Türkiye-Almanya İşgücü Antlaşması – 1961

Türkiye-Almanya İşgücü Antlaşması, 30 Ekim 1961 tarihinde Türkiye ile Batı Almanya (Federal Almanya Cumhuriyeti) arasında imzalanarak Türk işgücü göçünün resmi başlangıcını teşkil eden antlaşmadır. İkinci Dünya Savaşı sonrası sanayisini hızla büyütmeye çalışan Almanya, bu süreçte iş gücü açığını kapatmak için yabancı işçileri ülkeye davet etme yoluna gitmiştir. İlk olarak İtalya (1955), Yunanistan ve İspanya (1960) gibi ülkelerle işgücü antlaşmaları yapan Almanya, 1961’de Türkiye ile imzalanan bu antlaşma ile Türk işçilerini de Alman sanayiinde çalışmak üzere Almanya’ya kabul etmeye başlamıştır.

Antlaşmanın Amacı ve Kapsamı
Antlaşmanın temel amacı, Almanya’nın hızlı sanayileşme sürecinde ihtiyaç duyduğu iş gücünü karşılamak ve Türkiye’deki yüksek işsizlik oranını azaltmaktır. Türkiye, bu antlaşmayla yurtdışına işçi göndererek işsizlik oranlarını azaltmayı ve Almanya'dan gelecek dövizlerle ekonomik gelişime katkıda bulunmayı amaçlamıştır. Almanya ise büyüyen sanayiye destek sağlamak amacıyla ihtiyaç duyduğu işgücünü Türkiye’den sağlamıştır. Antlaşmanın uygulanması, Türkiye İş Kurumu (İŞKUR) ve Federal Almanya Çalışma Kurumu aracılığıyla yürütülmüştür. İstanbul’daki Alman İrtibat Bürosu, Almanya’ya gitmek isteyen işçilerin başvurularını almak ve işçilerin sağlık kontrollerini yapmak gibi işlemleri yürütmekle görevliydi.

Türkiye’den İlk İşçi Göçü ve Almanya’da Hayat
Türkiye’den Almanya’ya ilk işçi kafilesi, 1961 yılında 450 kişilik bir grupla Düsseldorf’a gitmiş ve Alman yetkililer tarafından büyük bir coşkuyla karşılanmıştır. İşçiler, genellikle sanayi ve inşaat sektörlerinde çalışmak üzere Almanya’nın Frankfurt, Köln, Hamburg , Münih ve Berlin gibi sanayi kentlerine yerleştirilmişlerdir.

Başlangıçta misafir işçi (Gastarbeiter) olarak Almanya’ya gönderilen Türk işçiler, kalıcı olmayacakları düşüncesiyle kabul edilmiştir. Ancak zamanla bu göç dalgası kalıcı hale gelmiş, işçilerin aile birleşimleri ve yeni nesillerin Almanya’da doğmasıyla Almanya’da büyük bir Türk topluluğu oluşmuştur.Türkische Gastarbeiter 1964, hoffnungsfroh und optimistisch , Der Spiegel.

Göçün Ekonomik ve Sosyo-Kültürel Etkileri
Bu göç hareketi hem Almanya hem de Türkiye açısından önemli ekonomik ve sosyo-kültürel sonuçlar doğurmuştur:

Türkiye’de İşsizlik Azalması: Türkiye'den işgücünün Almanya’ya gitmesi, Türkiye’deki işsizlik oranlarında düşüş sağlamıştır. Döviz Girdisi: Almanya’da çalışan Türk işçilerin Türkiye’ye gönderdikleri dövizler, Türkiye’nin ödemeler dengesine önemli bir katkı yapmıştır. Kültürel Etkileşim: Almanya’da yaşayan Türk işçiler, kendi kültürel değerlerini koruma çabası içinde olmuş, bu durum Almanya’da çok kültürlülüğün gelişimine katkı sağlamıştır. Ayrımcılık ve Uyum Sorunları: Alman toplumunda yabancı işçilere karşı zamanla ayrımcı tutumlar ve önyargılar ortaya çıkmış, Türk işçileri kültürel uyum sorunları ve bazı sosyal zorluklarla karşı karşıya kalmışlardır.
1973 Petrol Krizi ve İşgücü Alımının Durdurulması
1973 Petrol Krizi ve ekonomik daralma sonucu Almanya, yeni işçi alımlarını durdurmuş ve yabancı işçilere ülkelerine geri dönmeleri konusunda teşvikte bulunmuştur.Maddenin İngilizce sayfası Ancak birçok Türk işçi Almanya’da kalmayı tercih etmiş, burada yerleşmiş ve kalıcı bir Türk topluluğunun temellerini atmıştır. Bu gelişme, Türk göçmenlerin toplumsal ve siyasi yaşama katılmalarının da başlangıcını oluşturmuştur.Ambargonun 25.yıldönümünde hazırlanan sunum

Günümüzde Türkiye-Almanya İşgücü Göçünün Etkisi
Günümüzde Almanya’da yaklaşık 3 milyon Türk kökenli insan yaşamaktadır. Türk işgücü göçü, Almanya’nın sosyal, kültürel ve ekonomik yapısında kalıcı bir iz bırakmış, Türk-Alman ilişkilerini derinleştirmiştir. Bu göç dalgası, hem Almanya’nın hem de Türkiye’nin modernleşme sürecinde önemli bir dönüm noktası olarak tarihteki yerini almıştır.

 Kaynakça 

Kategori:Almanya-Türkiye ilişkileri
Kategori:1961'de Türkiye
Kategori:1961'de Almanya