Figürasyonel sosyoloji

Figürasyonel sosyoloji, insan figürasyonlarının - gelişen birbirine bağımlı insan ağlarının - araştırma geleneğidir. Belirli bir uygulama okulundan çok metodolojik bir duruş olsa da, geleneğin temel bir özelliği vardır:

 Durumla değil, süreçle ilgilenir. Figürasyon sosyolojisi aynı zamanda süreç sosyolojisi olarak da adlandırılır. Bu özellik, süreçleri statik öğelere indirgemek, örneğin insan aktörleri eylemlerinden ayırmak için teoriyi eğen yerleşik bir dil önyargısını düzeltme girişimidir. Nasıl dilbilimciler, bir kelimenin daha sonraki kullanımlarını anlamaya yardımcı olabilecek zengin bir tarih anlayışı elde etmek için etimolojiye güvenirlerse, mecazi sosyologlar da sosyal bir özelliğin ortaya çıkış ve evrim sürecine bakmaya çalışırlar.

Uygulayıcıların, mikro (örn. psikolojik) ve makro (örn. devlet teşkilatı) arasındaki olağan beşeri bilimler engelinin kaldırılması ve bunların nedensel bağlantılarının incelemeye açılması idealinden ilham aldıkları söylenebilir. Sonuç olarak, bu yaklaşım adına yapılan çalışmaların çoğu, bir yandan psikoloji ve kişilikteki değişiklikler ile diğer yandan makro sosyal yapılardaki değişiklikler arasındaki bağlantıyı incelemiştir.

Norbert Elias, çığır açan 1939 çalışması The Civilizing Process'in bir sonucu olarak genellikle erken veya birincil uygulayıcı olarak kabul edilir.Morrow, Raymond (May 2009). "Norbert Elias and Figurational Sociology: The Comeback of the Century", Contemporary Sociology 38 (3): 215–219. (PDF-File; 174 KB)

 Kaynakça