Geçmiyor Günler

Geçmiyor Günler, Türk şair Sabahattin Ali tarafından yazılmış bir şiirdir. Şiir, ilk olarak 1933 yılında "Dağlar ve Rüzgâr" adlı şiir kitabında yayımlanmıştır. "Geçmiyor Günler" şiirinin kaynağı, Sabahattin Ali'nin kendi hayat hikâyesidir. Şair, 1932 yılında "Kuyucaklı Yusuf" romanı nedeniyle tutuklanarak hapse atılmıştır. Şiir, şairin hapishanede geçirdiği günleri anlatmaktadır.

 Şiir incelemesi 
Şiir, dörtlüklerden oluşmaktadır. Her dörtlükte, şairin hapishanedeki yalnızlığı, umutsuzluğu ve zamanla olan mücadelesi anlatılmaktadır. Şiirde, şair, hapishanenin kasvetli atmosferini, çiçeklerin açmadığını, kuşların uçmadığını, yıldızların ışık saçmadığını söyleyerek tasvir etmektedir. Ayrıca, şair, hapishanede geçirdiği günlerin bir türlü geçmediğini, günlerin su gibi akmadığını ifade etmektedir.

Şiirin ilk dörtlüğü:Bur'da çiçekler açmıyor

Kuşlar süzülüp uçmuyor

Yıldızlar ışık saçmıyor

Geçmiyor günler, geçmiyorBu dörtlükte, şair, hapishanedeki yalnızlığını ve umutsuzluğunu anlatmaktadır. Şair, hapishanenin kasvetli atmosferini, çiçeklerin açmadığını, kuşların uçmadığını, yıldızların ışık saçmadığını söyleyerek tasvir etmektedir. Ayrıca, şair, hapishanede geçirdiği günlerin bir türlü geçmediğini, günlerin su gibi akmadığını ifade etmektedir.

Şiirin ikinci dörtlüğü:Avluda volta vururum

Kâh düşünür, otururum

Türlü hayaller görürüm

Geçmiyor günler, geçmiyorBu dörtlükte, şair, hapishanede geçirdiği günlerin monotonluğunu anlatmaktadır. Şair, hapishanede volta atarak, düşünerek veya hayal kurarak günlerini geçirmektedir. Ancak, bu monoton hayat, şairin umutlarını ve hayallerini yıkmaktadır.

Şiirin üçüncü dörtlüğü:Dışarıda mevsim baharmış

Gezen dolaşanlar varmış

Günler su gibi akarmış

Geçmiyor günler, geçmiyorBu dörtlükte, şair, dışardaki hayatın güzelliğini ve özgürlüğünü özlemektedir. Şair, dışarda mevsimin bahar olduğunu, insanların gezip dolaştığını, günlerin su gibi aktığını söylemektedir. Ancak, şair, kendisi hapishanede olduğu için bu güzellikleri yaşayamamaktadır.

Şiirin dördüncü dörtlüğü:Gönülde eski sevdalar

Gözümde dereler bağlar

Aynada hayalim ağlar

Geçmiyor günler, geçmiyorŞair, dışarda özgürce yaşayabilmek, sevdiklerini görebilmek ve hayallerini gerçekleştirebilmek hayalleri kurmaktadır. Ancak, bu hayalleri, hapishanedeki hayatı nedeniyle yıkılmaktadır. Şair, dışarda kalan sevdiği insanları hatırlamaktadır. Bu insanlar, şairin geçmişine ait olan güzel anıların bir parçasıdır. Şair, bu sevdaları kalbinde yaşamaktadır.

Şiirin son dörtlüğü:Yanımda yatan yabancı

Her sözü zehir gibi acı

Bütün dertlerin en gücü

Geçmiyor günler, geçmiyorBu dörtlükte, şair, hapishanede yanında yatan yabancı bir mahkûmdan bahsetmektedir. Bu mahkûm, şairin umutlarını ve hayallerini yıkan biridir. Şair, bu mahkûmun her sözünün zehir gibi acı olduğunu, onun bütün dertlerinin en büyüğü olduğunu ifade etmektedir.

"Geçmiyor Günler" şiiri, Türk edebiyatında; şairin hapishanedeki yalnızlığını ve umutsuzluğunu en güzel şekilde anlatan eserlerdendir.

 Kaynakça 

Kategori:Sabahattin Ali şiirleri
Kategori:1930'larda şiirler