1956 Formula 1 sezonu

1956 Formula 1 sezonu, FIA tarafından düzenlenen Formula 1 motor sporlarının 10. sezonu, Dünya Sürücüler Şampiyonası'nın 7. sezonudur. Dünya Şampiyonası, 27 Ocak ile 2 Eylül 1956 tarihleri arasında gerçekleştirilen sekiz yarıştan oluşmuştur. Ayrıca sezon kapsamında dokuz adet şampiyona dışı yarış yapılmıştır.

Ferrari adına yarışan Juan Manuel Fangio, üst üste üçüncü şampiyonluğunu elde etti. Toplamda dördüncü şampiyonluğunu elde eden Fangio'nun elde ettiği bu rekor, 'de bir başka Ferrari pilotu Michael Schumacher tarafından kırıldı. Fangio, bu sezon içinde takım arkadaşı Peter Collins ve Maserati pilotu Stirling Moss ile mücadele etti.

Şampiyona dahilindeki yarışların hiçbirinde herhangi bir İngiliz takımı yarış kazanamadı. Bu istatistik daha sonra tekrar 'da gerçekleşecekti.

29 Ekim'de tecrübeli yarışı Louis Rosier, Montlhéry'de bir spor araba yarışı sırasında kaza yaptı. Başından yaralanan Rosier, üç haftalık yaşam mücadelesini kaybederek öldü.French Driver Dies, Los Angeles Times, October 30, 1956, Page C4.

 Takımlar ve sürücüler 
1956 sezonunda aşağıdaki takımlar ve pilotlar yarıştı. Sadece Indianapolis 500'e katılanlar yer almamaktadır.
 Takım Üretici Şasi Motor Lastik Pilot Yarışlar  Officine Alfieri Maserati Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Stirling Moss 1-2,4-8  Jean Behra 1-2,4-8  Carlos Menditeguy 1  Luigi Piotti 1  Chico Landi 1  Gerino Gerini 1  José Froilán González 1  Cesare Perdisa 2,4-7  Paco Godia 4-8  Mike Hawthorn 4  Piero Taruffi 5  Umberto Maglioli 7-8  Luigi Villoresi  8  Jo Bonnier 8  Owen Racing Organisation Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6    Mike Hawthorn 1 BRM P25 BRM P25 2.5 L4 2,6  Tony Brooks 2,6  Ron Flockhart 6  Alberto Uría Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6   Alberto Uría 1  Óscar González 1  Scuderia Ferrari Ferrari D50555 Ferrari DS50 2.5 V8 Ferrari 555 2.5 L4    Juan Manuel Fangio 1-2,4-8  Eugenio Castellotti 1-2,4-8  Luigi Musso 1-2,7-8  Peter Collins 1-2,4-8  Olivier Gendebien 1,5  Paul Frère 4  André Pilette 4  Alfonso de Portago 5-8  Wolfgang von Trips 8  Equipe Gordini Gordini T16T32 Gordini 23 2.5 L6Gordini 25 2.5 L8   Robert Manzon 2,5-8  Élie Bayol 2  André Pilette 2,5,7  Hermano da Silva Ramos 2, 5-6, 8  André Milhoux 7  André Simon 8  Ecurie Rosier Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Louis Rosier 2,4-7 Vandervell ProductsVanwallVW 2Vanwall 254 2.5 L4  Maurice Trintignant 2,4,6,8  Harry Schell 2,<>4-6,8  Mike Hawthorn 5  Colin Chapman 5  José Froilán González 6  Piero Taruffi 8  Gould's Garage (Bristol) H.H. Gould Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Horace Gould 2,4,6-7  Giorgio Scarlatti Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4   Giorgio Scarlatti 2  Scuderia Centro Sud Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Louis Chiron 2  Luigi Villoresi 4  Harry Schell 7  Toulo de Graffenried 8 Ferrari 500 Ferrari 500 2.0 L4  Giorgio Scarlatti 7  Piero Scotti Connaught-Alta B Alta GP 2.5 L4   Piero Scotti 4  Automobiles Bugatti Bugatti T251 Bugatti 2.5 L8   Maurice Trintignant 5 Luigi PiottiMaserati250FMaserati 250F1 2.5 L6  Luigi Villoresi 5-7  Luigi Piotti 7-8  André Simon Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   André Simon 5  Scuderia Guastalla Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Umberto Maglioli 6  Gerino Gerini 8  Connaught Engineering Connaught-Alta B Alta GP 2.5 L4   Archie Scott-Brown 6,8  Desmond Titterington 6  Jack Fairman 6,8  Les Leston 8  Ron Flockhart 8  Bob Gerard Cooper-Bristol T23 Bristol BS1 2.0 L6   Bob Gerard 6  Gilby Engineering Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Roy Salvadori 6-8  Bruce Halford Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Bruce Halford 6-8  Jack Brabham Maserati 250F Maserati 250F1 2.5 L6   Jack Brabham 6  Emeryson Cars Emeryson-Alta 56 Alta GP 2.5 L4   Paul Emery 6  Ottorino Volonterio Maserati A6GCM Maserati 250F1 2.5 L6   Ottorino Volonterio 7

 Takım ve sürücü değişiklikleri 

 Mercedes, 1955 Le Mans faciası sonrası motorsporlarından çekilme kararı aldı. Son şampiyon Fangio, Lancia'daki haklarını alarak Ferrari'ye geçti. Arjantinli pilot, Lancia'nın D50 aracıyla şampiyon olacaktı. Takımda kalan Eugenio Castellotti'ye Maserati'den Luigi Musso ve Peter Collins katıldı.
  sezonu ikincisi ve Fangio'nun Mercedes'teki takım arkadaşı Stirling Moss, Ferrari'nin rakibi Maserati'ye geçti.
 Maurice Trintignant, Ferrari'den Vanwall'a Ken Wharton'ın yerine geçti.

 Sezon ortası değişiklikleri 

 Paco Godia, Belçika Grand Prix'den itibaren olmak üzere Maserati'ye katıldı.
 Alfonso de Portago, Fransa Grand Prix'den itibaren olmak üzere Ferrari'ye katıldı. Ayrıca bu yarışta Colin Chapman da Vanwall ile ilk Formula 1 performansını gerçekleştirecekti. Ancak antrenmanlarda takım liderine çarptı ve yarışa başlamadı. Bu Chapman'ın son F1 yarışı oldu. Chapman, ilerleyen yıllarda yarış mühendisi olarak F1'de yer aldı. Aynı yarışta Bugatti de Type 251 model aracıyla F1'deki ilk ve son yarışını koştu. Bugatti'nin bu yarıştaki sürücüsü Maurice Trintignant oldu.
 'den bu yana ilk kez, BRM takımı Britanya Grand Prix'de kendi şasisini kullandı. Aynı yarış Tony Brooks'un da kariyerindeki ilk F1 yarışı oldu.

 Takvim 
 No. Grand Prix Pist Tarih 1 Arjantin Grand Prix  Autódromo Oscar Alfredo Gálvez, Buenos Aires 22 Ocak 2 Monako Grand Prix  Circuit de Monaco, Monte Carlo 13 Mayıs 3 Indianapolis 500  Indianapolis Motor Speedway, Speedway 30 Mayıs 4 Belçika Grand Prix  Circuit de Spa-Francorchamps, Stavelot 3 Haziran 5 Fransa Grand Prix  Reims-Gueux, Gueux 1 Temmuz 6 Britanya Grand Prix  Silverstone Pisti, Silverstone 14 Temmuz7 Almanya Grand Prix  Nürburgring, Nürburg 5 Ağustos 8 İtalya Grand Prix  Autodromo Nazionale di Monza, Monza 2 Eylül

 Takvim değişiklikleri 

 1955 Le Mans faciası sonrasında İsviçre hükûmeti motor sporlarını yasakladığı için İsviçre Grand Prix'si iptal edildi. Fransa ve Almanya yarışları da 1955 için iptal edilmişti ancak 1956'da takvime döndüler.
 17 Haziran'da Hollanda Grand Prix'sinin yapılması planlanıyordu ancak yarış Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi. İspanya'nın da Fransa ve Almanya gibi takvime dönmesi ve buradaki yarışın 28 Ekim'de yapılması planlanıyordu ancak o da yine Süveyş Krizi nedeniyle iptal edildi.
 Britanya Grand Prix, her iki pist arasındaki yarış paylaşımına uygun olarak Aintree Pistinden Silverstone'a taşındı.

 Sezon özeti 

 İlk üç yarış (1-3) 
Üç kez dünya şampiyonu olan ve üçünü de farklı takımlarla kazanan Fangio, 1955'i Mercedes'te geçirdikten sonra 1956 için Ferrari'ye geçmişti. Sezonun ilk yarışını kendi ülkesinde, Arjantin'de koşan Fangio, taraftarlarının önünde pol pozisyonunu elde etti. Takım arkadaşları Eugenie Castellotti ve Luigi Musso da arkasındaydı. Onların arkasında ise Maserati pilotları bulunuyordu. Yarışın başında, altıncı yarışına çıkan Carlos Menditeguy, takım arkadaşı Stirling Moss'un önünde liderliği aldı. Fangio, 21. tura kadar ön grubu takip etse de bu turda yakıt pompası arızası yaşadı. Musso, aracını takım liderine devretmek üzere pite çağrıldı ancak önünde tur bindirmek üzere olduğu Fangio spin atınca o da spin attı ve orada yarıştan çekildi. Fangio yarışa döndü ve 70. tura kadar lider Moss'u takip etti. Moss'un motoru arıza yapınca liderliğe yükseldi. Fangio, yarışı da kazandı ancak aracı paylaşımlı kullandığı için yarı puan aldı.

4 ay sonra Monako'da sezonun ikinci yarışı koşuldu. Vanwall, BRM ve Gordini takımlarının katıldığı yarışta pol pozisyonu, Moss ve Castellotti'nin önünde Fangio'ya gitti. Moss bir ara yarışta liderliği ele geçirdi. Fangio yarış sırasında spin attı ve ters yöne düştü. Piste dönmeye çalışırken Luigi Musso ve Harry Schell'in yoluna giren Fangio'nun bu hamlesi nedeniyle Musso ve Schell kaza yaptı. Fangio, spinden sonraki sürüşüyle ikinciliğe kadar yükseldi. Ancak bir virajda duvara çarpan Fangio, arka lastiğine hasar verdi, bu nedenle pite gelerek takım arkadaşı Collins'in aracını alarak yarışa devam etti. Moss'tan tur yemek üzere olan Fangio, yarışı Moss'un altı saniye arkasında ikinci tamamladı. Jean Behra ise bir tur geride üçüncü oldu.

Indy 500 yarışı Formula 1 takvimine dahil edildi ancak hiçbir aktif F1 pilotu katılmadı. Eski şampiyon Giuseppe Farina katılsa da elemeleri geçemedi. Pat Flaherty yarışı kazandı.

Sürücüler klasmanında Behra 10 puanla lider, Fangio 9 puanla ikinci, Moss ve Indy 500 galibi Flaherty ise sekizer puanla üçüncü idi.

 4 ve 6. yarışlar 
Belçika'da Ferrari ve Maserati pilotları arasında yakın geçen pol mücadelesinin kazananı, son turunda tur rekorundan 10, en yakın rakibinden ise 5 saniye hızlı olan Fangio'ya gitti. Ancak Fangio, yarışın başında arkasındaki Moss ve Collins'e pozisyonunu kaybederek geriye düştü. Fangio, ilerleyen turlarda Moss'u geçerek liderliği geri aldı. Sonrasında Moss'un sol arka tekeri yerinden çıkarken Castellotti ise bozuk şanzıman nedeniyle yarışa veda etti. Fangio tur rekorları kırarken Moss ise bir tur geride, takım arkadaşlarından birinin aracını alarak yarışa geri döndü. Collins, 24. tura gelindiğinde ikinciydi ancak lider Fangio bu turda yarış dışı kalınca liderliğe yükseldi. Collins, yarışı da kazanırken ikinci Paul Frére, üçüncü ise Moss oldu.

Fransa'da Fangio üst üste dördüncü pol pozisyonunu elde ederken diğer Ferrari pilotları da Fangio'nun arkasında ön sıraları kazandı. Yarışın başında Fangio gene pozisyon kaybetse de Ferrari üçlüsü gridin kalanıyla aradaki farkı açmaya başladı. Moss ve Schell'in yarışa veda etmesinin ardından ilk beş sıra Ferrarilerin oldu. Schell, takım arkadaşlarından birinin aracını alarak yarışa geri döndü, tur rekorunu eline geçirdi ve ön tarafa yaklaşmaya başladı. Düzlüklerde daha hızlı olan Schell'e karşı Ferrari pilotları düzlüklerde araçlarını yan yana sürerek Schell'i durdurmaya çalışsalar da Schell bir virajda iki Ferrari pilotunu da geçerek Fangio'nun arkasına, ikinciliğe yükseldi. Ancak Fangio pozisyonunu korurken, Schell de teknik sorunlar nedeniyle pite girmek zorunda kaldı. 40. turda da Fangio yakıt sistemi ile ilgili bir sorun nedeniyle pite girmek zorunda kaldı. Collins, böylece peşpeşe ikinci zaferini elde ederken ikincilik takım arkadaşı Castellotti'ye gidiyor, üçüncü ise Behra oluyordu.

Britanya Grand Prix'de ön sıraları üç İngiliz pilot ve Fangio aldı. Silverstone Pisti geniş bir pistti, bu nedenle ilk çizgiye dört pilot yerleşti. Bu pilotlar; Moss, Fangio, Mike Hawthorn (BRM) ve Collins idi. Fangio altıncı turda ikinci sıraya yükseldi ancak lideri yakalamaya çalışırken spin attı ve beşinciliğe düştü. Moss, Brooks'u geçerek ikinci sıraya yerleşti ve 16. turda Hawthorn'u geçti. BRM pilotlarının her ikisi de yarışa veda ettiler. Moss'un motor yağı nedeniyle pite girdiği sırada Fangio da rakibine yaklaşıyordu. Moss, sonrasında motoru güç kaybettiği için tekrar pite girdi. Böylece Fangio galibiyete uzandı. İkinciliği aracı takım arkadaşından alan Collins alırken, üçüncülük yine Behra'ya gidiyordu.

Bu yarışlarla birlikte, sürücüler klasmanında Collins 22 puanla lider, Fangio 21 puanla ikinci, Behra ise 18 puanla üçüncü idi.

 Son iki yarış (7-8) 
Birçok İngiliz pilota ev sahipliği yapan Britanya yarışının ardından yapılan Almanya yarışında hiçbir İngiliz takım yer almadı. Gridde çoğunlukla İtalyan Ferrari ve Maseratiler bulunurken birkaç tane de Fransız Gordini aracı vardı. Fangio, takım arkadaşı Collins'in 0.3 saniye önünde pol pozisyonunu kazandı. Ancak startta liderliği yine kaybetse de, ilk turun sonunda tekrar ele geçirdi. Dördüncü başlayan Moss, Castellotti'yi geçerek üçüncülüğe yükseldi. Bu üçlü (Fangio, Collins ve Moss), birbirleriyle mücadele etmekten çok yarışı bitirmeye odaklandı ve 1939'daki yarışta kırılan tur rekorunu kırdılar. Collins beklenmedik bir anda pite geldi ve bilincini kaybetmek üzere olduğu görüldü. Yapılan incelemeler sonucunda Collins'in aracının yakıt sistemindeki bir sızıntı nedeniyle kokpite duman salınımı yaptığı anlaşıldı. Collins kendisine geldikten sonra bir takım arkadaşının aracını aldı ancak ön tarafa yaklaşmaya çalışırken spin attı. Fangio, yarışı Moss ve Behra'nın önünde kazandı. Behra, böylece bu sezonki beşinci podyumunu alırken şampiyonada da ikinci sırayı elde etti.

Son yarışa girilirken Collins, lider Fangio'yu 8 puan geriden takip ediyordu. Collins'in şampiyon olabilmesi için son yarış olan İtalya Grand Prix'yi kazanması ve Fangio'nun 3 veya daha az puan alacağı bir sonuç elde etmesi gerekiyordu. Zira bu durumda alacağı puanlar şampiyonaya dahil edilmeyecekti. Bu durumda her iki pilot da 30 puan almış olacak ancak önceki sonuçların değerlendirilmesiyle birlikte şampiyon Collins olacaktı. En hızlı tur puanı da burada belirleyici olabilecekti. İlerleyen yıllarda yarış kazanacak olan Wolfgang von Trips, Ferrari ile ilk yarışına çıktı ancak antrenmanlarda yaklaşık 210 km/h hızla kaza yaptı. von Trips, kazadan sıyrık ve çürüklerle kurtulsa da aracı kullanılamaz hale geldi. Pol pozisyonunu yine Fangio alırken, arkasında takım arkadaşları Castellotti ve Musso vardı. Yarışın başında Fangio, takım arkadaşlarının gerisine düşerken, Ferrari pilotları birbirleriyle çekişmeye başladı. Vanwall pilotu Harry Schell, Fangio'yu geçerken arkasındaki pilotların da Fangio'ya yaklaşmasını sağladı. Castellotti ve Musso arasındaki mücadele ikisinin de lastik sorunu nedeniyle pite gelmesine neden oldu. Castellotti, lastiği patladığı için ilerleyen turlarda bir kez daha pite girmek zorunda kaldı. Böylece ön tarafta Schell, Moss ve Fangio kaldı. Bu üçlü arasında bir süre mücadele olmadı. Pite giren ve lastiklerini değiştiren Collins, sağ ön süspansiyonu zarar görünce yarışa veda etti. Moss, Schell'i geçerek liderliğe yükseldi ve aradaki farkı açtı. Collins'in tekrar pite girmesiyle birlikte aracını Fangio'ya verdi. Moss iki kez pite girdi, böylece Fangio kendisine yaklaşma fırsatı yakaladı. Ancak finalde kazanan, Fangio'nun altı saniye önünde Moss oldu. Connaught pilotu Ron Flockhart, diğer pilotların lastik sorunlarından yararlanarak üçüncülüğe yerleşti.

Bu yarışla birlikte Fangio 30 puanla 1956 sezonunun şampiyonluğunu elde etti. Moss 27 puanla ikinci olurken Collins ise 25 puanla üçüncü sırada kaldı.

 Sonuçlar ve puan durumu 

 Grand Prix 
 No. Grand Prix Pol pozisyonu En hızlı tur Kazanan pilot Kazanan üretici Lastik Rapor 1   Arjantin Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Luigi Musso  Ferrari  Rapor Juan Manuel Fangio 2  Monako Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Stirling Moss  Maserati  Rapor 3  Indianapolis 500  Pat Flaherty  Paul Russo  Pat Flaherty  Watson-Offenhauser  Rapor 4  Belçika Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Stirling Moss  Peter Collins  Ferrari  Rapor 5  Fransa Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Peter Collins  Ferrari  Rapor 6  Britanya Grand Prix  Stirling Moss  Stirling Moss  Juan Manuel Fangio  Ferrari  Rapor 7  Almanya Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Juan Manuel Fangio  Ferrari  Rapor 8  İtalya Grand Prix  Juan Manuel Fangio  Stirling Moss  Stirling Moss  Maserati  Rapor

 Puanlama sistemi 
Yarışı ilk beşte tamamlayan pilotlara puan verildi. Bitiş pozisyonuna veya sınıflandırmaya bakılmaksızın en hızlı turu atanlara da ek bir puan verildi. Şampiyonaya sadece en iyi beş sonuç dahil edildi. Paylaşımlı sürüşlerde, puan alabilecek bir pozisyonda bitiren her sürücüye yarım puan verildi. Birden fazla sürücünün aynı en hızlı tur zamanını belirlemesi durumunda, en hızlı tur puanı sürücüler arasında eşit olarak paylaştırılır. Parantezsiz sayılar şampiyona puanlarını, parantez içindeki sayılar ise toplam kazanılan puanları göstermektedir. Puanlar aşağıdaki sisteme göre verildi:

Sıra  1.   2.   3.   4.   5.  e Grand Prix 8 6 4 3 2 1Kaynak:

 Sürücüler sıralaması 
Sürücü ARJ MON 500 BEL FRA BRİ ALM İTAPuan 1  Juan Manuel Fangio 1PE† / YD 2PE† / 4† YDP 4PE 1 1PE (2P)† / 8† 30    (33) 2  Stirling Moss YD 1 3E† / YD 5† / YD (YDPE) 2 1E 27 (28) 3  Peter Collins YD 2† 1 1 2† / Ret YD† / YD 2† 25 4  Jean Behra 2 3 7 3 3 3 YD† / YD22 5  Pat Flaherty 1P 8 6  Eugenio Castellotti YD 4† / YD YD 2 10† YD† / YD 8† / YD 7.5 7  Sam Hanks 2 6 =  Paul Frère 2 6 9  Paco Godia YD 7 8 4 4 6 10  Jack Fairman 4 5 5 11  Luigi Musso 1† YD YD† YD 4 =  Mike Hawthorn 3 DNS DNS 10† YD 4 =  Ron Flockhart YD 3 4 =  Don Freeland 3 4 15 Alfonso de Portago YD 2† / 10† YD† YD3 =  Cesare Perdisa 7 3† 5† 7 DNS 3 =  Harry Schell YD 4 10† / Ret YD YD YD3=  Johnnie Parsons 4 3 19  Louis Rosier YD 8 6 YD 5 2 =  Luigi Villoresi 5 YD 6 YD YD† 2 = Hermano da Silva Ramos 5 8 YD YD 2 =  Horace Gould 8 YD 5 YD 2 = Olivier Gendebien 5 YD 2 =  Dick Rathmann52 25 Gerino Gerini4†101.5 = Chico Landi4†1.5 27 Paul RussoYDE 1 —  André Pilette 6† 6 11 DNS 0 —  Luigi PiottiYDDNS60 — Bob Sweikert 6 0 —  Óscar González 6† 0 —  Alberto Uría 6† 0—  Élie Bayol 6†0— Bob Veith 7 0— Toulo de Graffenried 7 0—  Rodger Ward 8 0— Robert Manzon YD 9 9 YD YD0—  André Simon YD 9 0—  Jimmy Reece 9 0—  Cliff Griffith 10 0 — Roy Salvadori YD YD 11 0— Gene Hartley 11 0— Bob Gerard 11 0—  Fred Agabashian 12 0—  Bob Christie 13 0—  Al Keller 14 0—  Eddie Johnson 15 0—  Billy Garrett 16 0—  Duke Dinsmore 17 0—  Pat O'Connor 18 0— Jimmy Bryan 19 0—  Ottorino Volonterio NC 0 — Maurice Trintignant YD YD YD YD YD 0— Umberto Maglioli YD YD YD† 0 —  Bruce Halford YD DSQ YD 0 — José Froilán González YD YD 0—  Piero Taruffi YD YD 0—  Tony Brooks DNS YD 0 — Giorgio Scarlatti DNQ YD 0—  Carlos Menditeguy YD 0—  Jim Rathmann YD 0—  Johnnie Tolan YD 0— Tony Bettenhausen YD 0— Jimmy Daywalt YD 0 — Jack Turner YD0— Keith Andrews YD 0—  Andy Linden YD 0— Al Herman YD 0—  Ray Crawford YD 0 —  Johnny Boyd YD 0—  Troy Ruttman YD 0—  Johnny Thomson YD 0—  Piero Scotti YD0— Desmond Titterington YD 0—  Archie Scott-Brown YD 0—  Paul Emery YD 0—  Jack Brabham YD 0—  André Milhoux YD 0—  Les Leston YD 0—  Ed Elisian YD† 0—  Eddie Russo YD† 0—  Jo Bonnier YD† 0 — Louis Chiron DNS 0 —  Colin ChapmanDNS0 — Wolfgang von Trips DNS 0 Sürücü ARJ MON 500 BEL FRA BRİ ALM İTAPuan

 Eğik yazılanlar en hızlı turları gösterir (1 puan verilir - birden fazla pilot en hızlı turu kaydederse puan eşit paylaştırılır)
 Kalın yazılanlar pol pozisyonunu gösterir
 † işareti aynı aracı birden fazla sürücünün paylaştığını gösterir
 Şampiyonada yalnızca en iyi beş sonuç sayılır. Parantezsiz numaralar şampiyona puanlarını; parantez içindekiler ise toplam puanı gösterir.

 Şampiyona dışı yarışlar 
Aşağıdaki yarışlar Formula 1 araçlarıyla yapıldı ancak şampiyona kapsamına dahil edilmedi:
 No Tarih Yarışın adı Pist Kazanan pilot Takımı Rapor 1 2 Nisan 1956  IV Glover Trophy Goodwood  Stirling Moss  Maserati Rapor 2 15 Nisan 1956  VI Gran Premio di Siracusa Siraküza  Juan Manuel Fangio  Lancia-Ferrari Rapor 3 21 Nisan 1956  XI BARC Aintree 200 Aintree  Stirling Moss  Maserati Rapor 4 5 Mayıs 1956  VIII BRDC International Trophy Silverstone  Stirling Moss  Vanwall Rapor 5 6 Mayıs 1956  IX Gran Premio di Napoli Posillipo  Robert Manzon  Gordini Rapor 6 24 Haziran 1956  I Aintree 100 Aintree  Horace Gould  Maserati Rapor 7 22 Temmuz 1956  I Vanwall Trophy Snetterton  Roy Salvadori  Maserati Rapor 8 26 Ağustos 1956  IV Grand Prix de Caen Caen  Harry Schell  Maserati Rapor 9 14 Ekim 1956  I BRSCC Formula 1 Race Brands Hatch  Archie Scott Brown  Connaught-Alta Rapor

 Notlar 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 f1-facts.com adresinde 1956 Dünya Şampiyonasına ait yarış sonuçları ve fotoğraflar
 Cahier Arşivi'nde 1956 Dünya Şampiyonası fotoğrafları

Kategori:Formula 1 sezonları
Kategori:1956'da Formula 1