İlk kolera salgını

İlk kolera salgını (1817 – 1824), aynı zamanda ilk Asya kolera salgını veya Asya kolerası olarak bilinen, Kalküta çevresinde oluşmuş ve Güneydoğu Asya, Ortadoğu, Doğu Afrika ve Akdeniz kıyılarına kadar yayılmış bir salgın hastalıktır. Kolera daha önce birçok kez Hindistan'a yayılmışken, bu salgın daha da ilerledi; sona ermeden önce Çin ve Akdeniz'e kadar ulaştı. Bu salgının sonucunda Avrupa'nın baskısıyla bölgeye gönderilen Britanyalı askerler de dahil olmak üzere yüz binlerce kişi öldü. Salgın, 19. ve 20. yüzyıllar süresince hem Asya hem Avrupa'da yayılan birkaç kolera pandemisinin ilkiydi. Salgın, benzeri görülmemiş bir şekilde çok sayıda bölgeye yayılmış ve Asya'daki hemen hemen her ülkeyi etkilemiştir.

Kökeni ve yayılmasının başlaması
Kolera, Ganj nehri'nin alçakta kalan bölgelerine özgüdür. Festival zamanlarında, nehri seyahat edenler sık sık hastalığa yakalanırlar ve Hindistan'ın diğer bölgelerine dönmeleriyle hastalığın yayılmasına neden olurlar. İlk kolera salgını da Jessore kasabasında benzer şekilde başladı.Dhiman Barua, William B. Greenough III, Cholera. p. 6 Bazı epidemiyologlar ve tıbbi tarihçiler, salgının bir Hindu festivali olan Kumb Mela aracılığıyla küresel olarak yayıldığını öne sürmüştür.Susan R. Holman, Beholden: Religion, Global Health, and Human Rights. p. 37 Daha önceki salgınlar Bihar'ın Purnia şehrinde yaşanmıştır, ancak uzmanlar bu salgınların bir biriyle alakası olmadığını düşünmektedir. 1817 yılında, kolera Ganj deltasının etrafına yayılmaya başladı. 1817 yılının eylül ayında, hastalık Bengal Körfezi'nden geçerek Kalküta'ya vardı ve hızla kıtanın geri kalanına yayıldı. 1818 yılına gelindiğinde, hastalık batı sahillerindeki Bombay'da ortaya çıktı.

Salgının Hindistan dışındaki yerlere yayılması
Mart 1820'de hastalık Tayland'da tespit edildi, Mayıs 1820'de hastalık Bangkok ve Manila'ya kadar yayıldı, 1821'nin ilkbaharında hastalık Java, Umman ve Çin'deki Anhai şehrine ulaştı; 1822 yılında Japonya'da, Basra Körfezi'ndeki Bağdat'ta, Suriye'de ve Güney Kafkasya'da görüldü; 1823 yılında kolera Astrahan, Zanzibar ve Mauritius'a ulaştı.

1824 yılında, salgın hastalık sona erdi. Bazı araştırmacılar, 1823-24 yılındaki soğuk kışın su kaynaklarındaki bakterileri öldürdüğünü savunmaktadır.

Toplam ölümler
Salgının sebep olduğu ölüm sayısı hala bilinmemektedir. Belirli alanlarda çalışan akademisyenler ölüm sayısını tahmin etmiştir. Örneğin, Bangkok'ta hastalığa bağlı olarak 30.000 kişinin öldüğü tahmin edilmektedir. Semarang, Java'da Nisan 1821'de 1,225 insanın 11 gün içerisinde öldüğü tahmin edilmektedir. Ayrıca döneme ait Farsça kaynaklarda İran’da (Kaçarlar Dönemi) görülen veba ve kolera salgınları nedeniyle yaklaşık 100.000 kişinin hayatını kaybettiği belirtilmektedir. Osmanlı tarihçisi Cevdet Paşa, kolera salgınının İran ordusunu ciddi şekilde etkilediğini, Abbas Mirza'nın kuvvetlerini ricata zorladığını ve geri çekilen askerlerin cenazelerinin defnedilemediğini aktarmaktadır. Paşa, bu salgının İran'ı Osmanlı Devleti ile barışa mecbur bırakan etkenlerden biri olduğunu da ifade etmektedir.Hidayet, Tarih-i Ravzatü's-Safa-yı Nasıri: Cild-i Nohom Behş-ı Dovvom Donbale-i Saltanat-ı Fethali Şah, s. 7798.Cevdet Paşa, Tarih-i Cevdet, cilt X, s. 12.Eralp Yaşar Azap, 1820-1823 Osmanlı-İran Savaşında Ortaya Çıkan Salgın ve Bu Salgının Savaşa Etkisi, academia.edu  s.90-91

 Kaynakça 

Dış bağlantılar
 .

Kategori:Kolera salgınları
Kategori:Hindistan'daki salgınlar
Kategori:19. yüzyıldaki salgınlar
Kategori:1810'larda Hindistan
Kategori:1820'lerde Hindistan
Kategori:19. yüzyılda Nepal
Kategori:1810'larda sağlık
Kategori:1820'lerde sağlık
Kategori:1810'lardaki afetler
Kategori:1820'lerdeki afetler