Sidretü'l-münteha

Sidretü'l-münteha, yükselişteki son durakta bulunan ve cennetin girişindeki ağaç olarak tanımlanmıştır. Bazı hadislerde genişliğinin 70 arşın olduğu bildirilmiştir.
küçükresim|upright=0.91|Kur'ani deyimlerden Sidretü'l-münteha Miraç anlatılarında yaratılanların ulaşabileceği en son noktadır (İslam kozmolojisi). Kelime basitçe "nihai sedir ağacı" olarak tercüme edilebilir.

küçükresim|left|alt=Wild Ziziphus Tree, Behbahan|upright=1.36|Levant bölgesinde Sidr olarak bilinen bir başka ağaç türü, Arabistan kirazı (Z. spina-christi), İran

"Sidretü'l-münteha", son sedir anlamında Arapça tanım terkibidir. 7. kat gökte, Allah'a yaklaşmada varlıkların ulaşabileceği son sınır olarak kabul edilir. İfade kaynağını Necm suresindeki bir ayetten alır. "Sidretül münteha" Arapça bir izafet terkibi olup "müntehâ sidresi", yani sidrenin sonu, nihayeti demektir.

Dini anlatımlarda Arş, Kürsi, Levh-i mahfuz gibi Sidretü'l münteha da Tanrı'nın münezzeh (dinlerde sıklıkla rastlanan antropomorfizm gibi yaratılanlara benzememe, aşkınlık) sıfatıyla bağdaştırılmak amacıyla mahiyetinin bilinmediği ifade edilen nesnelerdendir. Arapçada Arş koltuk, kürsi sandalye, levh-i mahfuz ise korunmuş levha anlamlarına gelir. Tanrı'nın eşyaları olarak nitelendirilebilecek olan bu nesnelerin tasavvuf ehline göre bir vücudu, şekli ve renkleri yoktur.

Mütercim Âsım Kamus adlı eserinde sidreyi meyveli bir ağaç olarak "Sidre, Arabistan kirazı denilen bir ağaca verilen isimdir. Trabzon hurması bu ağacın cinsindendir, gölgesi gayet koyu ve latifdir" şeklinde tanımlar.  Bazı araştırmacılara göre Sidre'nin meyveli bir ağaç olarak tarif edilmesi kelimenin kullanım şekli ve Kur'ani kullanım ile uyumsuz bir yaklaşımdır. Bu sebeple Sidre en yaygın ve bilinen çamgillerden sedir ağacı olarak tercüme edilmelidir.

 Kaynakça 

Kategori:İslam mitolojisi
Kategori:Arapça deyişler
Kategori:İslam'da ağaçlar