Yüceltmenin baskıcı çözülüşü

Yüceltmenin baskıcı çözülüşü (), Frankfurt Okulu filozofu ve sosyolog Herbert Marcuse'un 1964 tarihli Tek Boyutlu İnsan adlı eserinde ilk kez ortaya attığı bir kavramdır. Bu terim, gelişmiş endüstri toplumunda (kapitalizm), teknolojik aklın ilerlemesinin yüksek kültürdeki karşıtlıkçı ve aşkın öğeleri eritmekte olduğu şeklinde ifade edilir.Herbert Marcuse, One-Dimensional Man (Londra 2002) s. 75-8 Başka bir deyişle; sanat, önceki dönemlerde "olan" ile "olmayan" arasındaki temsil yolu iken, kapitalist toplum, sanatı doğrudan toplumun içine entegre edilen bir emtia hâline getirerek onun "düzleşmesi"ne sebep olur. Marcuse'un Tek Boyutlu İnsan eserinde ifade ettiği gibi, "Ruhun müziği ayrıca satıcının da müziğidir".

 Kökeni ve etkisi 

Marcuse'ün ortaya attığı baskıcı çözülüş kavramının kökenleri, Wilhelm Reich ve Theodor Adorno'nun erken yazılarına ve ayrıca Freud'un süblimasyonun gerilemesi fikrine dair ortak bilgi birikimine kadar uzanmaktadır.Sigmund Freud, On Metapsychology (PFL 11) p. 97

 Ayrıca bakınız 

 Cesur Yeni Dünya

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 







 Dış bağlantılar 

 One-Dimensional Man 

Kategori:Eleştirel teori
Kategori:Sosyoloji kavramları