II. Dünya Savaşı'nda Romanya

Romanya'nın İkinci Dünya Savaşı'na katılımı, Romanya Krallığı'nın, Polonya hükûmetinin, hazinesinin ve kuvvetlerinin İngiliz mandası altında Mısır'a tahliyesine izin verdiği, ancak toprakları Nazi Almanyası'nın o zamanki müttefikleri olan SSCB'ye devrettiği bir yıldan fazla bir tarafsızlık döneminden sonra, Ion Antonescu'nun iktidara gelmesiyle Romanya'nın Ekim 1940'ta Mihver Devletleri ile resmen ittifak kurması ve SSCB'ye bırakılan bölgeleri geri alma bahanesiyle Haziran 1941'de SSCB'ye karşı savaşa girmesiyle gerçekleşmiştir. Bu dönemde Rumen ordusu Ukrayna bozkırlarından Kuzey Kafkasya'a kadar Alman kuvvetlerine destek vermiştir. 23 Ağustos 1944'te, Sovyet ordusu Mart ayından beri Moldova'nın kuzeyinde, Focșani Kapısında tutulurken, Kral I. Mihai, Müttefiklerle ateşkes imzalamayı reddeden Mareşal Antonescu'yu görevden almaya karar verir. Ion Antonescu'nun tutuklanmasının ardından Romanya, Müttefiklerin yanında yer aldı. Romanya için İkinci Dünya Savaşı'na katılımı, Besarabya, Kuzey Bukovina ve güney Doburca'nın kesin olarak kaybedildiği, ancak kuzey Transilvanya'nın kurtarıldığı Paris Barış Antlaşması'nın (1947) mağlup bir devlet olarak imzalanmasıyla sona erdi.

İki dünya savaşı arasındaki dönemde Romanya
küçük|Ulusal Hristiyan Partisi Bayrağı
1938'e kadar Romanya'nın hükûmet biçimi parlamenter anayasal monarşiydi. Ana partiler Ulusal Köylü Partisi (P.N.Ț), Ulusal Liberal Parti (P.N.L.) ve parlamenter demokrasiye karşı savaşan şiddet yanlısı radikal gruplardı: Lejyonerler, Romanya Cephesi, Hristiyan Ulusal Partisi gibi komünistler ve faşist partiler. Birinci Dünya Savaşı'nı takip eden dönemdeki siyasi ve ekonomik çalkantılar, siyasi karışıklığın yanı sıra Büyük Romanya'nın faşistleşmesine ve parçalanmasına yol açan bu grupları da destekledi. On yılda (1928-1938) Romanya'nın başına 25 hükûmet geçti. 1923 anayasası krala parlamentoyu feshetme ve erken seçim çağrısı yapma yetkisi verdi.

11 Şubat 1938'de bu karışıklıklara tepki olarak patrik Miron Cristea liderliğinde bir hükûmet kurularak II. Charles Kraliyet Diktatörlüğü kuruldu. Anayasa yürürlükten kaldırıldı ve yerine 27 Şubat'ta yürürlüğe giren yeni bir anayasa getirildi; böylece tüm yetkiler kralın elinde toplandı ve parlamento yalnızca yardımcı yasama kurumu rolüne büründü. Bir kanun hükmünde kararname aracılığıyla parlamentodaki tüm siyasi partiler, lejyonerlerin ve komünistlerin hariç tutulduğu Ulusal Rönesans Cephesi altında yeniden toplandı. Danışmanlık niteliği taşıyan bir kraliyet konseyi oluşturuldu. Kraliyet diktatörlüğünü kurmak ve pekiştirmek için alınan önlemler arasında, 30 Kasım 1938'de "kaçma" bahanesiyle kralın emriyle lejyonerlerin başı Corneliu Zelea Codreanu ve diğer 12 lejyoner lideri tutuklandı.

Savaşın başlaması ve 23 Ağustos 1939 tarihli konvansiyonla Romanya'nın sınırlarını garanti altına alan Fransa'nın çöküşüyle birlikte, Romanya Krallığı'nın bütünlüğü, Almanya tarafından desteklenen Sovyet, Macar ve Bulgar iddiaları Andreas Schmidt liderliğindeki Romanya'daki Alman Etnik Grubu da dahil olmak üzere milliyetçi hareketler ve Nazi yanlısı siyasi gruplar tarafından dışarıdan zayıflatıldı. İktidara gelen Ion Gigurtu, Yahudi karşıtı önlemleri de içeren, Berlin-Roma yanlısı bir Mihver politikası başlattı. Bu politika, Hitler'in Transilvanya konusundaki hakemliğini kabul etmeyi içeriyordu; Gigurtu, Romanya'nın Nazi yönelimini ve Berlin-Roma Eksenine tam bağlılığını göstermek için toprak fedakarlıkları yapması gerektiğini ilan etti. Daha sonra, 22 Haziran 1940'ta II. Charles, kendisinin de içinde yer aldığı Millet Partisi'ni kurar. Diktatörce yönetim altında oluşturulan ve süresi dört aydan kısa olacak anti-faşist ve anti-komünist, milliyetçi ve Hristiyan olan bu siyasi rejime Carlist denir. Bu dönemde ne siyasi karışıklıklar ve suikastlar durduruluyor, ne de toprak bütünlüğü korunuyordu; Alman-Sovyet Saldırmazlık Paktı, Krayova Antlaşması ve İkinci Viyana Hediyesi yoluyla, Romanya topraklarının üçte birinden fazlasını ve nüfusunun dörtte birinden fazlasını kaybetti. Carlist rejimin krizi, Ion Antonescu - Horia Sima hükûmetinin kurulmasıyla sona erdi. Antonescu, 6 Eylül 1940'ta kralın tahttan çekilmesini talep etti ve kendisini "Lider" (Alman Führer'den) olarak adlandırdığı Ulusal Lejyoner Devleti içinde diktatörlük yetkilerini üstlendi. Horia Sima, Bakanlar Kurulu başkan yardımcılığına ve dışişleri bakanlığına atandı.

İkinci Dünya Savaşı'nın Başlangıcı
küçük|250px|sağ|1859-2010 yılları arasında Romanya sınırlarında yaşanan değişiklikleri gösteren animasyon
23 Ağustos 1939'da Nazi Almanyası ve Sovyetler Birliği, Polonya'nın iki devlet tarafından kontrol edilmesini ve Romanya'nın Kuzey Bukovina ve Besarabya'yı SSCB'ye dahil edilmesini öngören Ribbentrop-Molotov Paktı'nı imzaladı. Eylül ayında anlaşmaya göre Polonya işgal edildi ve bölündü. Resmi olarak tarafsız bir ülke olan Romanya, Polonyalı mültecileri kabul etti ve barındırdı ve her şeyden önce Polonya ordusunu, hükûmetini ve banka hazinesini Bukovina sınırından demiryolları, yollar ve limanlar aracılığıyla Britanya topraklarına (Mısır'daki İskenderiye) taşıdı.

Haziran 1940'ta Sovyetler Birliği'nin verdiği ültimatom sonucunda Romanya, daha önce SSCB tarafından hak iddia edilen Besarabya'yı, Kuzey Bukovina'yı ve Herta Bölgesi'ni de savaşmadan tahliye etmek ve teslim etmek zorunda kaldı. Romanya ordusunun ve yönetiminin tahliyesine Sovyetlerin Romanya karşıtı eylemleri eşlik etti. Besarabya'nın üçte ikisi önceden var olan küçük bir özerk Sovyet cumhuriyetine ilhak edilerek Moldavya Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti oluşturuldu, geri kalanı Ukrayna Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'ne ilhak edildi. Sovyetler, toplu sürgünler ve Rumen değerlerini yasaklayarak Rumen vatandaşlığını yok etmeye yönelik bir kampanya yürüttü.

4 Temmuz 1940'ta kurulan Ion Gigurtu hükûmeti, Hitler Almanya'sının iyi niyetini kazanma girişimi bahanesiyle, kendi faşist ideolojisiyle tutarlı ve Alman modelini takip eden Yahudi karşıtı yasalar çıkardı. Ancak Almanya'nın desteğini alamadı, çünkü Almanya Birinci Dünya Savaşı'nı kaybedenleri ve giderek daha şiddetli bir şekilde sınırların revizyonunu talep edenleri desteklemişti. Böylece 30 Ağustos 1940'ta Mihver güçleri, İkinci Viyana Hediyesi aracılığıyla Romanya'yı Transilvanya'nın yarısını Macaristan'a bırakmaya zorladı. O andan itibaren bu bölge, onu Romanya yönetimi altında kalan "Güney Transilvanya"dan ayırmak için "Kuzey Transilvanya" olarak adlandırıldı. 7 Eylül 1940'ta Krayova Antlaşması ile Doburca Bulgaristan'a devredildi.

Antonescu iktidara gelişi
küçük|250px|right|1942'de Romanya'nın idari haritası
Eylül 1940'ta Ion Antonescu, Kral II. Carol tarafından Kraliyet Kararnamesi ile ulusal birlik hükûmetinin kurulmasıyla görevlendirilerek başbakan olarak atandı. General Antonescu, Ulusal Köylü Partisi ve Liberallere hükûmette işbirliği yapmalarını önerdi, ancak iki parti öneriyi reddetti ve II. Charles'ın tahttan çekilmesinden sonra (Antonescu'nun isteği üzerine) iki parti doğrudan hükûmete katılmayı reddetmeye devam etti. Ancak iki parti yalnızca Antonescu'nun kurduğu hükûmete "danışmanlık" yapmak üzere kendi üyeleri arasından "uzmanlar" görevlendirildi. Böylece Ion Antonescu, hükûmetini Horia Sima liderliğindeki lejyonerlerden, yakın arkadaşları, askeri ve sivillerden kurdu, bunlara diğer siyasi partiler tarafından atanan danışmanları da ekledi ve daha çok genç olan Kral I. Mihai'e Romanya'nın imzalayacağı kararnameyi imzalaması için verdi. Böylece "Ulusal Lejyoner Devleti" ilan edildi.

Davut Yıldızı
Romanya'daki soykırım sırasında Yahudileri kurtaran ve daha sonra İsrail tarafından "İsrail'in Fahri Vatandaşı" unvanıyla onurlandırılan Raoul Şorban'ın ifadesine göre, Romanya'da Antonescu döneminde geliştirilen ayrımcı yasalar vardı. Ayrıca Romanya'da Yahudilerin (ayırt edici bir işaret olarak) "Davut Yıldızı" (sarı yıldız) takmasını talep eden lejyonerler bulunuyorlardı. Ancak lejyonerlerden farklı düşünenlerde bulunuyordu. Bunların başında Antonescu bulunmaktaydı. Yahudi Cemaatleri Birliği başkanlığını yürüten Wilhelm Filderman ile mareşal Ion Antonescu arasında 8 Eylül 1941'de yapılan toplantının ardından, Romanya'daki hiçbir Yahudi'nin Yahudi amblemini takmak zorunda kalmamasını emretti. Ancak Antonescu'nun yardımcısı Horia Sima ve 14 Eylül 1940'tan 21 Ocak 1941'e kadar iktidarda olan Demir Muhafızlar, Lider'in direktiflerini göz ardı etti, Yahudi karşıtı yasalar uyguladı ve Yahudilere yönelik zulmü bunun çok ötesinde yoğunlaştırdı. II. Charles'ın diktatörlüğü sırasında uygulanan lejyon karşıtı politikalar nedeniyle Demir Muhafızlar, intikam talep ediyorlardı. Bu nedenle lejyonların önde gelen ancak öldürülmüş lideri olan Codreanu'nun mezardan çıkaran lejyonlar, 27 Kasım 1940'ta Jilava hapishanesinde mahkeme kararlarını bekleyen 60'tan fazla eski savaş öncesi ileri geleni öldürdü. Codreanu suikastına karıştığı iddiası ve bunlara ek olarak tarihçi ve eski başbakan Nicolae Iorga ve yine eski bir bakan olan ekonomist Virgil Madgearu, suikastçılar tarafından "ahlaki yazarlar" olarak kabul edilen yazarlar Ploiești yakınlarında suikasta kurban gitti.

Lejyoner hükûmeti, altı yıl sonra komünistlerin kullandığı yöntemlere benzer yöntemlerle (1940'ın sonunda önemli bir bütçe fazlası kaydederek) devlet ekonomisini yeniden canlandırdı: bazı şirketlerin, bankaların (özellikle Yahudi hissedarların) ve eski şirketlerin varlıklarına el konulması.

Muhafızların Ion Antonescu ile birlikte yaşaması çelişkiliydi. Fazlasıyla şiddetli ve kontrol edilemeyen fanatik lejyonerleri Ion Antonescu'yu yetersiz buluyordu. Bu nedenle Lejyoner Hareketi, Antonescu'yu iktidardan uzaklaştırmak için Lejyoner İsyanı başlattı. Bu girişim, ordu, öğrenciler ve işçilerin sempatisini kazandı. Ancak yine de bu gruplar genel olarak mareşalin tarafını tuttular, böylece Antonescu dört gün içinde lejyoner isyanını bastırdı ve Demir Muhafızları hükûmetten uzaklaştırdı. Horia Sima ve yaklaşık 700 lejyoner ileri gelenleri Almanya'ya sığınırken, yaklaşık 8.000 kişi de kamplara gönderildi.

Besarabya'nın ele geçirilmesi ve SSCB'deki savaş
küçük|sağ|300px|General Ion Antonescu'nun 22 Haziran 1941'de Romanya Ordusuna Prut'u geçmesi ve Besarabya ile Kuzey Bukovina'yı Sovyet işgalinden kurtarması talimatını veren emri
22 Haziran 1941'de Alman ve Romen ordularının birimleri, Besarabya ve Bukovina'yı yeniden ele geçirmek için "München Operasyonu" adı verilen operasyon ile Sovyetler Birliği'ne karşı doğu harekâtını başlattı. Romanya Ordusu, 22 Haziran 1941 sabahı Bukovina Dağları ile Karadeniz arasındaki cephede Sovyet kuvvetlerine karşı mücadeleye başladı. Ancak ilerleme düzensizdi ve Alman ordularının diğer cephelerdeki başarılarının oldukça gerisindeydi. Merkez ordu grubu Belarus'a doğru yüzlerce kilometre ilerleyerek Minsk ve Smolensk'teki iki büyük bölgeyi ele geçirerek yüzbinlerce esir alırken, Romanya ve Alman orduları Besarabya'da zar zor ilerleme kaydediyordu. 5 Temmuz 1941'de ilk Rumen birlikleri Çernivtsi'ye girdi. 10 Temmuz'da Soroca şehri Romanya Zırhlı Tümeni tarafından ele geçirildi ve ardından 12 Temmuz'da günümüzde Balçık kasabasına doğru ilerlemeye devam etti. Orhei kasabası 15 Temmuz'da 5. Romanya Piyade Tümeni birlikleri tarafından ele geçirildi. 16 Temmuz'da Romanya 3. Kolordu ve Alman 54. Kolordu'nun saldırıları sonucunda Kişinev şehri SSCB'nin elinden alındı. Ertesi gün, 17 Temmuz'da, Alman-Romen Cephesi Komutanlığı Karargahı, Corneşti masifinin fethi zaferiyle birlikte "Besarabya'nın stratejik anahtarının elimizde olduğunu" ve Hotinul, Soroca, Orheiul'un ve Kişinev kurtarıldı. 21 Temmuz'da 10. Piyade Tümeni Tuna Nehri'ni geçerek İsmail, Chilia Noua, Vâlcov yerleşimlerini özgürleştirir ve Besarabya'nın tamamen özgürleştirilmesi hedefiyle Beyaz Kale'ye doğru ilerlemeye devam eder. Bir ay süren çatışmalarda Rumen ordusu 100 kilometre ilerledi. Diğer cephelerdeki Alman orduları ise 600 kilometreden fazla ilerlemişti.

Besarabya ele geçirildikten sonra, Iuliu Maniu tarafından temsil edilen Rumen muhalefeti, Rumen ordusunun Dinyester'in ötesine ilerlemesine karşı olduğunu ilan etti. Iuliu Maniu'nun General Ion Antonescu'ya yazdığı mektupta, Dinyester'in ötesine ilerlemenin saldırganlık anlamına geldiğini düşünerek Rumen ordusunu Besarabya ve Kuzey Bukovina'nın kurtarılmasından dolayı tebrik etti.

27 Temmuz 1941'de Hitler, Antonescu'ya Bessarabia ve Bukovina'nın kurtuluşu için bir tebrik mesajı gönderdi ve ondan Dinyester'i geçip Dinyester ile Bug arasındaki bölgenin kontrolünü ele almasını istedi. Romanya topraklarının kurtarılmasına kadar Antonescu, Romanya toplumunun tam desteğini aldıysa, bunun gerçekleştiği anda, yalnızca "Dinyester'e mi yoksa nihai zafere mi" gidileceği sorusu ortaya çıktı. Iuliu Maniu daha sonra Rumen savaşının artık orada olmadığını ve dikkatlerin Transilvanya'ya yönlendirilmesi gerektiğini açıkladı. Antonescu, Hitler'in Transilvanya konusunda Rumenlere adil davranacağı umuduyla Dinyester'i geçmeye karar verdi. Böylelikle Hitler'in 27 Temmuz'da gönderdiği mektuba 31 Temmuz'da olumlu yanıt verdi.

küçük|sol|300px|Romen ve Alman birlikleri Besarabya'yı ele geçirmek için Prut'u geçiyor

Daha sonra Rumen birliklerine Odessa'ya ilerlemeleri emredildi. Odessa Muharebesi kanlı oldu ve Rumen birliklerinin şehrin savunma çemberini kıramaması nedeniyle uzun sürdü. 6 Ağustos ile 16 Ekim 1941 tarihleri arasında Romenler 17.792 ölü, 63.345 yaralı ve 11.471 kayıp olmak üzere toplam 92.608 kişiyi kaybetti. Tüm bu fedakarlıklara rağmen Rumen birlikleri doğrudan saldırı yoluyla Odessa'yı işgal etmediler ve Sovyet garnizonu da teslim olmadı. Odessa, ancak Kırım'ın Almanların görüş alanına girmesi nedeniyle Stalin'in emriyle tahliye edildi. Odessa'dan gelen birlikler, 1942'nin ortalarına kadar orada dayanacakları Sivastopol'a taşındı.

1941 ve 1942'de Alman genel komutası altında faaliyet gösteren Rumen birlikleri Kırım, Kafkasya ve Stalingrad'daki savaşlara katıldı. 1941'deki 130.000 ölü, yaralı ve kayıp askerin genel kayıplarına, 1942'nin sonu ve 1943'ün başında Don'un kıvrımındaki 3. Ordu'nun ve Kalmuk Bozkırındaki 4. Ordu'nun büyük kayıpları da eklendi. Kayıp sayısı, 182.441 askere ulaştı (16.566 ölü, 67.182 yaralı, 98.692 kayıp), bu da Rumen ordusunun savaş kapasitesini önemli ölçüde azalttı.

Bu yenilgilerden sonra Şubat 1943'te 3'üncü ve 4'üncü Ordular yeniden inşa için Romanya'ya gönderildi. 1943'ün ilk yarısında, Doğu Cephesi'nde Kuban köprüsünde hareket eden ve 1943 sonbaharında Kırım'da mağlup olan 7 Rumen tümeni kalmıştı. Kuban köprüsünde Rumen birlikleri 39.074 asker kaybetti.

küçük|sol|Romanya IAR 80 uçaklarından oluşan savaş uçağı

1944'te Rumen ordusunun katıldığı savaşlar daha sınırlıydı: Alman 17. Ordusu bünyesinde Kırım'da 7 tümen piyade, süvari ve dağ avcıları. Sovyet ordusunun 1944 baharındaki saldırısının ardından, 1 Nisan 1944'te Kırım'daki toplam 65.000 Rumen askerinden 35.857'si (%54,61) tahliye edildi. Yeniden inşa edilen birliklerle birlikte 3'üncü ve 4'üncü iki Rumen ordusu, 23 Ağustos 1944'e kadar Alman Ordu Grubu bünyesinde "Güney Ukrayna" adı altında Romanya toprakları da dahil olmak üzere meydana gelen savaşlarda yer almaya devam etti.

Antonescu rejimi yıllarında Romanya, Almanya'nın savaş ekonomisini petrol, tahıl ve endüstriyel ürünlerle besledi.

Romanya, özellikle 1 Ağustos 1943'te Ploiești'deki petrol sahaları ve rafinerilerine (Gelgit Dalgası Operasyonu) saldırıldığında Müttefik bombardımanının hedefi haline geldi.

Macaristan Almanya'nın müttefiki olmasına rağmen Antonescu rejimi, Transilvanya meselesi nedeniyle Macaristan'a karşı diplomatik düşmanlığını sürdürdü.

Taraf değişimi
Eylül 1942'de taarruzun başlaması ve Stalingrad'ın kuşatılması Antonescu'yu savaşın kaybedildiğine ikna etti.

1944'ün başında Romanya ekonomisi, savaş masrafları, insan gücü eksikliği, sanayi ve ticaretin "Romanlaştırılması" (Radu Lecca'nın yozlaşmış ve profesyonel olmayan liderliği altında Yahudi varlıklarının sistematik yağmalanması) nedeniyle çöküşün eşiğindeydi. Bunun yanında ekonomik problemler, cephedeki büyük kayıplarla birleştiğinde, başlangıçta Almanya ile ittifakı destekleyenler arasında bile Almanlara karşı mesafe oluştu. Bu durumda başlangıçta Romanya siyasetine pek karışmayan Kral Mihai, muhalefet partilerinin liderleriyle işbirliği yapmaya başladı. Kral Mihai, Müttefiklerle ateşkes imzalamayı reddetmesi halinde Mareşal Antonescu'nun zorla görevden alınmasına rıza gösterdi. Antonescu'nun açık bir şekilde reddetmesinin ardından, 23 Ağustos 1944'te Kral Mihai onu tahttan indirdi ve tutukladı (Antonescu, II. Charles'ın Kraliyet Kararnamesi ile başbakan olarak atandığından, önceki kararnameyi yürürlükten kaldırmak Kral Mihai'nin hakkıydı, dolayısıyla bu eylem yasaldı). Hemen General Constantin Sănătescu'yu, ordu ve Ulusal Demokratik Blok temsilcilerinden oluşan hükûmetin başına makamsız bakanlar olarak başbakan olarak atadı. Aynı gün akşam saat 22.00'de Kral, demokratik rejime dönüşü, Müttefiklerle savaşın sona erdiğini ve Mihver kuvvetlerine karşı harekâtı duyuran bildiriyi yayınladı. Ancak bunlar ne Sovyet işgalinin devamını ne de yaklaşık 130.000 Rumen askerinin Sovyetler Birliği'nde esaret altında tutulmasını ve birçoğunun zorunlu çalışma kamplarında can vermesini engellemedi.

Nazi Almanya'sına karşı savaş
küçük|sağ|250px|Batı cephesindeki Rumen kuvvetleri
12 Eylül'de Romanya, Hitler karşıtı savaş çabalarına 38 tümenle katkıda bulunma yükümlülüğünü üstlenerek Müttefiklerle Ateşkes Anlaşmasını imzaladı. 25 Ekim'de Romanya'nın son kasabaları da kurtarıldı: Carei ve Satu-Mare. Romanya, Macaristan ve Çekoslovakya'nın kurtuluşuna katılarak bunun için yaklaşık olarak harekete geçiyor. 567.000 asker. En ağır savaşlar Budapeşte kuşatmasında ve Tatra Dağları'nda yaşandı ve büyük can kaybı yaşandı. Hitler karşıtı savaşa 260 günlük katılım 12 Mayıs 1945'te sona erdi ve Romanya'da Sovyet nüfuzunun güçlenmesine yer açıldı.

Rumen ordusunun Nazi Almanya'sına karşı saldırısında kurtardığı en batı noktaları, 4 Mayıs 1945'te Prag'ın 90 km doğusundaki Chotěboř ve Humpolec kasabalarıydı.

Savaştan sonra
küçük|sağ|277px|İkinci Dünya Savaşı sonrasında Romanya. Kayıp bölgeler açık yeşil renkle işaretlenmiştir.
küçük|sağ|277px|Tuna'nın SSCB ile sınırı
23 Ağustos 1944 tarihli bildiriye rağmen Romanya, SSCB'nin gözünde bir savaş ganimeti, Batılı müttefiklerin gözünde ise yenilmiş bir düşman devletiydi. Paris barış görüşmelerindeki Rumen delegasyonu, Haziran 1940 ile Ağustos 1944 arasında Fransa'daki tek yasal hükûmet olan Pétain hükûmetinin Almanya'nın müttefiki olduğunu, ancak Fransa'nın ortak savaşçılar arasında sayılma hakkını inkâr edilmediğini belirterek aynı durumun kendileri içinde geçerli olduğunu savundu. SSCB ve 1947 Paris Antlaşması'nın dayattığı bakış açısıyla Müttefikler, Romanya'nın ortak savaşan bir devlet statüsünü reddettiler. Sovyet ordusu, "bir bölgeyi işgal eden, aynı zamanda kendi sosyal sistemini de empoze eder" ilkesinden yola çıkarak, komünistlerin iktidara gelmesini dayattı. SSCB'nin baskısı altında, Sănătescu hükûmeti feshedilir ve yerine adalet (Lucrețiu Pătrășcanu) ve ulaşım (Gheorghe Gheorghiu gibi kilit pozisyonlarda Ekim 1944'te oluşturulan Ulusal Demokratik Cephe'nin temsilcilerini içeren Rădescu hükûmeti (Aralık 1944 - Mart 1945) gelir.

Her ne kadar Besarabya ve Kuzey Bukovina'nın SSCB tarafından ilhakı ve Doburca'nın Bulgaristan'a geri verilmesinin onaylansa da Romanya'nın Müttefikler tarafındaki katkısı tamamen sonuçsuz kalmadı. Macaristan'ın Varad ve Satmar'ı koruma çabalarına rağmen, Kuzey Transilvanya, Fransız coğrafyacı Emmanuel de Martonne liderliğindeki uluslararası komisyon tarafından 1919/1920'de çizilen sınıra kadar bir kez daha Romanya'nın ayrılmaz bir parçası olarak tanındı.

Kuzey Bukovina ve Besarabya'nın güney kısmı Ukrayna SSC'ine geri döndü ve Besarabya'nın geri kalanı, eski Moldavya Özerk Sovyet Sosyalist Cumhuriyeti'nin bir kısmıyla birlikte, Moldavya SSC adı verilen yeni bir SSCB cumhuriyeti oluşturdu. 1991 yılında Moldova Cumhuriyeti adı altında bağımsız hale geldi.

6 Mart 1945'te Joseph Stalin, komünistlerin hakimiyetindeki FND tarafından kontrol edilen ve 14 bakanlığa sahip Petru Groza hükûmetinin atanması için baskı yaptı. Halkın sempatisini çekmek için, 900.000 köylü aileye verilen 1.400.000 hektardan fazla arazinin kamulaştırıldığı tarım reformunu yasalaştırıldı. 21 Ağustos 1945'te Kral I. Mihai "kraliyet grevine" başlar, yani hükûmetin kanun hükmünde kararnamelerini yayınlamayı reddeder. Ancak hükûmet yasa dışı olarak bunları uyguladı. 7-18 Mayıs tarihleri arasında Mareşal Ion Antonescu ve onun önde gelen işbirlikçilerinin duruşması gerçekleşti; Ölüm cezasına çarptırılan mareşal, 1 Haziran 1946'da idam edildi.

19 Kasım 1946'da savaş sonrası ilk parlamento seçimleri yapıldı. Gerçek sonuçlar Ulusal Köylü Partisi'nin kesin zaferini gösterse de, sahte resmi sonuçlar Demokrat Partiler Bloku'nun %70'inden fazlasının zaferini gösterdi. 30 Temmuz 1947'de Tămădău gösterisinin ardından Ulusal Köylü Partisi'nin liderleri tutuklanarak mahkemeye çıkarılır (12 Kasım 1947'de hapis cezasına çarptırılacaklar) ve parti kapatılır. 6 Kasım 1947'de PNL-Gheorghe Tătărescu grubu (komünistlerin alaycı bir şekilde adlandırdığı şekliyle "geçici yol arkadaşı") Parlamento ve Hükûmet'ten el çektirildi.

Komünizmin tam olarak kurulmasının önündeki son engel haline gelen monarşi, Kral I. Mihai'nin 30 Aralık 1947'de zorla tahttan indirilmesi ve sürgüne gönderilmesiyle kaldırıldı.

 Kaynakça 

Kategori:Romanya'da Holokost
Kategori:II. Dünya Savaşı'nda Romanya