Ernesto Palacio

Ernesto Palacio (d. 4 Ocak 1900, San Martin - ö. 3 Ocak 1979, Buenos Aires), Arjantinli tarihçi ve 1920'lerde etkin olan aşırı sağ milliyetçi aydınlardan biridir. Bu ideoloji genel olarak, feodal ekonomik ilişkiler ve daha "organik" bir sosyal düzen için nostaljiye dayanan "gelenekselci" konumdan doğan aşırı sağ bir Arjantin milliyetçi hareketi olan "Nacionalismo" olarak adlandırılır.

 İlk yılları 
Palacio, 4 Ocak 1900'de Buenos Aires Eyaleti'nin San Martin şehrinde Alberto C. Palacio ve Ada Calandrelli'nin oğlu olarak doğdu. Karikatürist Lino Palacio'nun kardeşidir. Ernesto Palacio, 1919'da hukuk okumak için Buenos Aires Üniversitesi Hukuk ve Sosyal Bilimler Fakültesi'ne girdi ve 1926'da mezun oldu. Burada politik yaşamına bir anarşist olarak başladı. Ancak milliyetçiliğe ilgi duydu. Çünkü bu hareket Arjantin toplumunun yeniden canlanmasını hedefliyordu. Bu dönemde Palacio, Katolik Kilisesi'nin takipçisi oldu.Roger Griffin & Matthew Feldman, Fascism: The 'Fascist Epoch, 2004, p. 353 Dönüşümündeki ana etken, arkadaşı César Pico ve yazılarından etkilendiği İspanyol düşünür Ramiro de Maeztu'ydu.

1930 askeri darbesini takiben kısa bir süre San Juan Eyaleti'nde İçişleri ve Halk Eğitimi Bakanı olarak görev yaptı.Rees, Biographical Dictionary of the Extreme Right, p. 287

 Milliyetçi çalışmaları 
Palacio, 1927'de kurulan sağcı La Nueva Republica (LNR) dergisinde düzenli olarak yazıyordu.Joseluis Romero, A History of Argentine Political Thought, p. 228 Dergi integralizm fikirleri etrafında şekillendi.Griffin & Feldman, Fascism, p. 336 Palacio ayrıca ilk kez Temmuz 1940'ta çıkan koyu Katolik düşünceleri yansıtan Nuevo Orden dergisinde de editörlük yaptı.Graciela Ben-Dror, The Catholic Church and the Jews: Argentina, 1933-1945, 2009, p. 174 Partido Libertador'un kurucusu ve önderi oldu. İngiliz karşıtı duyguların liderlerinden biri haline geldi. Arjantin yerlilerine karşı da olumsuz bir tutumu vardı. Tamamıyla beyaz bir Arjantin istiyordu.Finchelstein, The Ideological Origins of the Dirty War, p. 16

Palacio, Peronizme sempati duyan kendi neslinin üyelerinden biriydi ve 1946'da Arjantin Temsilciler Meclisi'ne koalisyon adayı olarak seçildi.Alberto Ciria, Parties and Power in Modern Argentina (1930-1946), 1974, p. 151 1952'ye kadar Milletvekili olarak kaldı, Juan Perón'un gösterdiği otoriterlik nedeniyle harekete katıldığını iddia etti. Peronizme yakın fikirleri nedeniyle, Özgürleştirici Devrim adı ile anılan diktatörlük rejimi sırasında, siyasi olarak yasaklandı ve zulme uğradı.

 Yazıları 
Tarihçi Palacio'nun en bilinen eseri iki ciltlik Historia de la Argentina 1515-1976'nın son baskısı 1979'da yapıldı. Edebiyat dergisi Sur'un da bir süre yöneticiliğini yaptı.René de Costa, Humor in Borges, 2000, p. 113 Akademisyen olarak, 1931'den 1938'e kadar Escuela Comercial de Mujeres'de Antik tarih ve Arjantin tarihi bölüm başkanıydı ve 1942'de Justo José de Urquiza Koleji'nde Coğrafya Profesörü olarak atandı.

 Kaynakça 

Kategori:20. yüzyıl tarihçileri
Kategori:Arjantinli faşistler
Kategori:Arjantinli tarihçiler
Kategori:1979'da ölenler
Kategori:1900 doğumlular