Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması

Sovyetler Birliği Komünist Partisi'ndeki muhalefet gruplarının yasaklanması, ilk olarak 1921'de gerçekleşmiştir.Fitzpatrick, S. (2017). The Russian Revolution , Oxford University Press.Rigby, T. H. (2019). Communist Party membership in the USSR. Princeton University Press.

 Vladimir Lenin dönemi ve ölümü sonrası 
Rusya Komünist Partisi (Bolşevik) 10. Kongresi'nde alınan kararlar uyarınca, 1921 başlarında parti içindeki fraksiyonlar yasaklandı. Lenin, bu durumu "İstisnai bir durumla başa çıkmak için getirilen geçici bir önlemdir." sözleriyle açıkladı. Buna karşın 1921 yılında, David Ryazanov, ortaya çıkan parti içi muhalafetleri bazında, parti kongrelerine fraksiyonlar temelinde seçim yapılmasının yasaklanmasını önerdi. Ancak Vladimir Lenin buna karşı çıktı.  İşçi Gerçeği grubunun üyeleri gibi, bazı parti içi muhalefet gruplarının üyeleri Aralık 1923'te partiden ihraç edildi.Fiehn, T., & Corin, C. (2004). Communist Russia under Lenin and Stalin. Murray. 1922'de Rus İç Savaşı bittikten sonra, Lev Troçki liderliğindeki Sol Muhalefet ve Nikolay Buharin ile Grigory Zinoviev etrafındaki toplanan muhalefet grupları gibi büyük muhalefet grupları yeniden ortaya çıkmaya başladı. Bu gruplar, birkaç yıl faaliyetlerine devam ettiler. Bu durum bazı Marksist yazarların muhalefet gruplarına yönelik yasakların geçici olarak tasarlandığını iddia etmesine yol açmıştır.Grant, T. (1997). Russia: From Revolution to Counter-revolution. Wellred Books.

Sol Muhalefet grubu, 1927'de etkisizleştirildi, Troçki ve Zinoviev 1927'de partiden atıldı.

 Kruşçev dönemi 
Sovyetler Birliği Komünist Partisi genel sekreteri Nikita Kruşçev'in başlattığı destalinizasyon sonrası Haziran 1957'de Kruşçev'i görevden alınmasına çalışan fakat başarısız olan Anti Parti Grubu ortaya çıktı. Kruşçev'in tanımlaması olan Anti Parti Grubu, Bolşevik liderler Georgi Malenkov, Vyaçeslav Molotov, Lazar Kaganoviç, Dmitri Şepilov gibi isimlerin önderliğindeki muhaliflerden oluşmaktaydı. Grup destalinizasyon sürecinde Josef Stalin'in etkisizleştirilmesine şiddetle karşı çıktı. Tüm isimlerin siyasi işlerden uzaklaştırıldı ve ileriki zamanlarında partiden kovuldu. Şepilov'un Leonid Brejnev döneminde 1976'da partiye tekrar katılmasına izin verildi, ancak pasif bırakıldı.

 Kaynakça 

Kategori:Sovyetler Birliği Komünist Partisi
Kategori:Sovyetler Birliği'nde siyaset