Târîh-i Cihângüşâ

Târîh-i Cihângüşâ ( "Cihangir'in Tarihi") veya Târîh-i Cihângüşâ-i Cüveynî () İranlı Alâeddin Atâ Melik Cüveynî tarafından yazılmış, Moğollar, Hülâgû ve İlhanlılar'ın İran'ı fethini ve İsmaililer'in tarihini anlatan ayrıntılı bir tarihî eserdir. Fars edebiyatının paha biçilmez bir eseri olarak kabul edilir.

Farsça yazılmış olup, Moğol hükümdarı Gazan tarafından 1297-1299 yıllarında yaptırılan Manafi' al-hayawan (Ms M. 500) el yazması ile birlikte Moğol İlhanlı sarayının "Metropolitan stili" ve İran minyatürünün bilinen en eski örneklerinden biridir. Moğol fethinden önce bilinen daha erken tarihli Farsça resimli el yazmaları yoktur (13. yüzyılda bir ara Anadolu Selçuklu Devleti zamanında, günümüz Türkiye'sinde Konya'da yaratılan Varka ile Gülşah hariç), ancak minyatürler Mina'i seramiklerinden bilinmektedir.

 İçindekiler 
Moğolların İran'daki anavatanını istila edişini anlatan ve kurtulanların anlattıklarına dayanarak yazılan bu eser, Cengiz Han'ın ordularının 1219'da Tacikistan'ın göçebe kabilelerine ile İpek Yolu'nun yerleşik şehirleri olan Otrar, Buhara ve Semerkant'a doğru hızla ilerlemesi ve Cengiz Han'ın 1227'deki ölümüne kadar ve sonrasında yapılan seferler hakkında temel kaynaklardan biridir.

Cüveynî'nin yazıları bazen abartılı; Moğol ordusunun gücünü 700.000 olarak tahmin ederken diğer kaynaklar bu sayıyı 105.000 ile 130.000 arasında göstermektedir. Tasvirlerini çoğunlukla dramatik bir şekilde yazar: Kasım 1256'da kuşatmada hazır bulunduğu Suikastçı kalesi Maymun-Diz'in düşüşünü, mancınık bombardımanının siperler üzerindeki etkisini şöyle anlatır:Bunlardan atılan ilk taşlar, savunucuların mancınıklarını parçaladı ve çok sayıda kişi onun altında ezildi. Yaylardan çıkan kavgalardan duydukları korku onları öylesine sarmıştı ki, tam bir paniğe kapıldılar ve perdelerden kalkan yapmaya çalıştılar [yani çok yetersiz teçhizatla savunmaya çalıştılar]. Kulelerin üzerinde duranlardan bazıları, korkularından fareler gibi deliklere gizlice girdiler veya kertenkeleler gibi kayaların çatlaklarına kaçtılar.Cüveynî'nin açıklamaları, Reşidüddin'in eserleri ve Moğolların Gizli Tarihi'nin birlikte, dönemin Moğol tarihi açısından çok değerli bir kaynaktır.

 Moğol avcılık uygulamalarının ve nergenin tanımı 
İkna edici tasvirlerinden biri de Moğol avı veya  göçebe Moğollar için bir ordu eğitim tatbikatı olmasıdır. Bir 'de  bütün ordu, kış başlamadan önce kurutulmuş et elde etmek amacıyla geniş bir bölgedeki bütün hayvanları toplamıştır.

Cengiz Han zamanında,  bir disiplin uygulamasına dönüştürülmüş, hayvanların kaçmasına izin veren on, yüz veya bin kişilik komutanlara ağır cezalar verilmişti. Zira Moğolların fiili hukuku olan Yassa, kişilere saygı göstermez ve Fars tarihçi Mirkhvand'a göre hayvanların kaçmasına izin verenlere kişilere saygı göstermeksizin bedensel ceza verilmesini emretmektedir. Toplanan hayvanlar önce hana, sonra şehzadelere verildikten sonra en sonunda bütün ordu tarafından acımasızca katledilirdi. Bu, Moğolların yerleşik insan yerleşimlerine yönelik acımasız saldırılarının bir modelidir.
küçükresim| Möngke'nin izleyicileri. 1438'de kopyalanan el yazması ( Ek. Persan 206 )

 Kurt avı 
Çinli bir öğrencinin (Jiang Rong: "Kurt"), eskiden Moğol halkı tarafından avlanan (ve günümüzde de onların torunları tarafından avlanmaya devam eden) vahşi bir kurdu kurtarmadaki trajik başarısızlığının anlatılması, bu tür avlarda kurtların hedef alındığını, soyları tükenme tehlikesi altında olan kurtları avlamanın geleneksel yöntemlerinin anlatıldığını göstermektedir. Kar leoparları ve diğerlerinin de avlanmış olma ihtimali mevcuttur.

 Moğol beslenmesinde atların yeri 
İngiliz tarihçi Stephen Turnbull  Moğolların günde yaklaşık 250 gram at sütü tozunu suyla yediklerini bildiriyor - Ancak aktardıkları bir kayıtta, bir sefere çıkarken yanlarına 4,5 kg aldıklarından ve sefer sırasında dağ sıçanı aramak gibi amaçlarla avlandıkları iddia ediliyor.. Çaresiz kaldıkları zamanlarda atlarının damarını geçici olarak açıp bir miktar kanı bir kaba boşaltarak kan içerlerdi. Bu kanı ya sade olarak ya da süt veya suyla karıştırılarak içerlerdi.

 Merv'in düşüşünün anlatımı 
Merv'in düşmesinden sonra halk toplanıp askerler arasında onar, yüzler ve binler halinde dağıtılmış ve Moğol ordusunda kalan her adama "üç ila dört yüz kişinin" infazı görevi verilmiştir. Ancak bu tür vahşetin Moğol ordusu tarafından yayılan terörün bir parçası olduğu konusunda şüphe yoktur.

 İngilizce çevirisi 
  Juvaini stopped working on the original Persian-language text in 1260, leaving it in a disorganized and incomplete state. Mirza Muhammad Qazvini completed the best text and published it in 1937. The 1958 edition (Boyle's English translation) is in two volumes. A book review of the 1958 edition was published by The American Historical Review. Boyle çevirisinin gözden geçirilmiş bir baskısı 1997'de yayımlanmıştır.

 Kaynakça 
Özel

Genel




Kategori:Moğol İmparatorluğu
Kategori:Fars edebiyatı