Savaş Kralı

Savaş Kralı (Akadca: šar tamḫāri), Akad kralı Sargon ve Anadolu yaylalarındaki Puruşhanda şehri ile onun kralı Nur-Dagan'aAmarna versiyonunda Nur-Daggal (INu-ur-dag-gal); Hitit versiyonundaki INu-úr-da-aḫ-ḫi yazımı büyük ihtimalle Akadca kaynaktaki IZALAG-dda-gan isminde GAN karakterinin yanlış bir şekilde ḪÉ olarak algılanmasından kaynaklanmıştır (Westenholz 1997, ss. 102-103). karşı Akadlı tüccarlara yardım amacıyla düzenlediği seferi konu alan eski bir Mezopotamya destanıdır. Eser, günümüze dördü Akadca, biri Hititçe olmak üzere beş ayrı çivi yazılı versiyondan ulaşmıştır: Bunların ikisi Mısır’daki Amarna arşivindeEA 359 Cairo 48396, SR 12223 in the Mısır Müzesi, Kahire.EA 375 BM 134866 in the British Museum, Londra, altı parçadan oluşan Orta Babil dönemine (MO 16.-12. yüzyıl) ait biri Hitit başkenti Hattuşa'da,CTH 310: Tablet fragmanları KBo 3.9 (Bo 2400); KBo 3.10 (Bo 7333); KBo 12:1 (110/t); KBo 13.46 (624/u); KBo 22.6 (Bo 68/28); ve KUB 48.98 (Bo 3715). aynı döneme ait bir diğeri Asur’daVAT 10290 KAV 138 in the Vorderasiatisches Museum Berlin. ve muhtemelen Yeni Asur dönemine ait biri de Ninova’da bulunmuştur.K.13228 British Museum Kouyunjik koleksiyonunda. 3. binyıl Akad krallarına dair yazılmış yirmi üç hikâye arasında, anlatılan olaylardan yaklaşık 1.500 yıl sonra, Yeni Asur ve Yeni Babil dönemlerinde de dolaşımda kalmış üç eserden biridir. Diğer ikisi "Sargon’un Doğum Efsanesi" ve "Naram-Sin’in Kuthe Efsanesi"'dir. Eserin, uzun bir sözlü geleneği takiben ikinci binyılın ilk yarısında yazıya geçirildiği düşünülmektedir, ancak yazım koşulları konusunda tartışmalıdır.

 Özet 
Akadlı tüccarların şikayetleri üzerine, Sargon, gönülsüz savaşçılarına Anadolu’ya bir sefer düzenleyerek, gurbetçi tüccarları baskı altında tutan zalim hükümdarın yönettiği başlıca şehir olan Puruşhanda’yı fethetme niyetini açıklar. Askerlerin çekincesi, uzak mesafenin ve girişimin belirsizliğinin doğuracağı zorlukları öngörmelerinden kaynaklanıyordu. Sargon, tanrıçaya danışmak için İštar’ın tapınağına gider ve derin bir uykuya dalarak aldığı kehanetle askerlerini zafere ulaşacaklarına dair vaatler vererek cesaretlendirir. Ordu, hem yol boyunca hem de Dicle’yi geçerken birçok zorlukla karşılaşır. Geçit vermez çalılıklarla ve lapis lazuli taşlarından oluşan devasa kayalarla dolu dağ geçitlerinde mücadele ederler.

Tanrı Enlil, yaklaşan Sargon ordusuyla ilgili olarak Nur-Dagan’ı uyarır ancak ona güvende olacağını temin eder. Nur-Dagan, savaşçılarına hitap eder ve Puruşhanda’nın uzak konumunun geçmişte diğer tüm düşmanlara karşı koruma sağladığını, bu sefer de benzer bir sonucun ortaya çıkacağını öngörür. Ancak bu öngörü, Sargon’un şehri ani ve tam bir şekilde boyun eğdirmesiyle boşa çıkar. Sargon, şehir kapısında Puruşhanda kralı olarak taç giyerken, Nur-Dagan aşağılayıcı bir şekilde yenilgiyi kabul eder ve Sargon’un eşsiz olduğunu ilan eder.

Uzun bir süre sonra (bazı metinlerde 3 yıl), Sargon Puruşhanda’dan ayrılarak Akad’a dönmeye hazırlanır. Ancak askerleri, eli boş dönmemeleri gerektiğini öne sürerek, şehir kapısının önünde duran üç ağacı keserler. Destanın çeşitli versiyonları, anlatım detaylarında farklılıklar gösterir, ancak bu farkların tabletlerin hasarlı durumu nedeniyle abartıldığı düşünülmektedir.

 Başlıca yayınlar 








 Yazıtlar 

 Notlar 

 Kaynakça 

Kategori:Hattuşa
Kategori:İnanna
Kategori:Kil tabletler
Kategori:MÖ 2. binyılda edebiyat
Kategori:Hitit mitolojisi