8,2 binyıl olayı

Klimatolojide 8,2 binyıl olayı, günümüzden yaklaşık 8.200 yıl önce meydana gelen küresel sıcaklıklarda ani bir düşüştür. Yaklaşık MÖ 6.200 ve sonraki iki ila dört yüzyıl boyunca sürdü. Holosen'de Nortgripiyen çağının başlangıcını tanımlar. Daha önce Genç Dryas soğukluğunda daha hafif, ancak ondan sonraki Küçük Buzul Çağı'ndan daha şiddetli olan 8,2 binyıl olayı, Holosen iklimsel optimum genel eğilimler için önemli bir istisnaydı. Olay sırasında, atmosferdeki metan konsantrasyonu, hemisferik ölçekte soğutma ve kurutma ile %15 emisyon azalması ile 80 ppb azalmıştır.

 Kimlik 
küçükresim|upright=2.04|8,2 binyıl olayı ile sıcak Holosen dönemi. Orta Grönland buz çekirdeği, sıcaklığı 19. yüzyılın ortalarına kadar yeniden yapılandırdı.
MÖ 6200 civarında hızlı bir soğuma, ilk olarak 1960 yılında İsviçreli botanikçi 'Heinrich Zoller' tarafından tespit edildi ve olay 'Misox salınımı' olarak adlandırıldı. Bu; Norveç'te Finse etkinliği olarak da bilinir. Bond ve ark. 8,2 binyıl olayının kaynağını 1.500 yıllık bir  ile bağlantılı olduğunu savundu; Bond olayı 5 ile ilişkilendirdi.

Olay için en güçlü kanıt; Kuzey Atlantik bölgesinden geliyor; iklimdeki bozulma, Grönland buz çekirdeklerinde ve ılıman ve tropikal Kuzey Atlantik'in tortul ve diğer kayıtlarında da açıkça görülebilmektedir. Bu durum Antarktika'daki buz çekirdeklerinde ve Güney Amerika endekslerinde daha az belirgindir. Soğuk algınlığının etkileri küreseldi, ancak en önemlisi deniz seviyesindeki değişimleriydi.

 Soğuma olayı 
Bu olay, büyük olasılıkla buzul gölleri Ojibway ve Agassiz gölünün aniden Kuzey Atlantik Okyanusu'na aktığında, kuzeydoğu Kuzey Amerika'nın Laurentide Buz Tabakasının son çöküşünden kaynaklanan büyük bir eriyik su darbesinden kaynaklanmış olabilir.  Aynı tür eylem, Columbia Nehri havzasının Kanallı kabuklarını yaratan Missoula taşkınlarını meydana getirdi. Eriyik su darbesi, Kuzey Atlantik termohalin dolaşımını etkilemiş olabilir. Atlantik'te kuzeye doğru ısı taşınmasını azaltır ve önemli ölçüde Kuzey Atlantik soğumasına neden olur. Soğutma tahminleri değişiklik gösterir ve bir şekilde proxy verilerinin yorumlanmasına bağlıdır, ancak yaklaşık 1 ila 5 °C (1,8 ila 9,0 °F) arasında düşüşler rapor edilmiştir. Grönland'da olay BP 8175'te başladı ve soğutma 20 yıldan kısa bir süre içinde 3,3 °C (on yıllık ortalama) oldu. En soğuk dönem yaklaşık 60 yıl sürdü ve toplam süresi yaklaşık 150 yıldı. Eriyik suyu nedensellik teorisi, başlangıcı ve bilinmeyen bir etki bölgesi ile tutarsızlıklar nedeniyle spekülasyona atılıyor.

Araştırmacılar, deşarjın muhtemelen 600 yıla kadar süren daha soğuk bir iklimin üzerine bindirildiğini ve bunun bir bütün olarak olaya katkıda bulunan yalnızca bir faktör olduğunu öne sürüyorlar. Fransız gemisi ilk karot sahasına demir atarken, Cronin, kıç güvertesinin yukarısında asılı olan otoyollarda bir yer buldu, böylece aşağıdaki çalışma ekibinin örnekleme ekipmanını hazırlamasını izleyebildi. Uzun boylu ve ağaran saçlara ve güçlü fikirlere sahip olan Cronin, 1978'de USGS'ye katılan ve o zamandan beri iklim değişikliği, deniz seviyesi yükselmesi ve haliç oluşumu ve okyanus sirkülasyonu gibi eski dönemler hakkında üretken bir şekilde yayın yapan bir araştırma jeologudur.

Daha ileride, bazı tropikal kayıtlar, Endonezya'daki eski bir mercan resifine açılan çekirdeklere dayalı olarak 3 °C (5,4 °F) soğumayı rapor ediyor. Olay ayrıca yaklaşık 300 yıl içinde yaklaşık 25 ppm'lik küresel bir CO 2 düşüşüne neden oldu. Ancak, diğer tropikal bölgelerin tarihlenmesi ve yorumlanması, Kuzey Atlantik bölgelerinden daha belirsizdir. Ek olarak, iklim modelleme çalışması, hem eriyik su miktarının hem de eriyik su yolunun Kuzey Atlantik termohalin dolaşımını bozmada önemli olduğunu göstermektedir.

İlk eriyik su darbesi, 0.5 ila 4 m (1 ft 8 inç ve 13 ft 1 inç) arasında deniz seviyesinde yükselmeye neden oldu. Göl hacmi ve çürüyen buz örtüsü boyutuna ilişkin tahminlere dayalı olarak, 0,4–1,2 m (1 ft 4 inç – 3 ft 11 inç) değerler dolaşmaktadır. Mississippi Deltası'ndan gelen deniz seviyesi verilerine dayanarak, Agassiz Gölü-Ojibway (LAO) drenajının sonu 8,31 ila 8,18 ka'da meydana geldi ve 0,8 ila 2,2 m arasında değişiyor. Ren-Meuse Deltası'ndan gelen deniz seviyesi verileri, 'normal' post- buzul deniz seviyesinin yükseldiğini gösteriyor. Eriyik suyu darbesi deniz seviyesinde yükselme, serbest bırakma alanından çok uzakta yaşandı. Su kütlelerinin kaymasıyla ilişkili yerçekimi ve geri tepme etkileri, deniz seviyesindeki parmak izinin Hudson Körfezi'ne daha yakın bölgelerde daha küçük olduğu anlamına geliyordu. Mississippi Delta, yaklaşık% 20 kaydeder Northwestern Avrupa% 70 ve Asya küresel ortalama miktarın% 105 kaydeder. 8,2 binyıl olayı soğuması geçici bir özellikti; ancak eriyen su darbesinin deniz seviyesindeki yükselişi kalıcıydı.

2003 yılında, Amerika Birleşik Devletleri Savunma Bakanlığı Ağ Değerlendirme Bürosu (ONA), modern bir iklim değişikliğinin olası ve potansiyel etkileri üzerine bir çalışma yapmak üzere görevlendirildi. ONA başkanı Andrew Marshall yönetiminde yürütülen çalışma, kesin olarak Genç Dryas ile daha ılıman Küçük Buz Devri arasındaki orta alternatif olduğu için, olası iklim değişikliğini 8,2 binyıl olayı üzerine modelledi.

 Kuzey Afrika ve Mezopotamya 
Kuzey Afrika'da daha kurak koşullar göze çarpıyordu ve Doğu Afrika beş asırlık genel kuraklık yaşadı. Batı Asya'da, özellikle Mezopotamya, 8,2 binyıl olayı 300 yıllık bir kuraklaşma-soğuma olayıydı ve Mezopotamya'da sulama tarımı ve üretim fazlası üretimi için doğal gücü sağlamış olabilir ki bu da en erken sınıf oluşumu ve kentsel yaşam için gerekliydi.

Ancak, bu dönem yüzyıllar boyunca meydana gelen değişikliklerin, en açık şekilde Grönland buz çekirdeklerinde kaydedildiği üzere, yaklaşık 100 yıllık ani olayla özel olarak ilişkilendirilmesi zordur.

Özellikle Suriye'deki Tel Abyad'da, M.Ö. yaklaşık 6200'de yerleşim terk edilmemişti.

 Ayrıca bakınız 

 Genç Dryas
 4,2 binyıl olayı

 Kaynakça 

Kategori:MÖ 7. binyıl
Kategori:İklim değişikliği