1772 Kraliyet Evlilikleri Yasası

1772 Kraliyet Evlilikleri Yasası, Büyük Britanya Parlamentosu tarafından, Britanya kraliyet ailesi üyelerinin, ailenin statüsünü düşürebilecek evliliklerden korunması amacıyla kabul edilen bir yasadır. Bu yasa, kraliyet ailesi üyelerinin geçerli bir evlilik yapabilmeleri için belirli koşullar öngörür. Yasa kapsamında hükümdara verilen veto hakkı, kabul edildiği dönemde ciddi eleştirilere yol açmıştır.C. Grant Robertson, Select Statutes, Cases and Documents to Illustrate English Constitutional History (4. baskı, 1923) ss. 245–247Lord Mackay of Clashfern, Lord High Chancellor of Great Britain, ed. Halsbury's Laws of England (4. baskı, 1998), cilt 21 (1), s. 21

26 Mart 2015 tarihinde yürürlüğe giren 2011 Perth Anlaşması uyarınca bu yasa yürürlükten kaldırılmıştır. 2013 yılında çıkarılan yasa ile birlikte, yalnızca taht sıralamasındaki ilk altı kişinin evlenmeden önce hükümdardan izin alması gerekmektedir. Bu izin alınmazsa, hem kendileri hem de çocukları taht sıralamasından men edilir.

 Gerekçesi 
Yasa, III. George tarafından, kardeşi Prens Henry, Cumberland ve Strathearn Dükü'nün yaptığı evlilik üzerine önerilmiştir. Prens Henry, 1771 yılında Simon Luttrell'in kızı ve Christopher Horton'un dul eşi Anne Horton ile evlenmiştir. Kral bu evliliği uygunsuz bulmuştur. Yasaya 1 Nisan 1772'de Kraliyet Onayı verilmiştir. Kral, bunu takip eden günlerde, 13 Eylül'de bir diğer kardeşi Gloucester ve Edinburgh Dükü Prens William Henry'nin 1766'da gizlice Sir Edward Walpole'un gayri meşru kızı ve 2. Earl Waldegrave'in dul eşi Maria ile evlendiğini öğrenmiştir.Matthew Kilburn, William Henry, Prince, first duke of Gloucester and Edinburgh (1743–1805) , Oxford Dictionary of National Biography, Oxford University Press, 2004; online baskı, Ocak 2008. Erişim: 18 Aralık 2011 Her iki evlilik de, "hanedanla ilgili nedenlerle evlenmeye zorlanmış olduğunu düşünen" Kral tarafından son derece uygunsuz bulunmuştur.

 Etkilenen Evlilikler 
 15 Aralık 1785'te, Kralın en büyük oğlu Galler Prensi George, İngiltere Kilisesi ayinlerine göre, Roma Katoliği olan ve iki kez dul kalmış Maria Anne Fitzherbert ile Londra'daki Park Lane'deki evinde evlendi. Bu evlilik, yasaya göre geçersiz sayılmıştır. Evlilik geçerli olsaydı, Prens 1701 tarihli Veraset Yasası uyarınca taht sıralamasından çıkarılır ve kardeşi, York Dükü Prens Frederick veliaht ilan edilirdi.
 29 Eylül 1791'de, Kralın ikinci oğlu York Dükü Prens Frederick, Berlin'in Charlottenburg bölgesinde Prusyalı Prenses Frederica Charlotte ile evlendi. Ancak törenin 23 Kasım 1791'de Londra'da tekrar edilmesi gerekiyordu çünkü 28 Eylül'de Özel Konsey tarafından rıza gösterilmesine rağmen, Büyük Mührü zamanında almak imkânsız olduğu için evliliğin yasallığı konusunda şüpheler doğmuştu.A. Aspinall, ed., The Later Correspondence of George III, cilt 1 (1966), ss. 567–671. Michel Huberty, Alain Giraud, F. ve B. Magdelaine, L'Allemagne Dynastique, cilt 3: Brunswick-Nassau-Schwarzbourg (1981), s. 146'da belirtilen ilk evliliğin vekâleten yapıldığı (proxy) ifadesi yanlıştır.
 4 Nisan 1793'te, Kralın altıncı oğlu Prens Augustus, İngiltere Kilisesi ayinlerine göre Roma'daki Sarmiento Oteli'nde, özel ve tanıksız olarak, yasaya aykırı şekilde Lady Augusta Murray ile evlendi. Yasa gereği yasak olmasına rağmen, 5 Aralık 1793'te Londra'daki St George's, Hannover Meydanı'nda evlilik töreni tekrar edildi. Her iki evlilik de 14 Temmuz 1794'te Arches Mahkemesi tarafından geçersiz ilan edildi ve bu evliliklerden doğan iki çocuk gayri meşru kabul edildi.Bu evlilik geçersiz olduğundan, sık sık belirtildiği gibi morganatik değildir, örn. Michael Thornton, Royal Feud (1985), s. 161.
 Lady Augusta Murray'nin ölümünden sonra Prens Augustus Frederick, Sussex Dükü unvanıyla, yine yasaya aykırı şekilde 2 Mayıs 1831'de Lady Cecilia Buggin ile evlendi. Eşi o gün Underwood soyadını aldı. 10 Nisan 1840'ta Kraliçe Victoria tarafından eşine Inverness Düşesi unvanı verildi. Bu evliliğin kabulü, Dük'ün önceki evliliğinin ve iki çocuğunun meşruiyetinin kabulü anlamına gelecekti. Ancak çift birlikte yaşadı ve sosyal olarak karı-koca olarak kabul edildi, fakat yasal olarak evlilik kabul edilmedi.
 8 Ocak 1847'de Kraliçe'nin ilk kuzeni Prens George, dört gayri meşru çocuğu olan hamile bir aktris Sarah Fairbrother (ikisi kendisinden, diğerleri farklı erkeklerden olan çocuklar) ile evlendi. 1858'den itibaren Fairbrother, Bayan FitzGeorge adını kullanmaya başladı. Bu evlilik, birçok kişinin söylediğinin aksine morganatik bir evlilik değildi.Örneğin Compton Mackenzie, The Windsor Tapestry (1938), s. 344; Michael Thornton, Royal Feud (1985), ss. 161–162 ve diğer pek çok kaynak. Kraliçe Victoria'nın evliliği reddettiği söylentisi doğru değildir çünkü yasalara dayanan bir başvuru hiç yapılmamıştır.Brian Inglis, Abdication (1966), s. 265 ve diğer pek çok kaynak.
 Albany Dükü Charles Edward, I. Dünya Savaşı sırasında Almanya safında yer aldığı için 1917 Mahrumiyet Yasası kapsamında İngiliz unvanlarından mahrum bırakılmıştır. Torunları ise İngiliz hükümdarının rızası olmadan evlenmiştir (en erken 1932 yılında). Charles Edward, Kraliçe Victoria'nın erkek torunu olduğu için, Kraliyet Evlilikleri Yasası İngiliz hukukunda yazılı olarak uygulanmış; Almanya'da yasal evli olmalarına rağmen, çocuklarının evlilikleri İngiltere'de geçersiz sayılmıştır.
 Resmi başvuru yapılıp hükümdardan onay alınmadığı tek durum, Hanover'dan Prens George William ile ilgilidir. Prens George William, Kral III. George'un soyundan gelen bir Alman vatandaşıydı. Babası ve dedesinin unvanları, I. Dünya Savaşı sırasında Almanya safında yer aldıkları için 1917 Unvan Yoksunluğu Yasası ile geri alınmıştı. Prens George William, 23 Nisan 1946'da Yunanistan ve Danimarka Prensesi Sophie ile evlendi. Prenses Sophie'nin kardeşi Prens Philip, geleceğin Birleşik Krallık Kraliçesi II. Elizabeth'i ile yakın ilişki içindeydi. Kral VI. George'dan izin istemeleri, Birleşik Krallık ile Almanya arasında hâlâ savaş durumu olduğu hassasiyeti nedeniyle yanıtlanmadı. O dönemde İngiliz yetkililer, evliliğin ve olası çocukların Almanya'da yasal olmasına rağmen Birleşik Krallık'ta meşru olmayacağı görüşündeydi.Eagleston, Arthur J. The Home Office and the Crown . ss. 9–14. The National Archives (UK)|TNA, HO 45/25238, Royal Marriages.

Kaynaklar

Notlar

Kategori:Britanya Monarşisi
Kategori:Kanada hukuki tarihi