II. Dünya Savaşı'nda Arjantin

1939'da II. Dünya Savaşı'nın başlamasından önce Arjantin, 19. yüzyıldan bu yana tüm büyük siyasi partiler tarafından desteklenen ve savunulan, Avrupa savaşlarına ilişkin uzun bir tarafsızlık geleneğini sürdürüyordu. Bu politikanın ana nedenlerinden biri Arjantin'in, genel olarak Avrupa'ya ve özel olarak da Birleşik Krallık'a olmak üzere dünyanın önde gelen gıda ve tarım ürünleri ihracatçılarından biri olan ekonomik konumuyla ilgiliydi. Britanya ile Arjantin arasındaki ilişkiler, her iki ülke arasındaki büyük ticaret hacmi, özellikle demiryolları ve bankacılık alanlarındaki İngiliz yatırımlarının yanı sıra İngiliz göçü ve politika nedeniyle 19. yüzyılın ortalarından beri güçlüydü. Tarafsızlık, Birinci Dünya Savaşı sırasında Alman denizaltı harekâtına karşı Britanya'nın yiyecek tedarikini sağlamıştı.Allén Lascano, Luís C. (1977). Argentina y la gran guerra, Cuaderno 12. «La Soberanía», Todo es Historia, Buenos Aires, pags. 71–113 Aynı zamanda, Arjantin ekonomisi üzerindeki İngiliz etkisi milliyetçi gruplar tarafından eleştirilirken, Arjantin'deki Alman ve İtalyan etkisi güçlüydü ve esas olarak artan savaşlar arası ticaret ve yatırım nedeniyle ve her iki ülkeden çok sayıda göçmenin varlığı nedeniyle büyüyordu. Bu, savaş ilerledikçe Mihver Devletleri ile ilişkileri kesmenin reddedilmesiyle birlikte Arjantin hükûmetinin Alman davasına sempati duyduğu inancını daha da güçlendirdi. Arjantin ordusu mensupları arasındaki güçlü bölünmeler ve iç anlaşmazlıklar nedeniyle Arjantin, Amerika Birleşik Devletleri'nin Müttefiklere katılma baskısına rağmen, II. Dünya Savaşı'nın büyük bölümünde tarafsız kaldı.Galasso, 117–252 Ancak Arjantin sonunda Müttefiklerin baskısına boyun eğdi, 26 Ocak 1944'te Mihver güçleriyle ilişkilerini kestiGalasso, pp. 194–196 ve 27 Mart 1945'te savaş ilan etti.Galasso, pp. 248–251

 Kaynakça 

Kategori:II. Dünya Savaşı'nda Arjantin