Kutsal yalan

Kutsal yalan, politikada, bir mit veya tipik olarak dinî nitelikte bir yalandır, seçkinler tarafından sosyal uyumu korumak veya bir gündem ilerletmek için bilerek yayılır. Kavram ilk kez Devlet'te Platon tarafından ortaya atılmıştır

Dinî kurgu, dinde, yazar tarafından doğru olarak sunulan, ancak başkaları tarafından -fedakar motivasyonla- üretilmiş kurgu olarak kabul edilen anlatıdır. Terim bazen anlatının yazarının bencil veya aldatıcı nedenlerle kasıtlı olarak okuyucuları yanılttığını öne sürmek için aşağılayıcı bir şekilde kullanılır. Terim genellikle dinî bağlamlarda kullanılır, bazen dinî metinlerdeki pasajlara atıfta bulunur.

 Platon'un Devleti 
küçükresim|P. Oksi. 3679, MS 3. yüzyıldan kalma, Platon'un Devlet'inin parçalarını içeren bir el yazması.
Platon asil yalanı (gennaion pseudos),Translator Allan Bloom explains, "The word is generation which is, primarily, 'noble' in the sense of 'nobly born' or 'well bred'..." and refers to Plato's Republic 375a and 409c for comparison (p. 455 n. 65, The Republic of Plato, 2nd edition, New York: Basic Books, 1991). metallerin miti veya meseli olarak bilinen kurgusal masalın III. Kitabında sunmuştur. Sokrat burada, Platon tarafından önerilen, cumhuriyeti oluşturan üç sosyal sınıfın kökenini sağlar. Sokrat, sosyal olarak tabakalaşmış bir toplumdan ruh için bir metafor olarak bahseder, burada halka "bir tür Fenike masalı" anlatılıyor:

Sokrat, eğer insanlar inanırlarsa "bu efsanenin... iyi bir etkiye sahip olacağını, onları devlete ve birbirlerine daha fazla ilgi göstermeye meyilli hale getireceğini" iddia eder.Book 3, 415c–d Bu onun asil yalanıdır : "Az önce sözünü ettiğimiz, ihtiyaç anında ortaya çıkan o yalanlardan birinin uydurması, asil bir yalan.414b–c

 Modern görüşler 
sağ|küçükresim| 1990 yılında Sir Karl Popper
Karl Popper, Platon'u dini de asil bir yalana dayandırmaya çalışmakla suçladı. Açık Toplum ve Düşmanları'nda Popper şöyle der: "Platon'u Sofistlerin yıkıcı uzlaşımcılığına karşı savaştığı ve nihayetinde dine dayalı bir tinsel natüralizm kurduğu için öven yorumcularının neden onu bir sözleşmeyi ya da daha doğrusu bir buluşu dinin nihai temeli yapmak için kınamakta başarısız olduklarını anlamak zor." Platon için din asil bir yalandır, en azından Platon'un tüm bunları alaycı bir şekilde değil, içtenlikle söylediğini varsayarsak. Popper, Platon'un din anlayışının sonraki düşüncede çok etkili olduğunu bulur.

 Leo Strauss 
Strauss, Platon'a kadar uzanan birinci sınıf düşünürlerin, iyi ve etkili politikacıların tamamen dürüst olup olamayacakları ve yine de toplumlarının gerekli amaçlarına ulaşıp ulaşamayacakları sorununu gündeme getirdiklerine dikkat çekti. Strauss, dolaylı olarak, okuyucularından, polisi birleştirmede ve yönlendirmede asil yalanların hiçbir rolü olmadığının doğru olup olmadığını düşünmelerini ister. İnsanlara anlam ve amaç vermek için mitlerin gerekli olup olmadığını ve Nietzsche'nin dilinde "ölümcül gerçeklerin" amansız bir şekilde incelenmesine kendini adamış insanların özgürce gelişebileceğini öne süren daha şüpheci tutumun aksine, siyasi ve epistemik mutlakların bir sınırının olup olamayacağına dair bir sorgulama ile sona eriyor mitlerin istikrarlı bir toplum sağlayıp sağlamadığını sorgular. Şehir ve İnsan'da Strauss, Platon'un Devlet'inde özetlenen ve tüm hükûmetler için gerekli olan mitleri tartışır. Bunlar, muhtemelen gayrimeşru olarak elde edilmiş olsa bile, devletin topraklarının kendisine ait olduğu ve vatandaşlığın doğum kazalarından daha fazla bir şeye dayandığı inancını içerir. Seymour Hersh ayrıca Strauss'un asil yalanları desteklediğini iddia ediyor: uyumlu bir toplumu sürdürmek isteyen siyasi liderler tarafından kullanılan mitler. Belgesel film yapımcısı Adam Curtis, The Power of Nightmares'da şu görüştedir: "Strauss, politikacıların herkesin inanabileceği güçlü ve ilham verici mitler ileri sürmesinin gerektiğine inanıyordu. Doğru olmayabilirler ama gerekli yanılsamalardı. Bunlardan biri dindi; diğeri ise ulusun efsanesiydi."The Rise of the Politics of Fear; Episode 1: "Baby It's Cold Outside"

 Desmond Lee 
"Platon, Temel Efsanesi sanki hesaplanmış bir yalanmış gibi eleştirildi. Bunun nedeni kısmen burada 'muhteşem mit' (s. 414b) olarak tercüme edilen ifadenin geleneksel olarak yanlış tercüme edilmiş 'soylu yalan' olmasıdır; ve bu, Platon'un propaganda yoluyla manipülasyonu desteklediği suçlamasını desteklemek için kullanılmıştır. Ama bu efsane, Muhafızlar da dahil olmak üzere üç sınıf tarafından da kabul ediliyor. Herhangi bir topluluğun sahip olduğu, gerçek meseleleri ifade etmekten ziyade, ne tür bir topluluk olduğu veya olmak istediği ideallerini ifade etmeye yönelik ulusal geleneklerin yerini alması amaçlanmıştır."Plato: The Republic, Penguin Classics, translated by Desmond Lee, p177

 Alan Bloom 
Çevirmen Allan Bloom, Platon'un ifadesinin literal bir çevirisini sundu ve şu yorumunu savundu:

 Dinî kurgu 

 Örnekler 
upright=1.48|küçükresim|Muhammed Melek Cebrâil'den vahiy alıyor, Câmi'ut-Tevârîh'te yer alan bir minyatür, 1307
sağ|küçükresim|upright=1.48| Joseph Smith Cumorah Tepesi'nde Melek Moroni'den altın levhaları alıyor, bir 19. yüzyıl çizimi

 İbrani Kutsal Kitabı'nın ana akım tarihsel yorumları Tanah veya Hristiyan Eski Ahit'i, Yeşu'nun fetihleriBorras, Judit, Jewish Studies at the Turn of the Twentieth Century, BRILL, 1999, p 117: ".. the overwhelming consensus of modern scholarship is that the conquest tradition of Joshua is a pious fiction composed by the deuteronomistic school …" ve Pentatök'ün tarihleri gibi Tanah/İbrani Kutsal Kitabı'nın çoğunu, dinî bir kurgu olarak kabul eder.Stanley, Christopher, The Hebrew Bible: A Comparative Approach, Fortress Press, 2009, p 123: "Minimalists begin with the fact that the Hebrew Bible did not reach its present form until well after the Babylonian exile … most the that the story was formulated by a group of elites who wanted to justify their claims to dominate … In other words, the narrative [of the Hebrew Bible] is a pious fiction that bears little relation to the actual history of Palestine during the period it purports to narrate." Daniel Kitabı da Yahudileri cesaretlendirmek amacıyla dinî bir kurgu olarak tanımlanır.Carson, D. A. For the Love of God: A Daily Companion for Discovering the Riches of God's Word, Good News Publishers, 2006, p 19: "Many critics doubt that the account of Daniel 4 is anything more than pious fiction to encourage the Jews."
 Ana akım tarihsel-eleştirel yaklaşımlar genellikle Yeni Ahit'te İsa'nın bakireden doğuşu, yıldızbilimcilerin İsa'yı ziyareti ve diğerleri gibi hikâyeleri dinî kurgular olarak görür.
 Son Zaman Azizleri hareketinin standart eserlerinden biri olan Mormon Kitabı, bir aldatmaca veya dinî kurgu olarak nitelendirilmiştir ve Son Zaman Azizleri hareketinin dışındakiler tarafından ilahi vahiy içerdiği kabul edilmemektedir.Skousen, Royal, The Book of Mormon: the earliest text, Yale University Press, 2009, p x: "Outsiders generally consider this book [the Book of Mormon] a nineteenth-century hoax or pious fiction …"
 İslam'ın kutsal metni olan Kur'an, birçok yazar tarafından dinî bir kurgu olarak tanımlanmıştır. Hadis, aynı şekilde, çeşitli yazarlar tarafından çeşitli dinî kurguların bir koleksiyonu olarak tanımlanmıştır.
 Dale Eickelman, Müslüman hukukçuların, İslam hukukunun değişmez olduğunu, aslında değişmeye açık olduğunu iddia ettiklerinde, dinî bir kurgu kullandıklarını yazıyor.Eickelman, Dale, Muslim politics, Princeton University Press, 2004, p 26: "Emendations and additions to purportedly invariant and complete Islamic law (sharia) have occurred throughout Islamic history…. Muslim jurists have rigorously maintained the pious fiction that there can be no change in divinely revealed law, even as they have exercised their independent judgment (ijtihad) to create a kind of de facto legislation."
 Modern Noel kutlaması ile İsa'nın tarihsel doğumu arasındaki ilişki de bu şekilde tanımlanmıştır.

 Diğer bağlamlar 

 Fredrick Pike, Büyük Buhran sırasında moral yükselten bazı çabaları dinî kurgular olarak tanımlıyor.Pike, Fredrick, FDR's Good Neighbor Policy: sixty years of generally gentle chaos, University of Texas Press, 1995, p 79:

 Ayrıca bakınız 
 Bokononizm
 Kurgusalcılık
 Çocuklara Yalan
 Ahlak oyunu
 Paternalizm
 Paternalist aldatma
 Platon'un Yasalar
 Noel Baba

 Kaynakça 

Kategori:Din bilimleri
Kategori:Kurgu
Kategori:Etik
Kategori:Aldatma
Kategori:İncelenmemiş çeviri içeren sayfalar