Paul de Kock

Charles Paul de Kock (21 Mayıs 1793 Passy, Paris - 27 Nisan 1871, Paris), Fransız romancıdır.

 Biyografi 
Terör kurbanı Hollandalı bir bankacı olan babası Jean Conrad de Kock, 24 Mart 1794 Paris'te giyotine edildi. Evlilik öncesi soyadı Kirsberger olan annesi Anne-Marie Perret, Basel'den dul bir kadındı. Paul de Kock hayata bir bankacı katibi olarak başladı. Çoğunlukla Boulevard St. Martin'de ikamet etti.

Sahne için yazmaya çok erken başladı ve birçok opera libretto yazdı. İlk romanı L'Enfant de ma femme (1811), masrafları kendisine ait olmak üzere yayınlandı. 1820'de Georgette, ou la Nièce du tabellion ile Paris hayatını konu alan uzun ve başarılı roman serisine başladı. Restorasyon sırasında ve Louis-Philippe'in ilk günleri en üretken ve başarılı dönemiydi.
sağ|küçükresim| De Kock'un karikatürü, André Gill, 1867
Paris'teki yaşamın özel ressamı olarak kabul edildiği Fransa'da yurtdışındakine nispeten daha az popülerdi. Dostoyevski, İnsancıklar (1846) romanında, De Kock'un bir romanını okumanın hanımlara uygun olmadığını yazdı.Poor Folk, Everyman's Library 1948 s. 63 James Joyce'un Ulysses'i, Calypso, Sirens ve Circe bölümlerindeki adıyla ilgili imalar da dahil olmak üzere Paul De Kock'a göndermeler içerir. The Girl with the Three Pairs of Stays romanında da Circe bölümünde bahsedilir. Binbaşı Pendennis'in (İngiliz yazar William Makepeace Thackeray'ın "Pendennis" romanında), onu kesinlikle güldüren Paul de Kock dışında otuz yıldır roman türünden hiçbir şey okumadığına dair yorumu bulunmaktadır.

Grisette'in ortadan kalkması ve Henri Murger tarafından tarif edilen ucuz dağılma, pratikte Paul de Kock'u modası geçmiş hale getirdi. Ancak davranış öğrencileri için, 19. yüzyılın ilk yarısında Paris'te yaptığı alt ve orta sınıf yaşam portresinin değeri hala vardır.

 Çalışmaları 
Paul de Kock yaklaşık 100 cilt yazdı. Birkaç tanesi dışında çalışmalarının hepsi orta sınıf Paris yaşamının, guinguette, kabare ve muğlak maceraların hikâyeleridir. En ünlü eserleri arasında André le Savoyard (1825) ve Le Barbier de Paris (1826) sayılabilir.

Hikâyeler ilk elden gözlem ve acı mizahla doludur. 1905 New International Encyclopædia, öykülerini oldukça kaba, ancak ahlaksız değil, edebi eğitim talep etmeyen ve hassas bir zevke sahip olmayan, tatmin edici olarak tanımlıyor.Rines, George Edwin, ed. (1920). "Kock, Charles Paul de" . Encyclopedia Americana. Çalışmaları olağanüstü şekilde popülerdi. 1905'te, Paul de Kock'tan daha geleneksel Fransız edebiyatı tarihinde nadiren bahsedildi. Çalışmalarının tipik örnekleri:One or more of the preceding sentences incorporates text from a publication now in the public domain: Gilman, D. C.; Peck, H. T.; Colby, F. M., eds. (1905). "Kock, Paul de" . New International Encyclopedia (1st ed.). New York: Dodd, Mead.

 Gustave le mauvais sujet (1821)
 Frère Jacques (1822)
 La laitière de Montfermeil (1827)
 Mösyö Dupont (1825)
 Un Tourlouron (1837)
 La femme, le mari et l'amant (1829)
 Le cocu (1831)
 La pucelle de Belleville (1834)

Eserlerinin 56 ciltlik bir baskısı 1884'te çıktı.

 Konuyla ilgili yayınlar 
 Paul de Kock, Mémoires (1873)
 Th. Trimm, La vie de Charles Paul de Kock (Paris, 1873)

 Kaynaklar 

 Dış bağlantılar 
 1867 André Gill'in Charles Paul de Kock Karikatürü 
 Koruyucu Melek  Eski klasiklerden Zizine'den (1837) kısa bir alıntı

Kategori:19. yüzyıl Fransız oyun yazarları
Kategori:19. yüzyıl Fransız roman yazarları
Kategori:Paris doğumlu yazarlar
Kategori:1871'de ölenler
Kategori:1793 doğumlular
Kategori:Paris doğumlu roman yazarları