Maamme

Maamme (Fince) veya Vårt land (İsveççe) (“Bizim Diyar”) Finlandiya'nın ulusal marşıdır. 1848 yılında Johan Ludvig Runeberg tarafından yazılan marş Fredrik Pacius tarafından bestelendi. Marşın bestesi, Estonya ulusal marşı olan "Mu isamaa, mu õnn ja rõõm" ile aynıdır.

küçükresim|Helsinki'deki Vårt Land şiiri anıtı.

Sözleri
Toplamda on bir dizeden oluşsa da söyleyen topluluk Fince ve İsveççe konuşan kişilerden oluşmuyorsa geleneksel olarak ilk ve son dizeleri söylenir. Eğer iki dili konuşan kişiler söylerse ilk dize Fince ve İsveççe ve son dize Fince söylenir.

İsveççe orijinalFince çevirisiİsveççe'den Türkçe çevirisi(İsveççe'den İngilizce çevirisi Anna Krook tarafından, 1904.) I
Bizim diyar, bizim diyar, Vatanımız!
Çınla, güzel söz, ses ver!
𝄆 Başka yükselen tepe veya ulu dağ,
Başka eğimli vadi, başka kuzey sahil,
Daha çok sevdiğimiz, olamaz,
Atalarımızın bu diyarından. 𝄇

II
Bizim diyar fakirdir, varsın öyle de olsun
Odur ki ona altın can atar.
𝄆 Yabancılar gururla geçer, ama biz
Daima bu vatanı sevmeliyiz, görürüz biz,
Bozkırında, tepelerinde, adalarında ve dalgalarında,
Altından bir diyar, pek cesur. 𝄇

III
Şırıldayan derelerimizi severiz, çok berrak,
Coşkun akan nehirlerimizi, çok güçlü,
𝄆 Koyu ormanların fısıltısı, geceleri,
Yıldızlı göklerimiz, yaz ışığımız,
Bunların, bütün hepsini, gördüğümüzde ve söylediğimizde,
Hissettik ve içlerinde yaşadık. 𝄇

IV
Burada atalarımız savaştı, korkmadan,
Kılıçla, sabanla ve fikirle.
𝄆 Ve burada, bulutlu zamanlarda ve açık havada,
Bahtlarıyla önlerinde ve arkalarında,
Fin kalpleri attı ve getirdiler
Ve doğurdular doğurmaları gerekeni. 𝄇

V
Kim anlatır, tüm bu dövüşleri, masalları,
Hepsinde bu halkın direndiği,
𝄆 Savaşın vadiden vadiye taştığını,
Ayazın bastırdığını, açlığın feryadıyla?
Kim tarttı akan kanlarını,
Ve dirayetlerini hakkıyla? 𝄇

VI
Ve burasıdır kanlarının aktığı,
Bizim için, burada, bu sahilde;
𝄆 Ve burasıdır neşelerinin canlandığı,
Burasıdır, iç çektikleri ve ah ettikleri,
Bu insanlardır bizim yükümüzü sırtlanan
Bizden evvel, çok önce. 𝄇

VII
Burasıdır tatlı ve güzel, biliriz,
Hepsini, hem de, bize verir bura;
𝄆 Fakat kader kısmetimizi belirledi,
Bir yurt, bir vatan, sahibi olduk.
Yeryüzünde başka bir şey var olacak mı
Daha değerli, başımızın tacı? 𝄇

VIII
İşte burası, burada o vatan,
Burasıdır bütün gözlerin gördüğü;
𝄆 Elimizi işaret edip uzatabildiğimiz,
göstermek için, neşeyle, denizini ve sahilini,
Ve dediğimiz "Koru bu ülkeyi, ki odur,
Odur bizim Vatanımız." 𝄇

IX
Ve eğer bir kez yükselebilseydik
Altından bulutlara, yerden,
𝄆 Ve yıldızlı göklerde gezseydik,
Kimsenin gözü yaşlı olmadığı, kimsenin iç çekmediği o yerde,
Bu fakir yalnız ülkeye, lakin,
Özlem dolu gönüllerimiz gitmek isterdi. 𝄇

X
Ey diyar, binlerce gölün sahibi diyar,
İnancın, ezginin ve sevincin,
𝄆 Hayatın ana denizinin bize verdiği sahil,
Ata toprağımız, istikbaldeki yurdumuz,
Fakirliğinden utanma, asla,
Dingin ol, memnun ol, özgür ol! 𝄇

XI
Çiçek açışların, şimdi gözlerden saklı,
Tomurcukların fışkırsın birazdan.
𝄆 Bak! sevgimizden, doğru olarak yükselir,
Güneşin, umudun, neşen, ışığın,
Ve daha yukarı, bir kere, daha dolu ve güçlü,
Ülkemizin şarkısı çınlasın. 𝄇

 Kaynakça