Sosyal-emperyalizm

Sosyal emperyalizm, "sosyo-emperyalizm" ya da "emperyal sosyalizm" olarak da adlandırılan bir politik terim olup "söylemleri sosyalist, eylemleri emperyalist" olarak nitelendirilen insanların, partilerin veya ulusların siyasi ideolojisidir. Bazı akademisyenler bu terimi iç sosyal barışı korumak amacıyla emperyalizme başvuran devletler için de kullanırlar.

Sosyal emperyalizm hem politik hem de ekonomik olabilir. İnsanları kendi hükümetlerindeki sorunlardan uzaklaştırmanın bir yolu olarak kullanılır (politik), aynı zamanda devlete ve kontrolü ele geçiren halkına kaynak ve zenginlik sağlamak için de kullanılır (ekonomik).

 Siyasi kullanımı 
"Sosyal emperyalizm" genellikle aşağılayıcı bir biçimde kullanılan Marksist bir terimdir. Bu ifade ilk kez Marksist çevrelerde 20. yüzyılın başlarında uluslararası işçi hareketinin ve özellikle de Almanya Sosyal Demokrat Partisinin Avrupa'da yaklaşan savaşa karşı tutumu ile ilgili tartışmalar sırasında kullanıldı. Bu bağlamda sosyal şovenizm ve sosyal vatanseverlik terimlerine çok benzemekle birlikte bunlarla aynı anlama gelmez.

Daha sonraki yıllarda bu terim en önemli kullanımı Sovyetler Birliği'ne yönelik Maoist eleştirilerde görüldü. Mao Zedong Sovyetler Birliği'nin sosyalist görünümlü bir emperyalist güç haline geldiğini savundu. Arnavutluk lideri ve Çin'in müttefiki Enver Hoca da aynı fikirde olmakla birlikte, daha sonra bu terimi Arnavut-Çin ayrılığı sırasında Mao'nun Üç Dünya Teorisini kınamak için de kullandı.

 Ayrıca bakınız 
 Sovyet imparatorluğu
 Sosyal faşizm
 Aydınlanmacı mutlakiyet
 Medenileştirme misyonu

 Kaynakça 

Kategori:Siyasi ideolojiler