Akakios bölünmesi

Akakios bölünmesi, Doğu ve Batı Hristiyan Kiliseleri arasındaki 484'ten 519'a kadar 35 yıl sürmüştür. Doğu Hristiyanlığı liderlerinin Miafizitizme doğru kayması ve İmparator Zeno'nun tarafları Henotikon ile uzlaştırma çabalarının başarısızlığa uğraması sonucu ortaya çıkmıştır. Olaylar Collectio Avellana'daki mektuplarda anlatılmaktadır.

Bölünmeye yol açan olaylar sırasında Papa III. Felix, biri İmparator Zeno'ya, diğeri Konstantinopolis Patriği Akakios'a olmak üzere iki mektup yazarak, daha önce yaptıkları gibi inançlarını tavizsiz bir şekilde savunmaları gerektiğini hatırlatmıştır. İskenderiye'den sürgün edilen eski patrik John Talaia Roma'ya gelip Doğu'da olup bitenleri rapor ettiğinde, Felix iki mektup daha yazarak Akakios'u davranışlarını açıklaması için Roma'ya çağırdı. Bu mektupları Konstantinopolis'e getiren elçiler, karaya çıktıktan hemen sonra hapse atılmış ve diptiklerde adı geçen Petrus Mongus ve diğer Miafizitlerin de yer aldığı bir ayin kapsamında Akakios'tan komünyon almaya zorlanmışlardır. Felix, Konstantinopolis'teki Acoemetae rahiplerinden bu durumu duyduktan sonra 484 yılında bir sinod topladı ve elçilerini kınadı, Akakios 'u görevden aldı ve aforoz etti.

Akakios bu harekete karşılık Felix'in adını diptiklerinden silerek karşılık verdi. Sadece Konstantinopolis'teki Acoemeti halkı Roma'ya sadık kaldı ve Akakios onların başrahibi Kiril'i hapse attı. 489 yılında Akakios ölünce yerine geçen Flavitas Roma ile uzlaşmaya çalıştı ancak Miafizitler ile olan bağını koparmayı ve diptiklerinde Akakios'un adını çıkarmayı reddetti. Felix'in halefi I. Gelasius da Kalkedon Konsili'ne ihanet olarak herhangi bir uzlaşmayı reddetti.

Zeno 491 yılında öldü; halefi I. Anastasius, Miafizit olmasına rağmen Henotikon politikasını sürdürerek işe başladı. Anastasius'un ölümünden sonra halefi I. Justinus Roma ile olan ayrılığı derhal sona erdirmeye çalıştı; bu amaç, yeni Konstantinopolis Patriği Kapadokyalı John'un da paylaştığı bir amaçtı. Capua'lı Germanus başkanlığında bir papalık elçiliği Konstantinopolis'e gönderildi. Yeniden bir araya gelme töreni 24 Mart 519 Paskalya'da gerçekleşmiştir.

 Kaynakça 
Özel

Genel


 Cristini, Marco (2020). In ecclesiae redintegranda unitate: re Teoderico e la fine dello Scisma Acaciano, in: Rivista di Storia della Chiesa in Italia 73 (2019), pp. 367–386.
 Dietmar W. Winkler:  Acacius of Constantinople, in: David G. Hunter, Paul J.J. van Geest, Bert Jan Lietaert Peerbolte (eds.): Brill Encyclopedia of Early Christianity Online


Kategori:Antik Hristiyanlık ile ilgili tartışmalar
Kategori:Bizans İmparatorluğu'nda Hristiyanlık
Kategori:Hristiyanlıkta bölünmeler
Kategori:Ostrogot Papalığı