Japonya'da tarım, ormancılık ve balıkçılık

küçükresim|Chiba'da tarlalar
küçükresim|Pirinç tarlaları
Japonya'da tarım, ormancılık ve balıkçılık (), Japonya'da madencilik endüstrisiyle birlikte Japonya ekonomisinin birincil sektörünü oluştururlar, ancak birlikte gayrisafi millî hasılanın yalnızca %1,3'ünü oluştururlar. Japonya'nın topraklarının yalnızca %20'si ekime uygundur ve tarım ekonomisi büyük ölçüde sübvanse edilir.

Tarım, ormancılık ve balıkçılık 1940'lara kadar Japonya ekonomisine hakimdi, ancak daha sonra nispeten önemsiz hale geldi. 19. yüzyılın sonlarında, bu sektörler istihdamın %80'inden fazlasını oluşturuyordu. Tarımdaki istihdam savaş öncesi dönemde azaldı, ancak sektör II. Dünya Savaşı'nın sonunda hala en büyük işverendi (iş gücünün yaklaşık %50'si). 1965'te %23,5'e, 1977'de %11,9'a ve 1988'de %7,2'ye düştü. Tarımın ulusal ekonomideki önemi daha sonra hızla azalmaya devam etti ve net tarımsal üretimin GSYİH'deki payı nihayet 1975 ile 1989 arasında %4,1'den %3'e düştü. 1980'lerin sonlarında, Japonya'daki çiftçilerin %85,5'i çiftçilik dışındaki işlerde de çalışıyordu ve bu yarı zamanlı çiftçilerin çoğu gelirlerinin çoğunu tarım dışı faaliyetlerden elde ediyordu.

1950'lerde başlayan Japon ekonomik mucizesi, çiftçileri hem gelir hem de tarımsal teknoloji açısından çok geride bıraktı. Yüksek pirinç fiyatlarının garanti altına alındığı ve çiftçilerin kendi seçtikleri herhangi bir ürünün üretimini artırmaya teşvik edildiği hükûmetin gıda kontrol politikasına ilgi duydular. Çiftçiler, kendi sebze bahçelerini bile pirinç tarlalarına dönüştürerek pirincin kitlesel üreticileri haline geldiler. 1960'ların sonlarında üretimleri, daha fazla ekili alan ve geliştirilmiş ekim teknikleri sayesinde birim alan başına artan verimin doğrudan bir sonucu olarak 14 milyon metrik tonun üzerine çıktı.

Üç tür çiftçi hanesi gelişti: yalnızca tarımla uğraşanlar (1988'de 4,2 milyon çiftçi hanesinin %14,5'i, 1965'te %21,5'ten düştü); gelirinin yarısından fazlasını çiftlikten elde edenler (1965'te %36,7'den %14,2'ye düştü); ve esas olarak çiftçilik dışındaki işlerde çalışanlar (1965'te %41,8'den %71,3'e yükseldi). Giderek daha fazla çiftçi ailesi tarım dışı faaliyetlere yöneldikçe, çiftçi sayısı azaldı (1975'te 4,9 milyondan 1988'de 4,8 milyona düştü). Azalma oranı 1970'lerin sonu ve 1980'lerde yavaşladı, ancak çiftçilerin ortalama yaşı 1980'de 51'e yükseldi, bu da ortalama endüstriyel çalışandan on iki yaş daha büyüktü. Tarihsel olarak ve bugün, kadın çiftçilerin sayısı erkek çiftçilerden fazladır. 2011'den hükûmet verileri, kadınların yeni tarımsal işletme girişimlerinin dörtte üçünden fazlasına liderlik ettiğini gösterdi.

 Kaynakça 

 Ek okuma 
 Hayami, Yujiro, and Saburo Yamada. The agricultural development of Japan: a century's perspective (University of Tokyo Press, 1991).

 Dış bağlantılar 

MAFF website