Leo Kottke

Leo Kottke (d. 11 Eylül 1945), Amerikalı akustik gitaristtir. Blues, caz ve halk müziğine dayanan parmak izi stili ve senkoplu, polifonik melodileriyle bilinmektedir. Çalgısının yaygın olarak tanınan bir ustası olarak ortaya çıkması için, kısmî işitme kaybı ve neredeyse kariyerini sonlandıracak olan sağ elindeki tendon hasarına rağmen kişisel engelleri aşmıştır. Şu anda ailesiyle beraber Minneapolis bölgesinde yaşamaktadır.

Öncelikle enstrüman kompozisyonuna ve çalmaya odaklanan Kottke, kendisinin "bunaltıcı bir günde kazın osurması" olarak tanımladığı sesiyle ara sıra şarkı da söylemektedir.1994 James Jensen interview with Kottke , solidairrecords.com; Erişim tarihi: 29 Nisan 2008. Konserde Kottke, kariyeri boyunca vokal ve enstrümantal seçimlerle mizahi ve genellikle tuhaf monologları serpiştirmekte ve 6 ve 12 telli gitarlarında solo çalmaktadır.

 Biyografisi 
 İlk yılları ve yaşamı 
Athens, Georgia'da doğan Kottke, ailesiyle sık sık taşınıyordu ve on iki farklı eyalette büyüdü.Ankeny, Jason; Erişim tarihi: 27 Eylül 2008 [ All Music Review] Muskogee, Oklahoma'da yaşarken, özellikle Mississippi John Hurt'ün halk müziği ve delta blues müziğinden etkilendi. Gitarı denemeden ve kendi çalma tarzını geliştirmeden önce Kottke, trombon ve keman çalmayı öğrendi.

Bir havai fişek kazası, sol kulağındaki işitme duyusuna kalıcı hasar verdi. Amerika Birleşik Devletleri Deniz Kuvvetleri Rezervinde görev yaparken ateşleme gürültüsüne maruz kalınca diğer kulağı da hasar gördü.Life in Northern Colorado interview, May 2007 ; Erişim tarihi: 30 Mayıs 2008.

Kısmî işitme kaybı nedeniyle Deniz Kuvvetlerinden de taburcu olduktan sonra Kottke, Minnesota'daki St. Cloud State Koleji'ne (günümüzde St. Cloud State Üniversitesi) yazıldı, ancak çalışmalarını tamamlamadan önce ülke çapında otostop yapmayı tercih etti ve Twin Cities'e yerleşmeden önce sokakta enstrüman çaldı. 1966 yılının sonbaharında Minneapolis'in Cedar-Riverside bölgesindeki Scholar Coffeehouse'a geldi ve kısa süre sonra düzenli bir sanatçı oldu. Orada, 1969 yılında bağımsız Oblivion plak şirketinde yayınlanan 12-String Blues adlı ilk albümünü çıkardı. Daha sonra aynı yıl içinde, John Fahey'nin Takoma Records olarak bilinen plak şirketinde 6- and 12-String Guitar (kapağındaki hayvan resmedildikten sonra "Armadillo albümü" olarak da bilinmiştir) adlı albümünü kaydetti. Kottke'nin bu çalışması çeşitli plak şirketlerinde yeniden defalarca kez yeniden yayınlandı. Fahey'nin ajanı Denny Bruce, Kottke ile Capitol Records için anlaştı ve 1971 yılında Capitol, Kottke'nin ilk büyük plak şirketi kaydı olan Mudlark albümünü çıkardı.

1970'lerin başında albümlerde vokal ve destek müzisyenleriyle kayıt yaptı. 1972 yılında Greenhouse, 1973 yılında canlı olarak My Feet Are Smiling ve Ice Water albümlerini çıkardı. Kottke, 1975 yılında çıkardığı Chewing Pine adlı yedinci albümle Capitol ile sözleşmesini kapattı. O zamana kadar, büyük ölçüde halk festivallerindeki gösterileri nedeniyle uluslararası bir kazanım elde etti. 1976 yılında adını verdiği albümle Chrysalis Records'a geçti.

 Sakatlığı ve yeni çalma tarzı 
1980'lerin başında Kottke, şiddetli ve agresif enstrüman çalma tarzı (özellikle 12 telli gitarda) nedeniyle ağrılı tendinit ve ilgili sinir hasarından muzdarip olmaya başladı.James Jensen Interview with "Mr. Natural" ; Erişim tarihi: 29 Nisan 2008. Sonuç olarak tarzını değiştirdi ve klasik bir tarza büründü. Parmak uçlarının eti ve parmaklarından ziyade giderek daha az miktarda tırnağını kullandı ve sağ elinin tendonunun stresinin azalması için enstrüman çalma konumunu değiştirdi. Daha klasik çalışmaya başladı. Caz odaklı bestecilik ve çalma tekniği üzerine çalıştı.

Kayıt ve performansa uzun bir ara verdi ve aynı zamanda büyük plak şirketler yerine daha küçük plak şirketlerini tercih ederek Private Music şirketine geçti. Private Music, Windham Hill tarzında yeni çağ müzik şirketi olarak kabul ediliyordu ve Kottke, müziğini sık sık bu dönemde kategorize etti. 1986 yılında bu tarzı yansıtan A Shout Toward Noon albümünü çıkardıktan sonra kısa bir ara verdi ve 1988 yılında Regards from Chuck Pink kaydıyla geri döndü.

 Sonraki kariyeri 
Kottke, 1989 ve 1991 yılları arasında sırayla My Father's Face, That's What ve Great Big Boy albümlerini çıkardı. Bu albümlerde Lyle Lovett ve Margo Timmins de konuk olarak yer almıştı. İki yıl sonra, yapımcılığını Rickie Lee Jones'un üstlendiği Peculiaroso albümüyle geri döndü. Solo albümü One Guitar, No Vocals, 1999 yılında çıktı. 2002 yılında Kottke ve Mike Gordon (o zamanlar ara veren Phish grubu basçısı), işbirliği yaparak her ikisinin de enstrüman çalışması ve vokalini içeren Clone albümünü çıkardı. İkili, 2005 yılında Sixty Six Steps albümünü çıkardıkten sonra iki albümün desteğiyle tura çıktı."Kottke and Gordon: Calypso-Brushed Guitars"  (interview and performance) by David Dye, from NPR's World Cafe, 24 Kasım 2005.

İki düet albümünün arasında kendisi solo olarak Try and Stop Me (2004) albümünü çıkardı. 18 Mayıs 2018 tarihinde Wisconsin Üniversitesi-Milwaukee'den Müzik Performansı'nda fahri Doktora aldı ve başlangıç konuşması yaptı.Guitarist Kottke receiving UWM honorary degree , onmilwaukee.com, 30 Mayıs 2008; Erişim tarihi: 8 Ağustos 2014.
küçükresim|Mart 2014'te City Winery, New York'ta Kottke

 Akort 
Kottke'nin gitarları genellikle alışılmadık şekilde ayarlanmıştır; kariyerinin başlarında yoğun bir şekilde açık ayarlama kullansa da, son yıllarda daha geleneksel ayarlar kullanmıştır. Ancak gitarlarını genellikle standart ayarın altında iki tam adım kadar ayarlamaktadır.Leo Kottke Anthology: liner notesMonterey County Weekly: Neo Leo, March 2013 ; Erişim tarihi: 5 Şubat 2015.; Erişim tarihi:  5 Şubat 2015.

 Diskografisi 
 Stüdyo albümleri 
 Yıl Albüm ABD Şirket  1969 6- and 12-String Guitar  Takoma 1970 Circle Round the Sun  Symposium 1971 Mudlark 168 Capitol 1972 Greenhouse 127 1974 Ice Water 69 Dreams and All That Stuff 45 1975 Chewing Pine 114 1976 Leo Kottke 107 Chrysalis 1978 Burnt Lips 143 Balance  1981 Guitar Music 1983 Time Step 1986 A Shout Toward Noon Private Music 1988 Regards from Chuck Pink 1989 My Father's Face 1990 That's What 24 1991 Great Big Boy 1994 Peculiaroso 1997 Standing in My Shoes 1999 One Guitar, No Vocals 2004 Try and Stop Me RCA Victor

 İşbirlikleri 
 Yıl Albüm Şirket 2002 Clone (Mike Gordon ile) RCA Victor 2005 Sixty Six Steps (Mike Gordon ile)

 Canlı albümleri 
 Yıl Albüm Şirket 1969 12-String Blues Oblivion Records 1973 My Feet Are Smiling Capitol 1980 Live in Europe Chrysalis 1995 Live On The Spot

 Toplama albümler 
 Yıl Albüm Şirket 1974 Leo Kottke, Peter Lang & John Fahey Takoma 1976 1971-1976 (Did You Hear Me?)Capitol The Best 1983 Voluntary Target Pair Records 1987 The Best of Leo Kottke Capitol 1991 Essential Chrysalis 1997 The Leo Kottke Anthology Rhino Hear the Wind Howl (yalnızca Avrupa'da) DISKY 2003 The Instrumentals: The Best of the Capitol YearsBlue Note The Instrumentals: The Best of the Chrysalis Years

 Soundtrack'ler 
 Yıl Albüm Şirket 1979 Days of Heaven Pacific Arts 1985 Little Treasure  1986 Fat Guy Goes Nutzoid  1994 Paul Bunyan (Jonathan Winters ile) Rabbit Ears

 Videografisi 
 Home & Away (1988), Wienerworld
 Home & Away Revisited (2006), Mvd Visual

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Resmî sitesi 
 Kottke hayran sitesi



 "Kottke and Gordon: Calypso-Brushed Guitars"  by David Dye, from NPR's World Cafe, 24 Kasım 2005; Erişim tarihi: 8 Ağustos 2014.
 The Leo Kottke/Procol Harum connection ; Erişim tarihi: 8 Ağustos 2014.
 Minnesota Public Radio röportajı  on, 9 Kasım 2007; Erişim tarihi: 8 Ağustos 2014.

Kategori:1945 doğumlular
Kategori:Yaşayan insanlar
Kategori:Amerikalı folk gitaristleri
Kategori:Amerikalı erkek gitaristler
Kategori:Amerikalı blues gitaristleri
Kategori:Private Music sanatçıları
Kategori:Windham Hill Records sanatçıları
Kategori:Amerikalı akustik gitaristler
Kategori:Capitol Records sanatçıları
Kategori:Chrysalis Records sanatçıları
Kategori:Georgia doğumlu gitaristler
Kategori:20. yüzyılda Amerikalı gitaristler
Kategori:21. yüzyılda Amerikalı gitaristler