İnhalasyon anesteziği

İnhalasyon anesteziği, volatil/uçucu anestezik olarak da bilinen, inhalasyon (solunum) yoluyla verilen genel anestezik özelliklere sahip kimyasal bir bileşiktir. Anestezik vaporizatöre ve anestezik dağıtım sistemine bağlı bir yüz maskesi, laringeal maske hava yolu veya trakeal tüp aracılığıyla uygulanırlar. Güncel klinik açıdan önemli ajanlar arasında izofluran, sevofluran ve desfluran gibi uçucu sıvı anestezik ajanların yanı sıra nitröz oksit ve ksenon gibi belirli anestezik gazlar yer alır.

İnhalasyon anestezikleri listesi
Günümüzde kullanılanlar
 Desfluran (Suprane) 
 İzofluran (Forane) 
 Nitröz oksit () 
 Sevofluran (Sevorane) 
 Ksenon (Xe)

Geçmişte kullanılanlar
Bunlardan bazıları hâlâ klinik pratikte ve araştırmalarda kullanılıyor olsa da, aşağıdaki anestezik ajanlar öncelikle gelişmiş ülkeler için tarihi öneme sahiptir:

 Asetilen
 Cryofluorane 
 Dietil eter
 Divinil eter
 Enfluran
 Etilen
 Fluroksen
 Halotan (hâlâ bazı ülkelerde kullanılmaktadır)
 Kloroetan (etil klorür) 
 Kloroform
 Metoksifluran (Penthrox, şu an sadece analjezik olarak kullanılıyor)
 Metoksipropan
 Siklopropan
 Trikloroetilen
 Vinil klorür

Hiç yaygınlaşmamış anestezikler
 Alifluran
 Halopropan
 Norfluran
 Rofluran
 Synthan
 Tefluran

Tarihçe 
Paracelsus, 1540 yılında bir inhalasyon anesteziği geliştirdi. citing Fülöp-Miller R (1938) Triumph over pain. Literary Guild of America, New York. Kümes hayvanlarına, Valerius Cordus tarafından hazırlanan ve Frobenius tarafından Aether adı verilen "tatlı vitriol yağını (dietil eter) verdi: “tavuklar bir süre onunla uykuya dalarlar, ancak daha sonra hiçbir zarar görmeden uyanırlar”. Daha sonra, yaklaşık 40 yıl sonra, 1581'de Giambattista Delia Porta, herhangi bir cerrahi anestezi türü için kullanılmamasına rağmen eterin insanlar üzerinde kullanımını gösterdi.

Modern tıpta Dr. Horace Wells, 1844 yılında kendi diş çekimi için nitröz oksit kullanmıştır. Ancak bu sonuçları Massachusetts General Hospital'da (MGH) tekrarlama girişimi kısmî anestezi yaratmış ve başarısızlıkla sonuçlanmıştır.

William T.G. Morton, 16 Ekim 1846'da MGH'de ilk kez cerrahi anesteziyi başarıyla gösterdiği için itibar kazandı. Bu olayın ardından Batı tıbbında eter ve diğer uçucu anesteziklerin kullanımı yaygınlaştı.

Tehlikeleri

Inhalasyon anestezikleri genellikle güvenlidir Ancak bazıları yanlış uygulanımda nörotoksik etki gösterebilir.

 Kaynakça 

Kategori:Genel anestezikler
Kategori:NMDA reseptör antagonistleri
Kategori:GABAA reseptörü pozitif allosterik modülatörleri