Bânîcûrîler

Bânîcûrîler veya Ebu Davudîler, Tuharistan ve Hindukuş'un bazı bölgelerini yöneten kısa ömürlü bir İran hanedanıdır. 908 yılında yıkılmalarına kadar Sâmânîlerin vasallarıydılar.

Hanedanın İran asıllı olduğu ileri sürülmüşse de, adının sonundaki "cûr”un Türkçede rütbe ve unvan olarak kullanıldığı dikkate alınırsa, Simcûrîler gibi onların da Türk olduğu söylenebilir. Bânîcûrîler'in soyları ve tarihleri hakkındaki bilgiler çok azdır. Hânedanın kurucusu Bânîcûr'un Abbâsî halifeleri Mansûr ve Mehdî'nin çağdaşı olduğu sanılmaktadır. Bânîcûr'un oğlu Hâşim (ö. 857/858), Yukarı Ceyhun kenarında Vahş ve Helâverd dağlık bölgelerinin hâkimiydi. Ailenin kesin olarak bilinen ilk ferdi, Hâşim'in torunu olan Dâvûd bin Abbas'tır. Dâvûd, 847/48 itibaren Belh valisiydi. Belh dışındaki Nevşâd Sarayı ile şehirdeki bazı yapıları inşa ettirmiştir. Saffârî emiri Yakûb bin Leys 872'de Belh'i işgal ettiği zaman bütün bu yapılar tahrip edilmiştir. Dâvûd Sâmânîler'in idaresindeki Semerkant'a kaçtıysa da kısa bir süre sonra Belh'e geri dönmüş ve 873'te orada ölmüştür.

Dâvûd'un yeğeni Muhammed bin Ahmed, Bedehşan bölgesindeki Enderâbe ve Penchîr şehirlerini idaresi altına aldıktan sonra Belh'te hüküm sürmüştür (874-899). Saffârîler'den Amr bin Leys, Muhammed ile birlikte Sâmânî Hükümdarı İsmail bin Ahmed'i hâkimiyeti altına almak istediyse de Belh yakınındaki 900 yılında ezici bir yenilgiye uğradı ve esir alındı. Bu tarihten itibaren Belh Sâmânîler'in idaresine geçti.

 Hükümdarlar 
 Hâşim bin Bânîcûr (r. 848–857)
 Dâvûd bin Abbas bin Hâşim (r. 857–873)
 Muhammed bin Ahmed bin Bânîcûr (r. 873-898/899)
 Ahmed bin Muhammed (r. 899–908)

 Kaynakça 
Özel

Genel




Kategori:Afganistan hanedanları
Kategori:900'lerde varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler
Kategori:840'larda kurulan bölgeler ve ülkeler