Tanaz Eshaghian

Tanaz Eshaghian (8 Eylül 1974)  İran doğumlu Amerikalı belgesel yapımcısı. New York'ta yaşamaktadır.

 Erken dönem ve eğitim hayatı 
8 Eylül 1974 tarihinde İran'da doğdu. Tanaz, İran Devrimi sonrasındaki dönemde, 6 yaşındayken annesiyle birlikte İran'ı terk etti. Kendisi hem İranlı hem de Yahudidir.

Eshaghian New York'ta büyüdü, Trinity School'a gitti. Brown Üniversitesi'nden göstergebilim alanında lisans derecesi ile mezun oldu. Yeni Okul'dan medya çalışmaları alanında yüksek lisans derecesine sahiptir.https://www.der.org/resources/  filmmaker-bios/tanaz-eshaghian/https ://books.google.com/books?id=88omAQAAIAAJ 

 Kariyeri 
İran'da cinsiyet değiştirme ameliyatı olmayı seçen trans kadınlara kışkırtıcı bir bakış sunan ilk uzun metrajlı filmi Be Like Others için 25 yıl sonra ilk kez İran'a döndü. Bir BBC 2, France 5, ITVS yapımı olan Be Like Others, ilk gösterimini 2008 Sundance film festivalinde yaptı ve Berlin Film Festivali'nde Teddy özel jüri ödülünü, Noor İran Film Festivali'nde En İyi Belgesel ödülünü ve ELSE ödüllerini kazandı. Siegessaule Okuyucunun Seçimi Ödülü'ne layık görüldü ve Emmy ödülüne aday gösterildi. Dünya çapında otuzdan fazla film festivaline davet edildi ve ABD televizyon prömiyerini Haziran 2009'da HBO'da yaptı. 2011'de Afganistan'ın başkenti kabil şehrindeki bir kadın hapishanesinde "ahlaki suçlar"a odaklanan bir belgesel film olan Kabil'in Aşk Suçları'nı tamamladı.

2002'de tamamladığı ilk filmi I Call Myself Persian: Iranians in America, 11 Eylül saldırıları sonrasında ABD'de yaşayan İranlıların önyargı ve yabancı düşmanlığından nasıl etkilendiklerini anlatıyordu. 2006'da tamamlanan Aşk İran-Amerikan Stili'nde, hem New York'ta hem de Los Angeles, Kaliforniya'da bulunan geleneksel İranlı ailesini filme aldı ve onların kendisiyle evlenme takıntısını ve kendi kültürel kararsızlığını belgeledi.

Filmleri ayrıca Modern Sanat Müzesi'nde ve New York City'deki Lincoln Sahne Sanatları Merkezi'ndeki Walter Reade sinemasında da gösterildi.

 Love Iranian-American Style   (2006) 

Eshaghian'ın Love Iranian-American Style (İran-Amerikan Tarzını Seviyorum), belgeselcinin 25 yaşına gelmesiyle birlikte flört ve evlilik beklentileriyle yaşadığı mücadeleyi birinci ağızdan anlatıyor. Bekar annesiyle birlikte yaşayan İranlı-Yahudi-Amerikalı olan Eshagian, geleneksel olarak flört kalıplarını Kafkasyalı erkeklerle sınırlandırmıştır, ancak önemli doğum günü gelip annesini paniğe sürükler; böylece Tanaz'ı İranlı bir damatla geleneksel olarak görücü usulü bir evliliğe ayarlamayı kabul eder. Tanaz - zar zor da olsa - bu teklifi kabul eder ve böylece "büyük M" için aday adaylarıyla bir dizi randevuya çıkar. Tekniği, talipleri bire bir, kamera karşısında röportajlara hazırlamaktan ibaret; bu röportajlarda onlardan boş yere flört ve evlilikle ilgili duygularını benimsemelerini istiyor, bu da bir dizi acımasızca dürüst ve bazen de komik itiraflara yol açıyor. Eshagian ayrıca eski erkek arkadaşlarını gün yüzüne çıkarıyor ve onları, ondan neden ayrıldıklarına dair sitem ederken filme alıyor. Başka bir düzeyde film, yönetmenin kendisini etnik kimlik üzerinden tanımlamaya çalışırken, balıklama kültürel bir uçuruma düştüğünü ve kendisini İran'ın sabit, uzun vadeli birlik ideali ile bariz Amerikan ideali arasında keskin bir şekilde parçalanmış halde bulduğunu görüyor. sahada oynama ve taahhütte bulunmadan önce suları test etme eğilimleri.

İran Yahudi geleneği, evliliği Batı kültüründeki gibi bireysel bir meseleden çok, bir grup ittifakı olarak görüyor. İranlı aile, çiftler için mahremiyet yaratan sınırları algılamıyor; bunun yerine aile, bir ilişkide olup bitenler hakkında her şeyi bilmeyi bekler. Tanaz, kendisini yetiştiren yönelim ailesi ile evlilik yoluyla yaratacağı üreme ailesi arasında ayrım yaptığı ve bu ailenin Amerikan kültürüne uygun bağımsız olmasını istediği için bu durumdan rahatsızlık duymaktadır.

Tanaz, birkaç kuşaktan akrabanın bulunduğu geniş bir ailede büyüdü. Amerikan kültüründe aileler neolokaldir; evlendiklerinde yeni evler kurarlar. Tanaz'ın ailesi ilk etapta onun iç evlilik yapmasını ve kültürel topluluk içinde kalmasını istese de Tanaz onları Amerikan kültüründen biriyle evlenmesi gerektiğine (dış evlilik) ikna eder.

Kocası için çalışma ve gençlerle evlenme gelenekleri İran Yahudi kültüründeki cinsiyet rollerinin örnekleridir. Belgesel, bir kadının kocasının bakıcısı, esasen itaatkar rolünü anlatıyor. Bu rol, erkekleri baskın, üstün veya bazı açılardan daha yetenekli olarak görebilen kültürlerindeki toplumsal cinsiyet stereotiplerine ilişkin potansiyel bir içgörü sağlar. Bu, kadınların önemini küçümseyen aile içi-kamusal ikilemin bir örneğidir. Dahası, erkeklere kıyasla kadınlara yönelik beklentiler arasındaki eşitsizlik, erkek egemen hiyerarşiyi destekleyen cinsiyet tabakalaşmasını (cinsiyete göre bireye saygının değiştiğini) gösteriyor.

 Filmografisi 
YılYapımNotlar2002I Call Myself Persian: Iranians in America Direktör 2003From Babylon to Beverly Hills: The Exodus of Iran’s JewsDirektör 2006Love Iranian-American StyleDirektör 2008Be Like OthersDirektör 2011Love Crimes of KabulDirektör 2018The Last RefugeesDirektör 2022 As Far As They Can RunDirektör 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

Kategori:1974 doğumlular
Kategori:İranlı belgesel film yapımcıları
Kategori:İranlı film yönetmenleri
Kategori:Yaşayan insanlar
Kategori:Brown Üniversitesinde öğrenim görenler