Konotasyon

KonotasyonSeminer Ege Üniversitesi Sosyal Bilimler Fakültesi, 1995. sf 110 veya konnotasyon,Terim sorunları ve Terim Yapma Yolları Hamza Zülfikâr. Türk Dil Kurumu. 1991. sf 21 bir sözcüğün birincil ve edebî anlamlarının yanı sıra insanda uyandırdığı duygu ve düşüncelerdir. Genellikle olumsuz veya olumlu konotasyona sahip olmak şeklinde kullanılır. Örneğin Türkçede "şişko" sözcüğü olumsuz bir konotasyona sahip ve bazı durumlarda hakaret kabul edilebilirken aynı anlamdaki "kilolu" sözcüğü daha nötrdür. Benzer şekilde "tombul" sözcüğü de sevimlilik duygusu uyandırır ve daha olumlu bir konotasyona sahiptir.

Konotasyon kavramı sıklıkla denotasyon ile karşılaştırmalı olarak kullanılır. Denotasyon, bir sözcüğün birincil anlamını temsil ederken konotasyon, bahsi geçen sözcüğün diğer karakteristikleri ile ilgili bilgi verir. Mesela anne sözcüğün asıl anlamı ve denotasyonu "çocuk sahibi kadın"dır. Aynı sözcüğün konotasyonları ise "sevgi" ve "koruma" gibi kavramlardır.

 Köken 
Konotasyon sözcüğü Latince  (ilaveten işaretlemek) sözcüğünden gelir.
 Ayrıca bakınız 
 Örtmece
 Kaynakça 


Kategori:Sözcükbilim
Kategori:Politik doğruculuk