Vladimir Arnold

Vladimir İgoreviç Arnold (alternatif yazım Arnol'd, Rusça: Влади́мир И́горевич Арно́льд, 12 Haziran 1937 - 3 Haziran 2010)Mort d'un grand mathématicien russe , AFP (Le Figaro) Sovyet-Rus matematikçi. En iyi entegre sistemlerin stabilitesi ile ilgili Kolmogorov-Arnold-Moser teoremi ile tanınmasına rağmen, dinamik sistem teorisi, cebir, felaket teorisi, topoloji, cebirsel geometri, sezgisel geometri, diferansiyel denklemler, klasik mekanik dahil olmak üzere birçok alanda önemli katkılarda bulunmuştur., Hidrodinamik ve tekillik teorisi, ADE sınıflandırma problemini ortaya çıkarmak da dahil olmak üzere, ilk ana sonucundan bu yana - 19 yaşında 1957'de Hilbert'in on üçüncü probleminin çözdü. İki yeni matematik dalı kurdu: KAM teorisi ve topolojik Galois teorisi  öğrencisi Askold Hovanskiy ile).

Arnold aynı zamanda matematiğin popülerleştiricisi olarak da biliniyordu. Dersleri, seminerleri ve çeşitli ders kitaplarının (ünlü Klasik Mekanik Yöntemleri gibi) ve popüler matematik kitaplarının yazarı olarak birçok matematikçiyi ve fizikçiyi etkiledi. Kitaplarının çoğu İngilizceye çevrildi. Eğitim konusundaki görüşleri özellikle Bourbaki'ye karşıydı.

 Biyografi 
Vladimir İgoreviç Arnold 12 Haziran 1937'de Sovyetler Birliği'nin Odessa şehrinde doğdu. Babası matematikçi Vladimiroviç Arnold, (1900-1948). Annesi Yahudi sanat tarihçisi Nina Aleksandrovna Arnold'du (1909-1986, née İsakoviç). Arnold on üç yaşındayken, mühendis olan bir amca ona kalkülüsü ve bazı fiziksel olayları anlamak için nasıl kullanılabileceğini anlattı, bu matematiğe olan ilgisini arttırmaya katkıda bulundu ve babasının bıraktığı matematiksel kitapları kendi başına Leonhard Euler ve Charles Hermite'nin bazı eserlerini de dahil inceledi.Табачников, С. Л. . "Интервью с В.И.Арнольдом", Квант, 1990, Nº 7, ss. 2–7. (in Russian)

Moskova Devlet Üniversitesinden Andrey Kolmogorov öğrencisi ve hala bir gençken Arnold 1957'de çeşitli değişkenlerin sürekli fonksiyonlarının sonlu sayıda iki değişkenli fonksiyonla inşa edilebileceğini gösterdi, böylece Hilbert'in on üçüncü problemini çözdü. Bu Kolmogorov-Arnold temsil teoremidir.

1959'da Moskova Devlet Üniversitesinden mezun olduktan sonra 1986'ya kadar (1965'ten beri profesör) orada çalıştı ve daha sonra Steklov Matematik Enstitüsü'nde çalıştı.

1990 yılında Sovyetler Birliği Bilimler Akademisi'nin (1991'den itibaren Rusya Bilim Akademisi) akademisyeni oldu.Great Russian Encyclopedia (2005), Moscow: Bol'shaya Rossiyskaya Enciklopediya Publisher, vol. 2. Arnold'un sezgisel topoloji teorisini farklı bir disiplin olarak başlattığı söylenebilir.

1999 yılında Paris'te ciddi bisiklet kazası geçirdi ve birkaç hafta sonra bilinci yerine gelmesine rağmen, hafıza kaybı vardı ve hatta hastanede kendi eşini tanıyamadı.Arnold: Yesterday and Long Ago (2010)Polterovich and Scherbak (2011)

Arnold, ölümüne kadar Moskova'daki Steklov Matematik Enstitüsü'nde ve Paris Dauphine Üniversitesinde çalıştı.    Rus bilim adamları arasında en yüksek atıf endeksine sahip olduğu, ve 40'lık h-endeksine sahip olduğu bildirildi.

 Ölüm 
Arnold 73 Haziran doğum gününden dokuz gün önce Paris'te 3 Haziran 2010'da akut pankreatitten öldü. Öğrencileri arasında Alexander Givental, Victor Goryunov, Sabir Gusein-Zade, Emil Horozov, Boris Khesin, Askold Khovanskii, Nikolay Nekhoroshev, Boris Shapiro, Alexander Varchenko, Victor Vassiliev ve Vladimir Zakalyukin yer alır.

15 Haziran'da Moskova'da Novodevichy Manastırı'na defnedildi.

 Popüler matematiksel yazılar 
Arnold, matematiksel titizliği fiziksel sezgi ve kolay bir konuşma ve öğretim tarzı ile birleştiren berrak yazı stili ile bilinir. Yazıları, sıradan diferansiyel denklemler gibi geleneksel matematiksel konulara taze, genellikle geometrik bir yaklaşım sunmaktadır ve birçok ders kitabı yeni matematik alanlarının gelişiminde etkili olduğunu kanıtlamıştır. Arnold ile ilgili standart eleştiri, kitaplarının "uzmanlarının takdir ettiği konuların güzel olduğu, ancak öğrencilerin bu kadar zahmetsizce haklı olduğunu kanıtlamak için gerekli matematiği öğrenmeleri için çok fazla ayrıntı atlanmadığıdır." Savunması, kitaplarının konuyu "gerçekten anlamak isteyenler" e öğretmek olduğu yönündedir (Chicone, 2007).Carmen Chicone (2007), Book review of "Ordinary Differential Equations", by Vladimir I. Arnold. Springer-Verlag, Berlin, 2006. SIAM Review 49(2):335–336. (Chicone mentions the criticism but does not agree with it.)

Arnold, geçen yüzyılın ortalarında matematikte yüksek soyutlama eğiliminin açık bir eleştirmeniydi. Fransa'da Bourbaki okulu tarafından en yaygın olarak uygulanan bu yaklaşımın başlangıçta Fransız matematik eğitimi ve daha sonra diğer ülkelerin de etkisi üzerinde çok güçlü görüşleri vardı.See and other essays in .An Interview with Vladimir Arnol'd , by S. H. Lui, AMS Notices, 1991. Arnold matematik tarihi ile çok ilgilendi. Bir röportajda, Felix Klein'ın 19. Yüzyılda Matematik Gelişimi adlı kitabı - öğrencilerine sıkça önerdiği bir kitap - çalışarak matematik hakkında bildiklerini çok şey öğrendiğini söyledi.B. Khesin and S. Tabachnikov, Tribute to Vladimir Arnold, Notices of the AMS, 59:3 (2012) 378–399. Klasikleri, özellikle Huygens, Newton ve Poincaré'nin eserlerini incelemekten hoşlandı. ve birçok kez eserlerinde henüz keşfedilmemiş fikirleri bulduğunu bildirdi.See for example: Arnold, V. I.; Vasilev, V. A. (1989), "Newton's Principia read 300 years later" and Arnold, V. I. (2006); "Forgotten and neglected theories of Poincaré".

 Çalışmaları 
Arnold dinamik sistemler teorisi, felaket teorisi, topoloji, cebirsel geometri, sezgisel geometri, diferansiyel denklemler, klasik mekanik, hidrodinamik ve tekillik teorisi üzerinde çalıştı.

 Hilbert'in on üçüncü sorunu 
Sorun şu sorudur: üç değişkenin her sürekli fonksiyonu, iki değişkenin sonlu birçok sürekli fonksiyonunun bir bileşimi olarak ifade edilebilir mi? Bu genel soruya olumlu cevap 1957'de, daha sonra sadece on dokuz yaşında olan ve Andrey Kolmogorov'un öğrencisi Vladimir Arnold tarafından verildi. Kolmogorov, bir önceki yılda çeşitli değişkenlerin herhangi bir fonksiyonunun sınırlı sayıda üç değişkenli fonksiyonla inşa edilebileceğini göstermişti. Arnold daha sonra bu çalışmayı sadece iki değişkenli fonksiyonların gerekli olduğunu göstermek için genişletti ve böylece Hilbert'in sürekli fonksiyonlar sınıfı için sorulduğunda sorusunu yanıtladı.

 Dinamik sistemler 
Moser ve Arnold Kolmogorov'un fikirlerini (Poincaré'nin sorularından esinlenerek) genişletti ve şimdi bazı yarı-periyodik hareketlerin sürekliliği ile ilgili olan Kolmogorov-Arnold-Moser teoremi (veya "KAM teorisi") olarak bilinen şeye yol açtılar. (neredeyse bütünleşebilen Hamilton sistemleri) bozulduklarında. KAM teorisi, bozulmalara rağmen, bu tür sistemlerin sonsuz bir süre boyunca kararlı olabileceğini ve bunun için koşulların ne olduğunu belirtir.

 Tekillik teorisi 
1965 yılında Arnold, Thom Thom'un felaket teorisi üzerine bir seminerine katıldı. Daha sonra şöyle dedi: " Institut des Hautes Etudes Scientifiques'deki tekillik semineri, 1965 yılı boyunca sık sık konuştuğum Thom'a derinlemesine borçluyum, matematik evrenimi derinden değiştirdi." Bu olaydan sonra, tekillik teorisi Arnold ve öğrencilerinin en büyük ilgi alanlarından biri haline geldi.Note: It also appears in another article by him, but in English: Local Normal Forms of Functions, http://www.maths.ed.ac.uk/~aar/papers/arnold15.pdf 

 Akışkanlar dinamiği 
1966'da Arnold, "   ", hem Euler'in hem rijit cisimlerin dönmesi için denklemleri hem de Euler'in sıvı dinamiği denklemleri için ortak bir geometrik yorum sundu.

 Sezgisel geometri 
Hamilton semptomtomorfizmlerinin sabit noktalarının sayısını ve subjacent manifoldların topolojisini birbirine bağlayan Arnold varsayımı, sezgisel topoloji alanındaki birçok öncü çalışmanın motive edici kaynağıydı."Arnold and Symplectic Geometry", by Helmut Hofer"Vladimir Igorevich Arnold and the invention of symplectic topology ", by Michèle Audin

 Topoloji 
Victor Vassiliev'e göre Arnold "topoloji uğruna topoloji konusunda nispeten az çalıştı." Ve topolojinin kullanılabileceği matematiğin diğer alanlarındaki problemlerle motive olmuştu. Katkıları arasında Abel-Ruffini teoreminin topolojik bir formunun icadı ve sonuçta ortaya çıkan fikirlerin bazılarının ilk gelişimi, 1960'larda topolojik Galois teorisi alanının yaratılmasıyla sonuçlanan bir çalışma yer alıyor."Topology in Arnold's work", by Victor Vassilievhttp://www.ams.org/journals/bull/2008-45-02/S0273-0979-07-01165-2/S0273-0979-07-01165-2.pdf  Bulletin (New Series) of The American Mathematical Society Volume 45, Number 2, April 2008, ss. 329–334

 Düzlem eğrileri teorisi 
Arnold düzlem eğrileri teorisini kökten değiştir.A Panoramic View of Riemannian Geometry, by Marcel Berger

 Ödüller 
küçükresim|Arnold ve Rusya cumhurbaşkanı

 Lenin Ödülü (1965, Andrey Kolmogorov ile),  " gök mekaniği üzerine çalışmak için."
 Crafoord Ödülü (1982, Louis Nirenberg ile),  " doğrusal olmayan diferansiyel denklemler teorisine katkılarından dolayı."
 Amerikan Bilim ve Sanat Akademisi Yabancı Fahri Üyesi (1987)
 1988 yılında Londra Kraliyet Cemiyeti (ForMemRS) Yabancı Üyesi seçildi.
 Rusya Bilimler Akademisi Lobachevsky Ödülü (1992)
 Harvey Prize (1994), " dinamik sistemlerin kararlılık teorisine temel katkıları, tekillik teorisi üzerine öncü çalışmaları ve analiz ve geometriye katkıları için."
 Dannie Heineman Matematiksel Fizik Ödülü (2001), " mekanik, astrofizik, istatistiksel mekanik, hidrodinamik ve optik için derin sonuçları olan haritaların dinamiklerini ve tekilliklerini anlamamıza temel katkılarından dolayı."
 Matematikte Kurt Ödülü (2001), "dinamik sistemler, diferansiyel denklemler ve tekillik teorisi de dahil olmak üzere çok sayıda matematik alanında derin ve etkili çalışması için."
 Rusya Federasyonu Devlet Ödülü (2007),  "Matematik dalında olağanüstü başarılarından dolayı."
 Shaw matematik bilimlerinde ödül (2008, Ludwig Faddeev ile), " matematiksel fiziğe katkılarından dolayı".

Küçük gezegen 10031 Vladarnolda, 1981 yılında Lyudmila Georgievna Karachkina tarafından seçildi.

2015 yılında ilk kez yayınlanan Arnold Matematik Dergisi adını almıştır.

Sırasıyla Vancouver ve Varşova'daki 1974 ve 1983 Uluslararası Matematikçiler Kongresi'nde genel konuşmacı olarak yer aldı.

 Seçilmiş kaynaklar 

 1966: 
 1978: Adi Diferansiyel Denklemler, MIT Press     .
 1985:     
 1988:     
 1988:     
 1989:     Review by Ian N. Sneddon (Bulletin of the American Mathematical Society, Vol. 2): http://www.ams.org/journals/bull/1980-02-02/S0273-0979-1980-14755-2/S0273-0979-1980-14755-2.pdf Review by R. Broucke (Celestial Mechanics, Vol. 28): .
 1989: (A.Avez ile) Klasik Mekaniğin Ergodik Sorunları, Addison-Wesley     .
 1990: Huygens ve Barrow, Newton ve Hooke: Evrimden quasikristallere kadar matematiksel analiz ve felaket teorisinin öncüleri, Eric JF Primrose çevirmeni, Birkhäuser Verlag (1990)     .
 1991:     
 1995: Düzlem Eğrileri ve Kostiklerin Topolojik Değişmezleri, Amerikan Matematik Derneği (1994) 
 1998: "Matematik öğretimi üzerine" (Rusça) Uspekhi Mat. Nauk 53 (1998), no. 1 (319), 229-234; Rusça matematik çevirisi . Anket 53 (1): 229-236.
 1999: (Valentin Afraimovich ile) Çatallanma Teorisi ve Felaket Teorisi Springer 
 2001: "Tsepniye Drobi" (Devam Eden Kesirler, Rusça), Moskova (2001).
 2004: Teoriya Katastrof (Felaket Teorisi, Rusça), 4. baskı. Moskova, Editör-URSS (2004),     .
 2004:     
 2004:     
 2007: Dün ve Uzun Zaman önce, Springer (2007),     .
 2013:     
 2014:     
 2015: Deneysel Matematik . Amerikan Matematik Derneği (Rusçadan tercüme edilmiştir, 2015).
 2015: Anlatım ve Sorunlar: Genç Matematikçiler İçin Bir Hediye, Amerikan Matematik Topluluğu, (Rusçadan tercüme, 2015)

 Derleme 

 2009: AB Givental; BA Khesin; JE Marsden; AN Varchenko; VA Vassilev; O. Ya. Viro; VM Zakalyukin (editörler). Toplanan Eserler, Cilt I: Fonksiyonların Temsilleri, Gök Mekaniği ve KAM Teorisi (1957–1965) . kemer ayağı
 2013: AB Givental; BA Khesin; AN Varchenko; VA Vassilev; O. Ya. Viro; (editörler). Toplanan Eserler, Cilt II: Hidrodinamik, Çatallanma Teorisi ve Cebirsel Geometri (1965-1972) . Springer.
 2016: Givental, AB, Khesin, B., Sevryuk, MB, Vassiliev, VA, Viro, OY (Eds.). Toplanan Eserler, Cilt III: Tekillik Teorisi 1972-1979. Springer.
 2018: Givental, AB, Khesin, B., Sevryuk, MB, Vassiliev, VA, Viro, OY (Eds.). Toplanan Eserler, Cilt IV: Sempatik ve Temas Geometrisindeki Tekillikler 1980-1985 . Springer.

 Ayrıca bakınız  

 Matematik
 Nikolay Lobaçevskiy
 Diferansiyel denklemler

 Kaynakça 

Kategori:Rus matematikçiler
Kategori:1937 doğumlular
Kategori:2010'da ölenler
Kategori:Odessa doğumlular
Kategori:Rusya Yahudileri
Kategori:SSCB Yahudileri
Kategori:21. yüzyıl matematikçileri
Kategori:Lenin Ödülü sahipleri
Kategori:SSCB Bilimler Akademisi'nin asil üyeleri
Kategori:Fransız Bilimler Akademisi üyeleri
Kategori:Sovyet matematikçiler
Kategori:Rusya Federasyonu Devlet Ödülü sahipleri
Kategori:Akışkanlar dinamiği araştırmacıları
Kategori:Paris Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Matematiksel fizikçiler
Kategori:Ders kitabı yazarları
Kategori:Moskova Devlet Üniversitesi öğretim üyeleri
Kategori:Amerikan Felsefe Topluluğu üyeleri
Kategori:Doğu Almanya Bilim Akademisi üyeleri
Kategori:Yahudi asıllı Ukraynalılar
Kategori:Geometriciler
Kategori:Diferansiyel geometriciler
Kategori:Wolf Matematik Ödülü sahipleri
Kategori:Wolf Ödülü sahipleri
Kategori:Moskova Devlet Üniversitesinde öğrenim görenler
Kategori:Royal Society üyesi Almanlar
Kategori:Royal Society'nin yabancı üyeleri
Kategori:Ulusal Bilimler Akademisi üyesi yabancılar