767 Bondia

767 Bondia (geçici tanım: A913 SD veya 1913 SX), asteroit kuşağının dış bölgelerinden, yaklaşık 43 kilometre (27 mil) çapında bir Themis asteroitidir. Amerikalı astronom Joel Hastings Metcalf tarafından 23 Eylül 1913 tarihinde Winchester, Massachusetts'teki gözlemevinde  keşfedilmiştir. B-tipi asteroidin kendi ekseni etrafındaki dönüş periyodu 8,3 saattir. Adını Cambridge, Massachusetts'teki Harvard Üniversitesi Gözlemevi'nin yöneticileri olan Amerikalı gök bilimci William Cranch Bond (1789-1859) ve oğlu George Phillips Bond'dan (1825-1865) almıştır.

 Yörünge ve Sınıflandırma 
Bondia, adını 24 Themis'ten alan çok büyük bir karbonlu asteroit ailesi olan Themis ailesinin (602) çekirdek üyesidir: Dış ana kuşakta Güneş'e 2,6-3,7 AU uzaklıkta dönen cismin yörünge periyodu 5 yıl 6 aydır (2.015 gün; yarı büyük ekseni 3,12 AU). Yörüngesinin dışmerkezliği 0,18 ve eğimi 2°'dir.

Themis cinsi asteroit ilk olarak 26 Eylül 1902 tarihinde Heidelberg Gözlemevi'nde A902 SA (1902 SA) olarak gözlemlenmiştir. Cismin gözlem yayı Eylül 1915'te Bergedorf Gözlemevi'nde, yani Metcalf tarafından Winchester Gözlemevi'nde yapılan resmi keşif gözleminden iki yıl sonra başlar.

 Adlandırma 
Bu küçük gezegene Cambridge, Massachusetts'teki Harvard Üniversitesi Gözlemevi'nin yöneticileri olan Amerikalı astronomlar William Cranch Bond (1789-1859) ve oğlu George Phillips Bond'un (1825-1865) adı verilmiştir. Baba Bond, 1811 büyük kuyruklu yıldızını keşfetmiş ve astronomide fotoğraf plakalarının kullanılmasına öncülük etmiştir. Oğul Bond ise genellikle 1848 yılında Satürn'ün bir uydusu olan Hyperion'u babasıyla birlikte keşfetmesiyle tanınır. Ayrıca Satürn'ün Krep Halkası olarak da bilinen soluk C Halkasını keşfetmiştir. Bu isimlendirme 1955 yılında Paul Herget tarafından yazılan The Names of the Minor Planets (Küçük Gezegenlerin İsimleri) adlı kitapta belirtilmiştir (H 77). Ay kraterleri "W. Bond" ve "G. Bond", iki Amerikalı astronomun onuruna adlandırılmıştır. Ayrıca Mars krateri "Bond"a da George Phillips'in adı verilmiştir.

 Fiziksel özellikler 
Bus-Binzel SMASS sınıflandırmasında Bondia, yaygın karbonlu C tipi asteroitin daha parlak bir çeşidi olan B-tipi bir asteroittir.

 Dönme Süresi 
Ekim 2018'de, San Pedro Mártir Ulusal Astronomi Gözlemevi'ndeki (OAN-SPM) Meksikalı astronomlar tarafından yapılan fotometrik gözlemlerden Bondia'nın dönme ışık eğrisi elde edildi. Işık eğrisi analizi, 0,27±0,02 kadirlik (U=3) bir parlaklık değişimiyle 8,3402±0,0007 saatlik iyi tanımlanmış bir dönüş periyodu sonucunu vermiştir. Bu gözlem 2016'da en az 60 saatlik bir periyot ve düşük bir genlik (U=2) belirleyen Szabó tarafından yapılan önceki bir gözlemin yerini almıştır.

 Çap ve Albedo 
Japon Akari uydusu ve NASA'nın Geniş Alan Kızılötesi Araştırma Kaşifi'nin (WISE) NEOWISE misyonu tarafından yapılan araştırmalara göre Bondia'nın çapı sırasıyla 43,039±0,396 ve 46,91±0,66 kilometre, yüzeyinin albedosu ise 0,095±0,022 ve 0,084 arasında değişmektedir. Collaborative Asteroid Lightcurve Link(CALL), 10,2'lik mutlak büyüklüğe dayanarak 0,0857'lik bir albedo ve 41,40 kilometrelik bir çap hesaplamaktadır. WISE ekibi tarafından yayınlanan alternatif ortalama çap ölçümleri (43,100±0,730 km), (45,3±4,5 km), (46,87±15,23 km) ve (47±5 km) olup bunlara karşılık gelen albedolar sırasıyla (0,0956±0,0179), (0,9±0,02), (0,06±0,02) ve (0,07±0,01)'dir.

 Kaynakça 


 Dış bağlantılar 

 Lightcurve Veritabanı Sorgusu  (LCDB), www.minorplanet.info adresinde
 Küçük Gezegen İsimleri Sözlüğü, Google kitapları
 Keşif Koşulları: Numaralandırılmış Küçük Gezegenler (1)-(5000)  – Küçük Gezegen Merkezi 

Kategori:Adlandırılmış küçük gezegenler
Kategori:Themis asteroitleri
Kategori:Asteroit grupları ve aileleri
Kategori:Küçük gezegenler
Kategori:Joel Hastings Metcalf'ın keşifleri