1876-1879 Kuzey Çin Kıtlığı

1876-1879 Kuzey Çin Kıtlığı (Çince: 丁戊奇荒), kuraklıktan kaynaklanan ürün kıtlıkları ve ardından gelen yaygın açlıkla damgalandı. Çin'de 9,5 ila 13 milyon kişi öldü, çoğunlukla Şensi eyaletinde (5,5 milyon kişi), ancak ayrıca Zhili'de (şimdiki Hebei, 2,5 milyon kişi), Henan'da (1 milyon kişi) ve Şantung'da 0,5 milyon kişi öldü. Kıtlık göçünü de içeren nüfus sayımlarındaki nüfus azalması, Şansi'nin %48 (8,18 milyon), Şansi'nin %25 (2,43 milyon) ve Henan'ın %22 (7,48 milyon) kaybettiği 23 milyonluk bir düşüşü gösterir. Kuraklık 1875'te başladı ve El Niño-Güney Salınımı'ndan etkilendi.

Yardım çalışmaları

İngiliz misyoner Timothy Richard ilk olarak 1876 yazında Shandong'da kuraklıktan kaynaklanan bir kıtlığı duyurdu. Şanghay'daki yabancı toplumdan kurbanlara yardım etmek için para istedi. Mart 1877'de diplomatlar, iş adamları ve Protestan ve Roma Katolik misyonerlerin katılımıyla Shandong Kıtlık Yardım Komitesi kuruldu.

Richard, o zamanlar yabancılar tarafından neredeyse hiç bilinmeyen komşu Şansi eyaletinde kuraklık koşullarının daha da kötü olduğunun farkına vardı. Richard, 1878'in başlarında Şansi'ye seyahat etti. "Kıtlık günlüğü" koşulları anlatıyordu. "İnsanların evlerini yıkmaları, karılarını ve kızlarını satmaları, kök ve leş, kil ve yaprak yemeleri hiç kimsenin şaşırmadığı bir haber... Yol kenarında çaresizce yatan erkek ve kadınların veya ölü olduklarında aç köpekler ve saksağanlar tarafından parçalanan [ve] çocukların kaynatılıp yenmesi o kadar korkutucu ki, insanın ürpermesine neden oluyor."

Kıtlıktan en ciddi şekilde etkilenen eyalet Şansi oldu ve 15 milyonluk toplam nüfusun yaklaşık 5,5 milyonu öldü. Uzak ve ulaşılması zor kırsal bölgeler en çok zarar görenlerdi.

Kıtlıkla mücadele etmek için, bağış toplamak üzere uluslararası bir ağ kuruldu ve bağışların çoğu İngiltere ve Çin'deki yabancı işletmelerden geldi. Bu çabalar 204.000 gümüş tael getirdi, bu da 2012 gümüş fiyatlarına göre 7-10 milyon dolara denk geliyor. Roma Katolikleri en az 125.000 tael (yaklaşık 5 milyon dolar) topladı ve kıtlık bölgesindeki daha fazla fiziksel varlıkları, yerel düzeyde etkili bir şekilde çalışmalarına olanak sağladı.

küçükresim|1878'de kıtlığın gölgesinden kaçan Sam Amca'ın çiftliğini istila eden çekirgeler olarak tasvir edilen Çinli göçmenler.

40'tan fazla Roma Katolik ve 31 Protestan misyoner, yalnızca Şansi'de yaklaşık 3,4 milyon kişiye yardım eden sahadaki yardım çalışmalarını yönetti. Protestanlar arasında daha sonra öne çıkacak olan Arthur Henderson Smith ve William Scott Ament vardı. Üç Protestan misyoner, kıtlık bölgesinde yaygın olan muhtemelen tifüs olan hastalıktan öldü.

Çing hükûmeti, Çinli hayırseverler ve iş adamları da kıtlığa "Demirden Gözyaşları Çıkaran Resimler" başlıklı resimli bir broşürle para toplayarak karşılık verdi. Yabancı ve Çinli yardım çabaları arasında rekabet vardı. Çinliler, misyonerlerin kıtlık çalışmalarını Hristiyanlığı yaymak ve yetim çocukları evlat edinmek ve Hristiyanlaştırmak için kullanacaklarından korkuyorlardı. Yetimhaneler kurmak ve köle olarak satılan kadınları ve çocukları kurtarmak için büyük miktarda para topladılar. Yabancı yardımların çoğu Şansi'yi vurgularken, özel Çinli çabaları çoğunlukla halkının şiddetle yabancı karşıtı olduğuna inandıkları Henan ve Şantung'daydı.

Yağmurlar geri dönüşü

Haziran 1879'da kıtlık bölgesinin çoğunda şiddetli yağmurlar yağmaya başladı ve o sonbahardaki hasatla birlikte kıtlığın en kötüsü sona erdi. Ancak, birçok kırsal alan açlık, hastalık ve yoksul insanların kentsel alanlara göç etmesi nedeniyle nüfussuzlaşmıştı. Yabancılara göre, kıtlık sırasında yaşanan büyük can kaybı Çin'in "geri kalmışlığı" ve Çing hükûmetinin verimsizliği ve yolsuzluğu nedeniyleydi. Bir bilginin ifadesine göre, kıtlık Çinlileri "maddi aşağılıklarının ve aşağılanmış kültürel gururlarının" giderek daha fazla farkına varmalarına neden oldu ve Çing'e karşı duydukları memnuniyetsizliği artırdı. Protestan misyonerler, kıtlık döneminde yaptıkları çalışmaların Çinliler arasında yabancılara karşı iyi niyet oluşturacağına ve misyonerlik çalışmaları için fırsatlar yaratacağına inanıyorlardı. Kıtlıktan sonra Oberlin Grubu'nun da aralarında bulunduğu misyonerler Şansi eyaletinde önemli sayılarda çalışmaya başladılar.

Ayrıca bakınız
Büyük Doğu Buhranı

Kaynakça

Ek okumalar
 Bohr, Paul R. Famine in China and the Missionary: Timothy Richard as Relief Administrator and Advocate of National Reform, 1876-1884 (1972)

 Edgerton-Tarpley, Kathryn, and Cormac O'gr. Tears from iron: cultural responses to famine in nineteenth-century China (U of California Press, 2008).

Kategori:1870'lerde Çin
Kategori:1876'daki afetler
Kategori:1877'deki afetler
Kategori:1878'deki afetler
Kategori:1879'daki afetler