Muhafazakâr Devrim

Muhafazakâr Devrim veya Alman neo-Muhafazakâr hareketi 1918-1933 yıllarında  (Nazilerin iktidarı ele geçirmesi arasında) Weimar Cumhuriyeti döneminde öne çıkan bir Alman millî muhafazakâr hareketiydi.

Muhafazakâr Devrimciler kültürel bir karşı devrime katıldılar ve tarihçi Roger Woods tarafından "muhafazakâr ikilem" olarak etiketlenen Almanya'nın kurması gereken kurumların doğasıyla ilgili çok çeşitli farklı pozisyonlar gösterdiler. Bununla birlikte, genel olarak geleneksel Wilhelmci Hristiyan muhafazakârlığına, eşitlikçiliğe, liberalizme ve parlamenter demokrasiye, burjuvazinin ve modernitenin kültürel ruhuna karşı çıktılar.

"Muhafazakâr Devrim" terimi ilk kez 10 Ocak 1927'de Yahudi asıllı Avusturyalı yazar Hugo von Hofmannsthal tarafından Münih'te düzenlediği "Ulusun manevi bir alanı olarak edebiyat" konulu bir konferansta kullanıldı. Ancak, Armin Mohler tarafından 1950'de yayınlanan Die konservative Revolution in Deutschland 1918-1932 adlı makaleyle geliştirilen bu karmaşık hareketin organik ve bibliyografik olarak yeniden düzenlenmesinde hareket, solcuları değil tüm aydınları bir araya getirdi.

 Düşünürler 
 Oswald Spengler
 Edgar Julius Jung
 Carl Schmitt
 Thomas Mann (until 1922)
 Ernst Jünger and his brother Friedrich Georg Jünger
 Arthur Moeller van den Bruck
 Stefan George
 Ernst Niekisch
 Martin Niemöller
 Wilhelm Stapel
 Hans Freyer Othmar Spann
 Hugo von Hofmannsthal and the Lensch-Cunow-Haenisch group
 Ernst von Salomon
 Ludwig Klages
 August Winnig
 Georg Quabbe
 Hans Zehrer
 Werner Sombart
 Hermann Rauschning
 Gottfried Reinhold Treviranus
 Julius Evola (Italian)
 Martin Heidegger Gottfried Benn
 Fiedrich Hielscher
 Karl Haushofer
 Alfred Baeumler
 Paul Ernst
 Paul Lensch
 Mathilde Ludendorff
 Sigrid Hunke
 Jakob Wilhelm Hauer
 Hans Grimm
 Ernst Forsthoff
 Werner Best

 Kaynakça 

Kategori:Weimar Cumhuriyeti'nde kültür
Kategori:Millî muhafazakâr partiler
Kategori:Almanya'da antikomünizm
Kategori:Webarşiv şablonu wayback bağlantıları