İhyâ-u Ulûm-id-Dîn

Dini Bilimlerin Canlanması (Arapça: إِحْيَاء عُلُوم ٱلدِّين, romanize: Iḥyāʾ ʿUlūm al-Dīn), Müslüman bilgin Gazzâlî tarafından yazılmış 12. yüzyıl kitabıdır. Kitap, el-Gazali tarafından, Bağdat'taki Nizamiyye Üniversitesi'nin reisi olarak atanmasından kaynaklanan manevi krizleri üzerine Arapça yazılmıştır ve bu krizler, onun Müslüman dünyasından 10 yılı aşkın bir süre boyunca ortadan kaybolmasına neden olmuştur.

Bu eser, onun başlıca eserlerinden biri ve dindar Müslümanların Tanrı'ya giden yoluna klasik bir giriş olarak kabul edilir ve Kur'an'dan sonra İslam tarihinin en etkili kitabı olarak yaygın bir şekilde kabul edilir. Eser, başlangıçta 40 ciltten oluşuyordu ve İslam kavramları ve uygulamalarını ele alıyordu. Bu kavram ve uygulamaların, düşünsel bir dini yaşamın temelini nasıl oluşturabileceğini göstererek, Tasavvufun daha yüksek aşamalarına ulaşılabileceğini ortaya koyuyordu. Bazıları Kimyâ-yı Saʿâdet'i (Mutluluğun Simyası) bu eserin yeniden yazılmış hali olarak görür, ancak bu yaygın bir yanılgıdır. Kimyā-ye Sa'ādat bu kitaptan daha kısadır; ancak Gazali, ikincisinin doğasını ve diğer bazı teolojik yazılarında yansıtmak için ilkini yazdığını söylemiştir.

 Ayrıca bakınız 
 Hilyetu'l Muttakin

 Kaynakça 

Kategori:Gazzâlî kitapları
Kategori:Fars edebiyatı
Kategori:Arapça kitaplar
Kategori:11. yüzyıl kitapları
Kategori:İslam felsefesi kitapları