Altmışlılar

Altmışlar Kuşağı, Sovyetler Birliği`nin Kruşçev yönetiminde (1950'lerin sonu ve 1960'ların başı) "yumuşama döneminde" oluşan yeni nesil entelijansiya temsilcilerine verilen isimdir. Bu kuşak, 1920-1940 yılları arasında doğmuş, gençliklerini 1950'lerin sonları ve 1960'ların başlarında yaşamış ağırlıklı olarak sanatsal ve bilimsel alanlarda faaliyet gösteren Sovyet entelektüellerden oluşuyordu.

Altmışlar kuşağının siyasi ve estetik görüşlerinin şekillenmesinde en belirleyici olay, Sovyetler Birliği Komünist Partisi 20. Kongresi (1956), Stalin`in kişi kültünün eleştirisi ve destalinizasyon süreci olmuştur. Altmışlıları birleştiren ortak özellikler arasında geçmişin yeniden değerlendirilmesi ve anlaşılmasına yönelik arayış, kendini ifade etme özgürlüğüne duyulan özlem, hüküm süren ideolojik kalıplardan uzaklaşma yer alıyordu. Çoğu Altmışlıların siyasi ideali, Stalin dönemi deformasyonlarından arındırılmış bir sosyalizmdi. Bu kuşak, Leninist normlara dönüş ile komünizmin gerçekleşeceğine inanmış ve toplumsal iyimserliklerini korumuştur. Bu iyimserlik; özgürlük hissi, bilim ve uzay alanındaki başarılarla desteklenmiştir. Altmışlılar özgürlükçü, anti-totaliter görüşleri ve romantizm etkisiyle ile müzik ve görsel sanatlarda canlı ifadeler bulan eserleriyle öne çıkmışlardır.

küçükresim|Altmışlar Kuşağından Joseph Brodsky
Altmışlar kuşağının en önemli temsilcileri Andrey Voznesenski, Robert Rojdestvenskiy, Yevgeni Yevtuşenko, Bella Ahmadulina, Bulat Okucava, Yuri Vizbor, Yuli Kim, Andrey Saharov, Joseph Brodsky, Andrey Tarkovski ve Vladimir Vısotski gibi genç şairler, bilim adamları ve sanatçılardı. Bu sanatçılar duygu ve düşüncelerini büyük bir şeffaflıkla otantik ve samimi olarak ifade etmişlerdir. Teatral ve masum sanatlarıyla gençler arasında büyük yankı uyandırdılar. Şiir geceleri, daima yoğun bir katılımla gerçekleşiyor, ülkenin dört bir yanında insanlar gitar eşliğinde lirik ve felsefi şarkılar söylüyordu.

Altmışlıların faaliyetleri (örneğin Politeknik Müzesi'ndeki konuşmalar, Novıy Mir ve Yunost dergilerindeki yayınlar, Taganka Tiyatrosu ve Sovremennik Tiyatrosu'ndaki oyunlar) toplumun zihinsel yapısını etkiledi ve yeni bir dünya görüşünün oluşumasında rol oynadı. İlk yasal ve yumuşak muhalefete öncü oldu. Ancak 1960'ların sonlarında, özellikle 1968 Prag Baharı'ndan sonra demokratik süreçlerin SSCB'de durmasıyla birlikte bazı Altmışlılar muhalif oldu veya ülkeden göç etti. Diğerleri ise sansür engellerini aşarak çarpıcı eserler üretmeye devam etti. Yumuşama dönemi sona erdikten sonra, farklı şarkılar ve şairler ön plana çıkmaya başladı.

Uskoreniye ile birlikte Altmışlılar, görüşlerini açıkça ifade etme olanağı buldular ve çok sayıda destekçi kazandılar. Bu da onların demokratik harekette lider bir rol üstlenmelerine olanak sağladı. Perestroyka ve Glasnost politikalarının başlamasıyla "Altmışlılar" terimi, siyasal görüşleri 1950'lerin sonu - 1960'ların başında şekillenen Gorbaçov gibi yeni kuşak komünist elitlerin temsilcilerini tanımlamak için de kullanılmaya başlandı.

 Kaynakça 

Kategori:Kültürel nesiller
Kategori:Sovyetler Birliği'nde kültür
Kategori:1950'lerde Sovyetler Birliği
Kategori:1960'larda Sovyetler Birliği
Kategori:Sovyetler Birliği'nde toplum