1957 Formula 1 sezonu

1957 Formula 1 sezonu, FIA tarafından düzenlenen Formula 1 motor sporlarının 11. sezonu, Dünya Sürücüler Şampiyonası'nın 8. sezonudur. Dünya Şampiyonası, 13 Ocak ile 8 Eylül 1957 tarihleri arasında gerçekleştirilen sekiz yarıştan oluşmuştur. Ayrıca sezon kapsamında dokuz adet şampiyona dışı yarış yapılmıştır.

Maserati adına yarışan Juan Manuel Fangio, üst üste dördüncü şampiyonluğunu elde etti. Toplamda beşinci şampiyonluğunu elde eden Fangio'nun elde ettiği bu rekor, 'te Michael Schumacher tarafından kırıldı. Özellikle sezonun ikinci yarısında Stirling Moss, Fangio ile mücadele etti. Ancak Moss, üst üste üçüncü kez şampiyona ikincisi oldu.

Şampiyona dahilinde yapılan Indy 500 yarışı hariç tüm yarışlar, kendi motorunu üreten takımlar tarafından kazanıldı. Benzer bir durum daha sonra 'da tekrarlandı.

Üç pilot farklı serilerde yarıştığı sırada hayatlarını kaybetti. Ferrari pilotu Eugenio Castellotti, 14 Mart'ta Modena'da takımın yeni şasisini test ederken bir kaza geçirdi. Maserati pilotu Jean Behra'ya ait tur rekorunu geliştirmeye çalışırken şikana çarptı ve araçtan fırladı. Kafatasında oluşan kırık nedeniyle kazadan hemen sonra hayatını kaybetti.Castellotti, Ace Italian Driver, Killed Testing New Racing Car, The New York Times, March 15, 1957, Page 29 12 Mayıs'ta bir başka Ferrari pilotu Alfonso de Portago o yıl yapılan Mille Miglia yarışında mücadele ettiği sırada lastiğinin patlaması nedeniyle spin attı ve seyircilerin arasına girdi. Kaza nedeniyle kendisiyle birlikte kokpitte olan diğer sürücü ve dokuz seyirci hayatını kaybetti.Forix  (Erişim tarihi: 24 Ekim 2012) Herbert MacKay-Fraser, BRM ile Fransa Grand Prix'de ilk yarışına çıkmıştı ancak o da bir hafta sonra Reims-Gueux pistinde yapılan bir spor araba yarışında vefat etti.

 Takımlar ve sürücüler 
1957 sezonunda aşağıdaki takımlar ve pilotlar yarıştı. Sadece Indianapolis 500'e katılanlar yer almamaktadır.

 Takım Üretici Şasi Motor Lastik Sürücü Yarışlar  Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6Maserati 250F1 2.5 V12   Juan Manuel Fangio 1-2,4-8  Stirling Moss 1  Jean Behra 1, 4-8  Carlos Menditeguy 1-2,4-5  Giorgio Scarlatti 2, 6-8  Harry Schell 2, 4-8  Hans Herrmann 2  Scuderia Ferrari Ferrari 801 Ferrari DS50 2.5 V8   Peter Collins 1-2,4-6, 8  Luigi Musso 1, 4-8  Eugenio Castellotti 1  Mike Hawthorn 1-2,4-6, 8  Wolfgang von Trips 1-2, 8  Cesare Perdisa 1  Alfonso de Portago 1  José Froilán González 1  Maurice Trintignant 2, 4-5  Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Harry Schell 1  Jo Bonnier 1, 7-8  Masten Gregory 2, 6-8  André Simon 2  Hans Herrmann 6 Ferrari 500 Ferrari 625 2.5 L4  Alejandro de Tomaso 1  Luigi Piotti Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Luigi Piotti 1-2, 7-8  Owen Racing Organisation BRM P25 BRM P25 2.5 L4   Ron Flockhart 2, 4  Roy Salvadori 2  Herbert MacKay-Fraser 4  Jack Fairman 5  Les Leston 5  Connaught Engineering Connaught-Alta B Alta GP 2.5 L4   Stuart Lewis-Evans 2  Ivor Bueb 2  Cooper Car Company Cooper-Climax T43 Climax FPF 2.0 L4   Jack Brabham 2, 4, 7  Les Leston 2  Mike MacDowel 4  Roy Salvadori 5, 7 T43 Climax FPF 1.5 L4   Roy Salvadori 6  Vandervell Products Vanwall VW 5 Vanwall 254 2.5 L4   Stirling Moss 2, 5-8  Tony Brooks 2, 5-8  Stuart Lewis-Evans 4-8  Roy Salvadori 4  H.H. Gould Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Horace Gould 2, 4-8  Jo Bonnier Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Jo Bonnier 5  Gilby Engineering Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Ivor Bueb 5  R.R.C. Walker Racing Team Cooper-Climax T43 Climax FPF 2.0 L4   Jack Brabham 5 T43 Climax FPF 1.5 L4   Jack Brabham 6  Bob Gerard Cooper-Bristol T44 Bristol BS2 2.2 L6   Bob Gerard 5  Bruce Halford Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Bruce Halford 6-8  Dr Ing F. Porsche KG Porsche RS550 Porsche 547/3 1.5 F4 ?  Umberto Maglioli 6  Edgar Barth 6  Ridgeway Management Cooper-Climax T43T41 Climax FPF 1.5 L4Climax FWB 1.5 L4   Tony Marsh 6  Paul England 6  Ecurie Maarsbergen Porsche RS550 Porsche 547/3 1.5 F4   Carel Godin de Beaufort 6  J.B. Naylor Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Brian Naylor 6  Dick Gibson Cooper-Climax T43 Climax FPF 1.5 L4   Dick Gibson 6  Francesco Godia Sales Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Paco Godia 6-8  Ottorino Volonterio Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Ottorino Volonterio 8  André Simon 8

 Pembe arka planlılar Almanya Grand Prix'sine katılan F2 pilotlarını göstermektedir.

 Takım ve sürücü değişiklikleri 

 Son şampiyon Fangio, sezon başında 'te yarıştığı Maserati'ye geri döndü.
 1956 Britanya Grand Prix'ye kendi şasisiyle katılan BRM, bu sezon üç yarışa katıldı. Takım bir sonraki sezon tam zamanlı olarak Formula 1'de yer alacaktı.
 Gordini 1956 sezonu ile birlikte Formula 1'den çekildi. Robert Manzon gibi sürücüleri takımla birkaç sene daha birlikte çalışsalar da F1'den doğal olarak ayrılmış oldu.
 Ferrari, 'teki pilotlarından Mike Hawthorn'ı takıma geri getirdi.

 Sezon ortası değişiklikleri 

 Arjantin'deki ilk yarışın ardından Stirling Moss, Maserati'den ayrılarak Vanwall'e geçti. Moss'a Formula 1'deki ilk tam sezonuna başlayan Tony Brooks eşlik etti.
 İkinci yarış öncesinde Ferrari pilotu Eugenio Castellotti geçirdiği ölümcül kaza neticesinde hayatını kaybetti. Takım arkadaşı Cesare Perdisa bu olaya tepki olarak spordan emekli oldu. İki ay sonra, bir başka Ferrari pilotu Alfonso de Portago o yıl yapılan Mille Miglia yarışında hayatını kaybetti. Takım 'teki pilotlarından Maurice Trintignant'ı takıma geri getirdi.
 Vanwall pilotu Harry Schell ikinci yarışa birlikte Maserati'ye katıldı.
 Stuart Lewis-Evans, Fransa Grand Prix ile birlikte Vanwall'e katıldı.
 Önceki yıllardaki birkaç denemenin ardından Cooper takımı Formula 1'de tam zamanlı olarak yer almaya başladı. Takım pilot olarak Jack Brabham ve eski Gilby pilotu Roy Salvadori ile anlaştı.

 Takvim 
 No. Grand Prix Pist Tarih 1 Arjantin Grand Prix  Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires 13 Ocak2 Monako Grand Prix  Circuit de Monaco, Monte Carlo 19 Mayıs 3 Indianapolis 500  Indianapolis Motor Speedway, Speedway 30 Mayıs 4 Fransa Grand Prix  Rouen-Les-Essarts, Orival 7 Temmuz 5 Britanya Grand Prix  Aintree Motor Racing Circuit, Merseyside 20 Temmuz 6 Almanya Grand Prix  Nürburgring, Nürburg 4 Ağustos 7 Pescara Grand Prix  Pescara Pisti, Pescara 18 Ağustos 8 İtalya Grand Prix  Autodromo Nazionale di Monza, Monza 8 Eylül

 Takvim değişiklikleri 

 Sezon öncesinde planlanan üç yarış, 2 Haziran'daki Belçika Grand Prix, 16 Haziran'daki Hollanda Grand Prix ve 20 Ekim'deki İspanya Grand Prix, Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi. Hollanda'daki yarış bir önceki sene de aynı sebeple iptal edilmişti. Pescara Grand Prix, bu yarışın yerine takvime eklendi.
 Fransa Grand Prix, bir yıllığına Reims-Gueux'dan Rouen-Les-Essarts'a taşındı.
 Britanya Grand Prix, her iki pist arasındaki yarış paylaşımına uygun olarak Silverstone'dan Aintree'ye taşındı.

 Sezon özeti 
Son şampiyon Fangio, sezon başında geçen sezon da olduğu gibi takım değiştirme kararı alarak Maserati'ye geçti. Ayrıldığı takım olan Ferrari, Peter Collins, Eugenio Castellotti ve Mike Hawthorn ile bu sezon yarış galibiyeti alamadı. Castellotti ve Alfonso de Portago, şampiyona dışında yarışlarda geçirdikleri kazalar sonucu hayatını kaybetti.

Maserati'de yerini Fangio'ya bırakan Stirling Moss ise Vanwall'e geçti. Moss ve Fangio, bu sezonki Indy 500 yarışı tüm yarışları kazanacaktı. Bu yedi yarışın dördünü Fangio, kalan üçünü ise Moss kazanmıştı. Fangio, yaptığı pit stop ile liderden yaklaşık bir dakika geriye düştüğü Nürburgring'de sondan bir tur önce Collins ve Hawthorn'ı geçerek zafere ulaştı.

Sezon sonunda Fangio, Formula 1'den ayrıldığını açıkladı. Ayrıca Maserati de ekonomik sorunlar nedeniyle Formula 1'den çekildi. Öte yandan bu sezon, aynı aracı paylaşan sürücülere puanların paylaştırıldığı son sezon oldu.küçükresim|Maserati adına yarışan Juan Manuel Fangio,46 yıl 41 günlükken kariyerinin beşinci ve son Sürücüler Şampiyonluğunu kazandı.

 İlk yarış: Arjantin 
Sezonun ilk yarışı Ocak ayında Arjantin'in başkenti Buenos Aires'te yapıldı. Stirling Moss yarışa pol pozisyonundan başladı. Yarışın başında Jean Behra liderliğe yükseldi. Moss, gaz pedalında yaşadığı bir sorun nedeniyle pozisyonunu kaybetti ve ilk turun sonunda pite girdi. Moss pitteyken Castellotti liderliğe yükseldi ancak sonrasında Behra'ya geçildi. Yükselmeye çalışan Collins de debriyaj sorunu nedeniyle pite girdi. Böylece Behra ilk sıraya yerleşti ancak Fangio daha sonra rakibini geçerek zirveye çıktı. Castelotti, üçüncü sıradayken spin atarak yerini Hawthorn'a bıraktı. Ancak hem Hawthorn hem de Musso bir süre sonra debriyaj arızası nedeniyle yarışı bırakmak zorunda kaldı. Castellotti ön tarafta Maserati pilotlarını zorlayan tek pilot olarak kalsa da, bitime 24 tur kala bir lastiği yerinden çıkınca yarıştan çekildi. Böylece Menditeguy ve Schell sırayla üçüncü ve dördüncü sıraya çıkarken, Maserati de sezona ilk dört sırayı alarak başlamıştı. Fangio, 4. Arjantin Grand Prix galibiyetini elde ederken, ikincilik ise Behra'ya gidiyordu.

Bu yarış Castellotti'nin son Formula 1 yarışı olacaktı. Castellotti, Modena'da Ferrari ile yaptığı test sırasında hayatını kaybetti. Siraküza'da şampiyona dışı yapılan yarışı Collins, Pau'da yapılan yarışı ise Behra kazanıyordu. Pau'daki yarışla aynı gün Goodwood pistinde yapılan Glover Trophy'i ise Stuart Lewis-Evans kazandı. Altı gün sonraki Napoli yarışını ise Collins kazandı. Ferrari'nin İspanyol pilotu de Portago, Mille Miglia yarışında mücadele ettiği sırada geçirdiği kazayla hayatını kaybetti.

 İkinci yarış: Monako 
Arjantin'deki ilk yarıştan dört ay sonra sezonun ikinci yarışı Monako'da yapıldı. Moss, Maserati'den Vanwall'e geçiyordu. Yeni takımının aracı Colin Chapman tarafından tasarlanırken, finansal destek sağlayan isim ise Britanyalı sanayici Tony Vandervell oluyordu. Fangio pol pozisyonunu alsa da ilk virajda Moss liderliğe yükseliyordu. İkinci turda Collins Fangio'yu geçiyor, iki tur sonra ise Moss pist dışına çıkarak kaza yapıyordu. Collins kazadan kaçınmak isterken duvara çarptı. Fangio kazadan kurtulurken Hawthorn ise önünde sert fren yapan Brooks'a çarptı. Brooks temastan sonra yarışa devam etse de Fangio'nun beş saniye arkasına düştü. Von Trips üçüncü, Menditeguy dördüncü ve Schell bu sırada beşinci sıradaydı. Menditeguy lastik değiştirmek için erken bir pit stop yapınca Schell dördüncülüğe çıksa da, süspansiyon arızası nedeniyle yarış dışı kalıyordu. Brabham, arkasındaki Trintignant ile mücadele ediyordu ancak Trintignant tekleme sorunu nedeniyle durmak zorunda kalınca geriye düştü. Yarış dışı kalan pilotlar nedeniyle Brabham üçüncülüğe yükselse de yakıt pompası arızası nedeniyle aracını finişe kadar itmek zorunda kaldı. Fangio, Brooks, Masten Gregory, Lewis-Evans ve Trintignant'ın önünde yarışı kazanırken Brabham ise altıncı bitiriyordu.

 Dördüncü yarış: Fransa 
Indy 500 yarışı sezonun üçüncü yarışıydı ancak yarış Formula 1 kurallarına göre koşulmadığı için Formula 1 pilotları yarışa katılmadı. Aynı şekilde, Indy 500 katılımcıları da Formula 1 yarışlarına katılmayacaktı. 2 ve 16 Haziran'da yapılması planlanan Belçika ve Hollanda yarışları, Mısır'da ortaya çıkan ve bu ülkeleri de etkileyen Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi. Böylece Monako ve Fransa'daki Rouen-Les-Essarts sokak pistindeki yapılması planlanan yarışlar arasında altı haftalık bir boşluk oluştu.

Antrenmanlarda Fangio en hızlı isim olurken en ön çizgide kendisini Behra ve Musso takip ediyordu. Arkalarında Schell ve Collins, üçüncü çizgide ise Salvadori, Hawthorn ve Trintignant vardı. Startta Behra liderliğe yükseldi ancak sonra Musso'ya geçildi. Fangio üçüncüyken kendisini Collins ve Schell takip ediyordu. Arkalarında ise hızlı bir kalkış yapan McKay-Fraser vardı. Fangio ikinci turda Behra'yı geçerek ikinciliğe, dördüncü turda ise Musso'yu geçerek liderliğe yükseldi. BRM'de Flockhart'ın yüksek hızda yaptığı kaza nedeniyle aracında hasar oluşsa da Flockhart yaralanmadı. Collins Behra'yı geçmeye çalışırken, sıralama ön tarafta değişmeden bitime kadar devam etti. Böylece Fangio yarışı Musso ve Collins'in önünde kazanıyordu. Behra Hawthorn'ın arkasına düşerken Lancia-Ferrari da böylece 2, 3 ve 4. sıraları alıyordu. McKay-Fraser'ın yarışı ise şanzıman sorunu nedeniyle erken bitmişti. Bu yarış Amerikalı pilotun son yarışı oluyordu. Zira Reims cadde pistinde yapılan ve Musso'nun Lancia-Ferrari ile galibiyete ulaştığı bir Formula 2 yarışında hayatını kaybedecekti.

 Beşinci yarış: Britanya 
Britanya Grand Prix'si bu sezon Silverstone yerine Liverpool şehrindeki Aintree pistinde yapıldı. At yarışı pistinin ortasında yer alan pistte yapılacak yarışa, önceki Fransa Grand Prix'sini kaçıran Vanwall pilotları da katıldı. Startta Behra liderliğe yükselirken Moss kendisini takip ediyordu. Britanyalı pilot turun sonunda liderliğe yükseldi. Brooks üçüncü, Hawthorn dördüncü ve Collins beşinciydi. İlk beşte dört Britanyalı varken, arkalarında ise Schell, Musso ve Fangio vardı. Moss, aracından gelen sesler nedeniyle pite girerken liderliği Behra'ya bıraktı. Brooks aracını Moss'a vermek için pite çağrıldı. Böylece Hawthown ikincilikte kalırken arkasında ise Lewis-Evans ve Collins arkasındaydı. Moss ise beşinciliğe çıktı. Fangio ve Collins gibi pilotlar mekanik arızalarla yarış dışı kaldı. Moss Lewis-Evans'a yaklaşıyordu ancak 69. turda Behra'nın debriyajında yaşanan sorunun ardından, piste saçılan parçaların üstünden geçen Hawthorn'ın lastiği patladı. Lewis-Evans liderliğe yükselse de Moss hemen onu geçti. Vanwall pilotları ilk iki sırayı almaya yaklaşırken Lewis-Evans gaz pedalında yaşadığı sorun nedeniyle yedinciliğe geriledi. Moss yarışı kazanırken ilk kez Britanyalı bir araç da galibiyet almış oldu. Musso ikinci olurken, Hawthorn ise üçüncü oldu.

Şampiyona dışı Caen Grand Prix, Fransa'nın Caen şehrinde yapılırken, kazanan BRM ile Behra oldu.

 Altıncı yarış: Almanya 
Nürburgring'te ilk defa bazı Formula 2 araçları da gridde yer aldı. Porsche ve Cooper-Climax gibi araçlar da pistin uzunluğu nedeniyle yarışma fırsatı buldu. Pol pozisyonu Fangio'ya giderken kendisini takip eden isimler ise Hawthorn, Behra ve Collins oldu. Arkalarında ise Brooks, Schell ve Moss vardı. Startta Hawthorn ve Collins liderlik mücadelesine girerken Fangio ve Behra da arkalarındaydı. Üçüncü turda Fangio Collins'i geçip liderliği de aldı. Collins sonrasında Hawthorn'ı geçerek Fangio'yu takip etmeye başladı. Yarışın ortalarında 1 dakikayı aşan bir pit stop yapan Fangio, Lancia-Ferrarilerin arkasına düşmüştü. Ancak mücadeleye devam eden Fangio, tur rekorunu 10 kere kırarken Collins ve Hawthorn'ı da sondan bir önceki turda geçti. Böylece hem yarışı hem de beşinci Dünya Şampiyonluğunu kazandı.

 Yedinci yarış: Pescara 
Belçika ve Hollanda yarışlarının iptali nedeniyle FIA, Pescara'da 1924'ten beri yapılan Coppa Acerbo Pescara Grand Prix'sini ilk defa Dünya Şampiyonası yarışı olarak düzenledi. Yarış 1930'larda Mercedes, Auto Union ve Alfa Romeo'nun Grand Prix'leri olarak düzenlenmiş ve 1950'lerde şampiyona dışı yarış olarak takvimde yer almıştı. 25 kilometrelik uzunluğuyla bir Formula 1 yarışı için kullanılan en uzun pist olmuştu. Antrenmanlar kısıtlanmıştı, Enzo Ferrari ise Mike Hawthorn ve Peter Collins için araç göndermeme kararı almıştı. Bunun bir sebebi Fangio'nun şampiyonluğunu ilan etmesi, diğer sebebi ise İtalyan hükûmetinin de Portago'nun Mille Miglia'da hayatını kaybettiği kazadan sonra yol yarışlarını yasaklamaya yönelik hareketlerini protesto etmesi idi. Luigi Musso ise Ferrari'yi kendisine bir araç vererek yarışa bağımsız olarak katılmasına ikna etmişti.

Fangio sıralamalarda ilk sırayı alırken Moss ise Vanwall ile ikinci, Musso ise üçüncü oldu. İkinci çizgide Maserati pilotları Behra ve Schell, üçüncü çizgide ise Brooks, Gregory ve Lewis-Evans vardı.

Sıcak havada koşulan yarışta Musso startta liderliği ele geçirdi. Horace Gould pistten henüz çıkamayan bir mekanikere çarptı. Vanwall'in mücadelesi Brooks'un ilk turda mekanik arıza nedeniyle yarış dışı kalması üzerine zora girdi. Moss ikinci turda Musso'yu geçerek liderliğe yükseldi ancak sonrasında ikili yakın mücadeleye devam etti. Fangio ise üçüncüydü. Sıcak hava nedeniyle birkaç pilot yarışa veda etti. Lewis-Evans lastik sorunları nedeniyle neredeyse bir tur geri düşerken Behra ise motor arızası yaşadı. 10. turda Musso'nun motoru iflas ederken, Fangio da piste sızan yağ nedeniyle spin attı ve bir lastiğine zarar verdi. Fangio yarışa geri döndüğünde Moss'a yetişemedi. Moss, Fangio'nun önünde yarışı kazanırken Schell ise üçüncü oldu. Gregory dördüncü olurken, beşinciliği Maserati pilotu Giorgio Scarlatti'den alan Lewis-Evans aldı. Coppa Acerbo bundan sonra bir daha Formula 1 yarışı için kullanılmazken, 1961'de son kez bir spor araç yarışına ev sahipliği yaptı.

 Sekizinci yarış: İtalya 
Monza'daki İtalya Grand Prix, pistin geçen sene İtalyan üreticilere sorun çıkaran yanal eğimli kısmı kullanılmadan pistin yol kısmında yapıldı. Bu pist günümüzde yarışların yapıldığı piste çok benzerken, yalnızca şikanları yoktu. Ferrari, Pescara'da yapılan boykottan sonra tekrar piste dönmüştü. Pistteki mücadele Lancia-Ferrari, Maserati ve Vanwall arasındaydı. Vanwall'den Lewis-Evans polü alırken Moss ve Brooks arkasındaki pilotlardı. Fangio dördüncü olurken, takım arkadaşları Behra ve Schell ikinci çizgiyi Collins ile paylaşıyordu. Üçüncü çizgide ise von Trips ile birlikte Musso, Hawthorn ve Gregory vardı.

Vanwall pilotları önde yarışa başlarken, Behra ilk turda ikinciliğe yükseldi. Fangio arkasındaki araçları yakından takip ederken liderlik mücadelesi Moss ve Behra arasında geçti. Yedinci turda Fangio liderliği ele geçirse de sonrasında Moss, Brooks ve Lewis-Evans'a geçildi. 20. turda Brooks sıkışan gaz pedalı nedeniyle zaman kaybetti. Lewis-Evans da yaşadığı sorun nedeniyle pite girdi. Böylece Moss liderlikte kalırken arkasında Fangio ve Behra kalsa da, Behra yeni lastikler için pite girince üçüncülüğe Schell yükseldi. Ancak Schell'in aracındaki yağ sızıntısı nedeniyle üçüncülük Collins'e geçti. Collins'in de motor arızası yaşaması Hawthorn üçüncülüğe yükseltse de, yakıt borusundaki problem son turlarda altıncılığa gerilemesine, üçüncülüğün ise von Trips'te kalmasına neden oldu.

 Sezon sonu 
İtalya'dan sonra üç şampiyona dışı yarış daha yapıldı ve hepsini Behra kazandı. Silverstone, Modena ve Ain-Diab pistlerinde yapılan yarışları Behra kazanırken, şampiyona kapsamında yapılan yarışlarda ise Indy 500 haricinde kazananlar Fangio ve Moss oluyordu. Moss Britanya'da Brooks'un aracını alsa da, pist üstünde finiş çizgisine getiren kendisi olduğu için kazanan da kendisi oluyordu.

 Sonuçlar ve puan durumu 

 Grand Prix 
 No. Grand Prix Pol pozisyonu En hızlı tur Kazanan pilot Kazanan üretici Rapor 1 Arjantin Grand Prix  Stirling Moss  Stirling Moss  Juan Manuel Fangio  Maserati Rapor 2 Monako Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Maserati Rapor 3 Indianapolis 500  Pat O'Connor  Jim Rathmann  Sam Hanks  Epperly-Offenhauser Rapor 4Fransa Grand Prix Juan Manuel Fangio Luigi Musso Juan Manuel Fangio MaseratiRapor 5 Britanya Grand Prix  Stirling Moss  Stirling Moss  Tony Brooks  Vanwall Rapor  Stirling Moss 6 Almanya Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Maserati Rapor 7 Pescara Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Stirling Moss  Stirling Moss  Vanwall Rapor 8 İtalya Grand Prix  Stuart Lewis-Evans  Tony Brooks  Stirling Moss  Vanwall Rapor
Bütün yarışlar Formula 1 araçlarıyla koşuldu, yalnızca Indy 500 yarışı USAC araçlarıyla USAC şampiyonası için yapıldı. Devam eden Süveyş Krizi nedeniyle, krizden etkilenen Belçika, Hollanda ve İspanya'da yapılması planlanan yarışlar bu ülkelerdeki petrol fiyatlarında yaşanan artışlar nedeniyle iptal edildi.

 Puanlama sistemi 
Yarışı ilk beşte tamamlayan pilotlara puan verildi. Bitiş pozisyonuna veya sınıflandırmaya bakılmaksızın en hızlı turu atanlara da ek bir puan verildi. Şampiyonaya sadece en iyi beş sonuç dahil edildi. Formula 2 araçlarıyla mücadele eden sürücülere puan verilmedi. Paylaşımlı sürüşlerde, yarışı bitiren aracı kullanan pilotun "yeterli mesafe" kat etmemesi hariç puan alabilecek bir pozisyonda bitiren her sürücüye puanı bölünerek verildi. Birden fazla sürücünün aynı en hızlı tur zamanını belirlemesi durumunda, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak paylaştırılır. Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarını, parantez içindeki sayılar ise toplam kazanılan puanları göstermektedir. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verildi:
 Sıra  1.   2.   3.   4.   5. e. Grand Prix 8 6 4 3 2 1Kaynak:

 Sürücüler sıralaması 
 Sıra Sürücü ARJ MON 500 FRA BRİ ALM PES İTAPuan 1  Juan Manuel Fangio 1 1PE 1P YD 1PE 2P (2) 40 (46) 2  Stirling Moss 8PE YD 1PE† / YD† 5 1E 1 25 3  Luigi Musso YD 2E 2 4 YD 816 4  Mike Hawthorn YD YD† / YD 4 3 2 6 13 5  Tony Brooks 2 1† / YD† 9 YD 7E 11 6  Masten Gregory 3 8 4 4 10 7  Harry Schell 4 YD† / YD 5 YD 7 3 5† / YD 10 8  Sam Hanks 1 8 9  Peter Collins 6† / YD YD 3 YD / 4†‡ 3 YD 8 10  Jim Rathmann 2E 7 11  Jean Behra 2 6 YD 6 YD YD6 12  Stuart Lewis-Evans 4 YD 7 YD 5 YDP 5 13  Maurice Trintignant 5 YD 4† 5 14  Wolfgang von Trips 6† YD† 3 4 15  Carlos Menditeguy 3 YD YD YD 416  Jimmy Bryan 3 417  Paul Russo 4 3 18  Roy Salvadori DNQ YD 5 YD1YD 2 19  Andy Linden 5 2 20  Giorgio Scarlatti YD† 10 6 5† 1 21  Alfonso de Portago 5† 122  José Froilán González 5† 1—  Jack Brabham 6 7† / YD YD YD1 7 0—  Johnny Boyd 6 0 —  Bob Gerard 6 0 —  Cesare Perdisa 6† 0 —  Jo Bonnier 7 YD YD YD 0 —  Marshall Teague70 —  Mike MacDowel 7† 0 —  Ivor Bueb YD 8 0 —  Pat O'Connor 8P 0 —  Paco Godia YD YD 90 —  Alejandro de Tomaso 9 0 —  Bob Veith 9 0 —  Luigi Piotti 10 DNQ YD YD 0 —  Horace Gould YD YD DNS YD YD 10 0 —  Gene Hartley 10 0 —  Bruce Halford 11 YD YD0 — Jack Turner 11 0 —  Ottorino Volonterio 11† 0 —  André Simon DNQ 11† 0—  Johnny Thomson 12 0 —  Bob Christie 13 0 —  Chuck Weyant 14 0—  Tony Bettenhausen 15 0 —  Johnnie Parsons 16 0 —  Don Freeland 17 0 —  Ron Flockhart YD YD 0 —  Hans Herrmann DNQ YD 0—  Les Leston DNQ YD 0 —  Eugenio Castellotti YD 0 —  Jimmy Reece YD 0 —  Don EdmundsYD 0 —  Johnnie Tolan YD 0 —  Al Herman YD 0 —  Fred Agabashian YD 0 —  Eddie Sachs YD 0 —  Mike Magill YD 0 —  Eddie Johnson YD 0 —  Bill Cheesbourg YD 0 —  Al Keller YD 0 —  Jimmy Daywalt YD 0 —  Ed Elisian YD 0 —  Rodger WardYD 0 —  Troy Ruttman YD 0—  Eddie Russo YD 0 —  Elmer George YD 0 —  Herbert MacKay-Fraser YD 0 — Jack Fairman YD 0Formula 2 aracıyla mücadele ettikleri için Formula 1 puanlamasına dahil edilmeyenler —  Edgar Barth 12 —  Brian Naylor 13 —  Carel Godin de Beaufort14 — Tony Marsh 15 —  Umberto Maglioli YD —  Paul England YD —  Dick Gibson YDSıraSürücü ARJ MON 500 FRA BRİ ALM PES İTAPuan

 Eğik yazılanlar en hızlı turları gösterir (1 puan verilir - birden fazla pilot en hızlı turu kaydederse puan eşit paylaştırılır)
 Kalın yazılanlar pol pozisyonunu gösterir
 † işareti aynı aracı birden fazla sürücünün paylaştığını gösterir
 ‡ işareti puan almak için yeterince mesafe kat edilmediğini gösterir
 Şampiyonada yalnızca en iyi beş sonuç sayılır. Parantezsiz numaralar şampiyona puanlarını; parantez içindekiler ise toplam puanı gösterir.
 1 - Formula 2 aracı kullandığı için Formula 1 puanı alamaz

 Şampiyona dışı yarışlar 
Aşağıdaki yarışlar Formula 1 araçlarıyla yapıldı ancak şampiyona kapsamına dahil edilmedi:
No Tarih Yarış adı Pist Kazanan pilot Takımı Rapor 1 7 Nisan 1957  VII Gran Premio di Siracusa Siraküza  Peter Collins  Lancia-Ferrari Rapor 2 22 Nisan 1957  XVII Pau Grand Prix Pau  Jean Behra  Maserati Rapor 3 22 Nisan 1957  V Glover Trophy Goodwood  Stuart Lewis-Evans  Connaught-Alta Rapor 4 28 Nisan 1957  X Gran Premio di Napoli Posillipo  Peter Collins  Lancia-Ferrari Rapor 5 14 Temmuz 1957  II Grand Prix de Reims Reims  Luigi Musso  Lancia-Ferrari Rapor 6 28 Temmuz 1957  V Grand Prix de Caen Caen  Jean Behra  BRM Rapor 7 14 Eylül 1957  IX BRDC International Trophy Silverstone  Jean Behra  BRM Rapor 8 22 Eylül 1957  V Gran Premio di Modena Modena  Jean Behra  Maserati Rapor 9 27 Ekim 1957  VI Grand Prix de Maroc Ain-Diab  Jean Behra  Maserati Rapor

 Notlar 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 www.f1-photo.com sitesinde 1957 Dünya Şampiyonası fotoğrafları

Kategori:Formula 1 sezonları
Kategori:1957'de Formula 1