İskenderiye İlahiyat Okulu

İskenderiye İlahiyat Okulu, İskenderiye'deki Hristiyan ilahiyatçılar ve rahiplerden oluşan bir ilahiyat okuluydu. Geç Antik Çağ'da İncil tefsiri ve teoloji çalışmalarının iki büyük merkezinden birisiydi, diğeri ise Antakya İlahiyat Okulu idi.

Geleneğe göre okul, Havari Markos tarafından kurulmuş kabul edilir. En erken kaydedilen dekan iddialara göre Atinalı Athenagoras idi. Yerine 181 yılında Pantaenus, onun yerine de okulun başı olarak geçen İskenderiyeli Klement oldu.

Okulla bağlantısı olan diğer önemli ilahiyatçılar arasında Origenes, Gregorios Thaumaturgus, Heraclas, "Büyük" Dionysius ve Kör Didymus sayılabilir. Başkaları da, Hieronymus ve Büyük Basil de dahil olmak üzere, oradaki alimlerle etkileşime geçmek için okula yolculuklar yaptı.

İskenderiye İlahiyat Okulu, İncil'i okumak ve anlamak için sembolik-alegorik bir yaklaşımı savundu. Platon ve Neoplatonizm'in etkisi buradan görülebilir. Antakya'daki İlahiyat Okulu ise tam tersine, İncil'i okumak ve anlamak için daha tarihsel-gerçek bir yol izlenmesini savundu.

 Okulun ilk dekanları 
 Justus, (62-118)
 Eumenius, (118-129)
 Markianos, (129-152)
 Pantaenus, (181-190)
 İskenderiyeli Klement, (190-202)
 Origenes, (203-?)
 Heraclas, (?-231)
 İskenderiyeli Dionysius, (231-247)
 İskenderiyeli Theognostus, (3. yüzyıl)
 Pierius, (4. yüzyıl)
 Achillas, (4. yüzyıl)
 Petrus, (4. yüzyıl)
 Serapion, (4. yüzyıl)
 Mısırlı Macarius, (4. yüzyıl)
 Kör Didymus, (340-391)
 Rodon, (5. yüzyıl)

 Kaynakça 

Kategori:Antik Hristiyanlık ile ilgili tartışmalar
Kategori:Hristiyan terminolojisi
Kategori:2. yüzyılda Roma İmparatorluğu'nda kurulan oluşumlar
Kategori:Felsefi okul, topluluk ve akımlar