Nogentli Guibert

Guibert de Nogent ( — 1124) bir Benedictine tarihçi, teolog ve otobiyografik anıların yazarıydı. Guibert, kendi döneminde nispeten tanınmıyordu ve çağdaşları tarafından neredeyse hiç anılmıyordu. Orta Çağ yaşamına ışık tutan kapsamlı otobiyografik anıları ve kişiliğiyle daha fazla ilgilenen akademisyenlerin dikkatini ancak son zamanlarda çekmiştir.

Yaşamı
Guibert, Clermont-en-Beauvaisis'de küçük soylu bir ailenin çocuğu olarak dünyaya geldi. Guibert, Monodiae adlı eserinde yazdığı üzere, annesinin babasından gebe kalmasının yedi yıldan fazla sürdüğünü iddia eder. Anılarına göre, Guibert, ters doğum olduğu için doğum sancısı neredeyse onun ve annesinin hayatına mal oluyordu. Guibert'in ailesi bir Meryem Ana tapınağına adakta bulunmuş ve Guibert'in hayatta kalması halinde kendisini ruhban hayatına adayacağına söz vermiştir ve hayatta kaldığı için bu yolu izledi. Babası şiddet yanlısı, sadakatsiz ve aşırılığa eğilimli biriydi ve Mortemer Savaşı'nda esir düşerek sekiz ay sonra öldü.Frank Barlow, William Rufus, (University of California, 1983), 90. Guibert, anılarında ölümünü bir tür lütuf olarak görür ve babası hayatta kalsaydı muhtemelen Guibert'i şövalye olmaya zorlayacağını, böylece Meryem Ana'ya Guibert'i kiliseye adamak için ettiği yemini bozacağını belirtir. Annesi otoriter, güzel, zeki ve son derece gayretliydi. Guibert, annesi hakkında o kadar çok ve ayrıntılı yazar ki, Archambault gibi bazı akademisyenler onda bir Oedipus kompleksi olabileceğini öne sürmüşlerdir. Eğitiminin kontrolünü üstlenmiş, onu yaşıtlarından soyutlamış ve altı yaşından on iki yaşına kadar ona özel bir öğretmen tutmuştur. Guibert, öğretmenini acımasızca titiz ve beceriksiz olarak hatırlar; yine de Guibert ve öğretmeni güçlü bir bağ geliştirmiştir. Guibert on iki yaşlarındayken annesi Saint-Germer-de-Fly (veya Flay) yakınlarındaki bir manastıra çekildi ve kısa süre sonra Guibert de onu takip etti. St. Germer'de tarikata girerek büyük bir gayretle çalıştı ve ilk başta kendini seküler şairler Ovidius ve Vergilius'a adadı; bu deneyim eserlerine damgasını vurdu. Daha sonra, daha sonra Canterbury Başpiskoposu olan Anselm of Bec'in etkisiyle odağını teolojiye çevirdi.

1104'te yoksul ve küçük Nogent-sous-Coucy manastırının (kuruluşu 1059) başrahibi seçildi ve bundan böyle dini işlerde daha önemli bir rol üstlenerek piskoposlar ve saray sosyetesiyle temasa geçti. Daha da önemlisi, bu ona yazma tutkusuyla meşgul olmak için zaman kazandırdı. Bu dönemdeki ilk büyük eseri, 1108'de tamamladığı ve 1121'de rötuşladığı Dei gesta per Francos ("Tanrı'nın Franklar aracılığıyla yaptıkları", "God's deeds through the Franks") adlı Birinci Haçlı Seferi tarihidir.Louis René Bréhier (1909). "Gesta Dei per Francos". In Catholic Encyclopedia. 6. New York: Robert Appleton Company. Tarih, büyük ölçüde anonim bir Norman yazarının Gesta Francorum adlı eserinin süslü bir üslupla yeniden yorumlanmasıdır; Haçlı Seferi tarihçileri geleneksel olarak bu esere olumlu eleştiriler yapmamışlardır; Gesta Francoruma çok yakın durması ve Latincesinin zorluğu, gereksiz görünmesine neden olmaktadır. Ancak son editörler ve çevirmenler onun mükemmel yazımına ve orijinal malzemesine dikkat çekmişlerdir. Daha da önemlisi, Dei gesta bize Haçlı seferinin Fransa'da nasıl karşılandığına dair çok değerli bilgiler sunmaktadır. Guibert haçlıları şahsen tanıyor, haçlılarla birlikte büyümüş ve onlarla anıları ve deneyimleri hakkında konuşmuştu.

Modern okuyucu için, 1115 yılında yazdığı otobiyografisi (De vita sua sive monodiarum suarum libri tres) veya Monodiae (Yalnız Şarkılar —Solitary Songs—, genellikle Anıları —Memoirs— olarak anılır), eserlerinin en ilginci olarak kabul edilir. Hayatının sonlarına doğru yazdığı ve Saint Augustine'in Confessions adlı eserini örnek alan bu eser, çocukluğundan yetişkinliğine kadar hayatının izini sürer. Kitap boyunca yaşadığı döneme ve ülkesinin geleneklerine dair pitoresk bakış açıları sunar. Metin üç “Kitap ”a bölünmüştür. Birincisi, doğumundan yetişkinliğine kadar kendi hayatını kapsar; ikincisi manastırının kısa bir tarihidir; üçüncüsü ise yakınlardaki Laon'da yaşanan bir ayaklanmanın tasviridir. Şato ve manastırlardaki günlük yaşam, o zamanlar moda olan eğitim yöntemleri hakkında çok değerli bilgiler verir ve döneminin bazı önemli ve önemsiz şahsiyetleri hakkında fikir verir. Çalışması, eserine kişisel bir dokunuş katan tutkuları ve önyargılarıyla renklenmiştir.

Örneğin, İsa Mesih, Meryem Ana ve çok sayıda Katolik azizin Katolik kalıntılarının uygunluğu konusunda oldukça şüpheciydi ve bunların gerçekliği konusunda şüpheleri vardı, bazı tapınakların ve hac yerlerinin hangi bedensel kalıntıların, giysilerin veya diğer kutsal nesnelerin hangi yerdeCharles Freeman "Brooding on God" History Today: 62: 3: March 2012: 47-52Charles Freeman: Holy bones, Holy dust: how relics shaped the history of Medieval Europe: Yale University Press: 2011 tutulduğuna dair çelişkili iddialarda bulunduğunu belirtti, ancak Kral Louis VI'yı kendi gözleriyle skrofula hastalarını tedavi ederken gördüğünü iddia etti.Marc Block, Les Rois thaumaturges, Armand Colin, Paris, 1961, p 29-30

Notlar

Kaynakça
The Autobiography Of Guibert. C.C. Swinton Bland, translator,The Autobiography of Guibert, Abbot of Nogent-sous-Coucy (London: George Routledge: New York: E.P. Dutton, 1925) From Internet Archive
Memoirs and  from the Internet Medieval Sourcebook. Excerpts from the English translation by C.C. Swinton Bland.
On the Saints and their Relics from the Internet Medieval Sourcebook
The Revolt in Laon from the Internet Medieval Sourcebook.
On the First Crusade, includes Guibert's version of Pope Urban's speech and impressions of Peter the Hermit.
The Deeds of God through the Franks, e-text from Project Gutenberg. Translated by Robert Levine 1997.

Konuyla ilgili okumalar
Kitaplar
Paul J. Archambault (1995). A Monk's Confession: The Memoirs of Guibert of Nogent. 
John Benton, ed. (1970). Self and Society in Medieval France: The Memoirs of Abbot Guibert of Nogent. A revised edition of the 1925 C.C. Swinton Bland edition, includes introduction and latest research.  (1984 reprint, University of Toronto Press).
Guibert of Nogent, Dei Gesta per Francos, ed. R.B.C. Huygens, Corpus Christianorum, Continuatio Mediaevalis 127A (Turnhout: Brepols, 1996)
Robert Levine (1997). The Deeds of God through the Franks: A Translation of Guibert de Nogent's `Gesta Dei per Francos' . 
Joseph McAlhany, Jay Rubenstein, eds. (2011). Monodies and On the Relics of Saints: the Autobiography and a Manifesto of a French Monk from the Time of the Crusades. Translated from the Latin, with introduction and notes. Penguin Classics. 
Jay Rubenstein (2002). Guibert of Nogent: Portrait of a Medieval Mind, London. .
 Karin Fuchs, Zeichen und Wunder bei Guibert de Nogent. Kommunikation, Deutungen und Funktionalisierungen von Wundererzählungen im 12. Jahrhundert (München: Oldenbourg, 2008) (Pariser Historische Studien, 84).
Laurence Terrier (2013). "La doctrine de l'eucharistie de Guibert de Nogent. De pigneribus Livre II. Texte et Traduction", Paris, Vrin. 

Makaleler
 Elizabeth Lapina, "Anti-Jewish rhetoric in Guibert of Nogent's Dei gesta per Francos," Journal of Medieval History, 35,3 (2009), 239-253.

Dış bağlantılar



Kategori:1124'te ölenler
Kategori:12. yüzyıl Fransız yazarları
Kategori:Dinî yazarlar
Kategori:Fransız tarihçiler
Kategori:Otobiyograflar
Kategori:Fransız erkek yazarlar
Kategori:12. yüzyılda Latince eser veren yazarlar
Kategori:Clermont, Oise doğumlular