Transilvanya Muharebesi

Transilvanya Muharebesi, 27 Ağustos 1916'da başlayan, I. Dünya Savaşı sırasında Romanya'nın ilk büyük operasyonuydu. Romanya Ordusu'nun Transilvanya'yı ele geçirme ve potansiyel olarak Avusturya-Macaristan'ı savaşın dışında bırakma girişimi olarak başladı. Başlangıçta başarılı olmasına rağmen, Bulgaristan'ın Dobruca'ya saldırmasının ardından saldırı durma noktasına geldi. Eylül ortasında başlayan başarılı bir Alman ve Avusturya-Macaristan karşı saldırısıyla birlikte, Romanya Ordusu sonunda Ekim ortasına kadar Karpatlar'a geri çekilmek zorunda kaldı. Ancak Rumen orduları İttifak Devletleri'ninonları tamamen yok etme girişimlerinden kaçmayı başardılar. Transilvanya Muharebesi aynı zamanda Alman Ordusu Genelkurmay Başkanının değiştirilmesine ve Almanların dikkatinin bölgeye kaymasına neden olarak Almanların Verdun'daki saldırı operasyonlarının durmasına neden oldu.

 Arka plan 
Savaş öncesi Üçlü İttifak'a Merkezi Güçlere bağlı olmasına rağmen Romanya, Bükreş Antlaşması'nın imzalanmasının ardından Ağustos 1916'da Üçlü İtilaf'a katıldı.

Romanya Genelkurmay Başkanlığı'ndan subaylar, İkinci Balkan Savaşı sırasında Romanya'nın Bulgaristan pahasına başarılı bir şekilde genişlemesinin ardından, 1913 gibi erken bir tarihte Macaristan'a yönelik potansiyel bir işgalin planlamasına başladı. 1914 yazında bir taslak belge ortaya çıktı, ancak Bulgaristan'ın 1915'te Merkezi Güçler tarafında savaşa girmesi, ilk kampanya planında büyük bir revizyona yol açtı. Hipotez Z olarak bilinen son versiyon General Vasile Zottu tarafından tasarlandı. Hipotez Z, toplam 420.000 askerden (Romanya'nın saha gücünün %75'i) oluşan üç orduyu (1., 2. ve Kuzey) kullanarak Romanya'nın Transilvanya ve Banat'ı işgal etmesi çağrısında bulundu. 72.000 askerden oluşan 3. Ordu, olası bir Bulgar saldırısını durdurmakla görevlendirildi. Hipotez Z, Avusturya-Macaristan'ın karşı gücünün 70.000 kişiden oluşacağını öngörüyordu, ancak gerçekte gerçek sayı Romanya'nın tahmininin yarısından azdı. Romanya'nın bir başka yanlış tahmini de Merkezi Güçlerin bölgeye konuşlandırabileceği takviye kuvvetlerinin sayısıydı: Gerçek sayı 300.000'e kıyasla 100.000'di. 

Temmuz 1916'da Avusturya-Macarlar, Transilvanya'nın nihai savunması için hazırlıklara başladı. Ağustos ayının başlarında, 1'inci orduyu oluşturmak için yeterli birlik toplanmıştı. 7 Ağustos'ta bu yeni ordu General Arthur Arz von Straussenburg'un komutasına verildi. Arz'ın ordusunda dört zayıf tümen (30-35 tabur) ve 13 bataryada 100 civarında top vardı. Romanya Harekâtı başladıktan sonra, Avusturya-Macaristan 1. Ordusu bir süvari tümeni, bir Yedek Hussar Tugayı, bir Honvéd piyade tümeni ve dört taburla takviye edildi.

Muharebe
Güneybatı Cephesi

küçükresim|right|Kızıl Kule Geçidi'nde terk edilmiş Rumen ekipmanı

General Ioan Culcer komutasındaki Romanya 1. Ordusu, 29 Ağustos'ta Surduc ve Vulcan Geçitleri'ndeki sınırı geçerek Transilvanya'nın hayati kömür madenciliği merkezi olan Petrozsény'yi (Petroșani) işgal ederek Macar kömür madencisi taburlarını kolayca mağlup etti ve ağır saldırılar düzenledi. kayıplar. 11. Piyade Tümeni (General Ion Muica) daha sonra kuzeye doğru ilerlemeye devam ederek Hátszeg'in (Hațeg) 25 mil güneyinde durdu. Muica, planlandığı gibi Kolordu'nun geri kalanını beklemesine rağmen (2. Tümen ve 1. Süvari Tugayı), bu, Avusturyalılara yeniden toplanma zamanı verdi. Altmış beş mil doğuda, Culcer'ın ana kuvveti - Olt-Lotru Grubu - Kızıl Kule Geçidi'ne girdi ve Nagyszeben'e (Sibiu) doğru ilerledi. 27/28 Ağustos gecesi boyunca ara sıra yapılan silahlı saldırıların ardından Romenler, Geçidin başındaki Boica köyünü ele geçirdi. Lotru Grubu 29 Ağustos'ta Nagytalmács'a (Tălmaciu) ulaştı ve ardından birkaç mil daha kuzeye, Nagyszeben'e (Sibiu) doğru ilerleyerek Vesztén'de durmadan önce orada yeniden toplandı. İlerleyen Romenler ayrıca Brassó (Brașov) ve Szeben'i (Sibiu) birbirine bağlayan önemli demiryolunu da engellediler. Nagyszeben'deki (Sibiu) Avusturyalı komutan Albay Arnold Barwick, araştırma için zırhlı bir tren gönderdi, ancak bu, Romenler tarafından ateşe verildi ve kullanılamaz hale getirildi. Nagydisznód (Cisnădie) 30 Ağustos'ta Rumenlerin eline geçti. Ancak Rumenler, Nagyszeben'e (Sibiu) ilerlemek yerine 30 Ağustos gecesi şehrin güneyini kazmaya başladılar. Yine de Nagyszeben (Sibiu) açık şehir ilan edildi ve 23. Tümen komutanı General Matei Castris'e teslim oldu. Castris teslim olmayı kabul etti ve Rumenlerin şehri işgal etmek için hiçbir çaba göstermemesi ve Avusturyalıların geri çekilmesi nedeniyle iki taraf da şehri işgal etmedi. 1. Ordu Eylül ayı boyunca çok az ilerledi. Doğu kanadı şehrin hemen güneyini kazmaya devam ederek savunma hatlarını güçlendirdi, Batı kanadı ise Merisor (Merișor) vadisine doğru ilerledi. Vadi boyunca kuzeybatıya doğru ilerledi ama oradan hiç ayrılmadı. Romen kuvvetleri, Alman kuvvetlerinin Karánsebes'e (Caransebeș) çıkması tehdidiyle birlikte Avusturyalı ve Alman savunucularla karşılaştıktan sonra durdu.

Eylül ortasında, Mareşal Erich von Falkenhayn komutasındaki Alman 9. Ordusu bölgeye konuşlandırıldı. Ancak Transilvanya'ya gelen ilk Alman birimi Tümgeneral Edwin Sunkel komutasındaki 187. Piyade Tümeni oldu. 187. Alayı 5 Eylül'de bölgeye konuşlandırıldı. Almanlar ve Avusturyalılar 14 Eylül'de ilerlemeye başladılar ve 18'inde Petrozsény'yi (Petroșani) aldılar. 23 Eylül'de Almanlar ve Romenler arasında çıkan çatışmada 107 Alman öldürüldü veya yaralandı ve 100 Rumen öldürüldü ve 23 kişi daha yakalandı. Nagyszeben (Sibiu) Muharebesi, 26 Eylül şafağında Alman 9. Ordusunun saldırısıyla başladı. Bölgedeki kuvvetleri General Hermann von Staabs tarafından komuta ediliyordu ve iki Alman biriminin (187. Tümen ve 76. Yedek Tümeni) yanı sıra Macar 51. Honvéd'i de içeriyordu. Almanların planı Rumenleri izole etmek ve Kızıl Kule Geçidi'nden kaçış yolunu kesmekti. 26'sındaki Alman saldırısı sert bir direnişle karşılaştı ve başarısız oldu. Von Staabs, toplarını topladıktan sonra ayın 27'sinde yeniden saldırdı ve Rumenleri akşam karanlığında Kızıl Kule geçidinin ağzına doğru sürdü. Yirmi dört saat sonra von Staabs, Rumenleri Geçit'e itmişti. Alman Alp Kolordusu 26'sında Geçidin her iki ucuna da konuşlandırıldı. Romanya 48. Piyade Alayı, Geçidin Kuzeyindeki Alman mevzilerine karşı konuşlandırıldığında Alman makineli tüfek ateşiyle yok edildi. Daha sonra Geçitteki Rumen kuvvetleri, Alman makineli tüfeklerinin menzilinin dışına, Doğu tarafına taşındı. Ağır saha toplarından yoksun olan Almanlar Geçidi tamamen engelleyemedi. Romenler, Almanları geçidin kuzeyinden ve geçici olarak güneyinden kovmayı başardılar, ancak ikincisi kısa süre sonra geri döndü. Romenler, Alp Kolordusu'nun mermileri ve topçu tarafından patlatılması gereken ölü atlar ve arabalardan oluşan Alman barikatları aracılığıyla, 28'inde ciddi bir şekilde geçitten geri çekilmeye başladılar. Çatışmanın son saatinde Romenler, Geçidin Güneyindeki Alp Kolordusu'nun ateş noktası olarak hizmet veren binalara makineli tüfek ateşiyle ilerlediler ve içerideki herkesi süngüleyerek öldürdüler. Daha sonra 29'u öğleden sonra Rumen kuvvetleri geçitten çıkıp güvenli bir yere ulaştı. Alp Kolordusu'nun kahramanca çabalarına rağmen Rumen kuvvetlerinin büyük bir kısmı kaçmıştı. Almanlar nispeten az sayıdaki 3.000 mahkûmu ele geçirdi. Romanya 1. Ordusunun büyük bir kısmı Transilvanya'dan çekilmiş olsa da, henüz daha fazla çatışma yaşanması gerekiyordu. Almanlar Petrozsény'yi (Petroșani) ele geçirdikten sonra, Nagyszeben (Sibiu) Muharebesi'ne katkıda bulunmak için şehirdeki altı taburundan dördünü kaydırdılar. Bölgede yaşayan etnik Rumen sempatizanları General Culcer'a bu durumu haber verdi ve bunun üzerine Rumen karşı saldırı düzenleyerek 25 Eylül'de Petrozsény'yi (Petroșani) yeniden ele geçirdi. Yanıt olarak Falkenhayn, General Johannes von Busse komutasındaki Alman 301. Tümenini konuşlandırdı ve bu bölük 28'inde bölgeye gelerek 2. Avusturya-Macaristan Dağ Tugayı'na bağlandı. İttifak Devletleri, zorlu çatışmaların ardından 5 Ekim'e kadar Petrozsény (Petroșani) ve Surduc Geçidi'ni ele geçirerek 30'unda saldırılarına başladı. Ancak bu sefer Romenler geri çekilmeden önce hayati önem taşıyan kömür madenlerini yok etmeyi başardılar.

Kaynakça

Kategori:Romanya tarihi