Garbis Cancikyan

Garbis Cancikyan (1920, Samatya - 26 Şubat 1946, Yedikule), Türkiye Ermenisi şair.

İlköğrenimini doğduğu semtteki Sahakyan Nunyan’da tamamladı. 1934’te girdiği Getronagan Okulu’nu bırakıp çalışmak zorunda kaldı. 1937’de İtalyan Okulu’nda eğitimine devam etti, 1939’da eski okulu Getronagan'a döndü. Ancak vereme yakalandı ve 1943'te liseyi bitirmeden bırakmak zorunda kaldı. 26 Şubat 1946 tarihinde Surp Pırgiç Ermeni Hastanesi'nde öldü. Vasiyet ettiği gibi, Balıklı Ermeni Mezarlığı’na, şair Misak Metsarents’in yanına gömüldü. Mezarının yapım masrafları arkadaşlarının 1948'de ilk şiir derlemesi olan Ore Or'u yayınlamasıyla sağlandı. Ermeni şiirinin en önemli temsilcilerinden sayılır.

 Şairliği ve Yaşamı 

 Çocukluk ve Gençlik Yılları 
Cancikyan küçük yaşlardan itibaren okuma ve yazmaya büyük ilgi gösterdi. Küçük yaşlarda şiir yazmaya başlamıştır. Zamanla edebiyatı öğrenip farklı ekolleri öğrendikçe edebiyat anlayışı da şekillendi. Bu yıllarda benimsediği ve ilgi duyduğu ekoller Fütürizm, İzlenimcilik, Dadaizm ve Sürrealizm akımlarıydı. Önceki yıllarda olan romantik yaklaşımının yerini bu akımların almasıyla ilgilendiği şairler de değişti. Bu çağlarda ilgi duyduğu başlıca şairler Guillaume Apollinaire, Filippo Tommaso Marinetti ve Tristan Tzara olarak özetlenebilir. Etkilendiği akımlardan birisi de Garip hareketidir. 1939 senesinde Ore Or şiirini Badger Dergisi'nde yayımlayarak ilk şiirini yayımlamış oldu.1942 yılında Balkıs isimli kitabı yayımlanır.

 Balkıs 
Garbis Cancikyan ve okul arkadaşı şair Haygazun Kalustyan 1942’de Kader Matbaası’nda basılan 'Balkıs' (Alacakaranlık) kitabında şiirlerini topladılar. 250 adet basılıp 50 kuruşa satılan kitabın kapağını ressam Agop Arad çizdi, kitabın isim babası da heykeltıraş Hüseyin Anka oldu. Kitap yıllar sonra Mayıs 2014'te Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları tarafından 'Kayıp Şairler' serisinden yeniden yayınlandı.

 Şairliği 
İlk yıllarında romantik bir anlayış sergilerken daha sonraları kendine has bir üsluba ulaştığı kabul edilir. Örneğin etkilendiği Taniel Varujan'ın üslubundan ziyade daha çok metaforlarından etkilenir. Söz gelimi “Cehennemî”  şiirinde tekrar eden “Baba, acele et” kalıbı yalnızca Taniel Varujan'ın “Baba, kutsa” şiirine dize, kalıp düzeyinde gönderme yapar. Şiirlerinin yayımlanma şansını artırmak için kadın takma adlarıyla gazetelere şiirlerini gönderir.

Kaynakça

Kategori:1920 doğumlular
Kategori:1946'da ölenler
Kategori:Ermeni şairler
Kategori:Balıklı Ermeni Mezarlığı'na defnedilenler
Kategori:Bilgi kutusu bulunmayan kişiler