Alfredo Castelli

Alfredo Giuseppe Castelli (26 Haziran 1947, Milano - 7 Şubat 2024, Milano), İtalyan çizgi romancı ve edebiyat eleştirmenidir.

1982 yılında en başarılı serisi olan ve halen Sergio Bonelli Editore tarafından yayınlanan Martin Mystère'i tasarlamasıyla tanınır. Kendisi aynı zamanda bir çizgi roman ve popüler kültür tarihçisidir.

 Hayatı 
 Gençliği 
Çizgi roman dünyasına ilk adımını henüz 18 yaşındayken, 1965 yılında, linus dergisi için yazarak attı. Aynı yıl, metinleri ve çizimlerini yaptığı ve Astorina Yayınevi tarafından yayınlanan Diabolik'e ek olarak yayınlanan hiciv-mizah türünde bir çizgi roman serisi olan Scheletrino karakterini yaratarak ilk profesyonel çıkışını yaptı. Aynı yayıncı için daha sonra Diabolik serisi için konular ve ardından senaryoları hazırladı.

1966'da İtalyan çizgi romanları üzerine bir amatör dergi olan Comics Club 104'''ü tasarladı, bu daha sonra Tilt gibi diğer dergilerde daha büyük bir olgunluk ve derinlikle tekrarlayacağı bir deneydi. Ayrıca 1966'dan itibaren Edizioni Alpe için çok sayıda Cucciolo e Tiramolla öyküsü ve Mondadori için çeşitli Topolino öyküleri üretti. Alfredo Castelli 1960'lar ve 1970'ler arasında bazı RAI televizyon dizilerinin ve bazı çizgi filmlerin metinlerini de yazdı.

 Corriere dei Ragazzi dönemi 
1969'da Pier Carpi (Diabolik'in bir başka çizeri) ile birlikte ortak teması korku olan çizgi romanları, makaleleri, röportajları ve haberleri bir araya getiren Horror dergisini yarattı. Gino Sansoni ikilisinin Sansoni'si (Diabolik'in yaratıcısı Angela Giussani'nin kocası) tarafından yayınlanan dergi, film yönetmenleri Lamberto Bava ve Dario Argento ile yapılan röportajları ve İtalya dışı ve bağımsız sinemayla ilgili haberleri bir araya getiriyordu. Dergi, Castelli'nin dergi için özel olarak yarattığı ve bir korku çizgi roman serisinin kahramanı olan Zio Boris (Boris Amca) karakteri sayesinde, editör kadrosunun deneyimsizliğine rağmen iyi bir izleyici kitlesine ulaştı. Yine 1969'da Mario Gomboli, Marco Baratelli ve Carlo Peroni ile birlikte, sadece iki sayı süren bir fanzin olarak Tilt dergisini yarattı. Tilt ekibi sonrasında İtalyan çizgi roman tarihinin en önemli yayınlarından biri olan Corriere dei Ragazzi'nin yazı işleri kadrosu oldu.

1970 yılında Il Corriere dei Ragazzi dergisinde redaktör olarak işe başladı ve bu dönemde Tiziano Sclavi, Franco Bonvicini, Ferdinando Tacconi, Daniele Fagarazzi ve Carlo Peroni gibi yeteneklerin çalıştığı, sıkı bir ironi ve bilgelikle canlandırılan tuhaf ve sıra dışı karakterlerin yer aldığı çok sayıda seri yarattı. Bu dönemde imza attığı en ilginç işlerden biri, Ferdinando Tacconi tarafından çizilen ve bir grup centilmen hırsızın başrolde olduğu Gli Aristocratici serisiydi.

 Bonelli dönemi 
Alfredo Castelli, Martin Mystère'den önce Sergio Bonelli Editore bünyesinde, 1971 ve 1976 arasında Zagor için senaryolar yazdı. 1976'dan itibaren yayıncıyla istikrarlı bir işbirliğine başladı ve Ken Parker'ın çeşitli maceralarının senaryosunu yazmaya başladı. Bu dönemde Mister No için 60'tan fazla macerayı kaleme aldı.

Alfredo Castelli, iki yıl sonra, bilimsel gizemleri araştıran New York'lu bir araştırmacıya dayanan yeni bir seri fikrini Sergio Bonelli'ye sundu: iki yıllık gebelik döneminin ardından 1982'de Martin Mystère'i yarattı. Başlangıçta Giancarlo Alessandrini tarafından çizilen seri, İtalyan popüler çizgi roman tarihinde bir dönüm noktası oldu ve daha genç bir kitleye yönelik geleneksel maceraların hâkim olduğu bir pazarda modern ve sofistike temaları işlemeye başladı. Martin Mystère, hem Bonelli hem de diğer yayıncılarda birçok yeni ve farklı karaktere kapı açtı.

 Son dönem işleri 
Alfredo Castelli, son yıllarda yazarlık ve editörlük faaliyetlerini çizgi roman tarihçiliği ile birleştirmiştir. Castelli, çizgi romanın kökenlerine adanmış kapsamlı tarihsel ve filolojik araştırmalar yürütmüş, özellikle 19. yüzyılın sonları ile 20. yüzyılın başları arasındaki Amerikan çizgi romanlarına adanmış Eccoci Ancora Qui (2006) başlıklı kapsamlı bir resimli antoloji yayınlamıştır.

Çok yönlü bir sanatçı olan Alfredo Castelli, kendisini "tutkulu bir meraklı" olarak tanımlıyordu. Hayattaki her şey, hatta teorik olarak epey çirkin olanlar bile onun için fantastik maceralara dönüşebiliyordu. Örneğin, son döneminde geçirmek zorunda olduğu katarakt ameliyatı: "Doğal göz içi lensin alınarak, yerine yapay ve şeffaf göz içi merceği taktıkları o an inanılmaz. Tüm o renkler ve diğer gözümdekinden tamamen farklı bir renk yelpazesi! Bundan yola çıkarak hemen bir hikâye bile uydurdum".

 Ödülleri 
 1970: Yellow Kid Ödülü, Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali, En İyi İtalyan Senarist
 1983: Premio ANAF, En iyi Senaryo
 1985: Premio ANAF, En iyi Senaryo
 1986: Premio ANAF, En iyi Senaryo
 1989: Premio ANAF, En iyi Senaryo
 1996: Yellow Kid Ödülü, Lucca Uluslararası Çizgi Roman Festivali
 1998: Premio U Giancu
 1999: Premio Italia, En İyi İtalyan Yazar
 2001: Attilio Micheluzzi Ödülü, Martin Mystère için 1999: Premio Italia, En İyi İtalyan Çizgi Roman, Martin Mystère için 2001: Romics d'Oro
 2001: Premio Italia, En İyi İtalyan Çizgi Roman, Martin Mystère için 2007: Premio ANAFI, En İyi Deneme, Eccoci Ancora Qui 2009: Premio Italia, Sanat Emekçisi kategorisi
 2010: Premio ANAFI, En İyi Deneme, Gli Anni del Corriere dei Ragazzi'' (Gianni Bono ile birlikte)
 2015: Premio Alberto Lisiero 
 2015: Premio ANAFI, Yaşam Boyu Başarı Ödülü
 2022: Premio Italia, En İyi İtalyan Çizgi Roman (Lucio Filippucci ile birlikte)
 2024: Attilio Micheluzzi Ödülü, Comicon 2024 Yaşam Boyu Başarı Ödülü

 Kaynakça 

Kategori:1947 doğumlular
Kategori:Milano doğumlular
Kategori:20. yüzyıl İtalyan yazarları
Kategori:21. yüzyıl İtalyan yazarları
Kategori:İtalyan çizgi romancılar
Kategori:2024'te ölenler