Roy Haynes

Roy Owen Haynes (13 Mart 1925 - 12 Kasım 2024), Amerikalı bir caz davulcusudur. Caz müziğinin en çok kaydı yapılan davulcularından biridir. 75 yılı aşkın kariyerinde swing, bebop, caz füzyonu, avangart caz tarzlarında müzik yapan Haynes, modern caz davulculuğunun babası olarak kabul edilmektedir. 1950'lerde kendisine verilen "Snap Crackle" takma adıyla da bilinmektedir.

Haynes, kariyeri boyunca Hip Ensemble gibi gruplara liderlik etmiştir. Sanatçının Fountain of Youth ve Whereas adlı albümleri, Grammy Ödülü'ne aday gösterilmiştir. 1999 yılında Modern Drummer dergisinin onur listesine dahil olmuştur. Roy Haynes'in oğlu Craig Holiday Haynes ve torunu Marcus Gilmore da aynı zamanda kendisi gibi müzisyendirler.

 Kariyeri 
küçükresim|Haynes, San Francisco'da sahne alıyor, 1981
Haynes, Massachusetts, Boston'ın Roxbury bölgesinde doğdu. Küçük kardeşi Michael E. Haynes, sivil haklar hareketi sırasında Martin Luther King Jr. ile birlikte çalışarak, Massachusetts Temsilciler Meclisi'nde Roxbury'yi temsil ederek ve kırk yıl boyunca On ikinci Baptist'in papazı olarak hizmet ederek Massachusetts'in siyah toplumunda önemli bir lider konumuna yükseldi.

Haynes, ilk profesyonel çıkışını 1944'te memleketi Boston'da yaptı ve tam zamanlı profesyonel kariyerine 1945'te başladı. 1947'den 1949'a kadar saksafoncu Lester Young ile çalıştı. Haynes aynı zamanda 1949'dan 1952 yılına kadar kadar bir diğer saksafon sanatçısı Charlie Parker'ın beşli müzik grubunun bir üyesiydi. Sanatçı ayrıca piyanist Bud Powell ve saksafoncular Wardell Gray ve Stan Getz ile kayıt yaptı. 1953'ten 1958'e kadar şarkıcı Sarah Vaughan ile turneye çıktı ve yine onunla birlikte kayıtlar yaptı.

Rolling Stones'tan Jim Keltner ve Charlie Watts tarafından bir haraç şarkısı kaydedildi. 2006'da Allman Brothers Band ile ve 2008'de Phish'den Page McConnell ile sahne aldı. Charlie Watts, "Yıllar onu es geçip gitmiş gibi görünüyor" diye belirterek "Seksen üç yaşında ve 2006'da [Modern Drummer dergisinin okuyucu anketinde] En İyi Çağdaş Caz Davulcusu seçildi. İnanılmaz biri" diye ekledi.

Haynes, 2008 senesinde kendi sesinin, açık dünya video oyunu Grand Theft Auto IV'e kurgusal çağdaş caz radyo istasyonu Jazz Nation Radio 108.5''' teki DJ'in sesi olarak kullanılmasına izin verdi.

25 Haziran 2019'da The New York Times Magazine, Haynes'i 2008 yılındaki Universal Studios yangınında malzemesi yok olan yüzlerce sanatçı arasında listeledi.

Haynes günümüzde hala, New York City'deki Blue Note Caz Kulübü'nde sahne alarak doğum günlerini kutlamaya devam etmektedir.

 Ödüller ve onurlar A Life in Time - The Roy Haynes Story, The New Yorker dergisi tarafından 2007'nin en iyi boxed setlerinden biri olarak seçildi ve aynı zamanda Jazz Journalist's Association tarafından bir ödüle aday gösterildi. WKCR-FM, New York, 11–23 Ocak 2009 tarihlerinde 301 saatlik programa Haynes'in kariyeri konu oldu.

1960 yılında Esquire , Roy Haynes'i Fred Astaire, Miles Davis, Clark Gable ve Cary Grant ile birlikte Amerika'nın en iyi giyinen adamlarından biri olarak gösterildi.

Roy Haynes, 1994'te Danimarka Jazzpar ödülüne layık görüldü.1996 yılında da Fransız hükûmeti tarafından, 'Chevalier de l'Ordre des Arts et des Lettres' adı altında Fransa'nın en büyük edebi ve sanatsal şerefine layık görüldü. Haynes, 1991'de Berklee College of Music'ten ve 2004'te New England Konservatuvarı'ndan fahri doktora aldı ayrıca Peabody Institute of The Johns Hopkins University tarafından 2012 yılında verilen en yüksek onur olan Peabody Madalyasına layık görüldü. 2004 yılında Down Beat dergisinin onur listesine dahil oldu. 9 Ekim 2010'da, Washington DC'deki Kennedy Sahne Sanatları Merkezi'nde Mid Atlantic Arts Foundation'ın BNY Mellon Jazz Living Legacy Ödülü'nü kazandı.

2001 yılında sanatçının Birds of a Feather: A Tribute to Charlie Parker  albümü, 44. Grammy Ödülleri'ne En İyi Enstrümantal Caz Albümü olarak aday gösterildi. 22 Aralık 2010'da Ulusal Kayıt Sanatları ve Bilimleri Akademisi  tarafından Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü'ne layık görüldü.12 Şubat 2012'de 54.Grammy Ödülleri Özel Başarı Ödül Töreni ve Adaylar Resepsiyonu'nda ödül aldı.

Haynes 2019'da 28. Annual Loft Partisi'nde Amerika Caz Vakfı tarafından Yaşam Boyu Başarı Ödülü'ne layık görüldü.
Yıl Sonuç Ödül Kategori İş  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Performansı, Grup  Chick Corea - Trio Music Live in Europe  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Performansı, Grup  McCoy Tyner - Coltrane için Blues: John Coltrane'e Bir Anma  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Performansı, Bireysel veya Grup  Kenny Barron - Wanton Ruhu  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Performansı, Bireysel veya Grup  Chick Corea - Bud Powell'ı Hatırlamak  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Performansı, Bireysel veya Grup  Minds gibi  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Okuyucu Anketi Davul  Grammy ödülü En İyi Enstrümantal Caz Albümü  Tüylü Kuşlar: Charlie Parker'a Bir Anma  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Okuyucu Anketi Davul  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Okuyucu Anketi Davul  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Onur listesi  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Okuyucu Anketi Davul  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Albümü, Bireysel veya Grup  Gençlik çeşmesi  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  Grammy ödülü En İyi Caz Enstrümantal Solo  Zamanda Hayatta "Hippidy Hop" : Roy Haynes Hikayesi  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  DownBeat Eleştirmenleri Anketi Davul  Grammy ödülü Yaşam Boyu Başarı Ödülü 

 Diskografi 
sağ|küçükresim|upright=0.96| Roy Haynes (solda) ve Gunther Schuller, 2008'de

 Lider / yardımcı lider olarak 

 Busman's Holiday (EmArcy, 1954)
 Roy Haynes Modern Group (Swing, 1954)
 Jazz Abroad (Mercury, 1956) Quincy Jones ile birlikte
 We Three (New Jazz, 1959) Paul Chambers & Phineas Newborn ile birlikte
 Just Us (New Jazz, 1960)
 Out of the Afternoon (Impulse!, 1962)
 Cracklin  (New Caz *, 1963) Booker Ervin ile
 Cymbalism (New Jazz, 1963)
 People (Pacific Jazz, 1964)
 Hip Ensemble (Mainstream, 1971)
 Equipoise (Galaxy, 1972) - 1 ek parça, Roy's Tune ile Hip Ensemble'ın yeniden yayınlanması.
 Senyah (Mainstream, 1973)
 Togyu (RCA, 1975)
 Jazz a Confronto Vol. 29 (Horo, 1976)
 Sugar Roy (Kitty, 1976)
 Thank You Thank You (Galaxy, 1977)
 Vistalite (Galaxy, 1977)
 Live at the Riverbop (Marge, 1979)
 True or False (Freelance, 1986)
 When It's Haynes It Roars (Dreyfus Jazz, 1992)
 Homecoming (Evidence, 1994)
 Te Vou! (Dreyfus Jazz, 1994) - Pat Metheny ile birlikte
 My Shining Hour (Storyville, 1995) - Thomas Clausen'in Caz katılımcıları ile
 Like Minds (Concord, 1998) - Grammy , Gary Burton, Chick Corea, Dave Holland, Pat Metheny ile albüm kazandı
 Praise (Dreyfus Jazz, 1998)
 Roy Haynes Trio (Verve, 1998) - başrolde Danilo Perez & John Patitucci
 Birds of a Feather: A Tribute to Charlie Parker (Dreyfus Jazz, 2001) - Grammy adaylığı albümü Roy Hargrove, Dave Holland ve Kenny Garrett ile birlikte
 Love Letters (Eighty-Eight's, 2002)
 Fountain of Youth (Dreyfus Jazz, 2004) - Grammy adayı albüm
  Quiet Fire (Galaxy, 2004) - derleme. Thank You Thank You and Vistalite, yeniden basıldı.
 Whereas (Dreyfus Jazz, 2006)
 A Life In Time: The Roy Haynes Story (Dreyfus Jazz, 2007) - Grammy adayı parça "Hippidy Hop" dahil.
  The Island (Explore, 2007) - 1990'da kaydedildi
 Roy-Alty (Dreyfus Jazz, 2011)

 Yardımcı Olarak 
Kaydedilen yıl sırasına göre

 1947: () The Complete Aladdin Recordings of Lester Young (Blue Note)
 1949: ()  ()
 1949: ()  (Blue Note)
 1949: () Modern Jazz Trombones () – 1952'de yayınlandı
 1949–1950: (Stan Getz ) Stan Getz Quartets (Prestige) - 1997'de piyasaya sürüldü
 1950: (Charlie Parker ) Bird at St.Nick's (Blue Moon) - 1991'de piyasaya sürüldü
 1950–1952: (Wardell Grey ) Memorial Album (Prestige) - 1965'te piyasaya sürüldü
 1951–1953: (Miles Davis ) Miles Davis and Horns (Prestige)
 1950–1954: (Stan Getz) The Complete Roost Recordings (Blue Note)
 1954: (Sarah Vaughan ) Sarah Vaughan (EmArcy )
 1954: (Cal Tjader ) Vibist (Savoy)
 1954 ?: (Eddie Shu ) I Only Have Eyes For Shu (Bethlehem ) - 1955'te piyasaya sürüldü
 1955: (Sarah Vaughan ) In the Land of Hi-Fi (EmArcy)
 1955: (Nat Adderley ) Introducing Nat Adderley (Wing)
 1956: (Red Rodney Quintet) Modern Music from Chicago (Fantasy)
 1954–1957: (Sarah Vaughan) Swingin 'Easy (EmArcy)
 1957: (Sonny Rollins ) The Sound of Sonny (Riverside)
 1958: (Sarah Vaughan) After Hours at the London House (Mercury ) - 1959'da piyasaya sürüldü
 1958: (Thelonious Monk) Thelonious in Action  (Riverside)
 1958: (Thelonious Monk) Misterioso (Riverside)
 1958: (Art Farmer) Portrait of Art Farmer (Contemporary)
 1958: (Art Blakey ) Drums Around the Corner (Blue Note) - 1999'da piyasaya sürüldü
 1958: (Sonny Rollins) Brass & Trio (MetroJazz )
 1958: (Dorothy Ashby ) In a Minor Groove (New Caz )
 1958: (John Handy ) In the Vernacular (Roulette)
 1958: (George Shearing )  (Capitol)
 1959: (Randy Weston ) Live at the Five Spot (United Artists )
 1959: (Kenny Burrell ) A Night at the Vanguard (Argo)
 1959: (Phineas Newborn, Jr.) Piano Portraits by Phineas Newborn (Roulette)
 1959: ()  ()
 1959: (Phineas Newborn, Jr.)  (Roulette)
 1959: (Lee Konitz)  ()
 1960: (Eric Dolphy) Outward Bound (New Jazz)
 1960: (Eric Dolphy) Out There (New Jazz)
 1960: (Eric Dolphy) Far Cry (New Jazz) – 1962'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Jimmy Forrest) Soul Street (New Jazz)
 1960–1961: (Etta Jones)  Something Nice (Prestige)
 1960: (Etta Jones) Don't Go to Strangers (Prestige)
 1960: (Booker Little)  Booker Little (Time)
 1960: (Betty Roché) Singin' &amp; Swingin''' (Prestige)
 1960: (Tommy Flanagan) The Tommy Flanagan Trio (Moodsville)
 1960: (Eddie "Lockjaw" Davis Big Band) Trane Whistle (Prestige)
 1960: (Oliver Nelson) Taking Care of Business (New Jazz)
 1960: (Oliver Nelson) Nocturne (Moodsville) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Oliver Nelson, King Curtis & Jimmy Forrest) Soul Battle (Prestige) – 1962'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Sonny Stitt) Stittsville, Sonny Side Up (Roost) –1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Kai Winding & J. J. Johnson) The Great Kai &amp; J. J. (Impulse!) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Lem Winchester) Lem Winchester with Feeling (Moodsville) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Steve Lacy) The Straight Horn of Steve Lacy (Candid) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Ray Charles) Genius + Soul = Jazz (Impulse!) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1960: (Oliver Nelson) Screamin' the Blues (New Jazz) – 1961'de piyasaya sürüldü.
 1961: (Oliver Nelson) Straight Ahead (New Jazz)
 1961: (Oliver Nelson) The Blues and the Abstract Truth (Impulse!)
 1961: (Jaki Byard) Here's Jaki (New Jazz)
 1961: (Ted Curson) Plenty of Horn (Old Town)
 1961: (Stan Getz and Bob Brookmeyer) Recorded Fall 1961 (Verve)
 1961: (Stan Getz) Focus (Verve) – 1962'de piyasaya sürüldü
 1962: (Jackie Paris) The Song Is Paris (Impulse!)
 1962: (Roland Kirk) Domino (Mercury)
 1962: (Willis Jackson) Bossa Nova Plus (Prestige)
 1960–1962: (Sonny Stitt) Stitt in Orbit (Roost) – 1963'te piyasaya sürüldü.
 1962: (McCoy Tyner) Reaching Fourth (Impulse!) – 1963'te piyasaya sürüldü.
 1962: (Ted Curson) Ted Curson Plays Fire Down Below (Prestige) – 1963'te piyasaya sürüldü.
 1961-1963: (John Coltrane) Impressions (Impulse!)
 1961–1963: (John Coltrane) Newport '63 (Impulse!) – 1963'te piyasaya sürüldü.
 1963: (Frank Wess) Yo Ho! Poor You, Little Me (Prestige)
 1963: (Andrew Hill) Black Fire (Blue Note) – 1963'te piyasaya sürüldü.
 1963: (Andrew Hill) Smokestack (Blue Note) –1966'da piyasaya sürüldü.
 1963: (Jackie McLean) Destination... Out! (Blue Note) – 1964'te piyasaya sürüldü.
 1964: (Jackie McLean) It's Time! (Blue Note) – 1965'te piyasaya sürüldü.
 1961–1964: (Jaki Byard) Out Front! (Prestige) – 1965'te piyasaya sürüldü.
 1964: (Jimmy Witherspoon) Blue Spoon (Prestige)
 1966: (Stan Getz) The Stan Getz Quartet in Paris (Verve) – 1967'de piyasaya sürüldü.
 1966: (Gary Burton) Tennessee Firebird (RCA) – 1967'de piyasaya sürüldü.
 1966: (Gary Burton) Duster (RCA)
 1966–1968: (Stan Getz) What the World Needs Now: Stan Getz Plays Burt Bacharach and Hal David (Verve)
 1968: (Archie Shepp) The Way Ahead (Impulse!)
 1968: (Chick Corea) Now He Sings, Now He Sobs (Solid State)
 1968: (Jack DeJohnette) The DeJohnette Complex (Milestone) – 1969'da piyasaya sürüldü.
 1969: (Gary Burton) Country Roads &amp; Other Places (RCA)
 1969: (Leon Thomas) Spirits Known and Unknown (Flying Dutchman) – 1970'te piyasaya sürüldü.
 1969: (Oliver Nelson) Black, Brown and Beautiful (Flying Dutchman) – 1970'te piyasaya sürüldü.
 1969: (Clifford Jordan) In the World (Strata-East) – 1972'de piyasaya sürüldü.
 1970: (Leon Thomas) The Leon Thomas Album (Flying Dutchman)
 1971: (Gato Barbieri) Under Fire (Flying Dutchman) – 1973'te piyasaya sürüldü.
 1974: (Dave Brubeck) All The Things We Are (Atlantic) – 1976'da piyasaya sürüldü.
 1975: (Duke Jordan Quartet) Misty Thursday (SteepleChase) – 1976'da piyasaya sürüldü.
 1976: (Duke Jordan Trio) Live in Japan (SteepleChase) – 1977'de piyasaya sürüldü.
 1976: (Duke Jordan Trio) Flight to Japan (SteepleChase) – 1978'de piyasaya sürüldü.
 1976: (Tommy Flanagan) Trinity (Inner City) – 1980'de piyasaya sürüldü.
 1976: (Warne Marsh) How Deep, How High (Interplay) – 1980'de piyasaya sürüldü.
 1977: (Mary Lou Williams) A Grand Night For Swinging (High Note) – 2008'de piyasaya sürüldü.
 1977?: (Nick Brignola Sextet with Pepper Adams) Baritone Madness (Galaxy) – 1978'de piyasaya sürüldü.
 1978: (Dizzy Reece) Manhattan Project (Bee Hive)
 1978: (Dizzy Reece and Ted Curson) Blowin' Away (Interplay)
 1978: (Johnny Griffin) Birds and Ballads (Galaxy)
 1978: (Gary Burton) Times Square (ECM)
 1978: (Alice Coltrane) Transfiguration (Warner Bros.)
 1978: (Art Pepper) Art Pepper Today (Galaxy)
 1978: (Sal Nistico) Neo/Nistico (Bee Hive)
 1978: (Red Garland) Equinox (Galaxy) – 1979'da piyasaya sürüldü.
 1978: (Hank Jones) Ain't Misbehavin (Galaxy) – 1979'da piyasaya sürüldü.
 1978: (Stanley Cowell) Equipoise (Galaxy) – 1979'da piyasaya sürüldü.
 1978: (Archie Shepp) Lady Bird (Denon) – 1979'da piyasaya sürüldü.
 1979: (Ted Curson) The Trio (Interplay)
 1979: (Joe Albany) Bird Lives! (Interplay)
 1981: (Chick Corea) Trio Music (ECM) – 1982'de piyasaya sürüldü.
 1983: (Freddie Hubbard) Sweet Return (Atlantic)
 1984: (Chick Corea) Trio Music Live in Europe (ECM) – 1986'da piyasaya sürüldü.
 1987: (McCoy Tyner) Blues for Coltrane (Impulse!)
 1987?: (Michel Petrucciani) Michel plays Petrucciani (Blue Note)
 1987: (Chick Corea) Live in Montreaux (GRP) – 1994'te piyasaya sürüldü.
 1989: (Pat Metheny) Question and Answer (Geffen) – 1990'da piyasaya sürüldü.
 1994: (Kenny Barron) Wanton Spirit (Verve)
 1995: (Michel Petrucciani & Stephane Grappelli) Flamingo (Dreyfus) – 1996'da piyasaya sürüldü.
 1996: (Chick Corea) Remembering Bud Powell (Stretch) - 1997'de piyasaya sürüldü.. Grammy nominated album.
 2010: (Sonny Rollins) Road Shows vol. 2 (Doxy) – 2011'da piyasaya sürüldü.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 Roy Haynes - Öne Çıkan Müzisyen (Drummer Cafe) 
 Drummerworld makale 
 Röportaj
 Konser İncelemesi 
 NAMM Sözlü Tarih Programı için röportaj (2008) 

Kategori:Verve Records sanatçıları
Kategori:Prestige Records sanatçıları
Kategori:Impulse! Records sanatçıları
Kategori:Grammy Yaşam Boyu Başarı Ödülü sahipleri
Kategori:Amerikalı caz bateristleri
Kategori:Afrikalı Amerikalı müzisyenler
Kategori:20. yüzyılda Amerikalı erkek müzisyenler
Kategori:20. yüzyılda Amerikalı bateristler
Kategori:1925 doğumlular
Kategori:2024'te ölenler
Kategori:Circle (Amerikalı müzik grubu) üyeleri
Kategori:EmArcy Records sanatçıları
Kategori:Mainstream Records sanatçıları