Churchill Babington

Churchill Babington (; 11 Mart 1821 - 12 Ocak 1889), İngiliz klasik bilim adamı, arkeolog ve doğa bilimciydi . Cockfield, Suffolk Rektörü olarak görev yaptı. Cardale Babington'ın kuzeniydi.

 Hayatı 
Matthew Drake Babington'ın tek oğlu olarak Leicestershire'daki Rothley Temple'da doğdu. Babington ailesinin bir üyesiydi. Önce babası tarafından eğitim gördü, ardından oryantalist ve arkeolog Charles Wycliffe Goodwin'den eğitim aldı. 1839'da kuzeni Cardale'i Cambridge'deki St John's College'a kadar takip etti ve 1843'te klasik tripoların birinci sınıfında yedinci ve bir üst düzey optime olarak mezun oldu. 1845'te Avrupa'da Köleliğin Kaldırılmasını Teşvik Eden Hristiyanlığın Etkisi adlı makalesiyle Hulsean Ödülü'nü aldı. 1846'da bir bursa seçildi ve emir aldı. 1846'da MA, 1879'da DD derecelerine yükseldi. 1848'den 1861'e kadar Cambridge yakınlarındaki Horningsea'nin papazıydı ve 1866'dan ölümüne kadar Suffolk'taki Cockfield'ın papazıydı. 1865'ten 1880'e kadar Cambridge'de Disney arkeoloji profesörlüğünü yaptı. Kendi madeni para ve vazo koleksiyonlarından resimlerle verdiği derslerinde, esas olarak Yunan ve Antik Roma çömlekçiliği ve nümismatik ile ilgilendi. 

Babington çeşitli konularda yazdı. Taşra hayatına erkenden aşina olması, ona doğa tarihi, özellikle botanik ve ornitoloji için bir tat verdi. Aynı zamanda konkoloji konusunda da bir otoriteydi.  Edward Byles Cowell dahil olmak üzere diğer birçok kişiyle birlikte saha gezilerinde bir araya geldi. İngiltere'de nesli tükenmekte olan eskimo çulluğunu kaydeden birkaç kişiden biriydi. Potter's History and Antiquities of Charnwood Forest (1842) adlı eserinde botanik (kısmen) ve ornitoloji ile ilgili eklerin yazarıydı.  1853'te Linnean Society üyeliğine seçildi.

Ailesi Macaulay'larınkiyle bağlantılıydı ve Gladstone'un onayını alan 17. Yüzyıl din adamlarının bir savunması olan Bay Macaulay's Character of the Clergy'yi (1849) yazdı. Ayrıca Demosthenes'e Karşı Hypereides (1850), Lycophron ve Euxenippus adına (1853) ve Cenaze Söylevi'nin (1858) konuşmalarının ilk baskısını çıkardı. 1847 ve 1856'da Teb'de (Mısır) keşfedilen papirüsten yaptığı bu konuşmaları baskısıyla Babington'ın bir Yunan bilim adamı olarak ün kazanması sağlandı. 

1855'te, Reformasyon döneminin dikkate değer bir kitabı olan ve Paleario'ya atfedilen ve neredeyse tüm kopyaları Engizisyon tarafından yok edilmiş olan Benefizio della Morte di Cristo'nun bir baskısını yayınladı. Babington'ın baskısı, 1543'te Venedik'te yayınlanan baskı prenslerinin bir tıpkıbasımıydı, bir Giriş ve Fransızca ve İngilizce versiyonları vardı. Ayrıca Higden'in Polychronicon (1858) ve Bishop Pecock'un Represser of Overmuch Blaming of the Clergy (1860) adlı yapıtlarının ilk iki cildinin editörlüğünü yaptı; Arkeoloji Üzerine Giriş Dersi (1865); Roughham'da bulunan Roma Eski Eserleri (1872); Suffolk Kuşları Kataloğu (1884–1886); Suffolk Florası (WM Hind, 1889 ile), vb. Üniversite Kütüphanesi'ndeki klasik el yazmalarını ve Fitzwilliam Müzesi'ndeki Yunan ve İngiliz sikkelerini katalogladı. 

Romatizmal ateşten öldü ve yalnızca Albay John Alexander Wilson'ın kızı olan dul eşi hayatta kaldı.

 Kaynakça 

Kategori:St John's College, Cambridge'de öğrenim görenler
Kategori:İngiliz mikologlar
Kategori:İngiliz botanikçiler
Kategori:İngiliz arkeologlar
Kategori:1889'da ölenler
Kategori:1821 doğumlular