I. Alamut Muharebesi

I. Alamut Muharebesi, 11. yüzyılın sonlarında meydana gelmiştir. Aynı dönemde Selçuklu veziri Nizâmülmülk, Selçuklu İmparatorluğu’nun iç ve dış politikasının şekillenmesinde etkili olmuştur. Özellikle İsmâilîler olarak bilinen Haşhaşîlerin faaliyetlerine karşı sert tutum sergileyen Nizâmülmülk, bu tehdidi ortadan kaldırmak amacıyla Sultan I. Melikşah'ı ikna ederek 1092 yılının Haziran–Temmuz aylarında Alamut Kalesi'ne yönelik bir sefer düzenlemiştir. Bu kuşatma için Emir Arslantaş komutasında 1000 kişilik bir ordu hazırlanmış, ancak kuşatma aylarca sürmüştür. Alamut Kalesi'nde o dönemlerde yalnızca 60–70 asker bulunup erzakları da sınırlıymış. Ancak Dâî Dihdar Ebû Ali el-Ardistânî, Rudbar ve Kazvin'den 300 kişilik bir güçle kaleye yardım göndermiş ve bu yardımla kuşatma kırılarak Selçuklu ordusu geri çekilmiştir.

Aynı yıl içinde Sultan Melikşah, Alamut'u tekrar kuşatmak üzere Kızıl Sarığ komutasında bir ordu göndermiştir. Vezir Nizâmülmülk'ün Ebû Tâhir Arrânî adında bir fedai tarafından öldürülmesi arkasından Sultan Melikşah'ın henüz otuz sekiz yaşında iken şüpheli bir biçimde ölümü (485/1092) harekâtın başarıya ulaşmasını engellemiştir.

14 Ekim 1092 tarihinde, Ebu Tahir Arrani, Nizâmülmülk'ün karargahına Sufi kılığına bürünerek girmiştir. Vezirle görüşme bahanesiyle yanına yaklaşan suikastçı, koynundan çıkardığı bıçakla Nizâmülmülk'ü öldürmüştür.

 Kaynakça 

Kategori:1092
Kategori:1090'larda çatışmalar
Kategori:Büyük Selçuklu İmparatorluğu'nun muharebeleri
Kategori:Kazvin Eyaleti
Kategori:İran askerî tarihi