C/2006 P1

2007'nin Büyük Kuyruklu Yıldızı olarak da bilinen ve C/2006 P1 olarak belirtilen McNaught Kuyruklu Yıldızı, İngiliz-Avustralyalı gökbilimci Robert H. McNaught tarafından 7 Ağustos 2006'da Uppsala Güney Schmidt Teleskobu kullanılarak keşfedilmiş periyodik olmayan bir kuyruklu yıldızdır. Son 40 yılın en parlak kuyruklu yıldızıydı ve Ocak ile Şubat 2007'de Güney Yarımküre'deki gözlemciler için çıplak gözle kolayca görülebiliyordu.

Tahmini en yüksek büyüklüğü -5,5 olan kuyruklu yıldız, 1935'ten bu yana görülen en parlak ikinci kuyruklu yıldızdı. 12 Ocak'taki günberisi (Güneş'e en yakın nokta) sırasında, gündüz gözüyle dünya genelinde görülebiliyordu. Kuyruğu tahmini olarak 74.935.000 kilometre (74,935 milyon kilometre) uzunluğundaydı ve en parlak olduğu zaman gökyüzünde 35 derecelik bir açıya yayılmıştı.

C/2006 P1'in günberiye yakın parlaklığı öne saçılım (ışığın parçacıklar tarafından ilerleme yönünde saçılması) nedeniyle artmıştı.

 Keşif 
Robert H. McNaught, kuyruklu yıldızı 7 Ağustos 2006'da Dünya için çarpışma tehdidi oluşturabilecek Dünya'ya Yakın Cisimleri arayan Siding Spring Araştırması kapsamındaki rutin gözlemler sırasında bir CCD görüntüsünde keşfetti. Kuyruklu yıldız, Yılancı takımyıldızında yaklaşık +17 kadir büyüklükte çok sönük bir şekilde parlarken keşfedildi. Ağustos'tan Kasım 2006'ya kadar Yılancı ve Akrep takımyıldızları boyunca hareket ederken görüntülendi ve izlendi. Büyüklüğü +9 kadire kadar artsa da hala çıplak gözle görülemeyecek kadar sönüktü. Akabinde, Aralık ayının büyük bir bölümünde Güneş'in parıltısında kayboldu.

Kuyruklu yıldız tekrar gözlemlenebildiğinde çok hızlı bir şekilde parlaklaştığı ve Ocak 2007'nin başlarında çıplak gözle görülebilir hale geldiği anlaşıldı. Kuzey yarımküre gözlemcileri tarafından Yay ve çevresindeki takımyıldızlarda yaklaşık 13 Ocak'a kadar görülebildi. Günberisi 12 Ocak'ta 0,17 AU mesafedeydi. Bu mesafe, uzay tabanlı Güneş ve Helyosfer Gözlemevi (SOHO) tarafından gözlemlenebilecek kadar Güneş'e yakındı. 12 Ocak'ta SOHO'nun LASCO C3 kamerasının görüş alanına girdi ve internet üzerinden neredeyse gerçek zamanlı olarak izlenebildi. 16 Ocak'ta SOHO'nun görüş alanından çıktı. Güneş'e yakınlığı yüzünden Kuzey Yarımküre'deki yer gözlemcileri için gözlem aralığı kısaydı ve kuyruklu yıldız sadece parlak alacakaranlıkta görülebiliyordu.

12 Ocak'ta günberiye ulaşırken, 1965'teki Ikeya–Seki Kuyruklu Yıldızı'ndan bu yana en parlak kuyruklu yıldız oldu. Kuyruklu yıldıza Space.com tarafından "2007'nin Büyük Kuyruklu Yıldızı" adı verildi. 13 ve 14 Ocak 2007'de kuyruklu yıldızın tahmini en yüksek görünür büyüklüğü -5,5 kadire ulaştı. 12-14 Ocak tarihleri arasında Güneş'in yaklaşık 5°-10° güneydoğusunda gündüz gözüyle görülebilecek kadar parlaktı. Dünya'ya en yakın geçişi 15 Ocak 2007'de 0,82 AU mesafede gerçekleşti.

McNaught Kuyruklu Yıldızı Güneş'i geçtikten sonra Güney Yarımküre'de görünür hale geldi. Avustralya'da kuyruklu yıldızın keşfedildiği Coonabarabran'daki Siding Spring Gözlemevi'ne göre, teorik en yüksek parlaklığına 14 Ocak Pazar günü gün batımından hemen sonra ulaşması bekleniyordu ve bu sırada 23 dakika boyunca görülebilecekti. 15 Ocak'ta Perth Gözlemevi'nden tahmini -4,0 görünür büyüklüğüyle gözlemlendi.

 Ulysses sondası 
küçükresim|Ulyssesin 6 Ekim 1990'dan 29 Haziran 2009'a kadar olan yörüngesinin animasyonu
Ulysses uzay aracı, 3 Şubat 2007'de kuyruklu yıldızın kuyruğundan beklenmedik bir geçiş yaptı. Bu karşılaşmaya dair kanıtlar The Astrophysical Journal'ın 1 Ekim 2007 sayısında yayımlandı. Ulysses, kuyruklu yıldızın çekirdeğinden 260 milyon kilometre (160 milyon mil) uzaklıkta McNaught'un iyon kuyruğunun içinden geçti ve alet ölçümleri bölgede "karmaşık bir kimya" olduğunu gösterdi.

Ulysseste bulunan Güneş Rüzgarı İyon Bileşimi Spektrometresi (SWICS), McNaught Kuyruklu Yıldızı'nın kuyruk bileşimini ölçtü ve beklenmedik iyonlar tespit etti. Böylece ilk kez bir kuyruklu yıldızın yakınında O3+ oksijen iyonları tespit edildi. Bu durum, başlangıçta elektronlarının çoğuna sahip olmayan güneş rüzgarı iyonlarının kuyruklu yıldızın atmosferinden geçerken bazı elektronlar kazandığını gösteriyordu.

SWICS ayrıca güneş rüzgarının hızını da ölçtü ve kuyruklu yıldızın çekirdeğinden 260 milyon kilometre (160 milyon mil) uzaklıkta bile kuyruğun, güneş rüzgarını normal hızının yarısına kadar yavaşlattığını saptadı. Güneş rüzgarının hızı Güneş'ten o mesafede normalde saniyede yaklaşık  olmalıyken, kuyruklu yıldızın iyon kuyruğunun içinde bu hız saniyede 401 km'nin (249 mil) altındaydı.

 Periyot 
C/2006 P1 Kuyruklu Yıldızı'nın doğrudan Oort bulutu'ndan gelmesi milyonlarca yıl sürmüştür. İç Güneş Sistemi'nden geçişi sırasında (1'den büyük salınımlı dışmerkezliğe sahip) hiperbolik bir yörünge izler, fakat gezegenlerin etkisinden çıktıktan sonra dış merkezliği 1'in altına düşecek ve bir Oort bulutu kuyruklu yıldızı olarak Güneş Sistemi'ne bağlı kalacaktır.

Kuyruklu yıldızın yüksek yörünge dış merkezliği nedeniyle, Güneş merkezli ve gezegen etkileşimlerini ihmal eden iki cisim en uygun modellerle yapılan hesaplamalarda, seçilen referans dönemine göre cismin Güneş'e en uzak mesafesi (günöte) için oldukça farklı değerler bulunabilir. Böylesine yüksek dış merkezliğe sahip cisimler için Güneş Sistemi'nin kütle merkezini referans alan koordinatlar, Güneş merkezli koordinatlara göre daha kararlı sonuçlar verir. JPL Horizons (sistemi) kullanılarak, 2050 referans dönemi için hesaplanan barisentrik yörünge öğeleri, 2050 AU değerinde bir yarı büyük eksen ve yaklaşık 92.700 yıllık bir yörünge dönemi ortaya koymaktadır.

 Kaynakça 

Kategori:Periyodik olmayan kuyruklu yıldızlar
Kategori:Uzay aracıyla ziyaret edilen kuyruklu yıldızlar
Kategori:2007'de bilim
20060807
Kategori:Oort bulutu
Kategori:2007'deki Kuyruklu Yıldızlar