Muratori Kanonu

Muratori Kanonu Yeni Ahit'e ait olan kitapların en eski bir Hristiyan listesidir. Bu kodeksin (kitap biçiminde el yazması) başlangıç ve son sayfaları kaybolduğu için Muratori Fragmanı (fragmentum Muratorianum) adı altında da tanınır. Muhtemelen 8. yüzyılda Latince yazılmış olan bu rehber, adını keşfeden arşivci Lodovico Antonio Muratori'den almıştır. Fragman bugün Milano'daki Ambrosiana Kütüphanesinde saklanır.

 Tarih 
Muratori Kanonu, adaşı Ludovico Antonio Muratori (1672-1750) tarafından Biblioteca Ambrosiana'nın Bobbio Manastırı'ndan devraldığı ve ilk olarak 1740'ta Antiquitates italicae'de (med. aevi III 851-854) yayımladığı bir 8. yüzyıl ortak kodekste (Milano'daki Ambrosiana'nın bir kodeksi [J. 101 sup.]) keşfedildi. Kodeks İtalya'nın kuzeyindeki Piacenza kentine bağlı Bobbio manastırında Latincede yazılmıştı.Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. Mohr Siebeck, 2009, S. 229 f.

Bu el yazması muhtemelen M.S. 170–200 civarında Roma'da yazılmış bir Yunanca orijinalin beceriksiz Latinceye çevirisidir. Fragmanda Kutsal Kitap dışı Hermas'ın Çobanı kitabından bahsedilir ve Hermas'ın bunu "Roma kentinde çok yakın zamanda bizim zamanımızda" (“nuperrim e(t) nostris temporibus in urbe roma”) yazdığı söylenir. Hermas'ın Çobanı kitabının tamamlanması M.S. 140 ile 155 arasına tarihleniyor. Ayrıca fragmanda, M.S. 150 civarında yazan birkaç reddedilmiş yazarın adı verilir (Valentinus, Markion, Basilides), ancak Hristiyanlığı Yunanca felsefeyle karıştırmaya çalışan daha sonraki yazarlar değil, örneğin Montanus (M.S. 170).Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. S. 234.

Buna göre Muratori Kanonu'nun Latince metninin Yunanca orijinali aşağıyukarı M.S. 170 ile 200 arasına yazıldı. Böylece Yeni Ahit kanonunu oluşturma sürecinin çok erken bir kanıtıdır.

Roma'ya doğrudan ve dolaylı atıf, orijinalinin o şehirden geldiğini gösterir. Ancak kim tarafından tartışılıyor. İskenderiyeli Clemens, Sardesli Melito ve Efesli Polikrates önerildi. Ancak bilginlerin çoğu yazarın Yunanca yazan ve Muratori Fragmanının oluşturulduğu dönemde Roma'da yaşamış ve birçok eser ortaya koymuş olan Hippolytus olabileceğine işaret eder.J. B. Lightfoot:  The Apostolic Fathers I vol. II, Lond. 1890, 388. 405–413 Poetoviolu Victorinus da anılıyor.Jonathan J. Armstrong: Victorinus of Pettau as the Author of the Canon Muratori. In: Vigiliae Christianae 62 (2008), S. 1–34.

Dizinin kökeni hakkındaki alternatif varsayımlar, dizinin 3. yüzyılın ikinci yarısına veya 4. yüzyıla tarihlendirilmesine neden olur. Sundberg ve Hahneman, Muratori Fragmanı'nın yazılışı 4. yüzyılın sonuna koydu.Albert C. Sundberg: Canon Muratori: A Fourth-Century List. In: Harvard Theological Review 66 (1973) S. 1–41Hahneman: Muratorian Fragment, 1992. Ancak bu geç tarihler üstüne çıkmadılar.Jens Schröter: Von Jesus zum Neuen Testament. Studien zur urchristlichen Theologiegeschichte und zur Entstehung des neutestamentlichen Kanons. Tübingen 2007, S. 310, Anm. 60.

 Metin 
sağ|upright=1.82|küçükresim|Muratori Fragmanı
El yazması, bilinen herhangi bir edebi türe açıkça atanamaz. "Orijinal başlangıcı ve sonu olmayan bir parça"dır. Matta ve Markos incilleri hakkında başlangıçta hiçbir bilgi yok, sonunda belge aniden bitiyor.

Markschies'e göre, Kutsal Kitap'ın bir baskısının bir önsözü, sözlü bir dizin veya Kutsal Kitap konularıyla ilgili sorular üzerine açıklamaların bir özeti olabilirdi. Diğer bir olasılık da, belgenin "Kutsal Kitap için bir kılavuzu" olmasıydı.

Fragman, her biri 27 x 17 santimetre ölçüsündeki 76 parşömenden oluşan el yazması bir kodeksin parçasıdır. Muratori fragmanı, kodeksin 10. ve 11. sayfalarından oluşuyor ve 85 satırdan ibarettir. Metin, özellikle dikkatlice yazılmış bir Latince nüsha değildir. 11. ve 12. yüzyıla ait dört el yazmasında aynı metinle karşılaştırmalar yapılarak bazı hatalar keşfedildi.

Fragmanın sonunda az bir şey eksik, başlangıçtaki eksiklik ise daha büyüktür; çünkü ilk iki İncil'in kaydından sadece bir satır kaldı. Bundan başka yazar, Yeni Ahit kitaplarından önce Eski Ahit kitaplarını neredeyse kesinlikle tartıştı.

 İçerik 

Muratori Kanonu, Yunanca Kutsal Yazılara (Yeni Ahit) ait olan kitapların bir listesini içermektedir. Metin yalnızca Yunanca Kutsal Yazıların kitaplarını listelemiyor. Kitaplar ve yazarları hakkında yorumlar da içerir.

Kelime kelime çeviri:

+1. yaprakLatince metin: O. Achilles, www.redaktor@auslegungssache.atLatinceTürkçequibus tamen Interfuit et ita posuit ·yanlarındadaydı ve onu böyle tasvir etti. TERTIO EUANGELII LIBRUM SECAUNDO1 LUCANÜÇÜNCÜ: LUKA'YA GÖRE İNCİL KİTABI. Lucas Iste medicus post ascensum2 xpi.Luka, Mesih'in yükselişinden sonraki bu doktor Cum eo Paulus quasi ut iuris studiosum.Pavlus onu bir hukuk öğrencisi gibi Secundum adsumsisset numeni suokendine aldı ve kendi adına ex opinione concribset3 dnm tamen nec Ipseonları sıraya göre yazdı. Fakat Rab'bi kendisi değil duidit in carne et idm prout asequi potuit ·4bedende gördü ve bu yüzden kavrayabildiği gibi, Ita et ad natiuitate Iohannis incipet dicere.Yuhanna'nın doğumundan beri anlatmaya başladı.QUARTI EUANGELIORUM IOHANNIS EX DECIPOLISİNCİLLER'İN DÖRDÜNCÜ KİTABININ [YAZARI] ÖĞRENCİLERDEN [BİRİ] OLAN YUHANNA'DIRcohortantibus condescipulis et eps suisÖğrenci arkadaşları ve piskoposları tarafından cesaretlendirildiği zaman dixit conieiunate mihi· odie triduo et quiddedi: bugün benimle oruç tutun, üç gün ve ne cuique fuerit reuelatum alterutrumherkese açıklanırsa birbirimizenobis ennarremus eadem nocte reueanlatalım. Aynı gecedelatum andreae ex apostolis ut recogniselçilerden biri olan Andreas vahyedildi centibus cuntis Iohannis suo nomineherkes incelediği zaman, Yuhanna onun adına cuncta discriberet et ideo licit uaria sin5her şeyi yazacaktı. Ve bu yüzden olabilir kiculis euangeliorum libris principiaİncillerin kitaplarında farklı başlangıç noktaları doceantur Nihil tamen differt credenöğretiliyor. Fakat bu inananların imanı için tium feidei6 cum uno ac principali spu defark yapmaz. Çünkü bir ve belirleyici ruh nedeniyle clarata sint in omnibus omnia de natiuiher şey açıkça ifade edilmiştir: doğum,tate de passione de resurrectioneıstırabı, diriliş, de conuersatione7 cum decipulis suisöğrencileriyle ilişkisi ac de gemino eius aduentuve iki gelişi. Primo In humilitate dispectus quod fo8İlk, düşük düzeyde tanındı [ki (zaten) oldu], tu secundum potestate regali pre9ikincisi kraliyet iktidarında, güçlü olanı,clarum quod foturum est. quid ergogelecekte olacak. Şaşılacak bir şey değil, mirum si Iohannes tam constantereğer Yuhanna bunu tekrar tekrar sincula etia In epistulis suis proferatayrı şeyler mektuplarında da dile getirirse, dicens In semeipsu Quae uidimus oculiskendisi şunu söyleyerek: "Bizim gözlerimizle gördüğümüzü nostris et auribus audiuimus et manuskulaklarımızla işittiğimizi ve ellerimizlenostrae palpauerunt haec scripsimus vobis dokunduğumuzu, bunu size yazdık.

1 Secundo yerine secando, yanlışlıkla yazılmıştır, a silinmiş ve bir u ile değiştirilmiştir.

2 Ascensum'da unutulan ilk s eklendi.

3 Concribset ile iyileştirmeler yapıldı, ancak aslında söz konusu olan conscripsit gerçekleştirilemedi.

4 Satırın ilk harfi silindi ve daha sonra pro bir prout'a dönüştürüldü.

5 Daha sonra iki kelime bir harfle tamamlandı: cuncta ve discriberet.

6 fidei ilk olarak fedei olarak yazılmıştır.

7 Conuersatione'de ilk önce r unutuldu.

8 Son hece silindi.

9 İlk hece silindi, potestate'ye bir s eklendi.

+2. yaprakLatinceTürkçeSic enim non solum uisurem sed & auditoremÇünkü bu şekilde kendini sadece göz ve kulak tanığı olarak itiraf etmiyorsed et scriptore omnium mirabiliu dni per ordifakat aynı zamanda sırayla Rab'bin tüm mucizelerinin bir tarihçisi olarak.nem profetetur Acta aute omniu apostolorumFakat bütün elçilerin işleri sub uno libro scribta sunt Lucas obtime theofibir kitapta yazılmıştır. Luka, en iyi Teofi-le conprindit quia sub praesentia eius singulalos için özetledi huzurunda ayrıntılı olarakgerebantur sicute10 et semote passione Petriolduğunu örneğin Petrus'un ıstıraplarının atlamasıylaeuidenter declarat Sed & profectione pauli ad[b]11 uraçıkça gösterdi. Fakat aynı zamanda Pavlus'un ayrılışının da [atlaması],bes12 ad spania proficescentis Epistulæ autemki şehirden [Roma] İspanya'ya yolculuk etti. Fakat mektuplarıPauli quae a quo loco uel qua ex causa directePavlus'un hangi yerden veya hangi nedenle sint uolentatibus intellegere Ipse declarant,gönderildi? - anlamak isteyenlere bile beyan ederler. Primu omnium corintheis scysmae heresis InHepsinden ilki (yazdı) Korintoslulara sapkınlığın bölünmesini terdicens deInceps B callactis13 circumcisioneyasaklayarak; sonra ikinci olarak Galatyalılara, sünneti (yasaklayarak)Romanis aute ornidine14 scripturarum sed etFakat Romalılara ilan ederek yazının düzen ilkesiprincipium earum osd15 esse xpm Intimanskökeni / temeli / yol gösterici ilkesi Mesihprolexius scripsit de quibus sincolis Necesdaha detaylı yazdı. Bunları hakkında ayrı ayrı ge-se est ad nobis desputari Cum ipse beatusrekli bizim için tartışmak. Çünku kutsalapostolus paulus sequens prodecessoris suielçi Pavlus kendisi önceli olanlohannis ordine nonnisi cnomenati16. semptaeYuhanna'nın düzenini takip ederek sadece adlarıyla anılan yedieccleseiis17 scribat ordine tali a corenthioscemaatlere yazıyor, şu sırayla: Korintoslularaprima. ad efesios seconda ad philippinses terbirinci (mektup), Efesoslulara ikinci, Filipililere üç-tia ad colosensis quarta ad calatas quinüncü, Koloselilere dördüncü, Galatyalılara beş-ta ad tensaolenecinsis sexta. ad romanosinci, Selaniklilere altıncı, Romalılaraseptima Uerum core[i]ntlieis18 et thesaolecen19yedinci. fakat Korintoslulara ve Selanik-sibus licet pro correbtione Iteretur unalilere bir daha azarlama için yazıldıysa buna rağmentamen per omnem orbem terrae ecclesiatüm dünya dairesinde bir cemaatdeffusa esse denoscitur Et lohannis eni In ayayılıyor. Eğer Yuhanna A-pocalebsy licet septe eccleseis scribatpokalips'te yedi cemaate yazarsatamen omnibus dicit ueru ad filemonem una'buna rağmen tümüne konuşuyor. fakat bir tane Filimon'aet at titu una et ad tymotheu duas pro affecbir tane Titus'a, iki tane Timoteos'a sempa-to et dilectione In honore tamen eclesiae cati ve sevgiden dolayı. Onuru için tüm genel cemaatin.tholice In ordinatione eclesiastice Cemaatin düzenlemesi

10 Kelimenin sonunda olan e silindi.

11 d silindi ve yerine b konuldu.

12 Hecenin sonundaki s silindi.

13 Kelimedeki ikinci c sonradan eklendi.

14 ornidine silinerek ordine yapıldı.

15 silindi

16 comenati daha sonra nomenati'ye dönüştürüldü.

17 eccleses sonradan ecclesiis yapıldı.

18 kelimedeki e, i olarak değiştirildi.

19 h sonradan eklendi.

+3. yaprakLatinceTürkçede[i]scepline20 scificate sunt Fertur etiam adve disiplini kutsal sayılır. (Bir mektup) daha var olsunLaudecenses alia ad alexandrinos Pauli noLaodikyalılara ve bir başkası İskendiriyelilere Pavlus'un is-mine fincte ad heresem21 marcionis et alia plumiyle taklit edilmiş Marcion'un sapkınlığına göre ve birçok baş-ra quae In chatholicam22 eclesiam recepi nonkaları ki genel cemaatte kabul edile-potest Fel enim cum melle misceri non conmez. Çünkü safra bal ile karıştırmak uygun değil.cruit epistola sane Iude et superscrictioNe de olsa, Yahuda'ya ve başlığı Iohannis duas In catholica habentur Et sapiYuhanna konulan iki genel (mektuplar). Ve hik-entia ab amicis salomonis in honore ipsiusmet ki Süleyman'ın dostlarından onun onuru içinscripta apocalapse etiam Iohanis et Peyazıldı. Sadece Yuhanna'nın ve Petrus'un vahiylerinitri tantum recipe[i]mus23 quam quidam ex noskabul ediyoruz ki bizimkilerden bazıları tris legi In eclesia nolunt Pastorem uerocemaatte onları okutmak istemiyorlar. Çobanı isenuperrim et24 temporibus nostris In urbegeçenlerde ve zamanımızda şehir roma herma conscripsit sedente catheRoma'da Hermas kaleme aldı; başkili-tra urbis romae aeclesiae Pio eps fratrer25sesinde şehir Roma'nın cemaatte kardeşi Piuseius et ideo legi eum quide Oportet se puoturunca ve bunun için okunsun, fakat umu-plicare uero In eclesia populo Neque intermiyette cemaatte halka ne arasındaprofe*tas26 conpletum numero Neque Interpeygamberler (sayıları bitirildi) ne arasındaapostolos In fine temporum potest.elçiler zamanların sonuna kadar.Arsinoi autem seu ualentini. uel mitiadieis27Arsinus'un ya da Valentinus'un ya da Miltiades'in (kitapları)nihil In totum recipemus. Qui etiam nouuhiçbir zaman kabul etmiyoruz. Onlar yeni birpsalmorum librum marcioni conscripseMezmurlar kitabını Marcion için hazır-runt una cum basilide assianum catafryladılar Basilides'le birlikte Asya eyaletindencum constitutorem28ve Katafrigyalıların kurucusu olan

20 e silindi ve bir i ile değiştirildi.

21 Orta hece sonradan eklendi.

22 h silindi.

23 e silindi ve bir i ile değiştirildi.

24 t silindi.

25 frater'den silinip eklenerek fratre yapıldı.

26 Yıldız işareti * bu noktada bir harfin silindiğini gösterir.

27 mitiadeis'ten mitiadis yapıldı.

28 s sonradan eklendi.

 Kolay okunaklı Türkçe çeviri 
“İncilin üçüncü kitabı Luka’dır. Bu kitabı tanınmış bir hekim olan Luka yazdı ve kitaba kendi ismini verdi . . . . İncilin dördüncü kitabını öğrencilerden biri olan Yuhanna yazmıştır. . . . . İncil kitaplarının her birinde, yaşanan olaylarla ilgili farklı ayrıntılar yer alsa da, iman edenlerin benimsediği inançlar açısından bir uyumsuzluk yoktur. Çünkü her bir incil ruhun yönlendirmesiyle yazılmıştır. Bu kitaplarda anlatılanlar İsa’nın doğumu, acı çekişi, dirilişi, öğrencileriyle sohbetleri ve onun ilk ve ikinci gelişi hakkındadır. O ilk gelişinde aşağılandı ve hor görüldü, ikinci gelişi ise krallık yetkisiyle ve ihtişamlı şekilde gerçekleşecek. Dolayısıyla Yuhanna’nın ‘Gördüğümüzü ve duyduğumuzu size de bildiriyoruz’ ve ‘Ona ellerimizle dokunduk’ gibi sözlerle, yazdıklarını doğrulaması yerindedir. Çünkü kendisi böylece, Efendimizle ilgili tüm harika şeylerin yalnızca görgü tanığı değil, onları dinleyen ve sırasıyla anlatan kişi de olduğunu söylüyor. Ayrıca, tüm Elçilerin İşleri tek bir kitapta anlatılmıştır. Luka tüm bunları saygıdeğer Teofilos için derlemişti.

. . . . Bir kişi Pavlus'un mektuplarını okuduğunda bu mektupların ne olduğunu, nereden ya da hangi nedenle gönderildiğini kolaylıkla anlar. Pavlus, önce hakikat yolundan sapmanın sonucu olan hizipçiliğe karşı koymak konusunda Korintoslulara uzun bir mektup yazdı. Sonra Galatyalılara sünnet konusunda bir mektup yazdı. Daha sonra Romalılara yazdığı mektupta ise, Kutsal Yazıların içindeki düzenden ve bu kitapların başlıca konusunun Mesih olduğundan söz etti. Bu mektupların her birini ele almamız gerekir. Aziz Elçi Pavlus da, kendisinden önce gelen Yuhanna'nın örneğini izlemiş ve şu yedi kiliseden başkasına mektup yazmamıştı: Korintoslulara (birinci), Efesoslulara (ikinci), Filipililere (üçüncü), Koloselilere (dördüncü), Galatyalılara (beşinci), Selaniklilere (altıncı) ve Romalılara (yedinci). Korintoslulara ve Selaniklilere yanlışlarını doğrultmak amacıyla ikinci mektupları da yazdı; buna rağmen, [bu yedi mektupla] tüm yeryüzüne yayılmış tek bir kilise olduğu açıkça ortaya konur. Aynı şekilde Yuhanna, Vahiy'deki sözleri yedi kiliseye yazmış olsa da, aslında tüm kiliselere hitap eder. Fakat [Pavlus] sevgisinden ve şefkatinden ötürü biri Filimon'a, biri Titus'a ve ikisi Timoteos'a hitaben toplam dört mektup daha yazdı, [bunlar] yüce Kilise tarafından kutsal sayılırlar. . . . . Bunlara ek olarak, Yahuda'nın mektubu ve Yuhanna ismini taşıyan iki mektup daha vardır . . . . Elimizde yalnızca Yuhanna'nın ve Petrus'un vahiyleri bulunuyor; bazılarımız [bu ikincisinin] kilisede okunmasını istemiyor"The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, 1956, Cilt VIII, sayfa 56

 Metin Yorumu 

Metin Luka İnciline değinen cümlelerle başlar ve Kutsal Yazıların bu kitabını yazan kişinin hekim olduğunu söyler (Koloseliler 4:14). Belge, Luka'nın üçüncü incil olduğunu belirtir, böylece baştaki kayıp kısımların büyük ihtimalle Matta ve Markos İncillerinden bahsettiğinin sonucuna varabiliriz.

Fragman, Luka'nın, Elçilerin İşleri kitabını “saygıdeğer Teofilos” için yazdığını doğrular (Luka 1:1; Elçiler 1:1). Daha sonra elçi Pavlus'un Korintoslulara (iki), Efesoslulara, Filipililere, Koloselilere, Galatyalılara, Selaniklilere (iki), Romalılara, Filimon'a, Titus'a ve Timoteos'a (iki) yazdığı mektupları sıralar. Yahuda'nın mektubu ve Yuhanna'nın (başka) iki mektubu da geçer. Yazar, Yuhanna İncili'nden söz ederken onun ilk mektubuna zaten değinmiştir; çünkü bu bağlantıda 1. Yuhanna mektubundan (1:1) „Gördüğümüzü ve duyduğumuzu size de bildiriyoruz“ ve „Ona ellerimizle dokunduk“ sözleri alıntılamıştır. Daha sonra Muratori Kanonu, Yuhanna'nın iki mektubundan bahsederken, hangileri olduğuna dair az bilgi verdiği halde şu yorum mümkündür: Fragmanın başlangıcında 1. Yuhanna Mektubu'nun bir alıntısı geçtiği için sonra değinilen iki mektuplar 2. ve 3. Yuhanna olmalı.Bruce Metzger: The Muratorian fragment. www.EarlyChristianWritings.com.

Muratori Fragmanının sonlarına doğru, Yuhanna'nın yalnızca iki mektubundan söz edilmesi dikkat çekicidir. Schaff-Herzog ansiklopedisinde belirtildiğine göre bu mektupların “yazarı kendisini ‘ihtiyar’ olarak tanıtır ve bunlar onun ancak ikinci ve üçüncü mektupları olabilir. Yazar ilk mektuba daha önce dolaylı da olsa dördüncü incille birlikte değindiğinden ve yazarının Yuhanna olduğuna kesinlikle inandığını belirttiğinden, burada yalnızca daha küçük iki mektuptan söz etmenin yeteceğini düşünmüş olmalı.”The New Schaff-Herzog Encyclopedia of Religious Knowledge, 1956, Cilt VIII, sayfa 55

Bu varsayım doğru ise Muratori Kanonu'nda Yuhanna'nın üç mektubu sıralanmaktadır. Kutsal Kitap'ın kanonuna ait olarak kabul edilen kitapların listesi, Apokalips’le, yani Vahiy kitabıyla son bulur.

Ansiklopedi Petrus’un ilk mektubundan söz edilmemesiyle ilgili şöyle diyor: “Büyük olasılıkla, 1. Petrus ve Vahiy (Yuhanna’nın) kitaplarının ‘kabul edilmiş’ olduğunu belirten birkaç sözcük, belki de bir satır kayboldu.” Dolayısıyla, bu ansiklopedi 56. sayfasında, Muratori Fragmanından şu sonucu çıkarıyor: “Yeni Ahdi oluşturan kitaplar arasında dört incilin, Elçilerin İşleri kitabının, Pavlus’un on üç mektubunun, Yuhanna’nın Vahyi’nin ve muhtemelen ona ait üç mektubun, ayrıca Yahuda kitabının olduğu kesindir; buna büyük ihtimalle 1. Petrus kitabı da dahildir; fakat Petrus’un diğer kitabına hâlâ kuşkuyla bakanlar vardır.”

Fragmanın, Petrus'un Apokalipsi'nden bahsetmesi ilginçtir, fakat yazdığına göre bazı kişiler Hristiyanların bunu okumaması gerektiğini düşünüyordu. Yazar okuyucuları, o günlerde zaten var olan sahte el yazmalarına karşı uyarıyor. Muratori Fragmanı sahte el yazmalarının kabul edilmemesi gerektiğini şu sözlerle açıklıyor: “Çünkü acı bir şey, balla karıştırılmaz.” Fragman kutsal yazılara dahil edilmemesi gereken başka metinlere de değinir. Bunun nedeni onların Hermas'ın Çoban adlı kitabı gibi, elçilerin yaşadığı dönemden sonra yazılmış olmaları veya sapkınlıkları destekleme amacı gütmeleridir.

Origenes (185 - 253/254), Romalılara mektubu hakkındaki yorumuna göre, orada değinilen (Romalılar 16:14) Hermas'ın Çoban'ın yazarı olduğu görüşündeydi. Fakat bu iki metnin yazılış zamanı birbirleriyle uymuyor. Pavlus MS 56 civarında Romalılara mektubunu yazarken Hermas'ın Çobanı'nın MS 140-155 yıllarında tarihlenmektedir.

Ayrıca Muratori Kanonu, Süleyman'ın dostları tarafından onun onuruna yazılan Hikmet adlı bir kitaptan bahseder. "Süleyman'ın dostları" sözlerinin bir yanlış anlaşılmaya dayandığı görülmektedir. Hieronymus (347-420) Süleyman kitaplarına yazdığı önsözde şöyle yazar: “Hikmet kitabı İbraniler arasında hiçbir yerde yoktur, aslında yazının kendisi Yunan belagatının kokusunu yayar ve bazı eski yazılar Yahudi Philo tarafından yazıldığını iddia eder.” Muratori Kanonu'nun yazarı muhtemelen Φίλωνος (phílōnos = Philo) ile Φίλων (phílōn = arkadaşlar) karıştırmıştır. Yani aslında kastedilen, Yahudi filozof İskenderiyeli Philo tarafından yazılan Süleyman'ın Hikmeti'ydi.

Kutsal Kitap'a ait kitapları içeren bu kataloğun İbranilere yazılan mektuptan, Petrus'un iki mektubundan ve Yakub'un mektubundan bahsetmediği fark edilir. Dr. Geoffrey Mark Hahneman, el yazmasını kopya eden kişinin işçiliğine değindikten sonra, şunları açıklıyor: “Fragmanda yer alan diğer kayıtların kayıp olduğu düşünülüyor; Yakub ve İbraniler (ve 1. Petrus) kayıtları bunların arasında olabilir”Dr. Geoffrey Mark Hahneman: The Muratorian Fragment and the Development of the Canon

Böylelikle, Muratori Fragmanı'nın şunu doğruladığı görülür: Bugün Yunanca Kutsal Metinler Dizisinde bulunan çoğu kitabın kanonik olduğu, M.S. ikinci yüzyılda zaten kabul ediliyordu.

 Karşılaştırma 

 Kitap Muratori Kanonu  Bugünkü Kanon Matta büyük olasılıkla evet  evet Markos büyük olasılıkla evet  evet Luka evet  evetYuhanna evet  evetElçilerin İşleri evet  evetRomalılar evet  evet1. Korintoslular evet  evet2. Korintoslular evet  evetGalatyalılar evet  evetEfesoslular evet  evetFilipililer evet  evetKoloseliler evet  evet1. Selanikliler evet  evet2. Selanikliler evet  evet1. Timoteos evet  evet2. Timoteos evet  evetTitus evet  evetFilimon evet  evetİbraniler hayır  evetYakup hayır  evet1. Petrus hayır  evet2. Petrus hayır  evet1. Yuhanna evet  evet2. Yuhanna büyük olasılıkla evet  evet3. Yuhanna büyük olasılıkla evet  evetYahuda evet  evetYuhanna'nın Vahyi evet  evetPetrus'un Vahyi evet  hayırSüleyman'ın Hikmeti evet  hayır

 Kaynakça 

 Edebiyat 

 Karl August Credner: Über die ältesten Verzeichnisse der heiligen Schriften der katholischen Kirche. In: Ferdinand Christian Baur, Eduard Zeller (Hrsg.): Theologische Jahrbücher. Bd. 16, Tübingen 1857, S. 299 (Online verfügbar).
 Karl August Credner: Zur Geschichte des Kanons. Verlag des Buchhandlung des Waisenhauses, Halle 1847, S. 69–94 (Kapitel 2: Das fragmentum de canone scripturarum ss. bei Muratori (Online verfügbar)).
 Geoffrey Mark Hahneman: The Muratorian Fragment and the Development of the Canon. Clarendon Press, Oxford 1992, ISBN 0-19-826341-4.
 C. E. Hill: The Debate Over the Muratorian Fragment and the Development of the Canon. In: Westminster Theological Journal 57 (1995), S. 437–452.
 Werner Georg Kümmel: Einleitung in das Neue Testament. Quelle + Meyer, Heidelberg 1983, ISBN 3-494-00089-1.
 Hans Lietzmann: Das Muratorische Fragment und die Monarchianischen Prologe zu den Evangelien (= Kleine Texte für theologische Vorlesungen und Übungen. Hrsg. von Hans Lietzmann. Bd. 1). A. Marcus und E. Weber's Verlag, Bonn 1902 (Online verfügbar).
 Wilhelm Schneemelcher: Neutestamentliche Apokryphen in deutscher Übersetzung. Bd. 1. Mohr, Tübingen 1999, ISBN 3-16-147252-7 (deutsche Übersetzung S. 27–29).
 Samuel Prideaux Tregelles: Canon Muratorianus. The earliest catalogue of the books of the New Testament. Edited with notes and a facsimile of the MS in the Ambrosian Library at Milan. Clarendon Press, Oxford 1867 (Online verfügbar).
 J. Verheyden: The Canon Muratori; A Matter of dispute. In: Bibliotheca Ephemeridum Theologicarum Lovaniensium (BEThL). Leuven 2003, S. 487–556.
 Christoph Markschies: Kaiserzeitliche christliche Theologie und ihre Institutionen. Prolegomena zu einer Geschichte der antiken christlichen Theologie. Mohr Siebeck, 2009, ISBN 978-3-16-149957-9.
 Joachim Orth, Das Muratorische Fragment. Die Frage seiner Datierung, Patrimonium, Aachen 2020 (Diss. Universität Wien 2018

 Ayrıca bakınız 
 Yeni Ahit'in Papirüsler Listesi
 Yeni Ahit'in El Yazmalarının Kategorileri
 Yeni Ahit'in Metin Tarihi
 Chester Beatty Papirüsleri
 Bodmer Papirüsleri
 John Rylands Papirüsleri
 Oxyrhynchus Papirüsleri
 Papirüs Fouad 266

Kategori:7. yüzyıl Kitâb-ı Mukaddes el yazmaları
Kategori:Yazarı belirsiz eserler
Kategori:Kitâb-ı Mukaddes