Gümüşler Manastırı

Gümüşler Manastırı, Niğde ilinin Gümüşler kasabasında büyük bir tüf kaya kitlesinin içine oyulu bir kaya manastır kilisesidir.

Kapadokya bölgesindeki en büyük manastırlardan birisi ve 10. yüzyıl Bizans sanatının Anadolu'daki günümüze iyi korunarak gelmiş örneklerindendir. 1973 yılında arkeolojik sit alanı ilan edilmiştir.

Kare planlı bir orta avlu, bu avluya bağlanan kilise ve yer altı mekânlarından oluşur. Bu mekanların arasında bir şapel, yemekhane ve keşiş hücresi bulunur. Kilisenin içi, renkleri ve detayları iyi korunmuş olan  fresklerle süslüdür. İsa'nın hayatından sahneler ve dini figürlerin tasvir edildiği bu fresklerin, en az üç farklı ustanın eseri olduğu düşünlmektedir. Fresklerde tasvir edilen din adamlarının bazıları Kayserili Büyük Basileios, Nysalı Gregorios, Nazianslı Gregorios'tur.  En dikkat çekici fresklerden biri, Anadolu'daki tek örnek olduğu bilinen "Gülen Meryem Ana" freskidir.

 Coğrafi konumu 
İç Anadolu'nun Orta Kızılırmak bölümünün güneydoğusundadır. Niğde'nin Gümüşler beldesinin ortasındaki  1500 m genişliğinde bir tüf kaya kitlesinin içine oyulmuştur.

 Yerleşimin tarihi 
Manastır ve yeraltı yerleşmesi 10. yüzyılda  büyük yerleşim merkezlerinden uzakta inşa edilmiş; o devirde "Traicas” olarak adlandırılmıştır-. Çevresinde eski dönemlerden kalma gümüş yataklarının bulunmasından ötürü Osmanlı imparatorluğu döneminde Eski Gümüşler kasabası olarak adlandırıldı ve manastır, gayrimüslüm halk tarafından ibadet amaçlı kullanıldı. Cumhuriyet döneminde 1924 Lozan Mübadelesi sonucunda Niğde ili çevresindeki gayrimüslimler Yunanistan'a göç edince manastır işlevliğini kaybederek terk edildi, kırk yıl kadar kullanılmadı.

Manastır, 1962 yılında yeniden keşfedildi; İngiliz arkeolog Michael Gough tarafından 1963 yılında restorasyon çalışmaları başladı. Gümüşler Manastırı ve çevresi 1973 yılında arkeolojik sit alanı ilan edilerek ziyarete açıldı.

Galeri

 Kaynakça 

Kategori:Niğde ilindeki dinî yapılar
Kategori:Türkiye'deki Hristiyan manastırları