V. Caelestinus

Papa (Aziz) V. Caelestinus asıl adı Pietro da Morrone (1209, Isernia?, İki Sicilya Krallığı - 19 Mayıs 1296, Ferentino yakınları, Papalık Devleti). 5 Temmuz 1294-13 Aralık 1294 arasında görev yapan papadır ve görevinden çekilen ilk papa olmuştur. 5 Mayıs 1313 tarihinde papa V. Klement tarafından aziz olarak ilan edildi. Yortu günü 19 Mayıs'tır.

 Erken yaşamı 
Pietro Angelerio, Angelo Angelerio ve Maria Leone'nin oğlu olarak Sicilya Krallığı'nda, kırsal bir bölge olan Molise'de dünyaya gelmiştir. Bu köyün Sant'Angelo Limosano olduğuna inanılır ve şu an İtalya'da, Campobasso bölgesinde bulunmaktadır. Babası, Pietro beş veya altı yaşındayken hayatını kaybetmiştir. O, bebeklikte hayatta kalan yedi oğuldan ve Maria'dan doğan toplam 12 çocuktan ikincisidir.

Maria, özellikle Pietro'yla çok ilgiliydi ve onun ruhsal gelişimi için çalışıyordu. Onun için, yerel meslekler olan çiftçilik veya çobanlıktan farklı bir gelecek hayal ediyordu. Ona bir öğretmen tutmak için bazı aile arsalarını sattı ve bu, kardeşleri arasında ona karşı kızgınlık ve düşmanlık yarattı. Buna rağmen eğitiminde ilerledi ve psalter okumayı öğrendi.

17 yaşındayken, Benevento bölgesinde, Santa Maria di Faifoli Manastırı'nda bir Benedikten oldu. Çilecilik ve yalnızlığa sıradışı bir eğilim gösteriyordu ve 1230'ların başlarında Montagne del Morrone'de bir mağaraya çekilerek yalnız yaşamaya başladı. Bu sebeple Morroneli Pietro ismini aldı. Keşiş hayat tarzıyla takipçiler kazanmaya başladı ve bir mucize yapıcı olarak ün kazandı. 1244 yılında, rahiplik takdisi için yaptığı kısa bir Roma ziyaretinin ardından burayı terk etti ve iki yoldaşıyla birlikte, Orta İtalya'nın Abruzzi bölgesindeki Maiella isimli bir dağda benzer bir mağaraya taşındı. Burada, Vaftizci Yahya'nın örneğini takip ederek, katı çileci bir hayat yaşamaya devam etti.

 Selestinyenlerin kuruluşu 
1244 yılında bu şekilde yaşamaya devam ederken, Selestinyenler isimli bir dinî tarikat kurdu. Yeni bir dinî topluluk oluşmuştu ve 1254 yılında Pietro, resmî olarak Petrus Damianus'un yazılarından etkilenerek, kendi pratiklerini yazdığı bir kural oluşturdu. Temelinde Benedikten olan bu kural, aynı zamanda Kilise'nin büyüyen dünyevîliğine ve politik bağlarına karşı olan radikal Fransiskenlerle de bağa sahipti. 1259 yılında Marrone yamacına bir kilise inşa edildi ve Haziran 1263 tarihinde yeni kuruluş, Papa IV. Urbanus tarafından kabul edildi.

O sırada Lyon'da bir konsil düzenleyen Papa X. Gregorius'un, Lateran Konsili'nin bu tür kurumların daha fazla çoğaltılmamasını emretmesinden bu yana kurulan tüm bu yeni tarikatları bastırmasının muhtemel olduğunu duyan Pietro, Lyon'a gitti. Orada, 1274 yılında Gregorius'u bu yeni tarikatı onaylamaya ikna etme konusunda başarılı oldu; tarikat, Benediktenlerin bir dalı yapıldı. Aziz Benedikt’in kuralını takip ediyorlardı, ama kendi eklemeleri vardı. Gregorius, tarikatı Papalık koruması altına aldı, elde edebileceği tüm mülklerin mülkiyetini garanti altına aldı ve ona sıradan otoriteden muafiyet bahşetti. Yeni topluluğun hızla yayılacağından emin olmak için başka hiçbir şeye ihtiyaç yoktu ve Pietro, otuz altı manastır ve altı yüzden fazla keşişin yöneticisi oldu.

Tarikatın 1293 yılında düzenlenen bir bölümünde, Maiella'daki orijinal manastırın ıssız ve çok sert bir iklime maruz kaldığı yargısına varıldı. Tarikatın başkanları ve yöneticisinin, Sulmona yakınlarındaki Kutsal Ruh Manastırı'nda yaşamalarına karar verildi ve tarikat, 18. yüzyılda sona erene kadar bu şekilde devam etti.Brookfield, Paul. "Celestine Order." The Catholic Encyclopedia  Vol. 16 (Index). New York: The Encyclopedia Press, 1914  Pietro, manastıra bakan uçurum kenarındaki bir inziva yerine yerleşti; ancak orada uzun süre rahatsız edilmeden kalamadı.

 Papa olarak seçilmesi 
1292 Nisan ayında, Papa IV. Nicolaus'un ölümünün ardından Kardinaller Perugia'da toplandı. İki yıldan uzun süre fikir birliğine ulaşılamadı. Kardinallerce bir Benedikten başkeşiş olarak bilinen Pietro, Kardinallere eğer çabucak yeni papayı seçmezlerse ilahî gazaba uğrayacaklarını söyleyen bir mektup gönderdi. Yaşlanmış ve hasta olan Kardinaller Koleji Dekanı Latino Malabranca şu şekilde haykırdı: "Peder, Oğul ve Kutsal Ruh'un adıyla, Pietro di Morrone kardeşi seçiyorum!" Kardinaller, Malabranca'nın çaresiz kararını derhal onayladılar. Pietro, inatla papalığı kabul etmeyi reddetti ve Petrarca'ın söylediğine göre kaçmaya bile çalıştı ancak sonunda, Napoli Kralı ve Macaristan tahtının talibi ile birlikte gelen Kardinaller tarafından ikna edildi. 5 Temmuz 1294 tarihindeJeffrey H. Denton (2002). Robert Winchelsey and the Crown 1294–1313, Vol. 14, Cambridge University Press, p. 66. seçildi; 29 Ağustos tarihinde, Abruzzo'da bulunan Aquila isimli şehirdeki Santa Maria di Collemaggio'da V. Caelestinus ismini alarak taç giydi.

 Papalık 
Papalığa geldikten kısa süre sonra, papalık taçlandırmasının yıl dönümünde Santa Maria di Collemaggio'nun kutsal kapısından giren bütün hacılara, nadir bir genel endüljans tanıyan bir papalık kararı yayımladı. Celestinsel Af (Perdonanza Celestiniana) festivali, bu olayı hatırlamak amacıyla her yıl 28-29 Ağustos tarihlerinde L’Aquila'da kutlanmaktadır.

Hiçbir politik deneyimi olmayan Caelestinus, özellikle zayıf ve etkisiz bir papaydı.Clement V's bull of canonization noted his "marvelous simplicity and inexperience[] in everything belonging to the rule of the Church" Wood, Charles T. Joan of Arc and Richard III: Sex, Saints, and Government in the Middle Ages. Oxford University Press, 1991, 100. Tamamen Kral II. Charles'ın gücü altında bulunan Roma Meclisi'nden uzakta durmak için, Napoli Krallığı’ndaki ofisinde bulundu. Kralın favorilerini Kilise görevlerine yerleştirdi; bazen aynı göreve birden fazla kişiyi atıyordu. Bunlardan biri, Toulouselu Louis’ydi. Caelestinus ona ruhban saçı ve küçük görevler verdi. Benzer şekilde, uzun bir seçimin ardından Papa X. Gregorius’un papalık konklavlarına koyduğu sıkı kuralları da yeniledi. Bir kararnamede, Advent döneminde oruç tuttuğu sırada, Kilise’yi yönetmeleri için üç kardinal atadı; ancak bu da reddedildi.McBrien, Richard P. (2000). Lives of the Popes

Otorite eksikliği ve papalık görevlerine olan kişisel uyumsuzluğunun farkına vararak, Kardinal Benedetto Caetani (gelecekteki halefi) ile istifa ihtimalini konuştu. Bu durum, istifa hakkını ilan eden son bir kararnameyle sonuçlandı. Bu hakkını kullandı ve papa olarak geçirdiği beş ay sekiz günün ardından, 13 Aralık 1294 tarihinde istifa etti."Papal Resignations"', Olivier Guyotjeannin, The Papacy: An Encyclopedia, Vol. 3, ed. Philippe Levillain, (Taylor & Francis, 2002), 1305. Resmî feragat belgesinde şu sebepleri sıraladı: "Alçakgönüllülük, daha pak bir yaşam arzusu, lekesiz bir vicdan isteği, fiziksel gücündeki zayıflıklar, cehaleti, insanların sapkınlığı, önceki hayatına geri dönme isteği." Walker, Jesse (11 February 2013) The Ones Who Walk Away From the Holy See , Reason Bütün dışsal papalık onurunu terk ettikten sonra Napoli'den ayrıldı ve eski yalnız hayatına dönmeye çalıştı.

Ondan sonra, 1415 yılında XII. Gregorius (Batı Şizması'nı sona erdirmeye yardımcı olmak amacıyla) ve 2013 yılında XVI. Benedictus, kendisinden 719 yıl sonra, istifa ettiler.

 Emeklilik, ölüm ve aziz ilanı 
bağlantı=https://en.wikipedia.org/wiki/File:Papa_Celestino_V_01.jpg|sol|küçükresim|V. Caelestinus'un mezarı
Caelestinus'un (şimdi tekrar Pietro Angelerio) tekrar münzevi keşiş olmasına izin verilmedi. Bazı topluluklar onun istifasına karşı çıktılar ve yeni Papa VIII. Bonifacius'un, birinin onu antipapa ilan etmesinden korkmak için sebepleri vardı. Bunu önlemek için, Pietro'nun kendisine Roma'ya kadar eşlik etmesini emretti. Pietro kaçtı ve ormanda saklandı. Sonrasında manastır hayatına devam etmek için Sulmona'ya geri dönmeye çalıştı ancak bunu başaramadı; Pietro, Dalmaçya'ya kaçmaya çalışırken bir fırtına yüzünden gemisi limana geri dönünce yakalandı. Bonifacius onu, Lazio'da bulunan Ferentino'ya yakın Fumone Kalesi'ne hapsetti, emrine iki keşiş verdi ve Pietro orada, 10 ay sonra, 81 yaşında hayatını kaybetti. Destekçileri, Bonifacius'un ona kötü davrandığı ve onu idam ettirdiği suçlamalarını yaydı; ancak bunu destekleyecek hiçbir tarihî kayıt yoktur.Gregorovius, Ferdinand (1906). History of the City of Rome in the Middle Ages vol. 5 part 2 Pietro, Ferentino'ya gömüldü ama bedeni L'Aquila'da bulunan Santa Maria di Collemaggio'ya taşındı.

Fransa Kralı IV. Philippe, Caelestinus'u destekledi ve Bonifacius'a yoğun şekilde karşı çıktı. Papa V. Clemens'in seçilmesinin ardından, Caelestinus'u azizlik mertebesine aday gösterdi. Papa Clemens, 13 Mayıs 1306'da adaylığı soruşturmak için bir izin kararnamesi imzaladı. Bonifacius'un Caetani ailesinin rakibi olan Colonna ailesinin üyeleri tarafından oylandığı bir konsül toplantısından sonra, 5 Mayıs 1313'te kanonlaştırıldı.Ronald C. Finucane (2011). Contested Canonizations: The Last Medieval Saints, 1482–1523. Catholic University of America Press, p. 19.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 




Kategori:1296'da ölenler
Kategori:13. yüzyılda İtalyanlar
Kategori:13. yüzyıl piskoposları
Kategori:İtalyan papalar
Kategori:Papalar
Kategori:Görevinden çekilen papalar
Kategori:13. yüzyıl papaları
Kategori:1209 doğumlular
Kategori:Papa V. Clemens tarafından aziz olarak ilan edilen kişiler
Kategori:İtalyan Roma Katolik azizleri