Poppo von Osterna

Poppo von Osterna (bilinmiyor - 6 Kasım 1266/7), 1253'ten 1256'ya kadar hüküm süren Töton Şövalyeleri'nin 8. Büyük Üstadıydı.Klaus Militzer. Poppo von Osterna (Osternohe) 1252-1256. In: Arnold, Udo (Ed.), Die Hochmeister des Deutschen Ordens 1190-1994 . Quellen und Studien zur Geschichte des Deutschen Ordens 40 = Veröffentlichungen der Internationalen Historischen Kommission zur Erforschung des Deutschen Ordens 6. Marburg 1998, page 27. ISBN 3-7708-1104-6William Urban. The Teutonic Knights: A Military History . Greenhill Books. London. 2003. ISBN 1-85367-535-0 Frankonyalı asil bir aileden gelmektedir; 1228'de tarikata katılmış ve Prusyalılara karşı bir dizi başarılı seferinin ardından Büyük Üstat olarak seçilmiştir. Onun dönemine, 16. yüzyıla kadar tarikatın merkezi haline gelen Prusya'daki Töton Şövalyeleri'ni sağlamlaştırma girişimleri damgasını vurmuştur.

 Erken dönem 
Nürnberg yakınlarındaki Osternohe kalesinde ikamet eden Frankonyalı şövalye ailesi  gelmiştir. 1228'in ortalarında Töton Şövalyeleri'ne katılmıştır. Tarikattaki konumu, Büyük Üstad'ın elçisi olarak 1233'te Prusya'da bulunmasının da gösterdiği gibi hızla yükselmiştir. 1233'teki bu kalışı sırasında Chełmno ve Toruń bölgelerinde görev almıştır. Muhtemelen o dönemde, büyük olasılıkla ilk kardeş şövalyelerden biri olarak Prusya'ya yerleşmiştir. O dönemde Prusya topraklarında kaldığını kanıtlamak zordur ve şüphesiz manastır görevleri nedeniyle sık sık Avrupa'nın başka yerlerinde kalmak zorunda kalmıştır.

Poppo, Würzburg'e taşınmadan önce 1239'da Prusya'ya dönmüştür. Würzburg'dayken Prusya ve Livonia Landmeister'ı Hermann von Balk ölmüştür. Poppo, yerel meclis tarafından Prusya'nın Landmeister'ı olarak seçilmiş ve konumu, ertesi yıl 1240'ta Büyük Üstat Konrad von Thüringen tarafından onaylanmıştır. 1241 veya muhtemelen 1242'de Heinrich von Weida, gizemli nedenlerle Prusya'nın hakimi olarak onun yerini almıştır. Sonraki birkaç yılını Almanya'da geçirmiş, Avusturya'daki Töton elçiliğinde yer almış ve ilk büyük isyanlarında Prusyalıları destekleyen Pomeranya-Gdańsk Dükü II. Świętopełk ile savaş için para toplamıştır.

Prusya isyanı kızıştıkça, Töton Şövalyelerinin durumu giderek daha da kötüleşti; bu, Poppo'nun 1244'te Prusya'ya dönmesine ve Prusya'nın Landmeister'ı olarak yeniden iktidara gelmesine neden olmuştur. Usta olarak ikinci dönemi büyük ölçüde Swietopelk'e karşı koyma etrafında dönüyordu. II. Swietopelk'i yenerek Pomeranya'ya iki sefer başlatmıştır. Bu, Tötonların ve onların büyüyen koalisyonunun neden olduğu ciddi Pomeranya kayıpları ile birleştiğinde, Swietopelk'i 24 Kasım 1248'de Şövalyelerle bir barış anlaşması imzalamaya zorlamıştır. İlk sefer sırasında, iktidarı aldıktan kısa bir süre sonra ordularının üyeleri, Heinrich'in Prusya'nın hakimi olarak yeniden görevlendirilmesini talep ederek isyan girişiminde bulunmuş, ancak Poppo muhalifleri yatıştırmayı başarmıştır.

 Töton Şövalyeleri'nin Büyük Üstadı 
sol|küçükresim| Poppo'nun 1684 tasviri.
İlk Prusya isyanı 1247'de sona erdiğinde, tekrar görevini bırakıp ve Prusya'dan ayrılmış; Günther von Wüllersleben'in istifasının ardından Töton Tarikatı tarafından Büyük Üstat seçilmeden önce hayatının sonraki altı yılını Almanya'da geçirmiştir. Önceki yıllarda tarikat, Avrupa genelinde oluşan daha büyük Guelfolar ve Ghibellinolar çatışması nedeniyle bölünmüştü. Papalık ile çatışan Kutsal Roma İmparatoru II. Friedrich ile yakın işbirliği, Papa IV. Innocentius'un tarikatı aforoz etme ve dağıtma tehdidinde bulunmasıyla sonuçlandı. Bu, tarikat içinde büyük bir çatlamaya neden olmuştur. Poppo, tarikat içindeki papalık karşıtı, İmparatorluk yanlısı Ghibellinolar grubu tarafından seçilmiş; muhalif papalık yanlısı Guelfolar grubu Poppo'nun seçimini tanımamış ve bunun yerine Wilhelm von Urenbach'ı Büyük Üstat olarak tanımıştır.

Büyük Üstat olarak Poppo, tarikatın merkezi olmasını arzuladığı Prusya üzerindeki Töton kontrolünü sağlamlaştırmaya çalıştı. Onun döneminin başlangıçta Baltık'taki Yotvingian Halklarına karşı yapılan seferler yer alır. 1254'te, 1250'lerin başlarında Tötonları yıkıcı bir yenilgiye uğratan ve Christburg Komturu Heinrich Stange'i öldüren Sambianlara karşı bir haçlı seferi için destek almak üzere Bohemya Kralı II. Ottokar'a, kendisinin de parçası olduğu bir heyet göndermiştir. Ottokar'ın bizzat önderlik ettiği sefer, dengeyi 1255 baharında Prusyalıları bastırmayı başaran Töton Şövalyeleri lehine çevirmiştir. Poppo, Königsberg'de bir kale ve Vistül Lagünü boyunca birkaç kale inşa etmek için yeni boyun eğdirilen halkları köleleştirmeye başlamıştır.Paweł Pizuński, Group of the Grand Masters of the Teutonic Knights Arenga Skarszewy Publishing House, p. 34.

Poppo, 1253'te, muhtemelen tarikat içindeki Guelfolar ve Ghibellinolar anlaşmazlığını çözmek amacıyla, Papa IV. Alexander ile görüşmek üzere Roma'ya gitmiştir. Roma'dayken emekli olmak istediğini açıklamıştır. 1256 yazında, özel bir bölüm sırasında, tarikat üyelerinin yoğun muhalefetine rağmen, Büyük Usta olarak istifa etmiş ve yalnızca kardeş bir şövalye olarak kalmıştır.

 Sonraki yılları 
Poppo, Büyük Üstatlıktan istifasının ardından Prusya'ya dönmüştür. 24 Temmuz 1256'da, Büyük Polonya Dükü I. Przemysł ile Kcynia'daki II. Swietopelk arasında müzakereler sırasında arabulucu olarak görev yaparak ateşkesin sağlanmasına yardımcı olmuştur.

Daha sonra Poppo hakkında pek bir şey bilinmemektedir. İstifasının ardından Büyük ustalık hizmeti karşılığında bir gelir talep ettiği bilinmemektedir ancak Papa'ya başvuran keşişler buna karşı çıkmışlardır. 1257'de Poppo, tarikatın eski üyelerinin hizmetlerinden dolayı maaş alma hakkına sahip olmadığını kabul ederek anlaşmazlığı sona erdirmiştir.

Poppo'nun daha sonra Büyük Üstat Anno von Sangershausen'in yanında 1258'de, 1264 ve 1266'da olmak üzere üç kez Prusya'da bulunduğu belirtilir. Poppo büyük olasılıkla kalıcı olarak Prusya'ya yerleşmiş ve Regensburg komutanlığı görevini yürütmüş, 1264 ve 1265 yıllarında kısa bir ara dışında hayatının sonuna kadar orada yaşamıştır.

 Ölüm ve Cenaze 
küçükresim| Dindar II. Heinrich'in Legnica'dan ayrılışı, 19. yüzyıl Polonyalı ressam Jan Matejko tarafından 1866'da yapılmıştır. Heinrich'in yanında Poppo von Ostern var.
Poppo'nun kesin ölüm yılı bilinmemektedir; Ölüm ilanında 6 Kasım olarak yalnızca ay ve günden bahsedilmiştir. Ölüm yılı için en muhtemel adaylar 1266 ve 1267'dir. Muhtemelen 1267'de Trzebnica'da Aziz Hedwig'in kutsal emanetlerinin yükseldiğini gözlemledi; ölüm tarihiyle ilgili bir hipoteze göre bu, onun Silezya'da öldüğü anlamına geliyordu. Muhtemelen Wrocław'daki Fransisken St. James Kilisene, Dindar II. Heinrich'in yanına gömülmüştür. Bu, Poppo'nun 1241 Legnica Muharebesi'ne katıldığı iddiasıyla bağlantılı olabilir (daha sonra efsaneye, yanlış bir şekilde onun Legnica'da öldüğü eklenmiştir). Bir diğer iddia ise mezar yerinin Aşağı Bavyera'daki Mallersdorf-Pfaffenberg manastırı olduğu yönündedir.

 Kaynakça 

Kategori:Doğum tarihi bilinmeyenler
Kategori:Prusyalı Haçlı Seferi'ndeki Hristiyanlar
Kategori:Töton Şövalyeleri büyük ustaları
Kategori:1257'de ölenler