Mikrotarih

Mikrotarih iyi tanımlanmış küçük araştırma birimleri (genellikle tek bir olay, bir köy topluluğu veya bir kişi) üzerinde yoğunlaşan tarihsel çalışma türünün adıdır. Temel amacı, Charles Joyner'ın tanımını kullanmak gerekirse, "küçük yerlerde geniş sorular" sormayı öncelediğinden basit vaka analizinden ayrı tutulabilir.Joyner, C. W. Shared Traditions: Southern History and Folk Culture, (Urbana: University of Illinois, 1999), p. 1 .

Temelleri
Mikro tarih esasen İtalya'da 1970'lerde gelişti. Yaklaşımın önderlerinden biri olan Giovanni Levi'ye göre, mevcut tarihyazımsal yaklaşımlardaki fark edilen krize bir tepki olarak başladı.  Bir başka mikrotarih kurucusu Carlo Ginzburg, 1977'de ilk kez terimin kullanıldığını duyduğunu yazdı ve hemen sonra Levi ve Simona Cerutti ile mikrotarih çalışmaları dizisi Microstorie üzerine çalışmaya başladı.

"Mikrotarih" sözcüğünün geçmişi Gettysburg Savaşı'nın son günü hakkında bir hikâyeyi anlatan  Amerikalı tarihçi George R. Stewart'ın Pickett's Charge: A Microhistory of the Final Attack on Gettysburg, July 3, 1863 kitabının yayımladığı tarih olan 1959 yılına kadar gider.  Bir diğer erken kullanım da Annales Okulu'ndan tarihçi Fernand Braudel'den gelir. Kendisine göre olayların tarihiyle çok fazla ilgilendiği için mikrotarih mefhumunun olumsuz bir çağrışımı vardır. Üçüncü bir erken kullanım Luis González'in 1968 tarihli çalışması Pueblo en vilo: Microhistoria de San José de Gracianın başlığında bulunur.  González kendince, yerel tarihle eşanlamlı bulduğu mikrotarih ile kısa hikâyeler üzerine odaklı "petite histoire" (küçük tarih) arasında bir ayrım yapmıştır.

Yaklaşım
Mikrotarihin en özgün yaklaşımı küçük ölçekli sorgulamalar yapmasıdır.  Mikrotarihçiler, sosyal bilimler tarafından yapılan ve dar alanlara uymayan genellemelere bir tepki olarak toplumun küçük birimlerine odaklanır.
Örneğin, Ginzburg'un 1976 tarihli çalışması Peynir ve Kurtlar  bir on altıncı yüzyıl İtalyan değirmencisi olan Menocchio'nun hayatını inceler. Robert Tristano'nun tasviriryle bireylerin mikrotarihsel çalışmaları "küçük insanlar" denen kişilerle sıkça ilgilenir, özellikle de sapkın görülenlerle.

Carlo Ginzburg, mikrotarihte başat ilkenin kaynaklarda engel çıkaran şeylerin, boşluklar gibi, tarihsel kaynağın bir parçası olduğunu yazmıştır. Bununla alakalı olarak Levi, araştırmacının bakış açısının mikrotarih kaynağının bir parçası haline geldiğini söyler. Mikrotarihin tarihsel bir yaklaşım olarak başka önemli noktaları ise popüler kültürle seçkin kültürün ilişkilenimi ve tarihin mikro ve makro seviyelerinin ilişkisidir.

Ayrıca bakınız
 Alltagsgeschichte
 Aşağıdan tarih
 Makrotarih

Önemli mikrotarihçiler

Wolfgang Behringer
Simona Cerutti
Alain Corbin
John J. Curry
Robert Darnton
Natalie Zemon Davis
Theo van Deursen
Clifford Geertz
Carlo Ginzburg
Luis González y González
Maurizio Gribaudi
Craig Harline
Cynthia A. Kierner
Mark Kurlansky
Emmanuel Le Roy Ladurie
Giovanni Levi
Sigurður Gylfi Magnússon
Luis Mott
Leslie Peirce
Detlev Peukert
Osvaldo Raggio
Jacques Revel
Guido Ruggiero
David Sabean
Mimi Sheller
Jonathan D. Spence
Alan Taylor
Stella Tillyard
E. P. Thompson
Alfred F. Young
Carolyn Steedman
Laurel Thatcher Ulrich

Kaynakça

 Dış bağlantılar 
Microhistory  - The website of the Center for Microhistorical Research at the Reykjavik Academy in Iceland.
Interesting article on microhistory by the chair of the Center for Microhistorical Research at the Reykjavik Academy 
Microhistory Network  A group of historians interested in microhistory (2007-)

Kategori:Tarih dalları