1958 Formula 1 sezonu

1958 Formula 1 sezonu, FIA tarafından düzenlenen Formula 1 motor sporlarının 12. sezonu, Dünya Sürücüler Şampiyonası'nın 9. sezonu ve Formula 1 Dünya Markalar Şampiyonası'nın ise 1. sezonudur. Dünya Şampiyonası, 19 Ocak ile 19 Ekim 1958 tarihleri arasında gerçekleştirilen on bir yarıştan oluşmuştur. Ayrıca sezon kapsamında beş adet şampiyona dışı yarış yapılmıştır. Indy 500 yarışı şampiyona kapsamında sayılmış ancak markalar klasmanına dahil edilmemiştir.

Ferrari'den Britanyalı Mike Hawthorn, Stirling Moss ile girdiği şampiyonluk mücadelesini kazanarak kariyerinin ilk ve tek sürücüler şampiyonluğunu kazandı. Portekiz'deki yarışta Hawthorn bir ceza aldı. Ancak Moss bu cezaya karşı Hawthorn'ın yanında durdu. Kalan yarışlarda Moss dört, Hawthorn ise bir galibiyet aldı ancak Portekiz'de elde ettiği puanlarla Hawthorn şampiyonluğa ulaştı. Hawthorn, Formula 1'de sezon içinde tek galibiyetle şampiyonluğa ulaşan ilk pilot oldu, benzer bir başarıyı 'de Keke Rosberg de tekrarlayacaktı. Vanwall, ilk üreticiler kupasını kazanan takım oldu.

Sezon içinde dört pilot geçirdikleri kazalar sonucu hayatlarını kaybetti. Amerikalı Pat O'Connor, Indy 500'de; Ferrari pilotu Luigi Musso Fransa'da; takım arkadaşı Peter Collins Almanya'da; Britanyalı Stuart Lewis-Evans (Vanwall) ise Fas'ta yaptıkları kazalar sonucu öldüler. Collins'in kazasından sonra Hawthorn, sezon sonunda yarış kariyerini noktalayacağını açıkladı. Ancak sezon bittikten üç ay sonra geçirdiği bir trafik kazasında hayatını kaybetti.

1900'lü yılların başından beri motorun aracın ön tarafında olduğu araç tasarımları Grand Prix yarışlarını kazanıyordu. Ancak  ile birlikte, yol tutuş avantajı, sürüş rahatlığı, daha düşük ağırlık, lastik ve mekanik parçalarda (özellikle frenlerde) kolaylık nedenleriyle aracın orta kısmına yerleştirilen motorlar ön plana çıkmaya başlayacaktı.küçükresim|Mike Hawthorn, Ferrari ile kariyerinin ilk ve tek şampiyonluğunu kazandı. Bu ayrıca Britanyalı bir pilotun ilk şampiyonluğuydu.

 Takımlar ve sürücüler 
1958 sezonunda aşağıdaki takımlar ve pilotlar yarıştı.
 Takım Üretici Şasi Motor Lastik Sürücü Yarışlar  Scuderia Sud Americana Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Juan Manuel Fangio 1  Carlos Menditeguy 1 Ken KavanaghMaserati250FMaserati 250F1 2.5 L6  Jean Behra 1  Luigi Taramazzo 2  Ken Kavanagh 2, 5  Jo Bonnier Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Harry Schell 1  Jo Bonnier 2-3, 5, 7, 9  Phil Hill 6  Giulio Cabianca 10  Hans Herrmann 10-11  Francesco Godia Sales Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Paco Godia 1-2, 5-6  H.H. Gould Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Horace Gould 1-3  Masten Gregory 3  R.R.C. Walker Racing Team Cooper-Climax T43T45 Climax FPF 2.0 L4   Stirling Moss 1  Maurice Trintignant 2-3, 7-11  Ron Flockhart 2 T43 Climax FPF 1.5 L4   François Picard11  Scuderia Ferrari Ferrari 246 Ferrari 143 2.4 V6   Luigi Musso 1-3, 5-6  Peter Collins 1-3, 5-8  Mike Hawthorn 1-3, 5-11  Wolfgang von Trips 2, 6-10  Olivier Gendebien 5, 10-11  Phil Hill 10-11 156 Ferrari D156 1.5 V6   Phil Hill 8  Owen Racing Organisation BRM P25 BRM P25 2.5 L4   Jean Behra 2-3, 5-11  Harry Schell 2-3, 5-11  Maurice Trintignant 6  Jo Bonnier 10-11  Ron Flockhart 11  Bernie C. Ecclestone Connaught-Alta B Alta GP 2.5 L4   Bernie Ecclestone 2, 7  Bruce Kessler 2  Paul Emery 2  Jack Fairman 7  Ivor Bueb 7  Cooper Car Company Cooper-Climax T45T44 Climax FPF 2.0 L4   Jack Brabham 2-3, 5-7, 9-10  Roy Salvadori 2-3, 5-11  Ian Burgess 7  Jack Fairman 11 T45 Climax FPF 1.5 L4   Bruce McLaren 8, 11  Jack Brabham 8, 11  Team Lotus Lotus-Climax 1216 Climax FPF 2.0 L4Climax FPF 2.2 L4   Cliff Allison 2-3, 5-8, 10-11  Graham Hill 2-3, 5-7, 9-11  Alan Stacey 7 16 Climax FPF 1.5 L4   Graham Hill 8  Vandervell Products Vanwall VW 5 Vanwall 254 2.5 L4   Stirling Moss 2-3, 5-11  Tony Brooks 2-3, 5-11  Stuart Lewis-Evans 2-3, 5-7, 9-11  Maria Teresa de Filippis Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Maria Teresa de Filippis 2, 5, 10  Giorgio Scarlatti Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Giorgio Scarlatti 2-3  Jo Bonnier 6  Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Gerino Gerini 2, 6-7, 10-11  Maurice Trintignant 5  Masten Gregory 5  Wolfgang Seidel 5, 11  Carroll Shelby 6-7, 10  Troy Ruttman 6, 8  Jo Bonnier 8  Hans Herrmann 8  Cliff Allison 9  Maria Teresa de Filippis 9 Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Wolfgang Seidel 8  OSCA OSCA F2 OSCA 372 1.5 L4   Giulio Cabianca 2  Luigi Piotti 2  André Testut Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   André Testut 2  Louis Chiron 2 Ecurie MaarsbergenPorsche RSK Porsche 547/3 1.5 F4   Carel Godin de Beaufort 3 RS550 Porsche 547/3 1.5 F4   Carel Godin de Beaufort 8  Juan Manuel Fangio Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Juan Manuel Fangio 6  Dick Gibson Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Dick Gibson 8  Dr Ing F. Porsche KG Porsche RSK Porsche 547/3 1.5 F4 ?  Edgar Barth 8  High Efficiency Motors Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Ian Burgess 8 Ecurie Eperon d'Or Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Christian Goethals 8  Ecurie Demi Litre Lotus-Climax 12 Climax FPF 1.5 L4   Ivor Bueb8  J. B. Naylor Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4   Brian Naylor 8  Tony Marsh Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4   Tony Marsh 8  Temple Buell Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Carroll Shelby 9-10  Masten Gregory 10-11  André Guelfi Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4   André Guelfi 11  British Racing PartnershipCooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4   Tom Bridger 11  Robert La Caze Cooper-Climax T45 Climax FPF 1.5 L4   Robert La Caze 11

 Sadece Indy 500 yarışına katılanlar listede yoktur.
 Pembe arka planlılar Almanya ve Fas Grand Prix'lerine katılan F2 araçlarını göstermektedir.

 Takım ve sürücü değişiklikleri 
sağ|küçükresim|Maserati, fabrika takımıyla F1'den çekilse de 250F model aracı sezon içinde çeşitli takımlarca kullanıldı.
sağ|küçükresim|Team Lotus, Lotus 16 ile (fotoğraf 2019'da çekildi) Formula 1'e giriş yaptı.

 Maserati  sezonunun ardından ekonomik sorunlar nedeniyle fabrika takımıyla 1958 öncesinde Formula 1'den ayrılma kararı aldı; ancak 250F aracı sezon içerisinde çeşitli takımlarca kullanılmaya devam etti.
 Lotus spora ilk girişini yaptı. Colin Chapman'ın takımı ilerleyen dönemlerde hem sürücüler hem de markalar klasmanında şampiyonluklar elde edecekti.
 BRM, ilk kez tam sezon olarak mücadele etti, sürücüleri Jean Behra ve Harry Schell oldu.
 Cooper 1957'deki sürücüleriyle birlikte geçen seneye nazaran daha fazla yarışa katıldı.

 Sezon ortası değişiklikleri 

 Ferrari pilotu Luigi Musso Fransa'daki yarışta geçirdiği kaza sonucu hastaneye kaldırıldı ancak hayatını kaybetti.Luigi Musso Is Killed In Race Crash, Fresno Bee Republican, July 7, 1958, Page19Hawthorn in Race Victory, Los Angeles Times, July 7, 1958, Page C4
 Takım arkadaşı Peter Collins de Almanya'da benzer bir kazada öldü. Ferrari, bu pilotlar yerine spor araç sürücüleri Olivier Gendebien ve Phil Hill'i takıma dahil etti.
 Beş kez dünya şampiyonu Juan Manuel Fangio Fransa'daki yarışın ardından emekliliğini açıkladı. Mike Hawthorn, son yarışında Fangio'nun yediği turu geri almasına müsaade etti, böylece Fangio tam yarış mesafesini tamamlayabildi. Fangio, günümüzde hala en yüksek yarış kazanma, pol pozisyonu ve hızlı tur oranlarına sahiptir.
 İsveçli pilot Jo Bonnier sezona önce kendi adıyla katıldı ancak son iki yarış için BRM'ye geçti. Giulio Cabianca ve Hans Herrmann Bonnier'in kendi takımı için sezonu tamamlayan isimler oldu.

 Takvim 
 No. Grand Prix Pist Tarih 1 Arjantin Grand Prix  Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires 19 Ocak 2 Monako Grand Prix  Circuit de Monaco, Monte Carlo 18 Mayıs 3 Hollanda Grand Prix  Zandvoort Pisti, Zandvoort 26 Mayıs 4 Indianapolis 500  Indianapolis Motor Speedway, Speedway 30 Mayıs 5 Belçika Grand Prix  Circuit de Spa-Francorchamps, Stavelot 15 Haziran6Fransa Grand Prix  Rouen-Les-Essarts, Orival 6 Temmuz 7 Britanya Grand Prix  Aintree Motor Racing Circuit, Merseyside 19 Temmuz 8 Almanya Grand Prix  Nürburgring, Nürburg 3 Ağustos 9 Portekiz Grand Prix  Circuito da Boavista, Porto 24 Ağustos 10 İtalya Grand Prix  Autodromo Nazionale di Monza, Monza 7 Eylül 11 Fas Grand Prix  Ain-Diab Circuit, Kazablanka 19 Ekim

 Takvim değişiklikleri 

 Süveyş Krizi nedeniyle  ve  sezonlarında yapılamayan Hollanda ve Belçika Grand Prix'leri bu sezon takvime döndü. Önceki sene iptal edilen yarışlar yerine yapılan Pescara Grand Prix ise takvimden çıkarıldı.
 Portekiz ve Fas'ta ilk Grand Prix yarışları yapıldı.
 Önceki sen Rouen-Les-Essarts'da yapılan Fransa Grand Prix Reims-Gueux'ya döndü.
 Britanya Grand Prix, iki pist arasındaki paylaşım anlaşması nedeniyle Aintree'den Silverstone'a döndü.

 Yönetmelik değişiklikleri 

 Sportif değişiklikler 

 F1 Üreticileri Uluslararası Kupası ilk kez düzenlendi.
 Asgari yarış uzunluğu 300 kilometreye (190 mil) veya iki saate (hangisi önce gerçekleşirse) düşürüldü.
 Yarış sırasında araç paylaşımı, şampiyona puanı verilmemek suretiyle azaltılmaya çalışıldı (İtalya Grand Prix'de Gregory ve Shelby dördüncü oldular ancak şampiyona puanı almadılar).

 Teknik düzenlemeler 

 Özelleştirilmiş alkol bazlı yarış yakıtları yerine ticari petrol kullanımı zorunlu hale getirildi.

 Sezon özeti 

 İlk dört yarış (1-4) 
sağ|küçükresim|Mike Hawthorn (Ferrari), Arjantin Grand Prix'yi üçüncü bitirdi.
Yakıtla ilgili sezon başına yakın zamanda yapılan kural değişiklikleri nedeniyle birçok Britanya takımı sezonun açılış yarışı olan Arjantin Grand Prix'ye katılamadı; bu nedenle yarış tüm zamanların en az katılımcı sayısı olan 10 katılımcı ile gerçekleştirildi. Bunların üçü Scuderia Ferrari, altısı bireysel Maserati pilotu iken diğeri ise ilk tam sezonuna başlayan Rob Walker Racing'den Cooper'ı ile katılan Stirling Moss idi. Beş kez dünya şampiyonu olan ve son şampiyon unvanını taşıyan Juan Manuel Fangio, fabrika takımından aldığı Maserati ile pol pozisyonunu kazanırken arkasında ise Ferrari pilotları Mike Hawthorn ve Peter Collins vardı. Startta Collins'in aracının tahrik mili arızalandı. Hawthorn liderliğe yükselse de Fangio rakibini tekrar geçti. Yarışın yarısına doğru Fangio pite gelirken Moss liderliğe yükseldi. Pite gelmeyen Moss, yarışı Ferrari'den Luigi Musso ile Mike Hawthorn'ın önünde kazandı.

Dört ay sonra Monako Grand Prix'ye katılacak 16 pilot için en az 30 pilot sıralamalara katıldı. Britanya takımlarından Vanwall pilotu Tony Brooks polü alırken arkasında BRM'den Jean Behra ve Cooper pilotları Jack Brabham ve Roy Salvadori vardı. Salvadori kalkışta öne geçerek ilk viraja lider girdi ancak geç fren yaptığı için direksiyon milinde bükülme oluştu. Behra ve Brooks gridin kalanından uzaklaşmaya başladı ancak en hızlı pilot Hawthorn idi. Hawthorn, Vanwall pilotunu 18. turda geçerken Brooks da yerinden çıkan buji nedeniyle yarıştan çekildi. Behra'nın da fren sorunu yaşaması nedeniyle 27. turda liderlik Hawthorn'a geçti. İlerleyen aşamalarda liderlik Moss'a geçse de, motorunda tekleme sorunu yaşayan Moss da yarışı bırakmak zorunda kaldı. Moss'un yerine Rob Walker Racing'e geçen Maurice Trintignant, önündeki rakiplerinin yaşadığı sorunlar ve Hawthorn'ın yakıt pompasının yerinden çıkmasını değerlendirerek 46. turda liderliğe yükseldi. Trintignant 100 turu tamamlayarak zafere ulaşırken arkasında Musso ve Collins bulunuyordu. Böylece Rob Walker Racing, iki Ferrari önünde peş peşe ikinci galibiyetini elde etti.
sağ|küçükresim|Stirling Moss (önde), Vanwall ile Hollanda Grand Prix'yi kazandı.
Hollanda Grand Prix'de ilk çizgiyi Vanwall pilotları Lewis-Evans, Moss ve Brooks kapattı. Moss startta liderliğe yükselirken yedinci sıradan başlayan BRM pilotu Harry Schell üçüncülüğe, 12. turda ise ikinciliğe yükseldi. Takım arkadaşları yarışa veda ederken kazanan Moss oldu. BRM pilotları Schell ve Behra podyumu tamamlarken Ferrari adına en iyi sonucu beşinci olan Hawthorn aldı.

Birkaç gün sonra Indianapolis 500 yarışı yapıldı. Fangio yarışa katılmak için Hollanda Grand Prix'ye katılmamıştı ancak Indy elemelerini de geçemedi. Pat O'Connor ilk turdaki zincirleme kazada hayatını kaybederken son şampiyon Jimmy Bryan yarışı kazandı.

Sürücüler klasmanında Vanwall pilotu Moss 17 puanla, Musso (Ferrari) ve Trintignant'ın (Cooper) önünde liderdi. Üreticilerde ise Cooper 19 puanla, 14 puanlı Ferrari ile 8 puanlı Vanwall'in önündeydi.

 5. ve 8. yarışlar (5-8) 
Belçika Grand Prix'si Avrupa Grand Prix onursal adıyla yapıldı ve ilk kadın sürücüye şahitlik etti. Maria Teresa de Filippis, Formula 1'de yarışan ilk kadın sürücü oldu. Spa-Francorchamps'da ilk beş sırayı üç Ferrari elde etmişti. Hawthorn ve Musso ilk iki sırayı alsa da yarışa hızlı başlayan Vanwall pilotları Moss ve Brooks ilk virajda ilk iki sırayı ele geçirdi. Ancak ilk tur bitmeden Moss hatalı vites değişikliği yapınca motoru arızalandı. Brooks liderliğe yükselse de Collins'e geçildi. Liderlik birkaç kez el değiştirse de Ferrari aracı aşırı ısınma nedeniyle yarıştan çekildi. Brroks yarışı Hawthorn'ın yirmi saniye, takım arkadaşı Lewis-Evans'ın ise üç dakika önünde kazandı. Üç araç da son virajlarda arıza yaşasa da finiş çizgisine geldiler.
sağ|küçükresim|Ferrari pilotu Luigi Musso (fotoğraf 1958'in başlarına aittir) Fransa Grand Prix'de ağır yaralandı ve sonrasında öldü.
Belçika'da olduğu gibi Fransa'da da Hawthorn ve Musso ilk iki sırayı elde ederken arkalarında BRM'den Harry Schell yer alıyordu. Schell startta liderliğe yükselse de ikinci turda yedinciliğe geriledi. Hawthorn'ı takip eden Musso, 10. turda kaza yaptı. Pist dışına çıkan Musso bir çukura girdi ve takla attı. Kafasından ağır yaralanan Musso hastaneye kaldırıldı ancak orada hayatını kaybetti. Hawthorn, yarışı şampiyona rakibi Moss ve takım arkadaşı von Trips'in önünde kazandı.

Silverstone'daki Britanya Grand Prix'de ilk çizgide üç farklı Britanya takımı vardı. Vanwall adına Moss, BRM adına Schell ve Cooper adına Salvadori ilk çizgiyi kapatmıştı ancak Ferrari pilotları Collins ve Hawthorn ilk tur sonunda 1. ve 3. sırayı aldı. Moss 26. tura kadar ikinciliğe tutunuyordu ancak o turda motoru arıza yapınca yarışa veda etti. Ferrari, ilk kariyer podyumunu elde eden Salvadori'nin önünde ilk iki sırayı alırken, beş kez dünya şampiyonu Juan Manuel Fangio da bu yarıştan sonra Formula 1'i bıraktı.
sağ|küçükresim|Ferrari pilotu Peter Collins, Almanya Grand Prix'de ağır yaralandı ve sonrasında öldü (fotoğraf 1957 Almanya Grand Prix'sine aittir, Collins solda).
Şampiyona lideri Hawthorn Almanya Grand Prix'sine Brooks ve Moss'un önünde polden başladı. Moss sonrasında liderliğe yükseldi ve ilk turlarda peş peşe tur rekorları kırdı. Collins ve Hawthorn'ın 17 saniye önündeyken ateşleme sorunu yaşadı ve yarışa veda etti. Vanwall pilotu Brooks, Ferrari pilotlarını geçerek liderliğe yükseldi. 11. turda Collins pist dışına çıkarak bir çukura girdi ve havaya uçtu. Araçtan fırlayan Collins bir ağaca çarptı ve başından ağır yaralandı. Hastaneye kaldırılan Collins orada öldü. Sonraki tur Hawthorn da debriyaj sorunları nedeniyle yarıştan çekilirken galibiyet Brooks'a gidiyordu. Cooper pilotları Salvadori ve Trintignant birkaç dakika gerisinde yarışı tamamladılar.

Sürücüler klasmanında Ferrari'den Hawthorn 30 puanla, 24 puanlı Moss (Vanwall) ve 16 puanlı Brooks'un (Vanwall) önünde liderdi. Üreticilerde ise Ferrari 37 puanla, 33 puanlı Vanwall ve 29 puanlı Cooper'ın önündeydi.

 9. ve 11. yarışlar (9-11) 
Portekiz Grand Prix'si şampiyonanın bir parçası olarak ilk kez Porto'daki bir sokak pisti olan Boavista'da düzenlendi. Şampiyon adayları Moss ve Hawthorn arasında sıralamalarda 0.05 saniye fark vardı. Pol pozisyonu Vanwall'e giderken ilk çizgiyi tamamlayan isim ise Stuart Lewis-Evans oluyordu. Yarış başlamadan önce yağmaya başlayan yağmur zeminin ıslanmasına neden olurken liderlik Hawthorn'a geçti. Ferrari takım arkadaşı Wolfgang von Trips üçüncülüğe yükselse de sonrasında BRM'den Behra'ya geçildi. Zemin kuruyunca liderlik 8. turda Moss'a geçti. Farkı açmaya başlayan Moss, yarışın yarı mesafesine gelindiğinde dördüncü sıradaki takım arkadaşına tur bindirdi. Pite giren Hawthorn frenlerini sertleştirdi. Behra, rakibini geçti ancak 41. turda güç kaybı yaşayınca ikinciliğe düştü. Lewis-Evans, Moss'un hava koridorunda kalırken Behra liderin önünden çekildiği sırada takım arkadaşı da BRM'den üçüncülüğü kaptı. İkili aynı şeyi Hawthorn ile deneme fırsatı da elde etti ancak Moss, rakibine saygısı nedeniyle arkasında kaldı. Moss çizgiyi ilk sırada geçerken Lewis-Evans da üçüncü oldu. Hawthorn'ın ikinci olmak için çizgiyi geçmesi gerekiyordu ancak spin attı ve motoru stop etti. Seyirciler Ferrari pilotuna aracı iterek yardımcı olmak istese de bu durum diskalifiye ile cezalandırılabileceği için zafer turunu atan Moss kalabalığı dağıtarak Hawthorn'ın aracı finişe kadar itmesine yardımcı oldu. Ancak bu sırada aracı bir miktar pist üstünde ters istikamette gittiği için yetkililer Hawthorn'ın diskalifiye edilmesine karar verdi. Moss'un karara itiraz etmesi üzerine karardan dönüldü ve ikincilik Hawthorn'a verildi.
sağ|küçükresim|Maria Teresa de Filippis Belçika'da Formula 1'de yarışan ve yarış tamamlayan ilk kadın sürücü oldu. Daha sonra Monza'da (fotoğrafta) ve Porto'da da yarıştı ancak her ikisinde yarıştan çekildi.
İtalya Grand Prix'de Vanwall pilotları Moss ve Brooks ilk iki sırayı elde etti. Hawthorn yarışa üçüncü başlasa da Lewis-Evans'a geçildi. Von Trips, Schell'in arka tekerleğine çarptı, havaya uçtu ve araç bir ağaca çarpmadan önce araçtan fırladı. BRM pist dışında takla attı Schell halen aracın içindeyken lastiklerinin üstüne düştü. Bacağından yaralanan von Trips sezonun son yarışına katılamadı. Bu sırada ön tarafta hava koridoru etkisi nedeniyle liderlik birkaç kez el değiştirdi. Ferrari ile ilk yarışını koşan Phil Hill, 7. turda lastik değiştirene kadar liderdi. Moss 17. turda vites kutusu arızası nedeniyle yarışı bırakırken liderlik şampiyona rakibine geçti. Lewis-Evans'ın yarıştan çekildi ve Brooks'un pit sonucu beşinciliğe geriledi. Brooks, pitten sonra pistteki en hızlı pilottu. Hawthorn'ın debriyajında yaşadığı sorun nedeniyle aradaki fark tur tur eridi ve nihayetinde 60. turda Vanwall pilotu liderliğe yükseldi. Hawthorn çizgiyi ikinci sırada geçerken, üçüncülük ise Hill'ın oldu.

Sezonun son, Fas'taki ise ilk yarışı olan Fas Grand Prix'sinde 32 puanlı Moss'un 40 puanlı lider Hawthorn'ın önünde şampiyonluk için bir fırsatı vardı. Yarışı kazanması, Hawthorn'ın ise en hızlı turu atmaksızın üçüncü veya daha düşük bir sırada bitirmesi gerekiyordu. Bu durumda puanlar eşitlenecek ancak Moss averajla şampiyon olacaktı. Hawthorn yarışa polden başladı ancak üçüncülüğe düştü. Moss, Hill'in önünde liderliğe yükseldi. 3. turda aracında sorun yaşayan Hill, Moss'a ön tarafta farkı açma fırsatı verdi. Bu sırada Hawthorn, Brooks ile üçüncülük için mücadele ediyordu. İlerleyen turlarda üç pilot kaza yaptı ve hafif yaralar aldı. Lewis-Evans ise pist dışına çıktı ve motoru infilak etti. Aracı yanan Lewis-Evans'ın vücudunda ciddi yanıklar oluştu. Hawthorn ikinciliğe yükselirken yarışı kazanan Moss ise şampiyonluğu kaybediyordu. Lewis-Evans yarıştan günler sonra yaralarına yenik düşerek öldü. Vanwall takımı sahibi Tony Vandervell hem bu olay hem de sağlık sorunları nedeniyle takımdan ayrılırken Bernie Ecclestone da Connaught takımını sattı ve 'e kadar spordan ayrıldı.

Sürücüler klasmanında Ferrari pilotu Hawthorn 42 puanla şampiyonluğa ulaştı. Arkasında ise Vanwall'den Moss (41) ve Brooks (24) vardı. Üreticilerde ise Vanwall 48 puanla şampiyon olurken, arkasında 40 puanla Ferrari ve 31 puanla Cooper vardı. İki kategoride de farklı takımların şampiyonluğa ulaştığı bu durum 'e kadar tekrarlanmayacaktı.

 Sonuçlar ve puan durumu 

 Grand Prix 
 No. Grand Prix Pol pozisyonu En hızlı tur Kazanan pilot Kazanan üretici Lastik Rapor 1  Arjantin Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Stirling Moss  Cooper-Climax  Rapor 2  Monako Grand Prix  Tony Brooks  Mike Hawthorn  Maurice Trintignant  Cooper-Climax  Rapor 3  Hollanda Grand Prix  Stuart Lewis-Evans  Stirling Moss  Stirling Moss  Vanwall  Rapor 4  Indianapolis 500  Dick Rathmann  Tony Bettenhausen  Jimmy Bryan  Epperly-Offenhauser  Rapor 5  Belçika Grand Prix  Mike Hawthorn  Mike Hawthorn  Tony Brooks  Vanwall  Rapor 6  Fransa Grand Prix  Mike Hawthorn  Mike Hawthorn  Mike Hawthorn  Ferrari  Rapor 7  Britanya Grand Prix  Stirling Moss  Mike Hawthorn  Peter Collins  Ferrari  Rapor 8  Almanya Grand Prix  Mike Hawthorn  Stirling Moss  Tony Brooks  Vanwall  Rapor 9  Portekiz Grand Prix  Stirling Moss  Mike Hawthorn  Stirling Moss  Vanwall  Rapor 10  İtalya Grand Prix  Stirling Moss  Phil Hill  Tony Brooks  Vanwall  Rapor 11  Fas Grand Prix  Mike Hawthorn  Stirling Moss  Stirling Moss  Vanwall  Rapor

 Puanlama sistemi 
Yarışı ilk beşte tamamlayan pilotlara puan verildi. Bitiş pozisyonuna veya sınıflandırmaya bakılmaksızın en hızlı turu atanlara da ek bir puan verildi. Şampiyonaya sadece en iyi altı sonuç dahil edildi. Formula 2 araçlarıyla mücadele eden sürücülere puan verilmedi. Paylaşımlı sürüşler için puan verilmedi. Birden fazla sürücünün aynı en hızlı tur zamanını belirlemesi durumunda, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak paylaştırılır.

Üreticiler klasmanında her yarışta en iyi sonucu alan sürücünün puanı dikkate alındı ancak en hızlı turlar sayılmadı. Indy 500 sonuçları dahil edilmedi. Sürücüler klasmanında olduğu gibi sadece en iyi altı sonuç dikkate alındı.

Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarını, parantez içindeki sayılar ise toplam kazanılan puanları göstermektedir. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verildi:
Sıra  1.   2.   3.   4.   5.  e. Grand Prix 8 6 4 3 2 1Kaynak:

 Sürücüler sıralaması 
 Poz. Sürücü ARJ MON HOL 500 BEL FRA BRİ ALM POR İTA FAS PuanSadece en iyi 6 sonuç şampiyona kapsamında sayılır. Parantezsiz numaralar şampiyona puanlarını, parantezli olanlar toplam puanları gösterir. 1  Mike Hawthorn (3) (YD) (5) 2 1 2 YD 2 2 2 42 (49) 2  Stirling Moss 1 YD 1 YD 2 YD YD 1 YD 1 41 3 Tony Brooks YD YD 1 YD 7 1 YD 1 YD 244  Roy Salvadori YD 4 8 11 3 2 9 5 7 155  Peter Collins YD 3 YD YD 5 1 YD 14=  Harry Schell 6 5 2 5 YD 5 YD 6 YD 5 14 7 Maurice Trintignant 1 9 7 YD 8 3 8 YD YD 12=  Luigi Musso 2 2 7 YD YD12 9 Stuart Lewis-Evans YD YD 3 YD 4 3 YD YD 11 10  Phil Hill 7 91 3 3 9=  Jean Behra 5 YD 3 YD YD YD YD 4 YD YD 9=  Wolfgang von Trips YD 3 YD 4 5 YD 9 13  Jimmy Bryan 1 8 14  Juan Manuel Fangio 4 DNQ 4 7 15  George Amick 2 6 16  Johnny Boyd 3  4=  Tony Bettenhausen 4 4 18  Jack Brabham 4 8 YD 6 6 YD1 7 YD 111 3=  Cliff Allison 6 6 4 YD YD 10 YD 7 10 3=  Jo Bonnier YD 10 9 8 YD YD YD YD 4 3 21  Jim Rathmann 5 2—  Masten Gregory YD YD 4~ 6 0—  Carroll Shelby YD 9 YD 4~ /Ret 0—  Graham Hill YD YD YD YD YD YD1 YD 6 16 0—  Olivier Gendebien 6 YD YD 0—  Jimmy Reece 6 0—  Carlos Menditeguy 7 0—  Don Freeland 7 0—  Paco Godia 8 DNQ YD YD 0—  Jack Fairman YD 8 0—  Jud Larson 8 0—  Gerino Gerini DNQ 9 YD YD 12 0—  Hans Herrmann YD YD 9 0—  Horace Gould 9 DNQ DNS 0—  Eddie Johnson 9 0—  Maria Teresa de Filippis DNQ 10 YD YD 0—  Troy Ruttman DNQ 10 DNS 0—  Bill Cheesbourg 10 0—  Carel Godin de Beaufort 11YD1 0—  Al Keller11 0—  Johnnie Parsons 12 0—  Johnnie Tolan 13 0—  Ian Burgess YD 71 0—  Ivor Bueb YD 111 0—  Wolfgang Seidel YD YD1 YD 0—  Giorgio Scarlatti YD YD 0—  Giulio CabiancaDNQ YD 0—  Ron Flockhart DNQ YD 0—  Bob Christie YD 0—  Dempsey Wilson YD 0—  A.J. Foyt YD 0—  Paul Russo YD 0—  Shorty Templeman YD 0—  Rodger Ward YD 0—  Billy Garrett YD 0—  Eddie Sachs YD 0—  Johnny Thomson YD 0—  Chuck Weyant YD 0—  Jack Turner YD 0—  Bob Veith YD 0—  Dick Rathmann YD 0—  Ed Elisian YD 0—  Pat O'Connor YD 0—  Paul Goldsmith YD 0—  Jerry Unser YD 0—  Len Sutton YD 0—  Art Bisch YD 0—  Alan Stacey YD 0—  Mike Magill DSQ 0—  Ken Kavanagh DNQ DNS 0—  Bruce Kessler DNQ 0—  Paul EmeryDNQ 0—  André Testut DNQ 0— Luigi Piotti DNQ 0—  Bernie Ecclestone DNQ DNP 0— Luigi Taramazzo DNQ 0—  Louis Chiron DNQ 0 Formula 2 aracıyla mücadele ettikleri için Formula 1 puanlamasına dahil edilmeyenler—  Bruce McLaren 5 13—  Edgar Barth 6—  Tony Marsh 8—  Robert La Caze 14—  André Guelfi 15—  Christian Goethals YD—  Dick Gibson YD—  Brian Naylor YD—  François Picard YD—  Tom Bridger YD Poz. SürücüARJ MON HOL 500 BEL FRA BRİ ALM POR İTA FAS Puan

 ~ Paylaşımlı sürüşlerde puan verilmedi
 1 - Formula 2 aracı kullandığı için puan verilmedi

 Formula 1 üreticileri sıralaması 
 Poz. Takım ARJ MON HOL BEL FRA BRİ ALM POR İTA FAS Puan 1  Vanwall YD 1 1 (2) (4) 1 1 1 1 48 (57) 2  Ferrari 2 2 (5) 2 1 1 (4) 2 (2) (2) 40 (57) 3  Cooper-Climax 1 1 4 8 6 3 2 7 5 7 31 4 BRM 5 2 5 YD 5 YD 4 YD 4 18 5  Maserati 4 YD 10 7 4 9 YD YD 4 6 6 6  Lotus-Climax 6 6 4 YD YD 10 YD 6 10 3—  Porsche 11 0—  Connaught-Alta DNQ YD 0—  OSCA WD DNQ0 Poz. Takım ARJ MON HOL BEL FRA BRİ ALM POR İTA FASPuan

 Kalın sonuçlar şampiyona puanlamasına dahil edildi.

 Paylaşımlı sürüşlerde puan verilmedi.

 Şampiyona dışı yarışlar 
Aşağıdaki yarışlar Formula 1 araçlarıyla yapıldı ancak şampiyona ve F1 Üreticileri Uluslararası Kupası kapsamına dahil edilmedi:
No Tarih Yarışın adı Pist Kazanan sürücü Takımı Rapor 1 7 Nisan 1958  VI Glover Trophy Goodwood  Mike Hawthorn  Ferrari Rapor 2 13 Nisan 1958  VIII Gran Premio di Siracusa Siraküza  Luigi Musso  Ferrari Rapor 3 19 Nisan 1958  XIII BARC Aintree 200 Aintree  Stirling Moss  Cooper-Climax Rapor 4 3 Mayıs 1958  X BRDC International Trophy Silverstone  Peter Collins  Ferrari Rapor 5 20 Temmuz 1958  VI Grand Prix de Caen Caen  Stirling Moss  Cooper-Climax Rapor

 Notlar 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 f1-facts.com sitesinde 1958 Dünya Şampiyonası yarış sonuçları ve fotoğrafları

Kategori:Formula 1 sezonları
Kategori:1958'de Formula 1