Fah Muharebesi

Fah Muharebesi (Arapça: يوم فخ, romanize: Yevme Fah, lit. 'Fah Günü') 11 Haziran 786'da Abbasi kuvvetleri ile Mekke'de Hasan bin Ali'nin soyundan gelen Hüseyin bin Ali önderliğindeki Ali yanlısı isyancılar arasında gerçekleşti.

Hüseyin ve destekçileri 786'daki yıllık Hac mevsimi zamanında Medine'de bir ayaklanma planladılar, ancak yerel vali Umari ile yaşadıkları bir çatışma nedeniyle buna imkan bulamadılar.  syancılar 6 Mayıs sabahı ayaklandılar ve Hüseyin'in destekçilerinin kendisine biat ettiği PMescid-i Nevevi'y geçirdiler. İsyan halk arasında destek toplayamadı ve Abbasi garnizonunun tepkisi isyancıların şehir üzerinde kontrol kurmasını engelledi ve sonunda onlari yan camiyle sadı. ı kaldıbir gün sonra, Aliiler ogullari klaşık 300 kişilik destekçileri Medine'yi terk edip Mekke'ye doğru yola çıktılar.

Bu olaylardan haberdar olan Abbasi halifesi Hadi, isyancılarla başa çıkmak üzere amcası Muhammed bin Süleyman bin Ali'yi atadı ve ordunun çoğunluğu o yıl hacca gitmiş olan çeşitli Abbasi şehzadelerinin silahlı maiyetlerinden oluşuyordu. Mekke yakınlarındaki Fah vadisinde çıkan savaşta Hüseyin ve yüzlerce takipçisi öldürüldü, birçoğu esir alındı ve bazıları kendilerini hacı olarak tanıtarak kaçtı, bunların arasında şu anda Fas olan İdrisi hanedanının gelecekteki kurucusu da vardı. Ayaklanmanın güçlü bir sosyal karakteri vardı, Hüseyin Zeyd bin Ali'nin 740 isyanından ilham aldı ve kendisi daha sonraki Zeydi Şii uygulamalarını etkiledi. Şii kaynakları, Hüseyin'in ayaklanmasının bir " Zeydi " karakterine sahip olduğunu, yani onu çoğunlukla " meşru " olan Muhammed en-Nefs el-Zekiyye isyanından ayıran bir sosyal boyuta sahip olduğunu ilan etmektedir.

 Kaynakça 

Kaynaklar






Kategori:780'lerde çatışmalar
Kategori:8. yüzyılda Abbâsîler
Kategori:Şii İslam tarihi
Kategori:Alioğulları'nın muharebeleri