El Pepino Muharebesi

ve İspanya (1868'deki güncel versiyon)
El Pepino Muharebesi, Grito de Lares devrimi sırasında Lares Cumhuriyeti güçleri ile İspanyol sömürge hükûmeti arasındaki tek askeri karşılaşmaydı. Olay, 24 Eylül 1868'de, şu anda Porto Riko'nun San Sebastián kentinde bulunan El Pepino kasabasında gerçekleşti. Devrimci güçler, kasabayı ele geçirme girişimleri sırasında Milis Birlikleri ve bazı El Pepino sakinleri tarafından püskürtüldü. Bu savaş, Lares Cumhuriyeti'nin devrimci güçleri için ciddi bir yenilgiydi çünkü bir daha asla İspanyol birliklerine karşı savaş alanına giremeyeceklerdi.

 Savaşın arka planı 

 Devrimci güçlerin durumu 
Komplocu Manuel María González'in 21 Eylül sabahı Camuy'da beklenmedik bir şekilde tutuklanması, devrimci hareketin askeri planlarını değiştirdi.De Jiménez de Wagenheim, Olga (1984). El grito de Lares: sus causas y sus hombres. Río Piedras: Ediciones Huracán. İspanyol yetkililerin González'in evinde suçlayıcı belgeler ele geçirdiğini bilen Grito de Lares'teki devrimci kurullar, ayaklanmanın tarihini 29 Eylül'den 23 Eylül'e ertelemek zorunda kaldı. Buna ek olarak, kurulların liderliği ilk anketin yerini Camuy'dan Lares'e değiştirdi.

Anket noktasındaki bu değişikliğin önemli olduğu ortaya çıktı. Camuy devrimci cuntasının bir başka üyesi olan José Antonio Hernández, González'in tutuklandığını öğrendikten sonra komplodan vazgeçmeyi ve çiftliğinde iki kutu barut ve dinamiti gizli bırakmayı seçti. Hernández, El Pepino savaşının yapıldığı gün (24 Eylül) tutuklandı ve bu iki kutuya İspanyol yetkililer tarafından el konuldu.Pujol, José (1868). Declaración de José Antonio Hernández. Archivo General de Puerto Rico. Revolución de Lares. Caja 178, Pieza 13. Devrimci güçlerin elindeki az sayıdaki silah ve mühimmat dikkate alındığında, bunun gibi kayıplar önemliydi.

Bu coğrafi değişim başka bir nedenden dolayı da önemli olabilir. Porto Riko Üniversitesi'nde profesör ve Grito de Lares konusunda uzman olan Profesör Francisco Moscoso, Camuy kasabasının seçiminin, Aguadilla'nın askeri komutanlıkları arasında stratejik bir konuma sahip olmasından kaynaklanabileceğini düşünüyor. Arecibo. Bu konum (Camuy), sahibinin her komutadan gelen kuvvetlerle ayrı ayrı yüzleşmesine olanak tanıdı. González'in tutuklanmasının yarattığı acelenin burada devrimci liderliğin aldığı kararlar üzerinde önemli bir etkisi olmuştur.

Lares'te Cumhuriyet kurulduğunda (23 Eylül), Francisco Ramírez başkanlığındaki yeni hükûmet, Juan M. Terreforte'yi Genel Komutan olarak ve Manuel Rojas'ı Baş General olarak atadı.De Moscoso, Francisco (2003). La Revolución Puertorriqueña de 1868: El Grito de Lares. San Juan: Instituto de Cultura Puertorriqueña. Pg. 50-75. Bu iki askeri lider, diğerleriyle işbirliği içinde, Bir sonraki saldırı alanı olarak El Pepino kasabası. Bu seçim kısmen El Pepino milis alayının bir parçası olan devrimciler Manuel Cebollero ve Eusebio Ibarra'nın vaatlerinden kaynaklanıyor. Bu iki devrimci, isyancı güçlere, saldırı başladığında El Pepino kasabasındaki milislerin desteğini alabilecekleri güvencesini verdi. Devrimci liderlik, daha fazla silah/mühimmat elde etme ihtiyacının farkındaydı ve bu yüzden onları harekete geçmeye teşvik etti. El Pepino kışlasını mümkün olan en az güç kullanımıyla ele geçirin dedi.

 Sonuçlar 
El Pepino'daki devrimci ordunun geri çekilmesi, Grito de Lares'in sonunun başlangıcı oldu. Devrimci liderler arasındaki iletişim eksikliği, Grito'nun başlangıcında yakalanan İspanyol mahkûmların çoğunun bilinmeyen bir neden olmaksızın serbest bırakılmasına yol açtı. General Rojas'ın çiftliğinde yapılan toplantıda devrimci önderlikten geriye kalanlar, Lares kasabasındaki güçlerin tamamen geri çekilmesi emrini verme kararını aldı. Devrimciler, diğer Porto Riko kasabalarının isyan etmesini ve Betances'in söz verdiği silahların (gemisi El Telégrafo'da) gelmesini bekleyerek adanın iç kesimlerinde küçük gruplar halinde saklanmayı seçtiler. Her iki beklenti de boşa çıktı.

Telegraph'a ve taşıdığı yüzlerce tüfeğe birkaç hafta önce Saint Thomas'ta Danimarkalı yetkililer tarafından el konulmuştu. Gámir Planının İspanyol kuvvetleri tarafından uygulanması, askerî güçlerinin Porto Riko'nun batı bölgesinde yoğunlaşmasına yol açtı. Sekiz yüzden fazla şüphelinin tutuklanması, yolların kontrol edilmesi ve alarm durumu, adada her türlü kendiliğinden ayaklanmayı imkansız hale getirdi. Sonraki birkaç hafta içinde devrimcilerin büyük çoğunluğu tutuklandı, bazıları öldürüldü (Matías Brugman ve Baldomero Bauring'de olduğu gibi) ve diğerleri gizlice sivil hayata yeniden entegre edildi.

Sonuçta Porto Riko, İspanya'nın denizaşırı bir eyaleti olmaya devam edecek.

 Kaynakça 

Kategori:Amerika'da İspanyol İmparatorluğu
Kategori:Porto Riko'nun sömürge tarihi