Suriye Ulusal Kongresi

Pan-Suriye Kongresi olarak da bilinen Suriye Ulusal Kongresi, Osmanlıların Suriye'deki hakimiyetini kaybetmesinden sonra Mayıs 1919'da Şam'da kurulmuştur. Kongrenin görevi, Büyük Suriye (günümüz Suriye'si, Lübnan, İsrail, Filistin ve Ürdün) anlamına gelen "Suriye"nin geleceğini düşünmekti. Kongre ayrıca Arap görüşlerini Amerikan King-Crane soruşturma komisyonuna sunmayı amaçladı. Kongre, modern Suriye tarihindeki ilk ulusal parlamento olarak kabul edildi.

Kongreye, Lübnan ve Filistin de dahil olmak üzere Büyük Suriye'nin her yerinden temsilciler katıldı ve başkanlığını Haşim el-Etâsî yaptı. Bazı katılımcılar Kral Faysal'ın taleplerini desteklerken, diğerleri onun Siyonist yanlısı gruplara taviz verme isteğini sorgulamaya başlıyordu. Kongre nihai raporunda, "Suriye'nin Filistin olarak bilinen güney kesiminin veya Lübnan'ı içeren kıyı batı bölgesinin Suriye ülkesinden ayrılmamasını" talep etti. King-Crane Komisyonu da cevap olarak "Suriye'nin birliğinin korunmasını" tavsiye etti.

Kongre, 8 Mart 1920'de bağımsız bir Suriye Arap Krallığı'nı ilan etti. Yeni devlet Suriye, Filistin, Lübnan ve kuzey Mezopotamya'nın bazı kısımlarını kapsamayı amaçlıyordu. Kral Faysal devlet başkanı ilan edildi. Aynı zamanda Faysal'ın kardeşi Prens Zeid, Mezopotamya'nın naibi ilan edildi. Haşim el-Attasi Başbakan seçildi ve Yusuf el-Azma savaş bakanı ve genelkurmay başkanı oldu.

Kongre, Krallık'ın kısa ömrü boyunca, Fransızların Faysal'a teslim olması veya savaşması için bir ültimatom verdiği ve Faysal'ın teslim olduğu, Krallık'ı sona erdirdiği ve kurumlarını dağıttığı 17 Temmuz 1920'ye kadar devam etti.

 Galeri 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 2 Temmuz 1919 tarihli Kongre kararları: 

Kategori:Suriye Halk Meclisi
Kategori:Filistin milliyetçiliği
Kategori:1919 konferansları
Kategori:Suriye milliyetçiliği
Kategori:Suriye'de Arap milliyetçiliği
Kategori:Arap milliyetçisi kuruluşlar