Fusu

Fusu (; ö. MÖ 210), Çin'in Çin Hanedanı'nın veliaht prensiydi. Çin Şi Huang'ın en büyük oğluydu.

Fusu, uzun ömür ararken iki simyacı tarafından aldatıldıktan sonra, İmparator Çin Şi Huang, başkentte 460'tan fazla bilim insanının diri diri gömülmesini emretti, ancak 2. yüzyılda Wei Hong tarafından verilen bir hesap bu rakama 700 tane daha ekledi. Fusu, ülke yeni birleşmişken ve düşmanlar hala pasifize edilmemişken, Konfüçyüs'e saygı duyanlara dayatılan bu kadar sert bir önlemin istikrarsızlığa yol açacağını söyledi.(於是使御史悉案问诸生，诸生传相告引，乃自除犯禁者四百六十馀人，皆阬之咸阳，使天下知之，以惩後。益发谪徙边。始皇长子扶苏谏曰：「天下初定，远方黔首未集，诸生皆诵法孔子，今上皆重法绳之，臣恐天下不安。唯上察之。」) Shiji vol. 6.  Ancak, babasının fikrini değiştiremedi ve bunun yerine Meng Tian'ın konuşlandığı sınırı fiili bir sürgünde korumaya gönderildi.

Ayrıca, Çin Şi Huang'ın ölümünden sonra, Fusu'nun en küçük kardeşi Huhai, iki yüksek memur Zhao Gao ve Li Si ile birlikte babasının Huhai'yi halefi olarak yeniden adlandırma ve Fusu'ya intihar etmesini emretme kararnamesini uydurdu.Sima Qian. Dawson, Raymond Stanley. Brashier, K. E. [2007] (2007). The First Emperor: Selections from the Historical Records. Oxford University Press. , . pg 15 - 20, pg 82, pg 99. Meng Tian da dahil olmak üzere Fusu'nun bazı yardımcıları, kararnamenin doğruluğundan şüphe duyuyorlardı, ancak Fusu'ya birisinin kararnameyi düzenlemeye cesaret edeceğine inanmadı ya da haklı olarak öldürülmekten korktu ve intihar etti.

 Kaynakça 

Kategori:MÖ 3. yüzyılda ölenler
Kategori:Çin hükümdarları
Kategori:Qin Hanedanı
Kategori:Tahta çıkamayan varisler
Kategori:İlahlaştırılan kişiler
Kategori:İntihar edenler