Kraepelinian ikilemi

Kraepelinian ikilemi, majör endojen psikozların, 1908'de Eugen Bleuler tarafından şizofreni olarak yeniden formüle edilen dementia praecox ve şimdi bipolar bozukluk olarak yeniden tasarlanan manik-depresif psikoz hastalık kavramlarına bölünmesidir.;  Bu ayrım, Emil Kraepelin'in psikiyatri ders kitabı Psychiatrie'nin altıncı baskısında resmen tanıtıldı. Ein Lehrbuch für Studirende und Aerzte, 1899'da yayınlandı. Modern psikiyatrik sınıflandırma sistemleri olan DSM ve ICD üzerinde oldukça etkili olmuştur ve şizofreninin duygusal psikozdan taksonomik olarak ayrılmasına da yansımıştır.;  Ancak her ikisinin de semptomlarını gösterdiği görülen vakaları kapsayacak şekilde şizoafektif bozukluk tanısı da mevcuttur.

 Tarihi 
Kraepelin sistemi ve psikozların modern sınıflandırması, sonuçta Karl Kahlbaum'un görüşlerinden türetilmiştir.;  1863 yılında Prusyalı psikiyatrist, Die Gruppierung der psychischen Krankheiten (Psikiyatrik Hastalıkların Sınıflandırılması) başlıklı habilitasyonunu yayınladı.;  Bu metinde, akıl hastalıklarının tıbbi sınıflandırmalarının o zamanki heterojen durumunu gözden geçirdi ve on yedinci yüzyılın başlarından on dokuzuncu yüzyılın ortalarına kadar bu tür yaklaşık otuz nozolojinin varlığını sıraladı. Halen modern psikiyatrik nozolojinin temelini oluşturan yayınlanmış tezinin en büyük katkısı, ilk olarak psikozun semptom, seyir ve sonuca göre sınıflandırılmasına yönelik klinik yöntemi formüle etmesiydi.; 

Kahlbaum ayrıca vecordia ve vesania adını verdiği iki ana akıl hastalığı grubunu da ayırdı.

Emil Kraepelin, manik-depresif hastalığın endojen psikozları ile demans praecox arasında önerdiği ikilemi ilk olarak 27 Kasım 1898'de Almanya'nın Heidelberg kentinde halka açık bir konferans sırasında ortaya koydu.

 Notlar 

 Kaynakça 





Briole, G. (2012). "Emil Kraepelin: The Fragility of a Colossal Oeuvre". Hurly-Burly 8: 125-147.



























Kategori:Psikoz