Sikulca

Sikulca, Sikullar tarafından Sicilya'nın merkezinde ve doğusunda konuşulmuş soyu tükenmiş bir Hint-Avrupa dilidir. MÖ 6. yüzyılın sonlarından MÖ 4. yüzyıla tarihlenen otuzdan az yazıtla ve antik dönem yazarlarından yirmi beş kadar açıklama (glos) ile tasdiklenmiştir.

 Sınıflandırma 
Antik kaynaklar; Sikulların İtalya Yarımadası'ndan MÖ 13. yy civarında ya da MÖ 11. yy'ın ortasında (veya iki dalga olarak) Sicilya'ya girdiğini ve bölgenin önceki sakinleri Sikanları (Sicani) ve Elimleri (Elymi) adanın batısına sürdüğünü belirtmektedir.

Baskın gelen modern görüş Sikulcanın bir İtalik dili olduğu şeklinde ancak gerek kaynakların azlığı gerek yazıt ve açıklamaların çevirilerindeki zorluk, kesin bir sonuca ulaşmayı imkansız kılmaktadır.

Bazı yazıtlar İtalik özellikleri göstermekte, ör: geped 'sahipti, ing. had' (Oskanca hipid), dedaxed 'yaptı?' (belki *dʰeh1- kökünden k-genişletimiş biçimidir, Volskice fhe:fhaked, Oskanca fefacid), kadın adı Kup(a)ra (Sabelce *kupro- 'iyi' kelimesine benzer).

Eğer Sikulca gerçekten de bir İtalik dilse, kelime başındaki Ön-Hint-Avrupaca ötümlü soluklularının ötümlü karşılıklarına sahip olması bakımından diğer akrabalarından ayrılır, Latince, Osko-Umbriya ve Venetçedeki f < *dʰ, *bʰ ve h- < *gʰ/*g̑ʰ değişimlerine kıyasla.

 Tasdikler 
Yunan alfabesininin yanı sıra Batı Yunan yazısının muhtemelen Eğriboz-Halkidiki versiyonunu temel alan yerel bir alfabeyi de kullandılar. Akademisyen Markus Hartmann'a göre "toplamda otuzdan az sayıdaki yazıttan yalnızca altı tanesi en azından kısmen anlaşılır görünüyor ve Sikulca (yani kesinlikle Yunanca, başka bir İtalik dili veya İtalik öncesi dil değil)."Sicilya Dorcasında yazılmış ve Latinceye benzer kelimeler kullanan bazı yazıtlar da Sikulca kökenli olabilirler, ör: lítra (Latince lībra 'ağırlık birimi') ve kúbiton (Latince cubitum 'dirsek').

 Kaynakça 

 Bibliyografya 



 Konuyla ilgili yayınlar 








Kategori:Antik İtalya dilleri
Kategori:İtalik diller