Meryem'in ölümü

Meryem'in ölümü (Yunanca: Κοίμησις Θεοτόκου, Koímēsis Theotokou, Slav dilleri: Успение Пресвятыя Богородицы, Uspenie Presvetia Bogoroditsi)  Bizans sanatında Tanrıdoğuran Meryem'in ölüm anını işleyen sahneleri ve  Meryem'in ölümünü anmak üzere kutlanan bayramı ifade eder. Ölümün yeniden doğuş anlamına geldiği Hristiyan algısı uyarınca, “Meryem’in Uykusu” olarak da söylenir. Kısaca Koimesis da denir.

Hristiyanlığın ilk yıllarında İsa'dan bağımsız olarak Meryem'den çok nadiren bahsedilekteydi; ancak Bizans İmparatorluğu'nun erken dönemlerinden itibaren Meryem'e duyulan ilgi arttı.  Meryem'in ölümüne dair günümüze gelebilmiş en erken tarihli belge, 5. yüzyılın ikinci yarısına tarihlendirilen bir grup Süryanice metindir.  Koimesis, Bizans İmparatoru Mavrikios döneminde, 15 Ağustos'ta kutlanmaya başlanarak, sabit bayramlardan biri olmuştur. Doğu Ortodoks Kilisesi, Doğu Katolik Kiliseleri ve Oryantal Ortodokslukta kutlanan büyük bayramlarındandır.küçükresim|upright=1.34|Staro Nagoricane'deki kilisede bulunan Meryem'in ölümü tasviriSanat eserlerindeki koimesis sahnelerinde Meryem ölüm döşeğinde yatarken etrafı üzgün yüz ifadeli havarilerle çevrelenmiş olarak betimlenir. Meryem'in ruhu, İsa'nın kucağında durmakta olan küçük bir bebek olarak gösterilir. Kariye Müzesi'nin naos bölümünün girişinde yer alan Koimesis mozaiği, tipik bir örnektir.

Koimesis sahnelerinde bazen  döşeğin önünde gömü töreni ile ilgili şamdan gibi objeler bulunur. Bazı geç dönem örneklerinde  ise havariler döşeğin etrafında ve göklerdeki bulutların üzerinde olmak üzere aynı sahne içinde iki kez tasvir edilmiştir.<div>
 Kaynakça 

Kategori:Ağustos'ta belirli gün ve haftalar
Kategori:Doğu Ortodoksluk
Kategori:Oryantal Ortodoksluk
Kategori:Katolik ilahiyatı ve doktrinleri