SM UB-3

SM UB-3, Alman İmparatorluğu'na ait UB I tipi bir denizaltıydı. 15 Ekim 1914'te sipariş edilmesinin ardından 3 Kasım 1914'te Kiel'deki Germaniawerft tersanesinde kızağa kondu. İnşası 5 Mart 1915'te tamamlandı ve ilk görevini aynı yıl 14 Mart'ta aldı. UB-3, sınıfının ilk sekiz denizaltısıyla aynı özelliklere sahipti. 28,10 m uzunluğundaki UB-3ün deplasmanı, su yüzeyinde ve dalışta olmasına göre 127 ile 142 ton arasında değişiyordu. Denizaltı, pruvasındaki iki torpido tüpünde birer torpido, güvertesinde ise bir makineli silah taşıyordu.

I. Dünya Savaşı'nda İmparatorluk Donanması'na hizmet veren UB-3, 1 Mayıs 1915'te Pola Filotillası'nda görevlendirildi. Mayıs 1915 sonlarında bir devriye göreviyle İzmir kıyılarına doğru yola çıktı fakat 23 Mayıs'tan sonra denizaltıyla iletişim koptu ve kendisinden bir daha haber alınamadı.

 Tasarımı 
Alman kuvvetlerinin I. Dünya Savaşı başlarında Fransa'nın Manş Denizi kıyılarındaki taarruzları esnasında, İmparatorluk Donanması denizaltılarının Flandre açıklarındaki sığ, dar ve girintili kıyılarda kullanılmaya uygun olmadığı görüldü. Bu eksikliği gidermek için Ağustos 1914 ortalarında, demiryoluyla parçalar halinde operasyon limanına taşınabilecek ve orada kısa sürede monte edilebilecek görece küçük bir seri denizaltı (UB I tipi) üretme girişimi olan Proje 34 uygulamaya konuldu. Bu denizaltıların demiryoluyla taşınabilir olması talebi, sınırlı büyüklükte olmaları zorunluluğunu getiriyordu. Bu sınırlamalara göre üretilen denizaltıların boyları 28 m, ağırlıkları ise 125 ton civarında olmalıydı. Ayrıca iki torpido tüpüyle sınırlandırılmıştı.

Tipinin önceki denizaltıları gibi UB-3 de 28,10 m boyunda, 3,20 m genişliğinde ve 3 m yüksekliğindeydi. Denizaltı, su yüzeyinde hareket için Daimler yapımı dört silindirli  bir dizel motora, dalışta hareket için ise Siemens-Schuckert marka  bir elektrik motoruna sahipti. Her iki motor da tek bir pervane şaftına bağlıydı. Dizel motorun su yüzeyinde sağladığı azami hız 7,45 knot, elektrik motorunun dalışta sağladığı azami hız ise 6,24 knottu. Denizaltının menzili ortalama hızlarla su yüzeyinde 1.500, dalışta ise bataryaların mümkün kıldığı menzil 45 deniz miliydi. Dalabileceği azami derinlik olan 50 m'ye 33 saniyede inebilirdi. Pruvasındaki iki torpido tüpünde 450 mm çaplı birer torpido taşıyan UB-3ün güvertesinde ise 8 mm'lik bir makineli silah bulunuyordu. Standart mürettebatı bir subay ve 13 erden oluşuyordu.

 İnşası ve faaliyetleri 
Grubunun ilk 15 denizaltısıyla birlikte 15 Ekim 1914'te, Kiel'deki Germaniawerft tersanesinden sipariş edilen UB-3; 3 Kasım'da, 241 tersane numarasıyla kızağa kondu. UB I tipindeki denizaltıların çoğu, ortalama on beşer parça hâlinde sekiz vagona yüklenmiş, görev yapacakları limanlara demiryoluyla taşınmış, orada bir araya getirilerek denize indirilmiş ve denemeleri yapılmıştı. Bu tip denizaltıları demiryoluyla nakletmek, bazı parçaların yolda hasar görmesine de neden olmuştu. UB Ilerin ulaştıkları limandaki montaj işlemleri genellikle iki ilâ üç haftayı alıyordu. Monte edilmelerinin ardından denizaltılar, bu limanlardan yola çıkarak birtakım faaliyetlerde bulundular. Ancak UB-3, bu serinin kullanılmasının amaçlandığı denizler dışında görevlendirilen bir modeldi. Almanya, sayıca az denizaltıya sahip olan Avusturya-Macaristan Donanması'nı bu yönden desteklemek için aralarında UB-3ün de bulunduğu bazı UB I tipi denizaltıları demiryoluyla Pula Limanı'na gönderdi. Üsteğmen Siegfried Schmidt'in komutasındaki UB-3, 1 Mayıs'ta Pola Filotillası'na katıldı.

Mayıs sonlarına doğru Adriyatik Denizi'ne inen UB-3, Pola Filotillası'ndaki denizaltıların çoğunun organize edildiği Cattaro'ya hareket etti. İlk devraktiye görevinde, İzmir'deki Osmanlı deniz unsurlarına destek olmak için gerekli mühimmatla yüklendi. Sınırlı menzili nedeniyle, Avusturya-Macaristan Donanması'nda görevli bir muhrip tarafından çekilerek Otranto Boğazı'ndan geçti ve Korfu açıklarında muhripten ayrılarak kendi başına seyir yapmaya başladı. UB-3ün planlanmış rotası; İyon Adaları'nın güneyinden geçip, Mora Yarımadası'nı dolaşıp, Kiklad Adaları'nın ilerisindeki Sakız Adası'nın kuzeyi ve Karaburun arasından İzmir Körfezi'ne varmak şeklindeydi. Öngörülen seyre göre denizaltı kalan yarım depo yakıtıyla 28 ya da 29 günde İzmir'e ulaşacaktı. Ancak son olarak 23 Mayıs'ta, İzmir'in  kadar açığında UB-3ten bir telsiz sinyali alan Almanlar mesajı anlamamış daha sonraları ise kendisinden başka bir sinyal alamamışlardı. Bu kaybın ardından UB-3, I. Dünya Savaşı sırasında kaybedilen ilk UB I tipi denizaltı oldu.

UB-3ün rotasında herhangi bir mayın tarlası yoktu ve bölgedeki denizaltılara karşı herhangi bir saldırı da olmamıştı. Bu bağlamda, denizaltının belirlenemeyen teknik bir arıza sebebiyle batmış olabileceği belirtilir.

 Notlar 

 Kaynakça 
Özel

Genel




Kategori:UB I tipi denizaltı
Kategori:I. Dünya Savaşı'ndaki Alman denizaltıları
Kategori:Kiel'de inşa edilen gemiler
Kategori:Ege Denizi'ndeki I. Dünya Savaşı batıkları
Kategori:1915 gemileri
Kategori:1915'teki deniz kazaları