Korku ve titreme

Korku ve Titreme (orijinal Danca başlığı: Frygt og Bæven ), Søren Kierkegaard'ın 1843'te Johannes de silentio (Latince John of the Silence ) takma adıyla yayınlanan felsefi bir eseridir. Başlık, Filipililer 2:12'den bir satıra göndermedir, "...korku ve titreme ile kurtuluşunuzu sağlamaya devam edin." - kendisi muhtemelen Mezmurlar 55:5, "Bana korku ve titreme geldi ..."
sağ|küçükresim|upright=0.91| İbrahim ve ailesi Ur'dan ayrılıyor
Kierkegaard, İshak'ın Bağlanması sırasında İbrahim'de mevcut olması gereken kaygıyı "Whoever has learned to be anxious in the right way has learned the ultimate. ... Anxiety is freedom's possibility, and only such anxiety is through faith absolutely educative, because it consumes all finite ends and discovers all their deceptiveness. And no Grand Inquisitor has such dreadful torments in readiness as anxiety has, and no secret agent knows as cunningly as anxiety to attack his suspect in his weakest moment or to make alluring the trap in which he will be caught, and no discerning judge understands how to interrogate and examine the accused as does anxiety, which never lets the accused escape, neither through amusement, nor by noise, nor during work, neither by day nor by night." — Vigilius Haufniensis (Pseudonym), The Concept of Anxiety by Søren Kierkegaard p. 155-156, Reidar Thomte, 1980 anlamak istedi. İbrahim'in görevi tamamlama ya da Tanrı'nın emirlerine uymayı reddetme seçeneği vardı. Üç buçuk günlük yolculuğa ve oğlunun kaybına razı oldu. " Sarah'ya hiçbir şey söylemedi, Eliezer'e hiçbir şey söylemedi. Ne de olsa onu kim anlayabilirdi, çünkü ayartmanın doğası ondan bir sessizlik sözü almadı mı? Odunları ayırdı, İshak'ı bağladı, ateşi yaktı, bıçağı çekti." Fear and Trembling p. 22; Kierkegaard also wrote about it in his Journals Her şeyi kendine sakladığı ve duygularını açığa vurmamayı tercih ettiği için "evrenselden daha yüksek olarak kendini izole etti". Kierkegaard , Korku ve Titreme ve Tekrarlama'da iki tür insan tasavvur eder. Biri umut içinde yaşıyor olan İbrahim, diğeri hafızada yaşıyor  olan Genç Adam ve Constantin Constantius. Symparanekromenoi ve En Mutsuz Adam önünde verilen derslerde bunları önceden tartıştı.See Either/Or Part I p. 163-228 Swenson and compare with Repetition p. 131-133, Nichol Biri "dışarıdaki" bir şeyden mutluluk umarken diğeri kendi içindeki bir şeyden mutluluk bulur. Bunu, aynı tarihte yayınlanan yapıcı konuşmasında ortaya koydu.

Bir kişi bir şeyi gördüğünde ve bir diğeri aynı şeyde başka bir şey gördüğünde, o zaman biri diğerinin gizlediği şeyi keşfeder. Gözlemlenen nesne dış dünyaya ait olduğu sürece, gözlemcinin nasıl oluştuğu muhtemelen daha az önemlidir ya da daha doğru bir ifadeyle, gözlem için gerekli olan şey onun daha derin doğasıyla alakasız bir şeydir. Ancak gözlem nesnesi ruhun dünyasına ne kadar aitse, gözlemcinin kendi içsel doğasında nasıl oluştuğu da o kadar önemlidir, çünkü ruhani olan her şey yalnızca özgürlük içinde temellük edilir; ama özgürlük içinde temellük edilen şey de ortaya çıkar. O halde fark dışsal değil içseldir ve bir insanı ve onun gözlemini safsız kılan her şey içeriden gelir.

Kierkegaard, "Sonsuz teslimiyet, inançtan önceki son aşamadır, bu nedenle bu hareketi yapmayan hiç kimse inanç sahibi değildir, çünkü yalnızca sonsuz teslimiyette kişi kendi ebedi geçerliliğinin bilincine varır ve ancak o zaman kişi varoluşu kavramaktan söz edebilir. İman sayesinde." Fear and Trembling p. 46 Daha önceki bir kitabında bu tür bir bilinçten bahsetmişti. "İnsanın hayatında öyle bir an gelir ki dolaysızlık olgunlaşır ve ruh daha yüksek bir forma ihtiyaç duyar, kendini ruh olarak ele geçirmek ister. Dolaysız ruh olarak, kişi tüm dünyevi yaşamla bağlantılıdır ve şimdi ruh kendini bu dağılmadan, tabiri caizse, bir araya toplamak ve kendi içinde başkaldırmak ister; kişilik ebedi geçerliliğinin bilincine varmak ister. Bu olmazsa, hareket durursa, bastırılırsa bunalım başlar." Either/Or II p. 188-189 İbrahim, ebedî varlığının bilincine vardığında iman kapısına gelmiş ve imanına göre hareket etmiştir. Bu eylemde bir inanç şövalyesi oldu.Fear and Trembling p. 75-77 Başka bir deyişle, kişi tüm dünyevi mallarından sonsuz bir teslimiyet içinde vazgeçmeli ve ayrıca Tanrı'dan daha çok sevdiği her ne varsa ondan vazgeçmeye istekli olmalıdır.Kierkegaard wrote about resignation in 1835. "I have tasted the fruits of the tree of knowledge and time and again have delighted in their savoriness. But this joy was only in the moment of cognition and did not leave a deeper mark on me. It seems to me that I have not drunk from the cup of wisdom but have fallen into it. I have sought to find the principle for my life through resignation [Resignation], by supposing that since everything proceeds according to inscrutable laws it could not be otherwise, by blunting my ambitions and the antennae of my vanity. Because I could not get everything to suit me, I abdicated with a consciousness of my own competence, somewhat the way decrepit clergymen resign with pension. What did I find? Not my self [Jeg], which is what I did seek to find in that way (I imagined my soul, if I may say so, as shut up in a box with a spring lock, which external surroundings would release by pressing the spring). — Consequently the seeking and finding of the Kingdom of Heaven was the first thing to be resolved. But it is just as useless for a man to want first of all to decide the externals and after that the fundamentals as it is for a cosmic body, thinking to form itself, first of all to decide the nature of its surface, to what bodies it should turn its light, to which its dark side, without first letting the harmony of centrifugal and centripetal forces realize [realisere] its existence [Existents] and letting the rest come of itself." Journals & Papers of Søren Kierkegaard, 1A Gilleleie, August 1, 1835 http://www.naturalthinker.net/trl/texts/Kierkegaard,Soren/JournPapers/I_A.html 

Kierkegaard, okuyucunun ruhun iç dünyası ile etik ve estetiğin dış dünyası arasındaki farkı anlamasına yardımcı olmak için Georg Wilhelm Friedrich Hegel'in etik sistemini ve Agnes ve deniz adamı Fear and Trembling p. 94-98 The Deceived Merman (From The Old Danish) http://poetry.poetryx.com/poems/15409/  Kierkegaard discussed this story in his Journals. "I have thought of adapting [the legend of] Agnes and the Merman from an angle that has not occurred to any poet. The Merman is a seducer, but when he has won Agnes' love he is so moved by it that he wants to belong to her entirely. — But this, you see, he cannot do, since he must initiate her into his whole tragic existence, that he is a monster at certain times, etc., that the Church cannot give its blessing to them. He despairs and in his despair plunges to the bottom of the sea and remains there, but Agnes imagines that he only wanted to deceive her. But this is poetry, not that wretched, miserable trash in which everything revolves around ridiculousness and nonsense. Such a complication can be resolved only by the religious (which has its name because it resolves all witchcraft); if the Merman could believe, his faith perhaps could transform him into a human being." Journals IVA 113 His point seems to be that God wants to work with human beings, not fantastic imaginary creatures. Faith transforms us from an imaginary being into a human being. (Editor) http://www.naturalthinker.net/trl/texts/Kierkegaard,Soren/JournPapers/IV_A.html  Iphigenia at Aulis ve diğerlerinin estetik öykülerini kullandı. .Fear and Trembling Preface: p. 5 Either/Or II 134-138

Birkaç yetkili, çalışmayı otobiyografik olarak görüyor. Kierkegaard'ın nişanlısı Regine Olsen'i kaybetmesi üzerinden kendi kendine çalışma biçimi olarak açıklanabilir. Abraham, Kierkegaard olur ve Isaac, bu yorumda Regine olur.

 Yapı 
Kierkegaard'ın   eserleri, Johannes de Silentio'nun bir önsözüyle başlar. Onun Yapıcı Söylemleri, bu çalışmada İbrahim haline gelen tek bireye adanmasıyla başlar.to think that existing as the single individual is easy enough contains a very dubious indirect concession with respect to oneself, for anyone who actually has any self-esteem and concern for his soul is convinced that the person who lives under his own surveillance alone in a big wide world lives more stringently and retired than a maiden in her virgin's bower. It may well be that there are those who need coercion, who, if they were given free rein, would abandon themselves like unmanageable animals to selfish appetites. But a person will demonstrate that he does not belong to them precisely by showing that he knows how to speak in fear and trembling, and speak he must out of respect for greatness, so that it is not forgotten out of fear of harm, which certainly will not come if he speaks out of a knowledge of greatness, a knowledge of its terrors, and if one does not know the terrors, one does not know the greatness, either. Let us consider in somewhat more detail the distress and anxiety in the paradox of faith. The tragic hero relinquishes himself in order to express the universal; the knight of faith relinquishes the universal in order to become the single individual. Fear and Trembling p. 75

Sırada onun Exordium'u var. Şöyle başlar: "Bir zamanlar bir adam vardı, çocukken Tanrı'nın İbrahim'i nasıl ayarttığını ve İbrahim'in nasıl ayartmaya karşı koyduğunu, inancını koruduğunu ve beklenenin aksine bir erkek çocuk sahibi olduğunu anlatan o güzel hikayeyi dinlemişti. ikinci kez." Ve şöyle bitiyor, "O adam tefsir alimi değildi. İbranice bilmiyordu; İbranice bilseydi belki de İbrahim'in kıssasını kolayca anlardı." Fear and Trembling p. 9

Exordium'u İbrahim Üzerine  izler. İbrahim nasıl imanın babası oldu? Kierkegaard, "Dünyada büyük olan hiç kimse unutulmayacak, ama herkes kendi yolunda büyüktü ve herkes sevdiği şeyin büyüklüğü oranındaydı. Kendini seven, kendi erdemiyle büyük oldu ve başkalarını seven, bağlılığıyla büyük oldu, ama Tanrı'yı seven herkesten daha büyük oldu. Herkes anılacak ama herkes beklentisi oranında büyük oldu.The first of Kierkegaard's 18 Upbuilding discourses was about The Expectancy of Faith see Eighteen Upbuilding Discourses, Søren Kierkegaard 1843-1844 Copyright 1990 by Howard V. Hong Princeton University Press p. 7-28 "Biri mümkün olanı bekleyerek büyük oldu, diğeri sonsuzu bekleyerek; ama imkansızı bekleyen herkesten daha büyük oldu. Herkes hatırlanacak, ama herkes mücadele ettiği şeyin büyüklüğü oranında tamamen büyüktü. Çünkü dünyayla cihad eden dünyayı fethederek büyük oldu ve nefsiyle cihad eden kendi nefsini fethederek büyük oldu ama Tanrı ile cihad eden herkesten daha büyük oldu." Fear and Trembling p. 16

Şimdi Problemata'sını (problemlerini) sunuyor: "İbrahim büyük bir adam olmak için kuralcı bir hak kazandı, öyle ki onun yaptığı harikadır ve aynı şeyi bir başkası yaptığında günahtır. (. . . ) İbrahim'in yaptığı şeyin etik ifadesi, İshak'ı öldürmeyi kastetmesi, dini ifadesi ise İshak'ı kurban etmeyi kastetmesidir. - ama tam da bu çelişkide bir insanı uykusuz bırakabilen kaygı vardır ve yine de bu kaygı olmadan İbrahim kendisi değildir." Fear and Trembling p. 30 Bir katile imanın babası olarak nasıl saygı duyulabileceğini sordu.

 Problema 1 : Etiğin teleolojik bir askıya alınması var mı?
 Soru 2 : Tanrı'ya karşı mutlak bir görev var mıdır?
 Sorun 3 : İbrahim'in taahhüdünü Sarah'tan, Eliezer'den ve İshak'tan gizlemesi etik olarak savunulabilir miydi?

 Kierkegaard'ın yöntemi 
Kierkegaard, herkesin hayatta bir seçeneği olduğunu söylüyor. Özgürlük, bu seçimi kullanmaktan ibarettir. Her birimizin konuşma ya da konuşmama hakkı ve eylemde bulunma ya da eylemde bulunmama hakkı vardır. Kierkegaard'ın Ya/Ya da Tanrı ya da dünyadır. Diyor,
Geçicilik, sonluluk - işte bütün mesele bu. Kendi gücümle her şeyden vazgeçebilir ve acının içinde huzur bulup dinlenebilirim; her şeye katlanabilirim - o korkunç iblis, beni dehşete düşüren iskeletten daha korkunç olsa bile, delilik aptal kostümünü gözlerimin önünde tutsa ve onu giymesi gerekenin ben olduğumu yüzünden anlasam bile - Tanrı sevgimin içimde fethetmesi endişem dünyevi mutluluğa ulaşma endişemden daha büyük olduğu sürece ruhumu yine de kurtarabilirim.

 Etiğin teleolojik olarak askıya alınması 
alt=The sacrifice of Isaac by Rembrandt|sağ|küçükresim|upright=1.36| "Evet, kederli anlarımızda, şiddetli ruhsal sınavlarda ve yürek kaygılarında zihinlerini özgür bırakan, cesaretlerini kırılmamış ve cenneti açık tutan o büyük adamları, sizin seçtiğiniz enstrümanları düşünerek zihinlerimizi güçlendirmek ve cesaretlendirmek istediğimizde, biz de, onlarınkine kıyasla cesaretimizin sadece cesaret kırıcı, gücümüzün güçsüzlüğü olduğu güvencesiyle onlarınkine tanıklığımızı eklemek istiyorum, yine de, siz yine de aynısınız, ruhları çatışma halinde sınayan aynı kudretli Tanrı, aynı Baba'sınız. tek bir serçe bile yere düşmez." İki Yapıcı Söylem s. 7 from Eighteen Upbuilding Discourses, Søren Kierkegaard 1843-1844 Copyright 1990 by Howard V. Hong Princeton University Press
Etik nedir? Kierkegaard, okuyucuyu Hegel'in Elements of the Philosophy of Right adlı kitabına, özellikle de "Yetkili olarak kabul ettiği şeyi iyi olarak kabul etmesi, öznel iradenin hakkıdır" diye yazdığı "İyilik ve Vicdan " üzerine olan bölüme yönlendirir. Bir eylemin, bir amacın dışsal gerçekleşmesi olarak, nesnel olarak gerçekleştiğinde sahip olduğu değer hakkındaki bilgisine göre doğru ya da yanlış, iyi ya da kötü, yasal ya da yasa dışı sayılması da bireyin hakkıdır. (. . .) İyiye ilişkin içgörü hakkı, fiilin kendisine ilişkin içgörü hakkından farklıdır. Nesnellik hakkı, eylemin gerçek dünyada bir değişiklik olması, orada tanınması ve genel olarak orada geçerliliği olan şeye yeterli olması gerektiği anlamına gelir. Bu gerçek dünyada kim hareket edecekse, onun yasalarına boyun eğmiş ve nesnellik hakkını tanımıştır. Benzer şekilde, akıl kavramının nesnelliği olan devlette, yasal sorumluluk herhangi bir kişinin makul ya da mantıksız olarak kabul ettiği şeye kendini uyarlamaz. Doğruya veya yanlışa, iyiye veya kötüye ilişkin öznel kavrayışa veya bir kişinin inancını tatmin etmek için öne sürdüğü iddialara bağlı değildir. Bu nesnel alanda içgörü hakkı, neyin yasal neyin yasadışı olduğuna veya fiili yasaya ilişkin içgörü olarak kabul edilir. Kendisini en basit anlamıyla, yani meşru ve bağlayıcı olanın bilgisi veya bilgisi ile sınırlar. Devlet, kanunların aleniliği ve genel örf ve âdetler vasıtasıyla, uyruğunun içgörü hakkından resmi tarafını uzaklaştırır. Aynı zamanda, şu anki bakış açımızda hala ona bağlı olan şans unsurunu da ortadan kaldırır." The Philosophy Of Right. p. 125-126 See Good and Conscience p. 129-141 https://archive.org/stream/cu31924014578979#page/n160/mode/1upsee Fear and Trembling 62-63

İbrahim bu teoriyi takip etmedi. Kierkegaard, Hegel'in yanıldığını çünkü İbrahim'i imanın babası olarak protesto etmediğini ve ona katil demediğini söylüyor.Fear and Trembling p. 55 Etiği askıya almış ve evrenseli takip etmekte başarısız olmuştu.<ref>"Universal, Universality: Hegel's use incorporates the familiar sense of universal as non-particular, without specific location in time and space; but he differs from platonists in denying that universals are timeless self-subsistents, and from nominalists in denying that universals are mere abstractions. The stages (moments) of the Concept in Hegel's triad are the universal, the particular, and the individual: universality develops, first into particularity, and then into individuality. The universal constitutes the essence of a thing; when a thing is fully developed (actual), the universal is concrete. Hegel denies that thought can refer to unique individuals: it is exclusively concerned with universals." [Hegel: Glossary ]</ compare to Fear and Trembling p. 82</ref>compare with Either/Or part 2 p. 250-258compare with Kant's Immanuel Kant, Religion Within the Boundary of Pure Reason 1793 translated by James W Semple, Advocate ,Edinburgh 1838 p. 251-253

Kierkegaard'ın doğru ile yanlış arasındaki fark hakkında farklı bir teorisi vardır ve bunu Ya/Ya da'nın sonundaki küçük söylevde ifade etmiştir. Şöyle yazmıştı: "Eğer bir insan bazen haklı, bazen haksız, bir dereceye kadar haklı, bir dereceye kadar haksızsa, o halde bu kararı kişinin kendisinden başka kim verir; karar yine bir dereceye kadar doğru ve bir dereceye kadar yanlış olamaz mı? Yoksa eylemini yargıladığında, eylemde bulunduğu zamandan farklı bir kişi midir? O halde şüphe, sürekli olarak yeni zorluklar keşfetmeye mi hükmedecek ve ıstırap içindeki ruha eşlik edip geçmiş deneyimleri ona aktarmaya özen mi gösterecek? Yoksa irrasyonel yaratıklar gibi sürekli olarak haklı olmayı mı tercih ederiz? O zaman, Tanrı ile ilgili olarak bir hiç olmak ya da sonsuz azap içinde her an her şeye yeniden başlamak zorunda olmak arasında, ancak bir önceki ana ilişkin olarak kesin olarak karar verebilirsek ve böylece başlayamamak arasında bir seçim yaparız. daha ileri ve daha geri. Şüphe yeniden harekete geçirilir, kaygı yeniden uyandırılır; Tanrı ile İlişkide Daima Yanlış Olduğumuz Düşüncesinde Yatan Olumlu Yapı üzerinde düşünerek onu sakinleştirmeye çalışalım. " Either/Or Part 2, p 346 See Either/Or Part 2 p. 339-354 for the whole discourse, He also took up the same expression in Edifying Discourses in Diverse Spirits

Kierkegaard, "Hegelci felsefe, dışsal olanın içsel, içsel olanın da dışsal olduğu tezinde doruk noktasına ulaşır" der. Hegel, "iki temel düşünce: birincisi, mutlak ve nihai amaç olarak özgürlük fikri; ikincisi, onu gerçekleştirmenin araçları, yani yaşam hareketi ve etkinliğiyle birlikte bilginin ve iradenin öznel yanı. O zaman devleti ahlaki bütün ve özgürlüğün gerçekliği olarak ve dolayısıyla bu iki unsurun nesnel birliği olarak kabul ettik.” Concluding Unscientific Postscript to Philosophical Fragments p. 296-297and Great Books of the Western World, Robert Maynard Hutchins, 1952, Vol 46 Hegel, The Philosophy of Right, The Philosophy of History (from The Philosophy of History ) p. 175 İbrahim, çevresinin etik gereklilikleri ile Tanrı'ya karşı mutlak görevi olarak gördüğü şeyler arasında seçim yapmak zorunda kaldı.Fear and Trembling p 70

Hegel şöyle der: "Özgürlüğümün içsel tözsel gerçeklik olarak bilincinde olduğumda, eylemde bulunmam; yine de eylemde bulunur ve ilkeler ararsam, eylemim için belirli karakterler elde etmeye çalışmalıyım. Daha sonra, bu belirli bağlamın özgür irade kavramından çıkarılması talep edilir. Dolayısıyla, hakkı ve ödevi öznelliğe özümsemek doğruysa, öte yandan eylemin bu soyut temeli yeniden gelişmemişse yanlıştır. Yalnızca gerçekliğin içi boş, maneviyattan uzak ve gölgeli bir varoluş olduğu zamanlarda, gerçek olandan içsel bir yaşama geri çekilmeye izin verilebilir." GFW Hegel, The Philosophy of Right, p. 133Compare to Fear and Trembling p. 68-69

 Tanrı'ya karşı mutlak görev 
alt=|sağ|küçükresim|upright=2.27| Iphigenia'nın Kurban Edilmesi. "Trajik kahraman, etik yükümlülüğün kendisinde tamamen mevcut olduğuna, onu bir arzuya dönüştürerek güvence verir. Örneğin Agamemnon şöyle diyebilir: Bana göre babalık görevimi ihlal etmediğimin kanıtı, görevimin tek ve tek dileğim olmasıdır. Dolayısıyla karşılıklı istek ve görevlerimiz var. Bunların çakıştığı, benim isteğimin görevim olduğu ve bunun tersinin olduğu yaşam mutludur ve çoğu erkek için hayattaki görev, yalnızca görevlerine bağlı kalmak ve onu coşkularıyla isteklerine dönüştürmektir. Trajik kahraman, görevini yerine getirmek için arzusundan vazgeçer. İnanç şövalyesi için dilek ve görev de aynıdır, ancak her ikisinden de vazgeçmesi gerekmektedir. Dileğinden vazgeçerek vazgeçmek isterse rahat edemez, çünkü bu onun görevidir. Göreve ve arzusuna bağlı kalmak isterse, inanç şövalyesi olmaz, çünkü mutlak görev ondan vazgeçmesini özellikle talep eder. Trajik kahraman, daha yüksek bir görev ifadesi bulmuş, ancak mutlak bir görev bulmamıştır. Korku ve Titreme Notu s. 78
Johannes de Silentio, Descartes'ın René Descartes (1596–1650). Discourse on Method, The Harvard Classics. 1909–14 http://www.bartleby.com/34/1/1.html  p. 2 and 3 kendisi için bulduğu yöntem ile Hegel'in kurmak istediği sistem arasındaki farktan söz eder.Fear and Trembling Preface: p. 5-8 Diyor ki, "Her sistematik yağmacının önünde derin bir teslimiyetle kendimi yere atıyorum: Bu [kitap] sistem değil, sistemle en ufak bir ilgisi yok. Bu omnibüste sistem ve Danimarkalı hissedarlar için iyi olan her şeye başvuruyorum, çünkü bir kuleye dönüşmesi pek mümkün değil. Hepsine ayrı ayrı başarılar ve bol kazançlar diliyorum." Saygılarımla, Johannes De Silentio Fear and Trembling Preface: p. 8 Kierkegaard "korku ve titreme içinde kendi kurtuluşunu gerçekleştirmeyi" seçiyor .Philippians 2:12-13 RSV http://quod.lib.umich.edu/cgi/r/rsv/rsv-idx?type=DIV1&byte=5357244  Başka bir takma adlı yazar olan Johannes Climacus, 1846'da Kierkegaard'ın başka bir sistem yaratmakla ilgilenmediğini yazdı. Diyor ki, "Mevcut yazar hiçbir şekilde bir filozof değildir. O, şiirsel ve incelikli bir şekilde, ne sistemi yazan ne de sistemle ilgili vaatler veren, sistemle kendini yormayan, sisteme bağlanmayan bir ek katiptir. Yazar, onun için bir lüks olduğu için yazar ve yazdıklarını satın alan ve okuyan kişi sayısı azaldıkça daha hoş ve görünür hale gelir." Fear and Trembling p. 7

Kierkegaard, Korku ve Titreme'de paradoks ve sıçrama fikrini ortaya atıyor. Diyor," Tevekkül  iman gerektirmez, çünkü benim kazandığım şey ebedi bilincimdir. Bu, talep edildiğinde yapmaya cesaret ettiğim ve yapmak için kendimi disipline edebildiğim tamamen felsefi bir hareket, çünkü ne zaman bir sonluluk üzerimde iktidara gelse, hareketi yapana kadar kendimi aç bırakıyorum, çünkü ebedi bilincim benim  Tanrı sevgisi ve benim için en yüksek sevgi bu. Teslim olma eylemi inanç gerektirmez, ama sonsuz bilincimden biraz daha fazlasını elde etmek için inanç gerekir, çünkü paradoks budur." Fear and Trembling p. 48Kendini  şöyle açıklıyor: "O kitapta [Korku ve Titreme] yazara göre, mükemmel bir kararın Hıristiyanlığın ne olduğu ve her dogmatik kategori için özellikle belirleyici hale gelmesiyle sıçramanın nasıl olduğunu algılamıştım. . Bu, ne Schelling'in entelektüel sezgisiyle ne de Schelling'in fikrini hiçe sayan Hegel'in onun yerine koymak istediği şeyle, yöntemin ters işleyişiyle elde edilebilir.Hans Martensen explained this inversion for Kierkegaard: "From the former period we may here refer to the antagonism between Leibnitz and Spinoza, because the former, in opposition to the all-absorbing ocean of substance set forth by Spinoza, determines both God and Creation as monads, as individual beings, and causes the universal to be received into the individual. In our times we may refer to Schelling, according to his more recent system, which he has now brought into connected order. Whilst Hegel sets forth the Universal as the actually existing. Not as though he denied the value of ideas of universal concepts. But the ideal only arrives at participation in actual being, in existence, by becoming the attribute of the individual; and God is to him the absolute individual. Whilst Hegel says that it is the universal which individualizes itself, Schelling says that, on the contrary, it is the individual which universalizes itself. He inquires whence the universal should obtain the power to individualize itself and put itself into existence, which my also be expressed thus: that not thought as the universal and ideal, but the will as the essence of existence, is the supreme principle, which has the power to determine itself and others." Christian ethics (General part) by H. Martensen ; translated from the Danish with the sanction of the author by C. Spence. Published 1800 by T. & T. Clark in Edinburgh .
Written in English. P. 220 Korku ve Titreme'ye göre tüm Hristiyanlığın kökleri paradoks içindedir -evet, korku ve titremeye dayanır (bunlar özellikle Hristiyanlığın ve sıçramanın umutsuz kategorileridir) - ister kabul edin (yani, bir inanan) ister reddedin. (paradoks olduğu için)." Concluding Unscientific Postscript p. 105

Kierkegaard'a göre etik dünyası ifşayı talep eder ve gizliliği cezalandırır, ancak estetik gizliliği ödüllendirir.Fear and Trembling p. 86-87 Kierkegaard, " Yunan trajedisi kördür" der. Bir oğul babasını öldürür, ancak bunun babası olduğunu çok sonra öğrenir. Abla kardeşini feda edecek ama bunu kritik anda fark ediyor." Fear and Trembling p. 84

İbrahim yaptığı her şeyi sakladı. Sarah, Eliezer ve Isaac'tan her şeyi sakladı. Ama İbrahim'in "açık olamaması" onun için "korkunç". Tüm olay hakkında mutlak sessizliğini koruyor.Fear and Trembling p. 112 Concluding Unscientific Postscript p. 261-262In a Journal entry from November 22, 1834 Kierkegaard explained the problem of being misunderstood by people using the literature of Goethe and Holberg İbrahim gibi tek bir kişi, "imanın tüm içeriğini kavramsal forma aktarabilir, ancak bu, onun inancı anladığı, ona nasıl girdiğini veya ona nasıl girdiğini anladığı anlamına gelmez." Fear and Trembling, p. 7 Abraham, Kierkegaard'ın " yansıtıcı keder " dediği şeyi yaşıyordu ama sadece keder değil, aynı zamanda bilinmeyen bir güçle yeni bir ilişki kurmaya başladığı için neşe de yaşıyordu. Hem keder hem de neşe, bir kişiyi içsel yansımada sessiz tutabilir, belki de İbrahim'in hissettiği her ikisinin bir karışımıdır.

Kierkegaard şöyle der: "Eğer Calchas değil de Agamemnon'un kendisi Iphigenia'yı öldürmek için bıçağı çekmiş olsaydı, son anda birkaç kelime söylemiş olsaydı, sadece kendini küçük düşürmüş olurdu, çünkü eyleminin anlamı zaten herkes için açıktı, saygı, sempati, duygu ve gözyaşı süreci tamamlanmıştı ve o zaman da hayatının ruhla hiçbir ilişkisi yoktu - yani ruhun öğretmeni ya da tanığı değildi.Fear and Trembling p. 116

İbrahim hakkında şöyle der: "Eğer görev farklı olsaydı, Rab İbrahim'e İshak'ı Moriya Dağı'na getirmesini emretseydi, böylece yıldırımını İshak'a çarptırabilir ve onu bu şekilde kurban olarak alabilirdi, o zaman İbrahim açıkça yaptığı gibi gizemli bir şekilde konuşmakta haklı olurdu, çünkü o zaman kendisi ne olacağını bilemezdi. Ancak İbrahim'e verilen görev göz önüne alındığında, kendisi harekete geçmek zorundadır; sonuç olarak, kritik anda kendisinin ne yapacağını bilmek zorundadır ve sonuç olarak İshak'ın kurban edileceğini bilmek zorundadır." Kierkegaard başka bir kitabında bunu şu şekilde ifade eder:Fear and Trembling p. 119 See also Kierkegaard's Journals and Papers IV B 73 n.d. 1843 "Vaiz ile birlikte şöyle dememeliyiz (Vaiz 4: 'Yalnız olanın vay haline; düşerse onu kaldıracak başka kimse yok' dememeliyiz, çünkü insanlarla birlikte yaşayan için de yalnız olan için de hem kaldıran hem de indiren Tanrı'dır; 'Vay haline' diye ağlamayacağız, ama kesinlikle 'Ah, yoldan çıkmasın' diye ağlayacağız, çünkü o gerçekten de tek başına, Tanrı'nın çağrısına mı uyuyor yoksa ayartıcı bir sese mi, çabasına meydan okuma ve öfkenin karışıp karışmadığını görmek için kendini sınıyor.Eighteen Upbuilding Discourses, Four Upbuilding Discourses, Against Cowardliness p. 373 "

Tanrı'nın İbrahim'e verdiği görev o kadar dehşet vericiydi ki, kimse onu anlamayacağı için bunu kimseye anlatamazdı. Estetik kadar etik de bunu yasaklıyordu.Either/Or part 2 P. 348 İbrahim bir iman şövalyesi oldu çünkü Tanrı'nın kendisinden istediğini yapmaya istekliydi. "Çektiği acılarla kimseyi rahatsız etmedi." İbrahim etik söz konusu olduğunda hatalıydı ama Mutlak söz konusu olduğunda haklıydı. Kierkegaard şöyle der: "Yanlışta olmayı istemek sonsuz bir ilişkinin ifadesidir ve doğruda olmayı istemek ya da yanlışta olmayı acı verici bulmak sonlu bir ilişkinin ifadesidir! Bu nedenle, her zaman yanlışta olmak geliştiricidir - çünkü yalnızca sonsuz olan geliştirir; sonlu olan geliştirmez!" İbrahim'in Tanrı'yla olan ilişkisinde yapabileceği en fazla şey neydi? Tanrı'ya olan bağlılığına sadık kalmak. Bunu, görevini yerine getirme niyetiyle bıçağı gerçekten kaldırarak başardı. Kısacası, harekete geçti. Burada niyet sonuçtan daha önemliydi. İmanı vardı ve Tanrı'yı hoşnut etmek için daha ileri gitmesine gerek yoktu.Fear and Trembling/Repetition, Hong 22, 27-28, 59, 62-63, 66-69 Eighteen Upbuilding Discourses Hong, p. 287-289, 322-324, Concluding Unscientific Postscript, Hong p. 72-75, 81-85, 154-156, 264-2654, Practice in Christianity p. 31-36

 Regine 
Kierkegaard şöyle der: "Kendi gücümle sonluluğa ait en ufak bir şeyi elde edemem, çünkü gücümü sürekli olarak her şeyden vazgeçmek için kullanırım. Kendi gücümle prensesten vazgeçebilirim ve bu konuda surat asmayacağım, acımda neşe, huzur ve dinlenme bulacağım, ama kendi gücümle onu geri alamam, çünkü tüm gücümü boyun eğmek için kullanıyorum. Öte yandan, o muhteşem şövalye, inançla, onu saçma sapan erdemle elde edeceğini söylüyor. Ama bu hareketi yapamam. Başlamak istediğim anda her şey tersine dönüyor ve teslimiyetin acısına sığınıyorum. Hayatta yüzebilirim ama bu mistik havada süzülmek için çok ağırım." Fear and Trembling p. 49-50

Prensesin ve Agnes ile deniz adamının hikâyesi otobiyografik olarak yorumlanabilir. Burada Kierkegaard, Regine Olsen ile olan ilişkisini anlamasına yardımcı olması için Abraham'ın öyküsünü kullanıyor. "Sonluluk" söz konusu olduğunda onun tek aşkıydı ve ondan vazgeçti.see Fear and Trembling 41-50 for the story of the princess or p. 94-98 for Agnes and the merman Kierkegaard, prensese âşık olan genç adamın "bir başkasını severken bile kişinin kendine yetmesi gerektiği şeklindeki derin sırrı" öğrendiğini söyler. Artık prensesin ne yaptığıyla sınırlı olarak ilgilenmez ve tam da bu onun [inanç] hareketini sonsuz bir şekilde yaptığını kanıtlar." Fear and Trembling p. 44

Kierkegaard, Günlüklerinde Agnes ve Merman'dan da bahsetmiştir: "Agnes ve Merman [efsanesini] hiçbir şairin aklına gelmeyen bir açıdan uyarlamayı düşündüm. Deniz Adamı bir baştan çıkarıcıdır, ancak Agnes'in sevgisini kazandığında bundan o kadar etkilenir ki, tamamen ona ait olmak ister. - Ama bunu yapamaz, çünkü onu tüm trajik varoluşuna sokması gerekir, belirli zamanlarda bir canavara dönüşür, vb. Kilise onları kutsamaz. Umutsuzluğa kapılır ve çaresizliği içinde denizin dibine dalar ve orada kalır, ancak Agnes onun yalnızca onu aldatmak istediğini düşünür. Ama bu şiir, her şeyin gülünçlük ve saçmalık etrafında döndüğü o sefil, sefil çöp değil. Böyle bir karmaşıklık ancak (tüm büyücülükleri çözdüğü için bu adı almıştır) dinsel tarafından çözülebilir; Merman inanabilseydi, belki de inancı onu bir insana dönüştürebilirdi." Journals and Papers of Soren Kierkegaard IVA 113

Kierkegaard ilk aşkını Regine'de tattı ve bunun "güzel ve sağlıklı ama mükemmel olmadığını" söyledi.See Either/Or part II 37 Regine, ilk aşkı ikinci aşkıydı; sonsuz bir aşktı.See Either/Or part II 41-47 Ama Tanrı'ya hizmet etmek için istifa etti. Regine'e kendisinin nasıl değiştiğini, Cordelia'nın Baştan Çıkarıcının Günlüğü'nde onunla baştan çıkarıcı arasında geçenleri açıklayamayacağı kadar açıklayamıyordu. "Kimseye güvenemezdi, çünkü güvenecek kesin bir şeyi yoktu. İnsan bir rüya gördüğünde anlatabilirdi, o gerçekti ama yine de ondan bahsetmek ve sıkıntılı zihnini rahatlatmak istediğinde anlatacak hiçbir şey yoktu. Bunu çok keskin bir şekilde hissetti. Bunu kendisinden başka kimse bilemezdi, ama yine de bu, onun üzerine ürkütücü bir ağırlıkla yükleniyordu." The Seducer’s Diary from Either/Or Vol 1 by Soren Kierkegaard, 1843 Swenson Translation P. 254 Abraham, Sarah'ya da Eliezer'e de güvenemezdi.

 Eleştiri 
Bazıları bu kitabı varoluşçu hareketin temel taşlarından biri olarak övmüştür. Kierkegaard'ın kendi zamanında bu kitap eleştirilmiştir ve Kierkegaard'ın bu eleştiriye verdiği yanıt Kierkegaard'ın Günlükleri'nde yer almaktadır.

Kierkegaard'ın çağdaşı olan Hans Martensen, fikirleri hakkında şunları söylemiştir:

Din ve Etik Ansiklopedisi adlı kaynağın bir makalesinde şu ifadelere yer verilmiştir: "B'nin Papers'ını kaleme alırken [Kierkegaard], kişisel olarak Hıristiyanlığı daha derinlemesine anlamış ve B'nin etik-dinsel perspektifinden daha yüce bir yaşam aşamasını idrak etmeye başlamıştır. Daha üstün ve belirgin bir Hıristiyan biçimi, 'Korku ve Titreme' eserinde kendini gösterir. Bu eserin mesajı, İbrahim'e etik açıdan yanlış olanı yapması, yani İshak'ı kurban etmesi emredildiğinde, Tanrı'yla olan erdemi ve kişisel ilişkisi gereği itaat etmesiyle vurgulanır. Kendisine olan inancı, dünyevi riskleri göze alarak gerçekleştirmiş ve yine de bunun meyvesini yiyeceğine inanmıştır. Bu tür bir inanç sıradan ya da kolay elde edilen bir durum değildir; aksine, Mutlak olanla akıl arasında meydan okuyan bir bağıntıdır ve yalnızca sonsuz bir tutkulu özveriyle kazanılabilir ve sürdürülebilir."

1921'de David F. Swenson, "Korku ve Titreme, İbrahim'in oğlunu kurban etmesinin öyküsünü kullanır. İbrahim trajik bir kahraman değildir, çünkü o, Yeftah ya da Romalı konsolos gibi, eylemi için daha yüksek bir etik gerekçe gösteremez. Oğlunu kurban etme niyetinin tamamen kişisel bir motivasyonu vardır ve bunu hiçbir toplumsal etik kabul edemez; çünkü hayatının veya içinde bulunduğu durumun ortaya koyduğu en yüksek etik yükümlülük, babanın oğlunu sevme görevidir. İbrahim bu nedenle ya bir katildir ya da bir İnanç kahramanıdır. Ayrıntılı açıklama, İbrahim'in durumunu diyalektik ve lirik olarak aydınlatır, etiğin teleolojik olarak askıya alınmasını, Tanrı'ya karşı mutlak bir görev varsayımını ve İbrahim'in yönteminin tamamen özel karakterini sorunsal olarak ortaya koyar; böylece bireyin, tüm kuralların aksine, tam olarak bir birey olarak topluluktan daha yüksek olduğu bir ilişkinin paradoksal ve aşkın karakterini gösteriyor." İskandinav Çalışmaları ve Notları Cilt VI, No. 7 Ağustos 1921 David F. Swenson: Søren Kierkegaard s. 21

1923'te Lee Hollander, Fear and Trembling'in girişinde şunları yazdı:

Jean-Paul Sartre, Kierkegaard'ın fikirlerini 1948 tarihli Varoluşçuluk ve Hümanizm adlı kitabında şöyle ele aldı:

1949'da Helmut Kuhn, Tanrı'yı takip etme seçiminin dehşetini yazdı. "Her şeyin kazanıldığı veya kaybedildiği belirleyici eyleme, Kierkegaard tarafından formüle edilen ve Varoluşçuların çoğunluğu tarafından sadakatle onaylanan bir kavram olarak seçim denir. Terimin genel anlamıyla seçim, çeşitli olasılıklar arasından birini tercih etme veya bir veya iki alternatif lehine karar verme eylemidir. Ve her seçim, en azından potansiyel olarak, ahlaki bir öneme sahip olduğundan, diğer tüm alternatiflerin altında yatan birincil alternatif, iyi ve kötü olacaktır. Bu sağduyu görüşüne göre seçim, iyi ile kötü arasında yer alır. Kierkegaard ve onun modern takipçileri tamamen farklı bir seçim fikrine sahipler. Her şeyden önce, söz konusu eylemin, uyanık varoluşumuzun her dakikasında hayatımızı sürdürdüğümüz o önemsiz kararlarla karıştırılmaması gerektiğinde ısrar ediyorlar. Bu "küçük seçimlerin" her biri, önceden belirlenmiş bir amaca yönelik bir araç seçimi olarak analiz altında kendini gösterecektir. Kendilerinin altında yatan ve onlara rehberlik eden bir önceki belirlemeyi yürürlüğe koyarlar. Ahlakçılar ve filozoflar olarak biz esas olarak bu yürütme faaliyetiyle ilgilenmiyoruz. Bunun yerine, tüm varoluşumuzun bağlı olduğu, bizi yol ayrımına getiren ana eylemlere odaklanmalıyız ve o zaman seçimimiz, Ya / Veya korkusu bizi ya kurtaracak ya da mahvedecek. Düzenleyici ilke olarak günlük hayatımızın küçük seçimlerini canlandıran bu Büyük Seçimdir." Encounter With Nothingness, An Essay on Existentialism, by Helmut Kuhn Professor of Philosophy at Emory University, Henry Regnery Company, Hinsdale, Illinois, 1949, p. 104-105

Bernard Martin sordu, "İncil'deki İbrahim'e oğlunu kurban etme ilahi emrinin vahiyi, (Kierkegaard'ı izleyerek) sorabiliriz, şeytani ele geçirme mi yoksa vecd mi? Ve "sıradan aklın etik ve mantıksal normlarının" açık ve kolay uygulanabilir ölçütler oluşturduğu kabul edilse bile, vahiydeki vecd aklının sıradan akıldan temelde nasıl bir farkı vardır, duygusal bir "sarsıntı" bir yana, yalnızca sıradan aklın ilkelerini onaylar ve yükseltir? Bernard Martin, The existentialist theology of Paul Tillich  1963 p. 74-75 Bununla birlikte, Kierkegaard için "duygusal sarsıntı", hiçbir şeyi veya her şeyi ifade edemeyecek dışsal bir olaydır.

Josiah Thompson, Kierkegaard'ın hayatının bir biyografisini yazdı ve içinde şöyle dedi:

Fordham Üniversitesi'nden Mark C. Taylor şöyle yazıyor: "İbrahim Tanrısı, sadık hizmetkarlarının tam itaatinden daha azını talep etmeyen, her şeye gücü yeten Rab ve Efendidir. Tanrı'nın aşkın ötekiliği, dini bağlılık ile bireyin kişisel arzusu ve ahlaki görevi arasında bir çarpışma olasılığı yaratır. Böyle bir çatışma gelişirse, sadık benlik, arzusundan vazgeçmek ve görevi askıya almak konusunda İbrahim'i izlemelidir - bu, kişinin kendi oğlunu feda etmesi veya sevdiğini terk etmesi anlamına gelse bile. (. . . ) Mutlak Paradoks, mutlak ya-ya da'yı ortaya koyarak mutlak bir karara neden olur. Ya inan ya da gücen. Hristiyan bakış açısına göre, bu önemli karar sonsuz öneme sahiptir.Journeys to selfhood: Hegel & Kierkegaard, By Mark C. Taylor Fordham University Press, 2000 p. 254, 258 see pages p. 252-261

Başka bir bilgin şöyle yazıyor: "Kierkegaard, İbrahim hakkında yazarak, patriğin yolunda yürüme pandomimi yapabilir, ancak fedakarlığı gerçekleştirmek için gerekli olan inanç sıçramasından aciz kalacaktır. Şair, tanrıları yatıştırmak için kızını feda eden Agamemnon gibi trajik kahramanlar tarafından gerçekleştirilen sonsuz boyun eğme hareketine ulaşabilir, ancak bu jest sonsuza kadar yalnızca İbrahim'in mutlak inancının vekili olarak kalacaktır. İbrahim, imkansızın gerçekleşeceği ve tüm insan hesaplamalarının terk edildiği saçma sayesinde inandı. Yorumcu, şövalyenin absürt hareketine yaklaşmaya çalışır, ancak inancı olmadığı için aşkın sıçramayı gerçekleştirmesi yasaktır. Hikayeyi anlatmak için kavramların dolayımına zorunlu olarak güvenen yorumcu, İbrahim'in durumunun benzersizliğini arzulayamaz. Kierkegaard'ın açıklamasının ikinci ve dördüncü versiyonları, İncil'deki modelin aksine, hayali İbrahim'in eve döndüğünü açıkça belirtir. Yaratılış Kitabı'ndaki ata, eve doğru bir an bile bakmaz, yabancı bir ülkede yaşamaya devam eder. Beersheba'ya yerleşip orada bir mezar yeri satın aldığında, "Ben bir yabancıyım ve sizinle misafirim" diye itiraf ediyor. (Yaratılış 23.4) Sahip olduğu her şeyden, ailesinden ve komşularından vazgeçer ve imanla desteklendiği için, kaybının yasını asla tutmaz. Kierkegaard'ın belirttiği gibi, sadece insan olsaydı, geride bıraktıklarına ağlar ve özlerdi.Sacrificing The Text: The Philosopher/Poet At Mount Moriah © Dorota Glowacka see below for full text

Bir eleştirmen, "Ya / Veya ile aynı yıl, 16 Ekim 1843'te çıkan Fear and Trembling adlı küçük kitapta Johannes de Silentio tarafından Regine ile olan ilişki tam bir orkestra ile oynanıyor" diyor. İbrahim'in İshak'ı sunmak için Moriah Dağı'na yaptığı yolculuğun öyküsü üzerine dört kez. Bu, Absürt sayesinde inanan "imanın babası" olarak İbrahim'e yapılan methiye ile devam eder. İkili anlam açıktır, İbrahim hem oğlunu adak olarak getiren baba, hem de Regine'i sunan Kierkegaard'dır." .Søren Kierkegaard, A Biography, by Johannes Hohlenberg, Translated by T.H. Croxall, Pantheon Books 1954 p. 118-120

Julie Watkin , Kierkegaard'ın Felsefesinin Tarihsel Sözlüğü adlı kitabında Kierkegaard'ın Regine Olsen ile ilişkisi hakkında daha fazla bilgi verdi. Kierkegaard'ın Regine'i unutmanın bir yolu olarak Ya/Ya da, Korku ve Titreme ve Tekrar'ı yazdığını söylüyor.Historical Dictionary of Kierkegaard's Philosophy, By Julie Watkin, 2001 p. 84-85 also p. 184-185for text from Kierkegaard's Journals about Regine Olsen and fear and trembling see Journal entries X5A 59 – 150 http://www.naturalthinker.net/trl/texts/Kierkegaard,Soren/JournPapers/X_5_A.html 

John Stewart'ın kitap eleştirisi, Hegel'i kitabın tüm yapısından uzaklaştırıyor, diye yazmıştı 2007'de, "... Hegel'e yapılan bu imalarda özlü bir felsefi tartışma bulmak isteyen bir yorumcunun önünde hiçbir şey duramaz ve kesinlikle Hegel'in ve Kierkegaard'ın din felsefesi veya siyaset teorisi hakkındaki görüşlerinin aynı veya birbiriyle tutarlı olduğunu düşünmek için hiçbir sebep yoktur. Ancak görüşlerinin bu soyut karşılaştırması, metinde neyin söz konusu olduğunu açıklamaz. Burada Hegel'e yapılan atıfların ana noktası, Hegel'in felsefesindeki belirli bir doktrini değil, Heiberg ve Martensen'i eleştirmektir." Korku ve Titreme, İroni Kavramı ile karşılaştırıldığında bunun daha net hale geldiğini söylüyor.Kierkegaard's Relations to Hegel Reconsidered, Cambridge University Press Jon Stewart 2007 P. 335 see p.305–335

1838'de Kierkegaard şöyle yazdı:

Fransa'da Emmanuel Levinas Kierkegaard'ı eleştirdiğinde ve Jacques Derrida onu savunduğunda ünlü bir tartışma çıktı. Tartışma, Korku ve Titreme metnine ve bir inanç uygulayıcısının etik olarak kabul edilip edilemeyeceğine odaklandı.

Walter Kaufmann, inanç ve ahlaka değinmiştir:Tanrı'nın vicdanımıza ve aklımıza asla aykırı gelemeyeceği gerçekten belit olsaydı -ahlaki yargılarımızı paylaşması gerektiğinden emin olabilseydik- Tanrı etik söz konusu olduğunda gereksiz olmaz mıydı? Sadece fazlalık mı? Kierkegaard, Tanrı gerçekten yaşamlarımızda ahlaki bir fark yaratacaksa, O'nun aklımıza ve vicdanımıza karşı gelebileceğini ve yine de O'na itaat edilmesi gerektiğini kabul etmemiz gerektiğinde ısrar eder. Walter Kaufmann 1962, Günümüze Giriş, Soren Kierkegaard 1846
 Kierkegaard'ın Türkçeye Çevrilmiş Eserleri  
   Günlüklerden ve Makalelerden Seçmeler,Dergah Y.   Dolayımsız Erotik veya Müzikal Erotik Evreler, Pinhan Y.   Ölümcül Hastalık Umutsuzluk, Doğu Batı Y.   Korku ve Titreme, Ketebe   İtirazlara Cevaben Evlilik Üzerine Muhtelif Gözlemler, Pinhan Y.    Sevginin İşleri, Pinhan Y.  
    Ya / Ya Da, Alfa Y.    Suçlu Mu? Suçsuz Mu?, Pinhan Y.     Tekerrür,Pinhan Y.     Hakikat Şaraptadır,Pinhan Y.    İroni Kavramı, İmge Y.  Kaynakça 

 kaynaklar 

 Korku ve Titreme ; Telif Hakkı 1843 Søren Kierkegaard – Kierkegaard'ın Yazıları; 6 – telif hakkı 1983 – Howard V.Hong
 Felsefi Fragmanların Bilimsel Olmayan Son Yazısı I. Cilt, Johannes Climacus, editör Søren Kierkegaard, Telif hakkı 1846 – Düzenleyen ve Çeviren Howard V. Hong ve Edna H. Hong 1992 Princeton University Press
 Ya/Veya Cilt I Düzenleyen Victor Eremita, 20 Şubat 1843, çeviren: David F. Swenson ve Lillian Marvin Swenson Princeton University Press 1971
 Ya/Veya Cilt 2, Düzenleyen Victor Eremita, 20 Şubat 1843, Hong 1987

 İkincil kaynaklar 

 Christian Ethics : (Genel kısım) Martensen, H. (Hans), 1808–1884; Spence, C., tr
 Søren Kierkegaard, A Biography, by Johannes Hohlenberg, Çeviren: TH Croxall, Pantheon Books, 1954
 Kierkegaard, yazan Josiah Thompson, Alfred A. Knopf, 1973
 Kendiliğe Yolculuklar: Hegel & Kierkegaard, yazan Mark C. Taylor Fordham University Press, 2000
 Kierkegaard Felsefesinin Tarihsel Sözlüğü, Yazan Julie Watkin, Scarecrow Press, 2001
 Kierkegaard'ın Hegel'le İlişkileri Yeniden Değerlendirildi'', Cambridge University Press Jon Stewart 2007

 Dış bağlantılar 


 Fear and Trembling online from Religion-Online. 
 Furcht und Zittern: dialektische Lyrik (Fear and Trembling)  German translation 1882
 Fear and Trembling, Excerpts, translated by L.M. Hollander 
 Fear and Trembling public domain audiobook at LibriVox
 SparkNotes Editors. "SparkNote on Søren Kierkegaard (1813–1855), Fear and Trembling"  SparkNotes LLC. 2005. (accessed February 19, 2011)
 Dorota Glowacka Sacrificing The Text: The Philosopher/Poet At Mount Moriah 
 The Suspension of the Ethical , by Lev Shestov accessdate 2011-02-19
 Encounter With Nothingness, An Essay on Existentialism, by Helmut Kuhn Professor of Philosophy at Emory University, Henry Regnery Company, Hinsdale, Illinois, 1949
 Dr. Anthony Storm's Commentary on Fear and Trembling 
 Podcast of Clare Carlisle interviewed about Fear and Trembling on Philosophy Bites
 Katz, Claire Elise, 2001Penn State University. Archived from the original  on 2010-02-21. Retrieved 2010-01-19.
 Robert Coles, 2001 The Secular Mind, Princeton University Press. ISBN 1400822815. Retrieved 2010-12-31. p. 11-23
 McGee, Kyle, May 19, 2006 Kafka Project. Retrieved 2010-03-01.
 Dr Joel Rasmussen Kierkegaard: alienated man and the ethics of subjectivity 
 The Autobiography of Goethe Truth and Fiction Relating To My Life Goethe's story of Abraham
 NEH's EDSITEment student guide to reading Fear and Trembling 

Kategori:Etik kitapları
Kategori:Kaynaksız anlatımlar içeren maddeler
Kategori:Mahlasla yayımlanmış eserler
Kategori:Søren Kierkegaard
Kategori:Danish theologian
Kategori:Varoluşçuluk
Kategori:Friedrich Nietzsche
Kategori:Søren Kierkegaard kitapları