Derbent Muharebesi

Derbent Muharebesi, 5 Eylül 1688'de Kutsal Roma Cermen İmparatorluğu ile Osmanlı İmparatorluğu arasında gerçekleşti. Kutsal Roma İmparatorluğu'nun zaferiyle sonuçlandı.

 Arka plan 
Müttefik Hristiyan kuvvetleri, 1526'nın intikamı olarak Ağustos 1687'de Mohaç'ta büyük bir zafer kazanmışlardı. Bu, Orta Macaristan'ın birkaç kale dışında kurtarılmasıyla sonuçlandı. Osmanlılar Sava Nehri'nin karşı yakasına çekilmek zorunda kaldı. Gelecek yıl için Habsburg askeri konseyi, Száva ve Tuna nehirleri arasında bulunan Belgrad'ın önemli kalesini (Nándorfehérvár) kurtarmayı seçiyor.Paul Wentzcke, Feldherr des Kaisers - Leben und Taten Herzog Karl V. von Lothringen (Captain of the Emperor: Life and deeds of Charles V Duke of Lorraine), Leipzig 1943, p. 278 

Savaş
Maximilian II Emmanuel liderliğindeki ana ordu kaleye doğru yürürken, Baden Kontu Louis, Hırvat Bán (Dük) Erdődy II Miklós ordusuyla güçlerini birleştirdi ve Száva Nehri boyunca yürüyorlardı. Transilvanya ordusu, Albay Lorenz von Hoffkirchen'in birlikleri ve Erdődy'nin 4.000 güçlü kuvveti ona katıldı. Bu arada Bosnalı Paşa Sziavusz, ya Una Nehri üzerindeki geçiş yerlerini yok etmeye ya da sığlıkları güçlendirmeye çalıştı, ancak 13 Ağustos'ta ordusunu Kosztajnica yakınlarında nehri geçmeye zorlayan Badenli Louis'i durdurmanın işe yaramadığı ortaya çıktı. Paşa Sziavusz birliklerini geri çekmeye karar verdi ve ertesi gün Kosztajnica Hristiyanların eline geçti. Dubica da alındı ve Gradiska 21 Ağustos'ta düştü. Kont'un birlikleri Száva (Sava) Nehri'nin güney kıyısında ilerlemeye devam etti. 28 Ağustos'ta Brod'a ulaştılar ve Kont, ikmal hatlarını korumak için kasabayı güçlendirdi ve onu güçlü bir köprübaşına dönüştürdü. Bu sırada Paşa Sziavusz'un birlikleri Derbent'teki bir kamptaydı. Baden'li Louis sinsi bir saldırı yapmaya karar verdi. Paşa bu fırsatı kaçırmak istemedi ve gözcü süvarilerine Hristiyan kampına yaklaşmalarını emretti. Kont, ikmal vagonlarını ve piyadelerini geride bırakarak 5 Eylül gecesi Osmanlı İmparatorluğu'na karşı yola çıktı. Ancak Paşa'nın 7.000 değil 15.000 askeri olduğunu öğrenince şaşırdı. Osmanlı ordusu daha yüksekte duruyordu. Kont'un saldırmak mı yoksa geri çekilmek mi gerektiğine karar vermesi gerekiyordu ama ikincisi tehlikeli bir hareket olurdu ve zaten o geri çekilmeyi sevmiyordu. Hızlı bir karar verdi ve sayıca çok az olmasına rağmen düşmana yürüyüşten saldırdı. Öncüsü bazı Osmanlı süvarileri tarafından hemen pusuya düşürülmeden önce süvarilerini bir geçitten geçirmişti. İmparatorluk birlikleri gece yürüyüşü nedeniyle yoruldukları için Osmanlılar tarafından yavaş yavaş ezildiler. Belirleyici anda, Tümgeneral Kont Friedrich Magnus zu Castell'in birliği savaş alanına çıktı ve yandaki düşmana saldırdı. Osmanlı süvarileri kaçtı ve imparatorluklar hemen onları kovalamaya başladı ve Yeniçerilerin üzerine doğru koştu. Pek çok Yeniçeri askeri katledildi. Bunlardan 5.000'i öldürüldü, 2.000'i esir alındı. Kutsal Roma İmparatorluğu güçleri ise yalnızca 200 kayıp verdi.

Kaynakça

Kategori:Osmanlı-Avusturya savaşları
Kategori:Osmanlı İmparatorluğu'nun savaşları