IBM PC compatible

IBM PC uyumlu bilgisayarlar, bilgisayar devi IBM'in orijinal IBM PC, XT ve AT bilgisayarlarına benzer ve aynı yazılımı ve genişleme kartı'larını kullanabilir. Bu tür bilgisayarlar PC klonları, IBM klonları veya IBM PC klonları olarak adlandırılmıştır. IBM 2005 yılında kişisel bilgisayar bölümünü Çinli teknoloji şirketi Lenovo'ya sattıktan sonra artık kişisel bilgisayar satmadığı için "IBM PC uyumlu" terimi artık yalnızca tarihsel bir tanımlamadır. "PC" tanımı, kişisel bilgisayar tarihi'nin çoğunda kullanıldığı gibi, genel olarak "kişisel bilgisayar" anlamına değil, çağdaş bir IBM PC'nin çalıştırabildiği aynı yazılımı çalıştırabilen bir x86 bilgisayar anlamına gelmektedir. Bu terim başlangıçta 1980'lerin başında mevcut olan Apple II, TRS-80 ve Commodore 64 gibi çeşitli ev bilgisayarı sistemlerinin aksine kullanılmıştır. Daha sonra bu terim öncelikle Apple'ın Macintosh bilgisayarlarına karşıt olarak kullanılmıştır.

Bu "klonlar" orijinal IBM PC mimarilerinin neredeyse tüm önemli özelliklerini kopyaladı. Bu, IBM'in ucuz olan commodity hardware components seçimiyle ve çeşitli üreticilerin reverse-engineer BIOS yeteneğiyle kolaylaştırıldı. "temiz oda tasarımı" tekniğini kullanarak firmware. Columbia Data Products, IBM kişisel bilgisayar'ın ilk klonu olan MPC 1600'ü üretti BIOS'unun temiz odada tersine mühendislik uygulanmasıyla. Diğer rakip şirketler, Corona Data Systems, Eagle Computer ve Handwell Corporation, IBM tarafından yasal işlemle tehdit edildi ve IBM onlarla anlaştı. Kısa bir süre sonra 1982'de Compaq, yine temiz oda tersine mühendislik ürünü bir BIOS ile çok başarılı Compaq Portable'ı piyasaya sürdü ve IBM tarafından yasal olarak sorgulanmadı.

İlk IBM PC uyumluları, IBM muadilleriyle aynı computer buses'ı kullandı ve 8-bit'ten 8-bit'e geçiş yaptı. IBM PC ve XT veriyolu 16-bit AT'nin piyasaya sürülmesiyle IBM AT veriyolu. IBM'in PS/2 serisinde tescilli Mikro Kanal mimarisi (MCA) kullanması, IBM PC uyumlu satıcılardan oluşan bir konsorsiyum tarafından Genişletilmiş Endüstri Standardı Mimarisi veriyolunun açık standart kurulmasıyla sonuçlandı ve 16-bit IBM AT veriyolunu Endüstri Standardı Mimarisi (ISA) veriyolu olarak yeniden tanımladı.Compaq Leads 'Gang of Nine' In Offering Alternative to MCA, InfoWorld, 19 Eylül 1988. Daha sonra IBM PC uyumlular arasındaki uyumluluğu artırmak için VESA Local Bus (VLB), Peripheral Component Interconnect (PCI) ve Accelerated Graphics Port (AGP) gibi ek veriyolu standartları kabul edildi.

x86 IBM PC uyumlu bilgisayarların torunları, yani "x86-64/AMD64" yongalarına dayalı 64-bit bilgisayarlar IBM PC'nin kişisel bilgisayar pazarındaki etkisi 2021 itibarıyla piyasadaki masaüstü bilgisayarların çoğunluğunu oluşturmaktadır ve baskın işletim sistemi Microsoft Windows'dur. Orijinal PC mimarisinin veriyolu yapısı ve çevre birimleriyle birlikte çalışabilirlik sınırlı olabilir veya hiç olmayabilir. Birçok modern bilgisayar, IBM PC uyumlu mimarinin eksik olan veya modern bilgisayarlarda eşdeğeri bulunmayan bölümlerine bağlı olan eski yazılım veya donanımı kullanamaz. Örneğin, eski BIOS tabanlı ürün yazılımı arayüzünü taklit etmek için gereken Uyumluluk Destek Modülü veya CSM'ye sahip olmayan veya CSM'leri devre dışı bırakılmış Unified Extensible Firmware Interface tabanlı ürün yazılımını kullanarak önyükleme yapan bilgisayarlar, MS-DOS önyükleme için bir BIOS arayüzüne bağlı olduğundan MS-DOS'u doğal olarak çalıştıramaz.

Sadece Macintosh, IBM PC ile uyumluluğa sahip olmadan önemli pazar payını korumuştu, ancak bu durum Mac OS X çalıştıran Intel Mac'ler döneminde değişti, genellikle çift önyükleme Windows ile Boot Camp.

Kökeni
küçükresim|right|upright=1.14|Orijinal IBM PC (Model 5150) 1980'lerin başında klonlarının üretimini motive etmiştir.

IBM 1980 yılında düşük maliyetli tek kullanıcılı bir bilgisayarı mümkün olan en kısa sürede piyasaya sürmeye karar verdi. 12 Ağustos 1981'de ilk IBM PC satışa sunuldu. Bunun için üç işletim sistemi (OS) mevcuttu. En ucuz ve en popüler olanı Microsoft tarafından üretilen PC DOS idi. Önemli bir taviz olarak IBM'in anlaşması Microsoft'un IBM dışı bilgisayarlar için kendi versiyonu olan MS-DOS'u satmasına izin verdi. Orijinal PC mimarisinin IBM'e özel tek bileşeni BIOS (Basic Input/Output System) idi.

IBM ilk başta geliştiricilerden bilgisayarın donanımına doğrudan hitap eden yazılımlar yazmaktan kaçınmalarını ve bunun yerine donanıma bağlı işlemleri gerçekleştiren BIOS işlevlerine standart çağrılar yapmalarını istedi. Bu yazılım MS-DOS veya PC DOS kullanan herhangi bir makinede çalışabilirdi. Ancak standart çağrılar yapmak yerine doğrudan donanıma hitap eden yazılımlar daha hızlıydı; bu özellikle oyunlar için geçerliydi. IBM PC donanımını bu şekilde adresleyen yazılımlar farklı donanıma sahip MS-DOS makinelerinde (örneğin PC-98) çalışmazdı. IBM PC, özellikle kendisi için yazılım yazılmasını haklı çıkaracak kadar yüksek hacimlerde satıldı ve bu da diğer üreticileri PC ile aynı programları, genişleme kartlarını ve çevre birimlerini kullanabilen makineler üretmeye teşvik etti. 808x bilgisayar pazarı, PC ile donanım ve yazılım uyumlu olmayan tüm makineleri hızla dışladı. MS-DOS için mevcut olan "geleneksel" sistem belleği üzerindeki 640 KB bariyeri o dönemin bir mirasıdır; diğer klon olmayan makineler, bir sınıra tabi olmakla birlikte, 640 KB'yi aşabilir.

IBM PC'nin piyasaya sürülmesinden hemen sonra IBM'in onayı olmadan oluşturulan "benzer" uyumlu bilgisayarların söylentileri başladı. InfoWorld IBM PC'nin birinci yıldönümünde şöyle yazdı

Haziran 1983'te PC Magazine "PC 'klonunu "IBM PC'den bir diski eve götüren, odanın diğer ucuna yürüyen ve 'yabancı' makineye takan kullanıcıyı barındırabilen [bir] bilgisayar" olarak tanımladı. O yıl yaşanan IBM PC sıkıntısı nedeniyle birçok müşteri bunun yerine klon satın aldı. Columbia Data Products, Haziran 1982'de IBM PC standardıyla aşağı yukarı uyumlu ilk bilgisayarı üretti ve bunu kısa süre sonra Eagle Computer izledi. Compaq, Kasım 1982'de IBM PC uyumlu ilk ürünü olan Compaq Portable'ı duyurdu. Compaq, esasen %100 PC uyumlu olan ilk dikiş makinesi boyutundaki taşınabilir bilgisayar idi. Apple v. Franklin davasındaki mahkeme kararı, BIOS kodunun telif hakkı yasasıyla korunduğu, ancak IBM BIOS'unu reverse-engineer yapabileceği ve ardından temiz oda tasarımı kullanarak kendi BIOS'unu yazabileceği yönündeydi. Bunun Compaq'ın Portable'ı piyasaya sürmesinden bir yıl sonra olduğunu unutmayın. BIOS'un tersine mühendisliği için harcanan para ve araştırma hesaplanmış bir riskti.

Uyumluluk sorunları

 Uyumlu olmayan MS-DOS bilgisayarlar: İşe yararlar
küçükresim|DEC Rainbow 100 MS-DOS çalıştırır ancak IBM PC ile uyumlu değildir.

Aynı zamanda, Tandy/RadioShack, Xerox, Hewlett-Packard, Digital Equipment Corporation, Sanyo, Texas Instruments, Tulip, Wang ve Olivetti gibi birçok üretici MS-DOS'u destekleyen, ancak IBM PC ile tamamen yazılım veya donanım uyumlu olmayan kişisel bilgisayarlar tanıttı.

Örneğin Tandy, Tandy 2000'i "'yeni nesil' gerçek 16-bit CPU "ya sahip olarak ve "Daha fazla hız. Daha fazla disk depolama alanı. IBM PC veya "diğer MS-DOS bilgisayarlardan" daha fazla genişleme". 1984 yılında birçok PC DOS programının bilgisayarda çalışmadığını kabul eden şirket, "piyasadaki en popüler, sofistike yazılımların" ya hemen ya da "önümüzdeki altı ay içinde" kullanıma sunulacağını belirtmiştir.

IBM gibi Microsoft'un da görünürdeki niyeti, uygulama yazarlarının MS-DOS'taki uygulama programlama arayüzü'ne ya da aygıt yazılımı BIOS'una yazması ve bunun donanım soyutlama katmanı olarak adlandırılan şeyi oluşturmasıydı. Her bilgisayar kendi donanımına göre özelleştirilmiş kendi Original Equipment Manufacturer (OEM) MS-DOS sürümüne sahip olacaktı. MS-DOS için yazılmış herhangi bir yazılım, donanım tasarımındaki farklılıklara rağmen herhangi bir MS-DOS bilgisayarında çalışacaktı.

Bu beklenti o zamanki bilgisayar pazarında makul görünüyordu. O zamana kadar Microsoft'un işi öncelikle BASIC gibi bilgisayar dillerine dayanıyordu. Yerleşik küçük sistem işletim yazılımı, hem hobi düzeyinde hem de mikrobilgisayar kullanan daha profesyoneller tarafından kullanılmakta olan Digital Research'ün CP/M yazılımıydı. Böylesine yaygın bir kullanım elde etmek ve böylece ürünü ekonomik olarak uygulanabilir kılmak için, işletim sisteminin farklı satıcıların geniş ölçüde değişen donanıma sahip bir dizi makinesinde çalışması gerekiyordu. Başlangıç programlarından başka uygulamalara ihtiyaç duyan müşteriler, yayıncıların ürünlerini her biri için uygun ortamlarda çeşitli bilgisayarlar için sunmalarını bekleyebilirlerdi.

 Kaynakça 

Kategori:IBM bilgisayarları