Foliasyon

Foliasyon (Yapraklanma), kayaç içindeki minerallerinin fiziksel olarak mika ve kille yeniden düzenlenmesi ile de meydana getirilebilir.

 Foliasyon(Yapraklanma) 

küçükresim|upright=1.36|sağ|Gnays, bir metamorfiklenmiş kayaç
Yapraklanma gösteren kayalarda herhangi delici düzlemsel bir yapı mevcuttur.Marshak, Stephen, Essentials of Geology, W. W. Norton 3rd Ed, 2009 ISBN 978-0393196566
Her katman bir kağıt gibi ince ya da kalınlığı bir metre üzerinde olabilir.
Kelime "yaprak" anlamına gelen Latince folium'dan gelmektedir ve tabaka gibi düzlemsel yapısını ifade eder.
Yapraklanmış metamorfitler genellikle önemli bir basınç farkı ya da saf olmama durumunda oluşur.
Yapraklanma, orojenik kuşakların tipik, bölgesel, metamorfik sıkıştırmasından etkilenen kayalarda yaygındır. 
Kayrak, fillit, şist ve gnays; yapraklanma gösteren kayaç ve standart çamur taşların da ilerleyici metamorfizması ile oluşum sırası bulmaktadır.

Kayrak tipik bir arduvazlı dilinim mikroskobunun fillosilikat kristalleri ile tercih edilen bir yönelimden kaynaklanmaktadır. 
Gnays da yapraklanma daha tipik olarak bileşim mineral fazları ayrımı sayesinde şerit ile temsil edilir. 
Yapraklanmış kaya da kopmuş kaya kütleleri S-tektonik olarak bilinir.

 Oluşum mekanizmaları 

Yapraklanma genellikle bir kaya içinde mineral tercih edilen bir yönü oluşturmaktadır.

Genellikle bu fiziksel kuvvetin bir sonucudur ve minerallerin gelişme üzerindeki etkisini gösterir. Bir yapraklanma düzlemsel yapının tipik olarak en fazla ana gerilme yönüne dik açılarda oluşturur. Makaslanmış bölgelerinde, ancak bir kaya içinde düzlemsel bir yapı rotasyonu, toplu taşıma ve azalması nedeniyle ana gerilme yönüne direkt olarak dik olabilir.

Yapraklanma kayaç içindeki minerallerinin fiziksel olarak yeniden düzenlenmesi ile mika ve kilin yeniden düzenlenmesi ile de meydana getirilebilir. Genellikle bu yapraklanma diyajenez, metamorfizma ve düşük dereceli gömülme metamorfizması ile ilişkilidir. Yapraklanmanın orijinal sedimanter yatakları paraleldir, ancak bu çoğu zaman için biraz açıyla odaklı olabilir.

Levhamsı minerallerinin büyümesi, genellikle mika grubun deformasyon sırasında prograd metamorfik reaksiyonlarının bir sonucudur. Bir metamorfik kuşak yüzeylemesinden belirgin basınç gerilmesi ile birlikte olmadığı, genellikle kötüleşen metamorfizması bir çözüm oluşturmayacaktır. Yeni mineral büyümesi mevcut yapraklanma üst baskının olsa da, bir granit halesi termal metamorfizmanın, ayrıca bir yapraklanma içindeki mika büyümesi ile sonuçlanması muhtemel değildir.

Metamorfik kayaçlar, volkanik kayalar ve sokulum kayaçları sekmeli minerallerin yerleşimi bir yapraklanma oluşturabilir. Metamorfik kayaçların tipik örnekleri geniş yassı mineral hamur büyüme veya rotasyon nedeniyle bir sıralama oluşturan porfiroblastik dokulu şistler bulunur.

Magmatik kayaçlar büyük bir magma odalarında, özellikle ultramafik sokulumlar ve genellikle plajiyoklaz çıtaları konveksiyon sırasında kristallerin kümüle uyumuna göre yapraklanmış olabilir. Granit duvarının kayaların ağdalı magma üzerinde sürtünme direnci nedeniyle yapraklanma oluşabilir. Lavlar genellikle yüksek derecede viskoz, felsik, ağlomera, kaynaklanmış tüf ve piroklastik dalgalanma depozitleri, bir akış yapraklanma, hatta sıkıştırılmış eutaxitic yapının korunması olabilir.

Gnayslar tipik Metamorfik farklılaşma, metamorfik kaya kütlesi içinde şeritleşme ve kimyasal bileşim nedeniyle oluşur. Genellikle bu farklı mineral topluluğu formları ile ilksel kayalarının kimyasını temsil eder. Ancak, bileşimsel şeritleşme şeritler içine kimyasal ve mineralojik farklılaşmaya neden çekirdeklenmesi süreçlerinin sonucu olabilir. Bu genellikle dikey asal gerilme mika büyüme ile aynı prensibi izler. Metamorfik farklılaşma bandı bileşimsel protoliti açıları mevcut olabilir.
Büklüm dilinim yapraklanması belirli bir türüdür.

 Yorumlama 

Yapraklanma, asli gerilme yönüne dik olarak formları genellikle, kısalması yönünde kaydeder. Bu, genellikle, bunların eksenel bölgeleri içinde eksenel bir düzlemsel-yapraklanma kıvrımları oluşturan, bir eksen ile ilgilidir. 
Bir kıvrım eksen düzlemi ve kat üzerinde bir yüzey arasındaki kesişme ölçüm kat dalma sağlayacaktır. Bir yapraklanmanın katlanabilir bir gözlenen dalma eşleşmiyorsa, büyük olasılıkla farklı bir deformasyon olayı ile ilişkilidir.

Kesme alanlarında yapraklanma ve bindirme fayları düzlemi içindeki, ulaşım yönü, bindirme veya kayma üzerinde hareket duygusu hakkında bilgi sağlayabilir. Genel olarak, şiddetli kesişme açısı taşıma yönünü gösterir. 
Yapraklanma, bölgesel anlamda, granit gibi sert, sıkıştırılamaz cisimler etrafında eğrinin eğilimindedir. Böylece, en sert anlamda her zaman düzlemsel değildir ve yerel etkiler nedeniyle bölgesel gerilme alanı dikey olma kuralına, aykırı olabilir. 
Bu porfiroblastların etrafında oluşabilir bir megascopic sürümüdür. Genellikle mostra el örneğinin ve mikroskopik ölçekte yapraklanmanın ince gözlenmesi bir harita ya da bölgesel ölçekte gözlemleri tamamlar.

 Açıklama 

Bir yapraklanmadan söz ederken şunları bilmenizde yarar vardır.
 Folya mineralojisi, bu oluşum koşulları hakkında bilgi verebilir
 İntrafolial alanlarda mineraloji
 Yapraklanma aralığı
 Herhangi porfiroblastları ve diğer minerallerin yapraklanma ile ilişkili ve bunun üstüne baskı yapmış veya kesilmiş olsun
 Bu, düzlemsel undulose, belirsiz veya iyi geliştirilmiş olup olmadığına
 Uzayda yönlenmesi, doğrultu ve daldırma veya meyil eğim yönü gibi yatak ve katlanır diğer kıvrımları ile ilişkisi,
 Kesişim lineasyonunun ölçümü
 Böyle bir metodoloji faylar, makaslar, yapılar ve mineral toplulukları için bir bölge, ilişkileri nedeniyle tarzında nihai korelasyonları, metamorfizma derecesini ve yoğunluğunu sağlar.

 Mühendislik Hususlar 

Geoteknik mühendisliği büyük bir yapraklanma düzlemi oluşturabilir. Örneğin, kaya kütlelerinin mekanik davranışı üzerindeki etkisi (mukavemet, deformasyon, vb), tünel, vakıf, eğim veya inşaat olabilecek bir süreksizlik meydana getirebilir.

 Kaynakça 

 Blatt, Harvey and Tracy, Robert J.; 1996, Petrology: Igneous, Sedimentary, and Metamorphic, 2nd ed., p. 359-360, W. H. Freeman, ISBN 0-7167-2438-3
 Vernon, Ron H., 2004, A Practical Guide to Rock Microstructure, Oxford University Press, Oxford. ISBN 0-521-89133-7

*