Psödohalüsinasyon

Psödohalüsinasyon (), halüsinasyon olarak kabul edilecek kadar canlı, ancak bunu deneyimleyen kişi tarafından öznel ve gerçek dışı olarak kabul edilen istemsiz duyusal bir deneyimdir. Bunun tersine, "gerçek" bir halüsinasyon, onu yaşayan kişi tarafından tamamen gerçek olarak algılanır.

"Psödohalüsinasyon" terimi Friedrich Wilhelm Hagen tarafından icat edilmiştir.Telles-Correia, Diogo; Moreira, Ana Lúcia; Gonçalves, João S. (2015). "Hallucinations and related concepts—their conceptual background" . Frontiers in Psychology. 6: 991. doi:10.3389/fpsyg.2015.00991. ISSN 1664-1078. PMC 4515540 . PMID 26283978 . Hagen, bunları "illüzyonlar veya duyusal hatalar" olarak tanımlamak için 1868'de "Zur Theorie der Halluzination" adlı kitabını yayınlamıştır. Terim Rus psikiyatrist Victor Kandinsky (1849-1889) tarafından daha ayrıntılı olarak araştırılmıştır. Psödohalüsinasyonlara örnek olarak Kandinsky, normal insanlarda uykudan hemen önce meydana gelen hipnogojik halüsinasyonları verir.

Terim, belirsiz kabul edildiğinden psikiyatri ve tıp alanlarında yaygın olarak kullanılmamaktadır; psikotik olmayan halüsinasyon terimi tercih edilmektedir. Halüsinojenik bir ilaçla psödohalüsinasyonların meydana gelme olasılığı daha yüksektir. Ancak psödohalüsinasyonlara ilişkin mevcut anlayış çoğunlukla Karl Jaspers'in çalışmalarına dayanmaktadır.

Psödohalüsinasyonlar ve parahalüsinasyonlar arasında başka bir ayrım daha yapılır; ikincisi periferik sinir sistemindeki hasarın bir sonucudur.

DSM-IV'de (2000) konversiyon bozukluğunun olası bir belirtisi olarak kabul edilmektedirler. DSM-5'te (2013) bu tanım kaldırılmıştır. Ayrıca Charles Bonnet sendromu olarak adlandırılan görme/işitme kaybı olan kişilerde psödohalüsinasyonlar meydana gelebilir.

 Kaynakça