Velayet Ayeti

Velayet Ayeti (Arapça: آية الولاية); Maide Suresinin 55. ayeti. Ayet, müslümanlara Allah, Muhammed, namaz kılan ve rüku ederken zekat veren kişilerin velayetine işaret eder.

 Ayet 
إِنّما وَلیکُمُ اللّهُ و رَسولُهُ والّذینَ ءَامَنوا الَّذینَ یقِیمُونَ الصَّلوةَ و یؤتُونَ الزَّکوة و هُم راکِعونَ

 Nüzul Sebebi 

Genel olarak Şii ve Sünni kaynakların zikredildiğine göre, bu ayet Ali hakkında nazil olmuştur. 
Rivayetlere göre, Allah Resulünün mescidinde Ali namazda, rükû halindeyken bir dilenci ondan yardım istemiş, o da küçük parmağında olan yüzüğünü ona vermiştir. Bu anda velayet ayeti nazil oldu.Kadı Nurullah Şuşteri, İhkaku’l Hak, c.2, s.399Hakim Hasakani, Şevaidu’t Tenzil, c. 1, s. 209 – 239Fazıl b. Hasan Tabersi, Mecmeu’l Beyan, c. 3, s. 324 ve 325
Ebuzer-i Gıfari de aynı şekilde ayetin iniş(nuzûl) sebebini zikretmiş de devamında şunu ekliyor: Şu anda İslam peygamberi olan Muhammed namaz okumaktaydı. Namazı bitince şu kelimelerle dua etti: "Rabbim! Kardeşim Musa senden kalbine genişlik vermeyi, İşini kolaylaştırmayı, dilinin bağını çözmeyi istedi, insanlar sözünü iyice anlasınlar diye. Ayrıca ailesinden biri olan kardeşi Harun'u ona vezir et, dedi. Ey Rabbım, ben Muhammed, senin peygamberinim, kalbime genişlik ver, İşimi kolaylaştır. Ailemden Ali'yi bana vezir et, arka olsun bana, onunla kuvvetleneyim". Muhammed'in duası henüz tam olarak bitmeyince, Cebrâil bu ayeti peygambere ulaştırdı.
Bu hadisi nakleden sahabelerden bazıları şunlardır:
Ali,Şevaidu’t Tenzil, c. 1, s. 226; ed-Durru’l Mensur, c. 3, s. 106; el-Müracaat, s. 230 Abdullah bin Abbas,Şevaidu’t Tenzil, c. 1, s. 232 Ebu Rafi’ Medeni,Ağa Bozorg Tehrani, ez-Zerie, c. 15, s. 18 -19 Ammar b. Yasir,ed-Durru’l Mensur, c. 3, s. 106 Ebuzer-i Gıfari,Feraidu’s Simteyn, c. 1, s. 194 Enes b. MalikŞevaidu’t Tenzil, c. 1, s. 225 ve Mikdad b. Esved,Şevaidu’t Tenzil, c. 1, s. 228 Müselleme b. Kuheyl,ed-Durru’l Mensur, c. 3, s. 105 Utbe b. Ebi HekimCamiu’l Beyan, c. 6, s. 390, SuddeCamiu’l Beyan, c. 6, s. 389 ve Mücahid bu hadisi nakletmişlerdir.
Bir Şii kaynağına göre, bu ayetin vahyi, Gadîr vakıasını takip etti. Orada Muhammed "Ben kimin mevlâsı isem (''Velî'' sözcüğü ile eş anlamlıdır), Ali de onun mevlâsıdır!" dedi. 

Tefsir
''İnnemâ (Arapça: اِنَّما)'' kelimesi Arap dilinde tekilliği göstermek için kullanılıp ''ancak, fakat, yalnız, sadece'' anlamlarını taşır. ''Velî (Arapça: ولی)'' kelimesi ise ''maddi ve manevi lider, sahib, yardımcı'' anlamlarını taşır. Ancak hicri birinci yüzyılının dil kitaplarında, sadece ''lider'' anlamında kullanıyordu, ''dost'' anlamı sonralarda kullanıldı.Eltebiyan fi tefsir-i Kuran, c. 3, s. 560

 Ayrıca bakınız 
 Ehl-i beyt
 El-İt'am ayeti
 Ayet
 Meveddet Ayeti
 İmam Ali Ansiklopedisi
Kaynakça

Kategori:Ayetler