Urris

Urris (İrlandaca: Iorras), İrlanda'nın Donegal Kontluğu'ndaki Clonmany bölgesinin batısındaki bir vadidir. Crossconnell, Dunaff, Kinnea, Leenan, Letter ve Urrismenagh kasabalarını içerir. Loch Swilly'nin doğu tarafında yer alır ve güneydoğuda Urris tepeleri, doğuda ise Binion tepesi ile sınırlıdır. Kuzeyde Rockstown koyu ve Tullagh yarımadası bulunur. Urris'e iki giriş vardır; Mamore Geçidi ve Crossconnell.

Urris'te Dunaff uçurumları, Tullagh plajı, Rockstown Limanı, Leenan iskelesi ve Mamore Geçidi gibi bazı yerel turistik yerler bulunmaktadır. Urris'te iyi durumda olan bir dizi geleneksel saz çatılı ev bulunmaktadır.

 Tarihçe 

 Mezolitik dönem 
küçükresim|Dunaff körfezi
Dunaff koyu, İrlanda'nın en eski neolitik kamp alanının bulunduğu yerdir. Koy, kuzeyde Dunaff Head ve güneyde Leenan Head uçurumları arasında, Lough Swilly'nin ağzında yer alır. Alan, birkaç yaprak biçimli pul, bazı bıçak benzeri pullar ve büyük miktarda atık malzeme içeren aşınmamış çakmak taşları da dahil olmak üzere çok sayıda erken İrlanda Mezolitik eserini içeriyordu. Konum, sözde Erken Larnian geleneğiyle ilişkili malzeme üreten bir "endüstriyel alan" olarak kabul edilir.

 Albay Daniel McNeill 
18. yüzyılın başlarında, vadi, bölgedeki genç kadınları hedef alan yerel toprak sahipleri tarafından terörize edildi. Boyne Muharebesi'nde savaşmış ve Londonderry'yi savunmuş bir İskoç çiftçi olan Albay Daniel McNeill, Binion'da ikamet ediyordu. Yerel olarak "Yowmen" olarak bilinen ve yerel topluluğa korku salan bir grup Çoban'a komuta ediyordu. İstediği herhangi bir kadının zorla Binion'a götürüldüğü ve burada tecavüze uğradığı söyleniyor. Kurbanlarının hamile kaldığı durumlarda, çocuklarını geçindirmeleri için onlara "McNeills Roods" olarak bilinen küçük toprak parçaları verdi. Bu toprak parçaları hala Urris'in her yerinde ve Clonmany'ye giden yol boyunca dağılmış halde bulunabilir. Pollen fuarında McNeill, genç bir yerel kadını kaçırmaya çalıştı ancak kadın kalabalığın içine kaçınca başarısız oldu. Aynı akşam fuardan dönerken, bir grup yerel adam tarafından pusuya düşürüldü ve öldürüldü.
küçükresim|İrlanda isyanının lideri Theobald Wolfe Tone, Urris açıklarında yakalanmıştır.
McNeill, Straid Kilisesi'nin mezarlığına gömüldü. 19. yüzyılın ortalarında, 11 Eylül 1709'da 59 yaşında öldüğü kaydedilen mezarını tespit etmek hâlâ mümkündü.

 Wolfe Tone 
1798 İrlanda İsyanı'nın lideri Theobald Wolfe Tone, Kasım 1798'de Kraliyet Donanması tarafından Dunaff Head, Lough Swilly açıklarında ele geçirildi.Milligan, Alice (1898). Life of Theobald Wolfe Tone. Belfast: J. W. Boyd. sayfa 98.

 Poitín Urris Cumhuriyeti 
19. yüzyılın başlarında Urris, yasadışı poitín damıtma endüstrisinin merkezi haline geldi ve yüzyıl boyunca bölgenin ana ekonomik faaliyetlerinden biri olmaya devam etti. Uzak ve çorak coğrafyası nedeniyle Urris Tepeleri, poitín yapımı için ideal bir yerdi çünkü bölge dağlarla çevriliydi ve sadece Urris Tepeleri ve Doğu'daki Crossconnell üzerinden Mamore Geçidi'nden ulaşılabiliyordu. Derry, ticaret için önemli bir pazar sağlıyordu. Yasadışı üretimi azaltma çabasıyla yetkililer, sakinlerinden bazılarının poitín üretimi yaptığına dair bir şüphe varsa tüm bir topluluğa uygulanan toplu bir para cezası olan "kasaba cezaları" koymaya karar verdiler.
küçükresim|Urris vadisi bir zamanlar "Urris Poitin (kaçak içki) Cumhuriyeti" olarak biliniyordu.
1812'de, Donegal'deki Urris'teki damıtıcılar, kârlı kaçak damıtma operasyonlarını korumak için önlemler aldılar. Yaklaşan hükümet yetkilileri konusunda onları uyaracak bir keşif sistemi kurdular. Yetkililer görüldüğünde, yerel halk Mamore Gap'in her iki tarafındaki yolun yukarısına yerleşip geçişlerini engellemek için taş attılar. Ayrıca, Crossconnell'deki yol, vergi memurları ve yerel polisin bölgeye girmesini önlemek için barikatlarla kapatıldı.Townsend, B (1997) The Lost Distilleries of Ireland, Neil Wilson Publishing Ltd: Glasgow.“Poitín – a Spirit of Rebellion and Inspiration“ (2016) James Peter Murphy, Technological University Dublin, Conference papers

Ancak Mayıs 1815'te, General Dalziel askeri bir gücü vadiye yönlendirdiğinde yetkililer Urris Tepeleri'nin kontrolünü yeniden ele geçirdi ve bu kısa süreli özyönetim döneminin sonunu işaret etti. Bu dönem "Urris Poitin Cumhuriyeti" olarak bilinmeye başlandı. "Poitín Cumhuriyeti" teriminin 20. yüzyılda, özellikle 1920'lerde ortaya atılmış gibi göründüğünü belirtmekte fayda var. Ne yazık ki, o dönemde bölgenin yönetimini ayrıntılı olarak açıklayan güvenilir kayıtlar yok.

Yetkililer bölgedeki gelir tahsilatlarını yeniden sağladıktan sonra, yerel halk tekrar Gelir Polisi'nin sık sık yaptığı baskınlara ve kasaba cezalarına maruz kaldı. Bu baskınlara sıklıkla kamu huzursuzluğu eşlik ediyordu. 1818'de, bu baskınların neden olduğu karışıklık, yerel halkın parlamentoya sık sık uygulanan ağır cezalardan kurtulmak için dilekçe vermesine yol açtı. Dilekçenin metni yerel halkın endişelerinin çoğunu vurguladı:Dilekçe sahiplerinin, yukarıda belirtilen Mahalle ve kasabalara uygulanan kaçak içki damıtma para cezaları adı altında en can sıkıcı ve baskıcı zorlamalara katlanmak zorunda bırakıldığı; suçsuz veya kaçak içki damıtma yeteneği olmayan birçok kişinin bu tür para cezalarının büyük kısımlarını ödemeye zorlandığı ve bireysel masumiyete dair tüm kanıtların bu para cezalarının ödenmesinden muafiyet gerekçesi olarak reddedildiği; vergi komisyonu aldıklarını iddia eden çeşitli kişilerin şiddetinin o kadar büyük olduğu ki, mahallelerinde endişe verici huzursuzluklar çıktığı ve yasaların olağan uygulanmasının huzuru sağlamada başarısız olduğu. Poitin, kıtlık öncesi dönemde yerel ekonomide önemli bir rol oynamaya devam etti. 1843'te Gelir Polisi, Lenan'dan Bryan Harkin'e ait olan aktif bir poitin'e büyük bir baskın düzenledi. Harkin, dört adamla birlikte tutuklandı. Tutuklamaları duyan çok sayıda yerel sakin, tutuklamaları önlemek için toplandı. Sonunda Harkin kalabalığı dağılmaya ikna etti ve polise Buncrana'ya kadar eşlik etmeyi kabul etti. Harkin'in polisi koruması, yasadışı poitin üretimi nedeniyle mahkum edildikten sonra daha sonra bir temyiz başvurusunun temelini oluşturdu.

 İlgi çekici yerler 

 küçükresim|St. Eigne's kuyusuMamore Geçidi, Buncrana ve Urris kasabasını birbirine bağlayan Urris tepelerinden geçen bir geçittir. 
 St. Eigne's Well - Mamore Gap'teki Kutsal Kuyu (Adak kuyusu) olarak da bilinen bu kuyu deniz seviyesinden 700 fit yüksekte yer almaktadır. Gap Yolu'ndan sadece birkaç metre uzakta bulunan, kayalarla çevrili küçük bir yapıdır. St. Eigne's Well'in önemi, insanların 15 Ağustos'tan 8 Eylül'e kadar "turas" olarak bilinen bir hac yolculuğuna çıkmasının geleneksel olduğu eski zamanlara dayanır. Turas sırasında hacılar kişisel dualar okurken yedi taş yığınını tavaf etmeyi içeren bir ritüel gerçekleştirirlerdi. Hac yolculuğunun bir parçası olarak her yığına bir taş atmak gelenekseldi. Ayrıca hacılar kuyunun suyundan içer, kuyuyu yapan ve onu kutsayan kişi için dua ederlerdi. St. Eigne'nin kimliği hala tartışma konusu olmaya devam ediyor.
 Dunaff Tepesi - 210 metre (689 fit) yükseklikteki bir dağ. Koordinatları 55.2783° Kuzey ve 7.5153° Batı'dır. 
 küçükresim|Mamore geçidiBothanvarra - Dunaff burnunun hemen ötesinde, 70 m yüksekliğindeki deniz kayası. 
 Raghtin Mor (İrlandaca: Reachtain Mhór, "büyük, büyük unsur" anlamına gelir) - Vadinin güneydoğu tarafındaki Urris Tepeleri'nde bir dağ. 502 m (1.647 ft) yüksekliktedir. Dağın zirvesinde megalitik bir höyük bulunmaktadır . 
 Leenan Kalesi - Lough Swilly'nin derin su demirleme yerlerini savunmak için 1895'te inşa edilen askeri tesis. Başlangıçta üç adet 9,2 inçlik topla donatılmıştı. 1911'de iki adet daha yeni 9,2 inçlik modelle yeniden donatıldı.  Birinci Dünya Savaşı sırasında, Kraliyet Donanması Lough Swilly'yi Büyük Filo'nun unsurları için bir demirleme yeri ve Atlantik konvoyları için bir duraklama noktası olarak kullandı. İrlanda Bağımsızlık Savaşı'ndan sonra Lough Swilly ve Leenan ve Dunree'deki eşlik eden kaleler, İngiliz-İrlanda Antlaşması'nda belirtilen üç Antlaşma Limanından biri olarak kabul edildi. Fort Leenan da dahil olmak üzere bu askeri tesisler, 1938'de İrlanda Özgür Devleti'ne devredildi. Fort Leenan 1946'da kapatıldı. Site artık terk edilmiş durumda ve birçok tehlikeli tehlike içeriyor. 
 Lenan Strand Yolu - Yol, Lenan Strand'da başlar. Yürüyüşçüler yolculuğa çıktıkça, bataklık yol bölümleri, eski araba yolları ve geniş açık alanlar dahil olmak üzere çeşitli arazilerden geçeceklerdir. Yaklaşık 6,5 kilometre uzunluğunda olan yolun tamamlanması, arazinin zorlu yapısı ve gereken fiziksel dayanıklılık göz önünde bulundurulduğunda genellikle 2 ila 3 saat sürer. Bu yol, acemi yürüyüşçüler için uygun değildir.

 Ayrıca bakınız 

 Poitín

 Kaynakça 

Kategori:Donegal Kontluğu'ndaki kasaba ve köyler
Kategori:Donegal Kontluğu'nun coğrafyası