Eemiyan

Eemiyan 130.000 yıl önce başlamış  ve 115.000 yıl önce sona eren buzularası dönemdir. Denizel İzotop Katları 5'e karşılık gelir. Eemiyan şu ana kadar yayılan ve sonuncusu Holosen olan buz devri akımının son buzularası dönemin ikincisiydi. Yaygın Eemiyan iklimi Holosen'nin ikliminden daha ılık olduğuna inanılırdı.

Eemiyan Birleşik Krallık'ta Ipswichian, Rusya'da buzularası mikulin, Şili'de buzularası Valdivia, Alpler (yüksek dağlarda) buzularası Riss-Würm olarak bilinir. Kuzey Amerika'nın Sangamonian evresinin belli bir yayının nasıl tanımladığına bağlı olarak, Eemiyan, hepsine ya da bir kısmına eş değerdir.

 İklim 
sağ|küçükresim| Şili, Valdivia yakınlarındaki Niema'nın Eemien yaşlı kıyı teraslarının görüntüsü.

 Küresel Sıcaklık 
Eemiyan iklimi Holosen'in iklimi kadar sabit olduğuna inanılır. Milankoviç döngüsü olarak bilinen, bugün dünyanın yörünge katsayısı'ndaki değişiklik, Holosen'dekine benzer küresel yıllık sıcaklığını belirtmesine rağmen, Kuzey yarımkürede mevsimsel sıcaklık varyasyonları daha büyük sebeplere yol açar. 125.000 yıl önce Eemiyan en sıcak dönemdeydi. Ormanlar kuzey burnu kadar uzağa ulaştığında, Norveç'te Kuzey Kutup Bölgesi 'nin oldukça üzerindeydi. Fındık ağacı ve meşe ağacı gibi sert ağaçlar Finlandiya'nın kuzeyi  Oulu kenti kadar uzakta büyüdüler.

Eemiyan zirvesinde, Kuzey yarımkürede kışlar, bazı bölgelerde tam olarak serin olmasına rağmen, genellikle şimdiden daha ılık ve nemlidir. Su aygırı Ren ve Thames nehirleri kadar kuzeye dağıldı.. Ağaçlar Kanada Kuzey Kutup Bölgesi takım adalarında  Güney Baffin Adası'nın uzağında yetiştiler: Tam olarak, kuzeye sınırı kuzey Québec'te Kuujjuaq'da güney uzaklıktadır. Daha ılık koşullara rağmen Alaska ve Yukon bölgesinin iç kısımlarıyla kaplı ormanda yetersiz yağışın sebep olduğu bir azalmadan dolayı kuzey ormanlarına ait  Saint Lawrence Adasını kabul etmek için Kuzey Kutup Okyanusunda denizdeki buzulların erimesinden dolayı Kıyı Alaska yazın yeterince ılıktır.Vegetation and paleoclimate of the last interglacial period, central Alaska . USGS Amerika Birleşik Devletlerinin Büyük Düzlüklerinde bozkır orman sınırı Texas, Lubbock yakınındaki uzak batıya uzanır. Tam sınır Teksas, Dallas'a yakındır. Dönem merkezi Avrupa'da 468 yıllık uzun geçen kuraklık eğilimiyle şu ankinden daha soğuk ve kuru koşullara düşen sıcaklık olarak kapandı ve 116.000 yıl önce buzularası dönem geri döndü.

Kaspar(GRL, 2005) Avrupa için Eemiyan sıcaklığının yeniden yapılmasıyla bir çift genel sirkülasyon modelinin benzerliğinden oluştu. Merkezi Avrupa şu ankinden 1–2 °C daha fazla sıcaklığa ulaştı, Alplerin güneyinde, koşullar bugünkünden 1–2 °C daha soğuktur. Model Eemiyan sıcaklığını açıklamak için bu faktörleri sonuçlandırmak için onları yöneten bu incelemeleri tekrar üretiriz.

orta|küçükresim|upright=4.55|Gezegenin Sıcaklığı

 Deniz Seviyesi 
sağ|küçükresim|upright=0.91|Büyük Inagua, Bahamalar'da bir fosil mercan resifinde Eemian erozyon yüzeyi. Ön plana erozyonla kesilmiş mercanlar gösteriliyor; Jeologun arkasında, deniz seviyesinin tekrar yükselmesinden sonra yüzeyde büyüyen bir erozyon sonrası mercan direği var.

Zirve'de deniz seviyesi Grönland'a 0.6 dan 3.5 m katkısıyla bugünkünden 6 dan 9'm daha yüksektir

 Antarktika'daki belirsiz katkı termal yayım ve dağ buzularası katkısı 1 m yükseldi
Evren deniz yüzeyi sıcaklığını Holosen'inkinden daha yüksek olduğunu belirtir, fakat yalnız termal yayım deniz seviyesindeki yükselişi açıklayamadığından, kuzey kutbundaki buzların erimesi ortaya çıktı. Deniz seviyesinin düşüşünden dolayı Eemiyan fosil mercan kayalıklarında ortaya çıkmış tropik bölgelerde yaygındır, özellikle Karayip Denizi ve Kızıl Deniz kıyılarında bu kayalıklar Eemiyan sırasında önemli deniz seviyesindeki durağanlığı göstermek ve içerdeki erozyon yüzeylerini kapsamaktadır.

2007 yılı çalışmalarındaki bir kanıta göre deniz seviyesini yükseltmek için en fazla 2 m katkı sağlayan Grönland'ı gösteren, Eemiyan sırasında Grönland buz çekirdeği buzullaşmıştır. İskandinavya, batı Sibirya düzlüğü ve Kuzey Avrupa'nın taşkın alanlarından dolayı bir buna adaydı.

 Eemiyan'ın Tanımı 
sol|küçükresim|upright=0.91| Bittium reticulatum, resim Harting'den tarafından (1886) Eemian için 'İndeks fosili' olarak atanmıştır
Eemiyan evresi ilk Hartin tarafından Hollanda'da  Amersfoort, şehrinin sondaj kuyusu alanında tanımlandı. 1875'te Hartin Amerfoort üzerine yerleşen Eem Nehri'nden sonra Systeme Eemien yataklarına isim verdi. Hartin Kuzey denizinin modern hayvanatlarından çok farklı olan deniz yumuşakça topluluğunu fark etti. Eemiyan katmanındaki çoğu türler Karadeniz'den Portekiz'e  Strait of Dover'ın güneyindeki değişim daha çok güneydeki dağılımı gösterir. Yumuşakça topluluğu ile ilgili çoğu bilgi Lorié (1887) ve Spaink (1958) tarafından verilir. Yaptıkları keşifden dolayı, Hollanda'daki Eemiyan yatakları başlı başına diğer taşılbilim ve katmansal pozisyonlarıyla deniz yumuşakça içeriğinin birleştirilmesiyle ortaya çıktı. Deniz yataklarında Saalian'a dayandığı düşünülen bir altta bulunma ve Weichselian'dan rüzgarda savrulmuş tortular ya da yerel temiz suyla kaplı yerler var.

Van Voorthuysen (1958) site türünden  foraminifera'yı tanımladı, Zagwijn (1961) polen evresinin alt bölümünü destekleyerek polen bilimini yayınladı. 20. yüzyılın sonunda, site türü çok taraflı yaklaşımda yeni ve eski verileri kullanarak yeniden araştırıldı. Parastratotype aynı zamanda Amsterdam Terminal Sondaj kuyusu Amsterdam buzularası havuz seçildi ve çok taraflı bir araştırmanında konusuydu. Bu yazarlar 118,200 ± 6,300 yıl önceki bu sondaj kuyusundan Eemiyan tortusu için  U/Th çağı/dönemi yayınladı.

 Ayrıca bakınız 
 Bay mud
 Marine Isotopic Stage 11
 Paleoklimatoloji
 Timeline of glaciation

Kaynakça

 Daha Fazla Okumak İçin 

 Cleveringa, P., Meijer, T., van Leeuwen, R.J.W., de Wolf, H., Pouwer, R., Lissenberg T. and Burger, A.W., 2000. The Eemian stratotype locality at Amersfoort in the central Netherlands: a re-evaluation of old and new data. Geologie & Mijnbouw / Netherlands Journal of Geosciences, 79(2/3): 197–216.
 Harting, P., 1875. Le système Éemien Archives Néerlandaises Sciences Exactes et Naturelles de la Societé Hollandaise des Sciences (Harlem), 10: 443–454.
 Harting, P., 1886. Het Eemdal en het Eemstelsel Album der Natuur, 1886: 95–100.

 Lorié, J., 1887. Contributions a la géologie des Pays Bas III. Le Diluvium plus récent ou sableux et le système Eémien Archives Teyler, Ser. II, Vol. III: 104–160.

 Spaink, G., 1958. De Nederlandse Eemlagen, I: Algemeen overzicht. Wetenschappelijke Mededelingen Koninklijke Nederlandse Natuurhistorische Vereniging 29, 44 pp.
 Van Leeuwen, R.J., Beets, D., Bosch, J.H.A., Burger, A.W., Cleveringa, P., van Harten, D., Herngreen, G.F.W., Langereis, C.G., Meijer, T., Pouwer, R., de Wolf, H., 2000. Stratigraphy and integrated facies analysis of the Saalian and Eemian sediments in the Amsterdam-Terminal borehole, the Netherlands. Geologie en Mijnbouw / Netherlands Journal of Geosciences 79, 161–196.
 Van Voorthuysen, J.H., 1958. Foraminiferen aus dem Eemien (Riss-Würm-Interglazial) in der Bohrung Amersfoort I (Locus Typicus).  Mededelingen Geologische Stichting NS 11(1957), 27–39.
 Zagwijn, W.H., 1961. Vegetation, climate and radiocarbon datings in the Late Pleistocene of the Netherlands. Part 1: Eemian and Early Weichselian. Mededelingen Geologische Stichting NS 14, 15–45.

 Dış bağlantılar 
 Muhs, D. R., 2006,  U.S. Geological Survey, Denver, Colorado
 Foraminifera (Microfossils) of the Eemian Interglacial www.foraminifera.eu 

Kategori:Buzul bilimi
Kategori:İklim değişikliği
Kategori:Paleocoğrafya
Kategori:Buzul Çağı
Kategori:Buzul çağları