Sıvı kromatografi-kütle spektrometrisi

Sıvı kromatografi-kütle spektrometrisi (Liquid chromatography–mass spectrometry/LC-MS), sıvı kromatografinin (veya HPLC) fiziksel ayırma yeteneklerini kütle spektrometrisinin (MS) kütle analizi yetenekleriyle birleştiren analitik bir kimya tekniğidir. Birleştirilmiş kromatografi - MS sistemleri, kimyasal analizde popülerdir çünkü her tekniğin bireysel yetenekleri sinerjik olarak geliştirilmiştir. Sıvı kromatografi, birden çok bileşenli karışımları ayırırken, kütle spektrometresi, yüksek moleküler özgüllük ve algılama hassasiyeti ile ayrı bileşenlerin yapısal kimliğini sağlar. Bu ikili teknik, çevresel ve biyolojik kaynaklı karmaşık örneklerde yaygın olarak bulunan biyokimyasal, organik ve inorganik bileşikleri analiz etmek için kullanılabilir. Bu nedenle, LC-MS, biyoteknoloji, çevre izleme, gıda işleme ve ilaç, tarım kimyası ve kozmetik endüstrileri dahil olmak üzere çok çeşitli sektörlerde uygulanabilir.

Sıvı kromatografi ve kütle spektrometrisi cihazlarına ek olarak, bir LC-MS sistemi, ayrılmış bileşenleri LC kolonundan MS iyon kaynağına verimli bir şekilde aktaran bir arayüz içerir. Bu arayüz gereklidir çünkü LC ve MS aygıtları temelde uyumsuzdur. Bir LC sistemindeki mobil faz basınçlı bir sıvı iken, MS analizörleri genellikle yüksek vakum altında çalışır (yaklaşık 10 −6 Torr / 10 −7 "Hg ). Bu nedenle, eluatı LC kolonundan MS kaynağına doğrudan pompalamak mümkün değildir. Genel olarak, arayüz, maksimum miktarda analiti aktaran, LC'de kullanılan mobil fazın önemli bir bölümünü ortadan kaldıran ve kromatografi ürünlerinin kimyasal kimliğini (kimyasal olarak inert) koruyan, LC-MS sisteminin mekanik olarak basit bir parçasıdır. Bir gereklilik olarak arayüz, MS sisteminin iyonlaştırma verimine ve vakum koşullarına müdahale etmemelidir. Günümüzde, en yaygın olarak uygulanan LC-MS arayüzleri, elektrosprey iyonizasyon (electrospray ionization/ESI), atmosferik basınçlı kimyasal iyonizasyon (atmospheric-pressure chemical ionization/APCI) ve atmosferik basınçta foto-iyonizasyon (atmospheric pressure photo-ionization/APPI) gibi atmosferik basınç iyonizasyon (atmospheric pressure ionization/API) stratejilerine dayanmaktadır. Bu arayüzler, yirmi yıllık bir araştırma ve geliştirme sürecinden sonra 1990'larda kullanılabilir hale geldi.

 Kaynakça 

 Konuyla ilgili yayınlar 

Kategori:Kütle spektrometrisi