Pasifae

Antik Yunan mitolojisinde, Pasiphae (Grekçe: Πασιφάη) bir Girit kraliçesiydi.An attribute of the Moon, as Pausanias remarked in passing (i.43.96): compare Euryphaessa; if Pasipháē is an ancient conventional Minoan epithet translated into Greek, it would be a "loan translation", or calque.

 Aile 
Pasiphae bir Okenaid nemfi olanHesiodos, Theogonia 346 Perse'in ve Güneş tanrısı Helios'un kızıydı.Apollodorus, Library 1.9.1 ; Hyginus, Fabulae preface ; Cicero, De Natura Deorum 48.4 Aeetes, Circe ve Perses ise kardeşleriydi. Bazı hesaplarda, Pasiphae'nin annesi bir ada perisi olarak tanımlandı.Diodorus Siculus, Bibliotheca historica 4.60.4 Tzetzes, Chiliades 4.361  Zeus'un eşi Europa gibi, Pasiphae'nin ailesi de Doğu kökenliydi. Pasiphea daha sonra Girit Kralı Minos ile evlendi. Minos ile birlikte Acacallis, Ariadne, Androgeus, Glaucus, Deucalion, Phaedra, Xenodice ve Catreus'un annesiydi. Ayrıca Minotaur'un yani Asterion'un annesiydi.
sağ|küçükresim| Daidalos yapay ineği Pasiphae'ye sunarken, Pompeii, MS 1. yüzyıl.

 Minotaur 
Poseidon'dan gelen bir lanetten sonra Pasiphae, Poseidon tarafından gönderilen beyaz bir boğaya karşı şehvet duydu ve onunla çiftleşti.Pseudo-Apollodorus, Bibliotheke 3.1.4  Mitoloji bilim adamları ve yazarlar Ruck ve Staples bu konu hakkında, "Boğa, Olimpiyat öncesi eski Poseidon'dur" dedi.Ruck and Staples 1994:213.

Yunan bir Minos mitinin edebi anlatışına göre,Specific astrological or calendrical interpretations of the mystic mating of the "wide-shining" daughter of the Sun with a mythological bull, transformed into an unnatural curse in Hellene myth, are prone to variability and debate. boğayla gerçekten çiftleşebilmek için Atinalı zanaatkâr Daidalos'aDaedalus was of the line of the chthonic king at Athens Erechtheus. içinde şehvetini tatmin edebildiği, inek derisi kaplamalı bir tahta inek yaptırdı.Greek myth characteristically emphasizes the accursed unnaturalness of a mystical marriage conceived literally as merely carnal: a fragment of Bacchylides alludes to "her unspeakable sickness" and Hyginus (Fabulae 40) to "an unnatural love for a bull". Bu yorum, neredeyse ilahi bir figürün (Güneş'in kızının), hayvanlarla cinsel ilişkisisi olabileceğini gösterdi.This was the commonplace of brief notices of Pasiphaë among Latin poets, too, Rebecca Armstrong notes, in Cretan Women: Pasiphae, Ariadne, and Phaedra in Latin Poetry (Oxford University Press) 2006:169. Armstrong falls into the trap of literalness: in discussing the list of candidates for children of Pasiphaë and Minos, she remarks, "It seems unlikely that Pasiphaë gave birth to these human children after her liaison with the bull" (172 note 9); but there is no chronologically coherent narrative before and after in myth or dream, the aspect of myth that Ruck and Staples (1994:9) call "the suspension of linear chronology", a feature which is remarked upon in all introductions to Greek myth. Vergilius on altı satırlık kısa bir bölümde bu konudan bahsetmiştir.Armstrong 2006:171. Ovidius'in Ars Amatoria'sında Pasiphae zoofilik terimlerle şu kelimeler geçmiştir: Pasiphae fieri gaudebat adultera tauri - "Pasiphae bir boğayla zina yapmaktan zevk aldı."

Diğer yönlerden Pasiphae, yeğeni Medea gibi, Yunan eserlerine büyülü bitki sanatları ile ilgileniyordu.See also the Metamorphoses of Antoninus Liberalis, 41.

 Kehanet üzerine 
Ana Kara Yunanistan'da Pasiphae kehanetçi bir tanrı olarak Lakonya'da ibadet görmüştür. Sparta içinde daha yaygındır. Coğrafyacı Pausanias'a göre onun tapınağı küçük, berrak bir derenin yanında yer alan ve Helios ve Pasiphae'nin bronz heykelleriyle çevrilidir. Onun hesabı ayrıca Pasiphae'yi Ino ve ay tanrıçası Selene ile eşitler.

 Olası güneş tanrıçası 
Yunanistan'ın Tasviri'nde Pausanias, Pasiphae'yi Selene ile özdeşleştirerek figürün bir Ay tanrısı olarak tapıldığını ima eder. Bununla birlikte, Minos diniyle ilgili daha fazla araştırma, güneşin bir kadın figürü olduğunu gösteriyor ve Pasiphae'nin aslında bir güneş tanrıçası olduğunu, bu durumun Helios'un kızı olarak tasviriyle tutarlı bir yorum olduğunu öne sürüyor.Goodison, L. “From Tholos Tomb to Throne Room: Perceptions of the Sun in Minoan Ritual”. In: R. LAFFINEUR and R. HÄGG (eds.). Potnia: Deities and Religion in the Aegean Bronze Age. 2001. pp. 77-88. Poseidon'un boğası, Eski Mezopotamya dininde yaygın olan Ay boğasının kalıntıları olabilir.

 Notlar 

 Kaynakça 

 Kerenyi, Karl. Yunanların Tanrıları, 1951.
 Graves, Robert. Yunan Mitleri, (1955) 1960.
 Ruck, Carl AP ve Danny Staples, The World of Classical Myth 1994.
 Smith, William ; Yunan ve Roma Biyografisi ve Mitolojisi Sözlüğü, Londra (1873). "Past'piiae" 

Kategori:Popüler kültürde zoofili
Kategori:Girit mitolojisi
Kategori:Yunan mitolojisi kahramanları
Kategori:Yunan mitolojisinde kraliçeler
Kategori:Helios'un çocukları
Kategori:Yunan mitolojisinde cadılar
Kategori:Klasik peygamberler
Kategori:Yunan tanrıçaları
Kategori:Güneş tanrıçaları
Kategori:Ay tanrıçaları