Yıldızlararası iletişim

Yıldızlararası iletişim, gezegen sistemleri arasındaki sinyallerin iletimidir. Yıldızlararası mesajlar göndermek, şu anda mevcut olan teknolojiler ve ekipmanlarla mümkün olduğu için, yıldızlar arası yolculuktan potansiyel olarak çok daha kolaydır. Bununla birlikte, Dünya'dan potansiyel olarak yerleşik diğer sistemlere olan mesafeler, ışık hızının sınırlamalarını varsayarsak, engelleyici gecikmeler getirir. On binlerce ışıkyılı uzaklıktaki yıldızlara gönderilen radyo iletişimlerine anında yanıt vermek bile birçok insan neslini alacaktır.

 Radyo 
SETI projesi, geçtiğimiz birkaç on yıl boyunca, Güneş Sistemi'nin dışında, özellikle Elektromanyetik spektrumun radyo frekanslarında yer alan Dünya dışı yaşam tarafından iletilen sinyalleri araştırmaktadır. Nötr hidrojenin soğurma hatlarından birinin frekansı olan Su Deliğine, bu frekanstaki düşük arka plan gürültüsünden ve muhtemelen en yaygın biyokimya (ancak bkz. alternatif biyokimya) sisteminin temeli ile sembolik ilişkisinden dolayı özel ilgi gösterilmiştir.

Pulsarlar tarafından yayılan düzenli radyo darbelerinin kısaca potansiyel akıllı sinyaller olduğu düşünülüyordu; keşfedilen ilk pulsar, orijinal olarak "Küçük Yeşil Adamlar" için "LGM-1" olarak adlandırıldı. Bununla birlikte, hızla doğal kökenli oldukları belirlendi.

Diğer yıldızlara da sinyal iletmek için birkaç girişimde bulunulmuştur. (Bkz. Aktif SETI'deki "Gerçekleşen projeler".) En eski ve en ünlülerden biri, dünyanın en büyük radyo teleskopu olan Porto Riko'daki Arecibo Gözlemevi'nden gönderilen 1974 radyo mesajıdır. Son derece basit bir mesaj ve Güneş Sistemi'nden 30.000 ışık yılı uzaklıkta bulunan vw Samanyolu'nda M13 olarak bilinen küresel bir yıldız kümesine yönelikti. Bununla birlikte, bu çabalar her şeyden daha sembolik olmuştur. Ayrıca, olası bir yanıt, seyahat süresinin iki katına, yani onlarca yıl (yıldızların yakınında) veya 60.000 yıl gerektirir (M13).

 Diğer metodlar 
küçükresim|right|NASA'nın Yenilikçi Yıldızlararası Kaşif için Vizyon Misyonu, 1980'ler dönemindeki TAU sondasında olduğu gibi optik-lazer iletişimi kullanılması düşünüldü
Ayrıca, görünür ışık frekanslarında çalışan lazerler gibi daha yüksek frekanslı sinyallerin, verimli bir yıldızlararası iletişim yöntemi olabileceği öne sürülmüştür; belirli bir frekansta, bir lazer yayıcının hedefinin perspektifinden yerel yıldızını gölgede bırakması için şaşırtıcı derecede küçük enerji çıktısı gerekir.

Modüle edilmiş nötrino veya Kütleçekimsel dalga emisyonları gibi daha egzotik iletişim yöntemleri önerilmiştir. Bunlar, esasen araya giren maddenin müdahalesine karşı bağışık olma avantajına sahip olacaktır.

 Ayrıca bakınız 
 Gezegenlerarası İnternet
 Yıldızlararası radyo mesajları listesi
 Evrensel tercüman
 Kütleçekimsel merceklenme

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 


Kategori:Bilimkurgu konuları
Kategori:Dünya Dışı Akıllı Yaşam Araştırması
*
Kategori:Telekomünikasyon