Suriye (bölge)

Suriye (Hiyeroglif Luvicesi: Sura/i; ) Arapçada Bilad'üş-Şam olarak bilinir () Batı Asya'da, Akdeniz'in doğusunda yer alan ve geniş anlamda Levant ile eşanlamlı olan tarihi bir bölgenin adıdır. Diğer eşanlamlılar Büyük Suriye veya Suriye-Filistin'dir. Bölge sınırları tarih boyunca değişmiştir. Modern zamanlarda, Suriye terimi en yaygın olarak daha küçük Suriye Arap Cumhuriyeti'ni ifade etmek için kullanılır.

Terim aslen Kuzey Mezopotamya, günümüz Irak'ında bulunan eski bir uygarlık olan Asurlulardan türetildi. Helenistik Dönem'de Suriye terimi tüm Levant için Koele-Suriye olarak kullanıldı. Roma yönetimi altında bu terim, daha sonra Suriye Fenike'si ve Koele-Suriye'ye ayrılan Suriye eyaletine ve Suriye Palaestina eyaletine atıfta bulunmak için kullanıldı. Bizanslılar altında, Syria Prima ve Syria Secunda eyaletleri Koele-Suriye'den çıktı. Müslümanların Levant'ı fethinden sonra, terimin yerini Arapça eşdeğeri olan Şam aldı ve Raşidun, Emevi, Abbasi ve Fatımi halifelikleri altında Bilad'üş-Şam, bölgenin çoğunu kapsayan bir metropol vilayetinin adıydı. 19. yüzyılda Suriye adı, Bilad'üş-Şam'ın tamamını ya Suriyah ya da sonunda Arapça Bilad'üş-Şam'ın yerini alan modern Suriyya olarak belirtmek için modern Arapça biçiminde yeniden canlandırıldı.

Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, bölgenin modern sınırları Fransız ve İngiliz manda anlaşmasının ilanı ve ardından tanımlanmasıyla belirlendi. Bölge; Birinci Dünya Savaşı'nın ardından Fransız ve İngiliz kontrolüne geçti ve Büyük Lübnan, Fransız manda yönetimi altındaki çeşitli devletler, İngiliz kontrolündeki Filistin Mandası ve Mavera-i Ürdün Emirliği'ne bölündü. Suriye terimi, Fransız yönetimi altındaki birkaç manda devletine ve eşzamanlı ancak kısa ömürlü Suriye Arap Krallığı'na uygulandı. Suriye mandası devletleri yavaş yavaş Suriye Devleti olarak birleşti ve sonunda 1946'da bağımsız Suriye oldu. Bu dönem boyunca pan-Suriye milliyetçileri Büyük Suriye'nin yaratılmasını savundular.

 Etimoloji ve terimin evrimi 
Çeşitli kaynaklar, Suriye adının kendisinin Luvice "Sura/i" teriminden ve türemiş antik Yunanca adından: Σύριοι, Sýrioi veya Σύροι, Sýroi'den türetildiğini gösterir; bunların her ikisi de orijinal olarak Kuzey Mezopotamya'daki Aššūrāyu'dan (Asur) - günümüzde Irak - türetilmiştir. Ancak, Seleukos İmparatorluğu sırasında bu terim tüm Levant'a da uygulandı ve bundan böyle Yunanlar Mezopotamya'nın Süryanileri ile Levant'ın Aramileri arasında ayrım yapmaksızın bu terimi kullanmaya başladılar. MÖ 5. yüzyılda Herodot için Suriye, kuzeyde Halis'e (modern Kızılırmak Nehri) ve güneyde Arabistan ve Mısır'a kadar uzanıyordu. Yaşlı Plinius ve Pomponius Mela için Suriye, Bereketli Hilal'in tamamını kapsıyordu.

Geç Antik Çağ'da "Suriye", Akdeniz'in doğusunda, Fırat Nehri'nin batısında, Arap Çölü'nün kuzeyinde ve Toros Dağları'nın güneyinde yer alan bir bölge anlamına geliyordu, böylece modern Suriye, Lübnan, Ürdün, İsrail, Filistin ve Güney Türkiye'nin bazı kısımları, yani Hatay ili ve Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin batı yarısını da içeriyordu. Bu geç tanım, Klasik Arapçada eş-Şam adıyla bilinen bölgeye eşdeğerdir. (,Article "AL-SHĀM" by C.E. Bosworth, Encyclopaedia of Islam, Volume 9 (1997), page 261. kuzey [ülke] anlamına gelir [, "sol, kuzey" kökünden türemedir]). MS 7. yüzyılda Bizans Suriye'sinin Müslümanlar tarafından fethinden sonra, Suriye adı bölgede birincil kullanımın dışında kaldı, yerini Arapça eşdeğeri Şam aldı, ancak Bizans ve Batı Avrupa kullanımında orijinal anlamında ve Süryanice Hristiyan edebiyatında hayatta kaldı. 19. yüzyılda Suriye adı, Bilad'üş-Şam'ın tamamını ya Suriyah ya da sonunda Arapça Bilad'üş-Şam'ın yerini alan modern Suriyya olarak belirtmek için modern Arapça biçiminde yeniden canlandırıldı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Suriye adı, Fransız Suriye ve Lübnan Mandası'na ve eş zamanlı ancak kısa ömürlü Suriye Arap Krallığı'na uygulandı.

 Coğrafya 

bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/b/ba/J-m-dent-and-sons atlas-of-ancient-and-classical-geography 1912 syria-mesopotamia-assyria-etc-northern-middle-east 3296 2114 600.jpg/220px-J-m-dent-and-sons atlas-of-ancient-and-classical-geography 1912 syria-mesopotamia-assyria-etc-northern-middle-east 3296 2114 600.jpg|küçükresim| Suriye'yi Toros Dağları'ndan Sina Yarımadası'na ve Fırat'a kadar uzanan toprak olarak gösteren, ancak Yukarı Mezopotamya'yı içermeyen harita
En yaygın tarihsel anlamda, 'Suriye', İskenderun ve Antik Antakya Şehri dahil olmak üzere tüm kuzey Levant'ı veya geniş bir anlamda Roma Mısır'ı kadar güneydeki tüm Levant'ı ifade eder, ancak Mezopotamya'yı içermez. "Büyük Suriye" bölgesi (, ); "Doğal Suriye" olarak da adlandırılır (, ) veya "Kuzey Ülkesi" (, ), Doğu Akdeniz (veya Levant) ve Batı Mezopotamya'yı kapsayan, kabaca Orta Çağ Arap halifeliklerinin Bilad'üş-Şam eyaletine uzanır. Yedinci yüzyılda Levant'ın Müslümanlar tarafından fethi, Suriye bölgesinin çoğunu kapsayan bu eyaletin ortaya çıkmasına neden oldu ve bu kavramla büyük ölçüde örtüşmeye başladı. Diğer kaynaklar, Büyük Suriye teriminin Osmanlı yönetimi sırasında, 1516'dan sonra, günümüz Filistin, Suriye, Ürdün, Lübnan ve İsrail'de bulunan yaklaşık alanı belirtmek için yapıldığını göstermektedir.

"Suriye"nin kapsamının tanımındaki belirsizlik, Suriye ve Asur gibi kulağa hoş gelen isimlerin etimolojik olarak karıştırılmasıyla daha da kötüleşiyor. İki ismin nihai etimolojik kimliği sorusu bugün açık kalıyor, ancak etimolojiden bağımsız olarak, iki isim Herodot zamanından beri sıklıkla değiştirilebilir veya eşanlamlı olarak kabul edildi. Ancak Roma İmparatorluğu 'Suriye' ve 'Asur'u iki ayrı varlık, Roma Suriye'si ve Roma Asur'u olarak ifade etmeye başladı.

Levant'ı Suriye bölgesi olarak ele alan Killebrew ve Steiner, bölgenin sınırlarını batıda Akdeniz, doğuda Arap Çölü ve Mezopotamya ve kuzeyde Anadolu'nun Toros Dağları olarak kabul ettiler. Müslüman coğrafyacı Muhammed el-İdrisi 1150 yılında bölgeyi ziyaret etmiş ve Bilad'üş-Şam'ın kuzey bölgelerini şu şekilde tayin etmiştir:Levanten denizinde iki ada vardır: Rodos ve Kıbrıs; ve Levanten topraklarında: Antarsus, Lazkiye, Antakya, Mopsuhestia, Adana, Anazarbus, Tarsus, Kırkesya, Şamrtaş, Antalya, el-Batira, el-Mira, Macri, Astroboli; ve iç bölgelerde: Apamea, Salamiya, Kinnesrin, el-Castel, Halep, Resafa, Rakka, Rafeka, el-Cisr, Minbic, Mar'aş, Saruj, Ḥarran, Edessa, El-Ḥadath, Samosata, Malatiya, Ḥüsn Mansur, Zabatra, Jersoon, el-Leen, el-Bedandour, Cirra ve Tuleb.Yaşlı Plinius ve Pomponius Mela için Suriye, Bereketli Hilal'in tamamını kapsıyordu. Geç Antik Çağ'da "Suriye", Akdeniz'in doğusunda, Fırat Nehri'nin batısında, Arabistan Çölü'nün kuzeyinde ve Toros Dağları'nın güneyinde yer alan bir bölge anlamına geliyordu, böylece modern Suriye, Lübnan, Ürdün, İsrail, Filistin Devleti, Hatay İli ve Türkiye'nin Güneydoğu Anadolu Bölgesi'nin batı yarısı kapsıyordu. Bu geç tanım, Klasik Arapçada eş-Şam adıyla bilinen bölgeye eşdeğerdir ( kuzey [ülke] anlamına gelir, ,  "sol, kuzey" kökünden türemedir). Yedinci yüzyılda Bizans Suriye'sinin Müslümanlar tarafından fethinden sonra, Suriye adı bölgenin kendisinde birincil kullanımdan düştü, yerini Arapça eşdeğeri Bilad'üş-Şam ("Kuzey Diyarı") aldı, ancak Bizans ve Batı Avrupa kullanımında ve Süryani Hristiyan edebiyatında orijinal anlamıyla varlığını sürdürdü. 19. yüzyılda Suriye adı, Bilad'üş-Şam'ın tamamını ya Suriyah ya da sonunda Arapça Bilad'üş-Şam'ın yerini alan modern Suriyya olarak belirtmek için modern Arapça biçiminde yeniden canlandırıldı. Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra, 'Suriye' adı Fransız Suriye ve Lübnan Mandası'na ve eşzamanlı ancak kısa ömürlü Suriye Arap Krallığı'na uygulandı.

 Etimoloji 

 Suriye 
Çeşitli kaynaklar, Suriye adının kendisinin Luvice "Sura/i" teriminden ve türemiş antik Yunanca adından: Σύριοι, Sýrioi veya Σύροι, Sýroi'den türetildiğini gösterir; bunların her ikisi de orijinal olarak Kuzey Mezopotamya'daki Aššūrāyu'dan (Asur) - günümüzde Irak - türetilmiştir. Ancak, Seleukos İmparatorluğu sırasında bu terim tüm Levant'a da uygulandı ve bundan böyle Yunanlar Mezopotamya'nın Süryanileri ile Levant'ın Aramileri arasında ayrım yapmaksızın bu terimi kullanmaya başladılar.

'Suriye' adının en eski kanıtı, MÖ 8. yüzyılda Hiyeroglif Luvicesi ve Fenikece ile yazılmış iki dilli bir yazıttadır. Bu yazıtta Luvice Sura/i kelimesi Fenikecede ʔšr "Asur"a çevrilmiştir. MÖ 5. yüzyılda Herodot için Suriye, kuzeyde Halis'e (modern Kızılırmak Nehri) ve güneyde Arabistan ve Mısır'a kadar uzanıyordu.

'Suriye' adı, Yunanların Asur egemenliği altında yaşayan çeşitli Yakın Doğu halklarına ayrım gözetmeksizin uyguladıkları Grekçe isim olan "Σύριοι, Syrioi"den türemiştir. Modern bilim, Yunanca sözcüğün, nihayetinde Akadcadaki Aššur'dan türetilen "Ἀσσυρία, Asurlular"a kadar uzandığını doğrulamaktadır.First proposed by Theodor Nöldeke in 1881; cf. .

Suriye'nin klasik Arapça telaffuzu Sūriya'dır (Modern Standart Arapça telaffuz Sūrya'nın aksine). Bu isim yaklaşık 1870'ten önce Müslümanlar arasında yaygın olarak kullanılmamıştı, ancak daha önce Hristiyanlar tarafından kullanılıyordu. Süryani Ortodoks Kilisesine göre, "Suriye" erken Hristiyanlıkta "Hristiyan" anlamına geliyordu. İngilizcede "Suriyeli", tarihsel olarak Suriyeli Efrem gibi bir Suriyeli Hristiyan anlamına geliyordu. 1936'da Suriye'nin ilanından sonra, etnik kökene bakılmaksızın o devletin vatandaşlarını belirtmek için "Suriyeli" terimi kullanılmaya başlandı. "Süryani" sıfatı, (, ) "Suriyeli"nin belirsizliğini önlemek için bir etnonim olarak o zamandan beri yaygın olarak kullanılmaya başlandı.

Şu anda, Arapça Sūriya terimi Suriye'nin tarihi bölgesinin aksine, genellikle modern Suriye devletini ifade eder.

 Şam 
Büyük Suriye, yaygın olarak eş-Şam olarak bilinir. Arapçada etimolojik olarak terim "sol taraf" veya "kuzey" anlamına gelir, çünkü Hicaz'da doğuya bakan, güneşin doğuşuna dönük biri kuzeyi solda bulacaktır. Bu, "sağ taraf" veya "güney" anlamına gelen Yemen (, el-Yemen) adının tersidir. Daha tipik olan ش م ل (š-m-l)'nin ش ء م (š-ʾ-m) varyasyonu, aynı semantik gelişimle Eski Güney Arapçasında 𐩦𐩱𐩣 (s²ʾm) de kanıtlanmıştır.

Şam'ın kökü,  () ayrıca geleneksel olarak sol el ve daha soğuk kuzey rüzgarları ile ilişkilendirilen şanssızlık çağrışımlarına sahiptir. Yine bu, mutluluk ve başarı ile Yemen'e ve olumlu olarak görülen ılık-nemli güney rüzgarına zıttır; Arabia Felix'in etimolojisi için bir teori, bu anlamın çevirisiyle Yemen'i ifade ediyor.

Şam bölgesi bazen uzun zamandır önemli bir bölgesel merkez olan Şam'ın hakim olduğu bölge olarak tanımlanır. Aslında, Eş-Şam kelimesi tek başına Şam şehrine atıfta bulunabilir. Benzer zıt temayla devam eden Şam, tıpkı San'a'nın güney için tuttuğu gibi bölgenin ticari destinasyonu ve temsilcisiydi.

Kuran 106:2, yazın Suriye'ye giden, daha soğuk havalardan kaçınmak ve aynı şekilde kışın Yemen'de mal satmak için seyahat eden kervanların bu uygulamasına atıfta bulunur.

Adı genellikle Arapçada سَام, Sām olarak geçen Nuh'un oğlu Sam adının farklı bir ilk ünsüzle ve herhangi bir iç gırtlak noktası olmaksızın hiçbir bağlantısı yoktur. Buna rağmen, iki isim ve hatta bölge arasında uzun süredir devam eden bir halk birlikteliği vardır, çünkü Sam'in İncil'deki soyundan gelenlerin çoğu tarihsel olarak civarda yer almaktadır.

Tarihsel olarak, Baalshamin ( 'Cennet(ler)in Efendisi'), Kenan/Fenike ve antik Palmira'da bir Sami gökyüzü tanrısıydı. Dolayısıyla Şam (cennet veya gökyüzü) anlamına gelir. Dahası; İbranicede şam (שָׁמַ) "gökyüzü" anlamına gelen Akadca šamû'dan türemiştir. Örneğin, Güneş için İbranice kelime shemesh'tir, burada shamayim'deki (Akadca: šamû ) "shem/sham" "gökyüzü" anlamına gelir ve esh (Akadca: išātu) "ateş" demektir, yani "gökyüzü ateşi" anlamına gelir.

 Tarih 

bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/Apamea 02.jpg/220px-Apamea 02.jpg|küçükresim| Epemiye antik kenti, Suriye, Helenistik ve Roma dönemlerinde önemli bir ticaret merkezi ve müreffeh bir şehirdi.

 Antik Suriye 
Herodot, bugünün Türkiye'sinde Kapadokya (Tarihler, I.6) dahil olmak üzere Halys Nehri'nden, Serbonis Gölü'nün hemen güneyinde yer alan Casius Dağı'na (Tarihler II.158) kadar uzanan araziyi belirtmek için Συρία kelimesini kullanır. (Tarihler III.5). Herodot'un farklı yerlerdeki çeşitli açıklamalarına göre, Suriye'yi Fenike kıyı şeridinin tamamının yanı sıra Cadytis (Kudüs) gibi şehirleri içerecek şekilde tanımlar (Tarihler III.159).

 Helenistik Suriye 
Yunanca kullanımında, Suriye ve Asurya neredeyse birbirinin yerine kullanıldı, ancak Roma İmparatorluğu'nda Suriye ve Asurya farklı coğrafi terimler olarak kullanılmaya başlandı. Roma İmparatorluğu döneminde "Suriye", "İmparatorluğun Küçük Asya ile Mısır arasında yer alan bölgelerine", yani Batı Levant'a atıfta bulunurken, "Asurya" Pers İmparatorluğu'nun bir parçasıydı ve yalnızca çok kısa bir süre Roma denetimine girdi (MS 116-118, Roma genişlemesinin tarihi zirvesine işaret eder).

 Roma Suriye'si 

bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d6/A28 Sergiopolis-Martirion 562.jpg/220px-A28 Sergiopolis-Martirion 562.jpg|küçükresim| Sergiopolis'teki kalıntılar
Roma döneminde, Suriye terimi tümKkuzey Levant'ı kapsamak için kullanılır ve kuzeydoğuda, Yaşlı Plinius'un batıdan doğuya, Kommagene Krallığı, Sophene ve Adiabene - önceden bilinen Asur olarak bilinirdi - olarak tanımladığı belirsiz bir sınırı vardır.
bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/6d/The Scene of the Theater in Palmyra.JPG/220px-The Scene of the Theater in Palmyra.JPG|küçükresim| Palmira, antik Suriye'nin en zengin şehirlerinden biri
Bu dönemde çeşitli yazarlar bu terimi tüm Levant bölgesini tanımlamak için kullandılar; Yeni Ahit, adı birçok kez bu anlamda kullanmıştır.

MÖ 64'te Suriye, Pompey'in fethinden sonra Roma İmparatorluğu'nun bir eyaleti oldu. Roma Suriye'si güneyde Yahudiye, kuzeyde Anadolu-Yunan toprakları, batıda Fenike ile komşuydu ve doğuda Partlarla sürekli mücadele halindeydi. MS 135'te Suriye-Palaestina, tüm Levant ve Batı Mezopotamya'yı içine alacak hale geldi. 193'te eyalet Suriye'ye (Koele-Suriye) ve Fenike'ye bölündü . 330 ile 350 yılları arasında (muhtemelen yaklaşık 341), Euphratensis eyaleti, başkenti Hierapolis olan Suriye Koele ve eski Kommagene krallığının dışında kuruldu.

Yaklaşık 415'ten sonra Suriye Koele, başkenti Antakya'da kalacak şekilde Suriye I ve Asi Nehri üzerindeki Epemiye'de başkenti olan Suriye II veya Salutaris'e bölündü. 528'de I. Justinianus, küçük kıyı eyaleti Theodorias'ı her iki ilin topraklarından çıkardı.

 Bilad'üş-Şam 

Bölge, Müslümanların Yermuk Muharebesi'nde Bizans İmparatorluğu'na karşı kazandığı zaferden sonra Raşidün Halifeliği'ne ilhak edildi ve Bilad'üş-Şam eyaleti olarak tanındı. Emevi Halifeliği sırasında, Şam beş cund veya askeri bölgeye bölündü. Bunlar Cund Şam (Şam bölgesi için), Cund Ḥimṣ (Humus bölgesi için), Cund Filistin (Filistin bölgesi için) ve Cund el-Urdunn (Ürdün bölgesi için) idi. Daha sonra Cund Kinnasrîn, Jund Hims'in bir parçasından yaratıldı. Şam şehri, Abbasi Halifeliğinin yükselişine kadar İslam Hilafetinin başkentiydi.

 Osmanlı Suriye'si 

Osmanlı'nın daha sonraki çağlarında, sınırları ve hükûmet merkezi olarak şehirlerin seçimi zamanla değişen vilayetlere veya nahiyelere bölünmüştür. Lübnan Dağı ve Kudüs'ün iki özel bölgesine ek olarak Halep, Şam ve Beyrut'un vilayetleri veya alt illeri. Halep, günümüzün kuzey Suriye'sinden ve Güney Türkiye'nin bazı bölümlerinden oluşuyordu. Şam, Güney Suriye'yi ve günümüz Ürdün'ünü kapsıyordu. Beyrut, Lübnan'ı ve Lazkiye liman kentinden güneye doğru Celile'ye kadar Suriye kıyılarını kapsıyordu. Kudüs ise Celile'nin güneyinde, Ürdün Nehri'nin ve Arabah Vadisi'nin batısındaki topraklardan oluşuyordu.

Bölgenin nüfusuna Sünni Müslümanlar hakim olmasına rağmen, aynı zamanda Şii, Nusayri ve İsmaili Müslümanlar, Süryani Ortodoks, Maruni, Rum Ortodoks, Katolik ve Melkani Hristiyanları, Yahudiler ve Dürzilerden oluşan oldukça büyük bir nüfusu da barındırıyordu.

 Arap Krallığı ve Fransız işgali 

bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7f/Book of the Independence of Syria (ذكرى استقلال سوريا).jpg/150px-Book of the Independence of Syria (ذكرى استقلال سوريا).jpg|sol|küçükresim|upright=0.68| Suriye'nin Bağımsızlığı Kitabı (), Suriye Krallığı'nın ilan edilen sınırlarını gösteren, 8 Mart 1920'de Bağımsızlık Bildirgesi'nin tarihini belirtir.
İşgal Edilmiş Düşman Toprakları Yönetimi (İEDTY), 1917 ve 1920 yılları arasında, Birinci Dünya Savaşı sırasında ve sonrasında eski Osmanlı İmparatorluğu'nun bölgeleri üzerindeki İngiliz, Fransız ve Arap askeri yönetimiydi. Arap milliyetçiliği dalgası, ortaya çıkan ilk modern Arap devletinin, 8 Mart 1920'de Suriye Haşimi Arap Krallığı'nın yaratılmasına doğru evrildi. Krallık, yalnızca İEDTY Doğu olarak bilinen iç bölge üzerinde kontrol uygularken Suriye'nin tüm bölgesini talep etti. Bu, 19-26 Nisan 1920 San Remo Konferansı'nda Fransız Suriye ve Lübnan Mandası ve İngiliz Filistin Mandası ilanının hızlandırılmasına ve ardından Temmuz 1920'de Fransız ordularının galip olduğu Fransa-Suriye Savaşı'na yol açtı. Fransa, yeni ilan edilen krallığı ve Şam'ı ele geçirerek Arap devletini iptal etti.Itamar Rabinovich, Symposium: The Greater-Syria Plan and the Palestine Problem in The Jerusalem Cathedra (1982), p. 262.

Daha sonra Fransız general Henri Gouraud, manda şartlarını ihlal ederek, Fransız Suriye Mandası'nı altı devlete böldü. Bunlar Şam (1920), Halep (1920), Nusayri Devleti (1920), Cebel el-Dürzi (1921), özerk İskenderun Sancağı (1921) (Türkiye'de günümüz Hatay'ı) ve Büyük Lübnan (1920) (günümüzdeki Lübnan) devletleriydi.

 Pan-Suriye milliyetçiliğinde 
bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8b/Greater Syria Map.png/220px-Greater Syria Map.png|küçükresim| Antun Sadi'nin "Suriye" ve "Asur" isimleri arasındaki etimolojik bağlantıya dayanan "Doğal Suriye" SSMP haritası
Bölgenin sınırları tarih boyunca değişti ve en son modern zamanlarda kısa ömürlü Suriye Arap Krallığı'nın ilanı ve ardından Fransız ve İngiliz manda anlaşmasıyla tanımlandı. Bölge, Birinci Dünya Savaşı'ndan sonra Fransız ve İngiliz Mandası'na geçti ve Büyük Lübnan, çeşitli Suriye manda devletleri, Filistin Mandası ve Mavera-i Ürdün Emirliği'ne bölündü. Suriye mandası devletleri yavaş yavaş Suriye Devleti olarak birleşti ve sonunda 1946'da bağımsız Suriye oldu. Bu dönem boyunca, Antun Sadi ve partisi Suriye Sosyal Milliyetçi Partisi, "Suriye" ve "Asur" arasındaki etimolojik bağlantıya dayanarak "Büyük Suriye" ya da "Doğal Suriye"yi; Kıbrıs, Sina Yarımadası, modern Suriye, Lübnan, Filistin, Ürdün, Irak, Kuveyt, İran'ın Ahvaz bölgesi ve Türkiye'nin Kilikya bölgesini kapsayacak şekilde tasavvur etti. Translated and Reprinted

 Dini önemi 
Bölge, İbrahimi dinler için önemli olan sitelere sahiptir:
Yer Tanım Resim Akka Akka, Bahailik için en kutsal yer olan Bahaullah'ın Makamı'na ev sahipliği yapmaktadır.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/53/Bahá´i Holy Place Bahji near Akká.jpg/150px-Bahá´i Holy Place Bahji near Akká.jpg|çerçevesiz|150x150pik Halep Halep, hem HristiyanlıktaGospel of Luke,  hem de İslam'da saygı gören Zekeriya'nın kalıntılarını barındırdığına inanılan bir Ulu Cami'ye ev sahipliği yapmaktadır.Abdullah Yusuf Ali, The Holy Qur'an: Text, Translation and Commentary, Note. 905: "The third group consists not of men of action, but Preachers of Truth, who led solitary lives. Their epithet is: "the Righteous." They form a connected group round Jesus. Zachariah was the father of John the Baptist, who is referenced as "Elias, which was for to come" (Matt 11:14); and John the Baptist is said to have been present and talked to Jesus at the Transfiguration on the Mount (Matt. 17:3)."bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/e/ef/Aleppo. Great Mosque (1265181739).jpg/150px-Aleppo. Great Mosque (1265181739).jpg|çerçevesiz|150x150pik Beytüllahim Beytüllahim'de Yahudiler, Hristiyanlar ve Müslümanlar için önemli olan siteler var. Bunlardan biri, üç inancın üyelerinin saygı duyduğu Rahel'in mezarı. Bir diğeri, Hıistiyanlar tarafından saygı duyulan Doğuş Kilisesi ve yakınında, Müslümanlar tarafından saygı duyulan Ömer Camii.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/c6/Bethlehem-Nativity-122.jpg/150px-Bethlehem-Nativity-122.jpg|çerçevesiz|150x150pik Şam Eski Şehir, Emevi döneminden kalma en büyük ve en iyi korunmuş camilerden biri olarak kabul edilen bir Ulu Camii'ye sahiptir. Zekeriya'nın babası gibi Hristiyanlıkta ve İslam'da saygı gören oğlu Vaftizci Yahya'nın kalıntılarını barındırdığına inanılıyor. Diğer önemli yerler arasında Bab'ül-Sahir ve Seyyidah Rukayya Camii bulunmaktadır.'Summary of the Tragedy of Sayyeda Ruqayya', Booklet at Ruqayya Mosque, 2008bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/02/Umayyad Mosque- الجامع الأموي.jpg/150px-Umayyad Mosque- الجامع الأموي.jpg|çerçevesiz|150x150pik Hayfa Hayfa, Báb'ın Makamı'nin bulunduğu yerdir. Bahailik için kutsaldır. Yakınlarda Kermil Dağı vardır. Kitab-ı Mukaddes figürü İlyas ile ilişkilendirildiği için Hristiyanlar, Dürziler, Yahudiler ve Müslümanlar için önemlidir.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/2/28/Shrine of the Bab (highres).jpg/150px-Shrine of the Bab (highres).jpg|çerçevesiz|150x150pik El-Halil Eski Şehir, Kitab-ı Mukaddes'teki İbrahim, karısı Sare, oğulları İshak, karısı Rebeka, oğulları Yakup ve karısı Lea'nın gömüldüğüne inanılan ve böylece Müslümanlar ve Yahudiler de dahil olmak üzere İbrahimi inançların takipçileri tarafından saygı duyulan Atababalar Mağarası'na ev sahipliği yapmaktadır.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/3/3e/Hebron Grab der Patriarchen (Synagoge) C.JPG/150px-Hebron Grab der Patriarchen (Synagoge) C.JPG|çerçevesiz|150x150pik Hıttin Hıttin, Şuayb'ın (muhtemelen Yitro) türbesine yakın olduğuna inanılan yere yakındır. Dürziler ve Müslümanlar için kutsaldır.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/1/1d/Nabi-shurayb.jpg/150px-Nabi-shurayb.jpg|çerçevesiz|150x150pik Eriha / En-Nebi Musa Batı Şeria'daki Eriha şehrinin yakınında, Müslümanlar tarafından Musa'nın mezar yeri olarak kabul edilen Nebi Musa (kelimenin tam anlamıyla: Peygamber Musa) bulunur.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/8/8d/Nabi Musa - panoramio.jpg/150px-Nabi Musa - panoramio.jpg|çerçevesiz|150x150pik Kudüs Eski Şehir, üç büyük İbrahimî din olan Yahudilik, Hristiyanlık ve İslam için seminal dini öneme sahip birçok yere ev sahipliği yapmaktadır. Bu siteler arasında Tapınak Tepesi, Kutsal Kabir Kilisesi, Mescid-i Aksa ve Ağlama Duvarı sayılabilir. Yahudilikte en kutsal şehirSince the 10th century BCE:

 "Israel was first forged into a unified nation from Jerusalem some 3,000 years ago, when King David seized the crown and united the twelve tribes from this city... For a thousand years Jerusalem was the seat of Jewish sovereignty, the household site of kings, the location of its legislative councils and courts. In exile, the Jewish nation came to be identified with the city that had been the site of its ancient capital. Jews, wherever they were, prayed for its restoration." Roger Friedland, Richard D. Hecht. To Rule Jerusalem, University of California Press, 2000, p. 8. 
 "The centrality of Jerusalem to Judaism is so strong that even secular Jews express their devotion and attachment to the city, and cannot conceive of a modern State of Israel without it.... For Jews Jerusalem is sacred simply because it exists... Though Jerusalem's sacred character goes back three millennia...". Leslie J. Hoppe. The Holy City: Jerusalem in the theology of the Old Testament, Liturgical Press, 2000, p. 6. 
 "Ever since King David made Jerusalem the capital of Israel 3,000 years ago, the city has played a central role in Jewish existence." Mitchell Geoffrey Bard, The Complete Idiot's Guide to the Middle East Conflict, Alpha Books, 2002, p. 330. 
 "Jerusalem became the center of the Jewish people some 3,000 years ago" Moshe Maoz, Sari Nusseibeh, Jerusalem: Points of Friction – And Beyond, Brill Academic Publishers, 2000, p. 1.  ve Sünni İslam'da üçüncü en kutsal şehir olarak kabul edilir.Third-holiest city in Islam:


 bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/a/aa/JERUSALEM THE OLD CITY & THE TEMPLE MOUNT.JPG/150px-JERUSALEM THE OLD CITY & THE TEMPLE MOUNT.JPG|çerçevesiz|150x150pik Gerizim Dağı Sâmirîlikte Gerizim Dağı, dünyadaki en kutsal yer ve Tanrı tarafından bir tapınak inşa etmek için seçilen yerdir. Geleneklerine göre, Büyük Tufan'ın üzerinde yükselen ve Nuh'un karaya ineceği ilk karayı sağlayan, dünyanın en eski ve en merkezi dağıdır.Anderson, Robert T., "Mount Gerizim: Navel of the World", Biblical Archaeologist Vol. 43, No. 4 (Autumn 1980), pp 217-218 Aynı zamanda İbrahim'in neredeyse oğlu İshak'ı kurban ettiği yerdir.bağlantı=//upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/d/d5/רכס הר גריזים.jpg/150px-רכס הר גריזים.jpg|çerçevesiz|150x150pik

 Ayrıca bakınız 
 Uygarlığın beşiği
 Haçlı devletleri
 Maşrık
 Orta Doğu

 Notlar 

 Kaynakça 

 Alıntılar 
 Modern Yazılı Arapça Sözlüğü, Hans Wehr (4. baskı, 1994).
 Michael Provence, "Büyük Suriye İsyanı ve Arap Milliyetçiliğinin Yükselişi", University of Texas Press, 2005.

 Konuyla ilgili yayınlar 
  pbk.; illustrated with b&w photos and maps; alternative ISBN on back cover: 0-19-506002-4

Kategori:1920'lerde Suriye
Kategori:Sykes-Picot Anlaşması
Kategori:Suriye milliyetçiliği
Kategori:Asya'daki bölgeler
Kategori:Siyasi hareketler
Kategori:Suriye'de siyaset
Kategori:Asya'da milliyetçi hareketler
Kategori:İrredantizm
Kategori:Tarihî bölgeler
Kategori:Levant tarihi
Kategori:Hatay ili tarihi
Kategori:Mersin ili tarihi
Kategori:Gaziantep ili tarihi
Kategori:Kahramanmaraş ili tarihi
Kategori:Adana ili tarihi
Kategori:Türkiye tarihi
Kategori:Ürdün tarihi
Kategori:Lübnan tarihi
Kategori:Filistin (bölge) tarihi
Kategori:İsrail tarihi
Kategori:Kıbrıs tarihi
Kategori:Batı Asya coğrafyası
Kategori:Orta Doğu coğrafyası
Kategori:Ürdün coğrafyası
Kategori:Suriye coğrafyası
Kategori:Antik Yakın Doğu
Kategori:Yakın Doğu
Kategori:Levant
Kategori:İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar