Kuzey Kafkasya Demiryolu

Kuzey Kafkasya Demiryolu (), Rusya'nın güney batısındaki demiryolu hatlarını işleten Rusya Demiryolları'na bağlı yan kuruluştur.

Merkezi Rostov-na-Donu'da bulunan kuruluş, batıda Azak Denizi kıyısından doğuda Hazar Denizi kıyısına kadar uzanan ve toplam uzunluğu 6311,4 km. olan demiryolu hatlarını işletmektedir.

Kuzey Kafkasya Demiryolu'nun işlettiği demiryolu hatları, Rusya Federasyonu'nun Güney Federal Bölgesi'ne bağlı Rostov Oblastı, Krasnodar Krayı, Adige Cumhuriyeti ve Kalmukya toprakları ile Kuzey Kafkasya Federal Bölgesi'ne bağlı Stavropol Krayı, Çeçenistan, Dağıstan, İnguşetya, Karaçay-Çerkesya, Kuzey Osetya-Alanya topraklarından geçer.

Kuruluşun işlettiği demiryolu ağı Grozni, Krasnodar, Mahaçkale, Mineralnıye Vodı ve Rostov yolcu ve yük demiryollarının yanı sıra Vladikavkaz ve Rostov'da bulunan iki çocuk demiryolunu da içermektedir.

2005 yılı itibarıyla Kuzey Kafkasya Demiryolu sisteminde 403 istasyon bulunmakta ve kuruluşta 80.757 kişi istihdam edilmektedir.

Karadeniz'deki tatil beldeleri Soçi, Gelencik ve Anapa, demiryolu sistemindeki başlıca yolcu destinasyonlarıdır. Karadeniz kıyısı boyunca kilometrelerce uzanan Soçi demiryolu, özellikle yaz aylarında tatilciler için işletilen düzenli ve direkt ekspres trenler tarafından yoğun bir şekilde kullanılmaktadır. Novorossiysk ve Tuapse'deki petrol rafinerisi limanları da demiryolu yük trafiği için önem arz etmektedir.

 Hatlar 
 Karadeniz demiryolu
 Kuberle - Morozovsk demiryolu
 Mahaçkale - Matsesta demiryolu
 Peshchanokopskaya - Peredovaya demiryolu

 Kısımlar ve hizmete giriş tarihleri 
 1861 - Şahtı - Aksay (Kuzey Kafkasya'daki ilk demiryolu hattı)
 1871 - Zverevo - Şahtı
 1872 - Rostov-na-Donu - Vladikavkaz
 1875 - Aksay - Rostov-na-Donu
 1888 - Tihoretsk - Novorossiysk
 1897 - Kavkazskaya - Stavropol
 1901 - Kavkazskaya - Krasnodar
 1911 - Bataysk - Azak
 1911 - Sosyka - Yeysk
 1911 - Armavir - Maykop
 1912 - Beloreçensk - Tuapse
 1914 - Krasnodar - Akhtari
 1914 - Krımsk - Timaşyovsk - Kushchevka
 1915 - Bataysk - Salsk
 1915 - Prohladni - Gudermes
 1916 - Mikhaylovsk - İpatovo (Vinodelnoye)küçükresim|upright=1.2| Karadeniz kıyısı boyunca uzanan demiryolu hattında hizmet veren Kazan - Adlersky Treni
 1923 - Tuapse - Soçi
 1927 - Soçi - Matsesta -  Adlersky
 1928 - Svetlograd (Petrovskoye Selo) - Blagodarni
 1931 - İpatovo (Vinodelnoye) - Divnoye
 1931 - Rostov-na-Donu - Hapry
 1931 - Komsomolskaya - Neftegorsk
 1931 - Maykop - Kamennomostsky
 1940 - Labinsk - Şedok
 1942 - Gudermes - Astrahan
 1942 - Adlersky - Sohum
 1944 - Krımsk - Starotitarovka
 1969 - Divnoye - Elista
 1971 - Zverevo - Krasnodonskaya
 1977 - Anapa - Yurovsky
 1978 - Krasnodar - Tuapse
 1987 - Blagodarni - Budyonnovsk
 1989 - Peshchanokopskaya - Krasnaya Gvardiya

1937'de Kuzey Kafkasya Demiryolu, Sovyet parti lideri Sergo Orconikidze'nin adını aldı ancak kısa süre sonra geleneksel ismine geri döndü. 1950'lerin sonlarında kuruluşun işlettiği demiryolu ağının çoğu elektriklendi.

  Başlıca tren istasyonları 
 Rostov-Glavny Garı
 Bataysk Garı
 Taganrog-II Garı
 Likhaya Tren İstasyonu
 Tihoretsk Garı
 Kavkazskaya Tren İstasyonu
 Armavir Garı
 Mineralnıye Vodı Garı
 Mahaçkale Garı
 Timaşyovsk Garı
 Krasnodar-I Garı
 Tuapse Tren İstasyonu
 Beloreçensk Garı
 Salsk Tren İstasyonu
 Novorossiysk Garı
 Novoçerkassk Garı

 Bağlantılı demiryolu hatları 
Yurtiçi bağlantı
 Morozovsk aracılığıyla Privolzhskaya (Volga) Demiryolu'na bağlantı
 Sokhranovka aracılığıyla Güneydoğu Demiryolu'na bağlantı
Yurtdışı bağlantı
 Taman aracılığıyla denizyolu ile Kırım Demiryolu'na bağlantı
 Vesyoloye aracılığıyla Abhazya Demiryolu'na ait Psou'ya bağlantı
 Samur aracılığıyla Azerbaycan Demiryolları'na ait Yalama'ya bağlantı
 Gukovo ve Uspenskaya aracılığıyla Ukrayna Demiryolları'nın Donetsk Demiryolu'na ait Krasna Mohyla ve Kvashyne'ye bağlantı

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 



Kategori:Rusya'daki demiryolu hatları