Pierre Agostini

Pierre Agostini (d. 23 Temmuz 1941, Tunus), Fransız deneysel fizikçi ve Amerika Birleşik Devletleri'ndeki Ohio State Üniversitesi'nde emeritus profesördür. Güçlü alan lazer fizik ve attosaniye bilimi alanındaki öncü çalışmalarıyla tanınır. Özellikle, eşik üstü iyonlaşımın gözlemlenmesi ve attosaniye ışık darbelerinin karakterizasyonu için iki-foton geçişlerin interferansıyla attosaniye vuruşun yeniden yapılandırılması (RABBITT) tekniğinin icadıyla bilinir. 2023 Nobel Fizik Ödülü'ne ortak olarak layık görülmüştür.

 Eğitim ve kariyeri 
Pierre Agostini, 1941'de Fransız himayesindeki Tunus'un başkenti Tunus'ta doğdu. İlköğretim eğitimini 1959'da Fransa'nın La Flèche kentindeki Prytanée Ulusal Askeri Okulu'nda aldı.

Agostini, fizik alanında Aix-Marseille Üniversitesi'nde eğitim gördü. Burada 1961'de fizik lisansı (licence d'enseignement) ve 1962'de derinlemesine çalışmalar diploması (diplôme d'études approfondies) aldı. 1968'de, ultraviyole için çok katmanlı dielektrik filtreler üzerine "Appareillage permettant la réalisation de filtres multidiélectriques UV : Étude des couches Sb2O3" başlıklı teziyle doktora derecesini tamamladı.

Doktorasını aldıktan sonra, 1969'da CEA Saclay'de araştırmacı olarak çalışmaya başladı ve 2002'ye kadar burada kaldı. Bu süre zarfında, Agostini Gérard Mainfray ve Claude Manus'un laboratuvarında çalıştı ve burada güçlü lazerler kullanarak çok fotonlu iyonlaşma üzerine araştırmalar yaptı. 1979'da xenon gazında eşik üstü iyonlaşımı gözlemleyen ilk kişiler arasındaydılar.

2001'de, Agostini ve CEA Saclay'deki ekibi ile Hollanda'daki FOM Vakfı'ndaki Harm Geert Muller, Laboratoire d'Optique Appliquée'deki (LOA) gelişmiş bir lazer kullanarak her biri 250 attosaniye süren darbeler treni oluşturmayı başardılar. Ultrakısa ultraviyole darbelerini orijinal kızılötesi ışıkla yeniden birleştirerek, darbelerin uzunluğunu ve tekrarlama hızını karakterize etmelerini sağlayan bir interferans etkisi yarattılar.

Agostini, 2002 ile 2004 yılları arasında Amerika Birleşik Devletleri'nin New York eyaletindeki Brookhaven Ulusal Laboratuvarı'nda misafir bilim insanı olarak çalıştı ve burada Louis F. DiMauro'nun grubunda çalıştı. 2005'te Ohio State Üniversitesi'nde fizik profesörü oldu ve bir yıl önce OSU'ya taşınan Louis F. DiMauro ile ortak bir laboratuvarı yönetti. Agostini, 2018'de OSU'da Emeritus profesör oldu.

 Onurlar ve ödüller 
Gay-Lussac–Humboldt Ödülü ve Dutch Foundation for Fundamental Research on Matter (FOM)'den Joop Los bursunu aldı. Ayrıca, 2007'de Optik Topluluğu (OSA) tarafından Spektroskopi alanında William F. Meggers Ödülü'nü aldı ve Humboldt Fellow unvanına sahiptir. 2008'de Optik Topluluğu (OSA) üyesi seçildi ve "güçlü kızılötesi lazer darbelerine maruz kalan atom ve moleküllerin doğrusal olmayan tepkisinin dinamikleri hakkında önemli içgörüler sunan yenilikçi deneylerin geliştirilmesinde liderlik" için bu unvanı aldı.

2023 yılında, Anne L'Huillier ve Ferenc Krausz ile birlikte, "maddenin elektron dinamiklerini incelemek için attosaniye ışık darbeleri üreten deneysel yöntemler" için Nobel Fizik Ödülü'ne layık görüldü.

Ayrıca bakınız
Homepage at The Ohio State University
Kaynakça

Kategori:1941 doğumlular
Kategori:Tunus doğumlular
Kategori:Fransız fizikçiler
Kategori:20. yüzyıl Fransız bilim insanları
Kategori:21. yüzyıl Fransız bilim insanları
Kategori:20. yüzyıl fizikçileri
Kategori:21. yüzyıl fizikçileri
Kategori:Fransız profesörler
Kategori:Aix-Marseille Üniversitesinde öğrenim görenler