IV. Guaimar

IV. GuaimarAyrıca Waimar, Gaimar, Guaimaro, Guaimario, Guaimarius, ya da Weimarius. Huguette Taviana-Carozzi tarafından yapılan revize soy araştırmasına göre Guaimar V olarak numarandırılmıştır. Gravett, 132, onu "Demir El" olarak isimlendirir. (yaklaşık. 1013 - 2 ya da 3 Haziran 1052 tarihinde suikast sonucu öldürülmüştür) 1027 ile 1052 yılları arasında Güney İtalya'da Salerno Prensi (1027-1052),Catalogum Principum Salerniye göre, 34 yıl ve 17 gün hükmetmiştir. Amalfi Dükü (1039-1052), Gaeta Dükü  (1040-1041) ve Capua Prensi (1038-1047) idi. Mezzogiorno bölgesindeki Bizans egemenliğinin son dönemi ve Güney İtalya'nın Norman istilasında önemli bir kişidir. Montecassinolu Amatus'a göre, "babasından daha cesurdu, daha cömert ve daha nazik; rahip olmayan bir insanın sahip olması gereken tüm özelliklere sahipti, tek istisna kadınlara olan aşırı düşkünlüğüydü."Cestui Gamérie estoit plus vaillant que le père et plus liberal et courtois à donner, liquel estoit aorné de toutes les vertus que home sécular doit avoir fors de tant que moult se délictoit de avoir moult de fames.

 Erken dönem fetihleri 
Salernolu III. Guaimar'ın ve Dük Beneventolu II. Pandulf'un kızının en büyük oğlu olarak 1013 yılı civarı doğmuştur. Annesi Tabellarialı Porpora olan üvey ağabeyi Giovanni 1015 yılına kadar ortak prens olarak hüküm sürmüştür. 1018 yılında ölünce, Guaimar ortak prens yapılmıştır. 1022 yılında İmparator II. Heinrich, Bizanlılara karşı sefer Güney İtalya'ya bir sefer düzenledi ve Köln başpiskoposu Pilgrim komutasında bir birlik Abruzzi'nin Kurdu lakaplı IV. Pandulf'a ve Salernolu Guaimar'a saldırdı. Pandulf esir alındı, III. Guaimar teslim olup, oğlu genç Guaimar'ı rehin olarak verdi. İmparator onu Papa VIII. Benedictus'un gözetimine verdi. 1027 yılında Salerno'da 14 ya da 16 yaşında ve muhtemelen annesinin naipliğinde babasının yerine geçti. Hayatı boyunca devam edecek İtalyan yarımadasının güneyinin tamamının kontrolü çabasını başlattı.

 Kaynakça 
 Gwatkin, H. M., Whitney, J. P. (ed) et al. The Cambridge Medieval History: Volume III. Cambridge University Press, 1926.
 Norwich, John Julius. The Normans in the South 1016-1130. Longmans: Londra, 1967.
 Caravale, Mario (ed). Dizionario Biografico degli Italiani: LX Grosso - Guglielmo da Forlì. Roma, 2003.
 Chalandon, Ferdinand. Histoire de la domination normande en Italie et en Sicilie. Paris, 1907.
 Gravett, Christopher, and Nicolle, David. The Normans: Warrior Knights and their Castles. Osprey Publishing: Oxford, 2006.
 History of the Norman World.

 Kaynakça 

|-

Kategori:1013 doğumlular
Kategori:1052'de ölenler
Kategori:Lombard asıllı kişiler
Kategori:11. yüzyılda İtalyanlar
Kategori:Suikast sonucu ölen İtalyanlar
Kategori:Bilgi kutusu bulunmayan kişiler