Warner Bros. Cartoons

Warner Bros. Cartoons, Inc. (Warner Bros. Classic Animation olarak da bilinir), Amerikan animasyonunun Altın Çağı sırasında Warner Bros.'un şirket içi bölümüdür. Amerikan medya tarihindeki en başarılı animasyon stüdyolarından biri, öncelikle Looney Tunes ve Merrie Melodies teatral kısa çizgi film konularından sorumluydu. Bugs Bunny, Daffy Duck, Porky Pig, Sylvester ve Tweety dahil olmak üzere bu çizgi filmlerde yer alan karakterler, dünyanın en ünlü ve tanınan karakterleri arasındadır. Chuck Jones, Friz Freleng, Robert McKimson, Tex Avery, Robert Clampett, Arthur Davis ve Frank Tashlin gibi yönetmenler ve animatörler de dahil olmak üzere stüdyodaki yaratıcı personelin çoğu, geleneksel animasyon sanatı ve tarihinde önemli figürler olarak kabul edilir.

Warner Bros. Cartoons, 1933 yılında Leon Schlesinger tarafından Leon Schlesinger Productions olarak kuruldu. Schlesinger, stüdyoyu 1944'te Warner Bros.'a sattı ve ardından Warner Bros. Cartoons adı kabul edildi. Stüdyo 1963'te kapandı ve Looney Tunes ve Merrie Melodies daha sonra 1964'ten 1967'ye kadar Freleng'in,  stüdyosuna taşeronluk yaptı. Warner Bros. Cartoons, 1969'da tekrar kapanmadan önce o yıl  altında yeniden açıldı. Yerine 1980 yılında kurulan  geçti.

 Tarihçe 

 1930–1933: Harman-Ising Productions 
 ve , sırasıyla 1930 ve 1931'de Looney Tunes ve Merrie Melodies kısa animasyon serilerini yarattı. Her iki çizgi film dizisi de Hollywood, California'daki Hollywood Bulvarı'ndaki Harman-Ising Stüdyosu'nda Leon Schlesinger adına üretildi ve Warner Bros. Pictures filmleri sinemalarda yayınladı. İlk Looney Tunes karakteri, Harman-Ising yaratımı Bosko'ydu. Bosko'nun tiyatro izleyicileri arasında popüler olmasına rağmen, Walt Disney'in, Miki Fare'sinin ve hatta Max Fleischer'ın,  popülaritesine asla ulaşamadı. 1933'te Harman ve Ising, mali anlaşmazlıklar nedeniyle Schlesinger ile şirketten ayrdıldılar ve Bosko'yu yanlarında Metro-Goldwyn-Mayer'e götürdüler. Sonuç olarak Schlesinger, Hollywood'daki Sunset Bulvarı'ndaki Warner Bros. arsasında kendi stüdyosunu kurdu.

 1933-1944: Leon Schlesinger Productions 
küçükresim|Leon Schlesinger Productions stüdyosu, (Termite Terrace olarak da adlandırılır) Old Warner Brothers Studio'nun bir parçası, 1351 North Van Ness Avenue, Los Angeles, CA
Schlesinger stüdyosu yavaş bir başlangıç yaptı, tek seferlik Merrie Melodies'e devam etti ve Looney Tunes'a Buddy adında bir Bosko yedeği ekledi. Disney animatörü Tom Palmer, stüdyonun ilk kıdemli yönetmeniydi ancak yaptığı üç çizgi film kabul edilemez kalitede bulunduktan ve stüdyo tarafından reddedildikten sonra, eski Harman-Ising animatörü/müzik bestecisi ,  yerine çağrıldı ve Freleng'in 1933'ten 1963'e kadar yönettiği her çizgi filmin Freleng'in müzik besteleri ve yöntemleriyle yaratıldığı/yönetildiği karikatürlerini yeniden düzenledi. Stüdyo daha sonra, bir yıl sonra  yerini alan ; diğeri ise  tarafından yönetilen, tarihinin çoğu boyunca koruyacağı üç birimli yapıyı oluşturdu.

1935'te Freleng, Porky Pig karakterini tanıtan Merrie Melodies çizgi filmi  yönetti. Hardaway ve King ayrıldı ve Schlesinger's'e yeni gelen Fred "Tex" Avery, Freleng'in eserini aldı ve onunla birlikte koştu. Avery, Porky Pig'in başrolde olduğu ve karakteri stüdyonun ilk gerçek yıldızı haline getiren bir dizi çizgi film yönetti. Schlesinger ayrıca Merrie Melodies çizgi filmlerini yavaş yavaş siyah beyazdan 1934'te iki şeritli Technicolor'a ve son olarak 1935'te tam üç şeritli Technicolor'a taşıdı. Looney Tunes serisi, 1943'e kadar çok daha uzun süre siyah beyaz olarak üretilecekti.
küçükresim|Eski Leon Schlesinger-Warner Bros. Çizgi Film stüdyosu, 2003
Warner Sunset arsasındaki 1351 N. Van Ness'teki Schlesinger binasındaki sınırlı boşluk koşulları nedeniyle, Avery ve animatörler  ve Chuck Jones da dahil olmak üzere birimi, Avery ve ekibinin sevgiyle "Termite Terrace" olarak adlandırdığı Sunset arsasının başka bir yerindeki küçük bir binaya taşındı. Avery birimi bir yıl sonra binadan taşınmış olsa da, "Termite Terrace" daha sonra genel olarak klasik Warner Bros. animasyon departmanı için bir mecazımürsel haline geldi, hatta bina terk edildikten, kınandıktan ve yıkıldıktan yıllar sonra bile. Bu dönemde, dört çizgi film  stüdyosuna yaptırıldı; ancak Iwerks, tarzını Looney Tunes'un bu zamana kadar geliştirdiği mizah türüne uyarlamak için mücadele etti ve bu nedenle Clampett, bu dış kaynaklı çizgi filmlerin son ikisi için yönetmen olarak (Iwerks'in personelini kullanarak) devraldı. Schlesinger, Clampett'in bu kısa filmler üzerindeki çalışmalarından o kadar etkilendi ki, Clampett'in başına dördüncü bir birim açtı, ancak vergi nedenleriyle burası teknik olarak Schlesinger'in kayınbiraderi Ray Katz tarafından yönetilen ayrı bir stüdyoydu.

1936'dan 1944'e kadar stüdyoda Freleng, Avery, Clampett, Jones, Arthur Davis, Robert McKimson ve Frank Tashlin gibi animasyon yönetmenleri ve animatörler çalıştı. Bu dönemde, bu yaratıcılar Daffy Duck (Porky's Duck Hunt, Avery 1937), Elmer Fudd (Elmer's Candid Camera, Jones 1940), Bugs Bunny (The Wild Hare, Avery 1940) ve Tweety (A Tale of Two Kitties, Clampett 1942) dahil olmak üzere bugüne kadarki en popüler çizgi film karakterlerinden birkaçını tanıtmıştır. Avery, 1941'de Schlesinger ile bir dizi anlaşmazlığın ardından stüdyodan ayrıldı ve kısa bir süre sonra Disney'de meydana gelene benzer küçük bir grev nedeniyle stüdyoyu iki haftalığına kapatmıştır. Birkaç ay önce, geriye dönüp bakıldığında "Looney Tune Lokavt" olarak bilinen olayda tüm sendikalı çalışanları sürgün etti; bu sefer Schlesinger, Avery birimindeki neredeyse tüm çalışanlarını kaybetti. Clampett ve birkaç önemli animatörü Avery'nin eski birimini devralırken, Clampett'in Schlesinger-Katz stüdyosunun direktörü olarak kendi pozisyonu, karikatürleri savaşla ilgili mizaha odaklanan bir Clampett animatörü olan Norm McCabe tarafından alındı; McCabe, draft edilmeden önce ancak bir yıl sürmüş ve Frank Tashlin onun yerini almak için stüdyoya geri dönmüştür.

1942'de Schlesinger stüdyosu, Amerika Birleşik Devletleri'ndeki en başarılı kısa animasyon yapımcısı olarak Walt Disney Productions'ı geride bıraktı. 1942 ve 1945 yılları arasında Schelsinger stüdyosu, II. Dünya Savaşı'ndaki çabalarını desteklemek için Birleşik Devletler ordusu için bir dizi film üretti. 1942'den 1944'e kadar Binbaşı Theodor Seuss Geisel (daha çok Dr. Seuss olarak bilinir) tarafından yönetilen ABD Hava Kuvvetleri'nin İlk Sinema Birimi komutası altındaki stüdyo, askerlerin eğlencesi için Private Snafu ve Mr. Hook (Walter Lantz Productions ile birlikte) çizgi filmlerini üretti.

 1944-1963: Warner Bros. çizgi filmleri 
sol|küçükresim|'No Buddy Atoll', 1945'te Chuck Jones tarafından yönetilen Private Snafu çizgi filmi
1 Temmuz 1944'te Schlesinger, stüdyosunu Warner Bros.'a 700.000 dolara sattı ve şirketin adını Warner Bros. Cartoons, Inc. olarak değiştirdi ve Edward Selzer (Jones ve Freleng'in hesaplarına göre mizah anlayışı veya çizgi film hayranlığı yoktu), Schlesinger emekli olduktan sonra Warner Bros. tarafından çizgi film stüdyosunun yeni başkanı olarak atandı. Eylül 1944'te Frank Tashlin ve ardından Mayıs 1945'te Bob Clampett ayrıldı. Tashlin'in birimi başlangıçta Robert McKimson tarafından devralındı ve daha sonra Clampett'in birimini devraldı. İlk McKimson biriminin geri kalan animatörleri Arthur Davis'e atandı. Personelinin çoğunu miras almasına rağmen, bu birimler Jones ve Freleng'den daha düşük bütçelere sahip olmaları dışında, dördü arasında en az bilinenleri olmuştur. 1948'de stüdyo, Sunset Bulvarı'ndaki daha büyük bir binaya taşındı. Davis'in ayrı birimi Kasım 1947'de feshedildi ve Freleng için animatör oldu.

Schlesinger'in ayrılmasından sonra yaratılan Warner Bros. çizgi film yıldızları arasında Pepé Le Pew (1945, Jones'tan Odor-able Kitty), Sylvester (1945, Freleng'den Life with Feathers), Yosemite Sam (1945, Freleng'den Hare Trigger), Foghorn Leghorn (1946, McKimson'dan Walky Talky Hawky), Marvin the Martian (1948, Jones'dan Haredevil Hare), Wile E. Coyote ve Road Runner (1949, Jones'dan Fast and Furry-ous), Granny (1950, Freleng'den Canary Row), Hızlı Gonzales (1953, McKimson'dan İki Kişilik Kedi Kuyrukları) ve Tazmanya Canavarı (1954, McKimson'dan Devil May Hare). Daha sonraki yıllarda, Freleng'in Rocky ve Mugsy, Jones'un Gossamer ve Michigan J. Frog gibi daha küçük Looney Tunes karakterleri önemli ölçüde popüler hale geldi.

Amerika Birleşik Devletleri v. Paramount Pictures, Inc. kararından sonra 1948'deki rekabet davası "blok rezervasyon" uygulamasını sona erdirdi, Warner Bros. artık sinemaları uzun metrajlı ve kısa filmlerini paket olarak birlikte satın almaya zorlayamadı; kısa filmlerin ayrı satılması gerekiyordu. Tiyatro sahipleri sadece kısa çizgi filmler için çok fazla para ödemeye istekliydi ve sonuç olarak 1950'lerin sonlarında Warner Bros. Cartoons'daki bütçeler daha da sıkılaştı. Selzer, her çizgi film için beş haftalık sıkı bir prodüksiyon programı uyguladı (en az bir yönetmen, Chuck Jones, What's Opera, Doc? gibi özel çizgi filmlere daha fazla zaman harcayarak, Road Runner girişleri gibi daha basit yapımlara daha az zaman harcayarak sistemi aldattı ve ekibinin zaman kartlarını oluşturmasını sağladı). Tam animasyon için daha az parayla, Warner Bros. hikâye adamları - Michael Maltese, Tedd Pierce ve Warren Foster - çizgi filmlerinin çoğunu diyaloglara odaklamaya başladılar. 1930'larda ve 1940'larda öykü sanatçıları rastgele yönetmenlere atanırken, 1950'lerde her öykü adamı neredeyse yalnızca bir yönetmenle çalıştı: Jones ile Malta, Freleng ile Foster ve McKimson ile Pierce. 

1953'te 3 boyutlu film çılgınlığının ortaya çıkmasıyla Warner Bros., 3 boyutlu çizgi film üretiminin çok pahalı olacağından korktuğu için o yılın Haziran ayında çizgi film stüdyosunu kapattı (sadece bir Warner Bros. çizgi filmi 3 boyutlu olarak üretildi, Jones'un Bugs Bunny'nin oynadığı Lumber Jack-Rabbit). Yaratıcı kadro dağıldı (örneğin Jones, Disney'de Uyuyan Güzel'de çalışmaya gitti, Malta Walter Lantz Productions'a gitti ve Freleng ticari çalışmaya başladı). Warner Bros. Cartoons, 3-D çılgınlığının sona ermesinin ardından kapanışından beş ay sonra yeniden açıldı. 1955'te personel, Burbank'taki ana Warner Bros. arsasında yepyeni bir tesise taşındı. KTLA televizyonu, Van Ness'teki eski stüdyo yerini devraldı; eski Warner Sunset Studios bugün  olarak adlandırılmaktadır.

Ayrıca 19 Şubat 1955'te Warner Bros., siyah beyaz Looney Tunes kütüphanesini Guild Films'e satmıştır. Kütüphane, o yıl televizyonda gösterilmeye başlanan 191 çizgi filmden oluşuyordu.

1958'de Selzer emekli oldu ve yerini kıdemli Warner Cartoons yapım müdürü John Burton almıştır. Warner Bros. da bu sırada üç kişilik hikâyecisini kaybetmiştir. Foster ve Maltese Hanna-Barbera Productions'da iş bulurken, Pierce yazar ortağı Bill Danch ile serbest olarak çalıştı. Her ikisi de eski Disney adamları olan John Dunn ve Dave Detiege, onların yerine işe alınmıştır.

Burton'ın görev süresi boyunca, Warner Bros. Cartoons televizyonda yayına başlamıştır. 1960 sonbaharında; ABC TV, üç teatral Warner Bros. çizgi filmini içeren bir paket program olan The Bugs Bunny Show'un prömiyerini yapmıştır. Program, 1960'tan 2000'e kadar kırk yıl boyunca çeşitli isimler altında ve üç büyük ağda yayında kalmıştır. The Bugs Bunny Show'un tüm versiyonları, 31 Temmuz 1948'den sonra piyasaya sürülen Warner Bros. çizgi filmlerini içermekteydi çünkü bu tarihten önce piyasaya sürülen tüm Technicolor çizgi filmleri 11 Haziran 1956'da Associated Artists Productions'a satılmıştır.The Warner Bros. film paketindeki 24 Temmuz 1948 çıkış tarihine sahip Warner Bros. çizgi filmi 

David H. DePatie, 1961'de orijinal Warner Bros. Cartoons stüdyosundan sorumlu son yönetici olmuştur. Aynı yıl Chuck Jones, UPA yapımı Gay Purr-ee adlı bir uzun metrajlı filmin senaryosunu yazmak için gün yüzüne çıkmıştır. Bu film 1962'de Warner Bros. tarafından dağıtım için alındığında, stüdyo Jones'un Warners ile olan özel sözleşmesini ihlal ettiğini öğrenmiş ve Temmuz ayında haklarını feshetmiştir. Jones'un eski biriminin çoğu daha sonra MGM için yeni bir Tom ve Jerry çizgi film dizisi üzerinde çalışmak üzere Sib Tower 12 Productions'a yeniden katılmıştır.

1962'nin sonlarında, televizyon popülaritesinin ve sinemadaki düşüşün zirvesinde, DePatie New York'ta bir yönetim kurulu toplantısına gönderilmiş ve çizgi film stüdyosunun kapatılacağı konusunda bilgilendirilmiştir. DePatie görevi 1963'te tamamlanmıştır.  Stüdyodaki son proje, 1964 Warner Bros. filmi The Incredible Mr. Limpet için McKimson'ın yönettiği animasyon sekanslarını yapmaktı. Stüdyo kapanınca, 20 Eylül 1964'te ABC'de yayınlanan The Porky Pig Show'un açılış ve kapanış jeneriklerini üretmek için New York'taki Hal Seeger Productions ile sözleşme imzalanmak zorunda kalmıştır. Bu, Looney Tunes karakterlerinin Los Angeles bölgesi dışında canlandırıldığı ilk zamanlardan biri olmuştur.

 1964-1967: DePatie-Freleng Enterprises ve Format Productions  
David H. DePatie ve Friz Freleng, 1963'te DePatie-Freleng Enterprises'ı kurmuş ve eski Warner Bros. Cartoons stüdyosunu genel merkez olarak kiralamışlardır. 1964'te Warners, 1967'ye kadar süren bir düzenleme olan daha fazla Looney Tunes ve Merrie Melodies üretmesi için DePatie-Freleng ile sözleşme imzalamıştır. Bunların büyük çoğunluğu Daffy Duck ile Speedy Gonzales'i eşleştirdi ve Freleng'in yönettiği birkaç ilk çizgi filmden sonra, Robert McKimson, kalan DePatie-Freleng Looney Tunes'un çoğunu yönetmesi için işe alınmıştır.

DePatie-Freleng'in çizgi filmlerine ek olarak, The Road Runner ve Wile E. Coyote'un yer aldığı bir dizi yeni kısa film, bağımsız bir animasyon stüdyosu olan Herbert Klynn'in Format Productions'ından sipariş edilmiştir. Road Runner'ın yaratıcısı Chuck Jones'un altında yıllarca çalışmış olan kıdemli Warner animatörü Rudy Larriva, bu filmler için yönetmenlik görevlerini üstlenmiş ancak Jones bağlantısıyla bile, Larriva'nın Road Runner şortları eleştirmenler tarafından Jones'unkine kıyasla daha düşük ve esprisiz olarak kabul edilmiştir. McKimson ayrıca ana DePatie-Freleng ekibiyle birlikte Larriva'nın çabalarından daha fazla saygı gören iki Road Runner kısa filmi daha yönetmiştir.

Üç yıl boyunca dış kaynaklı çizgi filmlerden sonra, Warner Bros. prodüksiyonu şirket içine geri getirmeye karar vermiştir. DePatie-Freleng'in sözleşmesi feshedilmiş (daha sonra San Fernando Vadisi'ndeki yeni stüdyolara taşındılar) ve format, Warner Bros.'un kendi stüdyosu tekrar faaliyete geçene kadar boşluğu doldurmak için Daffy ve Speedy (yine Rudy Larriva tarafından yönetilen) ile üç "tampon" çizgi film üretmek üzere görevlendirilmiştir.

 1967-1969: Warner Bros.-Seven Arts Animation 

Yeni çizgi film stüdyosu, stüdyo yöneticisi William L. Hendricks tarafından kurulması ve yönetilmesi planlanmıştı. Bob Clampett'i emeklilikten kurtarmaya yönelik başarısız bir girişiminin ardından eski Walter Lantz Productions ve Hanna-Barbera animatörü Alex Lovy yeni stüdyoya yönetmen olarak atanmıştır. Uzun süre birlikte çalıştığı Laverne Harding'i de yeni stüdyonun baş animatörü olarak getirmiştir. Disney animatörü Volus Jones ve Disney'de asistan olarak başlayan Ed Solomon'u getirdi ve bu da stüdyonun bu döneminden çizgi filmlerin stilistik olarak stüdyonun "Altın Çağı"ndan oldukça farklı olmasına katkıda bulunmuştur. Lovy ayrıca, her ikisi de orijinal stüdyonun emektarları olan animatör Ted Bonnicksen ve mizanpaj sanatçısı Bob Givens'ı da getirmiştir. Stüdyo açıldıktan kısa bir süre sonra Warner Bros., Seven Arts Associates tarafından satın alınmış ve stüdyonun adı Warner Bros.-Seven Arts olarak değiştirilmiştir. 

Başlangıçta, Lovy'nin yeni ekibi daha fazla Daffy ve Speedy çizgi filmi üretmişti ancak kısa süre sonra Cool Cat ve Merlin the Magic Mouse gibi yeni karakterler ve hatta her iki seride de olmayan tek çizgi film olan Norman Normal (1968) gibi ara sıra deneysel çalışmalar yaratmaya başlamıştır. Lovy'nin karikatürleri iyi karşılanmamış ve birçok meraklı onları (özellikle Daffy ve Speedy çabalarını) stüdyo tarafından şimdiye kadar üretilen en kötü çizgi filmler olarak görmüştür. 

Bir yıl sonra Alex Lovy ayrılmış ve Hanna-Barbera'ya geri dönmüştür. Ardından Robert McKimson stüdyoya geri getirilmiştir. Lovy'nin yarattığı karakterleri (ve kendi yarattığı iki karakteri: Bunny ve Claude) kullanmaya odaklanmış stüdyonun klasik karakterleri yalnızca reklamlarda (Plymouth Road Runner'da olduğu gibi) ve çizgi film şovu tamponlarında görünmesini sağlamıştır. McKimson'ın dönemin filmleri, Lovy'ninkinden daha fazla yetişkin odaklı mizaha sahipti ancak, 10 Ekim 1969'da Warner Bros., tüm kısa konularının üretimini durdurdu ve Warner Bros.-Seven Arts, Kinney National Company tarafından satın alındığında stüdyoyu tamamen kapatmıştır. Looney Tunes ve Merrie Melodies kısa filmlerinin arka kataloğu, 2000'li yıllara kadar Warner Bros. Television için popüler bir yayın ve sendikasyon paketi olarak kalmıştır. Bu zamana kadar Ağustos 1948 kısa filmlerin haklarını geri almış ve 11 Haziran 1956'da Associated Artists Productions'a (a.a.p olarak bilinir) satmıştır.

 Warner Bros. Cartoons etkin isimler 1933–1969 

 Stüdyo başkanları 

 Leon Schlesinger (1933–1944)Barrier, Michael (1999) s. 323-324, 329, 467, 562
 Eddie Selzer (1944–1958)
 John Burton (1958–1961)
 David H. DePatie (1961–1964)1964'ten 1966'ya kadar olan kısa filmler DePatie'nin kendi stüdyosu  tarafından üretilmiştir.
 William L. Hendricks (1967–1969)

 Direktörler 
*  Tex Avery (1935–1942) ( 'Fred Avery'  olarak belirtilmiştir)Bariyer (1999) sf. 328-329; 435
 Ted Bonnicksen (1963)
 Bernard B. Brown (1934)
 Gerry Chiniquy (1964)
  'Bob Clampett'  (1937–1946) (kredisi  'Robert Clampett' )https://cartoonresearch.com/index.php/in-his-own -words-bob-clampett-at-warners /
 Cal Dalton (1938–1940)
  'Arthur Davis'  (1946–1949, 1962)
 Earl Duvall (1933-1934)
  'Friz Freleng'  (1934–1938, 1940–1964) ((1936'nın sonlarına kadar)  'Isadore Freleng'  ve (1955'in sonlarına kadar)  'I. Freleng  ')
 Ben Hardaway (1934–1935, 1938–1940)
 Ken Harris (1959)
 Cal Howard (1938)
 Ub Iwerks (1937)
  'Chuck Jones'  (1938–1964) (1940'ın sonlarına kadar)  'Charles Jones'  ve (1955'in sonlarına kadar)  'Charles M. Jones' ' ')Bariyer (1999) sf. 352
 Jack King (1934–1936)
 Abe Levitow (1959–1962)
 Alex Lovy (1967–1968)
  'Norman McCabe'  (1940–1943)
  'Robert McKimson'  (1946–1969)
 Phil Monroe (1963–1964)
 Maurice Noble (1961–1964)
 Tom Palmer (1933)
 Hawley Pratt (1961–1964)
  'Frank Tashlin' '' (1936–1938, 1943–1946)Bariyer (1999) 334-335; 435
 Richard Thompson (1963)
 Bill Tytla (1964)
 Irv Spector (1965)

 Storyboard sanatçıları / yazarları 

 Howard Baldwin
 Nick Bennion
 David Detiege
 John Dunn
 Warren Foster
 Friz Freleng
 Ben Hardaway
 George Hill
 Cal Howard
 Rich Hogan
 Chuck Jones
 Lew Landsman
 Lou Lilly
 Sid Marcus
 Michael Maltese
 George Manuell
 Robert McKimson
 Melvin "Tubby" Millar
 Jack Miller
 Dave Monahan
 Fred Neiman
 Tedd Pierce
 Bill Scott
 Dr. Seuss
 Lloyd Turner

 Arka plan sanatçıları / tasarımcılar 

 Pete Alvarado
 Philip DeGuard
 Gene Fleury
 Nic Gibson
 Robert Givens
 Robert Gribbroek
 Alex Ignatiev
 John Didrik Johnsen
 Willie Ito
 Paul Julian
 Earl Klein
 John McGrew
 Tom McKimson
 Maurice Noble
 Ernie Nordli
 Tom O'Loughlin
 Hawley Pratt
 David Rose
 Micheal Sasanoff
 Don Smith
 William Butler
 Richard H. Thomas
 Cornett Wood
 Irv Wyner

 Animatörler 

 Fred Abranz
 Art Babbitt
 Warren Batchelder
 Robert Bentley
 Richard Bickenbach
 Norm Blackburn
 Ted Bonnicksen
 Jack Bradbury
 Bob Bransford
 Pete Burness
 George Cannata
 Robert "Bobe" Cannon
 John Carey
 Jack Carr
 Bob Carlson
 Ken Champin
 Gerry Chiniquy
 Robert Clampett
 Ben Clopton
 Herman Cohen
 Shamus Culhane
 Cal Dalton
 Keith Darling
 Basil Davidovich
 Arthur Davis
 Jim Davis
 Phil DeLara
 Jaime Diaz
 Joe D'Igalo
 Russell Dyson
 Robert Edmunds
 I. Ellis
 Paul Fennell
 Hugh Fraser
 John Freeman
 Ace "A.C." Gamer (Efekt Animatörü)
 John Gibbs
 George Grandpre
 Manny Gould
 Lee Halpern
 Rollin Hamilton
 Laverne Harding
 Ken Harris
 Emery Hawkins
 Alex Ignatiev
 Chuck Jones
 Fred Jones
 Volus Jones
 Jack King
 Anatolle Kirsanoff
 Rudy Larriva
 Art Leonardi
 Abe Levitow
 Harry Love (Effects Animator)
 Bob Matz
 Max Maxwell
 Norman McCabe
 John McGrew
 Charles McKimson
 Robert McKimson
 Thomas McKimson
 Bill Meléndez
 Phil Monroe
 Al Pabian 
 Jim Pabian
 Ray Patin
 Manuel Perez
 Tom Ray
 Bob Richardson
 Vive Risto
 Phil Roman
 Virgil Ross
 Rod Scribner
 Larry Silverman
 Hank Smith
 Paul Smith
 Ed Solomon
 Irven Spence
 Robert Stokes
 Sid Sutherland
 Bob Taylor
 Richard Thompson
 Riley Thomson
 Frank Tipper
 Gil Turner
 Lloyd Vaughan
 Sandy Walker
 Elmer Wait
 Ben Washam
 Volney White
 Bob Wickersham
 Don Williams

 Ses 

 Tex Avery
 Dave Barry
 Dick Beals
 Bea Benaderet
 Julie Bennett
 Sara Berner
 Mel Blanc
 Billy Bletcher
 Lucille Bliss
 Billy Booth
 Robert C. Bruce
 Arthur Q. Bryan
 Daws Butler
 Pinto Colvig
 Joe Dougherty
 June Foray
 Stan Freberg
 Joan Gerber
 Frank Graham
 Bernice Hansen
 Margaret Hill-Talbot
 Trust Howard
 Paul Julian
 Abe Lyman
 Tedd Pierce
 Alan Reed
 Marian Richman
 Kent Rogers
 Hal Smith
 John T. Smith
 Larry Storch
 Bill Thompson
 Danny Webb
 Nancy Wible

 Müzik 

 Müzik Direktörleri 

 Bernard B. Brown (1933-1936)
 Norman Spencer (1933-1936)
 Carl W. Stalling (1936–1958) (1946'nın sonlarına kadar Carl W. Stall olarak anılacaktır)
 Eugene Poddany (1951) ·
 Milt Franklyn (1954-1962)
 John Seely (1958) ·
 William Lava (1962–1969) (1967'ye kadar Bill Lava olarak anılacaktır)
 Walter Greene (1966-1967)
 Frank Perkins (1967) ·

 Orkestra 

 Milt Franklyn (1936-1962)

 Film (Ses efektleri) editörleri 

 Treg Brown
 Irvin Jay
 Lee Günther
 Hal Geer

 Ayrıca bakınız 

 Looney Tunes
 Merrie Melodies

 Notlar 

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 

 Warner Bros. resmi sitesi
 Warner Bros. Animasyon Kronolojisi: 1930'dan Günümüze

Kategori:Hollywood tarihi ve kültürü
Kategori:Los Angeles merkezli şirketler
Kategori:Kaliforniya merkezli şirketler
Kategori:Warner Bros.
Kategori:Warner Bros. Animasyon Ltd. kişileri
Kategori:Warner Bros. çizgi filmleri
Kategori:Warner Bros. Pictures imtiyazları