Türkiye'de Arap karşıtı ırkçılık

Türkiye'de Arap karşıtı ırkçılık; Araplara veya Arap kültürüne karşı duyulan düşmanlığı, nefreti, güvensizliği, korkuyu ve genel hoşnutsuzluğu ifade eder. Türkiye'de ırkçılığın göçmen krizi ile beraber arttığı belirtilmiştir. Arap karşıtı ırkçılık, İslamofobi ile karıştırılmamalıdır.

 Tarihçe 
Araplar arasındaki lakabı as-saffah (السفّاح), yani "katil" olan Cemal Paşa; 6 Mayıs 1916'da Şam ve Beyrut'ta hainlikle suçladığı birçok Lübnanlı, Suriyeli ve Hristiyan Arap'ın ölümünden sorumludur. Ayrıca ölümlerin Arap Ayaklanması'nın nedenlerinden biri olduğu belirtilmiştir.

Haaretz'in raporuna göre Araplara karşı yapılan ırkçılık Türkiye'de temel olarak iki grubu etkiler: körfez ülkelerinden gelen, "zengin ve küçümseyici" olarak karakterize edilen turistler ve Suriyeli sığınmacılar. Raporda ayrıca Türkiye'deki Suriyeli karşıtlığının Filistinlileri de kapsayacak şekilde tüm Araplara karşı yaygınlaştığından bahsedilmiştir.

Arap Ayaklanması nedeniyle, Araplar 1930'lardan bugüne kadar geri kalmışlık ve medeniyetsizlikle ilişkilendirilerek kötü bir şekilde tasvir edildi. Türkiye'nin ilk cumhurbaşkanı Atatürk'ün "[Türkler] Arap dinini kabul ettikten sonra (...) bu din (...) Türk milletinin millî rabıtalarını gevşetti; millî hislerini, millî heyecanlarını uyuşturdu." ve "Araplar, uygar dünyada, bilhassa Türk zengin uygar bölgelerinde bu ilkel ve cahiliyet devrinin simgesi olan ilkeye dayanarak yapmadıkları tahrifat kalmamıştır."Atilla Oral, Atatürk'ün Sansürlenen Mektubu, Demkar Yayınevi, 1. Basım, 61. sayfa şeklinde ifadeler öne sürdüğü geçmişte iddia edilmiştir. Bu, Arapları kötü bir şekilde tasvir eden modern resmi tarihyazımını etkilemiştir.

Artan düzensiz ve yasadışı göç nedeniyle Türkiye'de araplara karşı ırkçılığın arttığı belirtilmiştir.

 Ayrıca bakınız 
 Arap düşmanlığı
 Türkiye'de insan hakları
 Türkiye'deki Suriyeli karşıtlığı

 Kaynakça 

Kategori:Türkiye'de ırkçılık
Kategori:Arap düşmanlığı