Lazar Kaganoviç

Lazar Moiseyeviç Kaganoviç (Rusça: Ла́зарь Моисе́евич Кагано́вич) (22 Kasım (E.U. 10 Kasım) 1893 - 25 Temmuz 1991) Sovyet siyasetçi ve devlet adamı. Özellikle Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Josef Stalin'in yakın çalışma arkadaşı ve önde gelen Eski Bolşeviklerden. Stalin döneminde Sovyet siyasetinde aktif rol almış, sonrasında Nikita Kruşçev döneminde Anti Parti Grubu sürecinde tasfiye edilmiştir.

Gençlik yılları
Rus İmparatorluğu'nun Kiev Guberniyası'na bağlı Radomysl ilçesinde Yahudi bir ailenin çocuğu olarak dünyaya gelmiştir. Kaganoviç'in ailesinin 13 çocuğundan 6 tanesi küçük yaşta hayatını kaybetmiştir. Kendi anlatımına göre Kaganoviç köyüne yakın bir reçine fabrikasında işçi olarak çalışmaya başlamıştır. Ailecek çok yoksulluk çekmiş ve kötü koşullarda yaşamışlardır. Kaganoviç Martynoviçi köyünde iki yıl okula devam ettikten sonra Kiev'e gitmiş, burada özellikle ayakkabı fabrikalarında işçi olarak çalışmıştır. Burada özellikle çalışma hayatında yaşadığı emek süreçlerinde devamlı olarak patronlara karşı durmuş, çeşitli işyeri protestoları örgütlemiştir. Kardeşi Mihail'in 1905 yılında Bolşeviklere katılmasından bir süre sonra 1911 yılında Rusya Sosyal Demokrat İşçi Partisi (Bolşevik) üyesi olmuştur. 1914-15 döneminde RSDİP(B) Kiev komitesinde yer almıştır. 1915 yılında tutuklanıp sürgüne gönderilse kaçarak yasadışı olarak Kiev'e dönmüştür. Bir süre sonra Donetsk bölgesine geçmiş ve ayakkabı işçileri arasında sendikal örgütlenme faaliyeti yürütmüştür.E.A.Rees Iron Lazar: A Political Biography of Lazar Kaganovich s.8  14 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

Devrim ve iç savaş yılları
1917 Şubat Devriminin ardından Donetsk bölgesindeki Bolşevik örgütünün güçlenmesi için çaba gösterdi. Mart ayında parti göreviyle Kiev'e geçti. Bolşeviklerin iktidarı aldığı Ekim Devrimi sürecinde Gomel'deki ayaklanmayı yönetti. Kurucu Meclis seçimlerinde Bolşevik listesinden aday oldu ve vekil seçildi. 3. Tüm-Rusya Sovyetleri Kongresine delege olarak katıldı. Kongrede Yakov Sverdlov başkanlığındaki Tüm Rusya Merkezi Yönetim Komitesine seçildi. 1918 yılıyla beraber artık Petrograd'da ikamet etmeye başladı. Bahar aylarında tüm diğer komite üyeleriyle beraber Moskova'ya geçti. Bu dönemde başta Kızıl Ordu olmak üzere çeşitli alanlarda propaganda sorumlusu olarak görev yaptı. 1921 yılıyla beraber sendikalarda eğitmen olarak çalıştı. Bu dönemde partinin örgüt bürosunda faaliyet gösterdi. Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 12. Kongresinde Merkez Komitesi yedek üyesi olarak seçilirken bir sonraki kongrede Merkez Komite üyesi olmuş ve Stalin başkanlığındaki Merkez Komite Sekreteryasına dahil olmuştur.İlgili arşiv bilgi sayfası   14 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir Bu kongrenin ardından  7 Nisan 1925 itibarıyla Ukrayna Komünist Partisi (Bolşevik) Merkez Komitesi Genel Sekreteri olmuştur.

Kuruluş ve ilk yıllar
Kaganoviç'in göreve atandığı Ukrayna coğrafyası 1918 yılı başlarında önce Faustschlag Harekâtının ardından Alman İmparatorluğunun, sonrasında ise İkinci Polonya Cumhuriyeti'nin işgalinde kaldığı için belirli bir Sovyet karşıtı Ukrayna milliyetçiliğine maruz kalmış durumdaydı. Kaganoviç görevi boyunca etnik Ukrayna milliyetçiliğiyle mücadele etti, bu süreçte özellikle Vlas Çubar ile çatıştı. Görev yaptığı süre boyunca SSCB içindeki Rusya'dan sonraki en büyük cumhuriyet olan Ukrayna'da Sovyet iktidarının yerleşmesi ve özellikle sanayileşme hamlesi için altyapı çalışmalarında bulundu. 1928 yılında Moskova'ya geri alındı. 23 Temmuz 1926 itibarıyla Politbüro yedek üyeliğine seçildi.İlgili arşiv   14 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

1930'lu yıllar

sağ|küçükresim|upright=1.36|1934 yılı VKP(b) Politbürosu Üst sıra (soldan sağa): Kuybişev-Kirov-Kalinin-Kosior-AndreyevOrta sıra (soldan sağa):Ordjonikidze-Kaganoviç-Stalin-Molotov-VoroşilovAlt sıra (soldan sağa): Postışev-Petrovskiy-Çubar-Mikoyan-Rudzutak

Kaganoviç 13 Temmuz 1930 tarihinde Politbüro asil üyeliğine getirilmiştir.İlgili arşiv bilgi sayfası   18 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir Bu dönemde merkezi olarak başlatılan sanayileşme ve paralel olarak yürütülen kolektivizasyon hamlelerinde görev almıştır.

Özellikle 1932 yılıyla beraber tüm Sovyet coğrafyasında ancak özellikle Ukrayna, Rusya'nın orta bölgeleri ve Kafkasların kuzeyinde yaşanan çok ciddi kıtlık döneminde tahıl tedarikinin merkezileştirilmesi sürecinde aktif rol almıştır.Global Security sitesindeki makaleden   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

Bu dönem merkezi hükûmet görevlisi olarak yaptıklarına dair SSCB'nin dağılmasından sonra ortaya çıkan Ukrayna Cumhuriyeti'nde hakkında soruşturma açılmış ve o dönemde ölmüş olmasına rağmen Ukrayna halkına karşı etnik temizlik suçuyla hüküm giymiştir.15 Ocak 2010 tarihli ilgili karar   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

1934 yılıyla beraber partinin ulaşım komisyonunda görev almış ve 1935 yılında açılan Moskova Metrosunda koordinasyon görevinde bulunmuştur. Bu dönemde Stalin'in Moskova'yı yeniden yapılandırması sürecine dahil olmuştur.

1935-1939 yılları arasında Ağır Sanayi Halk Komiserliği görevinde bulunmuştur.

Savaş ve sonrası
1941 yılı Haziran ayında Nazi Almanyası Barbarossa Harekâtı kapsamında saldırdığı zaman Kaganoviç Demiryollarından sorumlu Halk Komiseridir. Bu dönemde Moskova'nın savunulması çalışmalarına dahil olmuştur. Demiryollarından sorumlu olmasından dolayı alman işgali altında kalma tehlikesinde bulunan fabrikaların Uralların ardına taşınması ve yine işgal tehdidi altındaki yerleşim yerlerindeki sivil nüfusun doğuya sevk edilebilmesi için demiryollarının tamamen açık kalmasını sağladı. Bu dönemde Devlet Savunma Komitesi üyeliği yaptı.Büyük Sovyet Ansiklopedisindeki ilgili madde   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir 1942 yılında Kuzey Kafkasya ve Trans Kafkasya Cephelerinin Askeri Konsey üyeliğini yaptı. 4 Ekim 1942 günü Tuapse'deki konsey toplantılarının bombalanması sonucu çok sayıda general ölürken Kaganoviç elinden hafif şekilde yaralandı. Savaşın sona ermesiyle beraber askeri görevlerini bırakmıştır.

Tasfiye ve emeklilik

küçükresim|Lazar Kaganovich, 1935
Kaganoviç, Stalin'in Mart 1953'teki ölümünün ardından gücünü önemli ölçüde kaybetmeye başladı. Partinin başına geçen Nikita Kruşçev'in faaliyetlerinden, özellikle de uygulanan destalinizasyon politikalarından rahatsız olan Kaganoviç, Anti Parti Grubu olarak adlandırılacak girişimle Kruşçev'i tasfiye etmeye çalışan ekip içinde yer almıştır. Başarısız tasfiye girişimi sonucunda kendisi tasfiye edilmiş ve Urallardaki bir fabrikaya sürülmüştür. 1961 yılı itibarıyla partiden atılmış ve emekli olarak Moskova'da yaşamaya başlamıştır. Nobel ödüllü yazar Svetlana Aleksiyeviç'in İkinci El Zamanı kitabında Kaganoviç, "Avludaki ihtiyarların onunla domino oynamak istemediğini yazıyor. İskambilde.."Cani" diye kovuyorlarmış. O da gücenip ağlıyormuş. Bir zamanların taş kalpli halk komiseri. Kurşuna dizme listelerine imza atardı, on binlerce insanı öldürttü. Otuz yıl Stalin'le yan yanaydı. Ama yaşlılık yıllarında kimseyle iskambil oynayamıyor.. Domino oynayamıyor..Sıradan işçiler ondan nefret ediyor.." şeklinde anlatılmaktadır.

1984 yılında Vyaçeslav Molotov ile birlikte yeniden parti üyelikleri verilmiştir. 1991 yılında 97 yaşında öldüğünde neredeyse SSCB'nin tüm siyasi hayatına şahitlik etmiş durumdaydı. Mezarı Moskova'daki Novodeviçi Mezarlığındadır.

Ailesi
Maria Markovna Privorotskaya (1894-1961) ile evlenmiştir.İlgili belge   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir Kızları Maya Lazarevna Kaganoviç (1923-2001) mimardı ve babasının anılarını 1997 yılında Moskova'da basmıştır. Kaganoviç ayrıca evlat edindiği Yuri'ye (1931-1976) bakmıştır. Torunu Maria Georgievna Kaganoviç Minervina (d.1951) mimardır ve Rusya Uluslararası Turizm Akademisinde görev yapmaktadır. Diğer bir torunu Joseph G. Minervin (1941-2019) ise akademisyendi.

Ödül ve nişanları
Kaganoviç'in aldığı ödüller şunlardır:İlgili biyografi   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir
Sosyalist Emek Kahramanı (Zorlu savaş koşullarında cepheye ulaşım sağlanması ve bozuk hatların tamir edilmesi dolayısıyla)
Lenin Nişanı (4 kez) (Moskova bölgesindeki çalışmaları, partiye ve Sovyet halkına olan hizmetlerinden dolayı)
Kızıl Bayrak İşçi Nişanı (Demiryollarındaki çalışmaları dolayısıyla)

Geleneği
Kaganoviç hakkında farklı dönemlerde Sovyet kaynaklarında çok farklı değerlendirmeler yer almıştır. Büyük Sovyet Ansiklopedisi'nin 1937 yılındaki baskısında kendisinden Troçkizme, sağ sapmalara ve Sovyet karşıtı girişimlere karşı yılmaz bir savaşçı olarak tanımlanırken Stalin'in liderliğinde partinin birliği için çalışan örnek bir Bolşevik olarak bahsedilmiştir. 1957 yılındaki tasfiyesinin ardından 1965 yılındaki aynı ansiklopedide kendisinin Kafkaslarda, Volga bölgesinde ve Ukrayna'da gerçekleştirilen parti, Sovyet ve kolektif çiftliklerdeki tasfiyelerde aşırıya kaçtığı belirtilmiştir. SBKP'nin son genel sekreteri Mihail Gorbaçov, Stalin'in ellerinin kana bulandığını söylemiş, Kaganoviç'in de bu kararlara imza attığını belirtmiştir.
Sverdlovsk kentinde açılan 2018 yılında açılan Rusya demiryolları tarihini onurlandıran anıt heykelde demiryollarına yaptığı katkılardan dolayı Feliks Dzerjinskiy ile birlikte resmedilmiştir.İlgili 20 Temmuz 2018 tarihli znak.com haberi   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

Ayrıca bakınız
Gizli söylev
Moskova Metrosu

Kaynakça

Dış bağlantılar
Aldığı bütün parti ve devlet görevleri   20 Mayıs 2020 tarihinde erişilmiştir

Kategori:1891 doğumlular
Kategori:1991'de ölenler
Kategori:Rus komünistler
Kategori:Rus devrimciler
Kategori:20. yüzyıl Rus siyasetçileri
Kategori:Rus ateistler
Kategori:Sovyet siyasetçiler
Kategori:Sovyetler Birliği kahramanları
Kategori:Lenin Nişanı sahipleri
Kategori:Eski Bolşevikler
Kategori:II. Dünya Savaşı'nda Ruslar
Kategori:Josef Stalin
Kategori:Moskova'da defnedilenler
Kategori:Novodeviçi Mezarlığı'na defnedilenler
Kategori:Yahudi asıllı Sovyet siyasetçiler
Kategori:Ateist siyasetçiler
Kategori:Holodomor'da kişiler
Kategori:Soykırım failleri
Kategori:Sovyet Halk Komiserleri ve Bakanları
Kategori:Sovyetler Birliği demiryolları bakanları