Hinduizm tarihi

Hinduizm tarihi, Hint alt kıtasına özgü çok çeşitli ilgili dini gelenekleri kapsar. Tarihi, Demir Çağı'ndan bu yana Hint alt kıtasında dinin gelişimiyle örtüşür veya örtüşür; geleneklerinden bazıları, Tunç Çağı İndus Vadisi Uygarlığı gibi tarih öncesi dinlere kadar uzanır. Bu nedenle dünyadaki "en eski din" olarak adlandırılmıştır. Bilim adamları Hinduizmi, çeşitli köklere sahip ve tek bir kurucusu olmayan çeşitli Hint kültür ve geleneklerinin bir sentezi olarak görürler. Bu Hindu sentezi, Vedik dönemden sonra, M.Ö. 500-200 M.Ö. ve ca. 300 CE, Destanlar ve ilk Puranas'ın oluşturulduğu İkinci Şehirleşme döneminde ve Hinduizmin erken klasik döneminde. Orta Çağ'da Hindistan'da Budizm'in düşüşüyle birlikte gelişti.

 Periyodikleştirme 
Birçok tarihçi, özellikle İngiliz Hindistan'ından, Hinduizm tarihindeki zaman çizelgesini aşağıdaki gibi sınıflandırmıştır.
 Tarih Öncesi ve İndus Vadisi Uygarlığı (c. 1750 BCE'ye kadar)
 Vedik dönem (c. 1750-500 BCE)
 "İkinci Kentleşme" (c. 600-200 BCE)
 Klasik Dönem (c. 200 BCE-1200 CE)
 Klasik öncesi dönem (c. 200 BCE – 300 CE)
 Hindistan'ın "Altın Çağı" (Gupta İmparatorluğu) (c. 320-650 CE)
 Geç Klasik dönem (c. 650–1200 CE)
 Orta Çağ Dönemi (c. 1200–1500 CE)
 Erken Modern Dönem (c. 1500–1850)
 Modern dönem (İngiliz Raj ve bağımsızlık) (c. 1850'den itibaren)

 Ayrıca bakınız 
 Budizm tarihi

 Kaynakça