Irk yok olumu

Irk yok olumu veya ırk intiharı, sosyolog Edward A. Ross tarafından 1900 yılında ortaya atılan ve öjenikte kullanılan alarmist bir terimdi. Irksal yok olumu retoriği, yerli Protestan ve göçmen Katolik kadınlar arasında veya daha genel olarak "uygun" veya "en iyi" (beyaz, zengin, eğitimli Protestanlar) ile "uygun olmayan" veya "istenmeyen" (yoksul, eğitimsiz, suçlular, hastalıklı, zihinsel ve fiziksel "kusurlar" ve etnik, ırksal ve dini azınlıklar) arasında doğum oranı farkı öne sürerek, "uygun" grubun nihayetinde yok olma noktasına kadar azalacağını savunur. Irk yok olumuna olan inanç, İskandinavcılığın bir unsurudur. Doğu Asya karşıtı söylemde, kavram "Sarı Tehlike" ile ilişkilendirilmektedir.

1902'de ABD Başkanı Theodore Roosevelt ırk yok olumunu "bu ülkedeki diğer tüm sorulardan temelde sonsuz derecede daha önemli" olarak nitelendirek "kasıtlı olarak evlilikten kaçınan ve tutku ve beyni bilmeyecek kadar soğuk bir kalbi olan erkeğin veya kadının; çocuk sahibi olmaktan hoşlanmayacak kadar sığ ve bencil olduğunu, ırka karşı gerçek bir suçlu olduğunu ve tüm sağlıklı insanlar tarafından aşağılayıcı bir tiksinti konusu olması gerektiğini" savunmuştur. Aynı şekilde, 1905'te, kendi seçimiyle çocuğu olmayan bir erkeğin veya kadının "hor görülmeyi hak ettiğini" savunmuştur.

Kanada'da ırk yok olumu fikri, "Kanada Göçmenlik Politikası" eserinde yerli nüfusun doğum oranının düşmesinin sözde nedeni olarak "artan rekabet karşısında görünüşünü sürdürme mücadelesini" gösteren WS Wallace tarafından benimsendi. Düşük doğum hızı. Wallace, göçmenlerin bir ulusun nüfusunu artırmadığını, sadece onun yerini aldığını iddia etti.

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 




 </ref>


 Dış bağlantılar 





Kategori:Doğum yanlılığı
Kategori:Öjenik
Kategori:İskandinavcılık
Kategori:Amerika Birleşik Devletleri'nde Doğu Asya karşıtlığı
Kategori:Amerika Birleşik Devletleri'nde göç karşıtı siyaset