Lack prensibi

küçükresim| Beslenecek çok fazla ağız varsa, daha az yavru hayatta kalacak ve ebeveynlerin seçilim değeri azalacaktır.
Lack prensibi, İngiliz ornitolog David Lack tarafından 1954'te önerilmiş olup bunu "her kuş türünün yavru sayısının büyüklüğü, ebeveynlerin ortalama olarak yeterli yiyecek sağlayabileceği en büyük yavru sayısına karşılık gelecek şekilde doğal seçilimle adapte olması" şeklinde açıklamıştır. Biyolojik bir kural olarak bu prensip, hayvanlar ve bitkiler de dahil olmak üzere genel olarak üreyen organizmalara uygulanacak şekilde formalize edilebilir ve genelleştirilebilir. George C. Williams ve diğerlerinin Lack ilkesine dayanan çalışmaları, popülasyon biyolojisinin matematiksel olarak daha iyi anlaşılmasına sağladı.

 Prensip 
Lack ilkesi, optimumdan daha fazla yumurta bırakan kuşların büyük olasılıkla daha az palaza (yuvadan başarılı bir şekilde uçan yavrular) sahip olacağını çünkü ebeveyn kuşların hepsine yetecek kadar yiyecek toplayamayacaklarını ifade eder. Evrimci biyolog George C. Williams, bu iddianın kuşlar dışındaki organizmalar (hem hayvanlar hem de bitkiler) için de geçerli olduğunu belirtti ve eşdeğer bir durum olarak tohumlu bitkiler tarafından üretilen tohum taslağı örneğini verdi. Williams, 1930'da RA Fisher tarafından özetlenen çerçeveye dayanarak, evrimsel karar vermenin matematiksel bir teorisini oluşturmak için iddiayı formalize etti; yani üreme için harcanan çaba, bireyin uzun vadeli seçilim değeriyle karşılaştırıldığında, maliyetine değmelidir. Williams, bunun (Lack'in öne sürdüğü gibi) bir organizmanın üreme süreçlerinin kendi üreme çıkarına (doğal seçilim) hizmet edecek şekilde mi yoksa V.C. Wynne-Edwards'ın önerdiği gibi bireyin ait olduğu türün neslini devam ettirme şansını artıracak şekilde mi ayarlandığı tartışmasına katkıda bulunacağını belirtti (grup seçimi). Zoolog J. L. Cloudsley-Thompson, büyük bir kuşun küçük olana kıyasla daha fazla yavruya sahip olabileceğini iddia etti. Williams, bu iddiaya cevaben büyük kuşların ölüm oranlarının daha düşük olması ve dolayısıyla tüm yaşamları boyunca üreme değerlerinin daha yüksek olması nedeniyle bunun kötü bir üreme stratejisi olacağını söyledi (bu nedenle kısa vadede büyük bir risk almak yersizdir). Williams'ın cevabı: "yaşam tarihi evrimi konusunda en çok alıntı yapılan makalelerden biridir çünkü ... yaşa göre yapılandırılmış popülasyonlarda optimal yaşam tarihi stratejilerini bulmayı kavramsal olarak mümkün kıldı".

 Ayrıca bakınız 
 Evrim
 En iyinin hayatta kalması

 Kaynakça 

Kategori:Evrimsel biyoloji
Kategori:Kuşların evrimi
Kategori:Biyolojik kurallar