Ebü’d-Derdâ

küçükresim
Ebü'd-Derdâ () ya da tam adıyla Ebü'd-Derdâ Uveymir bin Kays bin Zeyd el-Hazrecî, (ölümü 652), İslam peygamberi Muhammed'in sahabesi. Önde gelen bir Kur'an ilimleri otoritesi ve öğretmeni olarak bilinir. Şam şehrinin fethinden sonra ilk kadılığını yapmıştır. Eşi de Ümmü'd-Derdâ adında bir sahabedir.

 Yaşamı 
Ebü'd-Derdâ'nın İslam geleneğindeki nesep adı Uveymir bin Zeyd bin Kays bin A'işa bin Ümeyye idi, ancak doğum adı Amir olmalıdır. Babasının adı da kaynaklarda Sa'lebe, Amir, Abdullah ve Malik olarak geçmektedir. Yesrib'in Hazrec kabilesinin Belharis ailesine mensuptu. Muhammed'in 622'de onun şehrine hicretinden sonraki 624'teki Bedir Muharebesi'ne kadar Müslüman olmadı. Uhud Muharebesi'ne katıldığı rivayetleri ise şüphelidir. Medine'de ensar ile muhacir arasında bir kardeşlik bağı kurulunca Selmân-ı Fârisî ile kardeş olmuştur.

Kendi rivayetine göre Ebü'd-Derdâ, Müslüman olmadan önce bir tüccardı, ancak daha sonra ibadetini engellediği için ticareti bıraktı. Daha sonra Kur'anı ezberlemiş ve peygambere arz etmiştir.

Halife Ömer'in (hd. 634-644) talimatıyla Suriye valisi Muâviye, Ebü'd-Derdâ'yı Şam'ın ilk kadısı olarak atadı. Orada, Kur'an öğretmek için sık sık öğrencileri şehrin camisinde bir araya getirirdi. Bu nedenle tarihçi Arthur Jeffery'ye göre Şam okulunun gerçek babası olarak kabul edilir. 652 yılında Şam'da öldü ve eşi Ümmü'd-Derdâ'nın yanına şehrin Babü's Sağir Mezarlığı'na defnedildi.

 Kaynakça 

Kategori:652'de ölenler
Kategori:Şam'da ölenler
Kategori:Babü's Sağir Mezarlığı'na defnedilenler
Kategori:Arap fıkıh âlimleri
Kategori:Arap kıraat bilginleri
Kategori:Medine doğumlular
Kategori:Hazrec kabilesi mensubu sahabe