Margarita Marinova

Margarita Marinova, (1980, Sofya) Bulgar havacılık mühendisi. SpaceX'te Kıdemli Mars ve Araç Sistemleri Geliştirme Mühendisi olarak görev yapmaktadır.

 Hayatı 
Margarita Marinova 1980'de Bulgaristan'da doğmuştur ve İngilizce, Bulgarca, Rusça, Almanca ve Fransızca olmak üzere beş dil bilmektedir. 10 yaşındayken Toronto'ya taşınmadan önce bir yıl Viyana'da yaşamıştır. Annesi ve babası bilgisayar mühendisidir. Lise yıllarında uluslararası Mars Topluluğu'nun Toronto Şubesi'nin kurucu başkanlığını yapmıştır. 18 yaşına geldiğinde beş bilim makalesinin ortak yazarlığını yapmıştır. Yetişkin danışmanlarından her zaman cesaret alamasa da, bir gün Mars'ı ziyaret etmeye kararlı olduğunu: "Lisede rehberlik danışmanım bana nasıl bir Amerikan üniversitesine asla giremeyeceğime dair büyük bir konuşma yaptı" sözleriyle ifade etmiştir.

Marinova, sıvı roket tahriki konusunda uzmanlaşarak 2003 yılında MIT'de Havacılık ve Uzay Mühendisliği alanında lisans diplomasını aldı. Lisans öğrencisiyken, sera etkisini tetiklemek ve sonunda Mars'ı yaşanabilir hale getirmek amacıyla perflorokarbonların (PFC'ler) ısıtıcı etkileri üzerine NASA Ames Araştırma Merkezi'nden Chris McKay ile çalıştı. 2003 yılında Almanya'ya taşındı ve bir yıl boyunca Airbus Safran Launchers'ta Kalorimetrik Nozul Programı üzerinde çalıştı ve burada bir motor roket nozulunda ısı transferini araştırmıştır. 2006 yılında Caltech'te Gezegen Bilimi alanında yüksek lisans derecesini ve 2010 yılında Oded Aharonson'un gözetiminde "Gezegen ölçeğindeki etkilerin sonuçları ve Sahra'nın aşırı kurak çekirdeğindeki karbonatların etkileri üzerine araştırmalar" doktorasını tamamlamıştır. Caltech'teyken, 2008'de Nature dergisinde yayınlanan ve Mars'ın kuzey ve güney yarıküreleri arasındaki yüzey yaşı ve göreceli yükseklik arasındaki ikiliğin, Mars'ın tarihinin erken dönemlerinde büyük bir çarpma aracının çarpmasından kaynaklanabileceğini gösteren bir çalışmaya öncülük etmiştir.

 Araştırmaları 
küçükresim|Falcon 9 ilk aşama test atışları (2)
Marinova, 2010 yılında NASA ile çalışmaya başlamış ve burada Mars'ı anlamak için Dünya analoglarını (Kuzey Kutbu, Sahra Çölü, Kilimanjaro Dağı ve Antarktika'nın Kuru Vadileri dahil) kullanmıştır. Burada, Antarktika'da üç Avustralya yazını geçirerek, gelecekte Mars'a yapılacak bir görev için buza nüfuz eden tatbikatları test eden yedi ekip üyesinden biriydi. Derin buz toplamak ve organik madde ve yaşam belirtileri aramak için yer buzunu birkaç metre derine sokan NASA'nın IceBite'ı, Astrobiyoloji Dergisi için Marinova tarafından belgelenmiştir. Daha sonra Pavilion Lake Araştırma Projesi'ne katılarak Kanada'daki Pavilion Lake'teki mikrobiyalitlerin dağılımı ve morfolojisi üzerinde çalışmıştır. NASA için son projesi, astronot, mühendis ve bilim adamlarından oluşan grupları üç kişiye kadar dünyanın tek deniz altı araştırma istasyonu olan Aquarius su altı laboratuvarında yaşamaya gönderen Ekstrem Ortamlar Görev Operasyonları (NEEMO ) üzerinedir.

Marinova, 2013 yılında SpaceX'e Araç Sistemleri ve Tahrik Mühendisi olarak katılmıştır. Falcon 9'un ilk aşamasında kullanılmak üzere yoğunlaştırılmış yakıtlara ilişkin araştırma programının Araç Liderliğini yapmış,  2017 yılında Kıdemli Mars Geliştirme Mühendisi olmuştur. Mars 2020'nin ötesinde Mars yeraltı erişimine yönelik bilim sorularını, işbirliklerini ve görev tekliflerini belirleyen bir Caltech kuluçka makinesinin Ekip Lideridir.

 Kaynakça 

Kategori:21. yüzyıl kadın mühendisleri
Kategori:Kaliforniya Teknoloji Enstitüsünde öğrenim görenler
Kategori:MIT School of Engineering'de öğrenim görenler
Kategori:SpaceX kişileri
Kategori:Kanadalı mühendisler
Kategori:Yaşayan insanlar