Titus'a Mektup

Titus'a Mektup (Grekçe: Επιστολή προς Τίτῳν) ya da Pavlus'un Titus'a Mektubu Yunanca Kutsal Yazıların (Yeni Ahit) bir kitabıdır. Sadece Titus olarak da adlandırılmaktadır. Bu mektup elçi Pavlus'un değişik cemaatlere ya da kişilere yazdığı 14 mektubun biridir. Pavlus bu mektubu adı Titus olan bir Hristiyana yazmıştır.

 Hitap edilen kişi 

Titus, elçi Pavlus ile birlikte çalışmış bir Yunan Hristiyandır. Pavlus Titus’tan “iş arkadaşım ve yoldaşım” diye söz etmektedir (2. Korintliler 8:23).

Antakya'da (M.S. 49 civarı) sünnet meselesi ortaya çıktığında, Titus'un Pavlus ve Barnabas'la Yeruşalim'e kadar eşlik ettiği anlaşılıyor (Elçilerin İşleri 15:1, 2; Galatyalılar 2:1-3). M.S. 55 civarında Titus, Korint cemaatine özverili bir şekilde hizmet etmiş; elçi Pavlus onu Yahudiye'deki muhtaç kardeşlerin toplanmasına yardım etmesi ve belki de cemaatin Pavlus'un onlara yazdığı ilk mektuba nasıl karşılık verdiğini görmek için göndermişti (2. Korintliler 2:13; 8:1-6; 12:17, 18).

Titus daha sonra Makedonya'da elçi ile karşılaştığında, Pavlus'u teselli eden ve sevindiren Korint cemaati hakkında iyi bir açıklama yapabilmiştir (2. Korintoslular 7:6, 7, 13-15).

Pavlus Roma'daki ilk esaretinden serbest kaldıktan sonra, görünüşe göre Titus ve Timoteos onunla birlikte hizmette bulundu. Pavlus, Girit'teyken (M.S. 61 ile 64 arasında) Titus'u "yarım kalan işleri düzene koyup her şehirde cemaat ihtiyarlarının atanmasını … yapabilesin" diye orada bıraktı (Titus 1:5). Bu geçici bir görevdi; çünkü Pavlus, Titus'un Nikopolis'te kendisine katılmak için elinden geleni yapmasını istiyordu (Titus 3:12). Pavlus'un Roma'daki ikinci tutukluluğu sırasında (M.S. 65 civarında), Titus muhtemelen elçinin talimatıyla veya onun rızasıyla Dalmaçya'ya gitti (2. Ti 4:10).

 Yazar 
 Kutsal Kitap'ın tanıklığı 

İsa'nın elçisi Pavlus kendini şu sözlerle mektubun yazarı olarak tanıtır: "Tanrı’nın seçtiklerinin sahip olduğu imana ve tam hakikat bilgisine göre Tanrı’nın kulu ve İsa Mesih’in elçisi olan Pavlus’un mektubu." (Titus 1:1).

Pavlus, Benyamin kabilesinden olan bir Yahudi olarak Tarsus şehrinde doğdu (Filipililer 3:5; Elçilerin İşleri 21:39; 22:3). Ana-babası Yahudiliğin bir mezhebi olan Ferisilere bağlı idiler (Elçilerin İşleri 23:6; Filipililer 3:5). Pavlus doğumundan itibaren Roma vatandaşlığına sahipti (Elçilerin İşleri 22:28). Çadırcı olarak geçimini sağladı (Elçilerin İşleri 18:3). Yeruşalim'deki tahsili bir Ferisi olan Gamaliel tarafından sağlandı (Elçilerin İşleri 22:3). En az iki dil -İbranice ve Yunanca- konuşabiliyordu (Elçilerin İşleri 21:37-40).

Pavlus, tutuklu Hristiyanları Şam'dan Yeruşalim’e getirmek üzere Şam'a giderken, kendi ifadesiyle, olağanüstü bir görümle gökteki İsa'yı gördü ve onun elçisi olarak seçildi (Elçilerin İşleri 9:1-16; Efesliler 1:1).

Pavlus çocukluğundan iki isme sahipti: İbranice ismi Saul ve Romalı ismi Pavlus. Özellikle Yahudi olmayan insanlara iyi haberi duyurmak için görevlendirildiğinden dolayı Romalı ismini kullandı (Elçilerin İşleri 9:15; Galatyalılar 2:7, 8).

 Tarihin tanıklığı 
Mektubun gerçekliği, M.S. 2. yüzyıldan kalma Muratori Kanonu'ndan başlayarak, Yunanca Kutsal Yazılar'ın bilinen tüm eski katalogları tarafından doğrulanır.

Hem Irenaeus hem de Origenes, Pavlus'un bu mektubundan alıntı yapar ve diğer birçok erken Hristiyan yazar da mektubun kanonik olmasını onaylar. 

Mektup Kodeks Sinaiticus'ta ve Kodeks Alexandrinus'ta bulunur. John Rylands Kütüphanesi, Titus 1:11-15 ve 2:3-8'i içeren M.S. üçüncü yüzyıldan kalma bir kodeks sayfası olan Papirüs 'ye sahiptir.

 Dinbilimcilerin görüşleri 
Birçok dinbilimci bu mektubun Pavlus tarafından yazıldığı konusunda şüpheye sahiptir. Timoteos'a yazılan mektuplarla ilgili öne sürülen aynı argümanlar bu bağlamda delil olarak ifade edilir.

 Tarih ve Yer 
 Kutsal Kitap'ın tanıklığı 

Pavlus'un Roma'daki ilk hapsedilmesinden önce Girit adasındaki Hristiyan faaliyetlerine ilişkin hiçbir kayıt bulunmadığına göre, o ve Titus, salıverilmesi ile son hapsedilmesi arasında adada bulunmuş olmalıdır. O, hizmetinin son yıllarında tekrar Timoteos ve Titus'un yanındaydı. Görünüşe göre buna Girit, Yunanistan ve Makedonya'daki hizmet de dahildi. Pavlus'un sonunda Yunanistan'ın kuzeybatısındaki Nikopolis'e gittiği bildiriliyor. Orada tutuklanıp, idam edildiği Roma'ya götürüldüğü düşünülmektedir. 

Pavlus, kendisine talimat verdiği gibi, “kusurlu şeyleri düzeltmek ve ihtiyarları kasabadan kasabaya tayin etmek” için Titus'u Girit'te bırakmıştı. Pavlus, mektubu Titus'u Girit'te bıraktıktan kısa bir süre sonra yazmış gibi görünüyor -büyük olasılıkla Makedonya'dan- (Titus 1:5; 3:12; 1. Timoteos 1:3; 2. Timoteos 4:13, 20). Böylece mektubun M.S. 61 ile 64 yılları arasında yazıldığı anlaşılmaktadır.Insight On The Scriptures, S. 1137 (Almanca); Watch Tower Bible and Tract Society, 1990  Dolayısıyla Makedonya'dan Titus'a gönderilmiş olması mümkündür; Pavlus görünüşe göre Timoteos'un ilk mektubunu da bu sıralarda yazmış olmalı (1. Timoteos 1:3).

 Kanon Dizileri ve El Yazmaları 

Kartaca Konsili’nden önce (M.S. 397) hazırlanmış dördüncü yüzyıla ait kanon listelerinden birçoğu Yunanca Kutsal Metinlerin günümüzde kabul edilen dizisiyle tamamen uyuşur.

El yazmalarına gelince, yazarlar ilk önce papirüsü kâğıt olarak kullandılar. Papirüs, aynı adı taşıyan bir su bitkisinden yapılır. Yazıcılar yaklaşık M.S. 4. yüzyıldan itibaren el yazmalarında papirüs yerine genellikle dana, kuzu ya da keçi derisinden yapılan ve daha dayanıklı bir malzeme olan vellum (bir parşömen türü) kullanılmaya başladılar. Bu vellumlardan günümüze dek ulaşan bazıları çok önemli Kutsal Kitap el yazmalarını içerir.

 Kanon Dizileri 
Titus Mektubu Kutsal Kitabın erken kanon dizilerinde geçer:

+Kanon DizileriİsimYıl (M.S.)1Muratori Fragmanı (İtalya)1702İrenaeus (Anadolu)1803İskenderiyeli Clemens1904Tertullianus (Kuzey Afrika)2075Origenes (İskenderiye)2306Eusebios (Filistin)3207Kudüslü Kyrillos3488Cheltenham-Listesi (Kuzey Afrika)3659Athanasios (İskenderiye)36710Epiphanios (Filistin)36811Nazianzoslu Gregorios (Anadolu)37012Amphilokhios (Anadolu)37013Philaster (İtalya)38314Hieronymus (İtalya)39415Augustinus (Kuzey Afrika)39716Kartaca Konsili (Kuzey Afrika)397

 Papirüs El Yazmaları 
küçükresim|; Papirüs Rylands 5; G. P. 5

Titus Mektubu'nun tümü ya da birkaç ayetleri eski Papirüs El Yazmalarında bulunur.
+Papirüs El YazmalarıSimgeİsimTarih (M.S.)DilBulundukları Yerİçerik1P. Rylands 5; G. P. 5 200YunancaManchester (İngiltere)Titus 1, 22P. Colt 5700-725YunancaNew York (ABD)Titus 3:1-5, 8-11

 Vellum ve Deri El Yazmaları 
küçükresim|Kodeks Sinaiticus: Matta 8:28-9:23
Titus Mektubu'nun tümü bazı meşhur Vellum ve Deri El Yazmalarında bulunur.

+Vellum ve Deri El YazmalarıSimgeİsimTarih (M.S.)DilBulundukları Yer1אKodeks Sinaiticus4. yüzyılYunancaLondra (İngiltere)2AKodeks Alexandrinus5. yüzyılYunancaLondra (İngiltere)3BKodeks Vatikanus 12094. yüzyılYunancaVatikan Kütüphanesi4CKodeks Ephraemi Syri reskriptus5. yüzyılYunancaParis (Fransa)5DPKodeks Claromontanus6. yüzyılYunanca / LatinceParis (Fransa)

 Bölümleme 
Kutsal Kitap'ın bölümlere ve ayetlere bölünmesi orijinal yazarlara kadar geri gitmez, fakat yüzyıllar sonra yararlılık nedenleriyle uygulanmıştır. Masoretler, İbranice Kutsal Yazıları ayetlere ayırmıştır. Daha sonra M.S. 13. yüzyılda bölümler eklenmiştir. 1553'te, Robert Estienne'in Fransızca Kutsal Kitap'ı nihayet mevcut bölüm ve ayet bölümüyle birlikte günümüzdeki biçimiyle ilk tam Kutsal Kitap olarak basıldı.

 Bölüm 1: Giriş sözleri (1-4); Girit'te Titus gözetmenler atasın (5-9); iman yolunda sağlam olmayanları uyarsın (10-16).
 Bölüm 2: Gençler ve yaşlılar için sağlıklı öğreti (1-15); Tanrı'nın isteğine aykırı her şeyi reddetmek (12); iyi işlerde gayretli olmak (14).
 Bölüm 3: Uygun boyun eğme (1-3); iyi şeyler yapmaya hazır olmak (4-8); aptalca tartışmalardan ve mezhepçilikten uzak kalmak (9-11); kişisel yönergeler ve selamlar (2-15).

 İçerik 
Pavlus bu mektupla iş arkadaşını cesaretlendirmek ve görevini yerine getirmesinde ona destek vermek gibi bir amacı güdüyordu.

Titus, Girit'teki çeşitli şehirlerde kusurlu şeyleri düzeltmek ve gözetmenler atamakla görevlidir (1:5). Gözetmen olarak atanan bir erkek, suçlanacak yönü olmayan, hem insan olarak hem de aile hayatında örnek teşkil eden, misafirperver, dengeli ve özdenetime sahip olmalı. Öğretirken gerçeği doğru bir şekilde açıklamalı ve böylece karşı çıkanları uyarmalı ve düzeltebilmelidir (1:6-9). Cemaatteki inatçı kişiler özellikle sünneti savunanlar susturulmalı. Herkesin imanda aklı başında olması için öğüt verilerek bir düzeltme yapılmalıdır (1:10-16).

Pavlus Titus'a, yaşlı adam ve kadınlara yardım etmek için yönerge veriyor. Yaşlı adamlar alışkanlıklarında ölçülü ve ağırbaşlı olsunlar ve yaşlı kadınlar iyi olanı öğreten kişiler olsunlar (2:1-3). Genç kadınlar ailelerini seven ve iffetli kişiler olsunlar ve genç erkekler de sağduyulu ve ciddiyetle öğretenler olsunlar diye öğüt veriliyor (2:4-8).

Aptalca tartışmalardan ve Kanun konusundaki (Musa'nın Kanunu) kavgalardan kaçınılmalıdır. İki kez uyarıldıktan sonra mezhepçilik yapan biri reddedilsin (3:9-11).

 Kaynakça 

 Edebiyat 
 Victor Hasler: Die Briefe an Timotheus und Titus. Zürcher Bibelkommentare 12, TVZ: Zürich 1978, ISBN 3-290-14721-5
 Otto Knoch: 1. und 2. Timotheusbrief, Titusbrief. Die neue Echter-Bibel 14. Echter-Verlag, Würzburg 2. Aufl. 1990, ISBN 3-429-01139-6
 Jerome D. Quinn: The Letter to Titus. A New Translation with Notes and Commentary and an Introduction to Titus, I and II Timothy, the Pastoral Epistles. The Anchor Bible 35. Doubleday, New York u. a. 1990, ISBN 0-385-05900-0
 Rüdiger Fuchs: Unerwartete Unterschiede. Müssen wir unsere Ansichten über "die" Pastoralbriefe revidieren? Bibelwissenschaftliche Monographie 12. Brockhaus, Wuppertal 2003, ISBN 3-417-29480-0

 Ayrıca bakınız 
 Yeni Ahit'in Papirüsler Listesi
 Yeni Ahit'in El Yazmalarının Kategorileri
 Yeni Ahit'in Metin Tarihi

Kategori:İncil'i oluşturan kitaplar
Kategori:Kanonik mektuplar