Korint Savaşı

Korint Savaşı, MÖ 395'ten MÖ 387'ye kadar süren ve Sparta'yı Ahameniş İmparatorluğu tarafından desteklenen Thebai, Atina, Korinth ve Argos koalisyonuyla karşı karşıya getiren antik Yunan çatışmasıydı.

Savaşın doğrudan nedeni, Thebai ve Sparta'nın müdahale ettiği Yunanistan'ın kuzeybatısındaki yerel bir çatışmaydı. Dolaylı neden ise Sparta'nın "Anadolu, Orta ve Kuzey Yunanistan ve hatta batıdaki yayılmacılığının" kışkırttığı Sparta'ya yönelik düşmanlıktı.Hornblower, "Corinthian War", 391 Korint Savaşı, Sparta'nın Atina ve müttefikleri üzerinde egemenlik kurduğu Peloponez Savaşı'nı (MÖ 431-404) takip etti.

Savaş, Korint (dolayısıyla savaşın adı) ve Thebai yakınlarındaki karada ve Ege'de denizde olmak üzere iki cephede yapıldı. Karada, Spartalılar büyük savaşlarda birkaç erken başarı elde ettiler, ancak avantajlarından yararlanamadılar ve savaş kısa sürede çıkmaza girdi. Denizde, Sparta filosu savaşın başlarında Atina ile müttefik bir Ahameniş filosu tarafından Knidos Deniz Muharebesi'nde kesin bir şekilde mağlup edildi ve Sparta'nın deniz gücü olma girişimlerini etkili bir şekilde sona erdirdi. Bu olaydan yararlanarak Atina, savaşın sonraki yıllarında birkaç deniz seferi başlattı ve MÖ 5. yüzyılda orijinal Delos Birliği'nin parçası olan birkaç adayı yeniden ele geçirdi.

Çatışmanın sonuna doğru bu Atina başarılarından endişe duyan Persler, müttefikleri desteklemeyi bıraktı ve Sparta'yı desteklemeye başladı. Bu kaçış müttefikleri barış aramaya zorladı. Antalkidas Barışı olarak da bilinen Kral Barışı, MÖ 387'de imzalandı ve savaşı sona erdirdi. Bu antlaşma, İran'ın tüm İyonya'yı kontrol edeceğini ilan etti ve diğer tüm Yunan şehirlerinin "özerk" (αὐτονόμους) olacağını ilan ederek, aslında Yunan şehirlerinin ligler, ittifaklar veya koalisyonlar kurmasını yasakladı. Sparta, hükümlerini uygulama gücüyle barışın koruyucusu olacaktı. Bu nedenle savaşın etkileri, İran'ın Yunan siyasetine başarılı bir şekilde müdahale etme, Yunan şehir devletlerini atomize etme ve birbirlerinden izole etme ve Sparta'nın Yunan siyasi sistemindeki hegemonik konumunu onaylama yeteneğini tesis etmekti.Fine, The Ancient Greeks, 556–9

 Kaynakça