Takdir mektubu

Takdir mektubu, Orta Çağ Avrupa'sında ve Rusya'da soylulara, kiliselere, manastırlara ve çeşitli şirket, kurum ve kişilere belirli ayrıcalıklar ve avantajlar sağlayan bir tür yasal eylemdir.

En eski takdir mektubu, 1328-1340 yılları arasında Ivan Kalita tarafından verildi. XIV. ve XV. yüzyıllarda, hizmete bağlı olarak alınan soyluların toprak hakkı takdir mektupları şeklinde ifade edildi.

David Meichik onları iki ana türe ayırdı: saf ve karışık. Birincisi, herhangi bir mülkiyet, hak, fayda veya bir dizi homojen nesneyi aktaran tüm mektup türlerini içeriyordu, ikincisi heterojen kavramları birleştiren nesneleri (örneğin, mülkün devri ve genel mahkeme ve idare prosedüründen muafiyetler) veya heterojen bir yapıya sahip olan yalnızca bir yararı içeriyordu.

17. yüzyılın son çeyreğinde, Dinyeper'ın sol yakasındaki yerleşim yerlerine ve Don Nehri'ne olan kollarına yerleşen banliyö sakinleri için çeşitli faydaları onaylayan bir dizi takdir mektubu yayınlandı. 18. yüzyılda yayınlanan takdir mektupları arasında en ünlü olanları II. Katerina Şartı asalet ve Rus İmparatorluğu şehirlerine hak ve fayda belgesidir (her ikisi de 1785 yılında yayınlandı).

Kategori:Belgeler