Kıyâm-ı Kıyâmet

Kıyâm-ı Kıyâmet yada Kıyamet Bayramı, Elemût Devleti hükümdârı ve Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi Üçüncü İmâm-ı Zamânı “Hasan-ı Sâni Alâ Zikrihi’s-Selâm” Hicrî 559 yılının Ramazan Ayı'nın On Yedinci günü, 8 Ağustos 1164 tarihinde Elemût Kalesi'de yapılan büyük merâsimde İslâmî bütün dînî ibâdetlerin tamamıyla ilga edildiğini ilân etti.

 Kıyâmet-i Kûbrâ: İslâmî ibâdetlerin tamamının ilgâsı hâdisesi 
Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye Mezheb'inin Yirmi Üçüncü İmâm-ı Zamânı olan “Alâ Zikrihi’s-Selâm Hasan Sâni” Hicrî 559 yılının Ramazan Ayı'nın On Yedinci günü (8 Ağustos 1164) Elemût Kalesi'nin avlusuna minber yerleştirildi dört bir yanına sarı, kırımızı, yeşil ve beyaz sancaklar konuldu. Farklı yörelerden pek çok Nizari kaleye çağrılmıştı. Doğudan gelenler minberin sağına, batıdan gelenler soluna kuzey Rudbar ve Deylem den gelenler minberin karşısına oturtuldu. Minber batıya bakıyordu ve meclisin sırtı Mekke' ye dönüktü. Beyaz kıyafet ve sarık giyen Nizari imamı II.Hasan bütün konuklara üç kere selam verdikten sonra kılıcı çekip gür sesle konuşmaya başladı.  şeklinde yaptığı konuşma ile imâm-ı zamânı olduğu Nizârî Bâtınî-İsmâ‘îl’îyye mezhebinde o tarihten itibaren geçerli olmak üzere, kıblenin istikâmetinin değiştirilmesi, namaz ve oruç ibâdetlerinin ilga edilmesi ve her türlü içkinin helâl kılınması da bulunmak üzere tüm İslâmî ibâdetleri ve dinî mükellefiyetleri lağvettiğini açıklamıştı. Gerekçe olarak ise, zamane şartlarının o günkünden daha kötü olamayacağı, olası en beter hâle ulaşıldığı ve Mahşer Günü ortamının zuhur ettiği göstermişti. İmâm Hasan'a göre, artık Mahşer Günü'ne erişildiği için dînî mükellefiyetler farz olmaktan çıkarılmış ve kişiler kendi vicdanlarıyla başbaşa bırakılmış oluyorlardı. Zamânın Suriye Nizârî Dâ’îsi olan Râşid’ûd-Din Sinan el-İsmâi‘lî bu tâlimâtları kabul etmeyip, Suriye Nizârîleri arasında uygulanmasına müsaade etmemişti.TDV, Diyânet İslâm Ansiklopedisi, cilt 34, sahife 467. Hasan'ın bu tavrından rahatsız olan kayınpederi 9 Ocak 1166 yılında Lemeser kalesinde onu bıçaklayarak öldürmüştür. Yerine geçen oğlu  II.Muhammed Kıyamet doktrinini devam ettirmiştir. Ancak 1210 yılında onun ölümünden sonra başa geçen oğlu Celalleddin Hasan Kıyamet doktrinine son verip tekrar şeriat kurallarını uyguladı Nizari kalelerine gönderdiği emirde herkesin tekrar şeriat kurallarına riayet etmesini emretti.

 "Kıyâm-ı Kıyâmet" bildirgesinin sonuç ve tesirleri 
Kur'an-ı Kerîm'de anlaşılan mânanın zâhirî değil de bâtınî olduğu ifade edilmek suretiyle o tarihten sonra meydana gelecek hâdiseler ve tüm dinî hususlar hakkında verilecek hükümler mevzûunda "İmâm-ı Zamân" mutlak otorite sahibi bir konuma yükseltilmekteydi. Böylece, “Bâtınîler” bütün dinî kayitleri ve hattâ içtimaî yükümlülükleri dahi istinasız kaldırıp atmışlardır.Ebû Reyhan Birunî, El’âsar ül-Bakîyye. [Bâyezid Umumî Kütüphanesi, el yazması nüsha]. Bu husustaki “Melâhide-i Bâtın’îyye” i'tikatı bütün “Hurûfî–Bektâşîler” tarafından da aynen paylaşılmaktadır. Hurûfîlik'te ise sadece haftada iki rek'at Cuma Namazı farzı kabul edildikten sonra geri kalan diğer ibâdet hükümlerinin tamamı ve bütün İslâmî mevzuatlar lağvedilmiştir.Balcıoğlu, Tahir Harimî, Mezhep Cereyanları – Hurûfîliğin esas âkaidi, Sayfa 199, Ahmet Sait Matbaası, 1940. (Not: Tarih Hicrî 579 yılının Ramazanı olarak bir baskı hatası nedeniyle yanlış verilmiş, ki Bu tarihte Hasan-ı Sâni Alâ Zikrihi’s-Selâm çoktan ölmüş, yerine Nûr’ûd-Dîn Muhammed Sâni iktidâra geçmişti.)

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 
 Qiyamat-i Qubra in Alamut 

Kategori:Alevilik tarihi
Kategori:İsmaililik
Kategori:Din taslakları