Oswald Mathias Ungers

Oswald Mathias Ungers (d. 12 Temmuz 1926, Kaisersesch - ö. 30 Eylül 2007, Köln), akılcı tasarımları ve kübik formları kullanmasıyla tanınan bir Alman mimar ve mimarlık teorisyenidir. Önemli projeleri arasında Frankfurt, Hamburg ve Köln'deki müzeler yer almaktadır.

 Biyografi 
Oswald Mathias Ungers, Rheinland-Pfalz eyaletinin Eifel bölgesindeki Kaisersesch şehrinde doğdu. 1947-1950 yılları arasında Karlsruhe Üniversitesi'nde Egon Eiermann'ın öğrencisi olarak mimarlık eğitimi aldı. 1950'de Köln şehrinde bir mimarlık ofisi kuran Oswald Mathias Ungers, 1964'te Berlin'de, 1974'te Frankfurt'ta ve 1983'te Karlsruhe'de ofisler açmıştır.

1963-1967 yılları arasında Berlin Teknik Üniversitesi'nde profesör unvanı ile görev yaptı ve 1965-1967 yılları arasında yine aynı üniversitenin mimarlık fakültesi dekanı olarak görevlendirildi. 1968 yılında Amerika Birleşik Devletleri'ne gitti ve 1969-1975 yılları arasında Cornell Üniversitesi Mimarlık Bölüm Başkanlığı görevinde bulundu. 1971 yılında Amerikan Mimarlar Enstitüsü üye olarak kabul edildi. Ayrıca Harvard Üniversitesi'nde (1973 ve 1978) ve Kaliforniya Üniversitesi, Los Angeles'ta (1974/75) konuk profesör olarak bulundu. 1976'da Almanya'ya döndü ve Viyana Uygulamalı Sanatlar Üniversitesi'de konuk profesör (1979/80), Düsseldorf Sanat Akademisi'nde ise profesör (1986) olarak görev yaptı.

Ungers, 30 Eylül 2007'de yakalandığı zatürre nedeniyle öldü.  (1926–2010) ile evlendi ve mimar Simon Ungers adında bir oğlu ve iki kızı vardır.

 Çalışmaları üzerine 
Ungers'in binaları, katı geometrik tasarım ızgarasıyla karakterize edilir. Mimarisinin temel tasarım unsurları, kare, daire veya küp ve küre gibi temel formlardır; Ungers bu formları tasarımlarında çeşitlendirmiş ve dönüştürmüştür. Bir mimari kuramcı ve üniversite öğretim üyesi olarak Ungers, eleştirmenlerin "dörtgenizm", hayranlarının ise "Alman rasyonalizmi" olarak adlandırdığı bir yaklaşım geliştirdi. Bunu yaparken, 1820'de "her türlü bina" için geometrik prototipleri içeren desen kitaplarını yayınlamış olan Jean-Nicolas-Louis Durand'ın öğretisine başvurdu. Biçimsel dilinde Ungers, açıkça, çağdaş zevklerden bağımsız temel mimari tasarım unsurlarına atıfta bulundu. Mimarlık tarihindeki tarihsel rol modelleri ağırlıklı olarak Roma-Yunan antik çağından gelmektedir. Bu nedenle çalışması zaman zaman biçimci olarak eleştirildi. Frankfurt Messe alanındaki inşaatıyla bağlantılı olarak, sıklıkla "yeni bir netlik"ten söz edildi. Neredeyse hiçbir mimarın yapamadığı şekilde, Ungers on yıllar boyunca bir kez seçtiği biçimsel dile sadık kaldı. O, İkinci Modernizm'in önde gelen kuramcılarından biriydi.

Ungers'in tanınmış öğrencileri arasında Max Dudler,  , Hans Kollhoff, Rem Koolhaas, ,  ve  sayılabilir.

 Mimarlık Araştırmaları Arşivi (UAA) 
Mimari Araştırma için Ungers Arşivi, 1950'lerde oluşturmaya başladığı mimarlık kütüphanesinin yanı sıra mimarın tüm sanatsal mirasını içerir. Kütüphane, mimarlık incelemelerine, perspektifin ortaya çıkışı ve gelişimine dair eserlere ve renk teorisi üzerine yayınlara odaklanır. Kütüphane, Vitruv'un 1495 tarihli De Architectura Libri Decem adlı eserinin ilk baskısının yanı sıra Devlet Bauhaus'u Weimar 1919-1923 gibi nadir baskıları ve Rus avangardının yayınlarını, örneğin mimar El Lissitzky'nin İki Kareden adlı eserini içerir. Ungers'in mirası ile birlikte, Müngersdorf'taki Belvederestraße 60 adresindeki tescilli binasının kütüphane küpünde bulunmakta ve bilimsel araştırma amaçları için bilim insanlarının kullanımına açıktır.

 Ungers'in mimari ikon koleksiyonu 
Mimari Araştırma için Ungers Arşivi'nin bir parçası, diploma sahibi tasarımcı ve mimari maket yapımcısı Bernd Grimm'in mimarla işbirliği içinde inşa ettiği tarihi mimari simgelerin maketleridir. Ungers'in amacı, tarihsel açıdan önemli binaların "üç boyutlu bir koleksiyonunu" oluşturmaktı. Maketler beyaz Alabaster alçıdan yapılmıştır ve ahşap bir alt yapıya sahiptir.

 1993: Parthenon, Atina, MÖ 447–438, 1:50 ölçekli model
 1995: Pantheon Rom, MÖ 118–128, 1:50 ölçekli model
 2001: Castel del Monte, Friedrich II, Apulia, 1240–1250, 1:70 ölçekli model
 2002: Isaac Newton Anıt mezarı, 1784, Mimar: Étienne-Louis Boullée, 1:400 ölçekli model
 2001: Tiempietto del Bramante, Roma, 1502, Mimar: Donato Bramante, 1:15 ölçekli model
 2004: Theoderic Mozolesi, Ravenna, MS 520 civarı, 1:20 ölçekli model

 Seçilmiş projeler 

 1958–1959 Haus Ungers, Lindenthal, Köln
 1979–1984 Frankfurt, Alman Mimarlık Müzesi
 1980–1983 Messe Torhaus, Frankfurt
 1981–1984 Trier'deki Konstantinplatz
 1983–1991 Karlsruhe, Baden Eyalet Kütüphanesi
 1986 Bremerhaven, Alfred Wegener Kutup ve Deniz Araştırmaları Enstitüsü eski ana binası
 1993–1996 Friedrichstadt-Passagen () Berlin
 1994 Washington DC'deki Alman Büyükelçiliği İkametgâhı
 1994–1995  (niteliksiz ev) Köln
 1995 Hamburger Kunsthalle, Galerie der Gegenwart
 1998–2001 Dorotheenhöfe, Berlin
 2001 Köln, Wallraf-Richartz Müzesi
 2006 Trier'deki bir Roma hamamının kalıntılarına giriş

 Önerilen veya yapım aşamasında

 2000 yılında Berlin'deki Pergamon Müzesi'nin yeniden tasarlanması için düzenlenen mimari yarışmayı kazandı. Tartışma yaratan planı, 1930'dan beri değişmeden kalan yapı kompleksinde büyük değişiklikler öneriyordu. Yeniden yapılanmanın 2025 yılında tamamlanması planlanmaktadır.

 Galeri 

 Ödüller 

 1987 Büyük BDA Ödülü
 1997 Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı Komutan Haçı
 2002 Frankfurt Şehri Goethe Madalyası
 2006 Kuzey Ren-Vestfalya Liyakat Nişanı
 Yazılar 






 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 





Kategori:20. yüzyıl Alman mimarları
Kategori:Mimarlık öğretmenleri
Kategori:Berlin Teknik Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Kunstakademie Düsseldorf öğretim üyeleri
Kategori:Almanya Federal Cumhuriyeti Liyakat Nişanı komutanları
Kategori:Harvard Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Mimarlık teorisyenleri
Kategori:Karlsruhe Teknoloji Enstitüsünde öğrenim görenler
Kategori:2007'de ölenler
Kategori:1926 doğumlular
Kategori:Kaisersesch doğumlular
Kategori:Köln'de ölenler