Yeni Granada Cumhuriyeti

Yeni Granada Cumhuriyeti, bugünkü Kosta Rika, Ekvador, Venezuela, Peru ve Brezilya'nın daha küçük bölümleriyle birlikte bugünkü Kolombiya ve Panama topraklarından oluşan ve 1831-1858 yılları arasında var olan merkeziyetçi üniter bir cumhuriyetti. Çok geniş topraklara sahip olan Büyük Kolombiya'nın yönetiminin zamanla zorlaşması üzerine Bourbon Reformları çerçevesinde yeni bir örgütlenmeye gidilmesi ile bu cumhuriyet kuruldu. 9 Mayıs 1834 tarihinde ulusal bayrak kabul edildi ve 26 Kasım 1861'e kadar Veles'in düzenlemesindeki Gran Colombian renkleri ile kullanıldı. Tüccar sancağının sekiz köşeli yıldızı beyazdı.

1851'de, Manuel Ibánez, Julio Arboleda ve Eusebio Borrero liderliğindeki Cauca ve Antioquia departmanlarından muhafazakâr ve kölelik yanlısı gruplar, haklarından mahrum bırakılmış grupların özgürleşmesini önlemek amacıyla liberal başkan José Hilario López'e karşı ayaklandığında bir iç savaş çıktı ve köleliğin kaldırılmasına ek olarak da bir takım dini konularda ihtilaflar söz konusu oldu

 1832 Kolombiya anayasası 
Cumhuriyetin siyasi ikliminin başlıca özelliklerinden biri, Roma Katolik Kilisesi'nin konumu ve federal eyaletler için özerklik düzeyiydi. 1839'da, Yeni Granada Kongresi tarafından manastırların feshedilmesi konusunda bir tartışma çıktı. Bu kısa süre sonra, önümüzdeki iki yıl boyunca süren ve bölgesel özerklik konusunda bir çatışmaya dönüşen Yüceler Savaşı'na dönüştü.

Yeni Granada, ülke için merkezi olmayan bir yönetim taleplerine yanıt olarak Granada Konfederasyonunu oluşturmak üzere 1858'de yeniden düzenlendi.

 İller 
Cumhuriyetin toprakları illere ayrıldı. Her il bir veya daha fazla kantondan oluşuyordu, her kanton birkaç ilçeye bölünmüştü.

Cumhuriyet ayrıca ülkenin çevre bölgelerindeki bazı bölgeleri de içeriyordu.

Kategori:1858'de varlığı sona eren bölgeler ve ülkeler