Karaağaç, Edirne

Karaağaç, Edirne ilinin Merkez ilçesine bağlı bir mahalle. Karaağaç, Meriç nehrinin 2 km batısında, Yunanistan sınırına 4 km uzaklıktadır.

 Tarihçe 
Karaağaç Mahallesi, geçmişte Maraş ve Eski Maraş adlarıyla bilinirken, XVI. yüzyıldan itibaren bugünkü adını almıştır. Edirne kent merkezinin güneybatısında, Meriç Nehri'nin batı yakasında yer alır. Mahallenin sınırları; kuzeyde Meriç Nehri, güneyde Sinekli Sınır Karakolu, batıda ise Türkiye–Yunanistan sınır hattındaki Pazarkule Sınır Kapısı’na kadar uzanır.

16. yüzyıldan önceki kaynaklarda adına rastlanmayan Karaağaç, topograﬁk konumu itibarıyla Edirne'ye oranla yüksek bir mevkide bulunması, orman ve nehirlerle çevrilmiş olması sebebiyle Edirne merkeze oranla özellikle yaz aylarının daha serin geçmesi ve şehre yakın olması nedeniyle bir sayfiye yeri olmuştur. Kaynaklarda Karaağaç'ın bir Rum köyü olduğu, Edirnelilerin yazlık evlerinin bu köyde bulunduğu ve köyün o zaman için, çevre halkı tarafından mesirelik ve eğlence bölgesi özelliğini taşıdığı anlatılmaktadır.

19. yüzyıldan itibaren İstanbul'u Avrupa'ya bağlayan tren yolu için Edirne Garı'nın Karaağaç'a yapılmasından sonra köy gelişmeye başlamıştır. Bu yıllarda ticaret artmış, geniş bir alana yayılan dutluklar ile ipekböceği üretimi yapılarak koza fabrikaları açılmıştır. 20. yüzyılın başlarında da devam eden gelişme, artan nüfusuyla birlikte köy konumundan kaza konumuna gelmiş; oteller, lokantalar, kafeler, sinemalar dans salonları, birahaneler gibi gösteri ve eğlence yerleri ile çeşitli spor etkinliklerinin yapıldığı Karaağaç “Küçük Paris" lakabını almıştır. Balkan Savaşları ve I. Dünya Savaşı sırasında zaman zaman el değiştiren Karaağaç, artan nüfusu ve tren yolunun buradan geçmesiyle Fransız askeri makamlarının idaresinde kurulan, Mütteﬁkler Arası Trakya Hükûmeti'ne 7 ay boyunca Gümülcine ve İskeçe ile birlikte merkezlik yaptı. 1920-23 yılları arasında Yunan işgali altında kalan Karaağaç, Mudanya Ateşkes Anlaşması'nda belirlendiği biçimiyle, Lozan Antlaşması'nda Türkiye'ye verildi.

1923'te imzalanan Lozan Antlaşması'na bağlı olarak uygulanan Türk–Yunan Nüfus Mübadelesi sonucunda, Batı Trakya'dan gelen Müslüman nüfusun bir kısmı Karaağaç'a yerleştirilmiştir. Mahallede Müslümanlar ile Ortodoks Hristiyanlar ve Yahudiler uzun yıllar birlikte yaşamıştır. 1934'te Yahudi karşıtı Trakya Olayları olarak bilinen pogromun ve ardından gelen İkinci Dünya Savaşı yıllarının etkisiyle, gayrimüslim nüfusun büyük bir bölümü İstanbul'a, ayrıca Yunanistan, İtalya ve Brezilya'ya göç etmiştir.

 Lozan Anıtı, Meydanı ve Müzesi 

Edirne'nin Karaağaç semtinde yer alan tren istasyonu  mimar Ahmet Kemaleddin tarafından inşa edilmiştir. Bina, 1972 yılından itibaren Trakya Üniversitesi'ne devredilerek Trakya Üniversitesi'nin çeşitli birimlerini barındırmış ve sosyal tesis olarak kullanılmıştır. Bina günümüzde Trakya Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi olarak kullanılmaktadır. Burada yer alan "Lozan Anıtı, Meydanı ve Müzesi"'nin 19 Temmuz 1998 günü açılışı yapılmıştır.

 Kaynakça 

 Dış bağlantılar 


 Karaağaç Yolu (Lozan Caddesi) ve Karaağaç Semti 
 Karaağaç - Fotoğraf Galerisi
 Karaağaç Tren İstasyonu