Ebü’l-Hasan Ali el-İhşîd

Ebü'l-Hasan Ali el-İhşîd Abbasiler adına Mısır, Suriye ve Hicaz'ı yöneten özerk İhşîdî hanedanının üçüncü hükümdarıdır. 960-966 yılları arasında altı yıl hüküm sürmüştür.

Hanedanın kurucusu Muhammed bin Toğaç'ın küçük oğludur ve ağabeyi Ebü’l-Kâsım Ûnûcûr'un 961'deki ölümünden sonra hüküm sürmüştür. Saltanatı boyunca asıl güç, yetenekli siyah hadım Ebü’l-Misk Kâfûr'un elindeydi. Saltanatı sırasında yaşanan önemli olaylar, 963 yılında gerçekleşen Nubiya istilası, Bedevi huzursuzluğunun yeniden canlanması ve Batı Çölü ile Suriye Çölü'nde yaşanan akınlardır. Suriye Çölü'nde yaşanan akınlara Karmatîler de eşlik ediyordu. Hristiyanlık karşıtı isyanlar, İhşidî filosunun 960/963'te Bizans donanmasına karşı aldığı yenilgi ve Kilikya ve Kuzey Suriye'de II. Nikiforos komutasındaki Bizans saldırıları tarafından kışkırtılıyordu.

Ali, Ocak 966'da öldü ve Kudüs'te Tapınak Tepesi'ndeki Kabileler Kapısı'na yakın bir yerde, babasının ve kardeşinin yanına gömülmüştür. Ali'nin ölümünden sonra Kâfûr, Ali'nin reşit olmayan oğlu Ahmed'i kenara çekip kendi başına hükümdar olmuştur. Kâfûr, 968 yılında ölünce yerine Ahmed geçmiştir. Ancak İhşidî devleti iç karışıklıklar ve bir dizi kötü hasat nedeniyle zayıflamış ve 969'da Fâtımîlerin eline geçmiştir.}

 Kaynakça 
Özel

Genel




Kategori:966'da ölenler
Kategori:10. yüzyılda doğanlar
Kategori:İhşîdîler