Ateizm tarihi

Ateizmin tarihi, ateizm düşüncesinin Antik Çağ'dan günümüze tarihini kapsayan süreçtir. Ateizm, Tanrı'nın var olduğu iddiasının reddidir. in : "The terms ATHEISM and AGNOSTICISM lend themselves to two different definitions. The first takes the privative a both before the Greek theos (divinity) and gnosis (to know) to mean that atheism is simply the absence of belief in the gods and agnosticism is simply lack of knowledge of some specified subject matter. The second definition takes atheism to mean the explicit denial of the existence of gods and agnosticism as the position of someone who, because the existence of gods is unknowable, suspends judgment regarding them ... The first is the more inclusive and recognizes only two alternatives: Either one believes in the gods or one does not. Consequently, there is no third alternative, as those who call themselves agnostics sometimes claim. Insofar as they lack belief, they are really atheists. Moreover, since the absence of belief is the cognitive position in which everyone is born, the burden of proof falls on those who advocate religious belief. The proponents of the second definition, by contrast, regard the first definition as too broad because it includes uninformed children along with aggressive and explicit atheists. Consequently, it is unlikely that the public will adopt it." Diğer bir deyişle, ateizm, Tanrı veya tanrıların var olmadığı görüşünü benimser ve bu iddiaya karşı yapılan herhangi bir iddianın yanlış olduğunu savunur.: "As commonly understood, atheism is the position that affirms the nonexistence of God. So an atheist is someone who disbelieves in God, whereas a theist is someone who believes in God. Another meaning of 'atheism' is simply nonbelief in the existence of God, rather than positive belief in the nonexistence of God. ... an atheist, in the broader sense of the term, is someone who disbelieves in every form of deity, not just the God of traditional Western theology."

Felsefi ateist düşünce, MÖ 6. veya 5. yüzyılda Avrupa ve Asya'da ortaya çıkmaya başladı. Antik Yunan'da, oyun yazarları tanrıların varlığı konusunda şüphelerini dile getirmekteydi ve din karşıtı felsefe okulu olan Cārvāka Antik Hindistan'da ortaya çıktı. Materyalist felsefe, MÖ 5. yüzyılda, evrendeki her şeyin boşluk içindeki atomların hareketleriyle açıklayan atomcular Leukippos ve Demokritos tarafından ortaya atıldı. Ayrıca, Aydınlanma, Avrupa'da dine karşı şüpheciliği ve laikliği körükledi.

 Etimoloji 
Erken Antik Yunanca'da sıfat  (olumsuzluk belirten ἀ- +  "tanrı") "tanrısız" anlamına geliyordu. İlk başta kabaca "dinsiz" veya "kâfir" anlamına gelen bir kınama terimi olarak kullanıldı. MÖ 5. yüzyılda bu kelime, "tanrılarla ilişkiyi kesmek" veya "tanrıları inkâr etmek" anlamında daha kasıtlı ve aktif tanrısızlığı ifade etmeye başladı.  terimi () daha sonra, başka tanrılara inansalar bile, yerel tanrıları reddeden veya saygısızlık edenlere karşı kullanılmaya başlandı. Klasik metinlerin modern çevirileri bazen , "ateistik" olarak çevirir. Soyut bir isim olarak  () "ateizm" olarak geçmektedir. Cicero, Yunanca kelimeyi  diye çevirdi. Terim, ilk Hıristiyanlar ile Helenistler arasındaki tartışmalarda sıklıkla kullanıldı ve her iki taraf da onu aşağılayıcı anlamda diğerine atfediyordu.

 Hint felsefesi 
Doğu'da, MÖ 6. yüzyılda Jainizm, Budizm ve Hindistan'da Hinduizm'in çeşitli mezheplerinin ve Çin'de Taoizm'in yükselişiyle tanrılar fikrine odaklanmayan derin düşünceli bir yaşam başladı. Bu dinler tanrıya tapınmayı içermeyen felsefi ve kurtarıcı bir yol sunuyordu. Tanrılar, erken dönem Budist geleneğinin kurtuluş hedefi açısından gerekli görülmüyor, gerçeklikleri sorgulanıyor ve genellikle reddediliyordu. En azından bazı yorumlarda, tanrı kavramı ile temel Budist ilkeleri arasında temel bir uyumsuzluk vardır. Bazı Budist filozoflar, ebedî bir yaratıcı tanrıya olan inancın, dinî yaşamın temel görevinden uzaklaşmak olduğunu ileri sürer.

 Ayrıca bakınız 
 Ateizm
 Ateizmin ana hatları

 Kaynakça 

Kategori:Pasaj içeren maddeler
Kategori:Ateizm