Meyyâfârikîn Kuşatması

Meyyâfârikîn Kuşatması, Moğolların son Eyyubi hükümdarı Kâmil Muhammed'e karşı Meyyāfāriqīn (modern Silvan, Diyarbakır ) şehrinde 1259 ile 1260 yılları arasında yaptığı kuşatmadır. Meyyâfârikîn Kuşatması, 1258 Bağdat Kuşatması'nı yakından takip etti ve Moğolların Suriye'deki seferlerinin başlangıcı oldu.

1259 baharında, son Eyyubi hükümdarı Kâmil Muhammed tarafından savunulan Meyyâfârikîn (Diyarbakır) Kuşatmasında Ermeni Prensi Prosh Khaghbakian, Ermeni Zakaryan-Mhargrdzeli hükümdarı I. Şahinşah ile birlikte büyük bir Gürcü ve Ermeni kuvvetinin Hülâgû'nun Moğol birliklerinden çok daha küçük bir kuvveti desteklemesine öncülük etti."The Ayyubid ruler of Mayyāfāriqīn and Amida, Al-Kamil Muhammad, had broken his vow to Hűlegű to supply troops for the siege of Baghdad . (...) Hűlegű sent support, in the form of Mongol-Christian troops commanded by a certain Chaghatai and the Armenian Prince Pŕosh Khaghbakian. The Governor of Mosul, Badr al-Dīn Lu’lu’, who was in conflict with al-Kāmil Muhammad, sent a supporting force to the Mongols commanded by his son, along with siege engineers to Mayyāfāriqīn."}} askeri birimleri de katıldı ve kısa süre sonra Moğolların Şam Kuşatmasına (1260) da katılacaklardı. Türk Zengi hükümdarı Bedreddin Lülü'nün İsmail bin Lülü (1259-1262) adlı oğlu ve halefi, babasının yolundan devam etti ve aynı zamanda Meyyâfârikîn Kuşatması'nda, birlikler ve kuşatma mühendisleriyle birlikte Hülâgû'nun Moğol birliklerini destekledi.

Uzun kuşatmanın dehşeti dönemin Ermeni tarihçi Kirakos Gandzaketsi tarafından şöyle anlatılmıştı:

İki yıl süren kuşatmanın ardından şehir nihayet ele geçirildiğinde Müslümanlar katledilmiş, ancak Hristiyanlar kurtulmuştur. Hristiyan kutsal emanetleri toplanıp Ermenistan'a, özellikle de Hağpat Manastırı'na getirilmiştir.

Çatışmada Kachenli Ermeni Prensi Sevata öldürülmüştür. Ermeni yazar Vartan'a göre o, "Tanrı'ya ve İlhan'a her zaman sadık olan ölümsüz tacı kazandı; İsa uğruna kanlarını paylaşanların zaferini paylaşacak".

Sonunda Eyyubi hükümdarı Kâmil Muhammed, 7 Nisan 1260'ta (23 Rabia II 658) Meyyâfârikîn'in Moğolların eline geçmesiyle, öldürülmüştür.Muqaras: An Annual on the Visual Culture of the Islamic World, Essays in Honor of J.M. Rogers, eds. Gülru Necipoğlu, Doris Behrens-Abouseif, Anna Contadinia, Koninklijke Brill NV, Leiden 2004,   vol.21 p. 354

Bu arada Hülâgû, Kilikya Ermeni Krallığı'ndan I. Hethum'un güçleri ve Antakya Prensi VI. Boemondo'nun Haçlıları eşliğinde Suriye'nin geri kalanını fethine devam etmiştir. Gürcü hükümdarı VII. Davit, 1258 Bağdat Kuşatması'nda büyük kayıplar verdiği gerekçesiyle Moğolların Suriye'deki seferlerine daha fazla Gürcü-Ermeni askeri göndermeyi reddetmiştir. "Hűlegű demanded that the Georgian King David Ulu support his conquest of Syria and Egypt . Surprisingly, David refused. One might have expected that the Georgian king would have been more than interested in liberating the Holy Land . However, David was not only disinterested in this venture, but also bold enough to refuse Hűlegű’s order. In addition, he sought a revolt, which was suppressed by Arghun Aqa in Southern Georgia in 1260. David Ulu ’s refusal to participate in the Mongol campaign in Syria can be explained by his huge loss of men in the battle for Baghdad." Suriye'de kalan Eyyubi devletlerinden Halep, Halep Kuşatması'nda (1260) düşerken, Humus, Hama ve Şam barış içinde teslim olmuştur.Humphreys, R. S. From Saladin to the Mongols, The Ayyubids of Damascus, SUNY Press 1977, pp. 348-351

 Kaynakça 

Kategori:İlhanlılar'ın muharebeleri
Kategori:Moğol istilaları
Kategori:Gürcü Krallığı'nın muharebeleri
Kategori:Kilikya Ermeni Krallığı'nın muharebeleri
Kategori:Moğol İmparatorluğu'nun muharebeleri
Kategori:1250'lerde çatışmalar
Kategori:13. yüzyılda Moğol İmparatorluğu