İnsan doğası

İnsan doğası insanların doğal olarak sahip oldukları söylenen düşünme, hissetme ve hareket etme biçimleri de dahil olmak üzere temel eğilimleri ve özellikleri ifade eden bir kavramdır. Bu terim genellikle insanlığın özünü veya insan olmanın 'ne anlama geldiğini' belirtmek için kullanılır. Bu kullanımın tartışmalı olduğu kanıtlanmıştır, çünkü böyle bir özün gerçekten var olup olmadığı konusunda bir anlaşmazlık vardır.

İnsan doğası hakkındaki tartışmalar yüzyıllar boyunca felsefe dünyasının odak noktalarından biri olmuş ve sıklıkla gündeme gelmiştir. Felsefenin ele aldığı perspektif açısından farklılık gösterse de, insan doğasının gelişimi ve değişimi mukayeseli olarak genlerin orantılı etkisi ve çevreyle (social environment) ilişkilidir. İnsanı belirleyen özelliklerin genetikten mi yetiştirme doğrultusunda mı (nature versus nurture) oluştuğu veya geliştiği uzun zamanlar boyunca biyolojide ve genel olarak insanlar arasında bir tartışma konusu olmuştur. İnsanın doğası, doğa bilimleri, sosyal bilimler ve felsefe gibi akademik disiplinlerde de geniş bir rol oynamış ve çeşitli filozoflar tarafından insanın doğasına dair çıkarımlar yapılmıştır.

İnsan doğasına dair çıkarımların ve düşüncelerin, Orta Doğu ve Batı dünyasının diline ve genel olarak felsefesine sağladığı etki bakımından dolayı Antik Yunan felsefesinde başladığı düşünülmektedir.Gilden, Hilail, ed. 1989. "Progress or Return." In An Introduction to Political Philosophy: Ten Essays by Leo Strauss. Detroit: Wayne State University Press. Aristotelesçi teleolojik yaklaşımın hakim olduğu Geç antik çağ ve orta çağda, insan doğasının bireylerden bağımsız ayrı bir kişilik olarak bulunduğu ve bu bağımsız kişiliğin insanı kendisi yani olduğu kişi yaptığı düşünülüyordu.

 Kaynakça