἰδύλλιον, eidullion, "görüntücük, manzara"),εἰδύλλιον , Henry George Liddell, Robert Scott, A Greek-English Lexicon, on Perseus Teokritos'un kısa pastoral şiirleri olan idiller (εἰδύλλια) tarzında yazılmış, kırsal yaşamı betimleyen kısa bir şiirdir.

Homeros'un aksine Teokritos kahramanlarla ve savaşlarla ilgilenmedi. İdilleri küçük, samimi bir dünyayla sınırlıdır ve günlük yaşamdan sahneleri anlatır. Sonraki benzerleri arasında Romalı şairler Vergilius ve Catullus, İtalyan şairler Torquato Tasso, Sannazaro ve Leopardi, İngiliz şair Alfred Tennyson () ve Nietzsche'nin  idili yer alır. Goethe, Schiller'in Goethe'nin üretiminin doruk noktası olarak gördüğü  şiirine idil adını verdi.Gjert Vestrheim: "Hellas som ideal", Antikken i ettertiden (s. 170-2), edited by Universitetsforlaget, Oslo 2009, 

 Etimoloji 
Türkçeye Fransızcadan (Fransızca: idylle) geçen idil kelimesi Yunanca εἰδύλλιον kelimesine dayanır. Bu kelime, "görüntü, şekil" anlamındaki εἶδος (eîdos) kelimesinin küçültme eki almış hali olup "manzaracık, tablocuk" anlamındadır.

 Kaynakça 

Kategori:Şiir türleri
Kategori:Müzik tarzları
Kategori:Görsel sanat akımları